✍️صدای تشنگی روستا را بشنویم!
کلمه ” روستا” ذهن و خیال انسان را به سرزمینی سبز با درختان بسیار و انواع حیوانات و جوی‌هایی که آب را پرخروش می‌کشاند تا به مزرعه برساند، مزرعه‌ای سرسبز که شاخه های درختان در وزش باد رقصانند و گل‌های آفتابگردان ایستاده رو به نور خورشید، پرندگان نغمه‌خوان و زنبورهای کوچکی که شادمانه ازگلی بر روی گل دیگر در پرواز هستند همه باهم هستند تا با دستان مهربان کشاورز و روستایی سفره ما را رنگارنگ و خوشمزه سازند . انتظار شیرینی که در مسیر رفتن از شهر به روستا ذهن تو را به خود مشغول ساخته و تصور شور و شوق و خنده کودکانی که فضای روستا را پرکرده و بانوان روستایی با لباس‌های سنتی رنگارنگ زیبا، لبخند به لب تو را دعوت به نوشیدن لیوانی آب‌ونانی دست‌پخت خودنمایند. انتظار شیرینی است که تو را از هیاهوهای خسته‌کننده و ملال‌آور شهر آزاد کند و چندساعتی در فضای زیبای روستا بر عمر خود بیفزایی چون شادی و نشاط عمر را پایدارتر می‌کند .با خیالاتی زیبا در مسیر شهرستان رشتخوار به دهستان شَعبه نزدیک می‌شوی و به‌یک‌باره گویی از جهانی دیگر که زیبا و سرسبز بود تو را در جهان برهوت پرتاب کردند . به هر طرف نگاه می‌کنی نشانه‌ای از آبادانی نمی‌بینی با خود می‌گویی مگر می‌شود آبادی ، آبادانی نداشته باشد . نکند مسیر را اشتباهی آمده‌باشیم اما به ناگاه تابلوی راهنمای شَعبه تو را از تردید رها می‌کند همین‌جاست روستاهایی خشک و بدون علف و گیاه و سرزندگی پس کودکان و بانوان کجا هستند ؟ چرا روستاها شادمانه نیست؟ خانه‌ها که سرپاست چرا درختان سرپا نیستند؟ از دهیار روستا سؤال می‌کنیم فقط یک جمله ” آب نیست ، خشکسالی توانی برایمان نگذاشته است ” روستاهایی که به خوابگاه تبدیل‌شده و برخی روستاها درب‌های خانه‌ها قفل‌شده و مهاجرت کردند به اطراف شهرهایی که کار باشد تا بتوانند زندگی را بچرخانند . نشاط روستا خاموش شده است کودکان و بانوان ساعت ۴ صبح سوار بر وانتی که بیش از ۴۰ نفر را سوار می‌کند راهی مناطقی می‌روند که کارگر کشاورزی لازم دارند آن‌هم کارگری فصلی نه دائمی . چه بلایی بر سر “خانواده” رکن اصلی جامعه می‌آید وقتی مادر و پدری در خانه حضور ندارند تا به خانه برسند غروب شده و دیگر توانی برای بودن با کودکان ندارند، بخوابند تا صبح ساعت۴ بتوانند بیدار شوند تا به سرکار بروند . چه بسیار کودکانی که به دلیل کم درآمدی خانواده مجبور هستند از تحصیل محروم شوند و مشغول کار سخت شوند و یا برایشان همسر گزینند همان کودک همسری و چه خانواده‌هایی مجبور به طلاق شوند به دلیل کم درآمدی و اعتیاد و فقر و ….چه ناامنی غذایی به خاطر نبود درآمد به وجود آمده و چه حوادثی که در مسیر رفت‌وآمد کارگری، روستاها را غم‌زده و عزادار کرده است تصادف و جان باختن عده‌ای در مسیر کار و …. “آب نیست “، ” خشکسالی ” ،”احداث سد غیراصولی و غیر کارشناسی در منطقه” بنیان خانواده ، روستا ، رفاه روستایی و امنیت غذایی کشور را بحران‌زده نموده است ، پیامدهایی که اثر آن از بمب اتم بیشتر است نه‌تنها نسل فعلی بلکه نسل‌های آتی را هم از این سرنوشت شوم بی‌بهره نمی‌گذارد ...
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده https://chawosh.org و اقتصاددان، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://www.eqtesaddan.ir/?p=65226
کلمه ” روستا” ذهن و خیال انسان را به سرزمینی سبز با درختان بسیار و انواع حیوانات و جوی‌هایی که آب را پرخروش می‌کشاند تا به مزرعه برساند، مزرعه‌ای سرسبز که شاخه های درختان در وزش باد رقصانند و گل‌های آفتابگردان ایستاده رو به نور خورشید، پرندگان نغمه‌خوان و زنبورهای کوچکی که شادمانه ازگلی بر روی گل دیگر در پرواز هستند همه باهم هستند تا با دستان مهربان کشاورز و روستایی سفره ما را رنگارنگ و خوشمزه سازند . انتظار شیرینی که در مسیر رفتن از شهر به روستا ذهن تو را به خود مشغول ساخته و تصور شور و شوق و خنده کودکانی که فضای روستا را پرکرده و بانوان روستایی با لباس‌های سنتی رنگارنگ زیبا، لبخند به لب تو را دعوت به نوشیدن لیوانی آب‌ونانی دست‌پخت خودنمایند. انتظار شیرینی است که تو را از هیاهوهای خسته‌کننده و ملال‌آور شهر آزاد کند و چندساعتی در فضای زیبای روستا بر عمر خود بیفزایی چون شادی و نشاط عمر را پایدارتر می‌کند .با خیالاتی زیبا در مسیر شهرستان رشتخوار به دهستان شَعبه نزدیک می‌شوی و به‌یک‌باره گویی از جهانی دیگر که زیبا و سرسبز بود تو را در جهان برهوت پرتاب کردند . به هر طرف نگاه می‌کنی نشانه‌ای از آبادانی نمی‌بینی با خود می‌گویی مگر می‌شود آبادی ، آبادانی نداشته باشد . نکند مسیر را اشتباهی آمده‌باشیم اما به ناگاه تابلوی راهنمای شَعبه تو را از تردید رها می‌کند همین‌جاست روستاهایی خشک و بدون علف و گیاه و سرزندگی پس کودکان و بانوان کجا هستند ؟ چرا روستاها شادمانه نیست؟ خانه‌ها که سرپاست چرا درختان سرپا نیستند؟ از دهیار روستا سؤال می‌کنیم فقط یک جمله ” آب نیست ، خشکسالی توانی برایمان نگذاشته است ” روستاهایی که به خوابگاه تبدیل‌شده و برخی روستاها درب‌های خانه‌ها قفل‌شده و مهاجرت کردند به اطراف شهرهایی که کار باشد تا بتوانند زندگی را بچرخانند . نشاط روستا خاموش شده است کودکان و بانوان ساعت ۴ صبح سوار بر وانتی که بیش از ۴۰ نفر را سوار می‌کند راهی مناطقی می‌روند که کارگر کشاورزی لازم دارند آن‌هم کارگری فصلی نه دائمی . چه بلایی بر سر “خانواده” رکن اصلی جامعه می‌آید وقتی مادر و پدری در خانه حضور ندارند تا به خانه برسند غروب شده و دیگر توانی برای بودن با کودکان ندارند، بخوابند تا صبح ساعت۴ بتوانند بیدار شوند تا به سرکار بروند . چه بسیار کودکانی که به دلیل کم درآمدی خانواده مجبور هستند از تحصیل محروم شوند و مشغول کار سخت شوند و یا برایشان همسر گزینند همان کودک همسری و چه خانواده‌هایی مجبور به طلاق شوند به دلیل کم درآمدی و اعتیاد و فقر و ….چه ناامنی غذایی به خاطر نبود درآمد به وجود آمده و چه حوادثی که در مسیر رفت‌وآمد کارگری، روستاها را غم‌زده و عزادار کرده است تصادف و جان باختن عده‌ای در مسیر کار و …. “آب نیست “، ” خشکسالی ” ،”احداث سد غیراصولی و غیر کارشناسی در منطقه” بنیان خانواده ، روستا ، رفاه روستایی و امنیت غذایی کشور را بحران‌زده نموده است ، پیامدهایی که اثر آن از بمب اتم بیشتر است نه‌تنها نسل فعلی بلکه نسل‌های آتی را هم از این سرنوشت شوم بی‌بهره نمی‌گذارد ...
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده https://chawosh.org و اقتصاددان، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://www.eqtesaddan.ir/?p=65226
پایگاه خبری اقتصاددان
صدای تشنگی روستا را بشنویم! | اقتصاددان
اقتصاد دان، صدای رسای اقتصاد ایران و جهان
👍1
✍️گزارش بازدید میدانی
📌بیست و پنجم مهرماه سفری با همکاران سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی به شهرستان رشتخوار داشتیم. طرح پیشرفت و آبادانی شهرستان رشتخوار با مشارکت دولت و نهادهای مردمی در حال اجراست. دهستان شَعبه نه تا از روستاهای آن کم آب و بدون آب هستند زمین کشاورزی دارند اما به دلیل خشکسالی و نبود آب زراعتی صورت نمی گیرد و تنها دامداری است و برای دامها هم مجبورند از آب شرب روستا که خودش هزینه زیادی دارد، استفاده کنند. با گرانی خوراک دام و خشکسالی و نبود علف و سایر گیاهان خودرو برای تغذیه دام این عزیزان روستایی را بی نهایت گرفتار نموده است و شرایط دردناکی است. وقتی به این روستاها مراجعه می کنیم، صداها فقط یک جمله را می گویند " فقط آب داشته باشیم ما به زندگی ساده قانع هستیم چیزی نمی خواهیم " . این نه روستاهای دهستان شَعبه در وضعیتی بسیار بحرانی قرار دارند که نیازمند مشارکت همه ما برای تامین معیشت و زندگی کشاورزان و روستائیان است. باید یک کاری بکنیم . مردم روستا به سختی در تلاشند تا زندگی را ادامه دهند و مهاجرت نکنند . هر کدام ما یک کاری از دستمان بر می آید کوتاهی نکنیم حاکمیت و دولت هم که جای خود دارد . تجربه بشری نشان داده است تا همه ما احساس مسوولیت اجتماعی نسبت به یکدیگر نداشته باشیم عدالت اجتماعی تحقق نمی یابد.
