📸 دکتر فرجی دانا، رئیس سابق دانشگاه تهران در مراسم بزرگداشت دکتر علی‌اکبر سیاسی، رئیس معروف دانشگاه تهران در سالهای ۱۳۲۱ تا ۱۳۳۳ @ehsanname

📸 عزت‌الله ضرغامی با انتشار این عکس از ویترین انتشارت آسیا (نزدیک میدان بهارستان) در اینستاگرام، از علاقه خودش به رمان‌های پلیسی و مطالعه چندباره آنها پیش از انقلاب گفت @ehsanname

📸 قفسه رمان‌های فارسی در یک کتابخانه عمومی (Irvine University Park Library) در اورنج‌کانتی، ایالت کالیفرنیا - عکس از اینستاگرام نشر افق @ehsanname

✍ رژیم [شوروی] با همه قدرتش می‌خواهد دهان شاعر را ببندد، اما شاعر همه چیز را نادیده می‌گیرد، چون عاشق شده... بله، پاسترناک عاشق شده بود
@ehsanname
تصویر اینستاگرام بیژن اشتری از کتابی در دست ترجمه

📸 استاد محمدعلی بهمنی در مراسم جشن امضای کتاب «شلتاق» از غلامرضا طریقی @ehsanname

حکایتی از کتاب المعجم فی معاییر اشعار العجم
با صدای محمدرضا شفیعی کدکنی

"اَلمُعجم فی مَعاییرِ اشعارِ العَجَم" کتابی است نوشتهٔ شمس قیس رازی در سدهٔ هفتم قمری که به دانش عروض، قافیه و نقد شعر می‌پردازد.
این کتاب سال‌ها مرجعی معتبر برای اهل ادب بود و هنوز نیز ارزش ادبیِ خود را تا حد زیادی حفظ کرده‌است.

درک موضوع اصلی حکایتی که می‌شنوید، موقوف دانستن این نکته تاریخی است ک تا زمان کتابت المعجم، در شکل کتابت میان حروف "ج" و "چ" تفاوتی نبود و هردو با یک نقطه و به صورت "ج" کتابت می‌شدند و نیز مد (~) در رسم‌الخط نوشته نمی شد.

در این حکایت یک رباعی (منسوب به خیام) نقل می‌شود:
دنیا به مراد رانده گیر، آخر چه؟
صد نامهٔ عمر خوانده گیر، آخر چه؟
گیرم که به کامِ دل بماندی صد سال،
صد سال دگر بمانده گیر، آخر چه؟
که با توجه به نکته مذکور ردیف آین رباعی (آخر چه) به شکل (اخرجه) کتابت می‌شده و اخرجه در عربی به معنای او را خارج کرد است.

این صدا مربوط به کلاس سبک‌شناسی استاد شفیعی‌کدکنی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در پاییز ۱۳۹۰ است.

متن حکایت

📌بعد از انتشار این عکس از وضعیت آشفته مزار #حسین_منزوی در کانال @moein_dehaz دوستداران آقای شاعر، کمپینی را با هشتگ #آهای_خبردار به راه انداخته و خواستار رسیدگی مسئولان هستند @ehsanname

◼️در حالی خبر درگذشت مریم میرزاخانی همه ما را شوکه کرده که درباره این نابغه جوان ریاضی جز یک کتاب، هیچ اثر دیگری تولید نکردیم؛ آن هم یک‌هفدهم از یک کتاب. تسلیت به خودمان @ehsanname

🎧 یک کتاب صوتی از ترجمه انگلیسی «شاهنامه» منتشر شده که مقدمه آن را فرانسیس فورد کاپولا روایت می‌کند @ehsanname

🎵صدای کاپولا و بخشهایی از کتاب صوتی را اینجا بشنوید:
kingorama.com/shahnameh-audiobook/

🗞 ۲۰سال پیش مریم میرزاخانی از حادثه سقوط اتوبوس دانشجویان دانشگاه شریف نجات یافته و برای نشریه دانشجویی «نقطه سر خط» تعریف کرده بود: اتفاق درست لحظه‌ای افتاد که همه فکر می‌کردیم خوشبختیم! @ehsanname

🗓 #یادداشت‌ها

⭕️ کتابخانه‌ی کوچک من
✅ پنیرش را برداشتند

▪️هفته‌ی گذشته و لابه‌لای خبرهای مختلف، یک خبر کوتاه هم بود. این که دکتر اسپنسرجانسون، نویسنده و روان‌شناس آمریکایی در هفتادو‌نه‌سالگی درگذشت.

▪️اگر به‌جا نیاورید، عرض شود ایشان نویسنده‌ی کتاب "چه‌کسی پنیر مرا جا‌به‌جا کرد/ برداشت/ یا هرچیز دیگر"ی بود که سال‌های سال ترجمه‌های مختلفش، صدرنشین ویترین‌ همه‌ی کتابفروشی‌ها بود و روی سر حلوایش می‌کردند.

▪️ظاهرأ این وضعیت در سایر ممالک هم برقرار بوده است، چون از زمان چاپ اول کتاب در سال۱۹۹۸ برای ۲۰۰هفته(نزدیک چهارسال) کتاب صدرنشین جدول پرفروش‌ترین کتاب‌های غیر داستانی در آمریکا بوده است و خیلی سریع، فروش و موفقیت و طرفدار و بقیه‌ی چیزها را یکجا برای او آورد.

▪️نوشته‌اند که این کتاب به ۳۷زبان ترجمه شده و در مجموع ۲۶میلیون نسخه فروخته است. برای آن‌ها که در جریان نیستند، این کتاب داستان چهار شخصیت خیالی را تعریف می‌کند: دو موش به اسم اسنیف و اسکوری و دو آدم کوچولو، هم و هاو. این چهار شخصیت قرار است قسمت‌های ساده و پیچیده‌ی شخصیت ما را نشان بدهند.

▪️این که ما، بعضی وقت‌ها مثل اسنیف عمل می‌کنیم که تغییرات را زود بو می‌کشد یا مثل اسکوری که به سرعت وارد عمل می‌شود. گاهی مثل هاو خودمان را با تغییرات تطابق می‌دهیم و بعضی وقت‌ها هم مثل هم در برابر تغییرات می‌ایستیم، چون می‌ترسیم وضعمان از این هم که هست، بدتر شود.

▪️بعد نویسنده از طریق روابط این چهارتا شخصیت و کشمکش‌هایشان، پیشنهادهایی برای موفقیت می‌دهد و چه و چه‌ها. در مورد این کتاب، گفتنی‌ها زیاد است؛ مثلأ می‌شود درباره‌ی دلایل موفقیتش حرف زد و این که چرا نویسنده‌های وطنی خودمان نمی‌توانند چنین ایده‌های ساده‌ای را کشف کنند و اگر هم ایده‌ای دارند، کشف‌های گذرا و زماندار است و اگر هم فکر پخته‌ای پیدا می‌شود، باز در وقت نوشتن موفق نیستند یا درباره‌ی این حرف بزنیم که چرا خوانندگان ما چنین استقبالی که هیچ، نصف این استقبال را از آثار نویسندگان خودمان نمی‌کنند.

▪️می‌شود درباره‌ی این که کتاب‌های موفقیت و روان‌شناسی ساده، اصلأ متن‌های مناسبی برای راهنمایی خوانندگان هستند، حرف زد و این که نوشتن درباره‌ی موضوع پیچیده‌ای به‌نام "روان"کاوی، کار یک دانشمند و متخصص آکادمیک است یا نویسنده‌های خوش‌قلم.

▪️اگر هم بالاخره به فرمولش دست پیدا کردیم و یکی مثل همین دکتر جانسون که جمع این دو قشر بود پیدا شد که کتاب را بنویسد، آن‌وقت این کتاب قابل نسخه‌پیچیدن برای همه‌ی کشورها و همه‌ی فرهنگ‌ها هست یا نیست؛ یعنی در موضوعاتی نظیر موفقیت، تفاوت‌های فرهنگی چقدر تأثیر دارد.

▪️به‌جز این‌ها می‌شود درباره‌ی بحث ترجمه‌های متعدد حرف زد که همین کتاب حداقل ۲۰ترجمه داشت و همین، کار خواننده‌ را دشوار می‌کرد و اصلا چطور باید ترجمه‌ی خوب را از ضعیف تشخیص داد و موقع خرید کتاب، به چه چیزهایی توجه کرد و این حرف‌ها...
yon.ir/Zucb5

▪️اما فعلأ و تا خبر درگذشت آقای پرفروش داغ است، بگذاریم این شعر پروین اعتصامی را زمزمه کنیم که:
هرکه باشی و به هرجا برسی/ آخرین منزل هستی این است
حتی اگر نویسنده‌ی پرفروش‌ترین کتاب‌ موفقیت هم باشی، باز در برابر مرگ ناموفق خواهی بود.

🖌 احسان رضایی

📌 منتشر شده در همشهری‌جوان|شماره ۶۱۰

⛔️ نقلِ مطلب بدون ذکر منبع، خلاف اخلاق رسانه‌ای است.

@HamshahriJAVAN

🎧 کتاب صوتی «بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم» با صدای پیام دهکردی منتشر شد. دهکردی قبلا هم «یک عاشقانه آرام» و «چهل نامه کوتاه به همسرم» از نادر ابراهیمی را خوانده بود @ehsanname

🔹حرفهای محمدرضا یزدانپرست درباره هشتگ #آهای_خبردار و واکنش به وضعیت تاسف‌انگیز مزار #حسین_منزوی در برنامه تلویزیونی «با صبح» (۲۵ تیر ۹۶) @ehsanname

✍ ابوطیّب محمد بن حاتم مُصعبی، دولتمرد و سیاست‌مدار عصر سامانی، جزو اولین گویندگان شعر فارسی هم هست. از او قصیده‌ای در نکوهش چرخ گردون مانده که بعد از هزار سال، هنوز هم خواندنی است. فقط این چند بیتش را ببینید:

جهانا، همانا فُسوسی و بازی
که بر کس نپایی و با کس نسازی

چرا زیرکانند بس تنگ‌روزی؟
چرا ابلهانند در بی‌نیازی؟

چرا عمرِ طاووس و درّاج کوتَه؟
چرا مار و کرکس زیَد در درازی؟

اگر نه همه کار تو باژگونه‌ست
چرا آن که ناکس‌تر، او را نوازی؟
@ehsanname
📌از «پیشاهنگان شعر فارسی» دکتر دبیرسیاقی، صفحه ۷۱ و ۷۲
#برچیده_ها

🔹نوشته حمید داودآبادی، نویسنده و ناشر معروفِ خاطرات جنگ، درباره برنامه پرجنجال دیروز، تفاوت نویسنده و سیاستمدار را خیلی خوب نشان می‌دهد @ehsanname

❌روزنامه «هفت صبح» این ۲۱ کتاب را به عنوان بدترین طرح جلدهای کتاب انتخاب کرده. بعضی از موارد البته سلیقه‌ای است و می‌شود از طرح برداشت متفاوتی کرد، اما ایده جالبی است @ehsanname

✍️سه برش از یک سفرنامه
@ehsanname
⚠️ جنگ تغییر کرده است. پدری برای‌مان می‌گفت که فرزندش را در حمله‌ی اول از دست داده بود. پیش از شهادت، پسر دمِ سحر زنگ زده بود که پدر از من راضی هستی... «حلال اله بنی. من قوتاردیم» و قبل از جواب پدر تماس قطع شده بود. تلفن هم‌راه یعنی تغییر جنگ... قسمتی‌ش این زیبایی را رقم می‌زند... اما همین پدر شروع کرد به گریستن و برای‌مان گفت که شب‌های بعد دوباره شماره‌ی پسرم بر صفحه ظاهر شد... هم‌رزمان‌ش به شهادت‌ش شهادت داده بودند اما جنازه برنگشته بود... شگفت‌زده شتابان گوشی را برداشتم... صدایی گفت: پسرت روی گردن‌ش خال داشت؟ گفتم بله بله... زهرخند زد. گفت هم‌الان سگان جنازه‌ی پسرت را پیشِ روی من به دندان کشیده‌اند مجوس... قسمتی از همان تغییر هم این زشتی را تصویر می‌کند.

⚠️ پشتِ خط، همان جا که با دیددرشب چشم می‌انداختیم، داعشی‌ها، غریبه نبودند. غریبه‌ها رفته بودند. مانده‌ها، همان اهالی بودند که جلو پای داعش گاو سر بریده بودند و حالا گیر افتاده بودند پشتِ رویای پیروزی... جنگ به جنگِ محلی، به جنگِ قومی، به جنگِ فرقه‌ای نزدیک شده است... باید هراسید.

⚠️ هر بار که عراق می‌روم، سری می‌زنم به بغداد. روزی که دیدم در محلات متصوفه‌ی بغداد، به جای کشکول و تبرزین، زنجیر و قمه می‌فروشند، شادمان نشدم، ترسیدم. روزی که بالای هلال گنبد مسجدِ تک‌مناره‌ی اهلِ سنت، پرچمِ «یا قمرِ بنی‌هاشم» دیدم، هراسان شدم. کوچ اهلِ سنت از مناطق مشترک، معناش کوچ دیگری است از شیعیان در جایی که ما نمی‌بینیم و ای بسا آن کوچ، اگر چه در رسانه‌های جهانی جایی ندارد، اما خون‌بارتر باشد. هم‌زیستیِ فرقِ مذهبی، هر جا که به هم بخورد، جهان را آبستنِ حادثه‌ای شوم می‌کند...

📌روایت نفسگیر رضا امیرخانی از خط مقدم نبرد با داعش را اینجا بخوانید:
mehrnews.com/news/4032919/