🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(2-2)

تورم ناشی از تعارض توزیعی: یکی از سازوکارهای مهم در اقتصاد ساختارگرا و پساکینزی، تورم ناشی از تعارض توزیعی (distributional conflict inflation)  است. در این دیدگاه، تورم زمانی شکل می‌گیرد یا تشدید می‌شود که گروه‌های مختلف اقتصادی برای حفظ یا افزایش سهم خود از درآمد واقعی ادعاهای ناسازگار داشته باشند. تعارض کارگر و کارفرما شناخته‌شده‌ترین حالت آن است، کارگران برای حفظ دستمزد واقعی خواهان افزایش دستمزد هستند و بنگاه‌ها برای حفظ حاشیه سود، افزایش دستمزد را به قیمت‌ها منتقل می‌کنند.

اما تعارض توزیعی به رابطه کارگر و کارفرما محدود نیست و می‌تواند میان صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی، تولیدکنندگان و واردکنندگان، سرمایه صنعتی در مقابل سرمایه مالی و سفته‌بازانه، بدهکاران و طلبکاران، دولت و بخش خصوصی، صاحبان دارایی و پس‌انداز کنندگان شکل گیرد. برای مثال، کاهش ارزش پول می‌تواند به نفع صادرکنندگان و به زیان واردکنندگان، مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان وابسته به نهاده‌های وارداتی باشد؛ افزایش قیمت دارایی‌ها نیز می‌تواند میان صاحبان دارایی و گروه‌های فاقد دارایی تعارض توزیعی ایجاد کند.

در این چارچوب، مسئله اساسی آن است که مجموع ادعاهای اسمی گروه‌های مختلف بر منابع واقعی اقتصاد با ظرفیت تولید سازگار نباشد. اگر این تعارض از طریق افزایش تولید، بهره‌وری، تغییر سود، دستمزد واقعی، مالیات یا قیمت‌های نسبی حل نشود، افزایش سطح عمومی قیمت‌ها می‌تواند بخشی از مکانیسم تعدیل باشد.

بااین‌حال، تعارض توزیعی لزوماً جرقه اولیه تورم نیست. یک شوک ارزی، افزایش قیمت مواد اولیه یا یک شوک عرضه می‌تواند ابتدا سطح قیمت‌ها را بالا ببرد و سپس گروه‌های مختلف برای جبران تغییر در درآمد واقعی خود واکنش نشان دهند. در این حالت شوک خارجی یا ساختاری منشأ اولیه است؛ تعارض توزیعی سازوکار انتشار و ماندگاری تورم است.

ازاین‌رو، در تحلیل تورم ساختاری باید میان عامل ایجادکننده شوک و مکانیسمی که آن را به تورم پایدار تبدیل می‌کند تمایز گذاشت. همچنین رفتارهایی مانند سفته‌بازی ارزی را نباید خودبه‌خود علت تورم دانست؛ سفته‌بازی می‌تواند هم واکنشی به ضعف‌های بنیادی اقتصاد باشد و هم، در شرایط خاص، از طریق نرخ ارز و انتظارات، به تشدید تورم کمک کند(6).

تورم ناشی از ساختار بازار و حاشیه سود: اگر بازارها بسیار متمرکز باشند، بنگاه‌های بزرگ ممکن است توان بیشتری برای انتقال افزایش هزینه به قیمت داشته باشند. در این فرایند اگر قیمت واردات (یا کالاهای با قیمت برون‌زا مثل نفت) به‌شدت افزایش یابد، حتی با ثابت ماندن نرخ مارکاپ، سهم سود در درآمد ملی افزایش می‌یابد، زیرا کل هزینه تمام‌شده بالا رفته و بار این افزایش بر دوش دستمزد واقعی می‌افتد. بنابراین، تورم سودمحور به‌معنای افزایش مارک‌آپ نیست؛ بلکه به‌معنای حفظ حاشیه سود بنگاه‌ها در مواجهه با شوک هزینه‌ای است که منجر به بازتوزیع درآمد از نیروی کار به سمت سرمایه می‌شود(7).

تورم «شاخص‌بندی‌شده» و حافظه تورمی: وقتی تورم برای سال‌ها بالا باشد، رفتار اقتصادی تغییر می‌کند. حقوق بگیران دستمزد آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کنند. بنگاه‌ها قیمت آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کند. دولت برخی قراردادها و هزینه‌ها را شاخص‌بندی می‌کند در نتیجه تورم گذشته تبدیل به تورم مورد انتظار شده در تصمیم گیریها لحاظ و به تورم جدید تبدیل می‌شود این همان موضوعی است که در قالب انتظارات تورمی مطرح می‌شود. در این شرایط حتی اگر شوک اولیه حذف شود، تورم می‌تواند مدتی طولانی باقی بماند. این همان چیزی است که باید از تورم ساختاری در مقابل یک شوک تورمی موقتی تفکیک کنیم. شایان ذکر است یکی از مهمترین محرک‌های انتظارات ارز است(8).

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ارائه درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔸 عنوان ارائه :  قیمت‌گذاری اعتبار مشتری

✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادی‌فر

#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS

🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(3)

قبل از پرداختن به اینکه که چرا برخی کشورها به تورم ساختاری دچار می‌شوند این ابهام مطرح است که در بین عوامل ایجاد کننده تورم ساختاری جایگاه مالیه دولت و پول کجاست؟ در رویکرد ساختارگرایی و پساکینزی، جایگاه مالیه دولت و بانک مرکزی در پدیده تورم ساختاری، تفاوتی بنیادی با مکاتب متعارف اقتصادی (مانند پول‌گرایی یا نیوکینزی) دارد.

در نگاه متعارف، افزایش حجم پول توسط بانک مرکزی یا کسری بودجه دولت، علت اولیه و محرک اصلی افزایش تقاضای کل و تورم تلقی می‌شود اما در نگاه ساختارگرا و پساکینزی پول در اقتصاد یک متغیر درون‌زا  است. کسری بودجه، رشد اعتبارات و افزایش نقدینگی، نقطه آغازین تورم نیستند؛ بلکه واکنش‌های درون‌زا و معلول مشکلات ساختاری و تعارضات توزیعی محسوب می‌شوند. زمانی که اقتصاد با شوک ارزی، کمبود عرضه در یک بخش یا تعارض توزیعی مواجه می‌شود، سطح قیمت‌ها بالا می‌رود. این افزایش قیمت، مخارج اسمی دولت و نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش را بالا برده و بانک مرکزی و نظام بانکی را ناچار به تأمین نقدینگی و اعتبارات بیشتر می‌کند.

