Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
یه تیکه خیلی قشنگ توی کتاب "کمی قبل از خوشبختی" هست که میگه :
خوشبختى سراغ کسانى میرود که بلدند بخندند!این زندگى نیست که زیباست،
این ما هستیم که زندگى را زیبا یا زشت مى بینیم. دنبال رسیدن به یک خوشبختى بى نقص نباشید، از چیزهاى کوچک زندگى لذت ببرید!
اگر آن ها را کنار هم بگذارید، مى توانید کل مسیر را با خوشحالى طى کنید.
خوشبختى سراغ کسانى میرود که بلدند بخندند!این زندگى نیست که زیباست،
این ما هستیم که زندگى را زیبا یا زشت مى بینیم. دنبال رسیدن به یک خوشبختى بى نقص نباشید، از چیزهاى کوچک زندگى لذت ببرید!
اگر آن ها را کنار هم بگذارید، مى توانید کل مسیر را با خوشحالى طى کنید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
محمود دولت آبادی قشنگ گفت:
آنجا یک قهوهخانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای، چرا؟!
دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟!
عجله، همیشه عجله! کدام گوری میخواستم بروم؟! من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشتهام...
آنجا یک قهوهخانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای، چرا؟!
دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟!
عجله، همیشه عجله! کدام گوری میخواستم بروم؟! من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشتهام...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نمیدانم اگر موسیقی و چای را نداشتم،
اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمیشد،
اگر پاییز و بهار و باران و برف را دوست نداشتم؛
برای دلخوشی در خالیترین حالات ممکن جهانم ،
به کدامین اتفاق چنگ میزدم و کدامین طعم و تصویر را بهانه میکردم
و کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش میکشیدم
تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست!
اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمیشد،
اگر پاییز و بهار و باران و برف را دوست نداشتم؛
برای دلخوشی در خالیترین حالات ممکن جهانم ،
به کدامین اتفاق چنگ میزدم و کدامین طعم و تصویر را بهانه میکردم
و کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش میکشیدم
تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست!
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خطاب به تمام خستگان جهان :
باشد که اشک بعدی شما، اشک شوق باشد
باشد که اشک بعدی شما، اشک شوق باشد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نمیدانم اگر موسیقی و چای را نداشتم،
اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمیشد،
اگر پاییز و بهار و باران و برف را دوست نداشتم؛
برای دلخوشی در خالیترین حالات ممکن جهانم ،
به کدامین اتفاق چنگ میزدم و کدامین طعم و تصویر را بهانه میکردم
و کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش میکشیدم
تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست!
اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمیشد،
اگر پاییز و بهار و باران و برف را دوست نداشتم؛
برای دلخوشی در خالیترین حالات ممکن جهانم ،
به کدامین اتفاق چنگ میزدم و کدامین طعم و تصویر را بهانه میکردم
و کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش میکشیدم
تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست!