🔻 مردم زیر این گرانی دارند له می‌شوند

🔹انتقاد امروز حجت الاسلام ماندگاری از عدم نظارت بر قیمت کالاهای اساسی

@didebane_enghelab

📸 ابوترابی، نماینده مجلس:

در این وضعیت اقتصادی که دولت ناتوان از نظارت بر بازار است، گرانی بنزین نه تنها هیچ مشکلی از دولت کم نمی‌کند، بلکه جز التهاب بازار اثر دیگری ندارد. آقایان این روش اشتباه است.


@didebane_enghelab

الزام دولت برای افزایش حقوق کارکنان دولت مطابق نرخ تورم سالیانه و اعلام جرم برای تضعیف معیشتی کارمندان


رئيس و نمایندگان محترم مجلس

رئیس محترم جمهور

رئیس محترم سازمان برنامه و بودجه

سلام؛

ما جمعی از کارکنان و دلسوزان نظام اداری کشور، با استناد به اصول مسلم قانون اساسی و قوانین عادی مرتبط با حقوق و رفاه کارکنان دولت، خواستار اقدام فوری و قاطع دولت و مجلس شورای اسلامی در جهت افزایش حقوق کارکنان دولت متناسب با نرخ رسمی تورم سالیانه و پیگیری قانونی رفتارهایی که منجر به تضعیف معیشت کارمندان می‌شود، هستیم.

مبنای حقوقی این مطالبه

اصل سوم قانون اساسی (بندهای ۹ و ۱۲): دولت موظف است تبعیض ناروا را برطرف کرده و امکانات عادلانه برای همه فراهم کند؛ این اصل شامل تأمین حداقل معیشت آبرومندانه برای کارکنان دولت نیز می‌گردد.

اصل ۲۲ قانون اساسی: حیثیت، جان، مال و حقوق اشخاص از تعرض مصون است. کاهش قدرت خرید حقوق‌بگیران بدون جبران، مصداق صریح تعرض به حقوق مالی آن‌هاست.

اصل ۴۳ قانون اساسی (بند ۹): نظام اقتصادی باید به گونه‌ای باشد که «هر فرد از حداقل نیازهای معیشتی برخوردار باشد».

ماده ۱۲۵ قانون مدیریت خدمات کشوری: دولت موظف است افزایش حقوق کارکنان را بر اساس نرخ تورم و شرایط اقتصادی تعیین کند.

بند «ب» ماده ۷ قانون برنامه پنج‌ساله هفتم: دولت مکلف به برقراری عدالت پرداخت و حفظ قدرت خرید کارکنان دولت است. کاهش قدرت خرید در تضاد آشکار با این حکم قانونی است.

قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان و اصل منع اضرار: هرگونه تصمیمی که موجب زیان سیستماتیک به یک گروه از مردم شود، قابل تعقیب حقوقی و نظارتی است.

چرا این مطالبه حیاتی است؟

طی سال‌های اخیر نرخ تورم سالیانه به صورت رسمی بین ۴۰ تا ۵۰ درصد بوده، اما افزایش حقوق کارکنان اغلب کمتر از نصف تورم تصویب شده است.

نتیجه این سیاست، کاهش شدید قدرت خرید، افزایش فشار اقتصادی، فرسودگی نیروی انسانی و خروج نخبگان از بدنه دولت بوده است.

کارکنان دولت ستون فقرات ارائه خدمات عمومی هستند؛ تضعیف معیشت آنان به معنای تضعیف کیفیت خدمات حاکمیتی و لطمه به کشور است.

مطالبات مشخص این کارزار

الزام قانونی دولت به افزایش حقوق کارکنان دولت در هر سال، حداقل برابر با نرخ تورم اعلامی بانک مرکزی یا مرکز آمار ایران.

تهیه و تصویب یک سازوکار شفاف و قابل نظارت برای تطبیق سالیانه حقوق‌ها با تورم به صورت اتوماتیک و بدون وابستگی به تصمیمات سلیقه‌ای.

اعلام جرم و پیگیری حقوقی علیه تصمیماتی که موجب تضعیف معیشت کارکنان دولت شده و با اصول قانون اساسی و قوانین برنامه‌ای مغایرت دارند.

انتشار عمومی گزارش عملکرد دولت و سازمان برنامه در زمینه حفظ قدرت خرید کارکنان.

اصلاح فوری ساختار پرداخت‌ها به‌گونه‌ای که عدالت و حفظ کرامت کارکنان تضمین شود.

دعوت به اقدام

ما از ریاست محترم جمهوری، مجلس شورای اسلامی، سازمان برنامه و بودجه و دیوان عدالت اداری می‌خواهیم در اسرع وقت نسبت به اجرای دقیق این وظایف قانونی اقدام کنند.
کارکنان دولت، نه به عنوان یک گروه مطالبه‌گر، بلکه به عنوان ستون‌های اجرایی کشور، مستحق برخورداری از معیشتی در شأن خدمات خود هستند.

