دارایی مکتوب ما به زبان فارسی به ویژه در بیرون از ایران در وضعیت بحرانی است. نسل جدید این طرف آب، یا درست فارسی یاد نگرفته، یا اصلا لازم ندیده یاد بگیرد یا مخلوط با انگلیسی حرف می‌زند. این باعث شده اگر کسی هم چیز موثری بنویسد خواننده زیادی جلب نمی‌کند. اینها فقط معلول‌ها هستند و دلایل عمیق‌ تری وجود دارند.
متولدین دهه پنجاه و شصت هم مدتهاست این بیرون سمت تولیدات فارسی نرفته و اکثرا کمی که جدی بنویسید متوجه نمی‌شوند. یعنی فاصله بین زبان گفتار و زبان مکتوب زیادتر از پیش شده است.

به همین خاطر اکثر تولید کنندگان محتوا ترجیح می‌دهند بلاگری فارسی سیاسی کنند و ابزار آنها یوتوب و اینستاگرام شود تا مقالات و کتاب. غالبا هم محتوای فست فودی با طعمه خشم‌آوری (Rage bait) تولید می‌کنند تا تصاعدی بیننده بگیرند. مثلا الان که داشتم به محتوای حرف کارشناس یکی از این برنامه‌ها گوش میدادم خانم کارشناس گفت کتاب بخوانید و ما در ایران مردم نداریم مردمان داریم. (فوری زدم بیرون)

شما همین حالا به دوره انقلاب مشروطه نگاه کنید، تعداد کتاب‌هایی که درباره وضعیت آن روز در همان زمان منتشر شده‌اند بیشتر از نوشته‌های همین ۴ سال گذشته از زن زندگی آزادی تا همین انقلاب شیر و خورشید است.

زبان فارسی در هر دو ایندکس جهانی یعنی هم «زبان محتوای وب» و هم «زبان کاربران» در بین ۱۵ تای اول جهان است. در سومین بخش یعنی حوزه مقالات علمی و انتشار کتاب هم بر اساس آمارهای پایگاه‌های استنادی بین‌المللی (مانند Scopus) و سازمان‌های بین‌المللی نشر (مانند UNESCO و اتحادیه بین‌المللی ناشران IPA)، رتبه زبان فارسی در رتبه پانزدهم شانزدهم قرار دارد.

شکاف اصلی در جهان برای زبان فارسی کجاست؟ بله علوم انسانی. در بخش علوم انسانی در انزوای کامل قرار داریم و تولید تقریبا صفر است.

به دلیل ناشناخته بودن زبان فارسی برای اکثر پژوهشگران غربی و عدم نمایه‌سازی اکثر این مجلات در Scopus یا Web of Science، میزان استناد بین‌المللی به مقالات علوم انسانی فارسی تقریبا نزدیک به صفر است، مگر آنکه در قالب کتاب‌ها یا مجلات خاص شرق‌شناسی به انگلیسی ترجمه شوند.

این یک بحران معرفتی و عاملیتی است؛ شکافی عمیق که باعث می‌شود یک جامعه در حساس‌ترین برهه‌های تاریخی خود، قدرت روایت‌گری مستقیم را از دست بدهد و به موضوعِ تحلیل دیگران بدل شود تا سوژه‌ی خود.

وقتی یک جنبش اجتماعی یا فکری، متن‌ها، ادبیات و بیانیه‌های نظری خود را به زبان‌های بین‌المللی ترجمه و مستند نمی‌کند، «فرایند ترجمه» تعطیل نمی‌شود؛ بلکه دیگران (تحلیل‌گران خارجی، رسانه‌های بین‌المللی، یا جریان‌های پروپاگاندا) جای این خلأ را پر می‌کنند. در نتیجه، مفاهیم و خواسته‌های اصیل جنبش بر اساس شابلون‌ها و کلیشه‌های پیش‌ساخته‌ی بیرونی بازتعریف می‌شوند.

جریان ترجمه در چند دهه اخیر عمدتا یک‌سویه و وارداتی بوده است. جامعه فکری ما دائما نظریه‌ها و الگوی‌های تحلیلی غرب را ترجمه کرده تا خود را با آن‌ها بفهمد، اما به‌ندرت دست به ساخت نظریه یا ترجمه تجربیات زیسته و بومی خود برده است. این ناهمترازی باعث شده تجربیات پیچیده جنبش‌های داخلی نتوانند مفاهیم جهانی مانند مقاومت، تغییر اجتماعی، یا حق را غنی‌تر کنند.

جنبش‌های سیاسی-اجتماعی دارای ریزه‌کاری‌ های فرهنگی، لایه‌های تاریخی و پیچیدگی‌ های زبانی هستند. در غیاب متون ترجمه‌شده اصیل و متفکرانی که بتوانند این لایه‌ها را به زبان جهانی صورت‌بندی کنند، کل یک حرکت عظیم به شعارهای تقلیل‌یافته یا دوگانه‌های ساده‌انگارانه (مانند سنت/مدرنیته یا شرق/غرب) در رسانه‌ها خلاصه می‌شود. این طور می‌شود که بین خودمان هر چه از شیر و خورشید بگوییم فقط بین خودمان می‌چرخد و چند سال دیگر، با صلاحدید پفیوزهای فرهنگی بیگانه، تفسیر و جایگزین می‌شود.


@elmos_parde

حقیقت تلخی که خیلی‌ها نمی‌خوان ببینن اینه: «بزرگترین دشمن مردم غزه، خود حماسه»

ماجرا هولناک‌تر و عمیق‌تر از یه جنگه؛ حماس یه دیکتاتوری مطلقه که نزدیک دو دهه‌ست بیش از دو میلیون نفر رو به گروگان گرفته.

اصلاً اینا چطوری تو غزه قدرت گرفتن؟

سال ۲۰۰۶ بعد از اینکه انتخابات رو بردن، یه جنگ داخلی راه انداختن، رقبای خودشون رو از بالای برج‌ها پرت کردن پایین و کنترل مطلق رو دست گرفتن. از اون موقع تا حالا غزه رنگ هیچ انتخاباتی رو ندیده! هر کی هم اعتراض کرد، جوابش بازداشت و شکنجه و گلوله بود.

همین چند وقت پیش، قبل از این جنگ جدید، مردم از فقر ریختن تو خیابون‌ها و شعار «بدنا نعيش» (می‌خوایم زندگی کنیم) سر دادن، ولی حماس با وحشیانه‌ترین شکل ممکن سرکوبشون کرد، رسانه‌های مستقل رو بست و دهن خبرنگارها رو دوخت! (چیزی شنیدین ازش؟ نه!)

بحث شستشوی مغزی هم تئوری نیست، یه فرآیند سیستماتیک دولتیه. وقتی تو یه نوار باریک، دور تا دورش محاصره باشه و نرخ بیکاری جوونا بالای ۶۰ درصد باشه، حماس می‌شه تنها کارفرمای شهر.

این‌ها اومدن از همون مهدکودک کتاب‌های درسی رو عوض کردن؛ تو تلویزیون برنامه‌ کودک ساختن تا به بچه‌ها یاد بدن چطوری تفنگ دست بگیرن و عملیات انتحاری کنن. حماس دقیقاً روی فقر، ناامیدی و ترومای جوونایی سرمایه‌گذاری کرد که کل عمرشون رو تو قرنطینه بودن و دنیا رو ندیدن. بهشون هویت کاذب و اسلحه داد و به اسم «عزت و شهادت» فرستادشون خط مقدم.

اوج فاجعه و بی‌شرفی کجاست؟

اینکه حماس برای نیروی نظامی خودش صدها کیلومتر تونل بتنی زیرزمینی ساخت، ولی تو این همه سال حتی یه پناهگاه برای مردم عادی غزه درست نکرد. راکت‌هاش رو از وسط مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها شلیک می‌کنه تا از مردم به عنوان سپر انسانی استفاده کنه. اگر اسرائیل بزنه، حماس با جنازه‌ها مظلوم‌نمایی می‌کنه؛ اگر هم نزنه که به کار نظامیش ادامه میده.

این یعنی گروگان‌گیری مطلق یک ملت برای اهداف ایدئولوژیک.

جوون‌های غزه شدن گوشت دم توپ حکومتی که رهبراش تو هتل‌های لوکس دوحه و استانبول نشستن و دستور جهاد می‌دن. قدرت حماس از مشروعیت نیست؛ محصول محاصره اطلاعاتی، فقر مادی و یه شستشوی مغزی سیستماتیکه.

حالا وقتی کسی از حماس حمایت می‌کنه یا بدون اینکه با حماس مخالفت کنه، از مردم غزه حمایت می‌کنه، داره نشون میده که طرفدار حکومتیه که هزاران نفر از مردم خودش رو تو طول این ۲۰ سال مستقیماً کشته.

@elmos_parde

بسیاری از زوال کنونی غرب خوشحال می‌شوند، چون آن را نتیجه‌ی همکاری خود غرب در نابودی ایران می‌دانند؛ چیزی که امروز گریبان خودش را گرفته است. این نگاه تا اندازه‌ای جذاب است، ولی دو نکته را نباید فراموش کرد: غربِ ضعیف هیچ‌گاه به سود ایران نیست، و مالک نخست و آخر گفتمان غرب‌ستیزی، چپ و آخوند هستند.

من بارها از سیاست‌های غرب و افرادش، از ترامپ گرفته تا نهادها و حتی جامعه، انتقاد می‌کنم، دقیقا به این دلیل که از فروپاشی غرب هراسانم. در فروپاشی غرب هیچ سودی برای جهان نیست.

هنگامی که از درون جامعه به آن نگاه کنید، بسیاری چیزها ترسناک‌تر از آن چیزی است که از بیرون به چشم می‌آید، و همین نشان می‌دهد چرا آخوند روزبه‌روز گستاخ‌تر می‌شود. از کمونیسم تا اسلام‌گرایی و مقاومت، همگی تا قلب آمریکا نفوذ کرده‌اند. شهردار پایتخت اقتصاد جهانی و نماینده‌ی دموکرات‌ها در ایالتی چرخشی چون میشیگان، تنها نوک این کوه یخ هستند که بیرون زده است. در کنار اینها، بسیاری از مردم آمریکا، به‌ویژه بخش بزرگی از دموکرات‌ها، از کشور خود بیزارند. آنهایی هم که حس میهن‌پرستی دارند، بخش بزرگی‌شان با خودبزرگ‌بینی‌ نهادینه شده، شناخت تاریخی درستی از کشورشان و ارتباطش با جهان ندارند و برای همین، موج انزواگرایی به فریبنده‌ترین موج بدل شده است.

سال‌ها فساد ساختاری، نهادهای اطلاعاتی و امنیتی را تضعیف کرده است؛ به‌گونه‌ای که حتی آرین طباطبایی، فردی که باید از هر جهت زیر نظر باشد، اسناد محرمانه را به دشمن منتقل می‌کند. لابی دشمنانت، از چین و روسیه و جمهوری اسلامی، تا قلب نظام سیاسی‌ات نفوذ کرده است. پیوسته درز اطلاعاتی رخ می‌دهد. کارمندان عالی‌رتبه‌ی امنیت ملی، از جمله جو کنت، پروپاگاندای دشمن را بازنشر می‌کنند. اطلاعات نظامی نشت می‌کند. دستگاه‌های امنیتی، به جای تحلیل درست داده‌ها، با جهت‌گیری‌های سیاسی، تحلیل‌های مخدوش را به عنوان برنامه ارائه می‌دهند.

در کنار اینها مقام‌های سیاسی اراده‌ی کشورت را تضعیف می‌کنند. از ماجرای افغانستان تا ایران. ده‌ها بار تهدید به حمله می‌کنی و هیچ رخ نمی‌دهد. کشتی‌ها را می‌زنند و می‌گویی آسیب چندانی نداشت. پایگاه‌هایت را می‌زنند و تلفات می‌دهی٬ بجای پاسخ٬ نیروهایت را جابه‌جا می‌کنی. از شریکانت نمی‌توانی دفاع کنی. درز اطلاعات درباره‌ی تجهیزاتت، دشمن را گستاخ‌تر می‌کند. ضعف در مسائل داخلی، از جمله قیمت نفت، مناسبات سیاسی، جشن ۲۵۰ سالگی و جام جهانی، همگی تصمیم‌هایت را محدود می‌کنند. کار درست را از نگاه تاریخی می‌دانی، ولی باید نگران انتخابات و استیضاح باشی. پیشاپیش گزینه‌ی حمله‌ی زمینی را از روی میز برمی‌داری چون نمی‌توانی با مردمت روراست گفتگو کنی. مردمت نیز حاضر نیستند برای آینده و جنگ هزینه بدهند.

همه‌ی اینها، در نگاه دشمن، از تو چهره‌ای ضعیف، ناتوان و محدود می‌سازد. هرچه دشمن گستاخ‌تر می‌شود، تو بیشتر پس‌روی می‌کنی. اکنون دشمن با خود می‌گوید: هرجا به میز مذاکره رفتم، آسیب دیدم؛ هرجا گستاخ‌تر شدم، اگرچه آسیب دیدم، اما آسیب هم زدم و امتیاز گرفتم. پس این بار باید بیش از گذشته بخواهم. آخوند نیز همین را می‌بیند و با خود می‌گوید: «باید کودن باشم اگر فشار تنگه را رها کنم.»

باری، این داستان به ژرفای نابودی فرهنگی بازمی‌گردد که سال‌هاست گریبان غرب را گرفته است. شاهنشاه آریامهر بارها در گفت‌وگوهای خود هشدار دادند که بزرگ‌ترین خطر برای غرب، خودبزرگ‌بینی و کاهلی است، و آنچه امروز رخ می‌دهد، برآمده از همین دو است.

@elmos_parde

اینم نتیجه‌ی مبارزشون که به پوشش اختیاری انجامید.

🔴جمهوری اسلامی ایران از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون دست‌کم ۹۱۶ حکم اعدام را به اجرا درآورده که از این تعداد، ۱۵ مورد در ماه اوت رخ داده است. شمار واقعی اعدام‌ها احتمالاً به‌مراتب بیشتر است؛ چرا که حکومت ایران برای جلوگیری از افشاگری، نظارت بین‌المللی و واکنش افکار عمومی، آمار واقعی اجرای اعدام‌ها را پنهان می‌کند.

🔸هم‌اکنون شمار زیادی از معترضان با اتهامات سنگین و خطر جدی اجرای حکم اعدام مواجه هستند. روند صدور این احکام بسیار شتاب‌زده، ناعادلانه و بدون رعایت آیین دادرسی منصفانه بوده است.

🔸جمهوری اسلامی از صدور و اجرای احکام اعدام به‌عنوان ابزاری برای ارعاب جامعه و پیشگیری از شکل‌گیری اعتراضات جدید استفاده می‌کند.

#نه_به_اعدام

@IranRights

پهلوی یعنی "زن زندگی آزادی"
دشمن پهلوی دشمن "زن" است.


@elmos_parde

#ارسالی
دوستان به هیچ عنوان پروفایل های تلگرام یا صفحه اینستاتون رو برای بسیجی ها باز نکنید. این حروم زاده ها سواستفاده میکنن
کانال تلگرام یکی از مادر جنده ترین دانشجوهای تاریخ علم و صنعت هست، که کلا دنبال معرف شدن هست حتی با نشون دادن عکس کص ننه اش
طرف عکس دختر مردم رو خیلی خیلی تابلو با هوش مصنوعی دست کاری کرده، چهار پنج تا عکس پروفایلش توی دیروز و پریروز گذاشته
عکس دختره با قاب عکس موشعلی و موشتبا رو نگاه کنید چقدر تابلو از هوش مصنوعی استفاده کرده به کله کیری و دست مچل آغا و دون دون بودن قاب عکس و ریشه درختی که توی زمین هست نگاه کنید.
ساعت ۸:۳۰ عکس کتلت رو گذاشته پروفایل
ساعت ۸:۴۲ نوحه گذاشته توی کانال
ساعت ۸:۴۳ کامنت گذاشته: محسن کیه؟
آخه ا‌.غ مادر جنده چرا مسیحی باید اسمش رو بذاره پونه

در کل جمهوری اسلامی و طرفدارانش از این مادر جنده بازیا زیاد انجام میدن

@elmos_parde

مدرک خارجی؟ جرم.
ایمیل به دانشگاه؟ جرم.
اپلای، فاند، مقاله و توصیه‌نامه؟ همه جرم.
در جدیدترین مصوبه مجلس، رسما هرگونه تلاش علمی برای رشد و ارتباط با جهان آزاد جرم‌انگاری شده. این قوانین مضحک و قرون‌ وسطایی، نه فقط فرار مغزها را متوقف نمی‌کند، بلکه تیر خلاصی است بر پیکر نیمه‌ جان دانشگاه و علم در ایران.

@elmos_parde

اطلاعات بدرد نخور:
قبل از اینکه خودم مدال المپیاد بگیرم، فکر می‌کردم کسی که نقره می‌گیره، دوم کشور شده.
ولی ۱ تا ۱۲ طلا
۱۲ تا ۳۶ نقره
۳۷ تا ۶۰ برنز می‌گیرن!

به این دوستمون نمیخوام هیت بدم و خیلی ممنونم از این توییتش ولی کانسپت المپیاد علمی کلا یه اسکم بزرگه تو ایران. المپیادهای علمی تو کشورهای کمونیستی اختراع شدن به عنوان ابزاری برای تبلیغ برتری علمی کمونیسم. سیستم علمی غرب بر اساس فعالیت علمی شامل پژوهش، تنظیم زمان، رشد فکری و تولید علم و توانایی کار تیمی شکل گرفت درحالیکه مسابقهٔ علمی‌ای مثل المپیاد صرفا براساس سرعت حل کردن و رسیدن به جواب در یک بازهٔ زمانی کوتاه و فشرده‌س. مثل اینکه شما اتحاد مثلث رو در ۵ ثانیه اثبات کنی ولی ندونی این کجای علم قراره کمکت کنه. همون گفتار رایجی که میگه اینهمه انتگرال خوندیم ولی هیچ جای زندگی به دردمون نخورد.
در ایران المپیاد در مقطع دبیرستان باعث پذیرش دانشجو بدون کنکور میشه ولی در غرب پذیرش دانشجوی لیسانس بر اساس چندین فاکتور مختلف هست که برتر علمی فقط یکیشه. مثلا دانشگاه MIT معیارهاش شامل ورزش، کارهای داوطلبانه، هنر و معدل کل دبیرستانه.
آخوند هم از المپیاد استفاده تبلیغاتی میکنه که بگه من سرآمد علمم ولی آیا سیستم آموزشی و پژوهشی مدارس و دانشگاههای ایران اصلا حرفی برای گفتن دارن؟!
المپیادهای علمی سرپوشی برای کتمان زباله بودن نظام آموزشی رژیمه.

دقیقا، کلاهبرداری‌ای بیش نیست. فقط یه مشت عقده‌ای تحویل جامعه میدن. المپیاد صرفا بر اساس آموزش پیش از موعد هست مثلا برای المپیاد فیزیک میان فیزیک هالیدی که برای دانشگاه هست رو تو دبیرستان آموزش میدن. در نتیجه اون نوجوون به جای این که در دبیرستان مشغول تفریح و شاختن خاطرات خوب باشه داره همش درس می‌خونه و اسیر رقابت بی مورد میشه. تهشم میرن دانشگاه میشینن کنار بقیه که المپیادی نبودن و در انتخای تحصیل هم اتفاقا از همکلاسی هاشون ضعیفتر عمل میکنن

خستم واقعا

از وقتی دبیرستانی بودم هر چند وقت یکبار یک بیانیه‌ای می‌یومد و مثلا خوف می‌کردیم واو عجب جرعتی به جمهوری اسلامی گفتن اعدام نکن.

یک سری کلمات رو ردیف می‌کردن بگن نکن
از اوون موقع سال‌ها گذشت
۹۸
۱۴۰۱ زن زندگی ازادی
انقلاب شیر خورشید

۵۰ تا دانشگاه در ایران هر ماه ۲ ۳ تا بیانیه دادن.

کسی حتی یک کلمشم یادشون نیست جمهوری اسلامی هم بعد هیچ کدوم این بیانیه‌ها حتی بک پشیز هم تغییر رویه نداد.

@elmos_parde

البته بگم

من با اعدام مخالفه.

ولی هی تکرار کردنش مثل اینه که بگی برای زنده موندن باید نفس کشید.

خب همه می‌دونن.

نه به اعدامی که به ما می‌گی که خب ما می‌دونیم.

به جمهوری اسلامی می‌گی هم که دیگه چی بگم ...