#اختصاصی
✅ محمود صادقی، دبیرکل پیشین انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها در گفتوگو با امتداد:
میانگین حقوق یک استاد دانشگاه در ایران نهایتا ۶۰۰ دلار و در خارج از کشور حداقل ۲ هزار دلار است/ هرکسی که فرصتی پیدا میکند، رفتن را بر ماندن ترجیح میدهد/ با وضعیت ایدهآل در دانشگاهها فاصله داریم/ بیشتر اشخاص میانمایه برای ریاست دانشگاهها انتخاب شدهاند/ در دوره رئیسی، شاهد حکومت حراست بر ریاست دانشگاهها بودیم/ در آن دوره، فضای امنیتی بر فضای علمی غلبه داشت
✍ امتداد-محمد جعفری: محمود صادقی، دبیرکل پیشین انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها و عضو هیئت رئیسه جبهه اصلاحات ایران در گفتوگویی با امتداد، ضمن اشاره به وضعیت کنونی حاکم بر فضای دانشگاهها، بخصوص پس از روی کار آمدن دولت چهاردهم و وزارت حسین سیمایی صراف در وزارت علوم، اظهار داشت: به طور کلی تا جایی که من اطلاع دارم، عموم مشکلات مربوط به اخراج اساتید و دانشجویان در دوره رئیسی در دوره کنونی و با تشکیل کارگروههایی از بدو آغاز به فعالیت وزارت علوم جدید، حل شده است.
🔹به نظر میرسد که دست کم، آن دسته از پروندههایی که جنبه سیاسی داشته، حل شده اما، ممکن است که مواردی باشد که جنبه غیرسیاسی داشته و کماکان پابرجا باشد. برخی از این پروندهها، مستلزم سیر بعضی فرآیندهای قضائی به مانند بررسی در دیوان عدالت و امثالهم بوده است.
🔹جهتگیری کلی دولت چهاردهم بر این است که اولا؛ مسئله و محدودیت ایجاد نکند و این، تحول بسیار مهمی است. بر خلاف دوره قبل که وزارت علوم و مدیریت دانشگاهها، بیشتر رویکرد محدودکننده داشتند. البته ما هنوز با وضعیت ایدهآل در دانشگاهها فاصله داریم.
🔹چرا که محدودیتهای فراوانی که دولت و وزارت علوم برای انتصاب افراد ذیصلاح داشتند، باعث شده که نتواند انتظارات را از جهت تغییرات مدیریتی در دانشگاهها برآورده کند. بیشتر اشخاص به نوعی میانمایه برای ریاست دانشگاهها امکان انتخاب پیدا کردهاند.
🔹اکثر چهرههایی که از سوی کانونهای صنفی، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها و در مجموع؛ جامعه مدنی دانشگاهی معرفی شدند، اکثرا نفرات چهارم و پنجم هم انتخاب نشده و افراد منتخب، عموما در رتبههای پنجم به بعد هستند. بنابراین در چنین وضعیتی، چندان انتظار تحولات معنادار و عمیق نمیتوان داشت.
🔹این مسئله، تنها منحصر به روئسای دانشگاهها نبوده و بسیاری از معاونین، روئسای دانشکدهها و مدیران گروههای آموزشی، همه در یک فرآیند محدود و تقریبا امنیتی انتخاب شده و میشوند. امری که مانع از بروز تحولات عمیق میشود. با وجود این، رویکرد کلی مدیران فعلی، رویکرد محدود کننده نبوده و این مدیران بیشتر؛ رویکرد همراهی دارند و حل مسائل گذشته.
🔹در حال حاضر، حقوق یک استاد دانشگاه در حد ۳۰ میلیون تومان یا کمتر از ۳۰۰ دلار است. در حالی که همین فرد فارغالتحصیل دکتری در خارج از کشور، حداقل ۲ هزار دلار از ناحیه تدریس در دانشگاه امکان درآمدزایی دارد. یا یک استاد تمام دانشگاه، نهایتا ۶۰۰ دلار در ایران درآمد دارد و ما با حقوق میانگین ۵۰۰ دلاری یک استاد در دانشگاههای ایران روبرو هستیم.
🔹بیثباتی کنونی در وهله فعلی در کنار همه این عوامل، باعث تشدید مهاجرت در میان اساتید شده است. پیرامون خودمان که نگاه میکنیم، هرکسی که فرصتی پیدا میکند، رفتن را بر ماندن ترجیح میدهد.
🔹در دوره رئیسی، متاسفانه ما شاهد حکومت حراست بر ریاست دانشگاهها بودیم و در وهله کنونی، حکومت ریاست بر حراست تا حدی رخ داده است. در آن دوره، برای دعوت از یک استاد برجسته برای داوری یک رساله یا شرکت در یک کنفرانس با مشکلات جدی روبرو بودیم و دست کم در دوره کنونی، شاهد چنین وضعیتی نیستیم.
🔹حداقل، من شاهد رخ دادن چنین اتفاقاتی نیستم. در آن دوره فضای امنیتی بر فضای علمی غلبه داشت که خوشبختانه این وضعیت در دوره کنونی تا حد زیادی مرتفع شده است.
#امتداد
@emtedadnet
✅ محمود صادقی، دبیرکل پیشین انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها در گفتوگو با امتداد:
میانگین حقوق یک استاد دانشگاه در ایران نهایتا ۶۰۰ دلار و در خارج از کشور حداقل ۲ هزار دلار است/ هرکسی که فرصتی پیدا میکند، رفتن را بر ماندن ترجیح میدهد/ با وضعیت ایدهآل در دانشگاهها فاصله داریم/ بیشتر اشخاص میانمایه برای ریاست دانشگاهها انتخاب شدهاند/ در دوره رئیسی، شاهد حکومت حراست بر ریاست دانشگاهها بودیم/ در آن دوره، فضای امنیتی بر فضای علمی غلبه داشت
✍ امتداد-محمد جعفری: محمود صادقی، دبیرکل پیشین انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها و عضو هیئت رئیسه جبهه اصلاحات ایران در گفتوگویی با امتداد، ضمن اشاره به وضعیت کنونی حاکم بر فضای دانشگاهها، بخصوص پس از روی کار آمدن دولت چهاردهم و وزارت حسین سیمایی صراف در وزارت علوم، اظهار داشت: به طور کلی تا جایی که من اطلاع دارم، عموم مشکلات مربوط به اخراج اساتید و دانشجویان در دوره رئیسی در دوره کنونی و با تشکیل کارگروههایی از بدو آغاز به فعالیت وزارت علوم جدید، حل شده است.
🔹به نظر میرسد که دست کم، آن دسته از پروندههایی که جنبه سیاسی داشته، حل شده اما، ممکن است که مواردی باشد که جنبه غیرسیاسی داشته و کماکان پابرجا باشد. برخی از این پروندهها، مستلزم سیر بعضی فرآیندهای قضائی به مانند بررسی در دیوان عدالت و امثالهم بوده است.
🔹جهتگیری کلی دولت چهاردهم بر این است که اولا؛ مسئله و محدودیت ایجاد نکند و این، تحول بسیار مهمی است. بر خلاف دوره قبل که وزارت علوم و مدیریت دانشگاهها، بیشتر رویکرد محدودکننده داشتند. البته ما هنوز با وضعیت ایدهآل در دانشگاهها فاصله داریم.
🔹چرا که محدودیتهای فراوانی که دولت و وزارت علوم برای انتصاب افراد ذیصلاح داشتند، باعث شده که نتواند انتظارات را از جهت تغییرات مدیریتی در دانشگاهها برآورده کند. بیشتر اشخاص به نوعی میانمایه برای ریاست دانشگاهها امکان انتخاب پیدا کردهاند.
🔹اکثر چهرههایی که از سوی کانونهای صنفی، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها و در مجموع؛ جامعه مدنی دانشگاهی معرفی شدند، اکثرا نفرات چهارم و پنجم هم انتخاب نشده و افراد منتخب، عموما در رتبههای پنجم به بعد هستند. بنابراین در چنین وضعیتی، چندان انتظار تحولات معنادار و عمیق نمیتوان داشت.
🔹این مسئله، تنها منحصر به روئسای دانشگاهها نبوده و بسیاری از معاونین، روئسای دانشکدهها و مدیران گروههای آموزشی، همه در یک فرآیند محدود و تقریبا امنیتی انتخاب شده و میشوند. امری که مانع از بروز تحولات عمیق میشود. با وجود این، رویکرد کلی مدیران فعلی، رویکرد محدود کننده نبوده و این مدیران بیشتر؛ رویکرد همراهی دارند و حل مسائل گذشته.
🔹در حال حاضر، حقوق یک استاد دانشگاه در حد ۳۰ میلیون تومان یا کمتر از ۳۰۰ دلار است. در حالی که همین فرد فارغالتحصیل دکتری در خارج از کشور، حداقل ۲ هزار دلار از ناحیه تدریس در دانشگاه امکان درآمدزایی دارد. یا یک استاد تمام دانشگاه، نهایتا ۶۰۰ دلار در ایران درآمد دارد و ما با حقوق میانگین ۵۰۰ دلاری یک استاد در دانشگاههای ایران روبرو هستیم.
🔹بیثباتی کنونی در وهله فعلی در کنار همه این عوامل، باعث تشدید مهاجرت در میان اساتید شده است. پیرامون خودمان که نگاه میکنیم، هرکسی که فرصتی پیدا میکند، رفتن را بر ماندن ترجیح میدهد.
🔹در دوره رئیسی، متاسفانه ما شاهد حکومت حراست بر ریاست دانشگاهها بودیم و در وهله کنونی، حکومت ریاست بر حراست تا حدی رخ داده است. در آن دوره، برای دعوت از یک استاد برجسته برای داوری یک رساله یا شرکت در یک کنفرانس با مشکلات جدی روبرو بودیم و دست کم در دوره کنونی، شاهد چنین وضعیتی نیستیم.
🔹حداقل، من شاهد رخ دادن چنین اتفاقاتی نیستم. در آن دوره فضای امنیتی بر فضای علمی غلبه داشت که خوشبختانه این وضعیت در دوره کنونی تا حد زیادی مرتفع شده است.
#امتداد
@emtedadnet
❤5🔥3👍2😁1
📷امیرمحمد خوشاقبال، از متهمان پرونده اکباتان، پس از ماهها تلاش برای تامین وثیقه ۵۰ میلیارد تومانی، موقتا از زندان آزاد شد.
#امتداد
@emtedadnet
.
#امتداد
@emtedadnet
.
❤16👎3😢1
✅وضعیت زنان خانهدار؛ از شرایط سخت، تحقیرها و بیمزدبودن کارشان تا ناتوانی در پرداخت حق بیمه
✍🏻شرق-نسترن فرخه: «آنها زنان خانهداری هستند که از کار شبانهروزی خستهاند. ۱۵ زن که از فرسودگی و زخم زبان اطرافیان و جامعه درباره خود روایت میکنند و باور دارند برخلاف نگاه بیشتر مردم، ما حتی وقت کافی برای استراحت هم نداریم». تمام روز بدون تعطیلی کار میکنند و با اینکه شغل درآمدزایی ندارند اما از آنها خواسته میشود ماهانه چند میلیون تومان حق بیمه پرداخت کنند. براساس قوانین موجود، «خانهداری» شغل محسوب نمیشود، سابقه بیمهپردازی برای آن تعریف نشده و هیچ پشتوانهای برای دوران سالمندی وجود ندارد.
🔹گزارش کامل را اینجا بخوانید
#امتداد
@emtedadnet
افسردگی «خانهدار»ها
✍🏻شرق-نسترن فرخه: «آنها زنان خانهداری هستند که از کار شبانهروزی خستهاند. ۱۵ زن که از فرسودگی و زخم زبان اطرافیان و جامعه درباره خود روایت میکنند و باور دارند برخلاف نگاه بیشتر مردم، ما حتی وقت کافی برای استراحت هم نداریم». تمام روز بدون تعطیلی کار میکنند و با اینکه شغل درآمدزایی ندارند اما از آنها خواسته میشود ماهانه چند میلیون تومان حق بیمه پرداخت کنند. براساس قوانین موجود، «خانهداری» شغل محسوب نمیشود، سابقه بیمهپردازی برای آن تعریف نشده و هیچ پشتوانهای برای دوران سالمندی وجود ندارد.
🔹گزارش کامل را اینجا بخوانید
#امتداد
@emtedadnet
❤6😢3😁2👎1👏1
✅ اسکای نیوز: فشار آمریکا بر ونزوئلا شاید کمتر به مواد مخدر مربوط باشد و بیشتر به تأمین نفت پالایشگاههای آمریکا ربط داشته باشد
دونالد ترامپ میگوید فشار آمریکا بر ونزوئلا به موضوع مواد مخدر مربوط است. اما توضیح قانعکنندهتری وجود دارد:
🔹 نفت. نه هر نوع نفتی، بلکه نفت خام سنگین. اگرچه آمریکا بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان است، بخش عمده تولید آن نفت شیلِ سبک است. بسیاری از پالایشگاههای آمریکا—بهویژه در تگزاس و لوئیزیانا—برای فرآوری نفت خام سنگین و متراکم طراحی شدهاند و تغییر یا نوسازی آنها هزینهای میلیارددلاری در پی خواهد داشت. / انتخاب
#امتداد
@emtedadnet
دونالد ترامپ میگوید فشار آمریکا بر ونزوئلا به موضوع مواد مخدر مربوط است. اما توضیح قانعکنندهتری وجود دارد:
🔹 نفت. نه هر نوع نفتی، بلکه نفت خام سنگین. اگرچه آمریکا بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان است، بخش عمده تولید آن نفت شیلِ سبک است. بسیاری از پالایشگاههای آمریکا—بهویژه در تگزاس و لوئیزیانا—برای فرآوری نفت خام سنگین و متراکم طراحی شدهاند و تغییر یا نوسازی آنها هزینهای میلیارددلاری در پی خواهد داشت. / انتخاب
#امتداد
@emtedadnet
👏6❤2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 عمیقترین شکاف فرونشست کشور در نیشابور
🔹نیشابور با ثبت عمیقترین شکاف فرونشست کشور و نرخ سالانه ۸۶ میلیمتر، به یکی از بحرانیترین نقاط ایران تبدیل شده است و اکنون زیرساختهای حیاتی و آینده کشاورزی منطقه را تهدید میکند./ایسنا
#امتداد
@emtedadnet
🔹نیشابور با ثبت عمیقترین شکاف فرونشست کشور و نرخ سالانه ۸۶ میلیمتر، به یکی از بحرانیترین نقاط ایران تبدیل شده است و اکنون زیرساختهای حیاتی و آینده کشاورزی منطقه را تهدید میکند./ایسنا
#امتداد
@emtedadnet
🤬8🥰3😱2
✅ظریف در پنل «دیپلماسی در زمان جنگ و آینده منطقه» مطرح کرد:
من یک منطقهِ قوی میخواهم، یک ایرانِ قوی، یک عراقِ قوی و یک عربستانِ قوی
محمدجواد ظریف که برای حضور در مراسم رونمایی از ترجمه عربی کتاب پایاب شکیبایی با عنوان عربی «صمود الدیبلوماسیه» به عراق سفر کرده بود، در پنل دیپلماسی «در زمان جنگ و آینده منطقه» سخنرانی کرد.
🔹 نتایج هشت دهه تجاوزگری مداوم رژیم صهیونیستی در منطقه برای همه کاملا روشن است. هیچ کس جز این رژیم نمیتواند مسوول این همه مشکلات و بحرانها در منطقه ما باشد.
🔹 نباید زندانی گذشته بمانیم زیرا در این صورت، نمیتوانیم افقهای آینده را ببینیم و اگر نتوانیم فرصتهای آینده را ببینیم، قطعا اشتباهات گذشته را تکرار خواهیم کرد.
🔹 من پیشنهادی را در مجله اکونومیست ارائه دادم و آن را «مودت» نامیدم، که به معنای انجمن گفتوگوی غرب آسیای مسلمان است. به جای خصومت، در مورد دوستی و برادری صحبت میکنیم.
🔹 ما اینجا فقط یک مشکل هستهای داریم که آن هم سلاحهای هستهای اسرائیل است، اما پتانسیل زیادی برای آینده داریم.
🔹 اگر ما در ایران فناوری غنیسازی داریم، میتوانیم آن را با برادران عرب و مسلمان خود به اشتراک بگذاریم.
🔹 بسیار مفتخرم که اولین سفرم به عنوان وزیر به عراق بود و بیشتر سفرهایم به این منطقه است.
🔹 من را به آمریکایی بودن متهم میکنند؛ درحالی که تحریمهای آمریکا علیه من اعمال شده است.
🔹 من یک منطقهِ قوی میخواهم؛ یک ایرانِ قوی، یک عراقِ قوی، یک عربستانِ قوی و اینکه همگی قوی باشند.
🔹 شهید سلیمانی گفت که ما اینجا هستیم تا مانع از کنترل هر طرفی بر طرف دیگر شویم و برای کمک به یکدیگر تلاش میکنیم.
🔹 ایران هیچ چشمداشتی به سرزمین یا منابع دیگران ندارد.
🔹 برنامه هستهای ما در ذهن ما، در ذهن ایرانیها است.
🔹 آنها موفق نشدهاند اراده خود را بر ما تحمیل کنند.
🔹 آنها نتوانستند در جریان مذاکرات اراده خود را به ما تحمیل کنند و به همین دلیل ترامپ از برجام خارج شد.
🔹 زمانی که آمریکاییها همدیگر را میخوردند، ما اینجا تمدن داشتیم.
🔹 تا زمانی که اشغال وجود دارد، تا زمانی که آپارتاید وجود دارد و تا زمانی که کشتار وجود دارد، مقاومت نیز وجود خواهد داشت.
🔹 ما بمب نمیخواهیم زیرا معتقدیم که بمب به ما کمکی نمیکند.
🔹 به نفع ایران و عراق است که یک رابطه اختیاری و نه از روی ناچاری با چین، با روسیه و با غرب داشته باشند.
🔹 این یکی از مهمترین شعارهای انقلاب اسلامی است: «نه شرقی، نه غربی»./هم میهن
#امتداد
@emtedadnet
من یک منطقهِ قوی میخواهم، یک ایرانِ قوی، یک عراقِ قوی و یک عربستانِ قوی
محمدجواد ظریف که برای حضور در مراسم رونمایی از ترجمه عربی کتاب پایاب شکیبایی با عنوان عربی «صمود الدیبلوماسیه» به عراق سفر کرده بود، در پنل دیپلماسی «در زمان جنگ و آینده منطقه» سخنرانی کرد.
🔹 نتایج هشت دهه تجاوزگری مداوم رژیم صهیونیستی در منطقه برای همه کاملا روشن است. هیچ کس جز این رژیم نمیتواند مسوول این همه مشکلات و بحرانها در منطقه ما باشد.
🔹 نباید زندانی گذشته بمانیم زیرا در این صورت، نمیتوانیم افقهای آینده را ببینیم و اگر نتوانیم فرصتهای آینده را ببینیم، قطعا اشتباهات گذشته را تکرار خواهیم کرد.
🔹 من پیشنهادی را در مجله اکونومیست ارائه دادم و آن را «مودت» نامیدم، که به معنای انجمن گفتوگوی غرب آسیای مسلمان است. به جای خصومت، در مورد دوستی و برادری صحبت میکنیم.
🔹 ما اینجا فقط یک مشکل هستهای داریم که آن هم سلاحهای هستهای اسرائیل است، اما پتانسیل زیادی برای آینده داریم.
🔹 اگر ما در ایران فناوری غنیسازی داریم، میتوانیم آن را با برادران عرب و مسلمان خود به اشتراک بگذاریم.
🔹 بسیار مفتخرم که اولین سفرم به عنوان وزیر به عراق بود و بیشتر سفرهایم به این منطقه است.
🔹 من را به آمریکایی بودن متهم میکنند؛ درحالی که تحریمهای آمریکا علیه من اعمال شده است.
🔹 من یک منطقهِ قوی میخواهم؛ یک ایرانِ قوی، یک عراقِ قوی، یک عربستانِ قوی و اینکه همگی قوی باشند.
🔹 شهید سلیمانی گفت که ما اینجا هستیم تا مانع از کنترل هر طرفی بر طرف دیگر شویم و برای کمک به یکدیگر تلاش میکنیم.
🔹 ایران هیچ چشمداشتی به سرزمین یا منابع دیگران ندارد.
🔹 برنامه هستهای ما در ذهن ما، در ذهن ایرانیها است.
🔹 آنها موفق نشدهاند اراده خود را بر ما تحمیل کنند.
🔹 آنها نتوانستند در جریان مذاکرات اراده خود را به ما تحمیل کنند و به همین دلیل ترامپ از برجام خارج شد.
🔹 زمانی که آمریکاییها همدیگر را میخوردند، ما اینجا تمدن داشتیم.
🔹 تا زمانی که اشغال وجود دارد، تا زمانی که آپارتاید وجود دارد و تا زمانی که کشتار وجود دارد، مقاومت نیز وجود خواهد داشت.
🔹 ما بمب نمیخواهیم زیرا معتقدیم که بمب به ما کمکی نمیکند.
🔹 به نفع ایران و عراق است که یک رابطه اختیاری و نه از روی ناچاری با چین، با روسیه و با غرب داشته باشند.
🔹 این یکی از مهمترین شعارهای انقلاب اسلامی است: «نه شرقی، نه غربی»./هم میهن
#امتداد
@emtedadnet
❤7😁7👎2👍1
✅تکرار رویای تکراری
چرا بازگشت خوانندههای لسآنجلسی به ایران هر بار به بنبست میخورد؟
🔹«دوست دارم قبل از مرگم در ایران باشم» و «میخواهم به ایران برگردم»؛ این دو جمله پرتکرارترین حس خوانندههای لسآنجلسی نسبت به وطنشان بوده که در دو دهه اخیر بارها در موقعیتهای مختلف با بغض و دلتنگی به زبان آوردهاند.
🔹در یکسال اخیر هم اخباری از تمایل خوانندههای پاپ همچون معین، مارتیک، شهرام شبپره، سیاوش شمس و... برای بازگشت به ایران شنیده شد. مسئولان دولتی نیز در هر دوره، نسبت به این تمایلات واکنشهای مثبتی نشان دادند، اما مسئله مجوز فعالیتهای هنری این خوانندهها در کشور جدیتر و پیچیدهتر از حرف و وعده است. بهویژه آنکه فعالان داخلی موسیقی در کشور، از مخاطبان و خوانندهها گرفته، تحتتاثیر تحولات سیاسی و اجتماعی سهسال اخیر نسبت بهقبل با محدودیتها و ممنوعیتهای شدید و بیشتری همچون لغو کنسرت، مسدودی صفحات مجازی و برخورد با مخاطبان مواجه شدهاند.
🔹دراینمیان نمونههای جنجالی هم از حضور گسترده و چندهزار نفری در کنسرت یکی از خوانندههای پاپ داخلی در لسآنجلس وجود دارد که از نظر فرم و محتوا بیشباهت به کنسرتهای خوانندههای ایرانی خارج از کشور نبود و این سوال را در ذهن ایجاد میکند که چه فرقی از نظر محتوایی بین خوانندههای پاپ بهاصطلاح آنور آبی و اینور آبی وجود دارد که سالهاست حس نوستالژیک و خاطرهجمعی ایرانیها بازیچه اخبار ضدونقیض بازگشت آنها به کشور میشود؟
🔹علت اصلی تکرار چندباره تمایل خوانندههای لسآنجلسی به ایران و عدمتحقق آن به ساختار مبهم، پیچیده و پشتپرده مجوز فعالیتهای فرهنگی و هنری در کشور برمیگردد. این درحالیاست که برخی معتقدند ورود و فعالیت این هنرمندان در کشور میتواند تحولات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را با افزایش رقابت سالم، تنوع تولیدات، کاهش قیمتها و تقویت انسجام ملی بههمراه بیاورد.
🔹اما بازگشت این هنرمندان که هیچ سابقه سیاسیای ندارند و فعالیتشان صرفاً هنری بوده، همچنان مبهم و غیرشفاف است. این درحالیاست که کارشناسان بر این باورند که شفافسازی دراینخصوص میتواند به اعتماد بیشتر هنرمندان و مخاطبان به سیاستگذاران منجر شود.
ادامه مطلب در سایت هممیهن آنلاین
#امتداد
@emtedadnet
چرا بازگشت خوانندههای لسآنجلسی به ایران هر بار به بنبست میخورد؟
🔹«دوست دارم قبل از مرگم در ایران باشم» و «میخواهم به ایران برگردم»؛ این دو جمله پرتکرارترین حس خوانندههای لسآنجلسی نسبت به وطنشان بوده که در دو دهه اخیر بارها در موقعیتهای مختلف با بغض و دلتنگی به زبان آوردهاند.
🔹در یکسال اخیر هم اخباری از تمایل خوانندههای پاپ همچون معین، مارتیک، شهرام شبپره، سیاوش شمس و... برای بازگشت به ایران شنیده شد. مسئولان دولتی نیز در هر دوره، نسبت به این تمایلات واکنشهای مثبتی نشان دادند، اما مسئله مجوز فعالیتهای هنری این خوانندهها در کشور جدیتر و پیچیدهتر از حرف و وعده است. بهویژه آنکه فعالان داخلی موسیقی در کشور، از مخاطبان و خوانندهها گرفته، تحتتاثیر تحولات سیاسی و اجتماعی سهسال اخیر نسبت بهقبل با محدودیتها و ممنوعیتهای شدید و بیشتری همچون لغو کنسرت، مسدودی صفحات مجازی و برخورد با مخاطبان مواجه شدهاند.
🔹دراینمیان نمونههای جنجالی هم از حضور گسترده و چندهزار نفری در کنسرت یکی از خوانندههای پاپ داخلی در لسآنجلس وجود دارد که از نظر فرم و محتوا بیشباهت به کنسرتهای خوانندههای ایرانی خارج از کشور نبود و این سوال را در ذهن ایجاد میکند که چه فرقی از نظر محتوایی بین خوانندههای پاپ بهاصطلاح آنور آبی و اینور آبی وجود دارد که سالهاست حس نوستالژیک و خاطرهجمعی ایرانیها بازیچه اخبار ضدونقیض بازگشت آنها به کشور میشود؟
🔹علت اصلی تکرار چندباره تمایل خوانندههای لسآنجلسی به ایران و عدمتحقق آن به ساختار مبهم، پیچیده و پشتپرده مجوز فعالیتهای فرهنگی و هنری در کشور برمیگردد. این درحالیاست که برخی معتقدند ورود و فعالیت این هنرمندان در کشور میتواند تحولات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را با افزایش رقابت سالم، تنوع تولیدات، کاهش قیمتها و تقویت انسجام ملی بههمراه بیاورد.
🔹اما بازگشت این هنرمندان که هیچ سابقه سیاسیای ندارند و فعالیتشان صرفاً هنری بوده، همچنان مبهم و غیرشفاف است. این درحالیاست که کارشناسان بر این باورند که شفافسازی دراینخصوص میتواند به اعتماد بیشتر هنرمندان و مخاطبان به سیاستگذاران منجر شود.
ادامه مطلب در سایت هممیهن آنلاین
#امتداد
@emtedadnet
❤4😢2👍1👎1
✅ بهبهانه هشتاد و یکمین سالروز درگذشت «میرزا حسن رشدیه»
پدر، دختر و یک رویا
🔹 «زنان، نخستین معلمان مردان هستند.» این جمله بالای لوگوی روزنامه «نامه بانوان» درج شده بود. چهارمین روزنامه ویژه زنان در ایران که «شهناز رشدیه» در سال ۱۲۹۹ خورشیدی منتشر کرد. زنی که از ۱۹سالگی برای آگاهیبخشی زنان و مطالبه حقوقشان در انجمنهای زنان و مطبوعات تلاش کرد و علاوهبر پیگیری دغدغههایش در حوزه زنان، پیرو راهی بود که پدرش، «میرزا حسن رشدیه»، با تمام مشقات آغاز کرد: تحصیل زنان.
🔹کودک بود که پدرش پس از آنکه سالها در تبریز و مشهد با مخالفان تأسیس مدارس نوین جنگید تا بنیانگذار راهی باشد که بسیار پیشتر از زمانهاش بود و در تهران مشغول انتشار شبنامه و نشریات «مکتب» و «غیرت» و همکاری با مشروطهخواهان شده بود. او از همان کودکی با رسم مبارزه و تلاش برای تغییر آشنا شده بود. میدانست آگاهی چقدر برای جامعه مهم است و بیش از همه برای زنان. همین بود که در ۱۹سالگی چهارمین نشریه مختص زنان را تأسیس کرد. نشریهای که در آن از زنان گفت و نوشت و حقوقشان را دنبال کرد. پیش از آن نیز بههمراه همسرش در انجمنهای سری زنان فعالیت داشت و مطالبات زنان را دنبال میکرد. او میراثدار شایستهای برای میرزا حسن خان رشدیه بود.
🔹وقتی اولین شماره نامه بانوان منتشر شد، «صدیقه دولتآبادی» که آن روزها نشریه «زبان زنان» را چاپ میکرد، درباره آن نوشت: «پروردگار را شکر کردیم که دوره بدبختی و خاموشی ما زنان سپری شد و خواهران دانشمند برای ترقی نسوان راه معارف را میسازند، این مژده بهقدری کارکنان «زبان زنان» را شاد کرده که یکباره تمام سختیها و فشارها را فراموش کردیم.»
یادداشت کامل را در سایت «پیام ما» بخوانید.
🔗 payamema
#امتداد
@emtedadnet
پدر، دختر و یک رویا
🔹 «زنان، نخستین معلمان مردان هستند.» این جمله بالای لوگوی روزنامه «نامه بانوان» درج شده بود. چهارمین روزنامه ویژه زنان در ایران که «شهناز رشدیه» در سال ۱۲۹۹ خورشیدی منتشر کرد. زنی که از ۱۹سالگی برای آگاهیبخشی زنان و مطالبه حقوقشان در انجمنهای زنان و مطبوعات تلاش کرد و علاوهبر پیگیری دغدغههایش در حوزه زنان، پیرو راهی بود که پدرش، «میرزا حسن رشدیه»، با تمام مشقات آغاز کرد: تحصیل زنان.
🔹کودک بود که پدرش پس از آنکه سالها در تبریز و مشهد با مخالفان تأسیس مدارس نوین جنگید تا بنیانگذار راهی باشد که بسیار پیشتر از زمانهاش بود و در تهران مشغول انتشار شبنامه و نشریات «مکتب» و «غیرت» و همکاری با مشروطهخواهان شده بود. او از همان کودکی با رسم مبارزه و تلاش برای تغییر آشنا شده بود. میدانست آگاهی چقدر برای جامعه مهم است و بیش از همه برای زنان. همین بود که در ۱۹سالگی چهارمین نشریه مختص زنان را تأسیس کرد. نشریهای که در آن از زنان گفت و نوشت و حقوقشان را دنبال کرد. پیش از آن نیز بههمراه همسرش در انجمنهای سری زنان فعالیت داشت و مطالبات زنان را دنبال میکرد. او میراثدار شایستهای برای میرزا حسن خان رشدیه بود.
🔹وقتی اولین شماره نامه بانوان منتشر شد، «صدیقه دولتآبادی» که آن روزها نشریه «زبان زنان» را چاپ میکرد، درباره آن نوشت: «پروردگار را شکر کردیم که دوره بدبختی و خاموشی ما زنان سپری شد و خواهران دانشمند برای ترقی نسوان راه معارف را میسازند، این مژده بهقدری کارکنان «زبان زنان» را شاد کرده که یکباره تمام سختیها و فشارها را فراموش کردیم.»
یادداشت کامل را در سایت «پیام ما» بخوانید.
🔗 payamema
#امتداد
@emtedadnet
❤10👍5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 قسمتی از مراسم دنیای تصویر و اهدای تندیس به مرتضی عقیلی
🔹در آستانه برگزاری رویداد سینمایی و تلویزیونی دنیای تصویر (تندیس حافظ)، برای نخستین بار ویدیویی از شهاب حسینی هنگام اهدای تندیس حافظ یک عمر فعالیت هنری به مرتضی عقیلی در بیست و سومین دوره برگزاری این مراسم؛ منتشر شد.
🔹بیست و چهارمین دوره رویداد سینمایی و تلویزیونی دنیای تصویر (تندیس حافظ)، شنبه ۲۹ آذرماه در تهران برگزار میشود.
#امتداد
@emtedadnet
🔹در آستانه برگزاری رویداد سینمایی و تلویزیونی دنیای تصویر (تندیس حافظ)، برای نخستین بار ویدیویی از شهاب حسینی هنگام اهدای تندیس حافظ یک عمر فعالیت هنری به مرتضی عقیلی در بیست و سومین دوره برگزاری این مراسم؛ منتشر شد.
🔹بیست و چهارمین دوره رویداد سینمایی و تلویزیونی دنیای تصویر (تندیس حافظ)، شنبه ۲۹ آذرماه در تهران برگزار میشود.
#امتداد
@emtedadnet
❤6😁4
✅ واکنش ترامپ به کشته شدن نیروهای نظامی آمریکایی در سوریه:
🔹 سوگوار از دست دادن سه میهنپرست بزرگ آمریکایی هستیم.
🔹 این حمله داعش علیه ما و دمشق بود.
🔹 الجولانی به شدت خشمگین است؛ اقدام تلافیجویانهای بسیار جدی در راه است. / انتخاب
#امتداد
@emtedadnet
🔹 سوگوار از دست دادن سه میهنپرست بزرگ آمریکایی هستیم.
🔹 این حمله داعش علیه ما و دمشق بود.
🔹 الجولانی به شدت خشمگین است؛ اقدام تلافیجویانهای بسیار جدی در راه است. / انتخاب
#امتداد
@emtedadnet
👏6❤1👎1
📄زنگ خطر شکاف اجتماعی
✍امتداد -داوود حشمتی:
🔹وقایعی نظیر حمله به شروین حاجی پور، سیم کارت های سفید و در مورد آخر، مواجهه با «شایع» خواننده رپ فارسی که منجر به عذرخواهی او شد (آنهم فقط به خاطر حضور در یک برنامه) نشانه های خطرناکی برای حاکمیت است که باید جدی گرفته شود.
🔹اول: زمانی که ایلان ماسک تصمیم گرفت مشخص کند اکانتهای توئیتری متعلق به کدام منطقه از جهان هستند، بلافاصله یکی از اصلی ترین وقایع سیاسی یک سال اخیر در ایران رقم خورد. ابعاد اصلی ماجرا با حمله به روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و دولتی که سیم کارت های بدون فیلتر داشتند مغفول ماند.
🔹ماجراهایی مانند اکانت های سایبری قرارگاهی که نقش اپوزیسیون را بازی می کردند و به شکاف های داخلی و حمله به اصلاح طلبان مشغول بودند از یک طرف و اکانت های براندازی که از خارج از ایران فعالیت میکردند. در متن جامعه «تبعیض» و «احساس تبعیض» بود که در این ماجرا برایش اهمیت داشت. اما حمله براندازان به دنبال ترسیم این چهره بود که این افراد با گرفتن این سیم کارت ها دست به «خون شویی» زدند. چرا؟ روایتی که اگرچه به اندازه روایت «تبعیض» گستردگی نداشت، اما حتما در آینده بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.
🔹دوم: شروین حاجی پور که با خواندن ترانه «برای» بعداز جنبش مهسا در سال 1401 رکوردهای بازدید را جابه جا کرده بود، خبر داد که آلبوم جدیدش مجوز پخش دریافت کرده است. او چنان مورد حمله قرار گرفت که گویی هر نوع دریافت مجوز از دولت در ایران به منزله گناهی نابخشودنی است.
🔹سوم: شایع خواننده رپ فارسی بعد از آنکه در برنامه علی ضیا شرکت کرد و گفت که در ایران می ماند و اساسا نمی خواهد از ایران خارج شود، با حجم زیاد حملات سایبری روبه رو شد. تاجایی که ناچار با پرکردن فیلمی از مردم و هوادارانش عذرخواهی کرد اما در عین حال حجم عظیمی از هواداران او را آنفالو کردند.
🔹چهارم: پیش از انقلاب جریان های چپ در میان هنرمندان ونویسندگان پایگاه مستحکمی داشتند. در آن زمان هر نوع همکاری با رژیم شاه به منزله پا گذاشتن بر روی خون شهدایی به حساب می آمد که در جنگ های چریکی با رژیم پهلوی کشته شده بودند. عباس نعلبندیان نوجوان روزنامه فروشی بود که در دکه پدرش کار می کرد و با نوشتن نمایشنامه «پژوهشی ژرف و سترگ در سنگوارههای قرن بیست و پنجم زمینشناسی یا چهاردهم، بیستم فرقی نمیکند» جایزه دوم مسابقه نمایشنامه نویسی نسل جوان را از آن خود کرد. اما با تکفیر همان جریان روبه رو شد. با این حال او سال ۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در «کارگاه نمایش» مشغول به کار شد و تا اواخر سال ۵۷ در همین سمت باقیماند اما بعد از انقلاب هم به خاطر کارهایی در همین کارگاه نمایشی مغضوب، خانه نشین و در نهایت در تنهایی با پرکردن نوار کاستی به زندگی خودش پایان داد.
🔹وقتی روابط حکومت و جامعه به این حد از شکاف میرسد که هر حرکتی با تکفیر روبه رو میشود، آنها که پیچ اصلی سیاست های اصلی را در اختیار دارند باید، بیشتر و دقیق تر فکر کنند. هنر و اساسا مقوله فرهنگ دماسنج مهم جامعه است. صدای هشدارهای این دماسنج را باید شنید.
#امتداد
@emtedadnet
✍امتداد -داوود حشمتی:
🔹وقایعی نظیر حمله به شروین حاجی پور، سیم کارت های سفید و در مورد آخر، مواجهه با «شایع» خواننده رپ فارسی که منجر به عذرخواهی او شد (آنهم فقط به خاطر حضور در یک برنامه) نشانه های خطرناکی برای حاکمیت است که باید جدی گرفته شود.
🔹اول: زمانی که ایلان ماسک تصمیم گرفت مشخص کند اکانتهای توئیتری متعلق به کدام منطقه از جهان هستند، بلافاصله یکی از اصلی ترین وقایع سیاسی یک سال اخیر در ایران رقم خورد. ابعاد اصلی ماجرا با حمله به روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و دولتی که سیم کارت های بدون فیلتر داشتند مغفول ماند.
🔹ماجراهایی مانند اکانت های سایبری قرارگاهی که نقش اپوزیسیون را بازی می کردند و به شکاف های داخلی و حمله به اصلاح طلبان مشغول بودند از یک طرف و اکانت های براندازی که از خارج از ایران فعالیت میکردند. در متن جامعه «تبعیض» و «احساس تبعیض» بود که در این ماجرا برایش اهمیت داشت. اما حمله براندازان به دنبال ترسیم این چهره بود که این افراد با گرفتن این سیم کارت ها دست به «خون شویی» زدند. چرا؟ روایتی که اگرچه به اندازه روایت «تبعیض» گستردگی نداشت، اما حتما در آینده بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.
🔹دوم: شروین حاجی پور که با خواندن ترانه «برای» بعداز جنبش مهسا در سال 1401 رکوردهای بازدید را جابه جا کرده بود، خبر داد که آلبوم جدیدش مجوز پخش دریافت کرده است. او چنان مورد حمله قرار گرفت که گویی هر نوع دریافت مجوز از دولت در ایران به منزله گناهی نابخشودنی است.
🔹سوم: شایع خواننده رپ فارسی بعد از آنکه در برنامه علی ضیا شرکت کرد و گفت که در ایران می ماند و اساسا نمی خواهد از ایران خارج شود، با حجم زیاد حملات سایبری روبه رو شد. تاجایی که ناچار با پرکردن فیلمی از مردم و هوادارانش عذرخواهی کرد اما در عین حال حجم عظیمی از هواداران او را آنفالو کردند.
🔹چهارم: پیش از انقلاب جریان های چپ در میان هنرمندان ونویسندگان پایگاه مستحکمی داشتند. در آن زمان هر نوع همکاری با رژیم شاه به منزله پا گذاشتن بر روی خون شهدایی به حساب می آمد که در جنگ های چریکی با رژیم پهلوی کشته شده بودند. عباس نعلبندیان نوجوان روزنامه فروشی بود که در دکه پدرش کار می کرد و با نوشتن نمایشنامه «پژوهشی ژرف و سترگ در سنگوارههای قرن بیست و پنجم زمینشناسی یا چهاردهم، بیستم فرقی نمیکند» جایزه دوم مسابقه نمایشنامه نویسی نسل جوان را از آن خود کرد. اما با تکفیر همان جریان روبه رو شد. با این حال او سال ۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در «کارگاه نمایش» مشغول به کار شد و تا اواخر سال ۵۷ در همین سمت باقیماند اما بعد از انقلاب هم به خاطر کارهایی در همین کارگاه نمایشی مغضوب، خانه نشین و در نهایت در تنهایی با پرکردن نوار کاستی به زندگی خودش پایان داد.
🔹وقتی روابط حکومت و جامعه به این حد از شکاف میرسد که هر حرکتی با تکفیر روبه رو میشود، آنها که پیچ اصلی سیاست های اصلی را در اختیار دارند باید، بیشتر و دقیق تر فکر کنند. هنر و اساسا مقوله فرهنگ دماسنج مهم جامعه است. صدای هشدارهای این دماسنج را باید شنید.
#امتداد
@emtedadnet
❤9😁7👍6🥰2🤬2😢1
✅امتداد سه روزنامه دلواپس را بررسی میکند: پیوست یک استعفا و حمله به دولت
✍🏻امتداد-گروه سیاسی: حسین شریعتمداری از استعفای جوادی یگانه استفاده کرده و گزارش پیوست استعفای او را دلیلی برای برکناری مدیران دولتی عنوان کرده است. ظاهرا استعفای جوادی یگانه برای هرکس آب نداشته اما نان تولید محتوای برخی را حسابی در روغن زده است. شریعتمداری نوشته:«دیروز آقای جوادییگانه، رئیس مرکز ارتباطات مردمی نهاد ریاستجمهوری نامه استعفای خود را که خطاب به سرپرست نهاد ریاست جمهوری نوشته بود، منتشر کرد. ایشان گزارش روزانه مرکز ارتباطات مردمی نهاد ریاستجمهوری را هم ضمیمه استعفای خویش کرده است، گزارشی که حاوی دغدغههای اعلام شده مردم در تماس با مرکز یاد شده است. فهرست تماسهای مردم با مرکز ارتباطات مردمی رئیسجمهور به وضوح نشان میدهد که میان دغدغههای مردم و آنچه برخی از دولتمردان بهعنوان دغدغه و خواست مردم یاد میکنند و به آن مشغولند، فاصله فراوانی وجود دارد…اکنون از جناب پزشکیان که در سلامت و دغدغهای که برای خدمت به مردم دارند تردیدی نیست، این پرسش در میان است که آیا مدیران یادشده برای حضور در پستهایی که اشغال کردهاند، شایستگی دارند؟! به نظر نمیرسد که پاسخ این سؤال مثبت باشد(!). جناب پزشکیان، برادر عزیز و بزرگوار، مدیران یاد شده با جنابعالی همسو و همدغدغه نیستند. بایسته آن است و چاره دیگری نیست که برای رفع این مشکل دست به کاری کارستان بزنید.»
🔹روزنامه جوان هم دقیقا از همان ضمیمه منتشره توسط جوادی یگانه بهرهبرداری کرده و علیه رسانههای اصلاحطلب نوشته:«اکنون این مطالبات مردمی را در کنار تیتر روزنامههای اصلاحطلب بگذارید، چند درصد از این مطالبات و مشکلات مردمی به صفحات این روزنامهها راه پیدا میکند؟ تقریباً هیچ. این روزنامهها اگرچه همواره و در بزنگاههای انتخابات، سنگ حمایت از مردم را به سینه میزنند، اما در عمل به اقلیتی از اشرافیت بیدرد وابستهاند که هیچ نسبتی با اکثریت مردم ندارند. این رسانهها که به کانونهای قدرت و ثروت وصلاند، با پروپاگاندای قوی رسانهای میکوشند مطالبات زیادخواهانه همان طبقه اشراف را به عنوان مطالبات مردم، جا بزنند و فاکتور کنند و چه بسا با تکرار فراوان و لابیهای گسترده پشت پرده، برای دولت تصمیمسازی هم بکنند. آنها نه تنها تریبون و نماینده مردم نیستند، بلکه با سیاسی کاری و دستکاری در واقعیت، برای دولت هم مسئلهسازی میکنند.»
🔹برای یک برنامه گفت و گو محور با حضور یک خواننده رپ در یک پلتفرم داخلی چه الم شنگهای راه انداختهاند! تصور کنید که گفت و گو کردن در این کشور ممنوع است و شیر فلکه هم دست صدا و سیماست! گفت و گوی استاندارد از نظر این عزیزان هرمز شجاعی مهر و برنامه خانواده است یا نهایتا به خانه برمیگردیم و مجریانش!
وطن امروز در این باره نوشته:«تنها چند ساعت پس از پخش نخستین قسمت این برنامه خبرگزاری فارس اعلام کرد برنامه فاقد مجوز تولید و انتشار است و ساترا پیگیریهای حقوقی را آغاز کرده است. یکی از حاشیهسازترین بخشهای قسمت اول «گنگ»، اجرای زنده و رسمی محمدرضا شایع در تهران بود. اجرای رسمی یک رپر در ایران اتفاقی است که سالها عملاً غیرممکن به نظر میرسید؛ هرچند درباره خوانندگی شایع در برنامه «گنگ» هم به طور دقیق نمیشد گفت یک اجرای رسمی یا غیررسمی است. عنوان شده این اجرا با مجوز رسمی ساترا ضبط شده اما انتشار کل برنامه فاقد مجوز از سوی برخی مراجع دانسته شده است.همزمان با اوج گرفتن حاشیهها، پلتفرم نماوا نیز بیانیهای منتشر کرد و در اقدامی کمسابقه، ضمن «تبریک» به فیلیمو بابت جسارت در تولید برنامهای درباره رپ، به اختلافات جدی با ساترا اشاره کرد. نماوا اعلام کرد 2 سال است پروژهای مشابه با عنوان «فلفور» را با حضور سهراب امجی پیگیری کرده اما حتی موفق به گرفتن استعلام حراست ساترا هم نشده است.»
#امتداد
@emtedadnet
✍🏻امتداد-گروه سیاسی: حسین شریعتمداری از استعفای جوادی یگانه استفاده کرده و گزارش پیوست استعفای او را دلیلی برای برکناری مدیران دولتی عنوان کرده است. ظاهرا استعفای جوادی یگانه برای هرکس آب نداشته اما نان تولید محتوای برخی را حسابی در روغن زده است. شریعتمداری نوشته:«دیروز آقای جوادییگانه، رئیس مرکز ارتباطات مردمی نهاد ریاستجمهوری نامه استعفای خود را که خطاب به سرپرست نهاد ریاست جمهوری نوشته بود، منتشر کرد. ایشان گزارش روزانه مرکز ارتباطات مردمی نهاد ریاستجمهوری را هم ضمیمه استعفای خویش کرده است، گزارشی که حاوی دغدغههای اعلام شده مردم در تماس با مرکز یاد شده است. فهرست تماسهای مردم با مرکز ارتباطات مردمی رئیسجمهور به وضوح نشان میدهد که میان دغدغههای مردم و آنچه برخی از دولتمردان بهعنوان دغدغه و خواست مردم یاد میکنند و به آن مشغولند، فاصله فراوانی وجود دارد…اکنون از جناب پزشکیان که در سلامت و دغدغهای که برای خدمت به مردم دارند تردیدی نیست، این پرسش در میان است که آیا مدیران یادشده برای حضور در پستهایی که اشغال کردهاند، شایستگی دارند؟! به نظر نمیرسد که پاسخ این سؤال مثبت باشد(!). جناب پزشکیان، برادر عزیز و بزرگوار، مدیران یاد شده با جنابعالی همسو و همدغدغه نیستند. بایسته آن است و چاره دیگری نیست که برای رفع این مشکل دست به کاری کارستان بزنید.»
🔹روزنامه جوان هم دقیقا از همان ضمیمه منتشره توسط جوادی یگانه بهرهبرداری کرده و علیه رسانههای اصلاحطلب نوشته:«اکنون این مطالبات مردمی را در کنار تیتر روزنامههای اصلاحطلب بگذارید، چند درصد از این مطالبات و مشکلات مردمی به صفحات این روزنامهها راه پیدا میکند؟ تقریباً هیچ. این روزنامهها اگرچه همواره و در بزنگاههای انتخابات، سنگ حمایت از مردم را به سینه میزنند، اما در عمل به اقلیتی از اشرافیت بیدرد وابستهاند که هیچ نسبتی با اکثریت مردم ندارند. این رسانهها که به کانونهای قدرت و ثروت وصلاند، با پروپاگاندای قوی رسانهای میکوشند مطالبات زیادخواهانه همان طبقه اشراف را به عنوان مطالبات مردم، جا بزنند و فاکتور کنند و چه بسا با تکرار فراوان و لابیهای گسترده پشت پرده، برای دولت تصمیمسازی هم بکنند. آنها نه تنها تریبون و نماینده مردم نیستند، بلکه با سیاسی کاری و دستکاری در واقعیت، برای دولت هم مسئلهسازی میکنند.»
🔹برای یک برنامه گفت و گو محور با حضور یک خواننده رپ در یک پلتفرم داخلی چه الم شنگهای راه انداختهاند! تصور کنید که گفت و گو کردن در این کشور ممنوع است و شیر فلکه هم دست صدا و سیماست! گفت و گوی استاندارد از نظر این عزیزان هرمز شجاعی مهر و برنامه خانواده است یا نهایتا به خانه برمیگردیم و مجریانش!
وطن امروز در این باره نوشته:«تنها چند ساعت پس از پخش نخستین قسمت این برنامه خبرگزاری فارس اعلام کرد برنامه فاقد مجوز تولید و انتشار است و ساترا پیگیریهای حقوقی را آغاز کرده است. یکی از حاشیهسازترین بخشهای قسمت اول «گنگ»، اجرای زنده و رسمی محمدرضا شایع در تهران بود. اجرای رسمی یک رپر در ایران اتفاقی است که سالها عملاً غیرممکن به نظر میرسید؛ هرچند درباره خوانندگی شایع در برنامه «گنگ» هم به طور دقیق نمیشد گفت یک اجرای رسمی یا غیررسمی است. عنوان شده این اجرا با مجوز رسمی ساترا ضبط شده اما انتشار کل برنامه فاقد مجوز از سوی برخی مراجع دانسته شده است.همزمان با اوج گرفتن حاشیهها، پلتفرم نماوا نیز بیانیهای منتشر کرد و در اقدامی کمسابقه، ضمن «تبریک» به فیلیمو بابت جسارت در تولید برنامهای درباره رپ، به اختلافات جدی با ساترا اشاره کرد. نماوا اعلام کرد 2 سال است پروژهای مشابه با عنوان «فلفور» را با حضور سهراب امجی پیگیری کرده اما حتی موفق به گرفتن استعلام حراست ساترا هم نشده است.»
#امتداد
@emtedadnet
❤7👍2😁1