یکی از نشانه‌های بلوغ انسان همین است که بداند چطور چیزهایی را که برای دیگران اهمیت دارد درک کند، حتی اگر برای خودش اهمیتی نداشته باشد.
👤کالین هوور
شب خوش
👤کالین هوور
شب خوش
❤14👍2
🔵 دخل و خرج
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/63
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/63
Telegram
جافکری
دخل و خرج
🔵 جهان در مسیر «بازگشت بزرگ»؟ | خلاصه‌ای از گزارش ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem
تازه‌ترین گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem (Varieties of Democracy) تصویری نگران‌کننده از وضعیت دموکراسی در جهان ارائه می‌دهد. اگر بخواهیم تنها یک مفهوم را به‌عنوان محور اصلی این گزارش انتخاب کنیم، آن مفهوم بدون تردید «خودکامه‌سازی» (Autocratization) است؛ فرایندی که در آن کشورها به‌تدریج از نهادها و ارزش‌های دموکراتیک فاصله گرفته و به سمت تمرکز قدرت، محدود شدن آزادی‌ها و تضعیف نظارت بر حکومت حرکت می‌کنند.
✔️مهم‌ترین یافته‌های گزارش:
1. دموکراسی جهانی اکنون به سطح سال ۱۹۷۸ بازگشته است؛ یعنی تقریباً تمام دستاوردهای «موج سوم دموکراتیزاسیون» که از انقلاب میخک پرتغال در سال ۱۹۷۴ آغاز شد، در حال از بین رفتن است.
2. در پایان سال ۲۰۲۵، جهان دارای ۹۲ حکومت خودکامه و تنها ۸۷ حکومت دموکراتیک است.
3. حدود ۷۴ درصد جمعیت جهان (نزدیک به ۶ میلیارد نفر) در حکومت‌های خودکامه زندگی می‌کنند.
4. تنها ۷ درصد جمعیت جهان در دموکراسی‌های لیبرال زندگی می‌کنند.
آزادی بیان همچنان بیش از هر مؤلفه دیگری مورد حمله قرار گرفته و در ۴۴ کشور روند آن رو به وخامت گذاشته است.
5. گزارش از پدیده‌ای با عنوان «بازگشت بزرگ» (The Great Reversal) سخن می‌گوید؛ روندی که تقریباً همه شاخص‌های دموکراسی را نسبت به دو دهه قبل معکوس کرده است: آزادی بیان، آزادی تشکل‌ها، سلامت انتخابات و استقلال رسانه‌ها همگی با افت چشمگیر مواجه شده‌اند.
6. سانسور رسانه‌ها همچنان رایج‌ترین ابزار حکومت‌های خودکامه است و استفاده از شکنجه برای سرکوب مخالفان سیاسی نیز در بسیاری از کشورها رو به افزایش است.
7. یکی از بخش‌های مهم گزارش به ایالات متحده اختصاص دارد. نویسندگان گزارش معتقدند که در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، تمرکز قدرت در نهاد ریاست‌جمهوری با سرعتی بی‌سابقه افزایش یافته و شاخص‌های دموکراسی آمریکا به پایین‌ترین سطوح چند دهه اخیر رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برای نخستین بار در بیش از نیم قرن، آمریکا دیگر در طبقه‌بندی V-Dem یک «دموکراسی لیبرال» محسوب نمی‌شود.
چند نکته قابل تأمل:
اگر کتاب «موج سوم دموکراسی» اثر ساموئل هانتینگتون را خوانده باشید، احتمالاً به یاد دارید که او از «امواج دموکراتیزاسیون» و «موج‌های بازگشت» سخن می‌گفت. با این حال، چشم‌اندازی که گزارش V-Dem ترسیم می‌کند، از یک عقب‌گرد مقطعی فراتر رفته و از چیزی سخن می‌گوید که می‌توان آن را «موج جهانی خودکامه‌سازی» نامید؛ گویی به‌جای گسترش دموکراسی، اکنون این اقتدارگرایی است که در حال جهانی شدن است.
از نگاه من، این گزارش یادآور این نکته است که شکست یا عقب‌نشینی جنبش‌های دموکراسی‌خواه را نمی‌توان صرفاً با عوامل داخلی توضیح داد. همانگونه که ایمانوئل والرشتاین در نظریه نظام جهانی تأکید می‌کرد، تحولات سیاسی هر جامعه را باید در بستر ساختارهای جهانی نیز تحلیل کرد. شاید امروز، علاوه بر مطالعه جنبش‌های اجتماعی در سطح ملی، باید از موج‌های جهانی خودکامه‌سازی نیز سخن گفت؛ موج‌هایی که از مرزهای کشورها عبور می‌کنند و بر بسیاری از نظام‌های سیاسی اثر می‌گذارند.
مفهوم «بازگشت بزرگ» نیز به‌نظر من یکی از مهم‌ترین مفاهیم این گزارش است. این بازگشت، تنها یک عقب‌گرد آماری نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی رگرسیون سیاسی باشد؛ وضعیتی که در آن جامعه به‌جای تعمیق قرارداد اجتماعی، دوباره به سمت تمرکز قدرت، کاهش اعتماد عمومی، تضعیف نهادهای مدنی و افزایش خشونت سیاسی حرکت می‌کند. اگر چنین روندی ادامه یابد، احتمال بازتولید بحران‌هایی که جهان تصور می‌کرد متعلق به قرن بیستم هستند، دیگر چندان دور از ذهن نخواهد بود.
📄 متن کامل گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem را می‌توانید از طریق فایل پیوست مطالعه کنید.
منبع اصلی:
https://www.v-dem.net
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
تازه‌ترین گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem (Varieties of Democracy) تصویری نگران‌کننده از وضعیت دموکراسی در جهان ارائه می‌دهد. اگر بخواهیم تنها یک مفهوم را به‌عنوان محور اصلی این گزارش انتخاب کنیم، آن مفهوم بدون تردید «خودکامه‌سازی» (Autocratization) است؛ فرایندی که در آن کشورها به‌تدریج از نهادها و ارزش‌های دموکراتیک فاصله گرفته و به سمت تمرکز قدرت، محدود شدن آزادی‌ها و تضعیف نظارت بر حکومت حرکت می‌کنند.
✔️مهم‌ترین یافته‌های گزارش:
1. دموکراسی جهانی اکنون به سطح سال ۱۹۷۸ بازگشته است؛ یعنی تقریباً تمام دستاوردهای «موج سوم دموکراتیزاسیون» که از انقلاب میخک پرتغال در سال ۱۹۷۴ آغاز شد، در حال از بین رفتن است.
2. در پایان سال ۲۰۲۵، جهان دارای ۹۲ حکومت خودکامه و تنها ۸۷ حکومت دموکراتیک است.
3. حدود ۷۴ درصد جمعیت جهان (نزدیک به ۶ میلیارد نفر) در حکومت‌های خودکامه زندگی می‌کنند.
4. تنها ۷ درصد جمعیت جهان در دموکراسی‌های لیبرال زندگی می‌کنند.
آزادی بیان همچنان بیش از هر مؤلفه دیگری مورد حمله قرار گرفته و در ۴۴ کشور روند آن رو به وخامت گذاشته است.
5. گزارش از پدیده‌ای با عنوان «بازگشت بزرگ» (The Great Reversal) سخن می‌گوید؛ روندی که تقریباً همه شاخص‌های دموکراسی را نسبت به دو دهه قبل معکوس کرده است: آزادی بیان، آزادی تشکل‌ها، سلامت انتخابات و استقلال رسانه‌ها همگی با افت چشمگیر مواجه شده‌اند.
6. سانسور رسانه‌ها همچنان رایج‌ترین ابزار حکومت‌های خودکامه است و استفاده از شکنجه برای سرکوب مخالفان سیاسی نیز در بسیاری از کشورها رو به افزایش است.
7. یکی از بخش‌های مهم گزارش به ایالات متحده اختصاص دارد. نویسندگان گزارش معتقدند که در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، تمرکز قدرت در نهاد ریاست‌جمهوری با سرعتی بی‌سابقه افزایش یافته و شاخص‌های دموکراسی آمریکا به پایین‌ترین سطوح چند دهه اخیر رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برای نخستین بار در بیش از نیم قرن، آمریکا دیگر در طبقه‌بندی V-Dem یک «دموکراسی لیبرال» محسوب نمی‌شود.
چند نکته قابل تأمل:
اگر کتاب «موج سوم دموکراسی» اثر ساموئل هانتینگتون را خوانده باشید، احتمالاً به یاد دارید که او از «امواج دموکراتیزاسیون» و «موج‌های بازگشت» سخن می‌گفت. با این حال، چشم‌اندازی که گزارش V-Dem ترسیم می‌کند، از یک عقب‌گرد مقطعی فراتر رفته و از چیزی سخن می‌گوید که می‌توان آن را «موج جهانی خودکامه‌سازی» نامید؛ گویی به‌جای گسترش دموکراسی، اکنون این اقتدارگرایی است که در حال جهانی شدن است.
از نگاه من، این گزارش یادآور این نکته است که شکست یا عقب‌نشینی جنبش‌های دموکراسی‌خواه را نمی‌توان صرفاً با عوامل داخلی توضیح داد. همانگونه که ایمانوئل والرشتاین در نظریه نظام جهانی تأکید می‌کرد، تحولات سیاسی هر جامعه را باید در بستر ساختارهای جهانی نیز تحلیل کرد. شاید امروز، علاوه بر مطالعه جنبش‌های اجتماعی در سطح ملی، باید از موج‌های جهانی خودکامه‌سازی نیز سخن گفت؛ موج‌هایی که از مرزهای کشورها عبور می‌کنند و بر بسیاری از نظام‌های سیاسی اثر می‌گذارند.
مفهوم «بازگشت بزرگ» نیز به‌نظر من یکی از مهم‌ترین مفاهیم این گزارش است. این بازگشت، تنها یک عقب‌گرد آماری نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی رگرسیون سیاسی باشد؛ وضعیتی که در آن جامعه به‌جای تعمیق قرارداد اجتماعی، دوباره به سمت تمرکز قدرت، کاهش اعتماد عمومی، تضعیف نهادهای مدنی و افزایش خشونت سیاسی حرکت می‌کند. اگر چنین روندی ادامه یابد، احتمال بازتولید بحران‌هایی که جهان تصور می‌کرد متعلق به قرن بیستم هستند، دیگر چندان دور از ذهن نخواهد بود.
📄 متن کامل گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem را می‌توانید از طریق فایل پیوست مطالعه کنید.
منبع اصلی:
https://www.v-dem.net
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👍2🙏1
🔵 #بازار_امپراتوری_انباشت_ثروت
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-2 و پایانی)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
همانگونه که در ابتدای این یادداشت اشاره شد برودل برای توضیح این واقعیت، اقتصاد را به سه لایه تقسیم می‌کند؛ زندگی مادی، اقتصاد بازار، و سرمایه‌داری. در لایه‌ی دوم (اقتصاد بازار)، رقابت نسبتاً آزاد میان خریداران و فروشندگان وجود دارد، آنچه که در آسیا در غیاب اروپاییان جریان داشت. اما لایه‌ی سوم (سرمایه‌داری) که برودل آن را ضدبازار (Anti-market) می‌نامد، عرصه‌ای است که قوانین بازار رقابتی در آن کارایی ندارند و قانون جنگل حاکم است. در این لایه است که شکارچیان بزرگ (امپراتوری‌ها، دولت‌های امپریالیستی، شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی و امروزه شرکت‌های چندملیتی، انحصارگران فناوری و ابرقدرت‌های نظامی)، با تکیه بر قدرت نظامی، لابی‌های سیاسی و اعتبار مالی، خود ساختارِ بازار را بازنویسی می‌کنند.
در تاریخ استعمار، نظام کارتاز، تصرف مالاکا، نسل‌کشی در باندا، و نهایتاً استقرار نظام مالیاتی دیوانی در هند، همگی فعالیت‌هایی در این لایه‌ی ضدبازار بودند. آنها برای تعیین اینکه "چه کسی حق تجارت دارد" و "چه کسی قیمت را تعیین می‌کند" به زور و خشونت متوسل شدند، نه به رقابت در بازار.
نکته‌ی نهایی و بسیار مهمی که برودل، و بعدها اقتصاددانان توسعه‌ای نظیر هاجون چانگ بر آن تأکید کرده‌اند، پاک‌سازی روایت تاریخی توسط روشنفکران انگلیسی در قرن نوزدهم است. آدام اسمیت و پیروان لیبرال او، درست در زمانی که بریتانیا با استفاده از ترکیبی از حمایت‌گرایی (قوانین ناوبری)، قدرت دریایی، معاهدات فریبنده (متئون)، و غارت مستقیم بنگال به برتری صنعتی رسیده بود، شروع به ترویج ایده تجارت آزاد به‌عنوان یک قانون طبیعی و ابدی و مخالفت با استعمار و انحصار کردند. آنها نه‌تنها از نقش تعرفه‌ها و خشونت استعماری در صعود بریتانیا چشم‌پوشی کردند، بلکه این تاریخِ خونین را پاک‌سازی کرده و صعود خود را صرفاً حاصل کارایی بازار آزاد جلوه دادند. این همان انداختن نردبانی است که چانگ به آن اشاره دارد. "پس از بالا رفتن، نردبان را از زیر پای دیگران بردارند و مدعی شوند که راه موفقیت، رها کردن نردبان است! به عبارت دیگر، روایت بازار آزاد نه‌تنها یک توصیف ناقص از تاریخ است، بلکه یک سلاح ایدئولوژیک برای حفظ برتری کشورهای استعمارگر و پنهان‌کردن گذشتهی غارتگرانه آن‌هاست.
برودل به ما نشان می‌دهد که بازار خودتنظیم یک افسانه است، اما یک افسانه بسیار قدرتمند و خطرناک. چرا که این افسانه، تاریخ واقعی انباشت ثروت را به یک "نتیجه طبیعی کارایی" تقلیل می‌دهد. در نهایت، تاریخ ثروت غرب، تاریخ فتح و تسخیر است؛ تسخیر قواعد بازی توسط کسانی که توپخانه، ناوگان و امتیاز سلطنتی در اختیار داشتند. برودل هشدار می‌دهد که اگر بخواهیم بفهمیم چرا برخی ثروتمند و برخی فقیر ماندند، نباید به این افسانه رایج چشم بدوزیم؛ بلکه باید به با نگاهی عمیق‌تر و خراشیدن این رویه زیبا تاریخ ضدبازار بنگریم؛ تاریخ خشونت، انحصار، پاک‌سازی روایت و استعمار. این همان افق نگاه اقتصاد سیاسی است که اقتصاد نئوکلاسیک با حذف تاریخ، آن را از دسترس ما خارج کرده است. باید دانست که روایت‌هایی که ثروتمندشدن غرب را صرفاً به کارایی بازار، مالکیت خصوصی و تجارت آزاد نسبت می‌دهند، با شواهد تاریخی درباره نقش قدرت دولتی، انحصار، استعمار، برده‌داری و سیاست صنعتی ناسازگارند. بازار و قدرت نه دو قلمرو کاملاً جدا، بلکه دو مؤلفه درهم‌تنیده در سازمان تاریخی مبادله و انباشت‌اند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-2 و پایانی)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
همانگونه که در ابتدای این یادداشت اشاره شد برودل برای توضیح این واقعیت، اقتصاد را به سه لایه تقسیم می‌کند؛ زندگی مادی، اقتصاد بازار، و سرمایه‌داری. در لایه‌ی دوم (اقتصاد بازار)، رقابت نسبتاً آزاد میان خریداران و فروشندگان وجود دارد، آنچه که در آسیا در غیاب اروپاییان جریان داشت. اما لایه‌ی سوم (سرمایه‌داری) که برودل آن را ضدبازار (Anti-market) می‌نامد، عرصه‌ای است که قوانین بازار رقابتی در آن کارایی ندارند و قانون جنگل حاکم است. در این لایه است که شکارچیان بزرگ (امپراتوری‌ها، دولت‌های امپریالیستی، شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی و امروزه شرکت‌های چندملیتی، انحصارگران فناوری و ابرقدرت‌های نظامی)، با تکیه بر قدرت نظامی، لابی‌های سیاسی و اعتبار مالی، خود ساختارِ بازار را بازنویسی می‌کنند.
در تاریخ استعمار، نظام کارتاز، تصرف مالاکا، نسل‌کشی در باندا، و نهایتاً استقرار نظام مالیاتی دیوانی در هند، همگی فعالیت‌هایی در این لایه‌ی ضدبازار بودند. آنها برای تعیین اینکه "چه کسی حق تجارت دارد" و "چه کسی قیمت را تعیین می‌کند" به زور و خشونت متوسل شدند، نه به رقابت در بازار.
نکته‌ی نهایی و بسیار مهمی که برودل، و بعدها اقتصاددانان توسعه‌ای نظیر هاجون چانگ بر آن تأکید کرده‌اند، پاک‌سازی روایت تاریخی توسط روشنفکران انگلیسی در قرن نوزدهم است. آدام اسمیت و پیروان لیبرال او، درست در زمانی که بریتانیا با استفاده از ترکیبی از حمایت‌گرایی (قوانین ناوبری)، قدرت دریایی، معاهدات فریبنده (متئون)، و غارت مستقیم بنگال به برتری صنعتی رسیده بود، شروع به ترویج ایده تجارت آزاد به‌عنوان یک قانون طبیعی و ابدی و مخالفت با استعمار و انحصار کردند. آنها نه‌تنها از نقش تعرفه‌ها و خشونت استعماری در صعود بریتانیا چشم‌پوشی کردند، بلکه این تاریخِ خونین را پاک‌سازی کرده و صعود خود را صرفاً حاصل کارایی بازار آزاد جلوه دادند. این همان انداختن نردبانی است که چانگ به آن اشاره دارد. "پس از بالا رفتن، نردبان را از زیر پای دیگران بردارند و مدعی شوند که راه موفقیت، رها کردن نردبان است! به عبارت دیگر، روایت بازار آزاد نه‌تنها یک توصیف ناقص از تاریخ است، بلکه یک سلاح ایدئولوژیک برای حفظ برتری کشورهای استعمارگر و پنهان‌کردن گذشتهی غارتگرانه آن‌هاست.
برودل به ما نشان می‌دهد که بازار خودتنظیم یک افسانه است، اما یک افسانه بسیار قدرتمند و خطرناک. چرا که این افسانه، تاریخ واقعی انباشت ثروت را به یک "نتیجه طبیعی کارایی" تقلیل می‌دهد. در نهایت، تاریخ ثروت غرب، تاریخ فتح و تسخیر است؛ تسخیر قواعد بازی توسط کسانی که توپخانه، ناوگان و امتیاز سلطنتی در اختیار داشتند. برودل هشدار می‌دهد که اگر بخواهیم بفهمیم چرا برخی ثروتمند و برخی فقیر ماندند، نباید به این افسانه رایج چشم بدوزیم؛ بلکه باید به با نگاهی عمیق‌تر و خراشیدن این رویه زیبا تاریخ ضدبازار بنگریم؛ تاریخ خشونت، انحصار، پاک‌سازی روایت و استعمار. این همان افق نگاه اقتصاد سیاسی است که اقتصاد نئوکلاسیک با حذف تاریخ، آن را از دسترس ما خارج کرده است. باید دانست که روایت‌هایی که ثروتمندشدن غرب را صرفاً به کارایی بازار، مالکیت خصوصی و تجارت آزاد نسبت می‌دهند، با شواهد تاریخی درباره نقش قدرت دولتی، انحصار، استعمار، برده‌داری و سیاست صنعتی ناسازگارند. بازار و قدرت نه دو قلمرو کاملاً جدا، بلکه دو مؤلفه درهم‌تنیده در سازمان تاریخی مبادله و انباشت‌اند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
ای شعبده‌باز، به ستوه آمده‌ایم از خرگوش‌ها
برای ما، مادرانی که بیمار نشوند بیرون بیاور
و دوستانی که مهاجرت نکنند
#كاتيا_راسم
شب خوش
برای ما، مادرانی که بیمار نشوند بیرون بیاور
و دوستانی که مهاجرت نکنند
#كاتيا_راسم
شب خوش
😭10❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 مفهوم پول در اقتصاد مدرن چیست؟
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
#مکاتب_اقتصادی
🔸 اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی – معاصر
اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی یکی از جریان‌های مهم اندیشه اقتصادی معاصر است که در واکنش به نارسایی‌های اقتصاد نئوکلاسیک در مواجهه با بحران‌های زیست‌محیطی شکل گرفته است. باور مرکزی این دیدگاه بر «توسعه پایدار» استوار است؛ توسعه‌ای که نیازهای نسل کنونی را برآورده می‌سازد، بی‌آن‌که توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود را به خطر اندازد.
اقتصاد بوم‌شناختی بر این نکته تأکید دارد که اقتصاد انسانی زیرمجموعه‌ای از نظام طبیعی زمین است، نه برعکس. منابع طبیعی، ظرفیت جذب آلاینده‌ها، و تعادل اقلیمی محدودند؛ بنابراین رشد اقتصادی نامحدود، در تضاد با پایداری زیستی سیاره قرار دارد. در این چارچوب، «هزینه‌های زیست‌محیطی» باید در محاسبات اقتصادی لحاظ شوند؛ یعنی تولید و مصرف باید بازتاب‌دهنده ارزش واقعی منابع، انرژی و خسارات اکولوژیکی باشند.