با امضای این کارزار، از حق قانونی و انسانی کارکنان دولت دفاع کنیم.

https://www.karzar.net/269334

ضمنا کارمندان دولت میتوانند از طریق ثبت شکایت در دیوان عدالت اداری احقاق حق نمایند.

🔻قدرتی، نماینده مردم شیروان در مجلس: مردم از دولت انتظار دارند علاوه بر نظارت، بازار را کنترل کند.
▫️مردم دیگر شعار نمی‌خواهند، مردم از ما پاسخ می‌خواهند، مردم از ما عمل می‌خواهند.

@didebane_enghelab

📸 کنایه نماینده مجلس به قالیباف و گلایه از اظهارات عجیب وزیر جهاد/ وزراء دولت با تدبیر رئیس محترم مجلس وبدون نظارت موثر، آزادند و بسته به انصاف خود عمل میکنند...

🔸انتقاد نخعی‌راد، نماینده مردم مشهد در مجلس از اظهارات قزلجه: وزیر جهادکشاورزی فرموده اند؛‌ "قیمت محصولات شب یلدابستگی به وجدان و انصاف فروشندگان دارد!" مثل وزراء دولت که با تدبیر رئیس محترم مجلس وبدون نظارت موثر ، آزادند و بسته به وجدان و انصاف خود عمل میکنند!

🔸 جناب وزیر در مایحتاج عمومی که تعزیراتی است و قیمت معین دارد هم،هنرنمایی تان را دیده ایم! بی نظیرید!

@didebane_enghelab

علی‌رغم تجربه جنگ ۱۲روزه باز هم مسئولین نظارتی درخوابند؛ مرزهای ورودی ما دستگاه ایکس ری ندارند، کامیون‌ها چشمی نظارت می‌شوند!

روایت مجری ثریا از سهل‌انگاری امنیتی در مرزهای کشور:
🔹در دوره جنگ ۱۲ روزه این همه پهپاد اسرائیلی وارد کشور شد و الان بدون هیچ ملاحظه‌ای و بدون دستگاه‌های ایکس ری، کامیون‌ها وارد کشور شده و همه چیز به صورت چشمی فقط بازدید می‌شوند. در برخی از مرزهای ما دستگاه ایکس ری برای کنترل ورودی بار ترانزیت وجود ندارد!

@didebane_enghelab

اگه هر کسی وظیفه اش رو در جایگاه خودش درست انجام بده هیچ مشکلی تو مملکت درست نمیشه

نظارت باید همینقدر محکم و جدی باشه!👆

@didebane_enghelab

مصلحت‌سنجی یا فرار از قانون؟

چرا سال ۱۴۰۴ نباید از سال ۱۳۶۰ محافظه‌کارتر باشد!

برخی می‌گویند امروز وقت نقد تند و استیضاح نیست؛ می‌گویند کشور در شرایط حساس است و «مصلحت» در سکوت و مداراست. اما بیایید به عقب برگردیم؛ به بحرانی‌ترین سال تاریخ معاصر ایران: سال ۱۳۶۰!

۱۳۶۰؛ سالی که ایران در آتش جنگ می‌سوخت
در آن سال، ایران نه درگیر «فشار اقتصادی»، که درگیر «بقای موجودیت» بود:
جنگ تحمیلی: دشمن تا عمق خاک کشور نفوذ کرده بود و خرمشهر در اشغال بود.
تروریسم داخلی: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) رسماً اعلام جنگ مسلحانه کرده بود.

در چنین شرایطی که کشور از هر سو تحت فشار بود، نظام نه تنها از «استیضاح» و «عدم کفایت» نترسید، بلکه آن را راه نجات کشور دید. ابوالحسن بنی‌صدر به دلیل خودمحوری، تضعیف نیروهای مسلح (سپاه و ارتش)، ایجاد دوقطبی در جامعه و در نهایت همسویی با جریان‌های ضدانقلاب، توسط مجلس کنار گذاشته شد. آن زمان کسی نگفت «مصلحت نیست»؛ چون مصلحت واقعی در اجرای قانون و برکناری عنصر ناکارآمد بود.
مقایسه دو بی‌کفایتی: بنی‌صدر در برابر چالش‌های امروز
اگر بنی‌صدر با عدم درک درست از جنگ و ایجاد تنش داخلی کشور را به لبه پرتگاه برد، امروز نیز شاهد نوع دیگری از بی‌کفایتی هستیم که از قضا در برخی ریشه‌ها مشترک‌اند:
۱. در اولویت نبودن سفره مردم: اگر بنی‌صدر درگیر بازی‌های سیاسی و قدرت‌طلبی بود، امروز هم به نظر می‌رسد «وفاق» به جای آنکه ابزاری برای حل مشکلات معیشتی باشد، به پوششی برای عدم پاسخگویی و حفظ صندلی‌ها تبدیل شده است.
۲. فرصت‌سوزی: بنی‌صدر فرصت‌های دفاعی کشور را سوزاند؛ امروز نیز فرصت‌های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در بوروکراسی دولتی معطل تصمیمات متناقض است.
۳. دولت و مجلس؛ از نظارت تا رفاقت: در سال ۶۰، مجلس وقت (حتی با وجود تنش‌ها) شجاعانه ایستاد و حق ملت را مطالبه کرد. اما امروز شاهدیم که هیئت رئیسه مجلس با شعار وفاق، عملاً ابزارهای نظارتی نظیر استیضاح وزرا و سوال از رئیس‌جمهور را از کار انداخته‌اند.
چرا استیضاح، عین مصلحت است؟
کسانی که استیضاح را «تضعیف نظام» یا «بدتر شدن شرایط» می‌دانند، باید به این سوال پاسخ دهند: آیا شرایط امروز ما از سال ۱۳۶۰ سخت‌تر است؟

