🔵 خانم فقر
مولی اورشانسکی چگونه خط فقر را ترسیم کرد؟

✍️ آزاده خرمی‌مقدم

مولی اورشانسکی، بانویی که خط فقر را ترسیم کرد و بسیاری او را با نام خانم فقر می‌شناسند، دارای شغل دولتی فدرال بود که بیش از چهار دهه به طول انجامید. اورشانسکی برای اداره کودکان، وزارت کشاورزی، اداره تامین اجتماعی و... کار می‌کرد. در حالی که در دهه 1960 در اداره تامین اجتماعی کار می‌کرد، خط فقر را ایجاد کرد که به معیار آمار رسمی دولت فدرال از فقر تبدیل شد. دستاورد او همچنان یکی از ویژگی‌های اصلی ساختار سیاست اجتماعی آمریکاست و به‌طور گسترده در سطح جهانی شناخته شده است. اما مولی اورشانسکی که بود و چگونه توانست خط فقر را ترسیم کند؟ سرگذشت او و تاریخچه خط فقر در برخی از مقالات و اسناد و همچنین گفت‌وگو با مولی اورشانسکی در مقالاتی آمده است که در ادامه برای شناخت بیشتر او و خدماتش، به شرح برخی از این اطلاعات پرداخته می‌شود.

مولی اورشانسکی در 9 ژانویه 1915 به دنیا آمد. او سومین دختر از شش دختر ساموئل و فانی اورشانسکی، مهاجران یهودی بود که پس از ترک اوکراین در نیویورک ساکن شدند. او در کالج هانتر تحصیل کرد و مدرک A.B را در ریاضیات و آمار در سال 1935 دریافت کرد. اورشانسکی تحصیلات تکمیلی خود را در رشته اقتصاد و آمار در دانشکده کشاورزی دانشگاه آمریکایی ادامه داد. مولی اولین کار خود را در سال 1935 آغاز کرد و در نیویورک به‌عنوان کارمند آمار در وزارت بهداشت نیویورک مشغول به کار شد. در بقیه دوران حرفه‌ای‌اش، همه شغل‌هایش به جز یکی، در سازمان‌های دولتی فدرال بود.

علاقه او به این موضوع ناشی از تجربه شخصی بود. او از ابتدا می‌دانست که فقیر بزرگ شدن چگونه است. اگرچه پدرش در مشاغل مختلف به‌سختی کار می‌کرد، اما مولی و خواهرانش فقیر بزرگ شدند. به قول خودش، خانواده «به‌سختی می‌توانستند خرجشان را تامین کنند» و حتی به یاد داشت که با مادرش رفته بود تا در صف‌های امدادی برای دریافت غذای اضافی بایستد. مولی همچنان که بزرگ می‌شد، کاملاً با تجربه کنار گذاشتن یک خرید کوچک برای داشتن پول برای چیزهای دیگر آشنا شد؛ همان‌طور که بعداً در یکی از مصاحبه‌هایش گفت، «اگر قرار باشد در مورد فقرا بنویسم، به یک تخیل خوب نیاز ندارم- من حافظه خوبی دارم». تجربه او همچنین به او آگاهی دست‌اول داد که می‌توان تمام‌وقت کار کرد و همچنان فقیر بود.

🔻متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
(#اقتصاد_خرد)

❇️هزینه‌های متوسط تولید

🌟 هزینه متوسط ثابت (AFC)

🧩 حاصل تقسیم هزینه ثابت کل در هر سطح از تولید به مقدار تولید است که همواره نزولی می‌باشد.

🌟 هزینه متوسط متغیر (AVC)

🧩 حاصل تقسیم هزینه متغیر کل در هر سطح از تولید به مقدار تولید می‌باشد. این هزینه U شکل است.

🌟 هزینه متوسط کل (AC یا ATC)

🧩 این هزینه از مجموع متوسط هزینه ثابت و متوسط هزینه متغیر که در بالا به آنها پرداخته شد، حاصل می‌شود.

🌟 هزینه نهایی (MC)

🧩 مشتق (شیب) تابع هزینه کل یا هزینه متغیر کل است. این هزینه، هزینه آخرین واحد تولیدی را نشان می‌دهد.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #کتاب_صوتی_جادوگران_بازار_نوین

✅ قسمت 33: فصل چهارم، ادامه مصاحبه با ویکتور اسپراندیو
(قسمت سوم مصاحبه)
یک مصاحبه بسیار آموزنده

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/tehran_boorse/1741

🔵#درس‌گفتارهای_اقتصاد_سیاسی_آب_ایران

🔸جلسه چهارم(۵ مرداد)-پرسشهایی بنيادين پيرامون پژوهشهای دولتی از منظر اقتصاد سياسی آب