از اندیشمندان برجسته این حوزه می‌توان به نیکلاس جورجسکو-روئگن اشاره کرد که با استفاده از مفاهیم آنتروپی در فیزیک، نشان داد اقتصاد نیز تابع قوانین دوم ترمودینامیک است و استفاده از منابع غیرقابل‌تجدید به معنای افزایش بی‌برگشت آنتروپی و کاهش ظرفیت حیاتی زمین است. پس از او، هرمان دالی با طرح ایده «اقتصاد پایدار مقیاس» (Steady-State Economy) بر ضرورت حفظ تعادل میان جمعیت، منابع و تولید تأکید کرد و خواستار جایگزینی شاخص رشد با شاخص پایداری شد.
در نگاه معاصر، اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی نه صرفاً شاخه‌ای از علم اقتصاد، بلکه چارچوبی اخلاقی و فلسفی برای بازاندیشی در رابطه انسان با طبیعت است. این دیدگاه یادآور می‌شود که آینده بشر نه در گسترش بی‌پایان تولید، بلکه در همزیستی هوشمندانه با محدودیت‌های زمین رقم خواهد خورد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
#مکاتب_اقتصادی
🔸 اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی – معاصر
اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی یکی از جریان‌های مهم اندیشه اقتصادی معاصر است که در واکنش به نارسایی‌های اقتصاد نئوکلاسیک در مواجهه با بحران‌های زیست‌محیطی شکل گرفته است. باور مرکزی این دیدگاه بر «توسعه پایدار» استوار است؛ توسعه‌ای که نیازهای نسل کنونی را برآورده می‌سازد، بی‌آن‌که توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود را به خطر اندازد.
اقتصاد بوم‌شناختی بر این نکته تأکید دارد که اقتصاد انسانی زیرمجموعه‌ای از نظام طبیعی زمین است، نه برعکس. منابع طبیعی، ظرفیت جذب آلاینده‌ها، و تعادل اقلیمی محدودند؛ بنابراین رشد اقتصادی نامحدود، در تضاد با پایداری زیستی سیاره قرار دارد. در این چارچوب، «هزینه‌های زیست‌محیطی» باید در محاسبات اقتصادی لحاظ شوند؛ یعنی تولید و مصرف باید بازتاب‌دهنده ارزش واقعی منابع، انرژی و خسارات اکولوژیکی باشند.
از اندیشمندان برجسته این حوزه می‌توان به نیکلاس جورجسکو-روئگن اشاره کرد که با استفاده از مفاهیم آنتروپی در فیزیک، نشان داد اقتصاد نیز تابع قوانین دوم ترمودینامیک است و استفاده از منابع غیرقابل‌تجدید به معنای افزایش بی‌برگشت آنتروپی و کاهش ظرفیت حیاتی زمین است. پس از او، هرمان دالی با طرح ایده «اقتصاد پایدار مقیاس» (Steady-State Economy) بر ضرورت حفظ تعادل میان جمعیت، منابع و تولید تأکید کرد و خواستار جایگزینی شاخص رشد با شاخص پایداری شد.
در نگاه معاصر، اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی نه صرفاً شاخه‌ای از علم اقتصاد، بلکه چارچوبی اخلاقی و فلسفی برای بازاندیشی در رابطه انسان با طبیعت است. این دیدگاه یادآور می‌شود که آینده بشر نه در گسترش بی‌پایان تولید، بلکه در همزیستی هوشمندانه با محدودیت‌های زمین رقم خواهد خورد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👍4
🔵 #رشد_و_توسعه_اقتصادی
🔸 نابرابری در اقتصاد
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
به اعتقاد سیرس، توسعه به معنی حذف فقر، بی‌کاری، و نابرابری است. این امر به مرور مسائل ساختاری مانند آموزش، بهداشت، رشد جمعیت، شهر نشینی، اصلاحات کشاورزی و غیره را در بر می‌گیرد. برابری در مقابل نابرابری یکی از مفاهیم مهم در فرایند توسعه محسوب می‌شود. انواع نابرابری در اقتصاد به شرح زیر است:
✔️ نابرابری در درآمد
همانگونه که توسعه اقتصادی بیشتر پیش می‌کند، نابرابری درآمدها از نمودار U معکوس پیروی می‌کند به گونه‌ای که ابتدا نابرابری بیشتر شده (از کشورهای با درآمد کم به درآمد متوسط) و سپس کاهش می‌یابد (از کشورهای با درآمد متوسط به درآمد بالا). همچنین نسبت جمعیت فقیر با افزایش درآمد سرانه کشورها کاهش می یابد.
✔️ نابرابری بین کشوری
میلانویک مشخص می‌کند که 88 درصد نابرابری جهانی مربوط به نابرابری بین کشورها و 2 درصد مربوط به نابرابری درون کشورها است و 10 درصد نیز به همپوشانی بین نابرابری درون کشوری و بین کشوری اختصاص دارد.
نابرابری در شاخص توسعه انسانی
به طور کلی در نیمه اول قرن بیستم، نابرابری در شاخص توسعه انسانی (HDI) در سطح جهان کاهش یافت و حتی بعد از آن در نیمه دوم کاهش بیشتری در نابرابری HDI مشاهده شد . از سه عامل مربوط به شاخص توسعه انسانی (HDI)، دو مورد یعنی؛ امید به زندگی و آموزش با کاهش نابرابری جهانی همراه بود. شاخص سوم که استاندارد زندگی یا درآمد است تا دهه 1970 کاهش یافت ولی بعد از آن نابرابری درآمد در جهان دوباره افزایش یافت.
✔️ نابرابری جنسیتی
زنان در کشورهای در حال توسعه درآمدی معادل نصف درآمد مردان دارند. (این نسبت در آمریکای لاتین سه-چهارم است). همچنین زنان در اغلب کشورها ستون فقرات اقتصاد روستایی هستند و در اقتصاد مدرن، آنها از مزایای آن بهره کمتری می‌برند. همچنین درصد مشارکت زنان نسبت به مردان در کشورهای در حال توسعه کمتر است و نابرابر است.
✔️ نابرابری در توزیع غذا
نابرابری در توزیع غذا ممکن است سبب شود برخی مردم در کشورهای کمتر توسعه یافته همچنان دچار سوء تغذیه بمانند.
✔️ رانت‌جویی عامل نابرابری
رانت جویی، یک فعالیت غیربهره ور و غیرمولد است که برای بدست آوردن منافع شخصی از فعالیت‌ها و منابع عمومی صورت می گیرد. این فعالیت شامل گستره‌ای از فعالیت‌ها از نوع قانونی مانند لابی کردن و تبلیغات گرفته تا فعالیت‌های غیرقانونی مثل رشوه‌گیری و فساد اداری است (همان). اتلاف و هرزرفتن منابع در جامعه، تنها تخصیص نادرست منابع نیست بلکه هزینه‌های ناشی از اخذ امتیازهای انحصاری و ویژه را نیز شامل می‌شود.
رانت سیاسی حداقل هزینه لازم برای جذب منابع به سمت بازار است. رانت‌ها تنها شامل سودهای انحصاری نیستند بلکه یارانه‌ها، مقرری‌های سازمان یافته با مافیای‌های خصوصی، سودهای بالایی که رقبا به نوآوران قبل از تقلید از نوآوری آنها می‌پردازند، و غیره می باشد.
و سایر موارد قابل ذکر همچون:
نابرابری‌ها در توزيع ثروت، نابرابری در تجمع سرمایه انسانی، قوانین مقررات غیرشفاف و رانت‌زا و غیره.
تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان.
سیستم مالیاتی معیوب عامل نابرابری
سیستم مالیاتی از طریق اخذ مالیات صحیح از دهک‌های بالای درآمدی و ایجاد تسهیلات و فضای کارآفرینی برای طبقات متوسط و ضعیف در اصلاح نابرابری نقش مفید ایفا می‌کند. حال اگر این سیستم معیوب باشد می‌تواند تشدید کننده نابرابری و تضعیف کننده طبقات متوسط به پایین باشد.
✔️ آثار نابرابری بر اقتصاد کاهش رشد و عدم توسعه است
در حالی که نابرابری، باعث افزایش پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌شود، ممکن است کارآیی منابع مورد استفاده را از بین ببرد. نابرابری، باعث کاهش کیفیت سازمانی، و در نتیجه کاهش رشد اقتصادی می‌شود. تنوع در تولید و برابری درآمد خانوار، کلید رشد اقتصادی است زیرا کیفیت سازمانی را بالا می‌برد. قبل از بررسی اثر تنوع بیشتر در تولید و برابری بیشتر بر کیفیت سازمانی، ابتدا کیفیت سازمانی را بررسی می‌کنیم. به عنوان مثال در آمریکای لاتین، نابرابری شدید در توزیع ثروت خصوصاً زمین، به عنوان یک مانع لغزنده بر سر راه توسعه اقتصادی عمل کرده است .
🔹 بنظر می‌رسد تورم ام الفساد نابرابری است. تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان. تورم فرهنگ غلط را ترویج می‌کند. تورم نابرابری اجتماعی را تشدید می‌کند. تورم با رانت رابطه‌ای دوسویه دارد. تورم سیستم مالیاتی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تورم نابرابری در توزیع غذا و نابرابری در مصرف را تشدید می‌کند. تورم بر نابرابری درآمد و نابرابری هزینه موثر است..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 نابرابری در اقتصاد
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
به اعتقاد سیرس، توسعه به معنی حذف فقر، بی‌کاری، و نابرابری است. این امر به مرور مسائل ساختاری مانند آموزش، بهداشت، رشد جمعیت، شهر نشینی، اصلاحات کشاورزی و غیره را در بر می‌گیرد. برابری در مقابل نابرابری یکی از مفاهیم مهم در فرایند توسعه محسوب می‌شود. انواع نابرابری در اقتصاد به شرح زیر است:
✔️ نابرابری در درآمد
همانگونه که توسعه اقتصادی بیشتر پیش می‌کند، نابرابری درآمدها از نمودار U معکوس پیروی می‌کند به گونه‌ای که ابتدا نابرابری بیشتر شده (از کشورهای با درآمد کم به درآمد متوسط) و سپس کاهش می‌یابد (از کشورهای با درآمد متوسط به درآمد بالا). همچنین نسبت جمعیت فقیر با افزایش درآمد سرانه کشورها کاهش می یابد.
✔️ نابرابری بین کشوری
میلانویک مشخص می‌کند که 88 درصد نابرابری جهانی مربوط به نابرابری بین کشورها و 2 درصد مربوط به نابرابری درون کشورها است و 10 درصد نیز به همپوشانی بین نابرابری درون کشوری و بین کشوری اختصاص دارد.
نابرابری در شاخص توسعه انسانی
به طور کلی در نیمه اول قرن بیستم، نابرابری در شاخص توسعه انسانی (HDI) در سطح جهان کاهش یافت و حتی بعد از آن در نیمه دوم کاهش بیشتری در نابرابری HDI مشاهده شد . از سه عامل مربوط به شاخص توسعه انسانی (HDI)، دو مورد یعنی؛ امید به زندگی و آموزش با کاهش نابرابری جهانی همراه بود. شاخص سوم که استاندارد زندگی یا درآمد است تا دهه 1970 کاهش یافت ولی بعد از آن نابرابری درآمد در جهان دوباره افزایش یافت.
✔️ نابرابری جنسیتی
زنان در کشورهای در حال توسعه درآمدی معادل نصف درآمد مردان دارند. (این نسبت در آمریکای لاتین سه-چهارم است). همچنین زنان در اغلب کشورها ستون فقرات اقتصاد روستایی هستند و در اقتصاد مدرن، آنها از مزایای آن بهره کمتری می‌برند. همچنین درصد مشارکت زنان نسبت به مردان در کشورهای در حال توسعه کمتر است و نابرابر است.
✔️ نابرابری در توزیع غذا
نابرابری در توزیع غذا ممکن است سبب شود برخی مردم در کشورهای کمتر توسعه یافته همچنان دچار سوء تغذیه بمانند.
✔️ رانت‌جویی عامل نابرابری
رانت جویی، یک فعالیت غیربهره ور و غیرمولد است که برای بدست آوردن منافع شخصی از فعالیت‌ها و منابع عمومی صورت می گیرد. این فعالیت شامل گستره‌ای از فعالیت‌ها از نوع قانونی مانند لابی کردن و تبلیغات گرفته تا فعالیت‌های غیرقانونی مثل رشوه‌گیری و فساد اداری است (همان). اتلاف و هرزرفتن منابع در جامعه، تنها تخصیص نادرست منابع نیست بلکه هزینه‌های ناشی از اخذ امتیازهای انحصاری و ویژه را نیز شامل می‌شود.
رانت سیاسی حداقل هزینه لازم برای جذب منابع به سمت بازار است. رانت‌ها تنها شامل سودهای انحصاری نیستند بلکه یارانه‌ها، مقرری‌های سازمان یافته با مافیای‌های خصوصی، سودهای بالایی که رقبا به نوآوران قبل از تقلید از نوآوری آنها می‌پردازند، و غیره می باشد.
و سایر موارد قابل ذکر همچون:
نابرابری‌ها در توزيع ثروت، نابرابری در تجمع سرمایه انسانی، قوانین مقررات غیرشفاف و رانت‌زا و غیره.
تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان.
سیستم مالیاتی معیوب عامل نابرابری
سیستم مالیاتی از طریق اخذ مالیات صحیح از دهک‌های بالای درآمدی و ایجاد تسهیلات و فضای کارآفرینی برای طبقات متوسط و ضعیف در اصلاح نابرابری نقش مفید ایفا می‌کند. حال اگر این سیستم معیوب باشد می‌تواند تشدید کننده نابرابری و تضعیف کننده طبقات متوسط به پایین باشد.
✔️ آثار نابرابری بر اقتصاد کاهش رشد و عدم توسعه است
در حالی که نابرابری، باعث افزایش پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌شود، ممکن است کارآیی منابع مورد استفاده را از بین ببرد. نابرابری، باعث کاهش کیفیت سازمانی، و در نتیجه کاهش رشد اقتصادی می‌شود. تنوع در تولید و برابری درآمد خانوار، کلید رشد اقتصادی است زیرا کیفیت سازمانی را بالا می‌برد. قبل از بررسی اثر تنوع بیشتر در تولید و برابری بیشتر بر کیفیت سازمانی، ابتدا کیفیت سازمانی را بررسی می‌کنیم. به عنوان مثال در آمریکای لاتین، نابرابری شدید در توزیع ثروت خصوصاً زمین، به عنوان یک مانع لغزنده بر سر راه توسعه اقتصادی عمل کرده است .
🔹 بنظر می‌رسد تورم ام الفساد نابرابری است. تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان. تورم فرهنگ غلط را ترویج می‌کند. تورم نابرابری اجتماعی را تشدید می‌کند. تورم با رانت رابطه‌ای دوسویه دارد. تورم سیستم مالیاتی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تورم نابرابری در توزیع غذا و نابرابری در مصرف را تشدید می‌کند. تورم بر نابرابری درآمد و نابرابری هزینه موثر است..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 #معرفی_کتاب
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/121
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/121
Telegram
بی‌پلاس کم‌حجم
اپیزود ۹۵ بی‌پلاس خرداد ۱۴۰۳
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
…
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
…
❤4
🔵 اقتصاد نایابی / چرا مردم احتکار می‌کنند؟
متن زیر (اینجا) برگردان فارسی مقاله‌ای با عنوان «Why People Hoard: The economics of scarcity» نوشته پژوهشگر جوان ایرانی، احسان موسوی، است که در وبسایت بنیاد آموزش اقتصاد (FEE) منتشر شده است.
احسان موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد و تحلیل داده‌ها در دانشگاه برگامو، ایتالیا است. تمرکز دانشگاهی او اقتصاد سیاسی و اقتصاد پولی است. او عضو مرکز مرکاتوس و انجمن هیوم است. تحقیقات او برای کنفرانس انجمن مون پلرن ۲۰۲۴ انتخاب شده و نوشته‌های او در واشنگتن تایمز و YSI INET منتشر شده است. همچنین کتاب «درک سازوکارهای پول» نوشته رابرت مورفی، با ترجمه فارسی احسان موسوی در ایران به چاپ رسیده است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
متن زیر (اینجا) برگردان فارسی مقاله‌ای با عنوان «Why People Hoard: The economics of scarcity» نوشته پژوهشگر جوان ایرانی، احسان موسوی، است که در وبسایت بنیاد آموزش اقتصاد (FEE) منتشر شده است.
احسان موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد و تحلیل داده‌ها در دانشگاه برگامو، ایتالیا است. تمرکز دانشگاهی او اقتصاد سیاسی و اقتصاد پولی است. او عضو مرکز مرکاتوس و انجمن هیوم است. تحقیقات او برای کنفرانس انجمن مون پلرن ۲۰۲۴ انتخاب شده و نوشته‌های او در واشنگتن تایمز و YSI INET منتشر شده است. همچنین کتاب «درک سازوکارهای پول» نوشته رابرت مورفی، با ترجمه فارسی احسان موسوی در ایران به چاپ رسیده است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اقتصادنیوز
چرا مردم احتکار می‌کنند؟ | وقتی انتظار می‌رود کمبود در راه باشد، احتکار واکنش عقلانی است؟ | آیا سودجویی افراد در بحران‌ها، به اقتصاد…
اقتصادنیوز: آیا سودجویی در جریان یک بحران، صرفاً بروز و ظهوری از طمع است یا هدف و کارکرد اجتماعی گسترده‌تری را دنبال می‌کند؟
👍3❤1
🔵 اقتصاددانی که می‌خواست بفهمد بازار چگونه فکر می‌کند | چرا «دان لاووی» از اقتصاد آزاد دفاع می‌کرد؟
🔹در قرن بیستم، اقتصاد آزاد مدافعانی اندک نداشت، اما همه آنها از یک زاویه به این موضوع نگاه نمی‌کردند. عده‌ای بازار را کارآمدترین سازوکار برای تخصیص منابع می‌دانستند و گروهی دیگر بر آزادی انتخاب و محدود شدن نقش دولت تاکید می‌کردند.
🔹«دان لاووی» (Don Lavoie) از نسلی دیگر بود. او به‌جای اینکه دفاع از بازار را از بحث قیمت‌ها یا کارایی آغاز کند، توجهش به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد.
🔹او مناظره محاسبه اقتصادی را از یک نکته تاریخی به ابزاری تحلیلی برای نقد هر شکل برنامه‌ریزی بدل کرد، ریشه‌های فکری برنامه‌ریزی متمرکز را تا قلب سنت چپ ردیابی کرد، مرزهای متعارف مکتب اتریشی را با ورود جسورانه به هرمنوتیک جابه‌جا کرد، و در همان حال نسلی از شاگردان را تربیت کرد که امروز صدای زنده همان سنت هستند.|هفته نامه تجارت فردا
⬅️ مشروح گزارش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔹در قرن بیستم، اقتصاد آزاد مدافعانی اندک نداشت، اما همه آنها از یک زاویه به این موضوع نگاه نمی‌کردند. عده‌ای بازار را کارآمدترین سازوکار برای تخصیص منابع می‌دانستند و گروهی دیگر بر آزادی انتخاب و محدود شدن نقش دولت تاکید می‌کردند.
🔹«دان لاووی» (Don Lavoie) از نسلی دیگر بود. او به‌جای اینکه دفاع از بازار را از بحث قیمت‌ها یا کارایی آغاز کند، توجهش به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد.
🔹او مناظره محاسبه اقتصادی را از یک نکته تاریخی به ابزاری تحلیلی برای نقد هر شکل برنامه‌ریزی بدل کرد، ریشه‌های فکری برنامه‌ریزی متمرکز را تا قلب سنت چپ ردیابی کرد، مرزهای متعارف مکتب اتریشی را با ورود جسورانه به هرمنوتیک جابه‌جا کرد، و در همان حال نسلی از شاگردان را تربیت کرد که امروز صدای زنده همان سنت هستند.|هفته نامه تجارت فردا
⬅️ مشروح گزارش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اقتصادنیوز
داستان اقتصاددانی که می‌خواست بفهمد بازار چگونه فکر می‌کند | چرا «دان لاووی» از اقتصاد آزاد دفاع می‌کرد؟
اقتصادنیوز: توجه «دان لاووی» به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد
❤9
وقتی بهار برسد
از نوک هر درخت
گل‌ها خواهند شکفت
اما آن بچه‌ها
که با آخرین برگ افتادند
هرگز باز نخواهند گشت
#ریوکان_تای_گو
شب خوش
از نوک هر درخت
گل‌ها خواهند شکفت
اما آن بچه‌ها
که با آخرین برگ افتادند
هرگز باز نخواهند گشت
#ریوکان_تای_گو
شب خوش
❤13
🔵 #دوره_آموزشی_سواد_مالی_اقتصادی
🔸قدم سوم / قسمت چهارم
● اثر مرکب در سرمایه‌گذاری
فرض کنید هر روز ۱۰۰ هزار تومان خرج اضافه و قابل حذف دارید. این مبلغ در طول یک ماه تبدیل به ۳ میلیون تومان می‌شود.
حالا می‌دانید اگر ماهی ۳ میلیون تومان پس‌انداز کنید و هر سه ماه یکبار، مبلغ پس‌انداز را ۱ میلیون تومان افزایش دهید (یعنی در ماه سوم ۴ میلیون، ماه ششم ۵ میلیون و به همین ترتیب) و ماهیانه ۳ درصد سود مرکب روی پولتان دریافت کنید، طی ۱۰ سال چقدر پول خواهید داشت؟
شاید باورتان نشود، اما جواب حدود ۱۳ میلیارد تومان است! یعنی با صرفه‌جویی در هزینه‌ی چیزی مانند یک قهوه یا هر خرج اضافه دیگر و سرمایه‌گذاری آن پول، به چنین سرمایه‌ای خواهید رسید. تازه این عدد با فرض سود بدون ریسک محاسبه شده، و اگر سرمایه‌گذاری‌های بهتری انجام دهید، سود بسیار بیشتری هم خواهید برد.