بعد از استیصاح بنی صدر در کمتر از دو ماه، رئیس‌جمهور (رجایی)، نخست‌وزیر (باهنر)، رئیس قوه قضائیه (بهشتی) و ده‌ها نماینده مجلس و مسئول تراز اول به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۰ کشور ۳ رئیس جمهور را تجربه کرد.
بنی صدر خائن، شهید رجایی و رهبر انقلاب

در آن سال، نظام با حذف یک عنصر بی‌کفایت، نه تنها سقوط نکرد، بلکه منسجم‌تر شد و پیروزی‌های جنگ از همان نقطه آغاز گشت.
امروز وفاق نباید به معنای «سکوت در برابر ناکارآمدی» باشد. اگر دولتی توان حل مسائل ساده‌ای چون ناترازی انرژی، تورم لجام‌گسیخته و مدیریت اجرایی را ندارد، تغییر او یا مهره‌های کلیدی‌اش، نه یک بحران، که یک «جراحی نجات‌بخش» است.

قانون اساسی برای تزئین نیست؛ برای روزهای سخت است. اگر مجلس به جای وکیل‌المله بودن، نقش سپر بلای دولت را بازی کند، بزرگترین خیانت به اعتماد عمومی صورت گرفته است.
پزشکیان یا باید استیضاح شود یا اینکه استعفا بدهد و برود.
مردم و کشور تحمل این حجم از بی کفایتی را ندارند.

@didebane_enghelab

مصلحت‌سنجی یا فرار از قانون؟

چرا سال ۱۴۰۴ نباید از سال ۱۳۶۰ محافظه‌کارتر باشد!

برخی می‌گویند امروز وقت نقد تند و استیضاح نیست؛ می‌گویند کشور در شرایط حساس است و «مصلحت» در سکوت و مداراست. اما بیایید به عقب برگردیم؛ به بحرانی‌ترین سال تاریخ معاصر ایران: سال ۱۳۶۰!

۱۳۶۰؛ سالی که ایران در آتش جنگ می‌سوخت
در آن سال، ایران نه درگیر «فشار اقتصادی»، که درگیر «بقای موجودیت» بود:
جنگ تحمیلی: دشمن تا عمق خاک کشور نفوذ کرده بود و خرمشهر در اشغال بود.
تروریسم داخلی: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) رسماً اعلام جنگ مسلحانه کرده بود.

در چنین شرایطی که کشور از هر سو تحت فشار بود، نظام نه تنها از «استیضاح» و «عدم کفایت» نترسید، بلکه آن را راه نجات کشور دید. ابوالحسن بنی‌صدر به دلیل خودمحوری، تضعیف نیروهای مسلح (سپاه و ارتش)، ایجاد دوقطبی در جامعه و در نهایت همسویی با جریان‌های ضدانقلاب، توسط مجلس کنار گذاشته شد. آن زمان کسی نگفت «مصلحت نیست»؛ چون مصلحت واقعی در اجرای قانون و برکناری عنصر ناکارآمد بود.
مقایسه دو بی‌کفایتی: بنی‌صدر در برابر چالش‌های امروز
اگر بنی‌صدر با عدم درک درست از جنگ و ایجاد تنش داخلی کشور را به لبه پرتگاه برد، امروز نیز شاهد نوع دیگری از بی‌کفایتی هستیم که از قضا در برخی ریشه‌ها مشترک‌اند:
۱. در اولویت نبودن سفره مردم: اگر بنی‌صدر درگیر بازی‌های سیاسی و قدرت‌طلبی بود، امروز هم به نظر می‌رسد «وفاق» به جای آنکه ابزاری برای حل مشکلات معیشتی باشد، به پوششی برای عدم پاسخگویی و حفظ صندلی‌ها تبدیل شده است.
۲. فرصت‌سوزی: بنی‌صدر فرصت‌های دفاعی کشور را سوزاند؛ امروز نیز فرصت‌های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در بوروکراسی دولتی معطل تصمیمات متناقض است.
۳. دولت و مجلس؛ از نظارت تا رفاقت: در سال ۶۰، مجلس وقت (حتی با وجود تنش‌ها) شجاعانه ایستاد و حق ملت را مطالبه کرد. اما امروز شاهدیم که هیئت رئیسه مجلس با شعار وفاق، عملاً ابزارهای نظارتی نظیر استیضاح وزرا و سوال از رئیس‌جمهور را از کار انداخته‌اند.
چرا استیضاح، عین مصلحت است؟
کسانی که استیضاح را «تضعیف نظام» یا «بدتر شدن شرایط» می‌دانند، باید به این سوال پاسخ دهند: آیا شرایط امروز ما از سال ۱۳۶۰ سخت‌تر است؟