اما جایگاه مالیه دولت (کسری بودجه و یارانه‌ها) به عنوان سوخت و زمینه تورم مطرح است در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم توسعه پایه‌های مالیاتی و بازارهای اوراق بدهی، دولت‌ها در مواجهه با شوک‌ها توان بالایی برای جمع‌آوری مالیات یا استقراض کم‌هزینه ندارند و ناچار به اتکا به تأمین مالی پولی می‌شوند. مالیه دولت و یارانه‌های مصرفی (که غالباً برای حمایت از گروه‌های کم‌درآمد در برابر شوک‌ها پرداخت می‌شوند) اگرچه علت اولیه تورم نیستند، اما به عنوان سوخت تورم عمل می‌کنند. اگر کسری بودجه و اعطای یارانه‌ها با ظرفیت ارزی و تولیدی اقتصاد هم‌راستا نباشد، با وقوع یک شوک اولیه، تعارضات توزیعی فعال شده و به یک مارپیچ تورمی دستمزد-قیمت یا ارزی تبدیل می‌شود. البته این به این معنا نیست که حذف این یارانه‌ها به معنای درمان تورم است. در واقع در تورم ساختاری نسخه‌های رایج مسکنی موقتی است و بدون حل ریشه‌‌های تورم، مجددا اقتصاد را درگیر خواهد کرد.

✔️ چرا بعضی کشورها دچار تورم ساختاری می‌شوند؟

این پرسش مهم‌تر از تعریف خود تورم ساختاری است. برای پاسخ به این پرسش عوامل متعددی را باید دخیل کرد. معمولاً ترکیبی از عوامل زیر برای ساختاری شدن تورم لازم است:

ساختار تولید نامتوازن: اقتصادهایی که ظرفیت تولید برخی کالاهای اساسی در آن‌ها پایین است، نسبت به شوک‌های بخشی آسیب‌پذیرترند.

وابستگی شدید به واردات: به‌خصوص اگر واردات شامل نهاده‌های تولید باشد.

صادرات محدود یا متمرکز: اگر صادرات یک کشور به چند کالای اولیه وابسته باشد، درآمد ارزی می‌تواند بسیار نوسان کند.

بازار ارز شکننده: کاهش اعتماد به پول ملی می‌تواند انتقال شوک ارزی به قیمت‌ها را تشدید کند.

ضعف مالی دولت: اگر دولت نتواند کسری را از طریق مالیات و بازار بدهی تأمین کند، فشار برای تأمین مالی پولی افزایش می‌یابد.

ضعف اعتبار سیاست پولی: اگر مردم باور نکنند بانک مرکزی حاضر و قادر است تورم را کاهش دهد، انتظارات تورمی راحت‌تر تثبیت می‌شوند.

تعارض توزیعی شدید: وقتی گروه‌های مختلف حاضر نیستند سهم واقعی خود از درآمد را کاهش دهند، تعدیل اقتصادی از طریق قیمت‌ها انجام می‌شود.

شاخص‌بندی گسترده: هرچه قراردادها و دستمزدها بیشتر به تورم گذشته متصل باشند، کاهش تورم دشوارتر می‌شود.

شوک‌های خارجی بزرگ: غذا، انرژی، نرخ بهره جهانی، جنگ، هزینه حمل‌ونقل و قیمت مواد اولیه می‌توانند در اقتصادهای آسیب‌پذیر اثر ماندگارتری داشته باشند.

مطالعات جدید منتشر شده در IMF نشان می‌دهند این مسئله در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال در جامعه اقتصادی و پولی آفریقای مرکزی CEMAC، قیمت جهانی غذا، نفت و هزینه حمل‌ونقل بخش بزرگی از تغییرات تورم را توضیح داده و اثر شوک‌های غذایی نیز به دلیل سهم بالای غذا در سبد مصرفی، بزرگ‌تر و ماندگارتر بوده است(9).

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ۷ شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید
این کتاب‌های کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند.

✍ نوشته کوین دیکینسون

«یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش دارد، به پایان نمی‌رساند.» این جمله را روزنامه‌نگار و نویسنده، ایتالو کالوینو، نوشته است. با این حال، حتی کالوینو در مقاله تأثیرگذار خود که در آن از ارزش این آثار تمجید می‌کند، به‌صراحت می‌پذیرد که پیدا کردن فرصت برای خواندن واقعی آن‌ها دشوار است.

دلایل این مسئله می‌تواند به‌اندازه خود آثار کلاسیک متنوع باشد، اما در نهایت همه آن‌ها به یک واقعیت ساده برمی‌گردند: ما به‌ندرت به خودمان زمان کافی می‌دهیم تا با آثار کلاسیک بنشینیم و ریتم خواندن خود را پیدا کنیم. کالوینو اشاره می‌کند که اساساً این مفهوم «با سرعت زندگی ما که دوره‌های طولانی زمانی یا فضای لازم برای otium انسان‌گرایانه را تحمل نمی‌کند، در تضاد به نظر می‌رسد.»

وقتی چنین فرصتی وجود نداشته باشد، افراد زیادی از خواندن آثار کلاسیک ــ یا حتی از لذت کتاب‌خواندن به‌طور کلی ــ صرف‌نظر می‌کنند. اگر به دنبال بازگشت به آثار کلاسیک هستید یا حتی می‌خواهید جرقه اولیه‌ای برای شروع پیدا کنید، پیدا کردن زمان و فضای مناسب احتمالاً مهم‌ترین مانع خواهد بود. از این رو، انتخاب کتابی کوتاه‌تر نه‌تنها می‌تواند شروع کار را کم‌دلهره‌تر کند، بلکه به شما کمک می‌کند انگیزه و عادت لازم را برای رفتن سراغ کتاب‌های سنگین‌تر در آینده ایجاد کنید.
برای کمک به شما، فهرستی از آثار کلاسیکی را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید آن‌ها را در یک آخر هفته بخوانید.

🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS

🔵 با ساختار IMRaD آشنا شوید!

ساختار IMRaD یک چارچوب استاندارد و جهانی است که مثل یک نقشه راه، شما را قدم به قدم در مسیر نگارش یک مقاله حرفه‌ای راهنمایی می‌کند.

بیایید با هم مراحل این ساختار قدرتمند را مرور کنیم:

1️⃣ مقدمه (Introduction): چرا این پژوهش مهمه؟
اینجا باید خواننده را قانع کنید که کار شما ارزش خواندن دارد.

2️⃣ روش‌ها (Methods): چطور این کار را انجام دادید؟
در این بخش باید تمام مراحل کارتان را با جزئیات کامل شرح دهید.

3️⃣ نتایج (Results): چه چیزی یافتید؟
اینجا فقط محل ارائه یافته‌های خام شماست!

4️⃣ بحث (Discussion): یافته‌هایتان چه معنایی دارند؟
حالا نوبت به تحلیل و تفسیر عمیق می‌رسد!

#تحلیل_داده
#مقاله_نویسی
#IMRaD

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(4-1)

✔️ چرا همه کشورهای درحال‌توسعه تورم ساختاری ندارند؟

از دید ساختارگرایی، نباید بگوییم کشورهای درحال‌توسعه ذاتاً تورم ساختاری دارند و فقط کشورهای توسعه‌یافته ندارند بلکه حتی کشورهای توسعه یافته هم می‌توانند دچار تورم ساختاری شوند اما مهم دامنه و پایداری این تورم است در واقع هر کشوری می‌تواند با شوک انرژی، شوک غذایی، افزایش دستمزد، شوک عرضه، افزایش حاشیه سود یا کاهش ارزش پول مواجه شوند. تفاوت در این است که این شوک‌ها معمولاً به یک چرخه دائمی خودتقویت‌شونده تبدیل نمی‌شوند. در واقع پاسخ این سوال به نوعی پاسخ سوال بخش قبل هم هست. کشورهایی دچار تورم ساختاری نمی‌شوند که ویژگی‌های پیش‌گفته را نداشته باشند. در ادامه سعی خواهیم کرد این عوامل را مبسوط‌تر شرح دهیم.

مقاله باستین و همکاران(۲۰۲۴) در رابطه با رژیم‌های تورمی به‌جای دوگانه تورم‌زا/غیرتورم‌زا، از رژیم‌های تورمی صحبت می‌کند. رژیم تورم پایین، متوسط و بالا. در هر سه، تعارض توزیعی وجود دارد؛ تفاوت در نهادها و سازوکارهای انتشار و شاخص‌سازی(ایندکسینگ) است (10). قبلا نیز بر مبنای مقاله دیگری از این نویسندگان در این یادداشت این رژیم‌ها توضیح داده شده است. به عبارتی حتی کشوری با تورم اندک هم تعارض توزیعی دارد؛ اما این تعارض الزاماً به مارپیچ تورمی تبدیل نمی‌شود. پس چرا بعضی کشورهای درحال‌توسعه می‌توانند تورم نسبتاً پایدار داشته باشند؟

عامل اول: ساختار تولید متوازن‌تر
مهمترین عاملی که در بخش قبل هم به آن اشاره شد در یک اقتصاد دارای ساختار شکننده که یک یا چند کالای صادراتی غالب‌اند؛ واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای ضروری است؛ ظرفیت تولید غذا محدود است؛ صنعت به ارز خارجی وابسته است؛ صادرات با رشد اقتصادی همگام نمی‌شود. رشد اقتصادی به واردات، ورادات به محدودیت تراز پرداخت، محدودیت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول ملی و کاهش ارزش پول ملی به تورم می‌انجامد. یعنی خودِ رشد اقتصادی می‌تواند محدودیت ارزی ایجاد کند؛ اگر این رشد یک رشد با کیفیت و صادرات محور نباشد. در ادبیات پساکینزی، این همان ارتباط با محدودیت تراز پرداخت‌هاست.

اما اقتصادی که صادرات متنوع‌تر، ظرفیت صنعتی بالاتر، بهره‌وری بیشتر، زنجیره تولید داخلی عمیق‌تر و توان تأمین ارز بیشتر دارد، می‌تواند رشد کند بدون اینکه بلافاصله به دیوار محدودیت ارزی برخورد کند. پس یک دلیل مهم که برخی کشورهای درحال‌توسعه تورم مزمن ندارند این نیست که «بانک مرکزی آنها بهتر نرخ بهره تعیین می‌کند»، بلکه این است که ساختار تولید آن‌ها کمتر مستعد تبدیل رشد به بحران ارزی است. چرا که ساختار تولید نامتوازن می‌تواند باعث شود کاهش ارزش پول هم‌زمان تورمی و رکودی باشد؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه دیده شده است(11).

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

اگر نمی‌گذاری قلبت
سرزمینم باشد
بگذار تا ابد در آن
پناهنده‌ای سرگردان باشم...

تەنیا محمد

شب خوش

🔵 یک تاریخچه روشن از تلنگر-
از نیروی تلنگر استفاده کنید تا در تغییرات رفتاری پیروز شوید.

#تلنگر
#ویدئوآموزش
#شماره۴۰

#مالی_رفتاری #اقتصاد_رفتاری #روانشناسی_معامله_گر
@MaliRaftariB_F

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 #معرفی_کتاب

🔸 چشم‌انداز صنعت آب و فاضلاب منطقه‌ی عرب
(مدیریت بحران، بازیابی فاضلاب و نمک‌زدایی)

✍غلام‌حسین ساقی، مرتضی برفی
سیدحسین سجادی‌فر و محمد داودآبادی

✔️سال انتشار : ۱۳۹۸

#آب
#سجادیفر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها (4-2)

عامل دوم: مسئله فقط صادرات نیست بلکه نوع صادرات مهم است
این نکته در سنت ساختارگرا بسیار مهم است. فرض کنید کشور A نفت، مس یا سویا صادر می‌کند و تقریباً همه کالاهای صنعتی را وارد می‌کند. کشور B طیف وسیعی از کالاهای صنعتی، محصولات فناوری، کالاهای واسطه‌ای، خدمات، محصولات کشاورزی را صادر می‌کند هر دو ممکن است تراز تجاری مثبتی داشته باشند اما وقتی قیمت کالای صادراتی کشور A سقوط کند افت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول و نهایتا تورم می‌انجامد در حالی که تنوع سبد صادراتی کشور B بسیار بالاتر است.

از سویی کشورهای در حال توسعه صادرکننده مواد خام و انرژی به دلخواه نمی‌توانند درآمدهای ارزی خود را افزایش دهند چرا که کالاهای صادراتی این کشورها از نظر قیمت کشش‌ناپذیرهستند کاهش قیمت صادراتی، افزایش قابل توجهی در مقدار صادرات ایجاد نمی‌کند و از سویی از نظر درآمد کشش پذیر هستند یعنی مقدار صادرات به رشد اقتصادی کشورهای خریدار بستگی دارد، به عنوان مثال کشوری مانند ایران با کاهش قیمت کالایی مانند نفت نمی‌تواند انتظار داشته باشد که چین میزان بیشتری نفت از ایران خریداری کند چون نیاز چین به نفت ارتباط کمی با قیمت آن دارد بلکه با رشد اقتصادی خود چین مرتبط است. بنابراین مسئله فقط داشتن ارز نیست؛ تنوع و کشش درآمدی صادرات اهمیت دارد.

عامل سوم: وابستگی به واردات نهاده‌ها
فرض کنید حجم معناداری از هزینه تولید صنعتی یک کشور به واردات وابسته باشد. در این صورت تورم کشورهای مبدأ و یا کاهش ارزش پول ملی کشور مقصد به تورم داخلی منجر می‌شود. اما اگر بخش بزرگی از نهاده‌ها داخلی باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت داخلی محدودتر می‌شود. پس یک کشور ممکن است نرخ ارز شناور داشته باشد، ولی کاهش ارزش پول به تورم شدید منجر نشود. بنابراین مسئله صرفاً این نیست که آیا نرخ ارز کاهش پیدا کرده یا خیر؟ بلکه مسئله این است که ساختار تولید چقدر نرخ ارز را به هزینه تولید منتقل می‌کند؟ (12)

عامل چهارم: ساختار تعارض‌های توزیعی
در رابطه با موضوع تعارض مسئله این نیست که کشور تعارض توزیعی ندارد (مجدد تأکید می‌گردد این تعارض صرفا بین کارگر و کارفرما نیست بلکه بین گروه‌های مختلف به ویژه واردکنندگان و صادرکنندگان، تولیدکنندگان و سفته بازان و سایر گروه‌ها جاری است) بلکه سؤال این است آیا نهادها اجازه می‌دهند این تعارض به یک مارپیچ تبدیل شود؟ در یک رژیم کم‌تورم تعارض وجود دارد، اما قابل مدیریت است. بنابراین اقتصاد کم‌تورم اقتصادی نیست که در آن تعارض توزیعی وجود ندارد؛ اقتصادی است که تعارض توزیعی آن به سازوکار تورم خودتقویت‌کننده تبدیل نشده است (10).

عامل پنجم: ثبات پولی و مالی
در چارچوب متعارف تورم ناشی از افزایش تقاضا، ثبات پولی و مالی معمولاً در ابتدای زنجیره توضیح تورم قرار می‌گیرد. در این نگاه، رشد بیش از حد نقدینگی، اعتبار بانکی، مخارج دولت یا کسری بودجه می‌تواند تقاضای کل را از ظرفیت تولید اقتصاد فراتر ببرد و از طریق فشار تقاضا، سطح عمومی قیمت‌ها را افزایش دهد. بنابراین سیاست پولی و مالی انقباضی ابزار اصلی بازگرداندن تعادل تلقی می‌شود.

اما در رویکرد پساکینزی ـ ساختارگرا، این ترتیب علّی می‌تواند معکوس شود. افزایش نقدینگی، کسری بودجه یا رشد اعتبارات لزوماً نقطه آغاز تورم نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد خودِ این متغیرها می‌توانند واکنش درون‌زای اقتصاد به مشکلات ساختاری و توزیعی باشند.

برای مثال، اگر اقتصاد با کمبود عرضه مواد غذایی، وابستگی شدید به واردات، کاهش ارزش پول ملی، افزایش هزینه نهاده‌های وارداتی یا تعارض شدید میان دستمزد و سود مواجه شود، افزایش سطح قیمت‌ها می‌تواند ابتدا از این کانال‌ها آغاز شود. سپس افزایش قیمت‌ها موجب افزایش نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، افزایش مخارج اسمی دولت، افزایش هزینه خدمت بدهی و افزایش تقاضا برای اعتبار شود. در یک نظام پولی مبتنی بر پول درون‌زا، بخشی از رشد پول و اعتبار در این مرحله می‌تواند پیامد افزایش فعالیت‌ها و قیمت‌های اسمی باشد، نه علت اولیه آن.

در این چارچوب، ثبات پولی و مالی عمدتاً حاصل توانایی اقتصاد برای حل و مدیریت چهار مسئله قبلی است ظرفیت و ساختار تولید، محدودیت خارجی و نرخ ارز، سازوکارهای توزیعی و سازوکارهای انتقال و ماندگاری تورم.

چهار عامل ساختاری، تعیین می‌کنند که آیا فشارهای پولی و مالی به تورم پایدار تبدیل می‌شوند؛ اما پس از شکل‌گیری تورم، خودِ بی‌ثباتی پولی و مالی نیز می‌تواند از طریق انتظارات، شاخص‌بندی، نرخ ارز، کسری بودجه، بدهی و رفتار قیمت‌گذاری، تورم را تشدید و تثبیت کند.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

صدفیلمی که قبل از مرگ باید دید در...
@honar7modiran

جملات ناب انگیزشی
@khalse_daroon

انگلیسی آسان
@english1388

کتاب صوتی و فیلم مفهومی
@ArchiveAudio

بيشتر بدانيم بهتر زندگى كنيم
@matlabravanshenasi

باغ سبز مولانا ( زهراغریبیان )
@gharibianlavasanii

انگلیسی حرفه ای کودک و بزرگسال
@RealEnConversations

سواد رابطه / زوجین موفق
@ghasemi8483

کتابهای صوتی آرامش با داستان
@arameshbadastan

خودت روانشناس فرزند پرخاشگرت باش
@ghasemi8484

درمان اضطراب ، استرس ، افسردگی
@hamsafarbamah

کتابهای صوتی «کاملا رایگان»
@PARSHANGBOOK

شعر خوب بخوانیم
@seda_tanha

متن دلنشین
@aram380

کارگاه رایگان نویسندگی
@anahelanjoman

نویسندگان بزرگ جهان (𝐏𝐃𝐅)
@PARSHANGBOOK_PDF

قلمرو زبانی
@zabanfarsiva

کانال خشت و خیال
@kheshtbekhesht

اینجا ورزشکار باش
@MaryamTeam

متن‌های عالی انرژی مثبت
@ghanonebawar

باغبون خودت باش
@Maryamgarden

هُنر شَراب زِندگی‌ست
@Geraf_art

هفت هزار سالگان
@abcdef123456_Hafthezarsalegan

باهم برگزیده کتاب ها را بخوانیم!
@beautifulminds4

برنامه ریزی موفقیت
@ravanshenasi_movafagh

ادبیات و هنـر چکامـه
@SELMULY

گلستان سعدی با معنی
@kidsbook7

باغ بهشت و سایه ی طوبی
@Bagebeheshtosaiietooba

مناسبت‌ها
@kanale_monasebatha

آموزش فن بیان و مهارتهای ارتباطی
@FaneBayan_MitraAllahyari

موسیقی های کمیاب
@RaDogram

آینه های خیال
@ayenehayekhiyal

پروکسی و سخنان خوب
@GAHgram

یک جرعه شرعه یک جرعه ادب
@cafeemiim

گزین بیت های فارسی
@Takbeitfarsi

حسِ خوبِ آرامش+انرژی‌مثبت
@RangiRangitel

بهترین پادکست ها
@AUDgram

یک فنجان « حالخوب »
@coffee_time_evening

قدم‌ به‌ قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
@Grammar_in_use25

کتابخانه صوتی
@omidearasbaran1

پاتوق شـاعران معاصر
@Bi_Molaahezeh

آموزش ترکی ‌استانبولی با گرامر
@Turkish_Nazli

بلبلی برگ گلی
@Bolbolibargegoli1397

جعلیات ادبی
@jaliateadabi

زبانشناسی و علوم شناختی
@Cognitive_Linguistics_Institute

ترفندهای روانشناسی
@aramesh_roh_ravan

آرشیو دیوان حافظ (متن + صوتی)
@GHAZALAK1

آموزش فنّ ِبیان+گویندگی
@amoozeshegooyandegi

آموزش رایگان مشاغل خانگی
@honarkadeh_aftab96

ادبیات فارسی متوسطه ی دوم
@farsiem2

جامعه شناسی زندگی روزمره
@SocioShades

بهترین داستان‌های کوتاه و رمان‌های دنیا
@FICTION_12

شعر ناب و ڪوتاه
@sher_moshaer

برگی از گلستان کتاب
@vaj_hay_eshgh

ترکی فووول صحبت کن
@TurkishDilli

زبانشناسی و آموزش زبان انگلیسی
@Linguistics_TEFL

کتاب بخوانیم
@LibMajazi

زیبایی های آفرینش
@stiiiiicker

آموزش رایگان بورس از مبتدی تا پیشرفته
@ECONVIEWS

موسیقی سنتی (تکنوازی سنتور)
@Msantoor

برنامه‌های رایگان اندروید + گروه پشتیبانی
@APPZ_KAMYAB

گلچین کتابهای صوتی PDF
@ketabegoia

آرشیو کامل کتاب و فیلم کوتاه
@Archivesbooks

عکس، خاطره، زیبایی
@PURITY_SHOT

آیدی ادمین جهت تبادل
@Fiction30

🔵 مقدمه‌ای بر فلسفه سیاسی و اقتصاد- بخش اول

✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل

آیا دولت باید بیمه سلامت همگانی را تامین نماید؟

آیا باید مالیات بر ارث وجود داشته باشد؟

آیا باید سربازی اجباری وجود داشته باشد؟

آیا افراد باید مجاز به فروش رای خود باشند؟

توماس هابز، نویسنده کتاب لوایتان در 1651، از ما می‌خواهد جهان را در "وضع طبیعی" تصور کنیم، وضعیتی که در آن هیچ دولت بیرونی وجود ندارد و همه مردم، جدا از میزان توانایی فیزیکی یا هوش، در معرض این ریسک هستیم که کارمان توسط دیگران مختل شود، اموال‌مان توسط دیگران مصادره شود، و چیزهای باارزش زندگی‌تان نابود شوند. در نتیجه در وضع طبیعی مردم مجبورند انرژی زیادی را صرف دفاع از چیزهای باارزش خود بکنند. در وضع طبیعی انسان‌ها این امکان را ندارند که به انجام کارهایی بپردازند که بنظر ما زندگی را ارزشمند می‌کنند، و تمام آن چیزا وقتی ممکن هستند که شما دارای سطحی از امنیت هستید. زندگی در وضع طبیعی، انفرادی، فقیرانه، نامطبوع، خشن و کوتاه است و سوال این‌ است که ما چگونه می‌توانیم از وضع طبیعی، از این وضعیت ترس دائمی خارج شویم. این جنگ نیست که فعالیت‌های انسانی را مختل می‌کند بلکه ترس از جنگ برای ایجاد اختلال در فعالیت‌های انسانی کافی‌ است.

بنظر هابز مشروعیت دولت با این سوال آغاز می‌شود که جهان بدون دولت چگونه می‌بود و پاسخ این که آن وضعیت برای همه ما نامطلوب می‌بود. پس برای خروج از وضع طبیعی، ما نیازمند سیستمی جهت قانونمند کردن روابط انسانی هستیم. بنابراین از نظر منطقی به سود ماست که از یک شهریار پیروی کنیم که او را لوایتان می‌نامد.

فیلسوف سیاسی جان رالز در کتاب تئوری عدالت در 1971 می‌نویسد: عدالت اولین فضیلت هر نهاد اجتماعی است همان‌گونه که حقیقت مهم‌ترین فضیلت هر دستگاه های فکری است. یک تئوری علمی حتی اگر بسیار زیبا باشد، وقتی غلط باشد، بی فایده است، یک ساختار سیاسی حتی اگر بسیار کارا، اگر عادلانه نباشد نامشروع است. در مورد فرضیه اصلی او، که عدالت بنیان اصلی نهادهای اجتماعی است، که هیچ جامعه ناعادلانه‌ای مشروعیت ندارد، رالز این سوالات را می پرسد:

چگونه باید منافع و آسیب های زندگی مشترک در یک جامعه توزیع شود تا عدالت برقرار گردد؟؟

و خصوصا او می‌پرسد ساختارهای نهادی اصلی باید چگونه باشند که جامعه عادلانه گردد؟؟

رالز می‌گوید جامعه عادلانه، جامعه‌ای است که افراد منطقی، آزاد و برابر آن را برای زندگی انتخاب می‌کنند. اما عملا ما درحالی وارد روابط با یکدیگر می‌شویم که انواع نابرابری‌ها وجود دارند. بعضی از ما ثروتمندیم، بعضی فقیر، بعضی از ما صاحب مهارت‌های ذهنی و فیزیکی هستیم که دیگران از آن بی‌بهره‌اند. اگر ما تلاش کنیم جامعه خود را بسازیم، با در نظر گرفتن این موارد، اعمال ما از موضع برابری نخواهند بود.

بینش رالز این است که گاهی عادلانه‌ترین روش تصمیم‌گیری این است که خود را در جایگاهی قرار دهیم که اطلاعات کمتری در دست داریم. به این فکر کنید که عادلانه ترین روش برای تقسیم یک کیک چیست؟

عادلانه ترین روش این است که از شما بخواهیم کیک را تقسیم کنید بدون دانستن اینکه کدام تکه در نهایت به شما خواهد رسید. اگر شما کیک را بدون دانستن سهم خود تقسیم کنید، آنرا عادلانه تقسیم خواهید کرد. رالز این وضعیت را "پرده بی‌خبری" می‌نامد.

فرض کنید شما برای زندگی سه انتخاب دارید:

یک، جامعه‌ای با میانگین درآمد یک‌صد هزار دلار ولی فقط 85% مردم صاحب حقوق پایه‌ای (حق رای، آزادی اراده، و حق داشتن دادرسی قضایی عادلانه) هستند،

دوم، میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و فقط 85% مردم از حقوق پایه‌ای برخوردارند،

و سوم میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و 100% مردم دارای حقوق پایه‌ای هستند.

در مقابل این سوال بیش از 95% مردم ، جامعه سوم را انتخاب می کنند. مردم بیش از این که در مورد وضعیت طبقه بالای جامعه فکر کنند، می‌خواهند از حداقل‌ها مطمئن شوند. این ایده که افراد وقتی از آینده مطمئن نیستند، از ریسک کردن دوری می‌کنند به نتیجه‌گیری رالز در مورد انتخاب انسان‌ها از پشت پرده بی‌خبری کمک می‌کند.

رالز پیشنهاد می‌دهد که به میزان نابرابری در جامعه دو شرط باید صادق باشند. شرط اول اینکه مزایای آن نابرابری‌ها باید در دسترس همگان باشد. و شرط دوم و جنجال برانگیز رالز این که به میزان نابرابری در جامعه، باید بازتوزیع بنفع افراد محروم‌تر صورت گیرد.

ادامه مطلب 🔻🔻🔻

ادامه مطلب 🔺🔺🔺

🔵 مقدمه‌ای بر فلسفه سیاسی و اقتصاد- ادامه

✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل

سه سال پس از انتشار تئوری عدالت، رابرت نوزیک پاسخ به آن را در کتاب "آنارشی، دولت، آرمانشهر" به چاپ رساند. به نظر نوزیک، رالز یک اشتباه اصولی را در مرکز تئوری خود قرار داده است. به عقیده او تنها برای عملکردهای حداقلی حفاظت در مقابل زور، سرقت و کلاهبرداری، و اجرای قرارداد وجود دولت قابل توجیه است. برخلاف رالز، در مرکز فلسفه سیاسی نوزیک ایده "برابری و عدالت" نیست بلکه "آزادی" است.

مالکیت یک چیز مشروع است اگر آن را بشکل مشروع بدست آوریم یعنی گرفتن آن وقتی مالکی نداشته یا گرفتن آن بطور مشروع از کسی که مالک مشروع آن بوده است. اگر من مالک چیزی باشم که شما به‌ من داده‌اید آنگاه هیچ کسی مشروعا نمی‌تواند آنرا از من بگیرد. ممکن است این ایده جنجالی به‌ نظر نرسد ولی بیایید نگاهی به پیامدهای آن بیندازیم.

فرض کنید همه ما مقدار مشابه پول مثلا یکصد دلار داشته باشیم و همه ما طرفدار بسکتبالیست بزرگ دهه 1970 "ویلت چمبرلین" هستیم. به فرض شما 25 سنت از ثروت خود را به ویلت چمبرلین بدهید و من 25 سنت بدهم و دوستان ما و همین طور

هزاران نفر دیگر تا زمانی که ثروت او دیگر آن صددلاری نیست که ما با آن آغاز کردیم بلکه هزاران هزار دلار. در دید نوزیک، هر تصمیمی برای گرفتن هر مقداری از پول او که از طریق مبادله داوطلبانه و مشروع صورت گرفته، تضییع حق خواهد بود، بنابراین هیچ گونه توزیع ثروتی، حتی اگر 99% ثروت در دست 1% جامعه باشد نامشروع نیست چون آنچه اهمیت دارد نحوه کسب این ثروت است. اگر تمام آن 99% ثروت در نتیجه معاملات قانونی بدست آمده باشد، آنگاه هرگونه بازتوزیع آن ثروت تضییع حق خواهد بود.

این مساله یک پاسخ راحت ندارد. دیدگاه نوزیک از نظر شهودی قدرتمند است. گرفتن پولی که هرکدام از ما بطور داوطلبانه به ویلت چمبرلین داده‌ایم به نوعی دزدی است. از طرف دیگر، در صورت عدم وجود این سرقت که بنام "مالیات" شناخته می‌شود، ما احتمالا در شرایطی قرار می‌گیریم که نه رالز و نه نوزیک نمی‌خواهند در آن باشند. به‌جای زندگی در جامعه‌ای که همه ما اعضای برابر آن باشیم، ممکن است ویلت و دوستان ثروتمندش قادر باشند به رسانه‌ها دسترسی داشته باشند، تبلیغات را برای حمایت از کاندیداهای خود بخرند، بتوانند بچه‌های خود را به مدارسی بفرستند که بتوانند به قدرت و منابع دسترسی بیابند بشکلی که دسترسی به حقوق پایه‌ای که نوزیک و رالز هر دو بر آن پافشاری می‌کنند برای بسیاری از مردم دور از دسترس قرار گیرد. مثال چمبرلین یک پدیده کلی را نشان می‌دهد که ما در جامعه با آن روبرو هستیم، تصمیم‌های فردی مقبول عموم اگر توسط افراد زیادی صورت گیرند می‌توانند مشکل‌ساز شوند.

بگذارید به چهار سوال ابتدایی خود برگردیم و بپرسیم پاسخ رالز و نوزیک به آن‌ها چه می‌بود.

در مورد این سوال که آیا دولت باید بیمه درمان همگانی را تضمین کند پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. برای رالز، سلامتی یک شرط اولیه برای حضور در جامعه مدنی است و از پشت پرده بی‌خبری به وضوح هر شخصی زندگی در جامعه‌ای را انتخاب می‌کند که در آن ایمنی‌اش تضمین شده باشد. در مقابل از نظر نوزیک، تامین این خدمات تنها با دخالت نامشروع در زندگی مردم (گرفتن مالیات اجباری) ممکن است.

در مورد سوال مشروعیت مالیات بر ارث، پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. رالز می گوید هر کدام از ما حق دارد در جامعه ای تقریبا برابر بدنیا بیاید و افرادی که مقادیر بزرگی به ارث می برند، دارای مزیتی هستند که برای محرومین جامعه در دسترس نیست. در مقابل نوزیک با تعجب می پرسد این ایده رالز از کجا می آید که کسی حق دارد به من بگوید که آیا حق دارم پولم را به فرزندانم بدهم یا نه.

در ارتباط با سوال سوم که آیا خدمت سربازی باید اجباری باشد یا اختیاری پاسخ رالز، حداقل در شرایط جنگ، سربازی اجباری می‌بود. همان‌گونه که مزایا و حقوق جامعه باید به طور برابر بین همه توزیع شود، سختی‌ها و مسئولیت‌ها هم باید توزیع شوند. تنها روش توزیع عادلانه این مسئولیت‌ها یک فرآیند تصادفی است. در مقابل نوزیک موافق سربازی داوطلبانه می‌بود. افراد حق دارند ریسک این عمل را بپذیرند و ظاهرا این حقیقت که افرادی که معمولا ورود به چنین شرایط ریسکی را می‌پذیرند انتخاب‌های چندانی ندارند، مایه ناراحتی نوزیک نیست.


🔻منبع https://bit.ly/2Lz73z9

🔸منبع: کانال کنجکاوی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵سازمان تجارت جهانی، دشمن تجارت آزاد

✍🏻 لو راکول

سازمان تجارت جهانی قرار بود سازوکاری عظیم برای سوق‌دادن جهان به‌سوی یکپارچگی اقتصادی بیشتر باشد؛ رویایی که قرن‌ها در مکتب لیبرالیسم وجود داشته است. ولی در واقعیّت، این سازمان چیزی جز احیای یک تصور غلط و قدیمی در باب «برنامه‌ریزی متمرکز» نبود؛ تصوّری که مدّعی است اداره‌ی تجارت جهانی به یک مرجع مرکزی نیاز دارد. در نبودِ اجماعی ایدئولوژیک در حمایت از لیبرالیسم کلاسیک، سازمان تجارت جهانی با مهر تأیید زدن بر سیاست‌هایی بسیار نادرست (همان‌طور که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند)، عملاً تجارت را به عرصه‌ای سیاسی بدل کرده است.

   اگرچه تجارت در دستور کار قرار داشت، ولی خبری از «تجارت آزاد» به‌معنای سنّتی و رایج آن نبود. سازمان تجارت جهانی از همان ابتدا بر این ایده استوار بود که کشورهای صنعتی و پیشرفته باید بازاری برای محصولات خود کشورهای فقیر و درمانده‌ی جهان بیابند؛ نه اینکه کشورهای فقیر هم ممکن است کالاهایی برای عرضه داشته باشند که مصرف‌کنندگان در کشورهای ثروتمند خواهان خرید آنند. به همین دلیل بود که موضوع «حقوق مالکیّت معنوی» (که در واقع نوعی انحصار تحمیلی برای تولیدکنندگان خاص در کشورهای ثروتمند است) در صدر دستور کار قرار داشت، ولی تجارت آزاد واقعی در حوزه‌ی محصولات کشاورزی به‌کلّی از دایره‌ی مذاکرات کنار گذاشته شده بود.

   کشورهای ثروتمند نیز بلوکی یکپارچه و هم‌سو نیستند. مقامات آمریکایی طبیعتاً خود را محق می‌دانند که کنترلی هژمونیک بر اقتصاد جهانی اعمال کنند؛ فرضی که وزرای دارایی اتّحادیّه‌ی اروپا را به‌شدّت محتاط و بدبین کرده است. این وضعیّت نتیجه‌ی سال‌ها سیاست‌های حمایت‌گرایانه‌ی (پروتکشنیستی) ایالات متّحده علیه هر کسی در هر کجای جهان است که جرئت کند محصولی بهتر از آنچه در «سرزمین آزادگان و دلیران» تولید می‌شود، بسازد (سرزمینی که اتفاقاً میزبان بزرگ‌ترین، مسلّح‌ترین و پرهزینه‌ترین حکومت در تاریخ جهان است).

   مشکل اینجاست که برای هر کسی که الفبای اقتصاد را بداند، مسئله روشن است: مزیّت نسبی کشورهای فقیر در جذب سرمایه و تولید کالا برای صادرات، دقیقاً همان مقرّرات‌زدایی در حوزه‌های کار و محیط‌زیست است. از آنجاکه هدف آن‌ها افزایش رقابت‌پذیری است (نه کاهش آن)، وضع قوانینی برای افزایش دستمزدها که تنها منجر به فرار سرمایه و بیکاری بیشتر می‌شود، هیچ توجیه منطقی ندارد. اگر آن‌ها امیدی به توسعه دارند، راهکار آن اعمال مقرّرات سخت‌گیرانه‌تر بر تولید نیست؛ بلکه آنچه نیاز دارند، بازاری آزاد است که بتوانند با تکیه بر مزیّت نسبی خود در آن رقابت کنند.

   کشورهای فقیر با مقاومت در برابر روند «هماهنگ‌سازی برای ارتقا» عملاً در کنار سنّت تجارت آزاد ایستاده‌اند. آنچه آن‌ها در واقع خواستار آن بودند، تحدید کلّی جهانی‌سازی (گلوبالیزاسیون) نبود، بلکه کاهش جهانی‌سازی سیاسی بود تا امکان گسترش جهانی‌سازی اقتصادی فراهم شود؛ زیرا این دو نیرو با یکدیگر در تضادّند.

   اگر کشورهای ثروتمند قرار است دم از «تجارت آزاد» بزنند، بهتر است خودشان هم به آن پایبند باشند. اینکه کشورهای ثروتمند محصولات کشاورزی یارانه‌دار خود را به جهان سوم صادر می‌کنند تا با قیمتی ارزان‌تر از هزینه‌ی تولید داخلی آن کشورها بفروشند، به خودی خود مسئله‌ای قابل‌توجّه است؛ ولی اینکه بی‌درنگ پس از آن، از پذیرش کالاهای ارزان‌قیمت کشورهای دیگر به بهانه‌ی «دامپینگ» خودداری کنند، در واقع نمک پاشیدن بر زخم است.

   حق با ترِنس کورکوران از روزنامه‌ی «نشنال‌پست» است: «این ایده که تجارت باید بیش از پیش بر پایه‌ی قوانین» و ساختارهای بوروکراتیک استوار باشد تا بازارهای آزاد، چنان ریشه‌دار شده که کمتر کسی ماهیّت اصلی تجارت آزاد را به یاد می‌آورد.» نکته‌ی طنزآمیز ماجرا اینجاست که بخش عمده‌ای از تقصیرها متوجّه سازمان تجارت جهان است، هرچند عوامل دیگری نیز در این میان سهم دارند. تجارت جهانی در تمام طول تاریخ تمدّن با شتاب پیش می‌رفت، بی‌آنکه نیازی به چنین نهادی باشد؛ نهادی که به تریبونی برای متعصّبان، طرفداران سیاست‌های حمایت‌گرایانه و کسانی‌که سودای تنظیم امور جهانی را در سر دارند، بدل شده است. وقتی بسیاری از طرفداران تجارت آزاد از تشکیل سازمان تجارت جهانی حمایت می‌کردند، آیا ساده‌لوح بودند یا رشوه گرفته بودند؟ به‌هرحال، سازمان تجارت جهانی دوست تجارت آزاد نیست.

#تجارت_آزاد #سازمان_تجارت_جهانی
#حمایت‌گرایی #بازار_آزاد #مزیت_نسبی

@Notes_On_Liberty

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها (5-1)

قبل از پرداختن به سوال آخر یعنی راه حل تورم ساختاری ضروری است به یکی از ابهامات مهمی که عمدتا پیروان جریان اصلی اقتصاد به آن دامن می‌زنند یعنی مقایسه سهل‌انگارانه و ساده‌انگارانه تورم در کشورهای در حال توسعه با کشورهای پیشرفته است را بررسی کنیم.

آیا مقایسه ساده انگارانه کشورهای در حال توسعه با کشورهای پیشرفته صحیح است؟

بانک جهانی در مجموعه‌ای مفصل درباره تورم در کشورهای در حال توسعه با عنوان Inflation in Emerging and Developing Economies Evolution, Drivers, and Policies چندین تفاوت اساسی را میان کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه‌یافته در رابطه با ساختار تورم، انتظارات تورمی و چارچوب‌های سیاستی بیان می‌کند. در ادامه این تفاوت‌ها به صورت خلاصه طرح می‌شوند:

مهار انتظارات تورمی: یکی از مهم‌ترین تفاوت‌ها این است که انتظارات تورمی بلندمدت در کشورهای در حال توسعه به طور ضعیف‌تری نسبت به کشورهای توسعه‌یافته مهار (Anchor) شده‌اند. به همین دلیل، انتظارات تورمی در اقتصادهای در حال توسعه نسبت به شوک‌های تورمی داخلی و جهانی حساسیت و تأثیرپذیری بسیار بیشتری دارند. البته این به این معنا نیست که در تمام کشورهای در حال توسعه این معضل وجود دارد به عنوان نمونه کشورهای نفت خیز جنوب خلیج فارس به دلیل درآمدهای ارزی هنگفت و جمعیت اندک و ذخایر ارزی بالا که امکان میخکوب کردن نرخ ارز را دارند؛ که لنگر اسمی بسیار معتبری است. اما این امکان را نباید به این معنا دانست که این کشورها دچار تورم ساختاری نیستند. ساختار تولید نامتوازن، صادرات تک محصولی، وابستگی شدید به واردات از جمله مهمترین ویژگی‌های تورم ساختاری با قوت بسیار بالا در این کشورها جاری است اما درآمدهای بالای ارزی ناشی از منابع زیرزمینی توانسته است این مشکلات را مهار کند و به عبارت بهتر به زیر فرش جارو کند.

حساسیت تورم به نوسانات نرخ ارز: به دلیل ضعف یا عدم وجود چارچوب‌های سیاست پولی قوی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، تورم در این کشورها حساسیت بیشتری به تغییرات نرخ ارز دارد و این نوسانات تأثیرات بزرگ‌تر و پایدارتری بر تورم آن‌ها می‌گذارند. علاوه بر این، سهم بسیار بزرگ‌تری از واردات کشورهای در حال توسعه با ارزهای خارجی (به‌ویژه دلار آمریکا) فاکتور (Invoiced) می‌شود که این موضوع انتقال نرخ ارز به تورم را در این کشورها افزایش می‌دهد. البته لازم به توضیح است که بانک جهانی از دیدگاه جریان غالب اقتصادی این موضوع را صرفا با چارچوب سیاست پولی قوی مربوط می‌داند در حالی که سیاست پولی ضعیف معلول شرایط ساختاری اقتصاد این کشورها است.

