#پندنامه

💠 از پیرمرد حکیمی پرسیدند: از عمری که سپری نمودی چه چیز یاد گرفتی؟ پاسخ داد:

*یاد گرفتم*
🔹که دنیا قرض است باید دیر یا زود پس بدهیم.

*یاد گرفتم*
🔹که مظلوم دیر یا زود حقش را خواهد گرفت.

*یاد گرفتم*
🔹که دنیای ما هر لحظه ممکن است تمام شود اما ما غافل هستیم.

*یاد گرفتم*
🔹که سخن شیرین، گشاده‌رویی و بخشش سرمایه‌ی اصلی ما در زندگیست.

*یاد گرفتم*
🔹که ثروتمندترینِ مردم در دنیا کسی است که از سلامتی، امنیت و آرامش بهره‌مند باشد.

*یاد گرفتم*
🔹کسی که جو را می‌کارد گندم را برداشت نخواهد کرد.

*یاد گرفتم*
🔹که عمر تمام می‌شود اما کار تمام نمی‌شود.

*یاد گرفتم*
🔹کسی که می‌خواهد مردم به حرفش گوش بدهند باید خودش نیز به حرف آنان گوش دهد.

*یاد گرفتم*
🔹که مسافرت کردن و همسفره شدن با مردم بهترین معیار و دقیق‌ترین راه برای محک‌زدن شخصیت و درون آنان است.

*یاد گرفتم*
🔹کسی که مرتب می‌گوید: من این می‌کنم و آن می‌کنم، تو خالی است و نمی‌تواند کاری انجام دهد.

*یاد گرفتم*
🔹کسی که معدنش طلا است همواره طلا باقی می‌ماند بدون تغییر، اما کسی که معدنش آهن است تغییر می‌کند و زنگ می‌زند.

*یاد گرفتم*
🔹تمام کسانیکه در گورستان هستند همه کارهایی داشتند و آرمانهایی داشتند که نتوانستند محقق گردانند.

*یاد گرفتم*
♦️که بساط عمر و زندگیمان را در دنیا طوری پهن کنیم که در موقع جمع کردن دست و پایمان را گم نکنیم🌸🙏

@dowrehamysartakht