بعد از استیصاح بنی صدر در کمتر از دو ماه، رئیس‌جمهور (رجایی)، نخست‌وزیر (باهنر)، رئیس قوه قضائیه (بهشتی) و ده‌ها نماینده مجلس و مسئول تراز اول به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۰ کشور ۳ رئیس جمهور را تجربه کرد.
بنی صدر خائن، شهید رجایی و رهبر انقلاب

در آن سال، نظام با حذف یک عنصر بی‌کفایت، نه تنها سقوط نکرد، بلکه منسجم‌تر شد و پیروزی‌های جنگ از همان نقطه آغاز گشت.
امروز وفاق نباید به معنای «سکوت در برابر ناکارآمدی» باشد. اگر دولتی توان حل مسائل ساده‌ای چون ناترازی انرژی، تورم لجام‌گسیخته و مدیریت اجرایی را ندارد، تغییر او یا مهره‌های کلیدی‌اش، نه یک بحران، که یک «جراحی نجات‌بخش» است.

قانون اساسی برای تزئین نیست؛ برای روزهای سخت است. اگر مجلس به جای وکیل‌المله بودن، نقش سپر بلای دولت را بازی کند، بزرگترین خیانت به اعتماد عمومی صورت گرفته است.
پزشکیان یا باید استیضاح شود یا اینکه استعفا بدهد و برود.
مردم و کشور تحمل این حجم از بی کفایتی را ندارند.

@didebane_enghelab

مصلحت‌سنجی یا فرار از قانون؟

چرا سال ۱۴۰۴ نباید از سال ۱۳۶۰ محافظه‌کارتر باشد!

برخی می‌گویند امروز وقت نقد تند و استیضاح نیست؛ می‌گویند کشور در شرایط حساس است و «مصلحت» در سکوت و مداراست. اما بیایید به عقب برگردیم؛ به بحرانی‌ترین سال تاریخ معاصر ایران: سال ۱۳۶۰!

۱۳۶۰؛ سالی که ایران در آتش جنگ می‌سوخت
در آن سال، ایران نه درگیر «فشار اقتصادی»، که درگیر «بقای موجودیت» بود:
جنگ تحمیلی: دشمن تا عمق خاک کشور نفوذ کرده بود و خرمشهر در اشغال بود.
تروریسم داخلی: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) رسماً اعلام جنگ مسلحانه کرده بود.

در چنین شرایطی که کشور از هر سو تحت فشار بود، نظام نه تنها از «استیضاح» و «عدم کفایت» نترسید، بلکه آن را راه نجات کشور دید. ابوالحسن بنی‌صدر به دلیل خودمحوری، تضعیف نیروهای مسلح (سپاه و ارتش)، ایجاد دوقطبی در جامعه و در نهایت همسویی با جریان‌های ضدانقلاب، توسط مجلس کنار گذاشته شد. آن زمان کسی نگفت «مصلحت نیست»؛ چون مصلحت واقعی در اجرای قانون و برکناری عنصر ناکارآمد بود.
مقایسه دو بی‌کفایتی: بنی‌صدر در برابر چالش‌های امروز
اگر بنی‌صدر با عدم درک درست از جنگ و ایجاد تنش داخلی کشور را به لبه پرتگاه برد، امروز نیز شاهد نوع دیگری از بی‌کفایتی هستیم که از قضا در برخی ریشه‌ها مشترک‌اند:
۱. در اولویت نبودن سفره مردم: اگر بنی‌صدر درگیر بازی‌های سیاسی و قدرت‌طلبی بود، امروز هم به نظر می‌رسد «وفاق» به جای آنکه ابزاری برای حل مشکلات معیشتی باشد، به پوششی برای عدم پاسخگویی و حفظ صندلی‌ها تبدیل شده است.
۲. فرصت‌سوزی: بنی‌صدر فرصت‌های دفاعی کشور را سوزاند؛ امروز نیز فرصت‌های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در بوروکراسی دولتی معطل تصمیمات متناقض است.
۳. دولت و مجلس؛ از نظارت تا رفاقت: در سال ۶۰، مجلس وقت (حتی با وجود تنش‌ها) شجاعانه ایستاد و حق ملت را مطالبه کرد. اما امروز شاهدیم که هیئت رئیسه مجلس با شعار وفاق، عملاً ابزارهای نظارتی نظیر استیضاح وزرا و سوال از رئیس‌جمهور را از کار انداخته‌اند.
چرا استیضاح، عین مصلحت است؟
کسانی که استیضاح را «تضعیف نظام» یا «بدتر شدن شرایط» می‌دانند، باید به این سوال پاسخ دهند: آیا شرایط امروز ما از سال ۱۳۶۰ سخت‌تر است؟