ممکن است بپرسید ۱۳ میلیارد تومان در ۱۰ سال آینده چقدر ارزش دارد؟ درست است که تورم و تغییرات اقتصادی روی ارزش پول اثر می‌گذارد، اما این مبلغ باز هم برای خرید یک دارایی یا شروع یک کسب‌وکار عدد قابل توجهی خواهد بود.
بودجه‌بندی مالی به ما کمک می‌کند که آن ۱۰۰ هزار تومان‌های اضافی را حذف کنیم و از طرف دیگر با سرمایه‌گذاری آن صرفه‌جویی‌ها، ارزش پولمان را افزایش دهیم.
به همین خاطر برنامه بودجه‌بندی باید در ابتدای هر ماه تنظیم شود و با ثبت دقیق هزینه‌ها و درآمدها، در پایان هر هفته میزان پایبندی به بودجه بررسی شود و جلوی نشتی‌های پول نیز گرفته شود.
یادتان باشد، اگر هدف‌های هیجان‌انگیز و جذاب برای خودتان تعیین کنید، انگیزه و پایبندی به بودجه‌بندی بیشتر خواهد شد. حتی در این صورت می‌توانید نسبت سرمایه‌گذاری را از ۲۰ درصد به ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد افزایش دهید.
بیایید بررسی کنیم همین تغییر نسبتا کوچک در بلندمدت چه تاثیری روی زندگی مالی شما دارد.
یک بار دیگر اکسل را باز کنیم. این بار فرض می‌کنیم می‌توانیم روزانه ۲۰۰ هزار تومان پس‌انداز کنیم، یعنی ۶ میلیون تومان در ماه.
اگر ماهی ۶ میلیون تومان پس‌انداز کنیم و باز هم هر سه ماه یکبار، مبلغ پس‌انداز را ۱ میلیون تومان افزایش دهیم (یعنی از ماه سوم ۷ میلیون، از ماه ششم ۸ میلیون و ...)، و ماهیانه ۳ درصد سود مرکب دریافت کنیم، طی ۱۵ سال چقدر پول خواهیم داشت؟
جواب: حدود ۷۵ میلیارد تومان!
این همان اثر مرکب در سرمایه‌گذاری است؛ سودی که روی سودهای قبلی و اصل پول شما می‌رود باعث می‌شود سرمایه‌تان به صورت نمایی (غیرخطی و سریع‌تر از حالت معمول) رشد کند.
ما علاوه بر تلاش برای افزایش درآمد، باید سعی کنیم هزینه‌هایمان را کاهش دهیم تا از مجموع این دو (افزایش درآمدها و ماهش هزینه‌ها)بتوانیم حداکثر مبلغ ممکن را سرمایه‌گذاری کنیم. و این سرمایه‌گذاری هوشمندانه است که آینده مالی ما را به شکل قابل توجهی متفاوت می‌سازد.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸قدم سوم / قسمت چهارم
● اثر مرکب در سرمایه‌گذاری
فرض کنید هر روز ۱۰۰ هزار تومان خرج اضافه و قابل حذف دارید. این مبلغ در طول یک ماه تبدیل به ۳ میلیون تومان می‌شود.
حالا می‌دانید اگر ماهی ۳ میلیون تومان پس‌انداز کنید و هر سه ماه یکبار، مبلغ پس‌انداز را ۱ میلیون تومان افزایش دهید (یعنی در ماه سوم ۴ میلیون، ماه ششم ۵ میلیون و به همین ترتیب) و ماهیانه ۳ درصد سود مرکب روی پولتان دریافت کنید، طی ۱۰ سال چقدر پول خواهید داشت؟
شاید باورتان نشود، اما جواب حدود ۱۳ میلیارد تومان است! یعنی با صرفه‌جویی در هزینه‌ی چیزی مانند یک قهوه یا هر خرج اضافه دیگر و سرمایه‌گذاری آن پول، به چنین سرمایه‌ای خواهید رسید. تازه این عدد با فرض سود بدون ریسک محاسبه شده، و اگر سرمایه‌گذاری‌های بهتری انجام دهید، سود بسیار بیشتری هم خواهید برد.
ممکن است بپرسید ۱۳ میلیارد تومان در ۱۰ سال آینده چقدر ارزش دارد؟ درست است که تورم و تغییرات اقتصادی روی ارزش پول اثر می‌گذارد، اما این مبلغ باز هم برای خرید یک دارایی یا شروع یک کسب‌وکار عدد قابل توجهی خواهد بود.
بودجه‌بندی مالی به ما کمک می‌کند که آن ۱۰۰ هزار تومان‌های اضافی را حذف کنیم و از طرف دیگر با سرمایه‌گذاری آن صرفه‌جویی‌ها، ارزش پولمان را افزایش دهیم.
به همین خاطر برنامه بودجه‌بندی باید در ابتدای هر ماه تنظیم شود و با ثبت دقیق هزینه‌ها و درآمدها، در پایان هر هفته میزان پایبندی به بودجه بررسی شود و جلوی نشتی‌های پول نیز گرفته شود.
یادتان باشد، اگر هدف‌های هیجان‌انگیز و جذاب برای خودتان تعیین کنید، انگیزه و پایبندی به بودجه‌بندی بیشتر خواهد شد. حتی در این صورت می‌توانید نسبت سرمایه‌گذاری را از ۲۰ درصد به ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد افزایش دهید.
بیایید بررسی کنیم همین تغییر نسبتا کوچک در بلندمدت چه تاثیری روی زندگی مالی شما دارد.
یک بار دیگر اکسل را باز کنیم. این بار فرض می‌کنیم می‌توانیم روزانه ۲۰۰ هزار تومان پس‌انداز کنیم، یعنی ۶ میلیون تومان در ماه.
اگر ماهی ۶ میلیون تومان پس‌انداز کنیم و باز هم هر سه ماه یکبار، مبلغ پس‌انداز را ۱ میلیون تومان افزایش دهیم (یعنی از ماه سوم ۷ میلیون، از ماه ششم ۸ میلیون و ...)، و ماهیانه ۳ درصد سود مرکب دریافت کنیم، طی ۱۵ سال چقدر پول خواهیم داشت؟
جواب: حدود ۷۵ میلیارد تومان!
این همان اثر مرکب در سرمایه‌گذاری است؛ سودی که روی سودهای قبلی و اصل پول شما می‌رود باعث می‌شود سرمایه‌تان به صورت نمایی (غیرخطی و سریع‌تر از حالت معمول) رشد کند.
ما علاوه بر تلاش برای افزایش درآمد، باید سعی کنیم هزینه‌هایمان را کاهش دهیم تا از مجموع این دو (افزایش درآمدها و ماهش هزینه‌ها)بتوانیم حداکثر مبلغ ممکن را سرمایه‌گذاری کنیم. و این سرمایه‌گذاری هوشمندانه است که آینده مالی ما را به شکل قابل توجهی متفاوت می‌سازد.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👎1
🔵 مترجم اختصاصی ChatGPT؛ ترجمه هوشمند با حفظ لحن متن
✍ شرکت OpenAI ابزار اختصاصی ChatGPT Translate را برای ترجمه متن راه‌اندازی کرده است که از بیش از ۴۰ زبان، از جمله فارسی، پشتیبانی می‌کند.
این ابزار فقط ترجمه نمی‌کند؛ بلکه می‌تواند متن را:
🔹 روان‌تر کند.
🔹 رسمی‌تر بازنویسی کند.
🔹 برای مخاطبان مختلف ساده‌سازی کند.
✅ برای ترجمه ایمیل، مقاله، کپشن و متن‌های طولانی، این قابلیت می‌تواند تجربه‌ای طبیعی‌تر و دقیق‌تر ارائه دهد.
http://chatgpt.com/translate
#هوش_مصنوعی
#فناوری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍ شرکت OpenAI ابزار اختصاصی ChatGPT Translate را برای ترجمه متن راه‌اندازی کرده است که از بیش از ۴۰ زبان، از جمله فارسی، پشتیبانی می‌کند.
این ابزار فقط ترجمه نمی‌کند؛ بلکه می‌تواند متن را:
🔹 روان‌تر کند.
🔹 رسمی‌تر بازنویسی کند.
🔹 برای مخاطبان مختلف ساده‌سازی کند.
✅ برای ترجمه ایمیل، مقاله، کپشن و متن‌های طولانی، این قابلیت می‌تواند تجربه‌ای طبیعی‌تر و دقیق‌تر ارائه دهد.
http://chatgpt.com/translate
#هوش_مصنوعی
#فناوری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
ChatGPT
ChatGPT Translate | Fast, Natural, 40+ Languages
ChatGPT translates across 40+ languages with accuracy, tone, and cultural nuance. Translate text, voice, or photos for everyday use, travel, school, and work — and learn grammar or phrasing as you go.
❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 زباله‌های ساحلی چگونه خانه‌ها را عایق می‌کنند؟
علف‌های دریایی که به ساحل می‌رسند معمولا زباله محسوب می‌شوند؛ اما پس از خشک‌شدن، به عایقی مقاوم و نسوز تبدیل می‌شوند که به بهبود هوای داخل خانه کمک می‌کند.
🔸منبع : دویچه‌وله فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
علف‌های دریایی که به ساحل می‌رسند معمولا زباله محسوب می‌شوند؛ اما پس از خشک‌شدن، به عایقی مقاوم و نسوز تبدیل می‌شوند که به بهبود هوای داخل خانه کمک می‌کند.
🔸منبع : دویچه‌وله فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤8
🔵 زوال تدریجی توانایی خواندن:
چرا نوجوانان و دانشجویان دیگر نمی‌توانند کتاب بخوانند؟
🔸 آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بحران عمیق، خاموش و نسل‌شناختی در سیستم آموزشی و توانایی ذهنی جوانان است. گزارش بزرگ کتاب‌خوانی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بخش بزرگی از پسران نوجوان در مقطع دبیرستان، هنوز توانایی خواندن کتاب‌هایی دشوارتر از کتاب‌های دوره ابتدایی را ندارند. این بحران به مدارس محدود نمانده و اکنون استادان دانشگاه شکایت دارند که دانشجویان جدید حتی از پس خواندن یک مقاله علمی ۲۰ صفحه‌ای هم برنمی‌آیند.
🔸طبق گزارش سالانه رنسانس که ۲۳ میلیون فعالیت خواندنِ بیش از یک میلیون دانش‌آموز را تحلیل کرده، پسران ۱۱ تا ۱۴ ساله تقریباً به طور انحصاری به خواندن کتاب‌های بسیار ساده و مصور نظیر خاطرات یک بچه چلمن محدود شده‌اند و طعم چالش‌های ادبی بزرگتر را نمی‌چشند. دختران هم سن آنها گرچه انتخاب‌های متنوع‌تری دارند، اما همچنان با معیارهای رشد شناختی فاصله دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد پسران ۱۴ تا ۱۶ ساله روزانه برای لذت مطالعه می‌کنند و نمرات خواندن دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان به پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۹۲ رسیده است.
