🔶 شکست غیرمنتظره آلمان برابر اسلواکی در دور مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶

تیم ملی فوتبال آلمان، یکی از پرافتخارترین تیم‌های تاریخ جام جهانی در نخستین گام خود در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه ۲ بر صفر مغلوب اسلواکی شد تا شروعی نگران‌کننده را در مسیر صعود به این رقابت‌ها رقم بزند.

در دیدار افتتاحیه مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ که روز پنج‌شنبه، ۴ سپتامبر در ورزشگاه تپلیچه پوله شهر براتیسلاوا برگزار شد، تیم ملی اسلواکی با ارائه نمایشی منسجم، تیم ملی آلمان را با نتیجه ۲ بر صفر شکست داد.

اسلواکی از همان دقایق ابتدایی بازی با رویکردی تهاجمی و بهره‌گیری از اشتباهات دفاعی آلمان، کنترل میدان را در دست گرفت و با دو گل شگفتی بزرگی خلق کرد. آلمان در این دیدار عملکردی بی‌رمق و پراشتباه ارائه داد و نتوانست موقعیت خطرناکی روی دروازه میزبان ایجاد کند.

یولیان ناگلزمان، سرمربی جوان آلمان اکنون با انتقادات گسترده‌ای مواجه شده است.

باستین شواین‌اشتایگر، بازیگر سرشناش فوتبال آلمان نیز با ابراز خشم از عملکرد تیم در گفت‌وگو با رسانه‌ها اظهار داشت: «این نمایش هیچ شباهتی به تیم ملی آلمان نداشت. ما در هیچ لحظه‌ای باور نداشتیم که می‌توانیم برنده شویم. پاس‌های نادرست، فقدان خطرآفرینی و رفتار بدنی ضعیف پس از دریافت گل اول، نشان‌دهنده کمبود مقاومت در تیم بود.»

او هشدار داد: «اگر با همین روند ادامه دهیم، حتی صعود به جام جهانی نیز در خطر خواهد بود.»

یوشوا کیمیچ، کاپیتان تیم ملی آلمان نیز با اذعان به نقاط ضعف تیم، خواستار خودانتقادی بازیکنان شد. او تأکید کرد: «ما اشتباهات خود را دیر متوجه شدیم. هر بازیکن باید مسئولیت بپذیرد و در بازی بعدی برابر ایرلند شمالی ما باید واکنشی قاطع نشان دهیم.»

تیم ملی آلمان با چهار عنوان قهرمانی (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴) و چهار نایب‌قهرمانی، پس از برزیل دومین تیم پرافتخار تاریخ جام جهانی است. با این حال این تیم در سال‌های اخیر با چالش‌هایی مواجه بوده و در جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ در مرحله گروهی حذف شده است. یولیان ناگلزمان که از سال ۲۰۲۳ هدایت "مانشافت" (تیم ملی) را بر عهده گرفته در تلاش است تا این تیم را به روزهای اوج خود بازگرداند، هدفی کە تا کنون در دست‌یابی بە آن ناکام مانده است.

@dw_farsi

📅 سالروز درگذشت مادر تِرِزا؛ يار بيماران و بی‌خانمانان

🔻گاه‌شمار به قلم اسکندر آبادی

۲۸ سال پیش در چنين روزی مادر تِرِزا در کلکته درگذشت.

در اسكوب يا اسكورپيِه پايتخت مقدونيه كنونی زاده شد. می‌گفت: «من مداد خداوندم. هرچه می‌خواهد با من می‌كند.»

نام اصلی‌اش آگنِس گونجه بوياجيو بود. تبار آلبانيايی داشت و در خانواده‌ای توانگر و باورمند به كليسای كاتوليک بزرگ شده بود.

۸ ساله بود كه پدر را از دست داد و ۱۲ ساله بود كه تصميم گرفت راهبه شود.

در يک گفت و گوی راديويی می‌گويد: «مبلغان كاتوليک نزد ما رفت و آمد داشتند و از هند می‌گفتند كه چه قدر فقير و نيازمند به تبليغ مسيحيت است. ۱۸ ساله بودم كه نخست به ايرلند رفتم و از آنجا به صومعه‌ای در كلكته فرستاده شدم.»

او ادامه می‌دهد كه شبی خواب ديده خدا در بهشت از او پرسيده چرا به اينجا آمده؟ اينجا كه زاغه‌نشينی وجود ندارد؟ و او گفته: «پس خوب است زاغه‌نشینان را در اينجا اسكان دهيم.»

۳۸ ساله بود كه پس از ۲۰ سال كار در صومعه "پرستاران لورِتو" در كلكته در ميان حلبی‌آباد شهر، نوانخانه‌ای بنياد نهاد و يک‌تنه به پشتيبانی و نگهداری از تهيدستان و بی‌خانمانان پرداخت.

۴۲ ساله بود كه نخستين "خانه انسان‌های در حال مرگ" را در يک زيارتگاه كه از سوی شهرداری به او واگذاشتند، در كلكته گشود. می‌گفت: «پيش از اين مانند حيوانات در خيابان‌ها می‌مردند، حالا مثل فرشتگان از اين جهان می‌روند.»

۶۹ ساله بود كه جايزه نوبل صلح را گرفت و از آن پس نهاد او "مبلغان مهر به نزديكان" از ثروتمندترين نهادهای كليسايی شد.

منتقدان او می‌گويند به جای پشتيبانی حرفه‌ای از نيازمندان تنها به برآوردن نيازهای روزانه آنها بسنده می‌كرد و رنج را مايه بخت و اقبال می‌پنداشت.

به بيمار در حال مرگی گفته بود "خوش باش كه وقتی رنج می‌كشی عيسی مسيح ترا می‌بوسد" و بيمار پاسخ داده بود: «مادر! تو را به خدا كاری كن كه عيسی مرا نبوسد.»

هم اكنون در نهاد او بيش از چهار هزار پرستار و كارمند در هند مشغول كار هستند و اين نهاد شعبه‌هايی در سراسر جهان دارد.

مادر ترزا در ۸۷ سالگی در شرق هند درگذشت.

@dw_farsi