بعد از استیصاح بنی صدر در کمتر از دو ماه، رئیس‌جمهور (رجایی)، نخست‌وزیر (باهنر)، رئیس قوه قضائیه (بهشتی) و ده‌ها نماینده مجلس و مسئول تراز اول به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۰ کشور ۳ رئیس جمهور را تجربه کرد.
بنی صدر خائن، شهید رجایی و رهبر انقلاب

در آن سال، نظام با حذف یک عنصر بی‌کفایت، نه تنها سقوط نکرد، بلکه منسجم‌تر شد و پیروزی‌های جنگ از همان نقطه آغاز گشت.
امروز وفاق نباید به معنای «سکوت در برابر ناکارآمدی» باشد. اگر دولتی توان حل مسائل ساده‌ای چون ناترازی انرژی، تورم لجام‌گسیخته و مدیریت اجرایی را ندارد، تغییر او یا مهره‌های کلیدی‌اش، نه یک بحران، که یک «جراحی نجات‌بخش» است.

قانون اساسی برای تزئین نیست؛ برای روزهای سخت است. اگر مجلس به جای وکیل‌المله بودن، نقش سپر بلای دولت را بازی کند، بزرگترین خیانت به اعتماد عمومی صورت گرفته است.
پزشکیان یا باید استیضاح شود یا اینکه استعفا بدهد و برود.
مردم و کشور تحمل این حجم از بی کفایتی را ندارند.

@didebane_enghelab

پزشکیان را استیضاح کنید

مصلحت‌سنجی یا فرار از قانون؟

چرا سال ۱۴۰۴ نباید از سال ۱۳۶۰ محافظه‌کارتر باشد!

برخی می‌گویند امروز وقت نقد تند و استیضاح نیست؛ می‌گویند کشور در شرایط حساس است و «مصلحت» در سکوت و مداراست. اما بیایید به عقب برگردیم؛ به بحرانی‌ترین سال تاریخ معاصر ایران: سال ۱۳۶۰!

۱۳۶۰؛ سالی که ایران در آتش جنگ می‌سوخت
در آن سال، ایران نه درگیر «فشار اقتصادی»، که درگیر «بقای موجودیت» بود:
جنگ تحمیلی: دشمن تا عمق خاک کشور نفوذ کرده بود و خرمشهر در اشغال بود.
تروریسم داخلی: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) رسماً اعلام جنگ مسلحانه کرده بود.

در چنین شرایطی که کشور از هر سو تحت فشار بود، نظام نه تنها از «استیضاح» و «عدم کفایت» نترسید، بلکه آن را راه نجات کشور دید. ابوالحسن بنی‌صدر به دلیل خودمحوری، تضعیف نیروهای مسلح (سپاه و ارتش)، ایجاد دوقطبی در جامعه و در نهایت همسویی با جریان‌های ضدانقلاب، توسط مجلس کنار گذاشته شد. آن زمان کسی نگفت «مصلحت نیست»؛ چون مصلحت واقعی در اجرای قانون و برکناری عنصر ناکارآمد بود.
مقایسه دو بی‌کفایتی: بنی‌صدر در برابر چالش‌های امروز
اگر بنی‌صدر با عدم درک درست از جنگ و ایجاد تنش داخلی کشور را به لبه پرتگاه برد، امروز نیز شاهد نوع دیگری از بی‌کفایتی هستیم که از قضا در برخی ریشه‌ها مشترک‌اند:
۱. در اولویت نبودن سفره مردم: اگر بنی‌صدر درگیر بازی‌های سیاسی و قدرت‌طلبی بود، امروز هم به نظر می‌رسد «وفاق» به جای آنکه ابزاری برای حل مشکلات معیشتی باشد، به پوششی برای عدم پاسخگویی و حفظ صندلی‌ها تبدیل شده است.
۲. فرصت‌سوزی: بنی‌صدر فرصت‌های دفاعی کشور را سوزاند؛ امروز نیز فرصت‌های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در بوروکراسی دولتی معطل تصمیمات متناقض است.
۳. دولت و مجلس؛ از نظارت تا رفاقت: در سال ۶۰، مجلس وقت (حتی با وجود تنش‌ها) شجاعانه ایستاد و حق ملت را مطالبه کرد. اما امروز شاهدیم که هیئت رئیسه مجلس با شعار وفاق، عملاً ابزارهای نظارتی نظیر استیضاح وزرا و سوال از رئیس‌جمهور را از کار انداخته‌اند.
چرا استیضاح، عین مصلحت است؟
کسانی که استیضاح را «تضعیف نظام» یا «بدتر شدن شرایط» می‌دانند، باید به این سوال پاسخ دهند: آیا شرایط امروز ما از سال ۱۳۶۰ سخت‌تر است؟

بعد از استیصاح بنی صدر در کمتر از دو ماه، رئیس‌جمهور (رجایی)، نخست‌وزیر (باهنر)، رئیس قوه قضائیه (بهشتی) و ده‌ها نماینده مجلس و مسئول تراز اول به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۰ کشور ۳ رئیس جمهور را تجربه کرد.
بنی صدر خائن، شهید رجایی و رهبر انقلاب

در آن سال، نظام با حذف یک عنصر بی‌کفایت، نه تنها سقوط نکرد، بلکه منسجم‌تر شد و پیروزی‌های جنگ از همان نقطه آغاز گشت.
امروز وفاق نباید به معنای «سکوت در برابر ناکارآمدی» باشد. اگر دولتی توان حل مسائل ساده‌ای چون ناترازی انرژی، تورم لجام‌گسیخته و مدیریت اجرایی را ندارد، تغییر او یا مهره‌های کلیدی‌اش، نه یک بحران، که یک «جراحی نجات‌بخش» است.

قانون اساسی برای تزئین نیست؛ برای روزهای سخت است. اگر مجلس به جای وکیل‌المله بودن، نقش سپر بلای دولت را بازی کند، بزرگترین خیانت به اعتماد عمومی صورت گرفته است.
پزشکیان یا باید استیضاح شود یا اینکه استعفا بدهد و برود.
مردم و کشور تحمل این حجم از بی کفایتی را ندارند.

@didebane_enghelab

باورم نمیشه همچین اتفاقی توی گلزار شهدای تهران درحال وقوع هست.
آقای زاکانی! حواست هست به زیر مجموعه‌تون؟ این کار با دستور و نظارت چه کسانی درحال انجام است؟ این هتک حرمت مستقیم به ساحت شهدای عزیز است.

خانواده یکی از شهدا که سه شهید دارند چند روز قبل تعریف میکرد در بحث نوسازی قبور شهدا شهیدشان سه مرتبه به خواب بنای آنجا رفته و به وی گفته به قبر من دست نزن. بنا این را برای خانواده شهید تعریف کرده بود.
آقایان به قبر شهدا دست نزنید
شهدا و خانواده شان راضی نیستند

@didebane_enghelab

هوالحی 💐

👈اصلاح طلبان را بهتر بشناسیم👉

✍️اصلاح طلب ها چه گفته اند؟چه می خواهند؟دنبال اصلاح چه چیزهایی هستند؟ و....
✍️آیا منظور از اصلاح طلبی تغییرات اساسی در نظام به عنوان انقلاب مخملی است؟
✍️چرا اغلب فتنه گران در این سالها در جمع اصلاح طلب ها بوده اند؟
✍️چرا عموم افرادی که به غرب و شبکه های ماهواره ای پیوستند نوعا از اصلاح طلب بودند؟
✍️چرا صهیونیست ها از اصلاح طلبان حمایت می کنند؟
✍️چرا غرب از اصلاح طلبان حمایت می کند؟
چرا هیچ اصلاح طلبی شهید راه حجاب و امر به معروف و نهی از منکر نمی شود؟
چرا هیچ اصلاح طلبی شهید مدافع حرم نشد؟
چرا هیچ اصلاح طلبی شهید راه ولایت نمی شود؟
چرا اصلاح طلبان از کار فرهنگی و از هیات های مذهبی فراری هستند و هیچ حمایتی از هیات های مذهبی ندارند؟
و هزار چرای دیگر...
⚫️⚫️گوشه ای از ۴۰۰۰ هزار توهین دولتمردان اصلاحات به مقدسات و ایجاد شبهه در دین：
🔹محمد خاتمی：احکام قرآن متناسب با زندگی قبیله ای است، قرآن کریم برای ما قابل استناد نیست!؟
کیهان ۱۲/۶/۷۸
🔹عبدالکریم سروش：ولایت پیامبر بعد از فوتش به کسی منتقل نشده است.
روزنامه صبح امروز ۱۶/۶/۷۸
🔹ابراهیم اصغر زاده：حتی علیه خدا هم میتوان تظاهرات کرد.
آفتاب امروز ۲/۶/۷۸
🔹محمد کاظم محمدی اصفهانی：به خود خدا هم میتوان اعتراض کرد، و اورا فتنه گر نامید.
روزنامه ایران ۲۴/۴/۷۹
🔸محسن کدیور：معصومین (ع) فقط در کلیات و اصول اسوه اند.
ماهنامه کیان بهمن ۷۷
🔸محسن کدیور：امروز خدا در جامعه هیچ کاره است.
نشریه پژوهش های قرآنی سال ۷۹
🔸آقا جری：در حکومت های دینی، نه تنها دین افیون توده هاست که افیون حکومت ها نیز هست.۲۵/۱/۸۱
🔹رجبعلی مزروعی：حضرت علی (ع) مانند معاویه مشروعیت خود را از مردم گرفته است.
حریم ۲۳/۱۱/۷۸
🔸محمد مجتهد شبستری：فعل و قول معصوم حجت نیست.
کیان بهمن ۷۷
🔸علیرضا علوی تبار：ما پیشرفت نمیکنم چون در جامعه ما هنوز خدا نمرده است.
یا لثارات ۴/۳/۷۹
🔹اکبر گنجی：حرکت اصلاح طلبانه ما عاقبت به جدایی دین از سیاست خواهد انجامید.
مصاحبه با شبکه آلمانی ۲۴/۱/۷۹
🔸محمد رضا خاتمی؛مبنای مشروعیت هر کاری رأی مردم است.
جمهوری اسلامی ۸/۶/۷۹
🔸بهاء الدین خرم شاهی：کافر و بی دین هم خودی است.
صبح امروز ۲/۶/۷۸
🔹عزت الله سحابی：معصومین بدون نظارت مردم در معرض انحراف هستند.
روزنامه عصر آوارگان ۱۶/۱۰/۷۸
🔸عطاالله مهاجرانی：نظریه غیرت دینی ویران کننده اندیشه و فرهنگ و تمدن است.
روزنامه آریا ۱۶/۱/۷۹
🔹سعید حجاریان：تفکر فقیهی نمیتواند فرهنگ عاشورا را بازسازی کند.
روزنامه ایران ۳۱/۱/۷۸
🔸احمد نراقی：وحی برای انسان های بعد از زمان خود، قابل فهم نیست.
هفته نامه آبان، ۱۱/۱۰/۷۷
🔹مقصود فراستخواه：حقیقت ثابت نداریم، حتی در دست انبیاء و معصومین.
۲۲/۶/۷۷
🔸مقصود فراستخواه：هنرمند اصیل هم به نحوی به فضای آمیخته با ابتذال نیازدارد و گرنه از دل و دماغ می افتد.
۲/۸/۷۹
🔸اکبرگنجی：خمینی متعلق به موزه تاریخ است.
۲۴/۱/۷۹
🔹محمد خاتمی： اگر این حجاب مانع حضور زن شود، قطعا مضر است.
۱۶/۸/۷۹
🔹محمد خاتمی：مشکل این نیست که زنان چگونه لباس بپوشند، مشکل این است که زنان بتوانند در عرصه مختلف حضور داشته باشند.
روزنامه همبستگی ۱۶/۸/۷۹