❕ تحلیل عصب‌شناختی زوال تمرکز: مغز به عنوان یک عضله
سیستم عصبی انسان بر اساس اصل استفاده کن یا از دست بده کار می‌کند. مسیرهای عصبی مغز که وظیفه حفظ توجه مستمر و طولانی‌مدت را بر عهده دارند، تنها در صورت تمرین مداوم و مواجهه با متون طولانی ساخته و تقویت می‌شوند؛ در غیر این صورت، این مسیرها دچار آتروفی یا تحلیل رفتن می‌شوند. وقتی ذهن نوجوانان روزانه با ویدیوهای چند ثانیه‌ای شبکه‌های اجتماعی و اسکرول بی‌انتها بمباران می‌شود، توانایی بیولوژیکی مغز برای تمرکز روی یک متن خطی طولانی فرو می‌پاشد. جالب اینکه طبق تحقیقات، حتی حضور فیزیکی یک گوشی تلفن همراه روی میز (حتی به صورت خاموش و رو به پایین)، بخشی از ظرفیت پردازش شناختی مغز را برای نادیده گرفتن آن اشغال کرده و عملکرد ذهن را تضعیف می‌کند.
🔸در کنار گوشی‌های هوشمند، ورود ابزارهای هوش مصنوعی مولد نیز به این تنبلی بیولوژیکی دامن زده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به جای تلاش برای خواندن متون سخت، از چت‌بات‌ها می‌خواهند تا متون را برای آنها خلاصه کنند یا مقالاتشان را بنویسند؛ فرآیندی که مغز را از مواجهه با چالش و مقاومت فکری محروم می‌کند.
❕ پژوهش دانشگاه MIT: هوش مصنوعی چگونه مغز را تنبل می‌کند؟
مطالعه اخیر دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی بر روی داوطلبانی که از چت‌بات‌ها برای کارهای شناختی نظیر نوشتن مقالات استفاده می‌کردند، حقایق تکان‌دهنده‌ای را فاش کرد. تصاویر مغزی نشان دادند که در زمان استفاده از هوش مصنوعی، فعالیت نواحی مرتبط با خلاقیت در مغز به شدت کاهش می‌یابد. بدتر از آن، حدود ۸۳ درصد از کاربرانی که از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، پس از پایان کار حتی نتوانستند یک خط از مطلبی که خودشان با کمک ابزار تولید کرده بودند را به یاد بیاورند. این تحقیق نشان داد که واگذاری تلاش‌های ذهنی به چت‌بات‌ها، مغز را از انجام کارهای فکری عمیق محروم کرده و مانع از یادگیری واقعی می‌شود.
🔸نظام آموزشی امروزی با کاهش زمان‌های مطالعه کلاسی و حذف مواجهه‌های فکری دشوار، عملاً به این عقب‌گرد شناختی دامن زده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که برای نجات تمرکز و تفکر انتقادی نسل‌های آینده، بازگرداندن فضاهای بدون فناوری و اختصاص زمان‌های مطالعه مستمر در طول روز، یک ضرورت حیاتی و غیرقابل چشم‌پوشی است.
@Science_Focus
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
چرا نوجوانان و دانشجویان دیگر نمی‌توانند کتاب بخوانند؟
🔸 آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بحران عمیق، خاموش و نسل‌شناختی در سیستم آموزشی و توانایی ذهنی جوانان است. گزارش بزرگ کتاب‌خوانی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بخش بزرگی از پسران نوجوان در مقطع دبیرستان، هنوز توانایی خواندن کتاب‌هایی دشوارتر از کتاب‌های دوره ابتدایی را ندارند. این بحران به مدارس محدود نمانده و اکنون استادان دانشگاه شکایت دارند که دانشجویان جدید حتی از پس خواندن یک مقاله علمی ۲۰ صفحه‌ای هم برنمی‌آیند.
🔸طبق گزارش سالانه رنسانس که ۲۳ میلیون فعالیت خواندنِ بیش از یک میلیون دانش‌آموز را تحلیل کرده، پسران ۱۱ تا ۱۴ ساله تقریباً به طور انحصاری به خواندن کتاب‌های بسیار ساده و مصور نظیر خاطرات یک بچه چلمن محدود شده‌اند و طعم چالش‌های ادبی بزرگتر را نمی‌چشند. دختران هم سن آنها گرچه انتخاب‌های متنوع‌تری دارند، اما همچنان با معیارهای رشد شناختی فاصله دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد پسران ۱۴ تا ۱۶ ساله روزانه برای لذت مطالعه می‌کنند و نمرات خواندن دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان به پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۹۲ رسیده است.
❕ تحلیل عصب‌شناختی زوال تمرکز: مغز به عنوان یک عضله
سیستم عصبی انسان بر اساس اصل استفاده کن یا از دست بده کار می‌کند. مسیرهای عصبی مغز که وظیفه حفظ توجه مستمر و طولانی‌مدت را بر عهده دارند، تنها در صورت تمرین مداوم و مواجهه با متون طولانی ساخته و تقویت می‌شوند؛ در غیر این صورت، این مسیرها دچار آتروفی یا تحلیل رفتن می‌شوند. وقتی ذهن نوجوانان روزانه با ویدیوهای چند ثانیه‌ای شبکه‌های اجتماعی و اسکرول بی‌انتها بمباران می‌شود، توانایی بیولوژیکی مغز برای تمرکز روی یک متن خطی طولانی فرو می‌پاشد. جالب اینکه طبق تحقیقات، حتی حضور فیزیکی یک گوشی تلفن همراه روی میز (حتی به صورت خاموش و رو به پایین)، بخشی از ظرفیت پردازش شناختی مغز را برای نادیده گرفتن آن اشغال کرده و عملکرد ذهن را تضعیف می‌کند.
🔸در کنار گوشی‌های هوشمند، ورود ابزارهای هوش مصنوعی مولد نیز به این تنبلی بیولوژیکی دامن زده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به جای تلاش برای خواندن متون سخت، از چت‌بات‌ها می‌خواهند تا متون را برای آنها خلاصه کنند یا مقالاتشان را بنویسند؛ فرآیندی که مغز را از مواجهه با چالش و مقاومت فکری محروم می‌کند.
❕ پژوهش دانشگاه MIT: هوش مصنوعی چگونه مغز را تنبل می‌کند؟
مطالعه اخیر دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی بر روی داوطلبانی که از چت‌بات‌ها برای کارهای شناختی نظیر نوشتن مقالات استفاده می‌کردند، حقایق تکان‌دهنده‌ای را فاش کرد. تصاویر مغزی نشان دادند که در زمان استفاده از هوش مصنوعی، فعالیت نواحی مرتبط با خلاقیت در مغز به شدت کاهش می‌یابد. بدتر از آن، حدود ۸۳ درصد از کاربرانی که از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، پس از پایان کار حتی نتوانستند یک خط از مطلبی که خودشان با کمک ابزار تولید کرده بودند را به یاد بیاورند. این تحقیق نشان داد که واگذاری تلاش‌های ذهنی به چت‌بات‌ها، مغز را از انجام کارهای فکری عمیق محروم کرده و مانع از یادگیری واقعی می‌شود.
🔸نظام آموزشی امروزی با کاهش زمان‌های مطالعه کلاسی و حذف مواجهه‌های فکری دشوار، عملاً به این عقب‌گرد شناختی دامن زده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که برای نجات تمرکز و تفکر انتقادی نسل‌های آینده، بازگرداندن فضاهای بدون فناوری و اختصاص زمان‌های مطالعه مستمر در طول روز، یک ضرورت حیاتی و غیرقابل چشم‌پوشی است.
@Science_Focus
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤9👍2😢2
🔵 تورم افزایش قیمت‌ها نیست؛ تورم عامل افزایش قیمت‌هاست
✍ فرانک شوستاک
چرا تورم معمولاً خبر بدی تلقی می‌شود؟ چه آسیب‌هایی ایجاد می‌کند؟ مفسران و تحلیلگران رایج معتقدند تورم موجب خریدهای سفته‌بازانه می‌شود و در نتیجه منابع به شکل ناکارآمد مصرف می‌شوند. همچنین گفته می‌شود تورم درآمد واقعی بازنشستگان و افراد کم‌درآمد را کاهش می‌دهد و موجب تخصیص نامناسب منابع می‌شود.
با وجود همه این ادعاها درباره پیامدهای منفی تورم، دیدگاه رایج نمی‌تواند به‌روشنی توضیح دهد که ریشه این پیامدهای منفی چیست. چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید به برخی گروه‌ها آسیب بزند و به برخی دیگر نه؟ چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید رشد واقعی اقتصاد را تضعیف کند؟ تورم چگونه موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود؟ افزون بر این، اگر تورم صرفاً به معنای افزایش قیمت‌ها باشد، ظاهراً می‌توان آثار آن را با افزایش درآمد همه افراد متناسب با افزایش عمومی قیمت‌ها جبران کرد.
✔️ چرا شاخص‌های قیمت نمی‌توانند وضعیت تورم را مشخص کنند؟
با وجود رواج شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)، مفهوم آن از نظر نویسنده با اشکال اساسی مواجه است. این شاخص بر این فرض استوار است که می‌توان میانگینی از قیمت کالاها و خدمات مختلف محاسبه کرد؛ در حالی که چنین میانگینی از نظر مفهومی امکان‌پذیر نیست.
فرض کنید دو معامله انجام شده باشد. در معامله اول، یک قرص نان در برابر ۲ دلار مبادله می‌شود. در معامله دوم، یک لیتر شیر در برابر ۱ دلار مبادله می‌شود. قیمت یا نرخ مبادله در معامله اول برابر است با ۲ دلار به ازای یک قرص نان و در معامله دوم برابر است با ۱ دلار به ازای یک لیتر شیر.
برای محاسبه میانگین قیمت، باید این دو نسبت را با یکدیگر جمع و حاصل را بر دو تقسیم کنیم؛ اما از نظر مفهومی، جمع کردن «۲ دلار به ازای یک قرص نان» با «۱ دلار به ازای یک لیتر شیر» معنای مشخصی ندارد.
بنابراین، هر مفهومی از «سطح عمومی یا میانگین قیمت‌ها» مستلزم جمع یا ترکیب مقادیر کالاهایی با واحدهای کاملاً متفاوت است؛ کالاهایی مانند کره، کلاه، شکر و غیره. از این رو، نویسنده معتقد است مفهوم «سطح متوسط قیمت‌ها» از نظر منطقی و مفهومی قابل اتکا نیست. حتی دو کالای دارای واحد وزنی یکسان، مانند یک کیلوگرم شکر و یک کیلوگرم کره، نیز قابل جمع‌زدن نیستند؛ زیرا دو کالای متفاوت‌اند و ارزش‌گذاری آنها کاملاً متفاوت است.
