✅از بین رفتن یک میلیون شغل و بیکاری دو میلیون نفر بر اثر جنگ/ منتظر موج بیشتر بیکاران باشیم؟
✍🏻روزنامه اعتماد نوشت: افزایش شمار بیکاران یکی از جدی‌ترین چالش‌های دولت پس از جنگ است؛ چالشی که از هم‌اکنون نمایان شده است.
🔹طبق برآوردهای اولیه، جنگ منجر به از دست رفتن بیش از یک میلیون شغل و بیکاری مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است.
🔹این اظهارات غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی در ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ است. اظهاراتی که احمد میدری به گونه‌ای دیگر در یکم اردیبهشت‌ماه تایید می‌کند.
🔹برهمین اساس اتاق تهران با انتشار بیانیه‌ای نگهداشت و تداوم اشتغال را اولویت اقتصادی کشور در شرایط کنونی می‌خواند و اعلام می‌کند که خودداری از تعدیل نیروی انسانی در بنگاه‌های اقتصادی، مسئولیتی فراتر از حکمرانی شرکتی، بلکه برآمده از مسئولیت‌پذیری و ایران‌دوستی و ازجمله مهم‌ترین اقدامات در مسیر گذر از این مقطع حساس تاریخی به‌شمار می‌آید.
#امتداد
@emtedadnet
✍🏻روزنامه اعتماد نوشت: افزایش شمار بیکاران یکی از جدی‌ترین چالش‌های دولت پس از جنگ است؛ چالشی که از هم‌اکنون نمایان شده است.
🔹طبق برآوردهای اولیه، جنگ منجر به از دست رفتن بیش از یک میلیون شغل و بیکاری مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است.
🔹این اظهارات غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی در ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ است. اظهاراتی که احمد میدری به گونه‌ای دیگر در یکم اردیبهشت‌ماه تایید می‌کند.
🔹برهمین اساس اتاق تهران با انتشار بیانیه‌ای نگهداشت و تداوم اشتغال را اولویت اقتصادی کشور در شرایط کنونی می‌خواند و اعلام می‌کند که خودداری از تعدیل نیروی انسانی در بنگاه‌های اقتصادی، مسئولیتی فراتر از حکمرانی شرکتی، بلکه برآمده از مسئولیت‌پذیری و ایران‌دوستی و ازجمله مهم‌ترین اقدامات در مسیر گذر از این مقطع حساس تاریخی به‌شمار می‌آید.
#امتداد
@emtedadnet
❤1
✅ادعای ترامپ به فاکس نیوز: من تصمیم گرفتم سفر ویتکاف و کوشنر را به اسلام آباد لغو کنم
🗣ترامپ به فاکس نیوز: سفر استیو ویتکوف و جارد کوشنر به اسلام آباد پاکستان برای دیدار با ایرانی‌ها را به طور یکجانبه لغو کرده است
🔹کمی پیش به افرادم گفتم که آماده رفتن هستند و گفتم: "نه، شما قرار نیست یک پرواز ۱۸ ساعته برای رفتن به آنجا داشته باشید. ما همه کارت‌ها را داریم. آنها می‌توانند هر زمان که بخواهند با ما تماس بگیرند، اما شما دیگر قرار نیست یک پرواز ۱۸ ساعته انجام دهید تا بنشینید و درباره هیچ چیز صحبت کنید."
#امتداد
@emtedadnet
🗣ترامپ به فاکس نیوز: سفر استیو ویتکوف و جارد کوشنر به اسلام آباد پاکستان برای دیدار با ایرانی‌ها را به طور یکجانبه لغو کرده است
🔹کمی پیش به افرادم گفتم که آماده رفتن هستند و گفتم: "نه، شما قرار نیست یک پرواز ۱۸ ساعته برای رفتن به آنجا داشته باشید. ما همه کارت‌ها را داریم. آنها می‌توانند هر زمان که بخواهند با ما تماس بگیرند، اما شما دیگر قرار نیست یک پرواز ۱۸ ساعته انجام دهید تا بنشینید و درباره هیچ چیز صحبت کنید."
#امتداد
@emtedadnet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥تعلیق جامعه و آسیب روانی شهروندان با ادامه حواشی اینترنت پرو و قطع اینترنت
✍🏻آوش: در حالی که طرف‌های درگیر در جنگ تحمیلی و رییس جمهوری آمریکا از «آتش‌بس نامحدود» سخن می‌گوید، برای میلیون‌ها ایرانی اما جنگ هنوز تمام نشده؛ جنگی بی‌صدا در پشت صفحه‌های خاموش، جایی که اینترنت؛ این نبض حیاتی زندگی روزمره، هنوز قطع یا طبقاتی است. اینترنت جهانی، اکنون نه یک ابزار لوکس، بلکه نبض حیاتی زندگی است؛ از چک کردن آب وهوا و آپدیت کرن پلی‌لیست موسیقی گرفته تا بقای آنلاین‌شاپ‌ها و معیشت میلیون‌ها نفر همه وابسته به همین ابزار است.در چنین شرایطی اما طی بیش از 50 روز گذشته تنها گروهی محدود با سیم کارت‌های سفید به جهان متصل بودند، و حالا پدیده عجیبی به نام اینترنت پرو نیز متولد شده است؛ کالایی که چیزی جز رسمیت بخشیدن به تبعیض نیست.
#امتداد
@emtedadnet
ایران در برزخ دیجیتال
✍🏻آوش: در حالی که طرف‌های درگیر در جنگ تحمیلی و رییس جمهوری آمریکا از «آتش‌بس نامحدود» سخن می‌گوید، برای میلیون‌ها ایرانی اما جنگ هنوز تمام نشده؛ جنگی بی‌صدا در پشت صفحه‌های خاموش، جایی که اینترنت؛ این نبض حیاتی زندگی روزمره، هنوز قطع یا طبقاتی است. اینترنت جهانی، اکنون نه یک ابزار لوکس، بلکه نبض حیاتی زندگی است؛ از چک کردن آب وهوا و آپدیت کرن پلی‌لیست موسیقی گرفته تا بقای آنلاین‌شاپ‌ها و معیشت میلیون‌ها نفر همه وابسته به همین ابزار است.در چنین شرایطی اما طی بیش از 50 روز گذشته تنها گروهی محدود با سیم کارت‌های سفید به جهان متصل بودند، و حالا پدیده عجیبی به نام اینترنت پرو نیز متولد شده است؛ کالایی که چیزی جز رسمیت بخشیدن به تبعیض نیست.
#امتداد
@emtedadnet
❤2
📄از یک مادر ایرانی به مردم آمریکا
✍🏻آذر منصوری:
رئیس جبهه اصلاحات و دبیرکل حزب اتحاد ملت
🔹مردم عزیز آمریکا، در شبهایی که صدای انفجار خواب را از کودکان کشورم گرفته و آتش بسی که چندان پایدار نیست، من این نامه را از جایی می‌نویسم که کلمات در آن با محدودیت گره خورده‌اند و دسترسی به گردش آزادانه اطلاعات ندارم.
🔹من زنی هستم که طی سال‌های متمادی برای دستیابی به رویای آزادی، صلح، دموکراسی و پاسداشت حقوق بشر در میهن خود، تلاش کرده ام. اما امروز، صدایی که برای آزادی و عدالت فریاد می‌زد، در میان دیوارهای سانسور و محدودیت و نیز دوقطبی شکل گرفته در کشورم گم شده است.
🔹نمی خواهم در این نامه، روایت رنج شخصی خود نظیر ممنوع الخروجی و ممنوع التحصیلی و پرونده های قضایی که علیه من تشکیل شده است و ... را بنویسم، بلکه به عنوان مادری که سوگوار جوانان این سرزمین و و نگران امروز و فردای فرزندان ایران است شما را مخاطب خود قرار می دهم. چرا که باور دارم جنگ ها بیش و پیش از آنکه برنده یا بازنده ای داشته باشد، نماد و نشان شکست ملت هاست.
🔹تاریخ به ما آموخته است که جنگ‌ها، برخلاف وعده‌های صلح‌طلبانه سیاستمداران، هرگز راهگشای آزادی نبوده‌اند. جنگ‌ها همیشه دموکراسی را به تعویق انداخته اند و هر بار که صدای انفجار بلند می‌شود، صدای گفت‌وگو خاموش می‌شود. هر بار که امنیت بهانه می‌شود، آزادی قربانی می‌شود. جنگ‌ها با تصمیم سیاستمداران آغاز می‌شوند، اما با زندگی مردم عادی پرداخت می‌شوند.
شاید شما این صداها را نشنوید، شاید شب‌های شما هنوز آرام باشد اما تصمیم‌هایی که به نام شما گرفته می‌شود، این صداها را به زندگی مردم ما می‌آورد.
🔹من می‌دانم که در یک جامعه دموکراتیک، سیاست‌ها پیچیده‌اند. اما یک حقیقت ساده باقی می‌ماند: در هر جنگی، این مردم هستند و نه سیاستمداران که بیشترین هزینه را می‌پردازند، کودکان، جوانان، مادران، خانواده‌ها… و آینده‌ای که آرام‌آرام زیر آوار فرو می‌رود و آزادیی که قربانی می شود.
🔹من نمی‌خواهم به شما بگویم چه تصمیمی بگیرید اما از شما می‌خواهم سکوت نکنید، از نمایندگان خود سؤال بپرسید. درباره جنگی که به نام شما پیش می‌رود بی‌تفاوت نباشید، به پیوند میان «قدرت نظامی» و «تضعیف دموکراسی» فکر کنید، به اینکه چگونه جنگ‌ها، هم در شرق و هم در غرب، راه رسیدن به صلح پایدار را مسدود می‌کنند.
🔹با وجود تمام فشارها و در این فضای پرتنش، هنوز باور دارم که گفت‌وگو از هر سلاحی قدرتمندتر است.هنوز باور دارم که صلح، اگرچه دشوار، اما ممکن است.اگر صدای من به شما رسید، بدانید که هنوز در این سوی جهان، کسانی هستند که به جای جنگ، به گفت‌وگو ایمان دارند و هنوز امیدوارند شما هم همین‌طور فکر کنید.
#امتداد
@emtedadnet
✍🏻آذر منصوری:
رئیس جبهه اصلاحات و دبیرکل حزب اتحاد ملت
🔹مردم عزیز آمریکا، در شبهایی که صدای انفجار خواب را از کودکان کشورم گرفته و آتش بسی که چندان پایدار نیست، من این نامه را از جایی می‌نویسم که کلمات در آن با محدودیت گره خورده‌اند و دسترسی به گردش آزادانه اطلاعات ندارم.
🔹من زنی هستم که طی سال‌های متمادی برای دستیابی به رویای آزادی، صلح، دموکراسی و پاسداشت حقوق بشر در میهن خود، تلاش کرده ام. اما امروز، صدایی که برای آزادی و عدالت فریاد می‌زد، در میان دیوارهای سانسور و محدودیت و نیز دوقطبی شکل گرفته در کشورم گم شده است.
🔹نمی خواهم در این نامه، روایت رنج شخصی خود نظیر ممنوع الخروجی و ممنوع التحصیلی و پرونده های قضایی که علیه من تشکیل شده است و ... را بنویسم، بلکه به عنوان مادری که سوگوار جوانان این سرزمین و و نگران امروز و فردای فرزندان ایران است شما را مخاطب خود قرار می دهم. چرا که باور دارم جنگ ها بیش و پیش از آنکه برنده یا بازنده ای داشته باشد، نماد و نشان شکست ملت هاست.
🔹تاریخ به ما آموخته است که جنگ‌ها، برخلاف وعده‌های صلح‌طلبانه سیاستمداران، هرگز راهگشای آزادی نبوده‌اند. جنگ‌ها همیشه دموکراسی را به تعویق انداخته اند و هر بار که صدای انفجار بلند می‌شود، صدای گفت‌وگو خاموش می‌شود. هر بار که امنیت بهانه می‌شود، آزادی قربانی می‌شود. جنگ‌ها با تصمیم سیاستمداران آغاز می‌شوند، اما با زندگی مردم عادی پرداخت می‌شوند.