📌با همه اندوه و غصه‌ای که دلمان را به درد می آورد صحنه هایی از تلاش کشاورزان برای تولید غذا ما را شرمنده می‌کند . مزرعه پرورش شترمرغ و بز را بازدید کردیم چقدر شترمرغ ها مهربون و اجتماعی بودن بسیار زیبا لبخند هم داشتند و بزها هم شیطون و خواستنی . تو دلم گفتن خدایا می شود دفعه بعد اومدیم دیگه غصه‌ای تو دل این تولید کنندگان برای تولید نباشد. هزینه‌های سرسام آورخوراک دام فلجشون کرده امیدوارم راهی برای حل این مشکل پیدا کنیم مثلا خوراک های جایگزین ، ساماندهی زنجیره های ارزش، حذف انحصار و رانت و ...🇮🇷
📌بیست و پنجم مهرماه سفری با همکاران سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی به شهرستان رشتخوار داشتیم. طرح پیشرفت و آبادانی شهرستان رشتخوار با مشارکت دولت و نهادهای مردمی در حال اجراست. دهستان شَعبه نه تا از روستاهای آن کم آب و بدون آب هستند زمین کشاورزی دارند اما به دلیل خشکسالی و نبود آب زراعتی صورت نمی گیرد و تنها دامداری است و برای دامها هم مجبورند از آب شرب روستا که خودش هزینه زیادی دارد، استفاده کنند. با گرانی خوراک دام و خشکسالی و نبود علف و سایر گیاهان خودرو برای تغذیه دام این عزیزان روستایی را بی نهایت گرفتار نموده است و شرایط دردناکی است. وقتی به این روستاها مراجعه می کنیم، صداها فقط یک جمله را می گویند " فقط آب داشته باشیم ما به زندگی ساده قانع هستیم چیزی نمی خواهیم " . این نه روستاهای دهستان شَعبه در وضعیتی بسیار بحرانی قرار دارند که نیازمند مشارکت همه ما برای تامین معیشت و زندگی کشاورزان و روستائیان است. باید یک کاری بکنیم . مردم روستا به سختی در تلاشند تا زندگی را ادامه دهند و مهاجرت نکنند . هر کدام ما یک کاری از دستمان بر می آید کوتاهی نکنیم حاکمیت و دولت هم که جای خود دارد . تجربه بشری نشان داده است تا همه ما احساس مسوولیت اجتماعی نسبت به یکدیگر نداشته باشیم عدالت اجتماعی تحقق نمی یابد.
📌با همه اندوه و غصه‌ای که دلمان را به درد می آورد صحنه هایی از تلاش کشاورزان برای تولید غذا ما را شرمنده می‌کند . مزرعه پرورش شترمرغ و بز را بازدید کردیم چقدر شترمرغ ها مهربون و اجتماعی بودن بسیار زیبا لبخند هم داشتند و بزها هم شیطون و خواستنی . تو دلم گفتن خدایا می شود دفعه بعد اومدیم دیگه غصه‌ای تو دل این تولید کنندگان برای تولید نباشد. هزینه‌های سرسام آورخوراک دام فلجشون کرده امیدوارم راهی برای حل این مشکل پیدا کنیم مثلا خوراک های جایگزین ، ساماندهی زنجیره های ارزش، حذف انحصار و رانت و ...🇮🇷
Telegram
attach 📎
Forwarded from شبکه تشکلهای محیط زیست، منابع طبیعی و توسعه پایدار کشور
◾️▪️همه از اوییم و روان به سوی او▪️◾️
⚫️ با اندوه بسیار، درگذشت بانوی همیشه سبز، استاد مه‌لقا ملاح را که عمر پربار خود را در خدمت به طبیعت، محیط زیست، سبک زندگی سالم و ترویج آموزه‌های محیط زیستی گذراند، خدمت خانواده محترم، دوستداران ایشان و عموم فعالان محیط زیستی کشور، تسلیت عرض می‌کنیم؛
▪️ بی‌تردید، تلاشهای بی‌وقفه ایشان که تا آخرین روزهای حیات پرثمرشان ادامه داشت، نقشی بی‌بدیل و تاریخی در جلب توجه و علاقه مردم به حفظ محیط زیست و منابع طبیعی کشور داشت و راهنمایی‌های ایشان به دوستداران و علاقمندان، زمینه‌ساز فعالیت‌های بیشماری در جای جای کشور بوده است؛
✳️ روح‌شان شاد، یادشان سبز و راهشان پر رهرو باد🙌
✳️ شورای هماهنگی شبکه تشکلهای مردم‌نهاد محیط زیست و منابع طبیعی کشور - ۱۷ آبان ۱۴۰۰
🆔 @IranENGOs
⚫️ با اندوه بسیار، درگذشت بانوی همیشه سبز، استاد مه‌لقا ملاح را که عمر پربار خود را در خدمت به طبیعت، محیط زیست، سبک زندگی سالم و ترویج آموزه‌های محیط زیستی گذراند، خدمت خانواده محترم، دوستداران ایشان و عموم فعالان محیط زیستی کشور، تسلیت عرض می‌کنیم؛
▪️ بی‌تردید، تلاشهای بی‌وقفه ایشان که تا آخرین روزهای حیات پرثمرشان ادامه داشت، نقشی بی‌بدیل و تاریخی در جلب توجه و علاقه مردم به حفظ محیط زیست و منابع طبیعی کشور داشت و راهنمایی‌های ایشان به دوستداران و علاقمندان، زمینه‌ساز فعالیت‌های بیشماری در جای جای کشور بوده است؛
✳️ روح‌شان شاد، یادشان سبز و راهشان پر رهرو باد🙌
✳️ شورای هماهنگی شبکه تشکلهای مردم‌نهاد محیط زیست و منابع طبیعی کشور - ۱۷ آبان ۱۴۰۰
🆔 @IranENGOs
شبکه تشکلهای محیط زیست، منابع طبیعی و توسعه پایدار کشور
◾️▪️همه از اوییم و روان به سوی او▪️◾️ ⚫️ با اندوه بسیار، درگذشت بانوی همیشه سبز، استاد مه‌لقا ملاح را که عمر پربار خود را در خدمت به طبیعت، محیط زیست، سبک زندگی سالم و ترویج آموزه‌های محیط زیستی گذراند، خدمت خانواده محترم، دوستداران ایشان و عموم فعالان محیط…
🍀🖤مادر مهربان محیط زیست ایران، بانو مه‌لقا ملاح
#سعدی : نام نیکو گر بماند ز آدمی
به کزو ماند سرای زرنگار
🌴شاید هر کدام از ماها که عاشق طبیعت و محیط زیست باشیم ، تلاشهای بانو مه‌لقا را یا دیده باشیم یا شنیده باشیم برای من شرح تلاشهای این بانوی سبز دوستدار ایران، درسهای بسیاری داشت و دارد: صبوری و حوصله برای تغییر ، تسلیم نشدن و ادامه راه برای نجات طبیعت و محیط زیست کشور، عاشق بودن و درعمل عشق را نشان دادن ، نقشه راه داشتن و از پای ننشستن با همه ناملایمات و موانع و به یک معنا بودن و کمال انسانی را در رعایت اخلاق، ادب، تلاش صادقانه، عشق و مهربانی نشان دادن ،یعنی همان انسان توسعه یافته .
🌴در اولین و آخرین دیداری که سعادت داشتم در فرودین ماه سال 1398 دیدمشان، چهره ای مهربان و دوست داشتنی با قلبی مملو از عشق به ایران را دیدم و هنوز دغدغه مند محیط زیست و مشکلات آن و خواهان به کارگرفتن راهکارهایی که محیط زیست محافظت شود تا ما انسانها بهتر بدون دغدغه(خطر سیل، خشکسالی و ...) به زندگی ادامه دهیم .
🌴کهنسال ترین فعال محیط زیست ایران، بانویی شیردل و گمنام که مردم ایران همه او را نمی شناسند!!! انصافا باید پیش عظمت و بزرگی این چنین انسانهایی سر خَم کرد و به احترامشان کلاه از سر برداشت.جامعه ما به چنین بانوانی نیاز جدی دارد.
🌴مادر مهربان محیط زیست ایران، بانو مه لقا ملاح بنیانگذار جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، اولین سازمان فعال مردمی در حوزه محیط زیست، ۱۷ آبان ۱۴۰۰ در آغوش طبیعت آرامیدند . مهربانویی که بیش از یک قرن برای آب و خاک و پایداری توسعه مرز و بوم ایران تلاش کرد و به یقین راهشان ادامه خواهد داشت و رهروانشان بسیار .
🌴نامشان تا ابد جاودان🌴🙏🇮🇷
#سعدی : نام نیکو گر بماند ز آدمی
به کزو ماند سرای زرنگار
🌴شاید هر کدام از ماها که عاشق طبیعت و محیط زیست باشیم ، تلاشهای بانو مه‌لقا را یا دیده باشیم یا شنیده باشیم برای من شرح تلاشهای این بانوی سبز دوستدار ایران، درسهای بسیاری داشت و دارد: صبوری و حوصله برای تغییر ، تسلیم نشدن و ادامه راه برای نجات طبیعت و محیط زیست کشور، عاشق بودن و درعمل عشق را نشان دادن ، نقشه راه داشتن و از پای ننشستن با همه ناملایمات و موانع و به یک معنا بودن و کمال انسانی را در رعایت اخلاق، ادب، تلاش صادقانه، عشق و مهربانی نشان دادن ،یعنی همان انسان توسعه یافته .
🌴در اولین و آخرین دیداری که سعادت داشتم در فرودین ماه سال 1398 دیدمشان، چهره ای مهربان و دوست داشتنی با قلبی مملو از عشق به ایران را دیدم و هنوز دغدغه مند محیط زیست و مشکلات آن و خواهان به کارگرفتن راهکارهایی که محیط زیست محافظت شود تا ما انسانها بهتر بدون دغدغه(خطر سیل، خشکسالی و ...) به زندگی ادامه دهیم .