صوتی در شنوتو

در اين اپيزود پيرامون مسائل جمعیت‌شناسی و آثار آن بر منابع آبی در جامعه ایرانی توسط خانم زهرا سلطانی كارشناس اجتماعي شركت مديريت منابع آب مطالبي ارائه گرديد. همچنين نگاهی به مسائل حکمرانی با رویکرد PDIA به عنوان یک نمونه از بروندادهای اندیشکده‌های حکمرانی آب توسط آقای حسين فرزين كارشناس ارشد علوم آب از دانشگاه تربيت مدرس ارائه گرديد. در انتها از منظر اقتصاد سياسی آب توسط اعضای حاضر در كارگاه پيرامون رويكرد پارادايمی تحليل ، روش شناسی و يافته‌های اين مطالعات بحث گرديد.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

جایزه سال 2024 اقتصاد به طور مشترک به عجم اغلو، جانسون و رابینسون تعلق گرفت. جایزه‌ای البته رهبری آن را باید متعلق به عجم اغلو دانست. در فایل پیوست ترجمه نقد نوح اسمیت درباره اعطای این جایزه به عجم اغلو و همکاران اوست. اسمیت استادیار سابق امور مالی رفتاری در دانشگاه استونی بروک و بلاگر و مفسر اقتصادی است که این یادداشت را در وبلاگ خود به آدرس زیر منتشر کرده است. یادداشت او حاوی نکاتی قابل تأمل است که در فضای اقتصادی فارسی زبان کمتر و یا اصلا به آن پرداخته نمی‌شود.

وبلاگ نوح اسمیت

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 توهم دانش

✍ دکتر سیدحسن اسلامی اردکانی

▫️مقاله‌ای با خودش آورده بود که به انگلیسی بود و مثلاً در یک مجله خارجی منتشر شده بود. پرسیدم: «مقاله را دادید برایتان ترجمه کردند؟» پاسخ داد: «نه خودم نوشتم!» دوباره پرسیدم: «یعنی برایتان ترجمه نکردند و خودتان نوشتید؟» گفت: «بله.» یکی از همکاران گفت: «پس کمی از این مقاله را بخوانید!» و او شروع کرد اما حتی قادر نبود جمله اول مقاله را بخواند. برگشت که توضیح بدهد محتوای این مقاله چیست! گفتم: «نیازی به توصیف محتوا نیست،‌ بخوانید!» دیدم نمی‌تواند ادامه دهد. گفتم: «این تعبیر که در سطر اول آمده است یعنی چه؟» سکوت.

جلسه مصاحبه آزمون دکتری بود که امسال برگزار شد و یکی از مصاحبه کنندگان بودم. افراد مختلفی از این دست می‌آمدند و می‌رفتند. دیگری آمد و نشست. پرسیدم: «موضوع پایان‌نامه‌تان چه بود؟» گفت: «پایان‌نامه ندارم!» گفتم:‌ «یعنی چه که پایان‌نامه ندارید؟» گفت: «آموزش‌محور بودم.» پرسیدم: «مقاله‌ای، نوشته‌ منتشر شده‌ای دارید؟» پاسخ داد: «هیچ ندارم!» کارنامه‌اش مانند دل مؤمنان سفید بود. نه نوشته‌ای داشت و نه مقاله‌ای و نه اطلاعات منسجم و مشخصی در رشته‌ای که مدعی داشتن کارشناسی ارشد در آن بود. خواستیم که متنی انگلیسی بخواند. حتی حاضر نشد بخت خود را بیازماید. با این حال می‌خواست وارد مقطع دکتری شود.

آن یکی هم پایان‌نامه داشت و هم مقاله انگلیسی و این یکی هیچ کدام. با این حال، کمابیش یکسان بودند. نه بحثی را نیک بلد بودند، نه قادر به طرح یک مسأله مشخص بودند و نه اطلاعات عمومی قابل توجهی داشتند و نه دانش زبانی خوبی داشتند. این بخشی از بدنه آموزشی کشور است که از دانشوری و دانش تنها مدرکش را دارد و در درازمدت دچار توهم دانش می‌شود و باور می‌کند که چون مدرک دارد پس دانش هم دارد.

واقع آن است که تعداد قابل توجهی از کسانی که وارد دانشگاه می‌شوند و با مدرک قبولی آن را ترک می‌کنند، از دانش تخصصی رشته خود، مهارت‌های اساسی چون خواندن متون تخصصی و زبان یا نگارش مقالات فنی، و توان تحلیلی که لازمه دانشوری است بی‌بهره هستند و ظاهراً جز مدرک نشانی از دانشوری در آن‌ها دیده نمی‌شود.

دانشوری در گرو داشتن دانش است. دانش صرفاً اطلاعات و معلومات نیست. چیزی است فراتر از آن که وجود شخص را دگرگون می‌کند. این دگرگونی زمانی حاصل می‌شود که به تعبیر ریچارد پیترز، از مهم‌ترین فیلسوفان تربیتی قرن بیستم، چهار ویژگی در شخص فراهم گردد. نخست آنکه شخص مجموعه‌ای از دانش مرتبط و همراه با فهم مفهومی داشته باشد، به گونه‌ای که دانش او صرفاً داده‌ها و اطلاعاتی گسسته نباشد. دوم آنکه این دانش مجموعه‌ای راکد، کرخت و بی‌اثر در حاشیه زندگی شخص نباشد بلکه بر نگرش و فهم شخصی او تأثیر بگذارد و شیوه نگرش او را به مسائل تغییر دهد. سوم آنکه شخص بر اثر این دانش به چشم‌اندازی شناختی دست پیدا ‌کند. سرانجام آنکه کارآمدی و دانش شخص به یک عرصه منحصر نشود و او را در عرصه‌های دیگر نیز توانمند سازد. (Richard Peters, Ethics and Education, London, Allen and Unwin, 1966)

حتی اگر بخشی از این ویژگی‌ها را بپذیریم، می‌توانیم نتیجه بگیریم که بخشی از بدنه آموزش عالی فعلی به جای دانش گستری و تربیت علمی به توهم دانش دامن می‌زند.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
 

کسی به سنگ‌ها گفت
انسان شوید.
سنگ‌ها گفتند
ما هنوز به اندازه‌ی کافی
سنگ نیستیم.


#اریش_فرید
برگردان: #علی_عبدالهی

شب خوش

🔵 #از_برتون_وودز_تا_سرمایه‌داری_رفاقتی

✔️ بخش اول

سیاست تعدیل ساختاری در دهه هفتاد موضوعی است که موافقان و مخالفان آن در ارتباط با نتایج آن در اقتصاد ایران بسیار نوشته‌اند، از تورم افسار گسیخته دهه هفتاد و خصوصی‌سازی‌های پرحاشیه تا رشد اقتصادی کشور و ایجاد زمینه برای حذف کوپن از اقتصاد ایران مواردی است که به آن اشاره می‌شود. آنچه در این یادداشت به آن پرداخته شده بخشی از کتاب The corruption of capitalism, why rentiers thrive and work است که به قلم Guy standing اقتصاددان بریتانیایی در سال 2016 به رشته تحریر درآمده است. این بخش احتمالا برای خواننده فارسی زبان نکاتی خواهد داشت که دید بهتری نسبت آنچه امروز در اقتصاد ایران می‌گذرد خواهد داد.

در سال ۱۹۴۴، چهل و چهار کشور متحد در برتون وودز، نیوهمپشایر، ایالات متحده گرد هم آمدند تا سه نهاد جهانی را بنیان‌گذاری کنند. بانک جهانی برای بازسازی سرمایه‌داری، صندوق بین‌المللی پول (IMF) برای حفظ ثبات اقتصادی، و موافقت‌نامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت (GATT)  (که بعدها به سازمان تجارت جهانی تبدیل شد) برای آزادسازی تجارت تأسیس شدند.

بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، هر دو مستقر در واشنگتن دی سی، به بازسازی اروپای غربی کمک کردند و سپس به کشورهای در حال توسعه روی آوردند. طبق عرف، ریاست بانک جهانی بر عهده یک آمریکایی است که توسط دولت ایالات متحده، بزرگترین سهامدار آن، معرفی می‌شود. در دهه ۱۹۷۰، تحت رهبری رابرت مک‌نامارا، که تازه از مدیریت جنگ ویتنام بازگشته بود، بانک جهانی به محور گسترش منافع آمریکا تبدیل شد.

این بانک و صندوق بین‌المللی پول، که ریاست آن معمولاً به عهده یک فرد اروپایی است، به نهادهای اصلی ترویج سرمایه‌داری در کشورهای در حال توسعه، به‌طور فزاینده‌ای ایدئولوژیک، تبدیل شدند. «برنامه‌های تعدیل ساختاری» که صندوق بین‌المللی پول بر دولت‌های آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا تحمیل کرد، آن‌ها را مجبور کرد تا صنعتی‌سازی مبتنی بر صادرات را دنبال کنند، هزینه‌های رفاهی را کاهش دهند، اقدامات خصوصی‌سازی را به سرعت اجرا کنند، هزینه‌های دولتی را کم کنند، حقوق کارمندان دولت را کاهش دهند و تعداد آن‌ها را کم کرده و از همه مهم‌تر، حقوق مالکیت را به شدت اعمال کنند.