شاید شما این صداها را نشنوید، شاید شب‌های شما هنوز آرام باشد اما تصمیم‌هایی که به نام شما گرفته می‌شود، این صداها را به زندگی مردم ما می‌آورد.
🔹من می‌دانم که در یک جامعه دموکراتیک، سیاست‌ها پیچیده‌اند. اما یک حقیقت ساده باقی می‌ماند: در هر جنگی، این مردم هستند و نه سیاستمداران که بیشترین هزینه را می‌پردازند، کودکان، جوانان، مادران، خانواده‌ها… و آینده‌ای که آرام‌آرام زیر آوار فرو می‌رود و آزادیی که قربانی می شود.
🔹من نمی‌خواهم به شما بگویم چه تصمیمی بگیرید اما از شما می‌خواهم سکوت نکنید، از نمایندگان خود سؤال بپرسید. درباره جنگی که به نام شما پیش می‌رود بی‌تفاوت نباشید، به پیوند میان «قدرت نظامی» و «تضعیف دموکراسی» فکر کنید، به اینکه چگونه جنگ‌ها، هم در شرق و هم در غرب، راه رسیدن به صلح پایدار را مسدود می‌کنند.
🔹با وجود تمام فشارها و در این فضای پرتنش، هنوز باور دارم که گفت‌وگو از هر سلاحی قدرتمندتر است.هنوز باور دارم که صلح، اگرچه دشوار، اما ممکن است.اگر صدای من به شما رسید، بدانید که هنوز در این سوی جهان، کسانی هستند که به جای جنگ، به گفت‌وگو ایمان دارند و هنوز امیدوارند شما هم همین‌طور فکر کنید.
#امتداد
@emtedadnet
❤9👎4😁1🤬1
✅قطع اینترنت و اینترنت پرو ناقض حقوق مردم در قانون اساسی است
🔹محمدحمید شهریور، وکیل پایه‌یک دادگستری و عضو کانون وکلای مرکز، در پاسخ به این پرسش «شرق» که آیا دولت می‌تواند به دلایلی مانند امنیت سایبری، جنگ یا اعتراضات، دسترسی عمومی به اینترنت را محدود کرده و همزمان آن را به‌صورت کالایی قابل خرید برای گروهی خاص ارائه کند، می‌گوید: «در مقررات مربوط به حق دسترسی آزاد به اطلاعات و همچنین منشور حقوق شهروندی مصوب ۱۳۹۵، صراحتا بر دسترسی آزاد، بدون تبعیض و عادلانه به اینترنت تأکید شده است».
🔹او به اصل سوم قانون اساسی نیز اشاره می‌کند؛ جایی که «رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه» از وظایف دولت عنوان شده است. بر همین اساس، شهریور معتقد است ارائه اینترنت ویژه به گروهی خاص، در عمل می‌تواند مصداق تبعیض باشد؛ چراکه برخی به این دسترسی‌ها مجهز می‌شوند و برخی دیگر از آن محروم می‌مانند: «حتی اگر این محدودیت‌ها با استناد به مصلحت و تصمیم نهادهایی مانند شورای عالی امنیت ملی اعمال شده باشد، باز هم یک پرسش کلیدی باقی می‌ماند: چگونه می‌توان از «ضرورت امنیتی» سخن گفت، اما همزمان همان دسترسی محدودشده را به گروهی خاص، حتی در قبال پرداخت هزینه بیشتر ارائه کرد؟».
🔹وکیل پایه‌یک دادگستری همچنین به اصل نهم قانون اساسی اشاره می‌کند؛ اصلی که تصریح دارد هیچ مقامی حق ندارد به نام استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادی‌های مشروع را حتی با وضع قوانین سلب کند. از نگاه او، دسترسی به اینترنت نیز در زمره همین آزادی‌های مشروع قرار می‌گیرد./شرق
#امتداد
@emtedadnet
🔹محمدحمید شهریور، وکیل پایه‌یک دادگستری و عضو کانون وکلای مرکز، در پاسخ به این پرسش «شرق» که آیا دولت می‌تواند به دلایلی مانند امنیت سایبری، جنگ یا اعتراضات، دسترسی عمومی به اینترنت را محدود کرده و همزمان آن را به‌صورت کالایی قابل خرید برای گروهی خاص ارائه کند، می‌گوید: «در مقررات مربوط به حق دسترسی آزاد به اطلاعات و همچنین منشور حقوق شهروندی مصوب ۱۳۹۵، صراحتا بر دسترسی آزاد، بدون تبعیض و عادلانه به اینترنت تأکید شده است».
🔹او به اصل سوم قانون اساسی نیز اشاره می‌کند؛ جایی که «رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه» از وظایف دولت عنوان شده است. بر همین اساس، شهریور معتقد است ارائه اینترنت ویژه به گروهی خاص، در عمل می‌تواند مصداق تبعیض باشد؛ چراکه برخی به این دسترسی‌ها مجهز می‌شوند و برخی دیگر از آن محروم می‌مانند: «حتی اگر این محدودیت‌ها با استناد به مصلحت و تصمیم نهادهایی مانند شورای عالی امنیت ملی اعمال شده باشد، باز هم یک پرسش کلیدی باقی می‌ماند: چگونه می‌توان از «ضرورت امنیتی» سخن گفت، اما همزمان همان دسترسی محدودشده را به گروهی خاص، حتی در قبال پرداخت هزینه بیشتر ارائه کرد؟».
🔹وکیل پایه‌یک دادگستری همچنین به اصل نهم قانون اساسی اشاره می‌کند؛ اصلی که تصریح دارد هیچ مقامی حق ندارد به نام استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادی‌های مشروع را حتی با وضع قوانین سلب کند. از نگاه او، دسترسی به اینترنت نیز در زمره همین آزادی‌های مشروع قرار می‌گیرد./شرق
#امتداد
@emtedadnet
❤1
✅دلیل دست رد سازمان نظام پرستاری به اینترنت پرو چه بود؟ «ما جدا از مردم حقی ویژه نمی‌خواهیم»
🗣احمد نجاتیان، رئیس سازمان نظام پرستاری:
🔹به ما گفته شد در صورت ارائه درخواست از سوی سازمان نظام پرستاری، امکان استفاده از این اینترنت برای پرستاران وجود دارد. اما در سازمان به این نتیجه رسیدیم که ما جدا از مردم حقی ویژه نمی‌خواهیم.
🔹اینترنت ابزاری ضروری برای زندگی روزمره همه مردم است و همگان باید امکان استفاده از آن را داشته باشند.
🔹تا زمانی که مردم و گروه‌های دیگر به اینترنت دسترسی کامل ندارند، ما نیز هیچ درخواست ویژه‌ای نداریم.
🔹اگر شرایط خاصی در کشور وجود دارد، همه باید کنار هم بایستیم و اگر امتیازی هست، همه باید به صورت برابر از آن بهره‌مند شوند./ خبرآنلاین
#امتداد
@emtedadnet
🗣احمد نجاتیان، رئیس سازمان نظام پرستاری:
🔹به ما گفته شد در صورت ارائه درخواست از سوی سازمان نظام پرستاری، امکان استفاده از این اینترنت برای پرستاران وجود دارد. اما در سازمان به این نتیجه رسیدیم که ما جدا از مردم حقی ویژه نمی‌خواهیم.
🔹اینترنت ابزاری ضروری برای زندگی روزمره همه مردم است و همگان باید امکان استفاده از آن را داشته باشند.
🔹تا زمانی که مردم و گروه‌های دیگر به اینترنت دسترسی کامل ندارند، ما نیز هیچ درخواست ویژه‌ای نداریم.
🔹اگر شرایط خاصی در کشور وجود دارد، همه باید کنار هم بایستیم و اگر امتیازی هست، همه باید به صورت برابر از آن بهره‌مند شوند./ خبرآنلاین
#امتداد
@emtedadnet
❤11
✅ترامپ در گفت‌وگو با خبرنگار فاکس‌نیوز:
جنگ با ایران خیلی زود تمام می‌شود و ما پیروز خواهیم شد
🗣ترامپ: اگر ایرانی‌ها می‌خواهند صحبت کنند، می‌توانند با ما تماس بگیرند و ما می‌توانیم تلفنی مذاکره کنیم.
🔹پاکستانی‌ها آدم‌های فوق‌العاده‌ای هستند، واقعاً خوبند، اما می‌دانید که پرواز، ۱۷ تا ۱۸ ساعت طول می‌کشد.
🔹همه برگ‌های برنده دست ماست. اگر آنها می‌خواهند صحبت کنند، یا باید پیش ما بیایند یا با ما تماس بگیرند.
🔹تلفن وجود دارد؛ ما خطوط امن خوبی داریم، البته رک بگویم مطمئن نیستم که هیچ خط تلفنی امن باشد، اما ما خطوط امن داریم. و اگر آنها بخواهند، می‌توانیم صحبت کنیم.
🔹 چین احتمالاً به ایران کمک می‌کند اما نه زیاد، ما هم به دیگران کمک می‌کنیم
🔹اگر مجبور بودیم عملیات نظامی در ایران را ادامه دهیم، خیلی سریع آنها را کاملاً نابود می‌کردیم.
🔹اما باز هم می‌گویم، آنها می‌دانند که باید در توافق چه چیزی باشد. بسیار ساده: آنها نمی‌توانند سلاح هسته‌ای داشته باشند. در غیر این صورت، دلیلی برای دیدار وجود ندارد.
#امتداد
@emtedadnet
جنگ با ایران خیلی زود تمام می‌شود و ما پیروز خواهیم شد
🗣ترامپ: اگر ایرانی‌ها می‌خواهند صحبت کنند، می‌توانند با ما تماس بگیرند و ما می‌توانیم تلفنی مذاکره کنیم.
🔹پاکستانی‌ها آدم‌های فوق‌العاده‌ای هستند، واقعاً خوبند، اما می‌دانید که پرواز، ۱۷ تا ۱۸ ساعت طول می‌کشد.
🔹همه برگ‌های برنده دست ماست. اگر آنها می‌خواهند صحبت کنند، یا باید پیش ما بیایند یا با ما تماس بگیرند.
🔹تلفن وجود دارد؛ ما خطوط امن خوبی داریم، البته رک بگویم مطمئن نیستم که هیچ خط تلفنی امن باشد، اما ما خطوط امن داریم. و اگر آنها بخواهند، می‌توانیم صحبت کنیم.
🔹 چین احتمالاً به ایران کمک می‌کند اما نه زیاد، ما هم به دیگران کمک می‌کنیم
🔹اگر مجبور بودیم عملیات نظامی در ایران را ادامه دهیم، خیلی سریع آنها را کاملاً نابود می‌کردیم.
🔹اما باز هم می‌گویم، آنها می‌دانند که باید در توافق چه چیزی باشد. بسیار ساده: آنها نمی‌توانند سلاح هسته‌ای داشته باشند. در غیر این صورت، دلیلی برای دیدار وجود ندارد.
#امتداد
@emtedadnet
😁1
امتداد
🎥ادعای ترامپ: ایران حدود ۳ روز فرصت دارد تا زیرساخت‌های نفتی‌شان منفجر شود #امتداد @emtedadnet
🗣ادعای ترامپ درمورد ایران:
🔹«وقتی شما خطوطی دارید که حجم عظیمی نفت از طریق سیستم شما جریان دارد، اگر به هر دلیلی آن خط بسته شود چون نمی‌توانید به تخلیه نفت در کانتینرها یا کشتی‌ها ادامه دهید - که برای آنها اتفاق افتاده است، آنها به دلیل محاصره کشتی ندارند - اتفاقی که می‌افتد این است که آن خط از درون منفجر می‌شود. هم از نظر مکانیکی و هم در زمین، اتفاقی می‌افتد که منجر به انفجار می‌شود، و آنها می‌گویند فقط حدود ۳ روز تا وقوع این انفجار فرصت دارند.
🔹و وقتی منفجر شود، هرگز نمی‌توانید آن را به همان شکل بازسازی کنید. این اتفاق بسیار قدرتمندی است که تا حدودی به طبیعت مرتبط است.
#امتداد
@emtedadnet
🔹«وقتی شما خطوطی دارید که حجم عظیمی نفت از طریق سیستم شما جریان دارد، اگر به هر دلیلی آن خط بسته شود چون نمی‌توانید به تخلیه نفت در کانتینرها یا کشتی‌ها ادامه دهید - که برای آنها اتفاق افتاده است، آنها به دلیل محاصره کشتی ندارند - اتفاقی که می‌افتد این است که آن خط از درون منفجر می‌شود. هم از نظر مکانیکی و هم در زمین، اتفاقی می‌افتد که منجر به انفجار می‌شود، و آنها می‌گویند فقط حدود ۳ روز تا وقوع این انفجار فرصت دارند.
🔹و وقتی منفجر شود، هرگز نمی‌توانید آن را به همان شکل بازسازی کنید. این اتفاق بسیار قدرتمندی است که تا حدودی به طبیعت مرتبط است.
#امتداد
@emtedadnet
✅یک سال پس از انفجار بندر شهید رجایی
فاجعه‌ای که همچنان ادامه دارد/ بازماندگان هنوز در انتظار پاسخ و جبران
✍🏻امتداد: بعد از ظهر روز ششم اردیبهشت ۱۴۰۴، انفجاری مهیب در بندر شهید رجایی، بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران، کشور را در شوکی عمیق فرو برد. این حادثه بعدها گفته شد که مطابق گزارش رسمی منتشرشده، علت‌های زمینه‌ساز حادثه نه در یک خطای انسانی آنی، بلکه در ترکیبی از نارسایی‌های ساختاری، فنی و مدیریتی ریشه دارد: عدم تفکیک ایمن محموله‌های پرخطر در محوطه بندر، نبود سامانه هوشمند برای شناسایی و ردیابی کانتینرهای حساس، انباشت غیرمجاز بیش از ۱۰۰ هزار کانتینر و مواد فله معدنی، بی‌توجهی کامل به اصول پدافند غیرعامل، و نهایتاً فقدان ساختار مدیریتی یکپارچه و پاسخگو بین نهادهای بندری، گمرکی و ایمنی.
🔹همین خطاها و بحران ها جان ۵۸ نفر را گرفت و بیش از ۱۵۰۰ نفر را دچار جراحات و سوختگی کرد. خسارات مادی نیز هنگفت بود و تخریب گسترده زیرساخت‌های بندری، تجارت دریایی و اعتماد عمومی را هدف گرفت.
🔹بر اساس گزارش‌های رسمی، بررسی‌های کارشناسی شش ماه پس از حادثه، ۲۱ نهاد دولتی و خصوصی را به‌عنوان مقصر شناسایی کردند. از جمله این نهادها می‌توان به اداره کل بنادر و دریانوردی هرمزگان، گمرک، وزارت صمت، سازمان استاندارد و شرکت‌های کشتیرانی اشاره کرد. این گزارش‌ها، عدم رعایت استانداردهای ایمنی، ضعف در مدیریت مواد شیمیایی، نبود سامانه ردیابی و هماهنگی ناکافی بین نهادها را از عوامل اصلی وقوع فاجعه دانستند.
🔹با وجود مشخص شدن مقصران، جبران خسارت‌ها هنوز ناقص است. تنها بخشی از دیه جان‌باختگان پرداخت شده و در حوزه خسارات بیمه‌ای، تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل زیان جبران شده است. بسیاری از واردکنندگان و فعالان اقتصادی، کالاهایشان را از دست داده‌اند، اما بانک مرکزی همچنان از آنان رفع تعهد ارزی می‌خواهد. حتی با تمدید مهلت تعهدات تا پایان خرداد ۱۴۰۵، مشکلات مالی و حقوقی بسیاری از آسیب‌دیدگان بدون پاسخ مانده است.
🔹بازماندگان این حادثه روایت‌هایی تلخ از زندگی پس از انفجار دارند. برخی خانواده‌ها عزیزان خود را از دست داده‌اند و همزمان دارایی و منبع درآمد خود را نیز از دست داده‌اند. رانندگان کامیون و ترخیص‌کاران بندر که در حادثه آسیب دیده‌اند، همچنان منتظر روشن شدن حقیقت و دریافت خسارت کامل هستند. بسیاری از خودروها و تجهیزات آنان نابود شده و مسیر دریافت جبران کامل طولانی و پرچالش است.
🔹از سوی دیگر، این حادثه نشان‌دهنده ضعف‌های ساختاری در مدیریت و نظارت بر زیرساخت‌های حیاتی کشور است. انباشت مواد خطرناک بدون رعایت استانداردها، فقدان سامانه‌های هوشمند ردیابی، نبود دیوارهای ضدانفجار و ناکارآمدی تجهیزات اطفای حریق، همگی به وقوع فاجعه کمک کردند.
🔹تحلیلگران هشدار می‌دهند که اگر این ساختارها اصلاح نشوند، احتمال تکرار چنین حوادثی در آینده بسیار بالاست.
🔹با گذشت یک سال، حادثه بندر شهید رجایی نه تنها زخم‌های فیزیکی، بلکه چالش‌های اعتماد عمومی، امنیت روانی کارکنان و اعتبار بین‌المللی کشور را نمایان کرده است. اکنون زمان آن رسیده که این فاجعه در اسناد اجرایی، برنامه‌های توسعه‌ای و دستورکارهای نظارتی ثبت شود و اقدامات اصلاحی واقعی برای پیشگیری از تکرار آن انجام گیرد.
🔹این انفجار، اگرچه در لحظه‌ای آتش و دود به همراه داشت، اما آتش واقعی را در ساختار مدیریت و نظارت کشور روشن کرد؛ آتشی که تا زمانی که با اصلاحات جدی خاموش نشود، می‌تواند پیامدهای سهمگین دیگری را در آینده رقم بزند.
#امتداد
@emtedadnet
فاجعه‌ای که همچنان ادامه دارد/ بازماندگان هنوز در انتظار پاسخ و جبران
✍🏻امتداد: بعد از ظهر روز ششم اردیبهشت ۱۴۰۴، انفجاری مهیب در بندر شهید رجایی، بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران، کشور را در شوکی عمیق فرو برد. این حادثه بعدها گفته شد که مطابق گزارش رسمی منتشرشده، علت‌های زمینه‌ساز حادثه نه در یک خطای انسانی آنی، بلکه در ترکیبی از نارسایی‌های ساختاری، فنی و مدیریتی ریشه دارد: عدم تفکیک ایمن محموله‌های پرخطر در محوطه بندر، نبود سامانه هوشمند برای شناسایی و ردیابی کانتینرهای حساس، انباشت غیرمجاز بیش از ۱۰۰ هزار کانتینر و مواد فله معدنی، بی‌توجهی کامل به اصول پدافند غیرعامل، و نهایتاً فقدان ساختار مدیریتی یکپارچه و پاسخگو بین نهادهای بندری، گمرکی و ایمنی.
🔹همین خطاها و بحران ها جان ۵۸ نفر را گرفت و بیش از ۱۵۰۰ نفر را دچار جراحات و سوختگی کرد. خسارات مادی نیز هنگفت بود و تخریب گسترده زیرساخت‌های بندری، تجارت دریایی و اعتماد عمومی را هدف گرفت.
🔹بر اساس گزارش‌های رسمی، بررسی‌های کارشناسی شش ماه پس از حادثه، ۲۱ نهاد دولتی و خصوصی را به‌عنوان مقصر شناسایی کردند. از جمله این نهادها می‌توان به اداره کل بنادر و دریانوردی هرمزگان، گمرک، وزارت صمت، سازمان استاندارد و شرکت‌های کشتیرانی اشاره کرد. این گزارش‌ها، عدم رعایت استانداردهای ایمنی، ضعف در مدیریت مواد شیمیایی، نبود سامانه ردیابی و هماهنگی ناکافی بین نهادها را از عوامل اصلی وقوع فاجعه دانستند.
🔹با وجود مشخص شدن مقصران، جبران خسارت‌ها هنوز ناقص است. تنها بخشی از دیه جان‌باختگان پرداخت شده و در حوزه خسارات بیمه‌ای، تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل زیان جبران شده است. بسیاری از واردکنندگان و فعالان اقتصادی، کالاهایشان را از دست داده‌اند، اما بانک مرکزی همچنان از آنان رفع تعهد ارزی می‌خواهد. حتی با تمدید مهلت تعهدات تا پایان خرداد ۱۴۰۵، مشکلات مالی و حقوقی بسیاری از آسیب‌دیدگان بدون پاسخ مانده است.
🔹بازماندگان این حادثه روایت‌هایی تلخ از زندگی پس از انفجار دارند. برخی خانواده‌ها عزیزان خود را از دست داده‌اند و همزمان دارایی و منبع درآمد خود را نیز از دست داده‌اند. رانندگان کامیون و ترخیص‌کاران بندر که در حادثه آسیب دیده‌اند، همچنان منتظر روشن شدن حقیقت و دریافت خسارت کامل هستند. بسیاری از خودروها و تجهیزات آنان نابود شده و مسیر دریافت جبران کامل طولانی و پرچالش است.
🔹از سوی دیگر، این حادثه نشان‌دهنده ضعف‌های ساختاری در مدیریت و نظارت بر زیرساخت‌های حیاتی کشور است. انباشت مواد خطرناک بدون رعایت استانداردها، فقدان سامانه‌های هوشمند ردیابی، نبود دیوارهای ضدانفجار و ناکارآمدی تجهیزات اطفای حریق، همگی به وقوع فاجعه کمک کردند.
🔹تحلیلگران هشدار می‌دهند که اگر این ساختارها اصلاح نشوند، احتمال تکرار چنین حوادثی در آینده بسیار بالاست.
🔹با گذشت یک سال، حادثه بندر شهید رجایی نه تنها زخم‌های فیزیکی، بلکه چالش‌های اعتماد عمومی، امنیت روانی کارکنان و اعتبار بین‌المللی کشور را نمایان کرده است. اکنون زمان آن رسیده که این فاجعه در اسناد اجرایی، برنامه‌های توسعه‌ای و دستورکارهای نظارتی ثبت شود و اقدامات اصلاحی واقعی برای پیشگیری از تکرار آن انجام گیرد.
🔹این انفجار، اگرچه در لحظه‌ای آتش و دود به همراه داشت، اما آتش واقعی را در ساختار مدیریت و نظارت کشور روشن کرد؛ آتشی که تا زمانی که با اصلاحات جدی خاموش نشود، می‌تواند پیامدهای سهمگین دیگری را در آینده رقم بزند.
#امتداد
@emtedadnet
👎2😢2❤1
✅پروژه «اینترنت پرو» بازمانده رانت، تبعیض و رسمیت یافتن آپارتاید دیجیتال!
✍🏻آوش: در حالی که کیفیت اینترنت در ایران طبق گزارش‌های انجمن تجارت الکترونیکی در قعر جدول جهانی قرار گرفته و رتبه نود و هشتم اینترنت بی‌کیفیت از ۱۰۰ کشور جهان را از آن خود کرده است، پدیده جدیدی تحت عنوان «اینترنت پرو» در حال بازتعریف مناسبات دسترسی به شبکه جهانی است. این پروژه که از لایه‌های مدیریتی اپراتورها به سطح جامعه کشیده شده، فراتر از یک سرویس فنی، در واقع تلاشی برای تبدیل کردن یک «حق عمومی» به یک «امتیاز انحصاری» و گران‌قیمت است. در روزگاری که دسترسی به اینترنت آزاد به عنوان یکی از ارکان حقوق شهروندی شناخته می‌شود، بسته‌های «اینترنت پرو» با هزینه‌های نجومی و دسترسی‌های گزینشی، عملا جامعه را به دو طبقه برخوردار و محروم تقسیم کرده است.
🔹برای درک چرایی ظهور «اینترنت پرو»، ابتدا باید به وضعیت اسفبار کیفیت شبکه در ایران نگریست. انجمن تجارت الکترونیک ایران در گزارش اخیر خود که در فروردین ۱۴۰۵ منتشر شد، تاکید کرده است که حتی با نادیده گرفتن روزهای قطع کامل اینترنت در زمستان ۱۴۰۴، ایران همچنان در میان ۱۰۰ کشور با بیشترین تولید ناخالص داخلی، جایگاه ۹۸ اینترنت بی‌کیفیت جهان را داراست. بر اساس داده‌های این انجمن، کیفیت اینترنت کشور نسبت به گزارش‌های قبلی تنها دو پله صعود داشته و همچنان در وضعیت بحرانی به سر می‌برد. در چنین بستری که اختلال و فیلترینگ به ویژگی‌های لاینفک شبکه تبدیل شده، ایده فروش اینترنت بدون فیلتر تحت عنوان «پرو» متولد شد تا از نیاز مبرم مردم به ارتباطات پایدار، منبع درآمد جدیدی ساخته شود.
🔹نام «اینترنت پرو» در نگاه اول تداعی‌گر یک سرویس با استانداردهای فنی بالاست، اما واقعیت این سرویس در ایران بسیار متفاوت است. سیتنا در گزارشی تحلیلی می‌نویسد که در تمام دنیا، پسوند «پرو» یا «پریمیوم» برای خدماتی با پایداری بالاتر، پینگ پایین‌تر و پهنای باند اختصاصی به کار می‌رود، اما در بدعت جدید اپراتورهای داخلی، این سرویس دقیقا همان اینترنت بین‌المللی است که تا پیش از اسفند ۱۴۰۴ تمام مردم ایران از آن بهره‌مند بودند. در واقع، اپراتورها هیچ ارزش افزوده‌ای به لحاظ فنی ارائه نمی‌دهند؛ آنها تنها سد فیلترینگی را که ایجاد شده، در قبال دریافت مبالغ گزاف برای عده‌ای خاص برمی‌دارند. این اقدام به معنای آن است که «نداشتن فیلتر» که یک حق طبیعی بود، اکنون به عنوان یک آپشن لوکس بازفروش می‌شود.
🔹بررسی‌های خبرگزاری‌ها نشان می‌دهد که پروژه «اینترنت پرو» یک ایده ناگهانی نبوده است. این طرح ماه‌ها قبل توسط شرکت همراه اول به شورای عالی فضای مجازی پیشنهاد شده بود. هدف اصلی طراحان، تفکیک دسترسی کاربران بر اساس نیاز شغلی و هویت آنها بود؛ سازوکاری که در ادبیات رسانه‌ای به «طبقاتی شدن اینترنت» شهرت یافته است.
🔹یکی از بزرگ ترین خطرات «اینترنت پرو»، نقض اصل «بی‌طرفی» است. این اصل جهانی تاکید دارد که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی باید با تمام داده‌ها به طور یکسان رفتار کنند و حق ندارند بر اساس محتوا، وب‌سایت یا کاربر، تبعیض قائل شوند. اما در مدل ایرانی، ما با یک «آپارتاید دیجیتال» روبرو هستیم. یاشار سلطانی، روزنامه‌نگار، معتقد است که این طرح یعنی طبقاتی‌کردن یک حق عمومی و وادار کردن مردم به انتخاب میان «شرافت» و «رفاه». حق مردم نباید قطره‌چکانی فروخته شود و تبعیض نباید تحت نام «خدمت ویژه» جا زده شود.
🔹در بخش اقتصادی، «اینترنت پرو» تیشه‌ای بر ریشه اکوسیستم استارتاپی ایران است. گروهی از اقتصاددانان در تحلیل خود به «اقتصاد دستوری» اشاره کرده و می‌نویسند که این مدل به جای رقابت آزاد، به تقویت انحصار منجر می‌شود. وقتی دسترسی به شبکه جهانی تنها در اختیار سه اپراتور بزرگ است و رقیب مستقلی وجود ندارد، قیمت‌گذاری‌ها به صورت تحمیلی انجام می‌شود. این مسئله باعث می‌شود که استارتاپ‌های نوپا که توان پرداخت هزینه‌های میلیونی اینترنت پرو را ندارند، در مقابل شرکت‌های بزرگ دولتی یا خصولتی که از این رانت بهره‌مند هستند، شکست بخورند.
🔹نکته عجیب در مورد «اینترنت پرو» این است که حتی با وجود پرداخت هزینه‌های گزاف، دسترسی کامل فراهم نمی‌شود. طبق گزارش‌ها، پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و ایکس همچنان در فهرست محدودیت‌ها باقی می‌مانند و تنها خدماتی نظیر تلگرام، واتس‌اپ و جست‌وجوی وب باز می‌شوند. همچنین، این سرویس فعلا تنها بر روی سیم‌کارت فعال می‌شود و امکان ارائه آن بر روی اینترنت ثابت وجود ندارد. این محدودیت فنی نشان می‌دهد که حتی طراحان طرح نیز به پایداری آن اطمینان ندارند و تنها به دنبال یک راهکار موقت برای درآمدزایی هستند.
#امتداد
@emtedadnet
✍🏻آوش: در حالی که کیفیت اینترنت در ایران طبق گزارش‌های انجمن تجارت الکترونیکی در قعر جدول جهانی قرار گرفته و رتبه نود و هشتم اینترنت بی‌کیفیت از ۱۰۰ کشور جهان را از آن خود کرده است، پدیده جدیدی تحت عنوان «اینترنت پرو» در حال بازتعریف مناسبات دسترسی به شبکه جهانی است. این پروژه که از لایه‌های مدیریتی اپراتورها به سطح جامعه کشیده شده، فراتر از یک سرویس فنی، در واقع تلاشی برای تبدیل کردن یک «حق عمومی» به یک «امتیاز انحصاری» و گران‌قیمت است. در روزگاری که دسترسی به اینترنت آزاد به عنوان یکی از ارکان حقوق شهروندی شناخته می‌شود، بسته‌های «اینترنت پرو» با هزینه‌های نجومی و دسترسی‌های گزینشی، عملا جامعه را به دو طبقه برخوردار و محروم تقسیم کرده است.
🔹برای درک چرایی ظهور «اینترنت پرو»، ابتدا باید به وضعیت اسفبار کیفیت شبکه در ایران نگریست. انجمن تجارت الکترونیک ایران در گزارش اخیر خود که در فروردین ۱۴۰۵ منتشر شد، تاکید کرده است که حتی با نادیده گرفتن روزهای قطع کامل اینترنت در زمستان ۱۴۰۴، ایران همچنان در میان ۱۰۰ کشور با بیشترین تولید ناخالص داخلی، جایگاه ۹۸ اینترنت بی‌کیفیت جهان را داراست. بر اساس داده‌های این انجمن، کیفیت اینترنت کشور نسبت به گزارش‌های قبلی تنها دو پله صعود داشته و همچنان در وضعیت بحرانی به سر می‌برد. در چنین بستری که اختلال و فیلترینگ به ویژگی‌های لاینفک شبکه تبدیل شده، ایده فروش اینترنت بدون فیلتر تحت عنوان «پرو» متولد شد تا از نیاز مبرم مردم به ارتباطات پایدار، منبع درآمد جدیدی ساخته شود.
🔹نام «اینترنت پرو» در نگاه اول تداعی‌گر یک سرویس با استانداردهای فنی بالاست، اما واقعیت این سرویس در ایران بسیار متفاوت است. سیتنا در گزارشی تحلیلی می‌نویسد که در تمام دنیا، پسوند «پرو» یا «پریمیوم» برای خدماتی با پایداری بالاتر، پینگ پایین‌تر و پهنای باند اختصاصی به کار می‌رود، اما در بدعت جدید اپراتورهای داخلی، این سرویس دقیقا همان اینترنت بین‌المللی است که تا پیش از اسفند ۱۴۰۴ تمام مردم ایران از آن بهره‌مند بودند. در واقع، اپراتورها هیچ ارزش افزوده‌ای به لحاظ فنی ارائه نمی‌دهند؛ آنها تنها سد فیلترینگی را که ایجاد شده، در قبال دریافت مبالغ گزاف برای عده‌ای خاص برمی‌دارند. این اقدام به معنای آن است که «نداشتن فیلتر» که یک حق طبیعی بود، اکنون به عنوان یک آپشن لوکس بازفروش می‌شود.
🔹بررسی‌های خبرگزاری‌ها نشان می‌دهد که پروژه «اینترنت پرو» یک ایده ناگهانی نبوده است. این طرح ماه‌ها قبل توسط شرکت همراه اول به شورای عالی فضای مجازی پیشنهاد شده بود. هدف اصلی طراحان، تفکیک دسترسی کاربران بر اساس نیاز شغلی و هویت آنها بود؛ سازوکاری که در ادبیات رسانه‌ای به «طبقاتی شدن اینترنت» شهرت یافته است.
🔹یکی از بزرگ ترین خطرات «اینترنت پرو»، نقض اصل «بی‌طرفی» است. این اصل جهانی تاکید دارد که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی باید با تمام داده‌ها به طور یکسان رفتار کنند و حق ندارند بر اساس محتوا، وب‌سایت یا کاربر، تبعیض قائل شوند. اما در مدل ایرانی، ما با یک «آپارتاید دیجیتال» روبرو هستیم. یاشار سلطانی، روزنامه‌نگار، معتقد است که این طرح یعنی طبقاتی‌کردن یک حق عمومی و وادار کردن مردم به انتخاب میان «شرافت» و «رفاه». حق مردم نباید قطره‌چکانی فروخته شود و تبعیض نباید تحت نام «خدمت ویژه» جا زده شود.
🔹در بخش اقتصادی، «اینترنت پرو» تیشه‌ای بر ریشه اکوسیستم استارتاپی ایران است. گروهی از اقتصاددانان در تحلیل خود به «اقتصاد دستوری» اشاره کرده و می‌نویسند که این مدل به جای رقابت آزاد، به تقویت انحصار منجر می‌شود. وقتی دسترسی به شبکه جهانی تنها در اختیار سه اپراتور بزرگ است و رقیب مستقلی وجود ندارد، قیمت‌گذاری‌ها به صورت تحمیلی انجام می‌شود. این مسئله باعث می‌شود که استارتاپ‌های نوپا که توان پرداخت هزینه‌های میلیونی اینترنت پرو را ندارند، در مقابل شرکت‌های بزرگ دولتی یا خصولتی که از این رانت بهره‌مند هستند، شکست بخورند.
🔹نکته عجیب در مورد «اینترنت پرو» این است که حتی با وجود پرداخت هزینه‌های گزاف، دسترسی کامل فراهم نمی‌شود. طبق گزارش‌ها، پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و ایکس همچنان در فهرست محدودیت‌ها باقی می‌مانند و تنها خدماتی نظیر تلگرام، واتس‌اپ و جست‌وجوی وب باز می‌شوند. همچنین، این سرویس فعلا تنها بر روی سیم‌کارت فعال می‌شود و امکان ارائه آن بر روی اینترنت ثابت وجود ندارد. این محدودیت فنی نشان می‌دهد که حتی طراحان طرح نیز به پایداری آن اطمینان ندارند و تنها به دنبال یک راهکار موقت برای درآمدزایی هستند.
#امتداد
@emtedadnet
❤1🥰1
✅دو ماه خاموشی دیجیتال؛ خسارت تا ۳۰۰ همت
✍🏻دنیای اقتصاد نوشت: قطعی اینترنت در ایران به دو ماه و ۱۴۱۶ ساعت رسیده و نت‌بلاکس اعلام کرده سطح دسترسی به اینترنت بین‌الملل تنها ۲ درصد است.
کارشناسان می‌گویند اقتصاد دیجیتال در وضعیت تعلیق قرار دارد و تنها کاربران «خط سفید»، «استارلینک» و برخی «پرو»ها دسترسی محدود دارند.
🔹دولت مخالفت با قطعی اینترنت و طبقاتی‌بودن آن را اعلام کرده و «اینترنت پرو» را راهکاری موقت دانسته است.
🔹برآوردها نشان می‌دهد کسب‌وکارهای دیجیتال روزانه ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومان خسارت می‌بینند؛ یعنی طی ۶۰ روز، ۱۸۰ تا ۳۰۰ همت زیان وارد شده است.
🔹به‌دلیل کاهش درآمد و تداوم تعهدات، بسیاری از شرکت‌ها با خطر ورشکستگی روبه‌رو بوده و بین یک‌ششم تا یک‌پنجم نیروهای خود را تعدیل کردهاند.
#امتداد
@emtedadnet
✍🏻دنیای اقتصاد نوشت: قطعی اینترنت در ایران به دو ماه و ۱۴۱۶ ساعت رسیده و نت‌بلاکس اعلام کرده سطح دسترسی به اینترنت بین‌الملل تنها ۲ درصد است.
کارشناسان می‌گویند اقتصاد دیجیتال در وضعیت تعلیق قرار دارد و تنها کاربران «خط سفید»، «استارلینک» و برخی «پرو»ها دسترسی محدود دارند.
🔹دولت مخالفت با قطعی اینترنت و طبقاتی‌بودن آن را اعلام کرده و «اینترنت پرو» را راهکاری موقت دانسته است.
🔹برآوردها نشان می‌دهد کسب‌وکارهای دیجیتال روزانه ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومان خسارت می‌بینند؛ یعنی طی ۶۰ روز، ۱۸۰ تا ۳۰۰ همت زیان وارد شده است.
🔹به‌دلیل کاهش درآمد و تداوم تعهدات، بسیاری از شرکت‌ها با خطر ورشکستگی روبه‌رو بوده و بین یک‌ششم تا یک‌پنجم نیروهای خود را تعدیل کردهاند.
#امتداد
@emtedadnet
❤1👍1
✅شوک دوم جنگ با سونامی بیکاری
✍🏻آوش: ایران پیش از جنگ هم با بازاری خسته، کم‌رمق و شکننده روبه‌رو بود؛ بازاری که نرخ بیکاری‌اش در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید، مشارکت اقتصادی‌اش افت کرد و نشانه‌های فرسایش در آن آشکار بود. حالا با برآوردهای اولیه‌ای که از نابودی یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر در نتیجه جنگ مطرح شده، تصویر پیش‌رو از یک بحران عادی فراتر می‌رود و به سمت یک شوک اجتماعی اقتصادی گسترده می‌رود. نرخ بیکاری در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید و همزمان نرخ مشارکت اقتصادی هم پایین آمد، یعنی بخشی از جمعیت فعال اساسا از بازار کار فاصله گرفت. اما حالا در شرایطی که مقام‌های دولتی و گزارش‌های بازتاب‌یافته در رسانه‌ها از از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن دو میلیون نفر بر اثر جنگ سخن می‌گویند، مسئله دیگر فقط افزایش بیکاری نیست؛ مسئله، طوفانی است که می‌تواند ساختار اشتغال، معیشت و حتی ثبات اجتماعی را زیر و رو کند.
🔹نشانه‌های فشار در بازار کار مدت‌ها پیش از جنگ دیده می‌شد. نرخ بیکاری پاییز ۱۴۰۴ نسبت به دوره‌های قبل بالاتر رفت و کاهش مشارکت اقتصادی نشان داد که بخش مهمی از جامعه یا از یافتن شغل ناامید شده یا در عمل امکان ورود به بازار کار را از دست داده است. این نکته اهمیت زیادی دارد، چون وقتی مشارکت پایین می‌آید، آمار بیکاری به‌تنهایی دیگر تمام واقعیت را نشان نمی‌دهد. در ظاهر ممکن است درصد بیکاری کنترل‌شده به نظر برسد، اما در باطن، بخشی از جمعیت فعال از چرخه جست‌وجوی کار خارج شده است.
🔹آنچه وضعیت را نگران‌کننده‌تر می‌کند، این است که بازار کار ایران پیش‌تر هم به‌شدت آسیب‌پذیر بود. بخش بزرگی از اشتغال در ایران در بنگاه‌های کوچک، خدمات روزمره، مشاغل غیررسمی و فعالیت‌های وابسته به گردش نقدینگی شکل می‌گیرد. این یعنی کوچک‌ترین شوک سیاسی، امنیتی یا ارزی می‌تواند به‌سرعت اشتغال را تحت فشار قرار دهد. برخلاف اقتصادهای متنوع و عمیق، در چنین بازاری فرصت تحمل بحران محدود است.
🔹بر اساس آن چه از گفته‌های مقام‌های دولتی و بازتاب رسانه‌ای آن ها منتشر شده، جنگ اخیر منجر به از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است. اگر این برآوردها را مبنا قرار دهیم، عملا با یک حادثه معمولی در بازار کار طرف نیستیم، بلکه با نوعی فروپاشی ناگهانی در زنجیره اشتغال روبه‌رو هستیم. معنای این عددها فقط اخراج کارگر یا تعطیلی یک واحد تولیدی نیست. این اعداد از ضربه به کل چرخه کار، خدمات، توزیع، حمل‌ونقل، خرده‌فروشی و تقاضای مصرف‌کننده خبر می‌دهند.
🔹جنگ و نااطمینانی معمولا ضربه را به‌طور برابر توزیع نمی‌کنند. کلان‌شهرها در ظاهر ممکن است دیرتر از شهرهای کوچک تکان بخورند، اما وقتی موج کاهش فروش، افت سفر، کاهش تقاضا و اختلال در حمل‌ونقل شروع شود، مناطق پیرامونی و شهرهای متوسط بیشترین ضربه را می‌بینند. در این میان، استان‌هایی که وابستگی بیشتری به خدمات، تجارت، گردشگری و مصرف شهری دارند، بیشتر در معرض فشار قرار می‌گیرند.
🔹بیکاری گسترده فقط یک مسئله اقتصادی نیست. خیلی زود به بحران معیشت، فقر، اضطراب، نابرابری و حتی ناامنی اجتماعی تبدیل می‌شود. خانواده‌ای که درآمدش را از دست می‌دهد، ابتدا مصرف را کاهش می‌دهد، سپس وارد بدهی می‌شود و بعد از آن درگیر فرسایش مالی و روانی می‌شود. در مقیاس چند میلیون نفر، این روند می‌تواند به یک بحران اجتماعی تمام‌عیار تبدیل شود.
🔹اگر گزارش‌ها درباره از دست رفتن یک میلیون شغل درست باشد، باید آماده موج دوم هم بود. در اقتصاد، اخراج اولیه معمولا فقط شروع بحران است. وقتی خانوارها درآمد خود را از دست می‌دهند، مصرف را کم می‌کنند. وقتی مصرف کاهش می‌یابد، فروش بنگاه‌ها پایین می‌آید. وقتی فروش پایین می‌آید، کسب‌وکارها دوباره نیرو کم می‌کنند. این چرخه می‌تواند چند بار تکرار شود و هر بار دامنه بیکاری را گسترش دهد.
#امتداد
@emtedadnet
آینده شغلی شهروندان در چنبره کاهش تولید و توقف پروژه‌ها
✍🏻آوش: ایران پیش از جنگ هم با بازاری خسته، کم‌رمق و شکننده روبه‌رو بود؛ بازاری که نرخ بیکاری‌اش در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید، مشارکت اقتصادی‌اش افت کرد و نشانه‌های فرسایش در آن آشکار بود. حالا با برآوردهای اولیه‌ای که از نابودی یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر در نتیجه جنگ مطرح شده، تصویر پیش‌رو از یک بحران عادی فراتر می‌رود و به سمت یک شوک اجتماعی اقتصادی گسترده می‌رود. نرخ بیکاری در پاییز ۱۴۰۴ به ۷.۸ درصد رسید و همزمان نرخ مشارکت اقتصادی هم پایین آمد، یعنی بخشی از جمعیت فعال اساسا از بازار کار فاصله گرفت. اما حالا در شرایطی که مقام‌های دولتی و گزارش‌های بازتاب‌یافته در رسانه‌ها از از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن دو میلیون نفر بر اثر جنگ سخن می‌گویند، مسئله دیگر فقط افزایش بیکاری نیست؛ مسئله، طوفانی است که می‌تواند ساختار اشتغال، معیشت و حتی ثبات اجتماعی را زیر و رو کند.
🔹نشانه‌های فشار در بازار کار مدت‌ها پیش از جنگ دیده می‌شد. نرخ بیکاری پاییز ۱۴۰۴ نسبت به دوره‌های قبل بالاتر رفت و کاهش مشارکت اقتصادی نشان داد که بخش مهمی از جامعه یا از یافتن شغل ناامید شده یا در عمل امکان ورود به بازار کار را از دست داده است. این نکته اهمیت زیادی دارد، چون وقتی مشارکت پایین می‌آید، آمار بیکاری به‌تنهایی دیگر تمام واقعیت را نشان نمی‌دهد. در ظاهر ممکن است درصد بیکاری کنترل‌شده به نظر برسد، اما در باطن، بخشی از جمعیت فعال از چرخه جست‌وجوی کار خارج شده است.
🔹آنچه وضعیت را نگران‌کننده‌تر می‌کند، این است که بازار کار ایران پیش‌تر هم به‌شدت آسیب‌پذیر بود. بخش بزرگی از اشتغال در ایران در بنگاه‌های کوچک، خدمات روزمره، مشاغل غیررسمی و فعالیت‌های وابسته به گردش نقدینگی شکل می‌گیرد. این یعنی کوچک‌ترین شوک سیاسی، امنیتی یا ارزی می‌تواند به‌سرعت اشتغال را تحت فشار قرار دهد. برخلاف اقتصادهای متنوع و عمیق، در چنین بازاری فرصت تحمل بحران محدود است.
🔹بر اساس آن چه از گفته‌های مقام‌های دولتی و بازتاب رسانه‌ای آن ها منتشر شده، جنگ اخیر منجر به از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است. اگر این برآوردها را مبنا قرار دهیم، عملا با یک حادثه معمولی در بازار کار طرف نیستیم، بلکه با نوعی فروپاشی ناگهانی در زنجیره اشتغال روبه‌رو هستیم. معنای این عددها فقط اخراج کارگر یا تعطیلی یک واحد تولیدی نیست. این اعداد از ضربه به کل چرخه کار، خدمات، توزیع، حمل‌ونقل، خرده‌فروشی و تقاضای مصرف‌کننده خبر می‌دهند.
🔹جنگ و نااطمینانی معمولا ضربه را به‌طور برابر توزیع نمی‌کنند. کلان‌شهرها در ظاهر ممکن است دیرتر از شهرهای کوچک تکان بخورند، اما وقتی موج کاهش فروش، افت سفر، کاهش تقاضا و اختلال در حمل‌ونقل شروع شود، مناطق پیرامونی و شهرهای متوسط بیشترین ضربه را می‌بینند. در این میان، استان‌هایی که وابستگی بیشتری به خدمات، تجارت، گردشگری و مصرف شهری دارند، بیشتر در معرض فشار قرار می‌گیرند.
🔹بیکاری گسترده فقط یک مسئله اقتصادی نیست. خیلی زود به بحران معیشت، فقر، اضطراب، نابرابری و حتی ناامنی اجتماعی تبدیل می‌شود. خانواده‌ای که درآمدش را از دست می‌دهد، ابتدا مصرف را کاهش می‌دهد، سپس وارد بدهی می‌شود و بعد از آن درگیر فرسایش مالی و روانی می‌شود. در مقیاس چند میلیون نفر، این روند می‌تواند به یک بحران اجتماعی تمام‌عیار تبدیل شود.
🔹اگر گزارش‌ها درباره از دست رفتن یک میلیون شغل درست باشد، باید آماده موج دوم هم بود. در اقتصاد، اخراج اولیه معمولا فقط شروع بحران است. وقتی خانوارها درآمد خود را از دست می‌دهند، مصرف را کم می‌کنند. وقتی مصرف کاهش می‌یابد، فروش بنگاه‌ها پایین می‌آید. وقتی فروش پایین می‌آید، کسب‌وکارها دوباره نیرو کم می‌کنند. این چرخه می‌تواند چند بار تکرار شود و هر بار دامنه بیکاری را گسترش دهد.
#امتداد
@emtedadnet
آوش
شوک دوم جنگ با سونامی بیکاری/ آینده شغلی شهروندان در چنبره کاهش تولید و توقف پروژه‌ها
تحریریه آوش/ بیکاری پس از جنگ فقط به شاغلان رسمی محدود نمی‌ماند. کارگران روزمزد، رانندگان، فروشندگان خرد، فعالان خدمات محلی، نیروهای پاره‌وقت، پیمانکاران جزء و حتی افرادی که در ظاهر شغل دارند اما درآمدشان به‌هم ریخته، همگی در معرض آسیب‌اند. به همین دلیل است…
✅ تهدیدهای گذشته را اماراتی‌ها سرانجام عملی کردند!
🔹در سال‌های اخیر، موضوع احتمال خروج امارات از سازمان OPEC چندین بار در سطح رسانه‌ای و تحلیلی مطرح شده بود. ریشه این گمانه‌زنی‌ها عمدتاً به اختلافات درون OPEC+ درباره سهمیه‌های تولید و سطح «بیس‌لاین» تولید اعضا بازمی‌گشت.
🔹امارات بارها از محدودیت سهمیه‌های خود در قالب توافق‌های کاهش تولید انتقاد کرده بود و تلاش داشت که سطح تولید مجاز خود را افزایش دهد آنهم در شرایطی که ظرفیت و فضای تولید این کشور در حال افزایش بود و سهمیه تولید، دستش را می‌بست. همین موضوع در برخی دوره‌ها تنش‌هایی میان ابوظبی و ریاض ایجاد کرده و حتی در مقاطعی باعث تعویق یا دشوار شدن توافق‌های اوپک‌پلاس شده است.
🔹حالا از چند روز دیگر، اماراتی‌ها راهشان را از اوپک و اوپک پلاس جدا می‌کنند. نقش کمپانی‌های نفتی اماراتی از یک سو و مقامات سیاسی و امنیتی این کشور از سوی دیگر را باید در این تصمیم در نظر داشت. امارات و سعودی، دو کشوری هستند که در صورت رساندن پروژه‌های انتقال نفت خود به توان قابل قبول، نیاز نفتی به تنگه هرمز و همراهی با قطر ندارند. از سوی دیگر طیف خاص سرمایه‌گذار اماراتی که شراکت‌های عمیقی با آمریکایی‌ها دارد نیز با خروج این کشور از اوپک، رفقای آمریکایی را شادمان خواهد کرد که از اوپک دل خوشی ندارند.
منبع: @Cosmo_Iran
#امتداد
@emtedadnet
🔹در سال‌های اخیر، موضوع احتمال خروج امارات از سازمان OPEC چندین بار در سطح رسانه‌ای و تحلیلی مطرح شده بود. ریشه این گمانه‌زنی‌ها عمدتاً به اختلافات درون OPEC+ درباره سهمیه‌های تولید و سطح «بیس‌لاین» تولید اعضا بازمی‌گشت.
🔹امارات بارها از محدودیت سهمیه‌های خود در قالب توافق‌های کاهش تولید انتقاد کرده بود و تلاش داشت که سطح تولید مجاز خود را افزایش دهد آنهم در شرایطی که ظرفیت و فضای تولید این کشور در حال افزایش بود و سهمیه تولید، دستش را می‌بست. همین موضوع در برخی دوره‌ها تنش‌هایی میان ابوظبی و ریاض ایجاد کرده و حتی در مقاطعی باعث تعویق یا دشوار شدن توافق‌های اوپک‌پلاس شده است.
🔹حالا از چند روز دیگر، اماراتی‌ها راهشان را از اوپک و اوپک پلاس جدا می‌کنند. نقش کمپانی‌های نفتی اماراتی از یک سو و مقامات سیاسی و امنیتی این کشور از سوی دیگر را باید در این تصمیم در نظر داشت. امارات و سعودی، دو کشوری هستند که در صورت رساندن پروژه‌های انتقال نفت خود به توان قابل قبول، نیاز نفتی به تنگه هرمز و همراهی با قطر ندارند. از سوی دیگر طیف خاص سرمایه‌گذار اماراتی که شراکت‌های عمیقی با آمریکایی‌ها دارد نیز با خروج این کشور از اوپک، رفقای آمریکایی را شادمان خواهد کرد که از اوپک دل خوشی ندارند.
منبع: @Cosmo_Iran
#امتداد
@emtedadnet
✅نفس‌های آخر رسانه / گوگل دیسکاور را برگردانید
🔹بیش از ۵۰ روز از اختلال گسترده اینترنت بین‌الملل گذشته و با وجود بازگشایی محدود جست‌وجوی گوگل، همچنان «گوگل دیسکاور» در دسترس نیست.
🔹این سرویس که یکی از مهم‌ترین بسترهای جذب مخاطب برای رسانه‌ها بود، حالا از چرخه خارج شده است.
🔹در نتیجه، بسیاری از سایت‌های خبری با افت شدید بازدید (تا بیش از ۷۰ درصد) مواجه شده‌اند.
🔹کاهش ترافیک، درآمد تبلیغاتی رسانه‌ها را به‌شدت کاهش داده و فشار مالی سنگینی ایجاد کرده است.
🔹پیامد این وضعیت، تعدیل نیرو، کاهش تولید محتوا و حتی تعطیلی برخی رسانه‌ها بوده است.
🔹بازگشت «گوگل دیسکاور» حالا به یک مطالبه جدی برای نجات رسانه‌ها و جریان اطلاع‌رسانی تبدیل شده است.
#امتداد
@emtedadnet
🔹بیش از ۵۰ روز از اختلال گسترده اینترنت بین‌الملل گذشته و با وجود بازگشایی محدود جست‌وجوی گوگل، همچنان «گوگل دیسکاور» در دسترس نیست.
🔹این سرویس که یکی از مهم‌ترین بسترهای جذب مخاطب برای رسانه‌ها بود، حالا از چرخه خارج شده است.
🔹در نتیجه، بسیاری از سایت‌های خبری با افت شدید بازدید (تا بیش از ۷۰ درصد) مواجه شده‌اند.
🔹کاهش ترافیک، درآمد تبلیغاتی رسانه‌ها را به‌شدت کاهش داده و فشار مالی سنگینی ایجاد کرده است.
🔹پیامد این وضعیت، تعدیل نیرو، کاهش تولید محتوا و حتی تعطیلی برخی رسانه‌ها بوده است.
🔹بازگشت «گوگل دیسکاور» حالا به یک مطالبه جدی برای نجات رسانه‌ها و جریان اطلاع‌رسانی تبدیل شده است.
#امتداد
@emtedadnet
✅ در استانه 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر:
صدها کارگر گیلانی بیکار شدند
🔹 کمبود مواد اولیه پلیمری، ۵۰۰ #کارگر واحد تولیدی پینک در #رشت را بیکار کرد.
🔹 صنایع پلیمری در چند سال اخیر با مشکلات کمبود مواد اولیه مواجه هستند و این مشکل باعث شده واحدهای تولیدی پلیمری با کمترین ظرفیت فعالیت کنند و برخی از واحدها نیز به دلیل این مشکل مجبور به تعطیلی یا #تعدیل_نیرو شدند.
🔹 در تازه ترین اخبارتعدیل نیروهای کارگری، منابع کارگری گیلان به مرور خبر دادند؛ شرکت تولیدی «پینک» واقع در شهر صنعتی رشت ۵۰۰ نیروی کارگری قراردادی خود را تعدیل کرد.
#امتداد
@emtedadnet
صدها کارگر گیلانی بیکار شدند
🔹 کمبود مواد اولیه پلیمری، ۵۰۰ #کارگر واحد تولیدی پینک در #رشت را بیکار کرد.
🔹 صنایع پلیمری در چند سال اخیر با مشکلات کمبود مواد اولیه مواجه هستند و این مشکل باعث شده واحدهای تولیدی پلیمری با کمترین ظرفیت فعالیت کنند و برخی از واحدها نیز به دلیل این مشکل مجبور به تعطیلی یا #تعدیل_نیرو شدند.
🔹 در تازه ترین اخبارتعدیل نیروهای کارگری، منابع کارگری گیلان به مرور خبر دادند؛ شرکت تولیدی «پینک» واقع در شهر صنعتی رشت ۵۰۰ نیروی کارگری قراردادی خود را تعدیل کرد.
#امتداد
@emtedadnet
#اختصاصی
✅رمضان‌زاده، بنیانگذار پلتفرم کارزار در گفت‌وگو با امتداد: یک خط پاسخ هم از هیچ مسئولی درباره طرح تبعیض‌آمیز «اینترنت پرو» به جامعه سراغ نداریم/ تقریبا دیگر چیزی به نام اقتصاد دیجیتال در ایران وجود ندارد/ وضعیت کنونی، «چشم‌انداز» را در میان کسب و کارهای دیجیتال از میان برده
✍️امتداد-محمد جعفری: حسین رمضان‌زاده، بنیانگذار پلتفرم کارزار و کنشگر حق دسترسی شهروندان به اینترنت در گفت‌وگو با امتداد با اشاره به تداوم قطعی اینترنت بین‌الملل و تبعات و پیامدهای این مسئله بر اقتصاد ایران و کسب و کارهای عمومی، اظهار داشت: این مسئله برای نخستین بار نیست که در کشور ما رخ می‌دهد و تاکنون چند شوک قطعی اینترنت را در طول یکسال اخیر در ایران شاهد بوده‌ایم.
🔹از خردادماه که جنگ دوازده روزه را در کشور داشتیم، این شوک‌های آغاز شد و در آن مقطع، کسب و کارهایی را داشتیم که آسیب‌های بزرگی را متحمل شده و کنار رفتند. پیرو این رخداد نیز، اتفاقات دیماه را شاهد بودیم که شماری از کسب و کارها به رغم اینکه با چنگ و دندان خود را نگه داشته بودند باز دچار آسیب‌های بعضا جبران‌ناپذیر شدند.
🔹اما با این همه در آن مقطع، وضعیت به هرگونه‌ای که بود، دست کم یک چشم‌اندازی برای گشایش در فضا وجود داشت. به این صورت که مسئولان، حرف‌هایی زده و اقداماتی می‌کردند که احساس می‌شد؛ این قطعی اینترنت، بالاخره یک جایی به پایان خواهد رسید.
🔹در مقطعی کنونی اما، قطعی اینترنت به حدی طولانی شده و مسئولان به گونه‌ایی رفتار کرده و سخن می‌گویند که گویی این وضعیت، یک وضعیت عادی است که این روند، چشم‌انداز را در میان کسب و کارهای دیجیتال از میان برده است.
🔹اگر شرایط به این گونه باشد که مثلا شما برای دو ماه آینده، یک چشم‌اندازی برای گشایش در فضا داشته باشید با نیروهای خود صحبت کرده و به شکلی وضعیت را مدیریت خواهید کرد. اما وقتی مسئولان به شکلی حرف می‌زنند که انگار این وضعیت عادی بوده و هیچ مشکلی در این وجود ندارد و از آن بدتر؛ طرح‌هایی را به اجرا در می‌آورند که اساسا ساز و کارش مشخص نیست، وضعیت بدتر می‌شود.
🔹مثلا؛ شنیده‌ها از آن حکایت دارد که به افرادی، اینترنتی به نام پرو تعلق می‌گیرد و مبنای چنین اقداماتی اصلا مشخص نیست. از سوی دیگر اما، افرادی که کارهای به مراتب مهم‌تر و وابسته‌تری به اینترنت دارند، هیچ دسترسی برای‌شان تهمید نشده است. از نظر اقتصادی، این وضعیت آسیب‌های زیادی را به همراه داشته و تبعیض‌های کنونی، چنان آسیب روانی به اتمسفر کسب و کارهای آنلاین و این جامعه وارد کرده که تقریبا چیزی به نام اقتصاد دیجیتال دیگر وجود ندارد.
🔹متاسفانه در قبال این وضعیت هم، انگار هیچ یک از مسئولان، اساسا بنایی ندارند که پاسخی به افکار عمومی در این باره بدهند. کما اینکه، یک خط پاسخ از هیچ مسئولی درباره طرح تبعیض‌آمیز «اینترنت پرو» به جامعه سراغ نداریم.
🔹از سوی دیگر از آبان ۹۸ و دیماه ۹۶ حتی، نقل قول‌هایی درباره اختلالات اینترنت می‌شنیدیم که برخی می‌گفتند که این اقدامات برای ملاحظات امنیتی ایجاد شده است. در همین فقره طرح اینترنت پرو که اینترنت بدون فیلتر را به صورت فله‌ای به برخی از افراد و اصناف می‌دهند، ثابت می‌کند که این ملاحظه امنیتی هم چندان مبنایی نداشته است.
🔹به عبارت دیگر، طرفداران فیلترینگ، این روایت را مدت‌ها به مردم و حتی برخی از مسئولین می‌فروختند-به رغم اینکه کارشناسان شبکه آن را رد کرده بودند-تحت این عنوان عدم قطع اینترنت در شرایط خاص، مخاطراتی داشته و ضریب هک شدن ساختارها را فراهم می‌کند. اما با دادن اینترنت پرو و رواج این طرح، ثابت شد که مسئله، اصلا امنیتی هم نیست.
🔹ما مرکزی به اسم مرکز ملی فضای مجازی در این مملکت داریم، شورایی به اسم شورایعالی انقلاب فرهنگی داریم که مسئولان آن، جملگی مشخص هستند.
🔹مخاطبان شما می‌توانند این ادعا را راستی‌آزمایی کنند که هیچ موضعی از این دوستان درباره اینترنت پرو وجود نداشته و آقایان، پاسخ هیچ خبرنگاری در این باره را نمی‌دهند. این طرح اینترنت پرو، چنان جامعه را عصبانی کرده که به نظر من، مشکوک بوده و باید بررسی شود که چه کسی در پشت پرده آن قرار دارد؟ آیا توجهی به افکار عمومی داشته یا خیر؟
#امتداد
@emtedadnet
✅رمضان‌زاده، بنیانگذار پلتفرم کارزار در گفت‌وگو با امتداد: یک خط پاسخ هم از هیچ مسئولی درباره طرح تبعیض‌آمیز «اینترنت پرو» به جامعه سراغ نداریم/ تقریبا دیگر چیزی به نام اقتصاد دیجیتال در ایران وجود ندارد/ وضعیت کنونی، «چشم‌انداز» را در میان کسب و کارهای دیجیتال از میان برده
✍️امتداد-محمد جعفری: حسین رمضان‌زاده، بنیانگذار پلتفرم کارزار و کنشگر حق دسترسی شهروندان به اینترنت در گفت‌وگو با امتداد با اشاره به تداوم قطعی اینترنت بین‌الملل و تبعات و پیامدهای این مسئله بر اقتصاد ایران و کسب و کارهای عمومی، اظهار داشت: این مسئله برای نخستین بار نیست که در کشور ما رخ می‌دهد و تاکنون چند شوک قطعی اینترنت را در طول یکسال اخیر در ایران شاهد بوده‌ایم.
🔹از خردادماه که جنگ دوازده روزه را در کشور داشتیم، این شوک‌های آغاز شد و در آن مقطع، کسب و کارهایی را داشتیم که آسیب‌های بزرگی را متحمل شده و کنار رفتند. پیرو این رخداد نیز، اتفاقات دیماه را شاهد بودیم که شماری از کسب و کارها به رغم اینکه با چنگ و دندان خود را نگه داشته بودند باز دچار آسیب‌های بعضا جبران‌ناپذیر شدند.
🔹اما با این همه در آن مقطع، وضعیت به هرگونه‌ای که بود، دست کم یک چشم‌اندازی برای گشایش در فضا وجود داشت. به این صورت که مسئولان، حرف‌هایی زده و اقداماتی می‌کردند که احساس می‌شد؛ این قطعی اینترنت، بالاخره یک جایی به پایان خواهد رسید.
🔹در مقطعی کنونی اما، قطعی اینترنت به حدی طولانی شده و مسئولان به گونه‌ایی رفتار کرده و سخن می‌گویند که گویی این وضعیت، یک وضعیت عادی است که این روند، چشم‌انداز را در میان کسب و کارهای دیجیتال از میان برده است.
🔹اگر شرایط به این گونه باشد که مثلا شما برای دو ماه آینده، یک چشم‌اندازی برای گشایش در فضا داشته باشید با نیروهای خود صحبت کرده و به شکلی وضعیت را مدیریت خواهید کرد. اما وقتی مسئولان به شکلی حرف می‌زنند که انگار این وضعیت عادی بوده و هیچ مشکلی در این وجود ندارد و از آن بدتر؛ طرح‌هایی را به اجرا در می‌آورند که اساسا ساز و کارش مشخص نیست، وضعیت بدتر می‌شود.
🔹مثلا؛ شنیده‌ها از آن حکایت دارد که به افرادی، اینترنتی به نام پرو تعلق می‌گیرد و مبنای چنین اقداماتی اصلا مشخص نیست. از سوی دیگر اما، افرادی که کارهای به مراتب مهم‌تر و وابسته‌تری به اینترنت دارند، هیچ دسترسی برای‌شان تهمید نشده است. از نظر اقتصادی، این وضعیت آسیب‌های زیادی را به همراه داشته و تبعیض‌های کنونی، چنان آسیب روانی به اتمسفر کسب و کارهای آنلاین و این جامعه وارد کرده که تقریبا چیزی به نام اقتصاد دیجیتال دیگر وجود ندارد.
🔹متاسفانه در قبال این وضعیت هم، انگار هیچ یک از مسئولان، اساسا بنایی ندارند که پاسخی به افکار عمومی در این باره بدهند. کما اینکه، یک خط پاسخ از هیچ مسئولی درباره طرح تبعیض‌آمیز «اینترنت پرو» به جامعه سراغ نداریم.
🔹از سوی دیگر از آبان ۹۸ و دیماه ۹۶ حتی، نقل قول‌هایی درباره اختلالات اینترنت می‌شنیدیم که برخی می‌گفتند که این اقدامات برای ملاحظات امنیتی ایجاد شده است. در همین فقره طرح اینترنت پرو که اینترنت بدون فیلتر را به صورت فله‌ای به برخی از افراد و اصناف می‌دهند، ثابت می‌کند که این ملاحظه امنیتی هم چندان مبنایی نداشته است.
🔹به عبارت دیگر، طرفداران فیلترینگ، این روایت را مدت‌ها به مردم و حتی برخی از مسئولین می‌فروختند-به رغم اینکه کارشناسان شبکه آن را رد کرده بودند-تحت این عنوان عدم قطع اینترنت در شرایط خاص، مخاطراتی داشته و ضریب هک شدن ساختارها را فراهم می‌کند. اما با دادن اینترنت پرو و رواج این طرح، ثابت شد که مسئله، اصلا امنیتی هم نیست.
🔹ما مرکزی به اسم مرکز ملی فضای مجازی در این مملکت داریم، شورایی به اسم شورایعالی انقلاب فرهنگی داریم که مسئولان آن، جملگی مشخص هستند.
🔹مخاطبان شما می‌توانند این ادعا را راستی‌آزمایی کنند که هیچ موضعی از این دوستان درباره اینترنت پرو وجود نداشته و آقایان، پاسخ هیچ خبرنگاری در این باره را نمی‌دهند. این طرح اینترنت پرو، چنان جامعه را عصبانی کرده که به نظر من، مشکوک بوده و باید بررسی شود که چه کسی در پشت پرده آن قرار دارد؟ آیا توجهی به افکار عمومی داشته یا خیر؟
#امتداد
@emtedadnet
❤4
✅بیانیه‌ی انجمن تجارت الکترونیک
«قطع اینترنت» ما را به عصرحجر می‌برد!
🔹«هیچ تمدن بزرگی از بیرون مغلوب نمی‌شود، مگر آنکه پیش از آن خود را از درون نابود کرده باشد.» ما می‌توانیم روزهای سخت جنگ با دشمن خارجی را با وحدت و امید تحمل کنیم، ما می‌توانیم در برابر تهدیدات دشمنان تمدن کهن ایران با اتکا به قدرت یک ملت امیدوار بمانیم، اما نمی‌توانیم نابودی زیرساخت‌های کشور به دست تصمیم‌گیران کشور خودمان را تاب آوریم و در برابر آن سکوت کنیم. در یک سال گذشته، اینترنت کشور بیش از ۱۰۰ روز قطع بوده است و در جنگ اخیر، رکورد بیش از ۶۰ روز قطعی پیوسته اینترنت را تجربه کردیم. تلخ‌تر آنکه مسئولین کشور به جای پذیرش مسئولیت و برقراری اتصال اینترنت، با بهانه‌هایی که از دید متخصصان دیجیتال و مردم غلط و غیرقابل قبول است، مسیر اشتباه خود را توجیه می‌کنند.
1️⃣مسئولین در شرایطی امنیت سایبری را به عنوان یکی از بهانه‌های قطع اینترنت مطرح می‌کنند، که بزرگ‌ترین حملات سایبری از جمله هک چند بانک مهم کشور در زمان قطع کامل اینترنت انجام شد. برای متخصصین روشن است که هر نوع نفوذ یا حمله‌ی سایبری در سطوح بالا به راحتی و از طریق یک پل ارتباطی در داخل شبکه کشور می‌تواند انجام شود. در حالی که جاسوسان و هکر‌ها چندین راهکار از جمله استفاده آی‌پی‌های وایت‌لیست شده، اینترنت طبقاتی، اینترنت ماهواره‌ای (استارلینک)، رومینگ مناطق مرزی و راهکارهای فنی پیشرفته تانلینگ را در اختیار دارند، مسدود کردن اینترنت مردم ایران به چنین بهانه‌هایی دور از هر نوع منطق به نظر می‌سد. مسئولین در شرایطی از امنیت سایبری سخن می‌گویند که از یک طرف خود با قطع اینترنت، به‌روزرسانی تجهیزات امنیتی و مقابله موثر با حملات سایبری را مختل کرده و از طرف دیگر با هرچه داغ‌تر کردن فروش فیلترشکن‌ها و ناامن کردن فضای مجازی، ناامنی سایبری را تشدید کردهاند.
2️⃣این روزها مسئولان کشور مدام از ده‌ها میلیون هم‌وطنی سخن می‌گویند که حاضر به فدا کردن جانشان برای ایران هستند. با داشتن چنین سرمایه‌ای، کشور و حاکمیت نه تنها نیازی به سرکوب و سانسور اینترنت ندارد که بی‌تردید باید راه را برای رساندن روایت‌ها و صدای ملت، باز و هموار نماید. قطع اینترنت روایت را در انحصار گروهی خاص در داخل و خارج از کشور قرار داده که هرگز نمی‌توانند برآیند ملت بزرگ ایران باشند.