🌴کهنسال ترین فعال محیط زیست ایران، بانویی شیردل و گمنام که مردم ایران همه او را نمی شناسند!!! انصافا باید پیش عظمت و بزرگی این چنین انسانهایی سر خَم کرد و به احترامشان کلاه از سر برداشت.جامعه ما به چنین بانوانی نیاز جدی دارد.
🌴مادر مهربان محیط زیست ایران، بانو مه لقا ملاح بنیانگذار جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، اولین سازمان فعال مردمی در حوزه محیط زیست، ۱۷ آبان ۱۴۰۰ در آغوش طبیعت آرامیدند . مهربانویی که بیش از یک قرن برای آب و خاک و پایداری توسعه مرز و بوم ایران تلاش کرد و به یقین راهشان ادامه خواهد داشت و رهروانشان بسیار .
🌴نامشان تا ابد جاودان🌴🙏🇮🇷
Telegram
attach 📎
🎨🖤«ایران درودی» مادر نقاشی معاصر
🎨به تاریخ کشورمان ایران ، نگاه می کنیم چقدر بانوانی داریم و هستند که هر کدام چهره های ماندگار هستند.در این میان ستاره های درخشان آسمان ایران زمین همچون :
«سیمین دانشور» مادر داستان‌نویسی ایران
«کیمیا علیزاده» نخستین زن دارنده مدال المپیک
«زهرا نعمتی» نخستین زن برنده مدال طلای پاراالمپیک
«آلنوش طریان» مادر نجوم ایران
«شهلا ریاحی» اولین زن کارگردان ایران
«مریم میرزاخانی» نابغه ریاضی
« مه‌لقا ملاح»مادر محیط زیست ایران
«توران میرهادی» مادر ادبیات کودک و نوجوان ایران
«فخرالدوله» بنیانگذار اولین موسسه تاکسیرانی در ایران
و ...
«ایران درودی» مادر نقاشی معاصر است که هیچگاه فراموش نخواهند شد. بانو ایران درودی علاوه بر نقاشی های زیبایش روح زیبایی داشت و نوشته هایش مملو از عشق و مهربانی و درس زندگی است ،سطر سطر نوشته هایش مملو از حس خوب است .بانویی که ایستاد و نشان داد که بانوان با هر شکل و رنگی می توانند موفق باشند و نامدار .
مهربانو درودی می گوید : "سهم انسان از خوشبختى به
اندازه ى عشقى است كه ايثار مى كند."
من هميشه عاشق بوده
و تا آخرين لحظه ى حياتم،
عاشق خواهم ماند.
عاشق اين سرزمين و مردمانش،
عاشق ذره ذره ى خاك وطنم
و عاشق تاريخ باستانش.
گرچه آزمون هاى بسيار سختى را
تجربه كرده ام
ولى از كسى چيزى به دل ندارم.
من سپاس زخم هايم را دارم
چرا كه از زخم هايم بسيار آموخته ام.
از نوجوانى انسانى بسيار ماجراجو بوده
و هستم و با اشتياق عجيب،
با يكايك مشكلات
و سختى هاى زندگى ام مواجه شده ام
و از دل آن ها شادى
و لذت ها را براى خود ساخته ام،
وگرنه به اين آرامش درونى نمى رسيدم.
يكى از مهم ترين نكته ها در مورد من،
مبارزه ام با مرگ بود كه برايتان گفتم...
عاشقانه زندگی کرد و به ما آموخت که می توان تخصص و مهارت داشت و عاشق زندگی کرد . ایشان در 7 آبان ماه 1400 چشم از جهان فروبستند و آسمان ایران یکی دیگر از ستارگان فروزان خود را از دست داد .
🎨نامشان تا ابد جاودان🎨🙏🇮🇷
🎨به تاریخ کشورمان ایران ، نگاه می کنیم چقدر بانوانی داریم و هستند که هر کدام چهره های ماندگار هستند.در این میان ستاره های درخشان آسمان ایران زمین همچون :
«سیمین دانشور» مادر داستان‌نویسی ایران
«کیمیا علیزاده» نخستین زن دارنده مدال المپیک
«زهرا نعمتی» نخستین زن برنده مدال طلای پاراالمپیک
«آلنوش طریان» مادر نجوم ایران
«شهلا ریاحی» اولین زن کارگردان ایران
«مریم میرزاخانی» نابغه ریاضی
« مه‌لقا ملاح»مادر محیط زیست ایران
«توران میرهادی» مادر ادبیات کودک و نوجوان ایران
«فخرالدوله» بنیانگذار اولین موسسه تاکسیرانی در ایران
و ...
«ایران درودی» مادر نقاشی معاصر است که هیچگاه فراموش نخواهند شد. بانو ایران درودی علاوه بر نقاشی های زیبایش روح زیبایی داشت و نوشته هایش مملو از عشق و مهربانی و درس زندگی است ،سطر سطر نوشته هایش مملو از حس خوب است .بانویی که ایستاد و نشان داد که بانوان با هر شکل و رنگی می توانند موفق باشند و نامدار .
مهربانو درودی می گوید : "سهم انسان از خوشبختى به
اندازه ى عشقى است كه ايثار مى كند."
من هميشه عاشق بوده
و تا آخرين لحظه ى حياتم،
عاشق خواهم ماند.
عاشق اين سرزمين و مردمانش،
عاشق ذره ذره ى خاك وطنم
و عاشق تاريخ باستانش.
گرچه آزمون هاى بسيار سختى را
تجربه كرده ام
ولى از كسى چيزى به دل ندارم.
من سپاس زخم هايم را دارم
چرا كه از زخم هايم بسيار آموخته ام.
از نوجوانى انسانى بسيار ماجراجو بوده
و هستم و با اشتياق عجيب،
با يكايك مشكلات
و سختى هاى زندگى ام مواجه شده ام
و از دل آن ها شادى
و لذت ها را براى خود ساخته ام،
وگرنه به اين آرامش درونى نمى رسيدم.
يكى از مهم ترين نكته ها در مورد من،
مبارزه ام با مرگ بود كه برايتان گفتم...
عاشقانه زندگی کرد و به ما آموخت که می توان تخصص و مهارت داشت و عاشق زندگی کرد . ایشان در 7 آبان ماه 1400 چشم از جهان فروبستند و آسمان ایران یکی دیگر از ستارگان فروزان خود را از دست داد .
🎨نامشان تا ابد جاودان🎨🙏🇮🇷
Telegram
attach 📎
✍️مشاغل و معیشت در معرض خطر ناشی از کووید-19 در سیستم غذایی
📌سیستم های غذایی به طور مستقیم بیش از یک میلیارد نفر را مشغول به کار کرده است. اقدامات کاهش و کنترل کووید-19و رکود اقتصادی در حال ظهور، تأثیرات اقتصادی عمیقی بر جای می گذارد و مشاغل و معیشت ده ها میلیون نفر را در معرض خطر قرار می‌دهد، به ویژه مشاغل مربوط به تولید ، فرآوری، خدمات و توزیع مواد اولیه غذایی.
📌بسیاری از افراد شاغل و درگیر در تولید غذا یا سیستم های غذایی خود آسیب‌پذیر بوده و برای تأمین دسترسی خود به غذا تلاش کنند. این افراد عبارتند از:
🔺بیش از 2 میلیارد تولید کننده کوچک، کارگران مزرعه ، کارگران روستایی و خانواده های آنها ، که بخش بزرگی از جمعیت درگیر با ناامنی متوسط و شدید غذایی را تشکیل می‌دهند که ممکن است به طور نامتناسب تحت تأثیر شوک اقتصادی کووید-19 قرار گیرند.
🔺زنان به طور متوسط 43 درصد از نیروی کار کشاورزی در کشورهای در حال توسعه را تشکیل می دهند و تقریباً دو سوم 600 میلیون دامدار فقیر جهان را تشکیل می‌دهند. از میان آن دسته از زنان در کم توسعه ترین کشورها که از نظر اقتصادی فعال هستند ، 79 درصد کشاورزی را منبع اصلی معیشت خود می دانند (48 درصد از زنان فعال اقتصادی در سراسر جهان). این گروه هم در معرض آسیب پذیری از شوک کووید-19 قرار دارند. 🇮🇷
Telegram
📌سیستم های غذایی به طور مستقیم بیش از یک میلیارد نفر را مشغول به کار کرده است. اقدامات کاهش و کنترل کووید-19و رکود اقتصادی در حال ظهور، تأثیرات اقتصادی عمیقی بر جای می گذارد و مشاغل و معیشت ده ها میلیون نفر را در معرض خطر قرار می‌دهد، به ویژه مشاغل مربوط به تولید ، فرآوری، خدمات و توزیع مواد اولیه غذایی.
📌بسیاری از افراد شاغل و درگیر در تولید غذا یا سیستم های غذایی خود آسیب‌پذیر بوده و برای تأمین دسترسی خود به غذا تلاش کنند. این افراد عبارتند از:
🔺بیش از 2 میلیارد تولید کننده کوچک، کارگران مزرعه ، کارگران روستایی و خانواده های آنها ، که بخش بزرگی از جمعیت درگیر با ناامنی متوسط و شدید غذایی را تشکیل می‌دهند که ممکن است به طور نامتناسب تحت تأثیر شوک اقتصادی کووید-19 قرار گیرند.