آستانه تأثیر منفی تورم بر رشد اقتصادی : آستانه نرخ تورمی که فراتر از آن رابطه منفی بین تورم و رشد اقتصادی آغاز می‌شود، در کشورهای توسعه‌یافته بسیار پایین‌تر است. این آستانه در کشورهای توسعه‌یافته معمولاً حدود ۲ تا ۳ درصد (و زیر ۱۰ درصد) است، در حالی که در کشورهای در حال توسعه حدود ۲۰ درصد تخمین زده می‌شود. البته آستانه بالاتر تورم در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه را نباید به معنای کم‌هزینه‌تر بودن تورم یا مطلوبیت نرخ‌های تورم بالا تفسیر کرد. این آستانه می‌تواند تا حدی بازتاب سازوکارهای تطبیقی مانند شاخص‌بندی دستمزدها و قراردادها، ساختار مالی و سابقه طولانی‌تر تورم باشد که به اقتصاد اجازه می‌دهد برای مدتی با تورم بالاتر سازگار شود. بااین‌حال، همین سازوکارهای تطبیقی می‌توانند به ماندگاری تورم کمک کنند. از این منظر، آستانه بالاتر ممکن است نشانه آن باشد که اقتصاد پیش از آشکار شدن آثار منفی تورم بر رشد، ظرفیت بیشتری برای جذب تورم دارد، نه اینکه تورم در آن اقتصاد بی‌هزینه است. پس از عبور از آستانه، تورم می‌تواند علاوه بر کاهش رشد، از طریق تضعیف سرمایه‌گذاری، عمق مالی و بهره‌وری، خودِ محدودیت‌های ساختاری اقتصاد را تشدید کند و یک حلقه بازخورد میان ضعف ساختاری و تورم ایجاد شود. به طور مشخص ایران سال‌ها با سطوح تورم کمتر از 30 درصد درگیر بوده است اما عبور از این آستانه که در شرایط چند سال اخیر شاهد آن هستیم اثرات فاجعه بار آن را نمایان کرده است.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ارائه مقاله درس قیمت‌گذاری: دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔸 عنوان مقاله
Online installment payments and price guarantees under randomized pricing

پرداخت‌های اقساطی آنلاین و تضمین‌های قیمت تحت قیمت‌گذاری تصادفی

🔸تهیه کننده: علی اسداله‌زاده، شایان معادی‌خواه، شهریار حبیبی، نجمه بحرانی

✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادی‌فر

#سجادیفر
#قیمت_گذاری

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(5-2)

سطح و نوسان تورم : کشورهای در حال توسعه، به طور کلی سطح میانگین تورم بالاتر و نوسانات شدیدتری را در تورم شاخص کل و هسته نسبت به کشورهای توسعه‌یافته تجربه می‌کنند. این تفاوت به این معنا نیست که کشورهای توسعه یافته هیچگاه با شوک مواجه نیستند همانطور که در این یادداشت این موضوع محور بحث بوده است ظرفیت و ساختار اقتصاد است که به یک کشور این قابلیت را می‌دهد که شوک‌های اقتصادی را جذب کند یا آنکه این شوک تبدیل به یک تورم پایدار شود. حتی مشاهده می‌شود که کشورهای پیشرفته‌ نیز در مقابل شوک‌های بزرگ تسلیم می‌شوند مانند آنچه بعد از کرونا در کشورهای غربی شاهدیم اما  ظرفیت و ساختار اقتصاد است تعیین می‌کند این شوک به چه نحو جذب و خنثی شود.

مکانیسم انتقال سیاست پولی: در کشورهای توسعه‌یافته، بانک‌های مرکزی کنترل دقیقی بر نرخ بهره بین‌بانکی کوتاه‌مدت دارند. اما در کشورهای در حال توسعه (به‌ویژه کم‌درآمد)، بازارهای مالی توسعه‌نیافته (مانند فقدان بازارهای بین‌بانکی و بازارهای ثانویه نقدشونده برای اوراق بهادار دولتی) و ضعف‌های نهادی، انتقال شوک‌های پولی به تورم را با مانع مواجه می‌کنند. این یافته را نیز باید در چارچوب جریان اصلی اقتصاد تفسیر کرد. درست است که در کشورهای توسعه یافته بانک‌های مرکزی کنترل دقیق بر نرخ بهره دارند اما این موضوع به این دلیل است تورمی که اغلب و نه همیشه در این کشورها می‌توانند رخ دهند با این ابزار قابل مدیریت است. در کشورهای در حال توسعه نرخ بهره نه تنها قادر نیست ضعف‌های ساختاری را بر طرف کند بلکه خود ابزار تشدید تضادهای توزیعی بین سفته بازان و پس اندازکنندگان است و چه بسا با تشدید این تعارضات نوسانات تورمی را نیز دامن زند.

پایداری مالی و بدهی دولتی: در کشورهای در حال توسعه، افزایش بدهی‌های عمومی آن‌ها را در برابر تغییرات تمایلات بازار و افزایش هزینه‌های استقراض بسیار آسیب‌پذیرتر کرده است. در مقابل، کشورهای توسعه‌یافته به دلیل اعتبار بالا و تثبیت‌شده سیاست‌های پولی خود، می‌توانند بدهی‌های بیشتری را بدون بی‌ثبات کردن انتظارات تورمی جامعه انباشت کنند. البته در این باره نیز نباید به تفسیر سهل‌انگارانه جریان اصلی  از ناپایداری مالی که خود را در غالب کسری بودجه نمایان می‌کند آلوده کرد که گویی دولت تعمدا به کسری دامن می‌زند. اولا این ناپایداری خود معلول ساختار تولید نامتوازن است که دولت را از درآمدهای مالیاتی پایدار محروم می‌کند ثانیا دولت به دلیل همین ساختار نامتوازن می‌باید نقش حمایتی فعالانه‌تری ایفا نماید که بتواند تولید را حفظ کند و این موضوع هزینه‌های دولت را افزایش می‌دهد ثالثا هزینه‌های دولت خود متأثر تورم است و به صورت مستمر بر کسری اسمی بودجه می‌افزاید.

با این توصیف تمایز بین کشورهای توسعه یافته و پیشرفته در تحلیل این اقتصادها نه تنها در ادبیات اقتصادی جایگاه مهمی دارد بلکه این نتیجه حیاتی را نیز در پی خواهد داشت که با عینکی که اقتصادهای پیشرفته تحلیل می‌شوند نباید به تحلیل اقتصادهای در حال توسعه پرداخت به این دلیل مهم که تفسیر مشترک از این اقتصادها به تجویز نسخه‌های مشترک برای مهار مشکلات منجر می‌شود که این نسخه‌ها اصولا برای نوع دیگری از اقتصاد طراحی شده  و توسعه یافته‌اند و این نسخه‌ها گاهی نه تنها شفابخش نیستند بلکه بیمار را به مرگ می‌کشانند.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS