💚زنان قدرتمند

به پاس ۲۸ سال تلاش جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست
برای محیط زیست بهتر
و
به یاد💚 زنده یاد مه لقا ملاح💚 که از اولین و شاخص ترین تشکل های محیط زیستی را بنیان گذاشت.

✍️چه کسی می تواند وزیر جهاد کشاورزی باشد ؟

بخش کشاورزی ایران با مشکلات عدیده‌ای روبه‌روست که حاصل و پیامد سال‌ها سوء‌مدیریت در این بخش و فقدان یک عزم ملی راسخ برای رفع مشکلات و ارتقای کارآمدی آن است. این بخش به عنوان بخش استراتژیک اقتصاد، تامین‌کننده غذا برای جمعیت کشور و مواد اولیه برای سایر فعالیت‌های اقتصادی است. بدون شک "غذا" دیگر یک مقوله تولیدی، اقتصادی و اجتماعی در جهان نیست و فراتر از آن به یک مقوله "سیاسی" و "امنیت سیاسی" تبدیل شده است و این تغییر نگاه به منزله اهمیت " غذا " و "تامین امنیت و ایمنی غذایی " در جهان است چرا که گرسنگی، سوء تغذیه، فقر غذایی و سالم نبودن غذا به دنبال خود پیامدهای نامطلوبی برای مردم جامعه دارد از بیماری و کاهش سطح سلامت مردم و بهره هوشی نسل‌های آتی و افزایش هزینه‌های درمان وفشار بر بودجه خانوار و کاهش بهره‌وری نیروی انسانی گرفته تا شورش نان. بنابر همین اهمیت، بخش کشاورزی که تامین کننده بخش عمده غذای مردم (محصولات خام و فرآوری شده ) و معیشت کسب و کارهای مرتبط با آن است، نیازمند راهبرد ، نقشه راه و برنامه اقدام و عمل با رویکردهای تاب آوری ، فناوارنه ، بهره ور، حکمروایی خوب و دانش محور است تا بهره‌روی، کارآمدی و پایداری اتفاق بیفتد. این موضوع برای بخش کشاورزی ایران یک موضوع حیاتی است چرا که با انباشت مشکلات و چالش‌های اساسی همانند خشکسالی، تغییرات آب و هوایی، کافی نبودن سرمایه‌گذاری، پایین بودن بهره‌وری، مدیریت ناکارآمد بازار و تولید، کمبود دانش و فناوری روزآمد و مدیریت دانش، کمبود تحقیق و توسعه کاربردی، کمبود ترویج و آموزش، تاب آور نبودن سیستم کشاورزی و غذایی، مشکل آب و خاک، کاهش سرمایه اجتماعی، نااطمینانی، از دست دادن مزیت رقابتی بخش، ضعف اقتصادی بهره برداران بخش، رانت و فساد و قاچاق، بی انگیزگی کارکنان، اداری کردن بخش تحقیق و توسعه کاربردی و ... روبه‌روست و ضرورت حیاتی برای تدوین برنامه کارآمد بر اساس واقعیت‌های موجود و پیش‌بینی‌های آینده را صد چندان پر اهمیت می‌سازد. در این مقطع زمانی، انتخاب وزیر جهادکشاورزی دولت چهاردهم پیش روی دولت جدید آقای دکتر پزشکیان است، فردی مدیریت بخش کشاورزی را به عهده خواهد گرفت تا مسوولیت‌پذیر و پاسخگوی همه ذینفعان بخش کشاورزی و مصرف‌کننده بوده و در اقتصاد ملی نقش آفرینی نماید، دوری از شعار زدگی و ترسیم نقشه راه بر اساس وضعیت موجود و آسیب شناسی آن و چشم انداز آینده هنگامی امکان پذیر است که تعامل و گفتمان سازنده با متخصصین و کارشناسان موضوع، نهادهای مدنی و تشکل‌های مردمی مرتبط و بخش خصوصی و سایر ذینفعان صورت گیرد تا در افق زمانی مشخص از مشکلات موجود کاسته و حداقل مشکلی به مشکلات موجود اضافه نشده و یا مشکلات شدت نگیرد .

توسعه بخش کشاورزی و رونق فعالیت‌های آن با یک ابزارسیاستی میسر نمی‌شود، چرا که به دلایل مختلف از قبیل ریسک زیاد تولید و درآمد، نیاز به فناوری‌های جدید برای افزایش بهره‌وری و کارایی، کوچک بودن اراضی و پایین بودن سطح درآمدی و پس‌اندازی بهره‌برداران، تغییر کاربری اراضی، نوسانات قیمت بازار، رانت وارداتی محصولات کشاورزی، قاچاق محصولات کشاورزی،کیفیت پایین خاک و نشست زمین و نیز تغییرات آب و هوایی و اقلیم و هزاران مساله دیگر نیازمند بسته حمایتی منطقی و هدفمند دولت و حاکمیت است. در کشورهای پیشرفته انواع ابزار حمایتی متناسب با محصول تولیدی برای توسعه و پیشرفت پایدار بخش کشاورزی در اختیار می‌گیرند. در واقع دولتها با حضور کارآمد و هوشمند خود نقش و وظیفه‌مندی توسعه پایدار بخش کشاورزی را رقم می زنند . نقشی که بسیار بسیار پیچیده و چندبعدی است به این خاطر که هر سیاست دولت نه تنها بر جامعه هدف بلکه بر تعادل و تخصیص منابع در بخش کشاورزی و اقتصاد کلان تاثیرگذار است. از همین روست که مداوم بر کارایی و سازگاری سیاست‌ها تاکید شده و لازمه طراحی و تدوین سیاستهای دولت است. این موضوع برای کشورهایی از جمله ایران که در آن دولت حضور گسترده و فراگیری در اقتصاد دارد، پراهمیت است .... ادامه در پی دی اف

منتشر شده : جهان صنعت، ، 28 تیرماه 1403 🇮🇷