🔺زنان به طور متوسط 43 درصد از نیروی کار کشاورزی در کشورهای در حال توسعه را تشکیل می دهند و تقریباً دو سوم 600 میلیون دامدار فقیر جهان را تشکیل می‌دهند. از میان آن دسته از زنان در کم توسعه ترین کشورها که از نظر اقتصادی فعال هستند ، 79 درصد کشاورزی را منبع اصلی معیشت خود می دانند (48 درصد از زنان فعال اقتصادی در سراسر جهان). این گروه هم در معرض آسیب پذیری از شوک کووید-19 قرار دارند. 🇮🇷
Telegram
Telegram
attach 📎
✍️کشاورزی قراردادی، راه‌حل اقتصاد ایران است؟
📌اقتصاد کشاورزی رشته‌ای است که مفاهیم علمی اقتصاد در آن کاربردی شده تا موضوعات اقتصادی بخش کشاورزی در چارچوب نظریه و مبانی اندیشه‌ای علم اقتصاد نظم و قاعده پذیرد و در کنار مباحث دیگری مانند موضوعات فنی، اقلیمی، سلامت و بهداشتی در پیوند و تعامل با یکدیگر به توسعه پایدار بخش کشاورزی کمک کند. پایداری توسعه در بخش کشاورزی زمانی اتفاق می‌افتد که همه بازیگران زنجیره ارزش از تأمین‌کننده نهاده تا تولیدکننده، فرآوری‌کننده، عمده‌فروش، خرده‌فروش، تاجر و مصرف‌کننده تا بازیگران درگیر با جریان مالی و اطلاعات، دانش، ترویج و تحقیق همه در تعامل سازنده با یکدیگر باشند. کارآمدی و بهره‌وری زمانی صورت می‌گیرد که در سیستم و الگوی زنجیره ارزش نتیجه و پیامد هر تصمیم‌سازی و سیاستگذاری بر همه بازیگران سنجیده شده و هدف، حداکثرسازی منافع باشد.تعامل بازیگران با یکدیگر یعنی همان حکمرانی خوب زمانی شکل می‌گیرد که این حلقه‌ها و بازیگران برای هدف یا اهداف مشخص با گفتمان سازنده، تعهدآور و مسئولیت‌پذیر نقشه راه مشخص و مشترک داشته باشند وگرنه بدون این نظم و اندیشه گروهی اخلاق‌مدارانه، نمی‌توان با به کار گرفتن یک ابزار سیاستی آن هم بدون توجه داشتن به پیامدهایش بر بازیگران زنجیره ارزش انتظار معجزه داشت.
📌با این حال گاهی اوقات این تصور وجود دارد که اقتصاد کشاورزی، کمد آقای ووپی است، می‌توانیم در آن را باز کنیم و کوهی از سیاست‌ها و ابزارهای سیاستی بخش کشاورزی آماده به بیرون پرتاب می‌شود و ما یک مورد را که در دسترس‌تر است، بیشتر از آن خوشمان می‌آید و می‌توانیم با انتخاب آن سر زبان‌ها بیفتیم بدون مطالعه و تحقیق درباره اثرسنجی یا تحلیلی درباره کارآمدی آن برگزینیم.برخی از این ابزارهای سیاستی، خرید تضمینی، خرید توافقی و قراردادی هستد. این ابزارهای سیاستی در ادبیات موضوع، با مفروضات مشخص و برای دستیابی به اهداف مشخصی مطرح شده‌اند که هر کدام جایگاه و نقش خود را ایفا می‌کنند.
📌خرید تضمینی، یک نوع سیاست حمایتی دولت است که طبق قانون تضمین خرید محصولات اساسی کشور به این صورت تعریف شده است: «به منظور حمایت از تولید محصولات اساسی کشاورزی و ایجاد تعادل در نظام تولید و جلوگیری از ضایعات محصولات کشاورزی و ضرر و زیان کشاورزان، دولت موظف است هر سال خرید محصولات اساسی کشاورزی را تضمین کرده و حداقل قیمت خرید تضمینی را اعلام و نسبت به خرید آنها از طریق واحدهای ذی‌ربط اقدام کند.» .خرید توافقی در کنار خرید تضمینی، برای سایر محصولات و برای حمایت از کشاورزان و جلوگیری از ضرر و زیان وارده به کشاورزان و به تبع ایجاد تعادل در بازار انجام می‌شود. در کشور ما، هیات وزیران به شورای قیمت‌گذاری اجازه می‌دهد از محل تسهیلات بانکی برای خرید توافقی و حمایتی محصولات کشاورزی در سال زراعی مشخص، تصمیم‌گیری کند؛ یعنی در زمانی که محصول روی دست کشاورز می‌ماند و قیمت‌ها در بازار به پایین‌ترین میزان خود می‌رسد، خرید توافقی انجام می‌شود. در این میان کشاورزی قراردادی یک روش سیستمی مبتنی بر عوامل متعددی است که منجر به قرارداد بر اساس اصول مشخص و نظام‌مند بین کشاورز و غالباً یک شخصیت حقوقی متخصص موضوع می‌شود.
📌از این سه نوع روش خرید محصولات از کشاورزان کدام متناسب با وضعیت اقتصاد کشاورزی ایران است؟ با توجه به تجربه‌های جهانی، توسعه کشاورزی قراردادی بهترین شیوه و روش برای برقراری ارتباطات بین بازیگران زنجیره ارزش محصولات کشاورزی و غذایی است، اما توسعه این نوع قراردادها نیازمند وجود الزامات بیان شده و وجود شرکت‌های تخصصی کارآمد و توانمند در بخش کشاورزی است.نکته قابل توجه در مدیریت بازار محصولات کشاورزی و غذایی این است که فقط کشاورزی قراردادی نیست که می‌تواند در بازار ثبات نسبی را برقرار کند. بلکه ضرورت دارد سیاست‌های دیگر بخش‌های کشاورزی و نیز سیاست‌های کلان اقتصادی یعنی سیاست‌های تجاری، پولی، بانکی، ارزی و سیاسی کشور هماهنگ و در راستای تعادل‌بخشی نسبی به بازار محصولات کشاورزی باشد، نه در تناقض با یکدیگر.از طرف دیگر شرایط و ساختار اقتصادی، اقلیمی و سیاسی کشور به گونه‌ای است که شوکهای فراوانی تعادل نسبی بازار محصولات کشاورزی و غذایی را بر هم می‌زند و ضرورت دارد مدیریت این شوک‌ها در هر سه مرحله پیشگیری، درمان و آینده‌نگری در نقشه راه توسعه پایدار کشاورزی دیده شود.
📌تا زمانی که بخش کشاورزی ایران نقشه راه و الگوی سیستمی برای توسعه پایدار نداشته باشد، حرف از توسعه کشاورزی قراردادی فقط یک شعار زیباست که از «در کمد» تقلا می‌کند جلوتر از بقیه دیده شود و همانند سایر مفاهیم علمی اجرا شده در ایران مانند تعاونی، مورد ظلم واقع شود.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و خبرگزاری جمهوری اسلامی، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://plus.irna.ir/news/84500771/
📌اقتصاد کشاورزی رشته‌ای است که مفاهیم علمی اقتصاد در آن کاربردی شده تا موضوعات اقتصادی بخش کشاورزی در چارچوب نظریه و مبانی اندیشه‌ای علم اقتصاد نظم و قاعده پذیرد و در کنار مباحث دیگری مانند موضوعات فنی، اقلیمی، سلامت و بهداشتی در پیوند و تعامل با یکدیگر به توسعه پایدار بخش کشاورزی کمک کند. پایداری توسعه در بخش کشاورزی زمانی اتفاق می‌افتد که همه بازیگران زنجیره ارزش از تأمین‌کننده نهاده تا تولیدکننده، فرآوری‌کننده، عمده‌فروش، خرده‌فروش، تاجر و مصرف‌کننده تا بازیگران درگیر با جریان مالی و اطلاعات، دانش، ترویج و تحقیق همه در تعامل سازنده با یکدیگر باشند. کارآمدی و بهره‌وری زمانی صورت می‌گیرد که در سیستم و الگوی زنجیره ارزش نتیجه و پیامد هر تصمیم‌سازی و سیاستگذاری بر همه بازیگران سنجیده شده و هدف، حداکثرسازی منافع باشد.تعامل بازیگران با یکدیگر یعنی همان حکمرانی خوب زمانی شکل می‌گیرد که این حلقه‌ها و بازیگران برای هدف یا اهداف مشخص با گفتمان سازنده، تعهدآور و مسئولیت‌پذیر نقشه راه مشخص و مشترک داشته باشند وگرنه بدون این نظم و اندیشه گروهی اخلاق‌مدارانه، نمی‌توان با به کار گرفتن یک ابزار سیاستی آن هم بدون توجه داشتن به پیامدهایش بر بازیگران زنجیره ارزش انتظار معجزه داشت.
📌با این حال گاهی اوقات این تصور وجود دارد که اقتصاد کشاورزی، کمد آقای ووپی است، می‌توانیم در آن را باز کنیم و کوهی از سیاست‌ها و ابزارهای سیاستی بخش کشاورزی آماده به بیرون پرتاب می‌شود و ما یک مورد را که در دسترس‌تر است، بیشتر از آن خوشمان می‌آید و می‌توانیم با انتخاب آن سر زبان‌ها بیفتیم بدون مطالعه و تحقیق درباره اثرسنجی یا تحلیلی درباره کارآمدی آن برگزینیم.برخی از این ابزارهای سیاستی، خرید تضمینی، خرید توافقی و قراردادی هستد. این ابزارهای سیاستی در ادبیات موضوع، با مفروضات مشخص و برای دستیابی به اهداف مشخصی مطرح شده‌اند که هر کدام جایگاه و نقش خود را ایفا می‌کنند.
📌خرید تضمینی، یک نوع سیاست حمایتی دولت است که طبق قانون تضمین خرید محصولات اساسی کشور به این صورت تعریف شده است: «به منظور حمایت از تولید محصولات اساسی کشاورزی و ایجاد تعادل در نظام تولید و جلوگیری از ضایعات محصولات کشاورزی و ضرر و زیان کشاورزان، دولت موظف است هر سال خرید محصولات اساسی کشاورزی را تضمین کرده و حداقل قیمت خرید تضمینی را اعلام و نسبت به خرید آنها از طریق واحدهای ذی‌ربط اقدام کند.» .خرید توافقی در کنار خرید تضمینی، برای سایر محصولات و برای حمایت از کشاورزان و جلوگیری از ضرر و زیان وارده به کشاورزان و به تبع ایجاد تعادل در بازار انجام می‌شود. در کشور ما، هیات وزیران به شورای قیمت‌گذاری اجازه می‌دهد از محل تسهیلات بانکی برای خرید توافقی و حمایتی محصولات کشاورزی در سال زراعی مشخص، تصمیم‌گیری کند؛ یعنی در زمانی که محصول روی دست کشاورز می‌ماند و قیمت‌ها در بازار به پایین‌ترین میزان خود می‌رسد، خرید توافقی انجام می‌شود. در این میان کشاورزی قراردادی یک روش سیستمی مبتنی بر عوامل متعددی است که منجر به قرارداد بر اساس اصول مشخص و نظام‌مند بین کشاورز و غالباً یک شخصیت حقوقی متخصص موضوع می‌شود.
📌از این سه نوع روش خرید محصولات از کشاورزان کدام متناسب با وضعیت اقتصاد کشاورزی ایران است؟ با توجه به تجربه‌های جهانی، توسعه کشاورزی قراردادی بهترین شیوه و روش برای برقراری ارتباطات بین بازیگران زنجیره ارزش محصولات کشاورزی و غذایی است، اما توسعه این نوع قراردادها نیازمند وجود الزامات بیان شده و وجود شرکت‌های تخصصی کارآمد و توانمند در بخش کشاورزی است.نکته قابل توجه در مدیریت بازار محصولات کشاورزی و غذایی این است که فقط کشاورزی قراردادی نیست که می‌تواند در بازار ثبات نسبی را برقرار کند. بلکه ضرورت دارد سیاست‌های دیگر بخش‌های کشاورزی و نیز سیاست‌های کلان اقتصادی یعنی سیاست‌های تجاری، پولی، بانکی، ارزی و سیاسی کشور هماهنگ و در راستای تعادل‌بخشی نسبی به بازار محصولات کشاورزی باشد، نه در تناقض با یکدیگر.از طرف دیگر شرایط و ساختار اقتصادی، اقلیمی و سیاسی کشور به گونه‌ای است که شوکهای فراوانی تعادل نسبی بازار محصولات کشاورزی و غذایی را بر هم می‌زند و ضرورت دارد مدیریت این شوک‌ها در هر سه مرحله پیشگیری، درمان و آینده‌نگری در نقشه راه توسعه پایدار کشاورزی دیده شود.
📌تا زمانی که بخش کشاورزی ایران نقشه راه و الگوی سیستمی برای توسعه پایدار نداشته باشد، حرف از توسعه کشاورزی قراردادی فقط یک شعار زیباست که از «در کمد» تقلا می‌کند جلوتر از بقیه دیده شود و همانند سایر مفاهیم علمی اجرا شده در ایران مانند تعاونی، مورد ظلم واقع شود.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و خبرگزاری جمهوری اسلامی، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://plus.irna.ir/news/84500771/
ایرنا پلاس
کشاورزی قراردادی، راه‌حل اقتصاد ایران است؟
تهران- ایرناپلاس- در مدیریت بازار محصولات کشاورزی و غذایی این فقط کشاورزی قراردادی نیست که می‌تواند در بازار ثبات نسبی را برقرار کند، بلکه ضرورت دارد سیاست‌های دیگر بخش‌های کشاورزی و نیز سیاست‌های کلان اقتصادی یعنی سیاست‌های تجاری، پولی، بانکی و ارزی با یکدیگر…
✍️سازگاری سیاست‌های دولت سیزدهم با برنامه تحول کشاورزی ایران با رویکرد جهادی
📌جدای از اینکه هنوز این سؤالات مطرح است آیا بایستی کشور خودکفا باشد؟در چه محصولاتی ؟ با چه راهبردی و چرا ؟ آیا تنظیم بازار با شکل و ساختار کنونی آن لازم است چرا؟ چطور در این ساختارهای فعلی رقابت شکل بگیرد و انحصار و رانت از بین برود ؟ و … با تمامی نقدهایی که به برنامه تحول کشاورزی با رویکرد جهادی مطرح است در فضای اکوسیستمی باسیاست‌های دولت سیزدهم سازگاری و انطباق ندارد. برای نمونه به چند مورداشاره می‌گردد. مهم‌ترین تعهداتی که رئیس‌جمهور با مردم در میان گذاشته است ازجمله دادن وام با بهره کم به خانوارهای فقیر که در نیمه پایین توزیع درآمد هستند، افزایش یارانه‌های دولت برای مراقبت‌های بهداشتی و نصف کردن سهم خانوارها در هزینه‌های پزشکی و سلامت از ۴۳ درصد به ۲۰ درصد، ساخت ۴ میلیون مسکن، ایجاد ۴ میلیون شغل و دادن اولویت شغلی به افراد کم‌درآمد و فارغ‌التحصیلان، و کاهش سهم هزینه مسکن در سبد خانوار از ۵۰ درصد به ۳۰ درصد، کاهش پلکانی مالیات بر عملکرد واحدهای تولیدی، سیاست‌های پولی و مالی انبساطی است که با رویکرد اکوسیستمی بر اهداف برنامه تحول بخش کشاورزی می‌تواند تأثیرگذار باشد و ناهمخوانی و ناسازگاری را به نمایش می‌گذارد :
۱- کشور طی چند سال گذشته با افزایش شدید تورم هم در بخش مصرفی و هم تولیدی روبرو بوده است و سیاست‌های انبساطی دولت بر رشد تورم اثرگذار خواهد بوده و درصورتی‌که رشد تورمی فزاینده کنترل و مدیریت نشود امکان دستیابی به اهداف برنامه تحول کشاورزی که نیازمند سرمایهگذاری به‌منظور افزایش بهره‌وری ، افزایش ضریب مکانیزاسیون ، افزایش صادرات ، توسعه فناوری و … مشکل خواهد شد. افزایش تورم مزیت رقابتی و انگیزه ورود سرمایه به بخش را کاهش خواهد داد و به‌طور یقین دستیابی به بسیاری از شاخص‌های اصلی این برنامه که به‌طور خلاصه به برخی از آنها در جدول شماره (۱) اشاره‌شده است،دشوار و سخت و گاهی غیرممکن می‌شود . این سؤال برای مخاطب مطرح است که قرار است چگونه و با چه فرآیندی سیاست‌های انبساطی در بستر تورم فزاینده و افسارگسیخته کشور اجرایی شود که باعث افزایش تورم نشده و حتی آن را کاهش دهد و مخاطرات نوسانات تورمی برای فعالان بخش کشاورزی در طول زنجیره ارزش را کاهش دهد ؟ لازم به ذکر است که دولت سیزدهم قول داده است که تورم را در سال ۲۰۲۳ به زیر ۱۵ درصد کاهش دهد و در سال ۲۰۲۴ به نرخ تورم تک‌رقمی برسد ، اما در مقابل با افزایش هزینه‌های دولت (افزایش یارانه‌ها و …) این امر را با تردید مواجه می‌سازد به‌خصوص که اقتصاد ایران در شرایط رکود تورمی است. به‌طوری‌که اگر سیاست انبساطی برای خروج از رکود در نظر گرفته شود تورم افزایش می‌یابد و بالعکس و مشخص نیست برنامه اقتصادی دولت هدف‌گذاری آن بر تک‌نرخی شدن تورم و افزایش تولید هم‌زمان باهم با چه رویکردی است.
۲-این احتمال وجود دارد با افزایش تورم ، ارزش پول ملی کاهش بیشتر یابدو به‌خصوص اگر موضوع تحریم و برجام و اف ای تی اف حل نشود نوسانات ارزی برقرار باشد ، با کاهش ارزش شدید پول ایران طی سال‌های گذشته، سرمایه‌گذاران به‌جای انتقال وجوه خود به فعالیت‌های تولیدی ، به خرید ارزهای خارجی ، ارزهای رمز پایه و طلا روی آوردند، حال چگونه ممکن است باسیاست‌های انبساطی دولت انگیزه ورود سرمایه و سرمایه‌گذاران را به بخش کشاورزی که از کمبود سرمایه رنج می‌برد مهیا نمود؟ به عبارتی چگونه دولت قرار است برنامه تحول کشاورزی را عملیاتی کند؟ این سازگاری و انطباق ورود سرمایه به بخش کشاورزی چگونه از دل سیاست‌های اقتصادی و سیاست‌های خارجی دولت مهیا خواهد شد ؟طی سال‌های گذشته ، کاهش قابل‌توجه ارزش پول ایران منجر به خروج سرمایه ۲۷٫۸ میلیارد دلاری از کشور شد و جلوگیری از خروج سرمایه از یک‌سو و ایجاد جذابیت در بخش کشاورزی برای ورود سرمایه باسیاست‌های دولت قابل‌جمع نیست .