✔️ تورم در معنای تاریخی آن چیست؟
از نظر تاریخی، تورم زمانی رخ می‌داد که حاکم یک کشور، مثلاً پادشاه، شهروندان را مجبور می‌کرد تمام سکه‌های طلای خود را تحویل دهند، با این ادعا که قرار است سکه طلای جدیدی جایگزین سکه‌های قدیمی شود.
پادشاه در این فرایند، با مخلوط کردن طلای سکه‌ها با فلزات دیگر، مقدار طلای خالص موجود در هر سکه را کاهش می‌داد و سپس سکه‌های کم‌عیارتر را به مردم بازمی‌گرداند. با کاهش عیار سکه‌های طلا، حاکم می‌توانست با مقدار طلای موجود، تعداد بیشتری سکه ضرب کند و سکه‌های اضافی را برای خود بردارد. بنابراین، چیزی که به‌عنوان سکه طلای خالص در گردش بود، در واقع آلیاژی از طلا و فلزات دیگر بود.
از دیدگاه این نویسنده، افزایش تعداد سکه‌ها در اثر کاهش ارزش یا عیار پول، همان چیزی است که تورم را شکل می‌دهد.
✔️ تغییر معنای واژه «تورم»
نویسنده معتقد است برای اینکه دولت مسئول پیامدهای نامطلوب تورم شناخته نشود، دولت و طرفداران آن به نوعی بازی معنایی متوسل شده‌اند. آنها معنای واژه‌ها را تغییر داده‌اند.
به این ترتیب، «تورم» را نه افزایش حجم پول، بلکه پیامد اجتناب‌ناپذیر آن، یعنی افزایش قیمت‌ها، می‌نامند.
در نتیجه، این واقعیت که افزایش قیمت‌ها ناشی از افزایش حجم پول و شبه‌پول است، به حاشیه رانده می‌شود. افزایش حجم پول معمولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرد و مسئولیت افزایش هزینه زندگی به گردن بنگاه‌های اقتصادی گذاشته می‌شود.
به تعبیر آین رند، تورم ناشی از اقدامات شهروندان و بخش خصوصی نیست، بلکه نتیجه اقدامات دولت است؛ به‌ویژه افزایش مصنوعی حجم پول که برای تأمین مخارج ناشی از کسری بودجه انجام می‌شود. از دیدگاه او، حتی بزرگ‌ترین اختلاس‌ها و سرقت‌های بانکی نیز در طول تاریخ نتوانسته‌اند به اندازه سیاست‌های مالی دولت‌های بزرگ، پس‌انداز مردم را از بین ببرند.
✔️ آیا هر افزایش قیمتی را باید تورم دانست؟
اگر تورم را صرفاً «افزایش عمومی قیمت‌ها» بدانیم، آنگاه هر عاملی که موجب افزایش قیمت شود، می‌تواند «تورم‌زا» نامیده شود.
در این صورت، دیگر بانک مرکزی و نظام بانکداری ذخیره کسری به‌عنوان منشأ اصلی تورم شناخته نمی‌شوند، بلکه عوامل مختلف دیگری مسئول افزایش قیمت‌ها معرفی می‌شوند.
حتی ممکن است نقش بانک مرکزی کاملاً معکوس نشان داده شود؛ یعنی به‌جای اینکه بانک مرکزی عامل ایجاد تورم تلقی شود، خود را مبارز با تورم معرفی کند.
🔻🔻🔻🔻
✍ فرانک شوستاک
چرا تورم معمولاً خبر بدی تلقی می‌شود؟ چه آسیب‌هایی ایجاد می‌کند؟ مفسران و تحلیلگران رایج معتقدند تورم موجب خریدهای سفته‌بازانه می‌شود و در نتیجه منابع به شکل ناکارآمد مصرف می‌شوند. همچنین گفته می‌شود تورم درآمد واقعی بازنشستگان و افراد کم‌درآمد را کاهش می‌دهد و موجب تخصیص نامناسب منابع می‌شود.
با وجود همه این ادعاها درباره پیامدهای منفی تورم، دیدگاه رایج نمی‌تواند به‌روشنی توضیح دهد که ریشه این پیامدهای منفی چیست. چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید به برخی گروه‌ها آسیب بزند و به برخی دیگر نه؟ چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید رشد واقعی اقتصاد را تضعیف کند؟ تورم چگونه موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود؟ افزون بر این، اگر تورم صرفاً به معنای افزایش قیمت‌ها باشد، ظاهراً می‌توان آثار آن را با افزایش درآمد همه افراد متناسب با افزایش عمومی قیمت‌ها جبران کرد.
✔️ چرا شاخص‌های قیمت نمی‌توانند وضعیت تورم را مشخص کنند؟
با وجود رواج شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)، مفهوم آن از نظر نویسنده با اشکال اساسی مواجه است. این شاخص بر این فرض استوار است که می‌توان میانگینی از قیمت کالاها و خدمات مختلف محاسبه کرد؛ در حالی که چنین میانگینی از نظر مفهومی امکان‌پذیر نیست.
فرض کنید دو معامله انجام شده باشد. در معامله اول، یک قرص نان در برابر ۲ دلار مبادله می‌شود. در معامله دوم، یک لیتر شیر در برابر ۱ دلار مبادله می‌شود. قیمت یا نرخ مبادله در معامله اول برابر است با ۲ دلار به ازای یک قرص نان و در معامله دوم برابر است با ۱ دلار به ازای یک لیتر شیر.
برای محاسبه میانگین قیمت، باید این دو نسبت را با یکدیگر جمع و حاصل را بر دو تقسیم کنیم؛ اما از نظر مفهومی، جمع کردن «۲ دلار به ازای یک قرص نان» با «۱ دلار به ازای یک لیتر شیر» معنای مشخصی ندارد.
بنابراین، هر مفهومی از «سطح عمومی یا میانگین قیمت‌ها» مستلزم جمع یا ترکیب مقادیر کالاهایی با واحدهای کاملاً متفاوت است؛ کالاهایی مانند کره، کلاه، شکر و غیره. از این رو، نویسنده معتقد است مفهوم «سطح متوسط قیمت‌ها» از نظر منطقی و مفهومی قابل اتکا نیست. حتی دو کالای دارای واحد وزنی یکسان، مانند یک کیلوگرم شکر و یک کیلوگرم کره، نیز قابل جمع‌زدن نیستند؛ زیرا دو کالای متفاوت‌اند و ارزش‌گذاری آنها کاملاً متفاوت است.
✔️ تورم در معنای تاریخی آن چیست؟
از نظر تاریخی، تورم زمانی رخ می‌داد که حاکم یک کشور، مثلاً پادشاه، شهروندان را مجبور می‌کرد تمام سکه‌های طلای خود را تحویل دهند، با این ادعا که قرار است سکه طلای جدیدی جایگزین سکه‌های قدیمی شود.
پادشاه در این فرایند، با مخلوط کردن طلای سکه‌ها با فلزات دیگر، مقدار طلای خالص موجود در هر سکه را کاهش می‌داد و سپس سکه‌های کم‌عیارتر را به مردم بازمی‌گرداند. با کاهش عیار سکه‌های طلا، حاکم می‌توانست با مقدار طلای موجود، تعداد بیشتری سکه ضرب کند و سکه‌های اضافی را برای خود بردارد. بنابراین، چیزی که به‌عنوان سکه طلای خالص در گردش بود، در واقع آلیاژی از طلا و فلزات دیگر بود.
از دیدگاه این نویسنده، افزایش تعداد سکه‌ها در اثر کاهش ارزش یا عیار پول، همان چیزی است که تورم را شکل می‌دهد.
✔️ تغییر معنای واژه «تورم»
نویسنده معتقد است برای اینکه دولت مسئول پیامدهای نامطلوب تورم شناخته نشود، دولت و طرفداران آن به نوعی بازی معنایی متوسل شده‌اند. آنها معنای واژه‌ها را تغییر داده‌اند.
به این ترتیب، «تورم» را نه افزایش حجم پول، بلکه پیامد اجتناب‌ناپذیر آن، یعنی افزایش قیمت‌ها، می‌نامند.
در نتیجه، این واقعیت که افزایش قیمت‌ها ناشی از افزایش حجم پول و شبه‌پول است، به حاشیه رانده می‌شود. افزایش حجم پول معمولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرد و مسئولیت افزایش هزینه زندگی به گردن بنگاه‌های اقتصادی گذاشته می‌شود.
به تعبیر آین رند، تورم ناشی از اقدامات شهروندان و بخش خصوصی نیست، بلکه نتیجه اقدامات دولت است؛ به‌ویژه افزایش مصنوعی حجم پول که برای تأمین مخارج ناشی از کسری بودجه انجام می‌شود. از دیدگاه او، حتی بزرگ‌ترین اختلاس‌ها و سرقت‌های بانکی نیز در طول تاریخ نتوانسته‌اند به اندازه سیاست‌های مالی دولت‌های بزرگ، پس‌انداز مردم را از بین ببرند.
✔️ آیا هر افزایش قیمتی را باید تورم دانست؟
اگر تورم را صرفاً «افزایش عمومی قیمت‌ها» بدانیم، آنگاه هر عاملی که موجب افزایش قیمت شود، می‌تواند «تورم‌زا» نامیده شود.
در این صورت، دیگر بانک مرکزی و نظام بانکداری ذخیره کسری به‌عنوان منشأ اصلی تورم شناخته نمی‌شوند، بلکه عوامل مختلف دیگری مسئول افزایش قیمت‌ها معرفی می‌شوند.
حتی ممکن است نقش بانک مرکزی کاملاً معکوس نشان داده شود؛ یعنی به‌جای اینکه بانک مرکزی عامل ایجاد تورم تلقی شود، خود را مبارز با تورم معرفی کند.
🔻🔻🔻🔻
❤9
🔺🔺🔺🔺
✔️ افزایش حجم پول چه اثری بر اقتصاد دارد؟
از دیدگاه نویسنده، افزایش حجم پول موجب می‌شود در اقتصاد نوعی مبادله «هیچ» در برابر «چیز واقعی» شکل بگیرد.
پول جدید منابع پس‌انداز واقعی را از تولیدکنندگان ثروت به سمت کسانی هدایت می‌کند که پول جدید را در اختیار دارند. این فرایند است که موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود، نه صرفاً افزایش قیمت‌ها.
افرادی که پول جدید را دریافت می‌کنند، یعنی کسانی که به اصطلاح پول «از هیچ» ایجادشده را زودتر دریافت می‌کنند، در موقعیت بهتری قرار دارند؛ زیرا می‌توانند بخش بیشتری از ثروت واقعی موجود در اقتصاد را به سمت خود جذب کنند.