بسیار درباره پیامدهای فاجعه‌بار این استراتژی گفته شده است. با تضعیف خدمات دولتی و در عین حال هدایت سرمایه به خصوصی‌سازی بخش‌های حیاتی اقتصادی، زمینه برای فساد و بی‌توجهی به مسائل زیست‌محیطی به شدت افزایش یافت. این اقدامات شرایط را برای «سرمایه‌داری رفاقتی» فراهم کرد و به افراد و شرکت‌های دارای ارتباطات خوب اجازه داد تا کنترل بخش‌های کلیدی را به دست آورند و از طریق شبکه‌سازی فرصت‌طلبانه و خویشاوندسالاری به ثروتمندانی بی‌همتا تبدیل شوند. کارلوس اسلیم، با به دست آوردن کنترل بخش مخابرات مکزیک در جریان خصوصی‌سازی، به ثروتمندترین مرد جهان تبدیل شد. افراد دیگری در جاهای دیگر نیز با ترکیبی از مهارت‌های سیاسی و هوش تجاری بی‌رحمانه به میلیاردر تبدیل شدند.

در کشورهای صنعتی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، استراتژی تعدیل ساختاری نئولیبرالی به شکل «اقتصاد عرضه‌محور» درآمد. بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول به همراه سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و نهادهای نوپای جامعه اروپایی، خصوصی‌سازی، انعطاف‌پذیری بازار کار، کاهش هزینه‌های عمومی و غیره را ترویج کردند. این رویکرد به نابرابری بیشتر و افزایش بیکاری منجر شد. این نهادها به تدریج دخالت بیشتری را پیش گرفتند و تا زمان بحران مالی ۲۰۰۸، در همکاری با بانک مرکزی اروپا، توانستند اصلاحات را به اعضای مشکل‌دار اتحادیه اروپا، از جمله اسپانیا، پرتغال، ایرلند و یونان تحمیل کنند.

در همین حال، نهادهای واشنگتن در دهه ۱۹۹۰ نقش جدیدی به‌عنوان ماماهای توسعه سرمایه‌داری در کشورهای «در حال گذار» در کشورهای استقلال یافته اتحاد جماهیر شوروی سابق و اروپای شرقی به دست آوردند. آنها با کمک بانک اروپایی بازسازی و توسعه (EBRD) که به سرعت تأسیس شده بود، استراتژی تعدیل ساختاری را به این کشورها گسترش دادند، که به طور اغراق‌آمیز به «شوک درمانی» معروف شد. این اصلاحات پیامدهای اجتماعی و اقتصادی فاجعه‌باری داشت و نهادهای مالی بین‌المللی و اقتصاددانانی که به آن‌ها مشاوره می‌دادند، مسئولیت زیادی در قبال آن دارند.

🔸 منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #انقلاب_فرانسه - قسمت سوم

🔸هر اتفاقی در طول حیات بشر پیامدهایی دارد؛ خوب یا بد، کم یا زیاد. اما اتفاقات کمی هستند که منجر به تغییرات اساسی در جریان زندگی جمعی انسان‌ها می‌شوند. انقلاب فرانسه یکی از وقایع بدیع تاریخی است که دستاوردها، خسارت‌ها و عبرت‌های بسیاری را برای انسان به یادگار گذاشته است.
این فیلم روایتی ساده و همه فهم به زبان طنز را از این واقعه‌ی تاریخی ارائه می‌دهد.

#Politic
#history
#oversimplified
#France
#Revolution
#طنز
#تاریخ
#سیاست
#فرانسه
#انقلاب

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/radicall_q/68

🔵 #کتاب_صوتی_جادوگران_بازار_نوین

✅ قسمت 34: فصل چهارم
ادامه مصاحبه با ویکتور اسپراندیو
(قسمت چهارم و آخرمصاحبه)

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/tehran_boorse/1749

🔵 فصل یازدهم - #حقوق_مالکیت

🔸 11.3. مالکیت جمعی، حصارکشی، و دولت

آیا حقوق مالکیت کلاسیک اثر جانبی ناخواسته تمایل دولت به مالیات گیری بودند؟ ما نگاهی به مالکیت جمعی، مالکیت خصوصی، مالیات، و بعضی ایده‌های جیمز اسکات در کتابش "از چشم دولت" خواهیم انداخت.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/DevelopmentEcon/273

🔵 #معرفی_مقاله

چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های تلمبه‌ ذخیره‌ای و روندهای آن

✍ سید حسین سجادی‌فر و امیر شاملویی

🔸نشریه علمی سد و نیروگاه برق آبی ایران

✔️ چکیده
در سال‌های اخیر گرمایش کره‌ی زمین جدی‌تر از سال‌های قبل شده و مباحث مربوط به تغییر اقلیم اهمیت بیشتری پیدا کرده است. پیامدهای این گرمایش در کنار رشد جمعیت، باعث شده است تا راهکارهای متفاوتی برای توسعه‌ی انرژی‌های تجدیدپذیر و دست یافتن به توسعه‌ی پایدار مطرح شود. در همین راستا، نیروگاه‌های تلمبه ذخیره‌ای نیز معرفی شده‌اند. این نیروگاه‌ها می‌توانند انرژی را در زمان پایین بودن تقاضا ذخیره کنند و هنگام افزایش تقاضا، آن را آزاد کنند. در سال‌های اخیر، این نیروگاه‌ها، توسعه‌ی زیادی پیدا کرده‌اند و روند سرمایه‌گذاری برای ساخت آن‌ها در سال‌های آینده نیز صعودی است. با توجه به اهداف اقلیمی مطرح شده در آخرین کنفرانس‌های تغییرات آب و هوایی و تلاش برای پایین آوردن میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای، توسعه این نوع نیروگاه‌ها که برق را با انتشار کربن کم تولید می‌کنند، اهمیت زیادی دارد.

#سجادیفر
#سرمایه_گذاری
#برق_آبی

می‌خواستم بمانم
رفتم
می‌خواستم بروم
ماندم
نه رفتن مهم بود و نه ماندن
مهم
من بودم
که نبودم
#گروس_عبدالملکیان
شب خوش

🔻 اختصاصی دورنمای اقتصاد🔻

🔵 کوپ ها (COP) مي‌آيند و مي‎ر‌وند و ما مانده‌ايم

✍ محمد ابراهيم رئيسي
پ‍ژوهشگر اقتصاد محيط زيست
 داستان تغيير اقليم ديگر صرفا يك مسئله محيط‌زيستي نيست كه همه مسئوليت‌ها را بگذاريم روي دوش خانم شيما انصاري و سازمان محيط‌زيست. در جهان امروز تغيير اقليم و آثار ناشی از آن، مسئله‎اي اقتصادي است و تاثيرات آن در چگونگي برنامه‎ريزي بخش‎هاي مختلف اقتصادي مورد توجه قرار مي‌گيرد. پيشران بسياري از تغييرات و تصميمات آينده اقتصادي در بخش دولتي و خصوصي جهان تصميمات گرفته شده در اجلاس‎هاي تغييرات اقليمي است كه هرساله برگزار مي‌گردد و به كنفرانس اعضا يا به اختصار COP معروف است.

بي توجهي به توافقات به‎عمل آمده و عدم آمادگي براي واكنش اقتصادي به تصميماتي كه در COP ها گرفته مي‌شود، سبب مي‎شود تا آثار بی‎توجهی  به آنها به طور غير مستقيم، بخش‎هاي اقتصادي ايران  را تهديد کند. اين آثار بخش نفت و گاز را كه جان اقتصاد كشور به درآمدش بسته است و بعد از آن صنايع و معادن كه مي‌خواهد موتور توسعه ما در برنامه هفتم باشد و در ادامه حتما بخش حمل‎ و نقل دريايي، بخش كشاورزي و حتي بخش خدمات را تحت تاثير شديد قرار خواهد داد.

عدم توجه جدی به ابعاد اقتصادی COPها توسط وزارتخانه‎هاي اقتصاد و دارايي، نفت، راه ‎و‎ شهرسازي، صمت و كشاورزي و وزارت نيرو و سازمان محيط‌زيست و در سطح بالاتر رئيس دولت که از اين زاويه به مسئله تغيير اقليم نمي‎نگرد، زخم‌‎های کاری به نيمه جان مانده از اقتصاد ايران خواهد زد.

تصميمات كنفرانس‌هاي تغييرت اقليمي COP برای رسيدن به شرايط کربن صفر و جلوگيری از افزايش دمای زمين  پيشران گذار انرژي و به تبع آن سرعت توسعه انرژي‌هاي تجديدپذير شده است.

ميزان و نوع سوخت مصرفي خودروها در حال تغيير است تا انتشار گازهاي گلخانه‌اي كم شود. پيش‌رانش تصميمات كنفرانس‌هاي تغييرات اقليمي، حمل و نقل دريايي و ريلي در حال حركت به سوي سبز شدن است. فولاد سبز مي‌آيد، انرژي مصرفي نيروگاه‌ها در حال تبديل شدن به هيدروژن است.

سرمايه‌گذاري‌هاي زيادي روي اقتصاد ديجيتال انجام مي‌شود. كشاورزي به سمت پايداري مي‌رود و بهره‌وري در حال افزايش است.  از پيش‌‎ران‌های اصلی همه اين تغييرات تصميمات جهاني براي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي است.