۳- دولت قرار است با کاهش اتکا به کاهش درآمدهای نفتی، کاهش درآمدهای مالیاتی و اتکا به درآمدهای صادراتی بودجه خود را تأمین مالی نماید . دستیابی به چین اهدافی بسیار سخت و دشوار است و اگر چنین نشد دولت با کسری بودجه مواجه شده که خود عامل تورم‌زاست و از طرف دیگر دولت چطور خواهد توانست به وعده‌های خود برای تحول بخش کشاورزی ازجمله اعطای یارانه برای افزایش بهره‌وری ، مکانیزاسیون و فناوری عمل نماید ؟ نگاهی به بودجه سال‌های قبل بخش کشاورزی و روستایی حاکی از آن است معمولاً فشار تورمی بر بودجه و ایجاد کسری بودجه به بخش تحقیقات و توسعه، آموزش و ترویج رسیده که توسعه پایدار کشاورزی را به خطر انداخته که امروزه شاهدِ آثار و نتایج آن هستیم.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و آینده نگر- شماره صد وسیزده ، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://chawosh.org/8409/
📌جدای از اینکه هنوز این سؤالات مطرح است آیا بایستی کشور خودکفا باشد؟در چه محصولاتی ؟ با چه راهبردی و چرا ؟ آیا تنظیم بازار با شکل و ساختار کنونی آن لازم است چرا؟ چطور در این ساختارهای فعلی رقابت شکل بگیرد و انحصار و رانت از بین برود ؟ و … با تمامی نقدهایی که به برنامه تحول کشاورزی با رویکرد جهادی مطرح است در فضای اکوسیستمی باسیاست‌های دولت سیزدهم سازگاری و انطباق ندارد. برای نمونه به چند مورداشاره می‌گردد. مهم‌ترین تعهداتی که رئیس‌جمهور با مردم در میان گذاشته است ازجمله دادن وام با بهره کم به خانوارهای فقیر که در نیمه پایین توزیع درآمد هستند، افزایش یارانه‌های دولت برای مراقبت‌های بهداشتی و نصف کردن سهم خانوارها در هزینه‌های پزشکی و سلامت از ۴۳ درصد به ۲۰ درصد، ساخت ۴ میلیون مسکن، ایجاد ۴ میلیون شغل و دادن اولویت شغلی به افراد کم‌درآمد و فارغ‌التحصیلان، و کاهش سهم هزینه مسکن در سبد خانوار از ۵۰ درصد به ۳۰ درصد، کاهش پلکانی مالیات بر عملکرد واحدهای تولیدی، سیاست‌های پولی و مالی انبساطی است که با رویکرد اکوسیستمی بر اهداف برنامه تحول بخش کشاورزی می‌تواند تأثیرگذار باشد و ناهمخوانی و ناسازگاری را به نمایش می‌گذارد :
۱- کشور طی چند سال گذشته با افزایش شدید تورم هم در بخش مصرفی و هم تولیدی روبرو بوده است و سیاست‌های انبساطی دولت بر رشد تورم اثرگذار خواهد بوده و درصورتی‌که رشد تورمی فزاینده کنترل و مدیریت نشود امکان دستیابی به اهداف برنامه تحول کشاورزی که نیازمند سرمایهگذاری به‌منظور افزایش بهره‌وری ، افزایش ضریب مکانیزاسیون ، افزایش صادرات ، توسعه فناوری و … مشکل خواهد شد. افزایش تورم مزیت رقابتی و انگیزه ورود سرمایه به بخش را کاهش خواهد داد و به‌طور یقین دستیابی به بسیاری از شاخص‌های اصلی این برنامه که به‌طور خلاصه به برخی از آنها در جدول شماره (۱) اشاره‌شده است،دشوار و سخت و گاهی غیرممکن می‌شود . این سؤال برای مخاطب مطرح است که قرار است چگونه و با چه فرآیندی سیاست‌های انبساطی در بستر تورم فزاینده و افسارگسیخته کشور اجرایی شود که باعث افزایش تورم نشده و حتی آن را کاهش دهد و مخاطرات نوسانات تورمی برای فعالان بخش کشاورزی در طول زنجیره ارزش را کاهش دهد ؟ لازم به ذکر است که دولت سیزدهم قول داده است که تورم را در سال ۲۰۲۳ به زیر ۱۵ درصد کاهش دهد و در سال ۲۰۲۴ به نرخ تورم تک‌رقمی برسد ، اما در مقابل با افزایش هزینه‌های دولت (افزایش یارانه‌ها و …) این امر را با تردید مواجه می‌سازد به‌خصوص که اقتصاد ایران در شرایط رکود تورمی است. به‌طوری‌که اگر سیاست انبساطی برای خروج از رکود در نظر گرفته شود تورم افزایش می‌یابد و بالعکس و مشخص نیست برنامه اقتصادی دولت هدف‌گذاری آن بر تک‌نرخی شدن تورم و افزایش تولید هم‌زمان باهم با چه رویکردی است.
۲-این احتمال وجود دارد با افزایش تورم ، ارزش پول ملی کاهش بیشتر یابدو به‌خصوص اگر موضوع تحریم و برجام و اف ای تی اف حل نشود نوسانات ارزی برقرار باشد ، با کاهش ارزش شدید پول ایران طی سال‌های گذشته، سرمایه‌گذاران به‌جای انتقال وجوه خود به فعالیت‌های تولیدی ، به خرید ارزهای خارجی ، ارزهای رمز پایه و طلا روی آوردند، حال چگونه ممکن است باسیاست‌های انبساطی دولت انگیزه ورود سرمایه و سرمایه‌گذاران را به بخش کشاورزی که از کمبود سرمایه رنج می‌برد مهیا نمود؟ به عبارتی چگونه دولت قرار است برنامه تحول کشاورزی را عملیاتی کند؟ این سازگاری و انطباق ورود سرمایه به بخش کشاورزی چگونه از دل سیاست‌های اقتصادی و سیاست‌های خارجی دولت مهیا خواهد شد ؟طی سال‌های گذشته ، کاهش قابل‌توجه ارزش پول ایران منجر به خروج سرمایه ۲۷٫۸ میلیارد دلاری از کشور شد و جلوگیری از خروج سرمایه از یک‌سو و ایجاد جذابیت در بخش کشاورزی برای ورود سرمایه باسیاست‌های دولت قابل‌جمع نیست .
۳- دولت قرار است با کاهش اتکا به کاهش درآمدهای نفتی، کاهش درآمدهای مالیاتی و اتکا به درآمدهای صادراتی بودجه خود را تأمین مالی نماید . دستیابی به چین اهدافی بسیار سخت و دشوار است و اگر چنین نشد دولت با کسری بودجه مواجه شده که خود عامل تورم‌زاست و از طرف دیگر دولت چطور خواهد توانست به وعده‌های خود برای تحول بخش کشاورزی ازجمله اعطای یارانه برای افزایش بهره‌وری ، مکانیزاسیون و فناوری عمل نماید ؟ نگاهی به بودجه سال‌های قبل بخش کشاورزی و روستایی حاکی از آن است معمولاً فشار تورمی بر بودجه و ایجاد کسری بودجه به بخش تحقیقات و توسعه، آموزش و ترویج رسیده که توسعه پایدار کشاورزی را به خطر انداخته که امروزه شاهدِ آثار و نتایج آن هستیم.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و آینده نگر- شماره صد وسیزده ، آبان ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
http://chawosh.org/8409/
✍️پارادوکس همسان سازی حقوق اعضای هیات علمی آموزشی و پژوهشی و سوال قدیمی علم بهتر است یا ثروت؟
📌همه ما در دوران آموزش متوسطه این تجربه را داشتیم که معلمان گرامی از ما خواستند انشایی بنویسیم" علم بهتر است یا ثروت"، با همان برداشت های زمان نوجوانی خودمان با افتخار می‌نوشتیم علم بهتر است، چون علم خلق ارزش و ثروت می کند، جان انسانها را نجات می دهد، علم زندگی را برای ما بهتر می‌کند و... اگر علم نباشد ثروتی به وجود نمی آید، یک کارخانه دار موفق با علم و دانش توانسته موفق شود، یک کسب و کار موفق با تجهیز شدن به علم و دانش موفق شده است، فناوری با علم و دانش بوجود می آید و ....
📌همه این‌ها برخی از ما را ترغیب کرد که سال‌های خوب جوانی خود را بسپاریم به علم اندوزی و کسب تجربه تا بتوانیم برای جامعه مان مفید باشیم و شرایط بهتری برای زندگی مردم کشورمان فراهم آوریم ... به طور یقین افرادی که این مسیر را انتخاب کردند سختی‌ها و مشقت‌های فراوانی را تحمل کردند شب بیداری‌ها، استرس امتحان، استرس تهیه مقالات و کتاب‌ها (اون موقع اینترنتی و دسترسی مثل الان نبود سفارش می‌دادیم تا تهیه شود)، فشار‌های مالی و تامین هزینه تحصیل به خصوص افرادی که دور از زادگاه خود بودند، دور بودن از خانواده و ... بسیاری مشکلات دیگر که هر کدام از ماها در این مسیر طی کردیم تا بعد از آموزش متوسطه ۱۲ سال از عمر خود را برای دوره کارشناسی تا دکترا طی کردیم و پس از آن تازه مسیر ما شروع شد که یا مدرس شویم یا محقق یا هردو تا تجربه بیاندوزیم و علم و دانش خود را در محیط بیازماییم و کار میدانی و حضور در میان مردم و آزمون و خطا کردن تئوری‌های علمی و تحلیل و نقد و ... که نه تنها ساعت‌های روز بلکه شبانگاه هم فکر و ذهن را به خود مشغول می‌کند که چرا چنین است؟ چه باید کرد؟ چه خواهد شد؟ .. سوالاتی که مدام ذهن ما را به خود مشغول نموده است.
📌شغل و کار ما منوط به ۸ ساعت کار در روز نیست بلکه بخشی از زندگی ماست که همواره با ماست و این موضوع برای رشته‌های علوم انسانی که با مردم و رفتار مردم سروکار دارند عمیق‌تر و وسیع‌تر است؛ از خیابانی می‌گذریم کودکان کار را می‌بینم تمام ذهن مان درگیر می‌شود چرا این کودکان مجبور به کار هستند؟ با چه تهدید‌هایی روبرو هستند؟ آیا می‌شود برایشان فرصت توسعه فردی ایجاد کرد؟ و... یا مردم را می‌بینیم افسرده هستند بدون لبخند بر روی لب. ذهنت مشغول می‌شود، قیمت‌ها افزایش می‌یابد مضطرب می‌شوی که چه بر سر اقتصاد خانواده و کسب و کار می‌آید، بیکاری زیاد می‌شود نگرانی چطور معیشت خانواده‌ها برقرار می‌شود و ... دائم با هر خبری روح و روانت درگیر می‌شود و مدام درذهن و فکرت با خود مشغولی با سه سوال چرا؟ چگونه؟ چه باید کرد؟ با همه سختی کاری که برای تحقیق و آموزش داریم و دیده نمی‌شود باز از کارمان رضایت داریم که خروجی آن به نفع مردم کشور خواهد بود و برای برقراری و آبادی و سرافرازی میهن در تلاش هستیم. شاید اگر همین وقت و انرژی را برای کسب و کار اقتصادی می‌گذاشتیم با کمترین درگیری ذهنی در رفاه مالی بودیم، اما مطلوبیت کارمان به مراتب بیشتر از کسب درآمد اقتصادی بوده و تنها اکتفا نمودیم به حقوق و دستمزدی که دریافت می‌شود چرا که هنوز هم اعتقاد داریم علم جایگاه بالایی دارد و انتظارمان این بوده که این جایگاه نه در شعار بلکه در عمل توسط سیاستگذاران و حکومت داران و دولتمرادان نه تنها تضعیف نشده بلکه تقویت شود چرا که جامعه‌ای بدون علم و دانش و دانشمند و متخصص به سرانجام مطلوب نخواهد رسید.تنها انتظار ما ارزش بخشیدن به جایگاه علم و دانش و محقق و مدرس بوده است، چون اگر به آن ایمان باشد انگیزه کاری و بهره وری افزایش و دیگر نیازی به مطالبه گری حقوق اولیه خود نخواهیم بود. بار‌ها شنیده ایم که از نخبگان و متخصصین حمایت می‌شود که انگیزه کار و ماندن در کشور تقویت شود، اما آنچه در عمل دیده می‌شود با شعار‌ها بسیار فاصله دارد به طوری که بسیاری از مدرسین و محققان کشور را بی انگیزه نا امید و سرخورده نموده است که نمونه بارز جدید آن موضوع همسان سازی حقوق هیات علمی است که تبعیض و بی عدالتی در میان اعضای هیات علمی (آموزشی و پژوهشی) نه تنها از بین نرفت بلکه شدت یافت.