🔸جهانبخش محبی نیا：موسیقی و رقص و سکس باید شرعی شود.
آفتاب امروز ۳/۷/۷۸

🔹عبدالکریم سروش؛ خدای جدید با خدای گذشتگان متفاوت است.
نشریه کیان

🔸عبدالکریم سروش： فرهنگ شهادت خشونت آفرین است، اگر کشته شدن آسان شد ، کشتن هم آسان میشود.
روزنامه نشاط ۱۲/۳/۷۸

#انقلاب_رنگی
#انقلاب_مخملی
#سبز_بنفش_صورتی_درمسیربراندازی

✍ #صالح_ادیب

دیده بان انقلاب را به دوستان خود معرفی کنید

@didebane_enghelab

⚫️مدل مدلل

❌وقتی واردات، #ارز دولتی و بازار کالاهای اساسی در قبضه یک خاندان قرار می‌گیرد، امنیت غذایی به خطر می‌افتد.

❌خاندان #مدلل با سهم ۴۵ درصدی از ذرت، صدها میلیون #دلار ارز، بدهی‌های بانکی و سودهای نجومی، سال‌هاست بازار را شکل می‌دهد.

❌سؤال ساده است؛ چرا #اقتصاد و سفره مردم باید به تصمیم چند شرکت گره بخورد و نظارت مؤثر همچنان غایب بماند؟

@didebane_enghelab

پزشکیان را استیضاح کنید

مصلحت‌سنجی یا فرار از قانون؟

چرا سال ۱۴۰۴ نباید از سال ۱۳۶۰ محافظه‌کارتر باشد!

برخی می‌گویند امروز وقت نقد تند و استیضاح نیست؛ می‌گویند کشور در شرایط حساس است و «مصلحت» در سکوت و مداراست. اما بیایید به عقب برگردیم؛ به بحرانی‌ترین سال تاریخ معاصر ایران: سال ۱۳۶۰!

۱۳۶۰؛ سالی که ایران در آتش جنگ می‌سوخت
در آن سال، ایران نه درگیر «فشار اقتصادی»، که درگیر «بقای موجودیت» بود:
جنگ تحمیلی: دشمن تا عمق خاک کشور نفوذ کرده بود و خرمشهر در اشغال بود.
تروریسم داخلی: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) رسماً اعلام جنگ مسلحانه کرده بود.