✔️ما در كجاي اين قافله ايستاده‌ايم؟!
صنعت نفت ما بر خلاف تمام شركت‌هاي دولتي و خصوصي جهان برنامه خاص براي گذار انرژي ندارد. خودروها همچنان پر مصرف و توليدكننده آلاينده هستند. انرژي هدر مي‌رود، توسعه تجديدپذيرها ‌به قوانين تبعيضی براي مصرف وابسته است و حل بحران مالی موجود در آن را هيچ كس در اين كشور محاسبه نمي‌كند كه زيان توليد هر تن كربن براي اقتصاد كشور چقدر است و چقدر بر سودآوري توليدات ما تاثير خواهد گذاشت؟
 🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
اگرچه به طور رسمي سازمان محيط‌زيست ايران مسئوليت ارزش‌گذاري خدمات اكوسيستمي را از برنامه چهارم و بعد از آن به عهده گرفته است اما با احترام به همه كساني كه در اين راستا تلاش كرده‎اند در 15 سال گذشته، همواره ضعيف‌ترين بخش اين سازمان، بخشي است كه بر اقتصاد محيط‌زيست و ارزش‌گذاري خدمات اكوسيستمي در ابعاد داخلي و ارزش‌گذاري كربن در ابعاد بين‌المللي فعاليت كرده است. نه اين كه از كارشناس خبره اقتصاد محيط‌زيست دعوت نكرده باشند، دعوت شده‌اند و انواع اتاق‌هاي فكر را ايجاد كرده‌اند و آن‌ها را که با کلی برنامه و طرح آورده بودند، به عبارتي شما را به تو و تو را به هيچ بدل كرده‌اند. چراكه عدم تعريف درست مسئله و عدم تبيين اهميت آن، سبب عدم توجه به مقوله اقتصاد محيط‌زيست و تاثيرات آن سياست‌گذاري كلان كشور شد. نتيجه اين تلاش‌ها تعريف چند پروژه‌ نحيف بوده كه يا بي‌نتيجه مانده و يا نتايج غيركاربردي آن نه تنها در ابعاد بين‌المللي به مذاكرات نيامده است بلكه در ابعاد داخلي نيز نتوانسته مانع از توسعه ناموزون انواع طرح‌هاي توسعه‌اي در كشور شود.

بديهي است كه يك موضوع به ظاهر محيط‌زيستي كه اقتصادي شده است امروز نيازمند حضور قوي تيم‌هاي كارشناسي اقتصادي است كه بودجه كافي اطلاعات پايه مناسبي را براي مذاكرات احتمالي با ساير اعضاي هيئت دولت توليد كنند. نمي‌گويم مذاكرات بين‌المللي كه با توجه به همان كج سليقه‌گي كه سبب شد فرصت پروتكل كيوتو از دست رود، پيوستن به توافقنامه پاريس نيز در همان مسير پيش مي‎رود و ما به اتفاق ليبي و يمن تنها كشورهايي هستيم كه به اين توافقنامه نپيوسته‌ايم.

اين توافقنامه هيچ جريمه مشهودي براي كساني كه آن را رعايت نمي‌كنند مشخص نكرده ولي براساس آن، سازمان جهاني دريايي (IMO) براي كشتي‌هاي خود محدوديت كاهش كربن را اعلام مي‌كند و اروپا از مكانيسم كربن مرزي استفاده مي‌كند. همه جريمه‎ها به مكانيسم‎هاي بازاري سپرده شده است و محدوديت‎هايي كه امكان سودآوري را محدود مي­ كند.

رد پاي كربن ديگر خود يكي از اركان تعيين قيمت در بازار فولاد، سيمان، محصولات كشاورزي و صنعتي است.  سياست‌هاي ملي و منطقه‌اي كه روز به روز تعداد آن‌ها در حال افزايش است، نيز از همين ابزار براي تعيين قيمت محصول يا خدمت و يا حتي ممنوعيت آن‌ها استفاده مي‎كنند. اين يعني در آينده همه محصولاتمان حتي در بهترين شرايط رقابتي در معرض تهديد افزايش قيمت و از دست دادن بازارهاي بين‌المللي است.

جناب آقاي رئيس جمهور لطفا اين بار نه براي تغييرات اقليم، بلكه براي كمك به اقتصاد كشورتان در اين اجلاس شركت كنيد و دنباله‎اي قوي از تيم‏هاي كارشناسي براي مذاكرات بعدي بگذاريد و اولين كارتان راضي كردن مجلس و شوراي نگهبان باشد. براي پيوستن به توافقنامه پاريس، پنجره‎اي بين‎المللي كه مي‎توانيد پس از آن ساير پنجره‎هاي بين‏المللي را براي تامين مالي فعاليت‌هاي محيط‌زيستي باز كنيد تا ما همچنان دوره نكنيم شب را و روز را و هنوز را....

 ▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #کتاب_صوتی_جادوگران_بازار_نوین

✅ قسمت 35: فصل 5
معامله گرهایی که در چند بازار معامله میکنند.
مصاحبه با تام باسو
آقای آرامش
(قسمت اول مصاحبه)

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/tehran_boorse/1756

🔵 #از_برتون_وودز_تا_سرمایه‌داری_رفاقتی

✔️ بخش دوم

بدترین جنبه آن، ترتیب نادرست اجرای اصلاحات بود. جوهره شوک درمانی، همانطور که توسط اقتصاددانان مغرور غربی که شناخت کمی از ساختارها و فرهنگ‌های آن کشورها داشتند طراحی شده بود، ساده بود. ابتدا بازارها باید ایجاد و آزاد می‌شدند. از آنجا که کمبود کالا و خدمات وجود داشت، این امر به تورم منجر می‌شد که با کاهش شدید هزینه‌های عمومی و برچیدن ساختارهای قدیمی دولتی کنترل می‌شد. خصوصی‌سازی باید به سرعت انجام می‌شد، زیرا در غیر این صورت ممکن بود اصلاحات بیشتری به سمت سوسیالیسم انجام شود. حقوق مالکیت خصوصی باید به شدت تثبیت می‌شد. تنها پس از این اصلاحات بود که بازسازی دولت با یک سیستم جدید حمایت اجتماعی آغاز می‌شد.