در مقابل، کسانی که اصلاً پول جدید دریافت نمی‌کنند یا آن را دیرتر دریافت می‌کنند، با این واقعیت مواجه می‌شوند که سهم کمتری از منابع و پس‌انداز واقعی اقتصاد برای آنها باقی مانده است.
بنابراین، از این منظر، کاهش درآمد واقعی نه مستقیماً به دلیل افزایش عمومی قیمت‌ها، بلکه به دلیل افزایش حجم پول رخ می‌دهد. افزایش حجم پول، ذخایر واقعی پس‌انداز را کاهش داده و در نتیجه توان اقتصاد برای تولید ثروت واقعی را تضعیف می‌کند؛ و همین امر به کاهش درآمدهای واقعی منجر می‌شود.
افزایش عمومی قیمت‌ها که پس از افزایش حجم پول رخ می‌دهد، در واقع نشانه‌ای از کاهش قدرت خرید پول است. البته خود افزایش عمومی قیمت‌ها لزوماً به‌تنهایی مانع ایجاد ثروت واقعی نمی‌شود.
✔️ میلتون فریدمن و تورم مورد انتظار
برخی اقتصاددانان، از جمله میلتون فریدمن، معتقد بودند اگر تورم «قابل پیش‌بینی» باشد، آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند.
از نظر فریدمن، مشکل اصلی «تورم غیرمنتظره» است؛ زیرا تورم غیرمنتظره می‌تواند موجب تخصیص نامناسب منابع و تضعیف اقتصاد شود.
فریدمن معتقد بود اگر بتوان افزایش عمومی قیمت‌ها را از طریق نرخ ثابتی از تزریق پول کنترل کرد، افراد می‌توانند رفتار اقتصادی خود را با این شرایط تطبیق دهند. بنابراین، افزایش عمومی و مورد انتظار قیمت‌ها که او آن را «تورم مورد انتظار» می‌نامد، در صورت پیش‌بینی‌پذیر بودن، آثار واقعی چندانی نخواهد داشت.
اما نویسنده معتقد است در این تحلیل یک نکته مهم نادیده گرفته شده است: ثابت کردن نرخ رشد حجم پول به این معنا نیست که حجم پول دیگر افزایش نمی‌یابد.
تا زمانی که حجم پول همچنان افزایش می‌یابد، منابع همچنان از تولیدکنندگان ثروت به سمت افرادی که ثروت واقعی تولید نمی‌کنند منتقل می‌شود؛ حتی اگر قیمت کالاها ثابت بماند.
بنابراین، سیاست تلاش برای تثبیت قیمت‌ها ممکن است به جای ایجاد ثبات، خود موجب بی‌ثباتی بیشتر شود.
البته نویسنده تأکید می‌کند که منظور او این نیست که، مطابق دیدگاه پول‌گرایان، «افزایش حجم پول باعث تورم می‌شود». بلکه ادعای او این است که:
تورم اساساً همان افزایش حجم پول است.
✔️ جمع‌بندی
تورم به معنای افزایش عمومی قیمت‌ها نیست؛ تورم به معنای افزایش حجم پول است. بنابراین، برای تشخیص وضعیت تورم، نیازی به استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های مختلف قیمت نیست. از دیدگاه نویسنده، کافی است نرخ رشد حجم پول مورد توجه قرار گیرد.
به بیان ساده:
افزایش قیمت‌ها پیامد تورم است، نه خودِ تورم. تورم، افزایش حجم پول است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ افزایش حجم پول چه اثری بر اقتصاد دارد؟
از دیدگاه نویسنده، افزایش حجم پول موجب می‌شود در اقتصاد نوعی مبادله «هیچ» در برابر «چیز واقعی» شکل بگیرد.
پول جدید منابع پس‌انداز واقعی را از تولیدکنندگان ثروت به سمت کسانی هدایت می‌کند که پول جدید را در اختیار دارند. این فرایند است که موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود، نه صرفاً افزایش قیمت‌ها.
افرادی که پول جدید را دریافت می‌کنند، یعنی کسانی که به اصطلاح پول «از هیچ» ایجادشده را زودتر دریافت می‌کنند، در موقعیت بهتری قرار دارند؛ زیرا می‌توانند بخش بیشتری از ثروت واقعی موجود در اقتصاد را به سمت خود جذب کنند.
در مقابل، کسانی که اصلاً پول جدید دریافت نمی‌کنند یا آن را دیرتر دریافت می‌کنند، با این واقعیت مواجه می‌شوند که سهم کمتری از منابع و پس‌انداز واقعی اقتصاد برای آنها باقی مانده است.
بنابراین، از این منظر، کاهش درآمد واقعی نه مستقیماً به دلیل افزایش عمومی قیمت‌ها، بلکه به دلیل افزایش حجم پول رخ می‌دهد. افزایش حجم پول، ذخایر واقعی پس‌انداز را کاهش داده و در نتیجه توان اقتصاد برای تولید ثروت واقعی را تضعیف می‌کند؛ و همین امر به کاهش درآمدهای واقعی منجر می‌شود.
افزایش عمومی قیمت‌ها که پس از افزایش حجم پول رخ می‌دهد، در واقع نشانه‌ای از کاهش قدرت خرید پول است. البته خود افزایش عمومی قیمت‌ها لزوماً به‌تنهایی مانع ایجاد ثروت واقعی نمی‌شود.
✔️ میلتون فریدمن و تورم مورد انتظار
برخی اقتصاددانان، از جمله میلتون فریدمن، معتقد بودند اگر تورم «قابل پیش‌بینی» باشد، آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند.
از نظر فریدمن، مشکل اصلی «تورم غیرمنتظره» است؛ زیرا تورم غیرمنتظره می‌تواند موجب تخصیص نامناسب منابع و تضعیف اقتصاد شود.
فریدمن معتقد بود اگر بتوان افزایش عمومی قیمت‌ها را از طریق نرخ ثابتی از تزریق پول کنترل کرد، افراد می‌توانند رفتار اقتصادی خود را با این شرایط تطبیق دهند. بنابراین، افزایش عمومی و مورد انتظار قیمت‌ها که او آن را «تورم مورد انتظار» می‌نامد، در صورت پیش‌بینی‌پذیر بودن، آثار واقعی چندانی نخواهد داشت.
اما نویسنده معتقد است در این تحلیل یک نکته مهم نادیده گرفته شده است: ثابت کردن نرخ رشد حجم پول به این معنا نیست که حجم پول دیگر افزایش نمی‌یابد.
تا زمانی که حجم پول همچنان افزایش می‌یابد، منابع همچنان از تولیدکنندگان ثروت به سمت افرادی که ثروت واقعی تولید نمی‌کنند منتقل می‌شود؛ حتی اگر قیمت کالاها ثابت بماند.
بنابراین، سیاست تلاش برای تثبیت قیمت‌ها ممکن است به جای ایجاد ثبات، خود موجب بی‌ثباتی بیشتر شود.
البته نویسنده تأکید می‌کند که منظور او این نیست که، مطابق دیدگاه پول‌گرایان، «افزایش حجم پول باعث تورم می‌شود». بلکه ادعای او این است که:
تورم اساساً همان افزایش حجم پول است.
✔️ جمع‌بندی
تورم به معنای افزایش عمومی قیمت‌ها نیست؛ تورم به معنای افزایش حجم پول است. بنابراین، برای تشخیص وضعیت تورم، نیازی به استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های مختلف قیمت نیست. از دیدگاه نویسنده، کافی است نرخ رشد حجم پول مورد توجه قرار گیرد.
به بیان ساده:
افزایش قیمت‌ها پیامد تورم است، نه خودِ تورم. تورم، افزایش حجم پول است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
🔸ممنوعیت از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته در اتحادیه اروپا
از این پس، شرکت‌های بزرگ در اتحادیه اروپا دیگر اجازه ندارند پوشاک و کفش‌های فروش‌نرفته را نابود کنند. مقررات مربوطه اتحادیه اروپا از هم‌اکنون لازم‌الاجرا شده و قرار است شرکت‌های مشمول این قانون را وادار کند تا به جای دور ریختن کالاها، یا آنها را دوباره به فروش برسانند یا اهدا کنند.
در برخی موارد، از بین بردن و امحای کالا از نگهداری، آماده‌سازی آن برای حراج یا عرضه دوباره آن برای فروش، ارزان‌تر تمام می‌شود.
با این حال، استثناهایی هم در نظر گرفته شده است. مواردی مانند خطرناک بودن، آسیب‌دیده بودن یا آلوده بودن کالا، یا زمانی که امکان استفاده مجدد یا آماده‌سازی آن برای عرضه مجدد وجود نداشته باشد، از جمله این استثناها هستند.
به گفته اتحادیه بازرگانی آلمان، این ممنوعیت می‌تواند برای مصرف‌کنندگان مزایایی به همراه داشته باشد. به گفته اشتفان گنت، مدیر اجرایی این اتحادیه، ممکن است عرضه کالاهای تخفیف‌خورده، برای مثال از طریق مراکز فروش مازاد، بازارهای فروش کالاهای باقی‌مانده یا دست‌دوم فروشی‌ها، افزایش یابد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
از این پس، شرکت‌های بزرگ در اتحادیه اروپا دیگر اجازه ندارند پوشاک و کفش‌های فروش‌نرفته را نابود کنند. مقررات مربوطه اتحادیه اروپا از هم‌اکنون لازم‌الاجرا شده و قرار است شرکت‌های مشمول این قانون را وادار کند تا به جای دور ریختن کالاها، یا آنها را دوباره به فروش برسانند یا اهدا کنند.
در برخی موارد، از بین بردن و امحای کالا از نگهداری، آماده‌سازی آن برای حراج یا عرضه دوباره آن برای فروش، ارزان‌تر تمام می‌شود.
با این حال، استثناهایی هم در نظر گرفته شده است. مواردی مانند خطرناک بودن، آسیب‌دیده بودن یا آلوده بودن کالا، یا زمانی که امکان استفاده مجدد یا آماده‌سازی آن برای عرضه مجدد وجود نداشته باشد، از جمله این استثناها هستند.
به گفته اتحادیه بازرگانی آلمان، این ممنوعیت می‌تواند برای مصرف‌کنندگان مزایایی به همراه داشته باشد. به گفته اشتفان گنت، مدیر اجرایی این اتحادیه، ممکن است عرضه کالاهای تخفیف‌خورده، برای مثال از طریق مراکز فروش مازاد، بازارهای فروش کالاهای باقی‌مانده یا دست‌دوم فروشی‌ها، افزایش یابد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
DW
ممنوعیت از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته در اتحادیه اروپا
از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته، گاهی ارزان‌تر از فروش ارزان‌تر آن تمام می‌شود. اما این رویه اکنون در اتحادیه اروپا ممنوع شده است. در نتیجه، ممکن است مشتریان به‌زودی شاهد عرضه کالاهای تخفیف‌خورده بیشتری در فروشگاه‌ها باشند.
❤6👎1