📌مگر می‌شود یک بام و چند هوا باشد وقتی عضو هیات علمی باشی با مقررات یکسان (ترفیع و ارتقا) چه فرقی دارد کدام دانشگاه باشی یا کدام مرکز تحقیقاتی. اگر قانون است برای همه اعضای هیات علمی بایستی جاری شود بدون تبعیض. این تبعیض برای اعضای هیات علمی دستگاه‌های اجرایی که به تحقیق کاربردی، آموزش و ترویج اهتمام دارند آشکار است و در وزارت جهاد کشاورزی اعضای هیات علمی آن از این همسان سازی مغفول مانده اند.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و شعار سال ، دی ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
https://shoaresal.ir/fa/news/368388/
📌همه ما در دوران آموزش متوسطه این تجربه را داشتیم که معلمان گرامی از ما خواستند انشایی بنویسیم" علم بهتر است یا ثروت"، با همان برداشت های زمان نوجوانی خودمان با افتخار می‌نوشتیم علم بهتر است، چون علم خلق ارزش و ثروت می کند، جان انسانها را نجات می دهد، علم زندگی را برای ما بهتر می‌کند و... اگر علم نباشد ثروتی به وجود نمی آید، یک کارخانه دار موفق با علم و دانش توانسته موفق شود، یک کسب و کار موفق با تجهیز شدن به علم و دانش موفق شده است، فناوری با علم و دانش بوجود می آید و ....
📌همه این‌ها برخی از ما را ترغیب کرد که سال‌های خوب جوانی خود را بسپاریم به علم اندوزی و کسب تجربه تا بتوانیم برای جامعه مان مفید باشیم و شرایط بهتری برای زندگی مردم کشورمان فراهم آوریم ... به طور یقین افرادی که این مسیر را انتخاب کردند سختی‌ها و مشقت‌های فراوانی را تحمل کردند شب بیداری‌ها، استرس امتحان، استرس تهیه مقالات و کتاب‌ها (اون موقع اینترنتی و دسترسی مثل الان نبود سفارش می‌دادیم تا تهیه شود)، فشار‌های مالی و تامین هزینه تحصیل به خصوص افرادی که دور از زادگاه خود بودند، دور بودن از خانواده و ... بسیاری مشکلات دیگر که هر کدام از ماها در این مسیر طی کردیم تا بعد از آموزش متوسطه ۱۲ سال از عمر خود را برای دوره کارشناسی تا دکترا طی کردیم و پس از آن تازه مسیر ما شروع شد که یا مدرس شویم یا محقق یا هردو تا تجربه بیاندوزیم و علم و دانش خود را در محیط بیازماییم و کار میدانی و حضور در میان مردم و آزمون و خطا کردن تئوری‌های علمی و تحلیل و نقد و ... که نه تنها ساعت‌های روز بلکه شبانگاه هم فکر و ذهن را به خود مشغول می‌کند که چرا چنین است؟ چه باید کرد؟ چه خواهد شد؟ .. سوالاتی که مدام ذهن ما را به خود مشغول نموده است.
📌شغل و کار ما منوط به ۸ ساعت کار در روز نیست بلکه بخشی از زندگی ماست که همواره با ماست و این موضوع برای رشته‌های علوم انسانی که با مردم و رفتار مردم سروکار دارند عمیق‌تر و وسیع‌تر است؛ از خیابانی می‌گذریم کودکان کار را می‌بینم تمام ذهن مان درگیر می‌شود چرا این کودکان مجبور به کار هستند؟ با چه تهدید‌هایی روبرو هستند؟ آیا می‌شود برایشان فرصت توسعه فردی ایجاد کرد؟ و... یا مردم را می‌بینیم افسرده هستند بدون لبخند بر روی لب. ذهنت مشغول می‌شود، قیمت‌ها افزایش می‌یابد مضطرب می‌شوی که چه بر سر اقتصاد خانواده و کسب و کار می‌آید، بیکاری زیاد می‌شود نگرانی چطور معیشت خانواده‌ها برقرار می‌شود و ... دائم با هر خبری روح و روانت درگیر می‌شود و مدام درذهن و فکرت با خود مشغولی با سه سوال چرا؟ چگونه؟ چه باید کرد؟ با همه سختی کاری که برای تحقیق و آموزش داریم و دیده نمی‌شود باز از کارمان رضایت داریم که خروجی آن به نفع مردم کشور خواهد بود و برای برقراری و آبادی و سرافرازی میهن در تلاش هستیم. شاید اگر همین وقت و انرژی را برای کسب و کار اقتصادی می‌گذاشتیم با کمترین درگیری ذهنی در رفاه مالی بودیم، اما مطلوبیت کارمان به مراتب بیشتر از کسب درآمد اقتصادی بوده و تنها اکتفا نمودیم به حقوق و دستمزدی که دریافت می‌شود چرا که هنوز هم اعتقاد داریم علم جایگاه بالایی دارد و انتظارمان این بوده که این جایگاه نه در شعار بلکه در عمل توسط سیاستگذاران و حکومت داران و دولتمرادان نه تنها تضعیف نشده بلکه تقویت شود چرا که جامعه‌ای بدون علم و دانش و دانشمند و متخصص به سرانجام مطلوب نخواهد رسید.تنها انتظار ما ارزش بخشیدن به جایگاه علم و دانش و محقق و مدرس بوده است، چون اگر به آن ایمان باشد انگیزه کاری و بهره وری افزایش و دیگر نیازی به مطالبه گری حقوق اولیه خود نخواهیم بود. بار‌ها شنیده ایم که از نخبگان و متخصصین حمایت می‌شود که انگیزه کار و ماندن در کشور تقویت شود، اما آنچه در عمل دیده می‌شود با شعار‌ها بسیار فاصله دارد به طوری که بسیاری از مدرسین و محققان کشور را بی انگیزه نا امید و سرخورده نموده است که نمونه بارز جدید آن موضوع همسان سازی حقوق هیات علمی است که تبعیض و بی عدالتی در میان اعضای هیات علمی (آموزشی و پژوهشی) نه تنها از بین نرفت بلکه شدت یافت.
📌مگر می‌شود یک بام و چند هوا باشد وقتی عضو هیات علمی باشی با مقررات یکسان (ترفیع و ارتقا) چه فرقی دارد کدام دانشگاه باشی یا کدام مرکز تحقیقاتی. اگر قانون است برای همه اعضای هیات علمی بایستی جاری شود بدون تبعیض. این تبعیض برای اعضای هیات علمی دستگاه‌های اجرایی که به تحقیق کاربردی، آموزش و ترویج اهتمام دارند آشکار است و در وزارت جهاد کشاورزی اعضای هیات علمی آن از این همسان سازی مغفول مانده اند.
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و شعار سال ، دی ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
https://shoaresal.ir/fa/news/368388/
پایگاه خبری تحلیلی شعار سال
پارادوکس همسان سازی حقوق اعضای هیات علمی آموزشی و پژوهشی و سوال قدیمی علم بهتر است یا ثروت؟
سال‌های سال از ما پرسیده شد که علم بهتر است یا ثروت و به ما قبولانده شد که علم بهتر از ثروت است. بعد از طی مدارج علمی فهمیدیم که بله علم بهتر از ثروت است، اما در چه جامعه ای؟ با نوعی نگاه تطبیقی و شاید بدبینانه بنظر می‌رسد در جامعه سنتی و حتی جامعه مدرن،…
✍️کوچ اجباری :آیا از روی اجبار به توسعه صنعتی روی می‌آوریم؟
📌توسعه در معنای لغوی، رشد تدریجی در جهت پیشرفته‌تر شدن، قدرتمندتر شدن و حتی بزرگ شدن است (فرهنگ لغات آکسفورد، 2001). توسعه فرآیندی است که نه‌تنها بهبود میزان تولید و درآمد را دربر دارد بلکه دگرگونی‌های اساسی در ساخت‌های نهادی، اجتماعی، اداری و همچنین عادات و رسوم و عقاید و دیدگاه‌های عموم مردم را به دنبال دارد. توسعه در همه سطوح آن چه در مفهوم اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، انسانی، کشاورزی، روستایی و... نیازمند راهبرد و نقشه راه بر اساس طرح آمایش سرزمین هر منطقه و مکانی است که قرار است در آن توسعه اتفاق بیفتد، آن هم توسعه پایداری که نیازهای حال حاضر را برآورده کند بدون اینکه توانایی‌های نسل‌های آینده را برای رفع نیازهای‌شان به خطر اندازد. در میان لایه‌های مختلف توسعه، توسعه اقتصادی مفهومی است که علاوه بر رشد اقتصادی همراه با تغییرات بنیادی در اقتصاد و افزایش ظرفیت‌های تولیدی اعم از ظرفیت‌های فیزیکی، انسانی، اجتماعی و نهادی است. در توسعه اقتصادی، رشد کمی تولید حاصل خواهد شد اما در کنار آن، نهادهای اجتماعی نیز دگرگون خواهند شد. در این میان پایداری توسعه اقتصادی به این مفهوم که عدالت به عنوان کانون توسعه دیده شده و دلالت بر نابرابری کمتر در توزیع دارایی‌ها و پیشرفت توانایی‌ها و فرصت‌ها برای گروه محروم دارد، تاکید فراوان شده است و پایداری بر چهار حوزه انسان، اجتماع، اقتصاد و محیط زیست متمرکز شده است. در هر فعالیتی می‌توان به دنبال توسعه بود و فعالیت‌های صنعتی نیز با مفهوم توسعه همراه شده و برای دستیابی به توسعه صنعتی، استراتژی و راهبرد نیاز است. استراتژی توسعه صنعتی به مجموعه‌ای از جهت‌گیری‌های بلندمدت دولت اطلاق می‌شود که از منظر برون‌مرزی چارچوب و نحوه ارتباط بخش صنعت کشور با اقتصاد جهانی را تعریف می‌کند و در بُعد داخلی به‌طور غیرمستقیم بر تخصیص منابع بین صنایع مختلف یا گروه‌های صاحب نفوذ جامعه تاثیرگذار است. بنابراین با در نظر گرفتن مفهوم توسعه صنعتی به‌عنوان یک مسیر یا یک مرحله از گذار توسعه اقتصادی، می‌توان استراتژی صنعتی را به نقشه راهی تشبیه کرد که سیاست صنعتی در لایه‌ای پایین‌تر از آن، ابزارها، بودجه، ملزومات و تاکتیک‌های اجرایی طی مسیر را مشخص می‌کند. در واقع، سیاست مذکور دربردارنده تمامی سیاست‌های تولیدی، تجاری، ارزی، پولی و مالی است که همگی در یک راستا و به صورت هماهنگ در جهت تحقق استراتژی توسعه صنعتی، تنظیم می‌شوند و هم‌افزایی دارند. سه رویکرد متفاوت در مورد اتخاذ استراتژی‌های توسعه صنعتی برای دستیابی به هدف توسعه صنعتی وجود دارد: استراتژی جایگزینی واردات، استراتژی ارتقای بخش کالاهای سرمایه‌ای و استراتژی گسترش صادرات کالاهای صنعتی که در صورت اتخاذ هرکدام از این موارد بایستی سیاست‌هایی را در جهت تحقق آن تدوین کرد که مبتنی بر آمایش سرزمین باشد، یعنی توزیع متوازن و هماهنگ جغرافیای تمامی فعالیت‌های صنعتی در پهنه سرزمین نسبت به قابلیت‌ها و منابع طبیعی و انسانی باشد.