نتیجه آن قابل پیش‌بینی بود. در کوتاه‌مدت، تورم شدید به وجود آمد، به طوری که برخی کشورها با افزایش قیمت‌هایی روبرو شدند که به هزاران درصد در سال رسید - در مورد اوکراین، بیش از ۱۰،۰۰۰ درصد در سال ۱۹۹۳. دستمزدهای واقعی و استانداردهای زندگی کاهش یافت و منجر به قحطی و افزایش بیماری‌ها و مرگ و میر شد. در روسیه، امید به زندگی مردان از شصت و چهار سال به پنجاه و هشت سال بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ کاهش یافت و بیش از ۲ میلیون مرگ زودرس به وجود آمد.

خصوصی‌سازی در حالی به اجرا درآمد که سیاستمداران ارشد و کارمندان دولتی ماهانه کمتر از ۱۰ دلار حقوق دریافت می‌کردند و این امر آن‌ها را به طعمه‌های آسانی برای رشوه‌گیری یا معاملات فاسد توسط کسانی که قصد داشتند امپراتوری‌های تجاری ایجاد کنند، تبدیل کرده بود. افراد خارجی نیز به این روند پیوستند. اقتصاددانان دانشگاه هاروارد که به ظاهر در حال کمک به برنامه خصوصی‌سازی روسیه بودند، بعداً به دلیل دست داشتن در معاملات داخلی که میلیون‌ها دلار برای آن‌ها سود داشت، مجرم شناخته شدند.

در اتحاد جماهیر شوروی سابق و بخش‌های زیادی از اروپای شرقی، تاکتیک‌های مافیایی غالب شد. از این هرج و مرج، یک طبقه‌ی فاسد از الیگارش‌ها پدید آمد که به یکباره میلیاردرهایی با امپراتوری‌های تجاری شدند و قدرت سیاسی و نفوذ بی‌سابقه‌ای به دست آوردند. این افراد به‌زودی در بریتانیا و سایر کشورها مورد استقبال قرار گرفتند، به نخبگان جهانی پیوستند و توانستند احزاب سیاسی را که مایل به خدمت به منافع آن‌ها بودند، تأمین مالی کنند.

همان‌طور که در کشورهای در حال توسعه تحت برنامه‌های تعدیل ساختاری اتفاق افتاد، نابرابری و الیگارشی نتیجه بازارهای آزاد نبود، بلکه پیامد پیش‌بینی‌شده دخالت‌های نهادی با یک دستور کار ایدئولوژیک بود. آن‌ها شکل فاسدی از سرمایه‌داری رفاقتی ایجاد کردند.

مجله اکونومیست شاخصی از سرمایه‌داری رفاقتی بر اساس ثروت میلیاردرها در بخش‌هایی مانند کازینوها، نفت و ساخت‌وساز، که به نظر این مجله در آن‌ها فضای زیادی برای کسب سود از طریق روابط دوستانه با دولت وجود دارد، ایجاد کرده است. این مجله ادعا می‌کند که کسب سود از این راه در اقتصادهای بازار نوظهور شدیدتر است و دو سوم «ثروت رفاقتی» را این کشورها تشکیل می‌دهند، به طوری که روسیه در صدر رتبه‌بندی سال ۲۰۱۶ از بین ۲۲ کشور قرار دارد. بریتانیا در رتبه چهاردهم و در صدر اقتصادهای صنعتی قرار دارد، و ایالات متحده در رتبه شانزدهم است. با این حال، این شاخص صنایع فناوری یا بخش بزرگی از امور مالی را به عنوان بخش‌های جلب سود در نظر نمی‌گیرد، با وجود قدرت لابی‌گری آن‌ها.