در چنین شرایطی که کشور از هر سو تحت فشار بود، نظام نه تنها از «استیضاح» و «عدم کفایت» نترسید، بلکه آن را راه نجات کشور دید. ابوالحسن بنی‌صدر به دلیل خودمحوری، تضعیف نیروهای مسلح (سپاه و ارتش)، ایجاد دوقطبی در جامعه و در نهایت همسویی با جریان‌های ضدانقلاب، توسط مجلس کنار گذاشته شد. آن زمان کسی نگفت «مصلحت نیست»؛ چون مصلحت واقعی در اجرای قانون و برکناری عنصر ناکارآمد بود.
مقایسه دو بی‌کفایتی: بنی‌صدر در برابر چالش‌های امروز
اگر بنی‌صدر با عدم درک درست از جنگ و ایجاد تنش داخلی کشور را به لبه پرتگاه برد، امروز نیز شاهد نوع دیگری از بی‌کفایتی هستیم که از قضا در برخی ریشه‌ها مشترک‌اند:
۱. در اولویت نبودن سفره مردم: اگر بنی‌صدر درگیر بازی‌های سیاسی و قدرت‌طلبی بود، امروز هم به نظر می‌رسد «وفاق» به جای آنکه ابزاری برای حل مشکلات معیشتی باشد، به پوششی برای عدم پاسخگویی و حفظ صندلی‌ها تبدیل شده است.
۲. فرصت‌سوزی: بنی‌صدر فرصت‌های دفاعی کشور را سوزاند؛ امروز نیز فرصت‌های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در بوروکراسی دولتی معطل تصمیمات متناقض است.
۳. دولت و مجلس؛ از نظارت تا رفاقت: در سال ۶۰، مجلس وقت (حتی با وجود تنش‌ها) شجاعانه ایستاد و حق ملت را مطالبه کرد. اما امروز شاهدیم که هیئت رئیسه مجلس با شعار وفاق، عملاً ابزارهای نظارتی نظیر استیضاح وزرا و سوال از رئیس‌جمهور را از کار انداخته‌اند.
چرا استیضاح، عین مصلحت است؟
کسانی که استیضاح را «تضعیف نظام» یا «بدتر شدن شرایط» می‌دانند، باید به این سوال پاسخ دهند: آیا شرایط امروز ما از سال ۱۳۶۰ سخت‌تر است؟

بعد از استیصاح بنی صدر در کمتر از دو ماه، رئیس‌جمهور (رجایی)، نخست‌وزیر (باهنر)، رئیس قوه قضائیه (بهشتی) و ده‌ها نماینده مجلس و مسئول تراز اول به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۰ کشور ۳ رئیس جمهور را تجربه کرد.
بنی صدر خائن، شهید رجایی و رهبر انقلاب

در آن سال، نظام با حذف یک عنصر بی‌کفایت، نه تنها سقوط نکرد، بلکه منسجم‌تر شد و پیروزی‌های جنگ از همان نقطه آغاز گشت.
امروز وفاق نباید به معنای «سکوت در برابر ناکارآمدی» باشد. اگر دولتی توان حل مسائل ساده‌ای چون ناترازی انرژی، تورم لجام‌گسیخته و مدیریت اجرایی را ندارد، تغییر او یا مهره‌های کلیدی‌اش، نه یک بحران، که یک «جراحی نجات‌بخش» است.

قانون اساسی برای تزئین نیست؛ برای روزهای سخت است. اگر مجلس به جای وکیل‌المله بودن، نقش سپر بلای دولت را بازی کند، بزرگترین خیانت به اعتماد عمومی صورت گرفته است.
پزشکیان یا باید استیضاح شود یا اینکه استعفا بدهد و برود.
مردم و کشور تحمل این حجم از بی کفایتی را ندارند.

@didebane_enghelab

🎥اولین اظهارات همتی در حیاط دولت پس از انتصاب در ریاست بانک مرکزی/ همتی: وظیفه اصلی بانک مرکزی مهار تورم و کنترل ارز و نظارت بر بانک‌هاست؛ از این به بعد در این زمینه پاسخگو خواهم بود

@didebane_enghelab

🔻 پیام تهران به باکو، آنکارا و سایر پایتخت‌های منطقه:

🔸در صورت هرگونه حمله، میان عامل اصلی و تسهیل‌کنندگان منطقه‌ای تفاوتی وجود نخواهد داشت و عبور از #خط_قرمز، هزینه سنگینی خواهد داشت.

🔹تهدید #ایران به یک جنگ گستردۀ منطقه‌ای، صرفاً یک شعار تبلیغاتی نیست بلکه راهبرد رسمی دفاعی کشور است که با توان موشکی بی‌نظیر و شبکه متحدان منطقه‌ای آن پشتیبانی می‌شود.
🔸ایران به وضوح نشان داده که ظرفیت و عزم نظارت بر این تحرکات و پاسخ به آنها را دارد.

🔹خط قرمز ترسیم شده است و عبور از آن، آذربایجان را مستقیماً در میدان تیر تهران قرار خواهد داد.

شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب
@didebane_enghelab

فوری ایران تنگه هرمز را بست

🔹ایران به دلیل رزمایش مشترک نیروهای دریایی ایران، چین و روسیه در تنگه هرمز، مسیر ورود به تنگه هرمز را بست و فقط مسیر خروجی باز خواهد ماند، آن هم با احتیاط و تحت نظارت

+مثل بچه آدم سرتون بندازید پایین دمتون رو کولتون بزنید به چاک 😊

@didebane_enghelab

وقتی میگیم سردار هنوز در دوران نظامی‌گری سیر می‌کند، به این خاطر می‌گوییم.
سردارجان! اینجا نباید دستوری مفهوم ندارد. اینجا سازوکار و برنامه می‌خواهد، اینجا نیاز به نظارت و بررسی معضلات دارد.
نمی‌شود روی صندلی بنشینی و بگویی «باید بشود، نباید بشود.»

مجلس یکنفره

@didebane_enghelab