📌در حال حاضر که مساله «آب» به‌طور جدی گریبانگیر زندگی مردم و فعالیت‌های اقتصادی و از همه مهم‌تر بخش کشاورزی شده است این زمزمه به گوش می‌رسد که نه از روی «اختیار»، «تدبیر»، «خردورزی» و «آمایش سرزمین»، و فراهم‌سازی الزامات و بسترهای توسعه صنعتی بلکه از روی اجبار و کاهش فعالیت‌های کشاورزی، توسعه صنعتی در کشور اتفاق خواهد افتاد، که بسی جای تردید دارد چرا که در همه سال‌های بعد از انقلاب قرار بود توسعه صنعتی اتفاق بیفتد و برای این منظور سیاست‌ها و راهکارها به کار گرفته شد اما هنوز توسعه صنعتی به معنای واقعی آن اتفاق نیفتاده است. چطور می‌توان انتظار داشت با جابه‌جایی نیروی کار غیرمتخصص (نداشتن مهارت و تخصص صنعتی) و سرمایه (که با شرایط فعلی تولید در کشور، جاذبه جذب سرمایه در بخش صنعت اندک است و بخشی از ماشین‌آلات و تجهیزات بخش کشاورزی قابلیت جابه‌جایی به منظور تولید صنعتی را نداشته و نیازمند تبدیل پولی است) بخش کشاورزی به بخش صنعت، چشم‌انتظار توسعه صنعتی با معجزه خشکسالی و کم‌آبی بود.
✍️ادامه مطلب در سایت نویسنده و تجارت فردا- بیستم آذر ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-39808
📌توسعه در معنای لغوی، رشد تدریجی در جهت پیشرفته‌تر شدن، قدرتمندتر شدن و حتی بزرگ شدن است (فرهنگ لغات آکسفورد، 2001). توسعه فرآیندی است که نه‌تنها بهبود میزان تولید و درآمد را دربر دارد بلکه دگرگونی‌های اساسی در ساخت‌های نهادی، اجتماعی، اداری و همچنین عادات و رسوم و عقاید و دیدگاه‌های عموم مردم را به دنبال دارد. توسعه در همه سطوح آن چه در مفهوم اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، انسانی، کشاورزی، روستایی و... نیازمند راهبرد و نقشه راه بر اساس طرح آمایش سرزمین هر منطقه و مکانی است که قرار است در آن توسعه اتفاق بیفتد، آن هم توسعه پایداری که نیازهای حال حاضر را برآورده کند بدون اینکه توانایی‌های نسل‌های آینده را برای رفع نیازهای‌شان به خطر اندازد. در میان لایه‌های مختلف توسعه، توسعه اقتصادی مفهومی است که علاوه بر رشد اقتصادی همراه با تغییرات بنیادی در اقتصاد و افزایش ظرفیت‌های تولیدی اعم از ظرفیت‌های فیزیکی، انسانی، اجتماعی و نهادی است. در توسعه اقتصادی، رشد کمی تولید حاصل خواهد شد اما در کنار آن، نهادهای اجتماعی نیز دگرگون خواهند شد. در این میان پایداری توسعه اقتصادی به این مفهوم که عدالت به عنوان کانون توسعه دیده شده و دلالت بر نابرابری کمتر در توزیع دارایی‌ها و پیشرفت توانایی‌ها و فرصت‌ها برای گروه محروم دارد، تاکید فراوان شده است و پایداری بر چهار حوزه انسان، اجتماع، اقتصاد و محیط زیست متمرکز شده است. در هر فعالیتی می‌توان به دنبال توسعه بود و فعالیت‌های صنعتی نیز با مفهوم توسعه همراه شده و برای دستیابی به توسعه صنعتی، استراتژی و راهبرد نیاز است. استراتژی توسعه صنعتی به مجموعه‌ای از جهت‌گیری‌های بلندمدت دولت اطلاق می‌شود که از منظر برون‌مرزی چارچوب و نحوه ارتباط بخش صنعت کشور با اقتصاد جهانی را تعریف می‌کند و در بُعد داخلی به‌طور غیرمستقیم بر تخصیص منابع بین صنایع مختلف یا گروه‌های صاحب نفوذ جامعه تاثیرگذار است. بنابراین با در نظر گرفتن مفهوم توسعه صنعتی به‌عنوان یک مسیر یا یک مرحله از گذار توسعه اقتصادی، می‌توان استراتژی صنعتی را به نقشه راهی تشبیه کرد که سیاست صنعتی در لایه‌ای پایین‌تر از آن، ابزارها، بودجه، ملزومات و تاکتیک‌های اجرایی طی مسیر را مشخص می‌کند. در واقع، سیاست مذکور دربردارنده تمامی سیاست‌های تولیدی، تجاری، ارزی، پولی و مالی است که همگی در یک راستا و به صورت هماهنگ در جهت تحقق استراتژی توسعه صنعتی، تنظیم می‌شوند و هم‌افزایی دارند. سه رویکرد متفاوت در مورد اتخاذ استراتژی‌های توسعه صنعتی برای دستیابی به هدف توسعه صنعتی وجود دارد: استراتژی جایگزینی واردات، استراتژی ارتقای بخش کالاهای سرمایه‌ای و استراتژی گسترش صادرات کالاهای صنعتی که در صورت اتخاذ هرکدام از این موارد بایستی سیاست‌هایی را در جهت تحقق آن تدوین کرد که مبتنی بر آمایش سرزمین باشد، یعنی توزیع متوازن و هماهنگ جغرافیای تمامی فعالیت‌های صنعتی در پهنه سرزمین نسبت به قابلیت‌ها و منابع طبیعی و انسانی باشد.
📌در حال حاضر که مساله «آب» به‌طور جدی گریبانگیر زندگی مردم و فعالیت‌های اقتصادی و از همه مهم‌تر بخش کشاورزی شده است این زمزمه به گوش می‌رسد که نه از روی «اختیار»، «تدبیر»، «خردورزی» و «آمایش سرزمین»، و فراهم‌سازی الزامات و بسترهای توسعه صنعتی بلکه از روی اجبار و کاهش فعالیت‌های کشاورزی، توسعه صنعتی در کشور اتفاق خواهد افتاد، که بسی جای تردید دارد چرا که در همه سال‌های بعد از انقلاب قرار بود توسعه صنعتی اتفاق بیفتد و برای این منظور سیاست‌ها و راهکارها به کار گرفته شد اما هنوز توسعه صنعتی به معنای واقعی آن اتفاق نیفتاده است. چطور می‌توان انتظار داشت با جابه‌جایی نیروی کار غیرمتخصص (نداشتن مهارت و تخصص صنعتی) و سرمایه (که با شرایط فعلی تولید در کشور، جاذبه جذب سرمایه در بخش صنعت اندک است و بخشی از ماشین‌آلات و تجهیزات بخش کشاورزی قابلیت جابه‌جایی به منظور تولید صنعتی را نداشته و نیازمند تبدیل پولی است) بخش کشاورزی به بخش صنعت، چشم‌انتظار توسعه صنعتی با معجزه خشکسالی و کم‌آبی بود.
✍️ادامه مطلب در سایت نویسنده و تجارت فردا- بیستم آذر ماه ۱۴۰۰ 🇮🇷
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-39808
هفته نامه تجارت فردا
کوچ اجباری
فاطمه پاسبان / تحلیلگر اقتصاد
توسعه در معنای لغوی، رشد تدریجی در جهت پیشرفته‌تر شدن، قدرتمندتر شدن و حتی بزرگ شدن است (فرهنگ لغات
✍️توسعه پایدار کشاورزی در ایران
آینده نگر- شماره صد و پانزده ، دی ماه۱۴۰۰ 🇮🇷
آینده نگر- شماره صد و پانزده ، دی ماه۱۴۰۰ 🇮🇷
👍1