در سال ۲۰۱۴، مجله اکونومیست ادعا کرد که سرمایه‌داری رفاقتی به اوج خود رسیده است، اما در سال ۲۰۱۶ اذعان کرد که هنوز دلایل زیادی برای نگرانی وجود دارد. حتی با تعریف محدود این مجله از بخش‌های رفاقتی، ثروت رفاقتی نزدیک به یک پنجم از ثروت میلیاردرها در کشورهای توسعه‌یافته و نیمی از ثروت میلیاردرها در کشورهای در حال توسعه را تشکیل می‌داد. اگر میلیاردرهای صندوق‌های پوشش ریسک و سایر سرمایه‌گذاران مالی نیز در نظر گرفته شوند، سهم ثروت رفاقتی در کل ثروت میلیاردرهای ایالات متحده از ۱۴ درصد به ۲۸ درصد افزایش می‌یافت. همچنین با احتساب میلیاردرهای جوان سیلیکون ولی، این رقم حتی بیشتر می‌شد. همان‌طور که اکونومیست اذعان کرد، «اگر فناوری به عنوان یک صنعت رفاقتی طبقه‌بندی شود، ثروت حاصل از جلب سود بالاتر خواهد بود و به طور مداوم در جهان غرب در حال افزایش است.»

🔸 منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 چگونه آزادی سوئد را ثروتمند ساخت؛ یک سرگذشت

✍🏻 یوهان نوربرگ

روزگاری به نظریّه‌های توسعه‌ی اقتصادی علاقه‌مند شدم، زیرا کشوری با درآمد پایین، فقیرتر از کنگو، با امید به زندگی پایین و مرگ‌ومیر نوزادان سه‌برابر بیشتر از متوسّط یک ​​کشور در حال توسعه را مطالعه کرده بودم.

   آن کشور کشور خودم، سوئد است -کمتر از ۱۵۰ سال پیش.

   در آن زمان سوئد بسیار فقیر و گرسنه بود. زمانی‌که کم‌محصولی غالب شد، نیاکان من در شمال سوئد، در اُنگِرمانلاند، مجبور شدند به‌دلیل کمبود آرد پوست درخت را با آرد نان مخلوط کنند. زندگی در شهرها و شهرستان‌ها آسان‌تر نبود. ازدحام بیش‌ازحد و کمبود خدمات بهداشتی، و دفع زباله هر روز جان افراد را می‌گرفت. در سده‌ی بیستم، یک خانواده‌ی معمولی از طبقه‌ی کارگر سوئد با پنج فرزند مجبور بود در یک اتاق و یک آشپزخانه زندگی کند. بسیاری از مردم نزد خانواده‌های دیگر زندگی می‌کردند. آمار مسکن استکهلم نشان می‌دهد که در سال ۱۹۰۰، ۱۴۰۰ نفر می‌توانستند در ساختمانی متشکّل از ۲۰۰۰ آپارتمان تک‌اتاقه زندگی کنند. جای شگفتی نیست که در چنین شرایطی بیماری شیوع داشته باشد. افراد نه‌تنها به‌دلیل نداشتن وسایل پیشگیری از بارداری، بلکه به‌دلیل این خطر طول عمر کوتاه، فرزندان زیادی داشتند.

چنانکه ویلهلم موبرگ، نویسنده‌ی بزرگ ما، هنگام نوشتن تاریخ مردم سوئد نوشته است: «از همه‌ی ماجراهای شگفت‌انگیز مردم سوئد، هیچ‌یک برجسته‌تر و شگفت‌انگیزتر از این نیست: اینکه از همه‌ی آن تیره‌روزی‌ها جان سالم به در برده‌اند.»

   ولی در یک سده همه‌چیز تغییر کرد. سوئد سریع‌ترین توسعه‌ی اقتصادی و اجتماعی را که سوئدی‌ها تا آن زمان تجربه کرده بودند، داشت و یکی از سریع‌ترین توسعه‌هایی بود که جهان به چشم دیده بود. بین سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۹۵۰ میانگین ​​درآمد سوئدی‌ها هشت برابر شد، در حالی‌که جمعیّت دو برابر گردید. مرگ‌ومیر نوزادان از ۱۵ به ۲ درصد کاهش یافت و میانگین امید به زندگی، به‌شکل باورنکردنی، ۲۸ سال افزایش یافت. یک ملّت دهقانی فقیر به یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان تبدیل شده بود.

بسیاری از مردم خارج از کشور فکر می‌کنند که این پیروزی حزب سوسیال‌دموکرات سوئد بود، که به‌نوعی راه میانی عالی را پیدا کرد و توانست مالیات، مخارج، و مقرّرات سوئد را در راستای توزیع عادلانه‌تر ثروت -بدون آسیب‌رساندن به ظرفیّت تولیدی آن- مدیریّت کند. بنابراین سوئد -کشور کوچک نُه میلیون نفری در شمال اروپا- به منبع الهام مردم در سراسر جهان تبدیل شد که به توسعه و توزیع تحت رهبری دولت باور پیدا کنند.

   ولی این تفسیر اشکال دارد...

🔻متن کامل: چگونه آزادی سوئد را ثروتمند ساخت؛ یک سرگذشت

#سوئد
#آزادی
#آزادی_اقتصادی
#بازار_آزاد
#کیودنیوس
#لیبرالیسم

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views