3️⃣ اما عجیب‌ترین و غیرانسانی‌ترین پدیده‌ی این روزهای کشور، طبقاتی‌کردن و چندقطبی کردن جامعه به دست مسئولین با فروش رسمی اینترنت طبقاتی با قیمت حداقل ۵ برابری است. ارائه اینترنت به برخی از طبقات و اصناف از نگاه ما سوء استفاده از یک نیاز بدیهی هر شهروند در جهان معاصر است. چه طور می‌توان یک حق بدیهی را از یک شهروند سلب کرده و به شهروند دیگری (به هر بهانه و طبقه‌بندی) ارائه داد. کدام شهروند ایرانی است که ده‌ها نیاز ضروری به اینترنت نداشته باشد. با چه استدلالی می‌توان این نیازهای ضروری را نادیده گرفت، حقوق اولیه یک خانه‌دار، یک بازنشسته، یک نوجوان، یک کاسب، یک کارمند، یک کارگر و هر ایرانی دیگر را سلب کرد و گفت اینترنت تنها باید در اختیار برگزیدگانی خاص باشد؟
🔹انجمن تجارت الکترونیک، به عنوان نماینده گروه بزرگی از بخش خصوصی اقتصاد دیجیتال ایران، اعتراض قاطع خود را نسبت به «قطع اینترنت»، «اینترنت طبقاتی» و عدم پاسخگویی مسئولین اعلام کرده و اینترنت آزاد و پرسرعت را حق شهروندی تمام مردم ایران می‌داند.
#امتداد
@emtedadnet
«قطع اینترنت» ما را به عصرحجر می‌برد!
🔹«هیچ تمدن بزرگی از بیرون مغلوب نمی‌شود، مگر آنکه پیش از آن خود را از درون نابود کرده باشد.» ما می‌توانیم روزهای سخت جنگ با دشمن خارجی را با وحدت و امید تحمل کنیم، ما می‌توانیم در برابر تهدیدات دشمنان تمدن کهن ایران با اتکا به قدرت یک ملت امیدوار بمانیم، اما نمی‌توانیم نابودی زیرساخت‌های کشور به دست تصمیم‌گیران کشور خودمان را تاب آوریم و در برابر آن سکوت کنیم. در یک سال گذشته، اینترنت کشور بیش از ۱۰۰ روز قطع بوده است و در جنگ اخیر، رکورد بیش از ۶۰ روز قطعی پیوسته اینترنت را تجربه کردیم. تلخ‌تر آنکه مسئولین کشور به جای پذیرش مسئولیت و برقراری اتصال اینترنت، با بهانه‌هایی که از دید متخصصان دیجیتال و مردم غلط و غیرقابل قبول است، مسیر اشتباه خود را توجیه می‌کنند.
1️⃣مسئولین در شرایطی امنیت سایبری را به عنوان یکی از بهانه‌های قطع اینترنت مطرح می‌کنند، که بزرگ‌ترین حملات سایبری از جمله هک چند بانک مهم کشور در زمان قطع کامل اینترنت انجام شد. برای متخصصین روشن است که هر نوع نفوذ یا حمله‌ی سایبری در سطوح بالا به راحتی و از طریق یک پل ارتباطی در داخل شبکه کشور می‌تواند انجام شود. در حالی که جاسوسان و هکر‌ها چندین راهکار از جمله استفاده آی‌پی‌های وایت‌لیست شده، اینترنت طبقاتی، اینترنت ماهواره‌ای (استارلینک)، رومینگ مناطق مرزی و راهکارهای فنی پیشرفته تانلینگ را در اختیار دارند، مسدود کردن اینترنت مردم ایران به چنین بهانه‌هایی دور از هر نوع منطق به نظر می‌سد. مسئولین در شرایطی از امنیت سایبری سخن می‌گویند که از یک طرف خود با قطع اینترنت، به‌روزرسانی تجهیزات امنیتی و مقابله موثر با حملات سایبری را مختل کرده و از طرف دیگر با هرچه داغ‌تر کردن فروش فیلترشکن‌ها و ناامن کردن فضای مجازی، ناامنی سایبری را تشدید کردهاند.
2️⃣این روزها مسئولان کشور مدام از ده‌ها میلیون هم‌وطنی سخن می‌گویند که حاضر به فدا کردن جانشان برای ایران هستند. با داشتن چنین سرمایه‌ای، کشور و حاکمیت نه تنها نیازی به سرکوب و سانسور اینترنت ندارد که بی‌تردید باید راه را برای رساندن روایت‌ها و صدای ملت، باز و هموار نماید. قطع اینترنت روایت را در انحصار گروهی خاص در داخل و خارج از کشور قرار داده که هرگز نمی‌توانند برآیند ملت بزرگ ایران باشند.
3️⃣ اما عجیب‌ترین و غیرانسانی‌ترین پدیده‌ی این روزهای کشور، طبقاتی‌کردن و چندقطبی کردن جامعه به دست مسئولین با فروش رسمی اینترنت طبقاتی با قیمت حداقل ۵ برابری است. ارائه اینترنت به برخی از طبقات و اصناف از نگاه ما سوء استفاده از یک نیاز بدیهی هر شهروند در جهان معاصر است. چه طور می‌توان یک حق بدیهی را از یک شهروند سلب کرده و به شهروند دیگری (به هر بهانه و طبقه‌بندی) ارائه داد. کدام شهروند ایرانی است که ده‌ها نیاز ضروری به اینترنت نداشته باشد. با چه استدلالی می‌توان این نیازهای ضروری را نادیده گرفت، حقوق اولیه یک خانه‌دار، یک بازنشسته، یک نوجوان، یک کاسب، یک کارمند، یک کارگر و هر ایرانی دیگر را سلب کرد و گفت اینترنت تنها باید در اختیار برگزیدگانی خاص باشد؟
🔹انجمن تجارت الکترونیک، به عنوان نماینده گروه بزرگی از بخش خصوصی اقتصاد دیجیتال ایران، اعتراض قاطع خود را نسبت به «قطع اینترنت»، «اینترنت طبقاتی» و عدم پاسخگویی مسئولین اعلام کرده و اینترنت آزاد و پرسرعت را حق شهروندی تمام مردم ایران می‌داند.
#امتداد
@emtedadnet
👍3❤2
✅پلتفرمی با ۶۰ میلیون امضا
✍🏻 زهرا جعفرزاده
🔹فعالیت‌های‌شان محدود شده، تعدادی از اعضای تیم روانه خانه شده‌اند؛ این سرنوشت پلتفرم «کارزار» است. در عنوان این پلتفرم آمده: پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا. آن را به‌عنوان کمپینی اینترنتی می‌شناسند که در ماه‌های اخیر به دلیل دسترسی‌های محدود، آفلاین شده است. هرچند که سایت فعال است و می‌توان کارزار جدید ایجاد کرد اما تنها کاری که می‌شود انجام داد، همین است. کارزار، به مطرح‌کردن موضوعات مهم اجتماعی، محیط‌زیستی، میراث فرهنگی، سیاسی و صنفی شناخته شده؛ به ماجرای یوزها و پرداخت‌نکردن حقوق، درخواست اصلاح قانون به نفع کنکوری‌ها. تیم کارزار اما در آستانه ۶۰ میلیون شدن امضاها، تصمیم سختی گرفت؛ آنهم نیمه‌باز گذاشتن درِ «کارزار»
🔹وب‌سایت کارزار خرداد سال ۹۶ راه‌اندازی شد تا میزبان بستری امن، مستقل و رایگان برای طرح درخواست‌ها، شکوائیه‌ها و تقدیرهای جمعی از طریق جمع‌آوری امضا باشد. شاهد حلاج یکی از اعضای تیم است که سابقه فعالیت سه‌ساله را در این پلتفرم دارد. او با ۲۰ سال سابقه روزنامه‌نگاری، می‌گوید که فعالیت در این پلتفرم برایش نوعی ادامه کار روزنامه‌نگاری است: «هدف روزنامه‌نگار، محقق‌شدن مطالبات مردم و ثبت اتفاقاتی به نفع جامعه است. کارزار تا حد زیادی همین موضوع را دنبال می‌کرد»
🔹تیم کارزار، ۲۴ نفر بود که با بیش از نیمی از آنها، قطع همکاری شده است. به گفته فعالان این پلتفرم، پیش‌ازاین هم در دوره‌های مختلف به دلیل قطعی اینترنت و محدودشدن فعالیت‌ها چنین اتفاقاتی افتاده است و مجموعه ناچار به خداحافظی با تعدادی از اعضایش شده؛ افرادی که البته همین حالا هم به صورت داوطلبانه با تیم همکاری دارند. کار آنها رساندن صدای مردم به گوش مسئولان و ایجاد تغییر است. اما شاهد حلاج می‌گوید که خیلی وقت‌ها این اتفاق نمی‌افتاد و معمولا اقدامی در راستای خواسته‌های معترضان انجام نمی‌شد: «همان گروهی که معتقدند روزنامه‌نگاری تهدید است، نه فرصت، کارزار را هم یک تهدید می‌دیدند. درحالی‌که به‌راحتی می‌شد به‌عنوان فرصت به آن نگاه کرد».
🔹حامد بیدی، بنیانگذار کارزار: «مجموعه ما از سال ۹۶ فعالیتش را شروع کرد اما در قالب یک تیم مستقل و کامل، از سال ۹۹ استارت کار را زد. در پنج، شش سال گذشته مثلا در سال ۱۴۰۱ هم همزمان با اتفاقات رخ‌داده، وضعیتی مشابه شرایط فعلی ایجاد شده بود که تیم یکی، دو ماه بیشتر نتوانست تاب‌آوری داشته باشد و فعالیتش را محدود کرد. بعد از آن در تابستان و زمستان سال گذشته هم همزمان با جنگ و مسائل دیگر، محدودیت‌های دسترسی به اینترنت وجود داشت که فعالیت کارزار را کم کرد. البته دراین‌میان اتفاقات دیگری هم رخ داد؛ مثل پرونده‌هایی که علیه کارزار تشکیل شد؛ تا جایی که در یکی از موارد حکم توقیف برای سه ماه صادر شد. هرچند در نهایت بعد از یک ماه حکم نقض شد اما همان مدت تعطیلی هم به کارمان لطمه زد. وقتی چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد، نمی‌توانیم میزبان مطالبات مردم باشیم و مردم هم ناچار می‌شوند سراغ پلتفرم دیگری بروند، به‌همین‌دلیل میزان کاربران و مخاطبان ما کاهش می‌یابد».
🔸بیشتر بخوانید
#امتداد
@emtedadnet
گزارش «شرق» از محدودشدن فعالیت‌های کمپین جمع‌آوری امضا:
✍🏻 زهرا جعفرزاده
🔹فعالیت‌های‌شان محدود شده، تعدادی از اعضای تیم روانه خانه شده‌اند؛ این سرنوشت پلتفرم «کارزار» است. در عنوان این پلتفرم آمده: پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا. آن را به‌عنوان کمپینی اینترنتی می‌شناسند که در ماه‌های اخیر به دلیل دسترسی‌های محدود، آفلاین شده است. هرچند که سایت فعال است و می‌توان کارزار جدید ایجاد کرد اما تنها کاری که می‌شود انجام داد، همین است. کارزار، به مطرح‌کردن موضوعات مهم اجتماعی، محیط‌زیستی، میراث فرهنگی، سیاسی و صنفی شناخته شده؛ به ماجرای یوزها و پرداخت‌نکردن حقوق، درخواست اصلاح قانون به نفع کنکوری‌ها. تیم کارزار اما در آستانه ۶۰ میلیون شدن امضاها، تصمیم سختی گرفت؛ آنهم نیمه‌باز گذاشتن درِ «کارزار»
🔹وب‌سایت کارزار خرداد سال ۹۶ راه‌اندازی شد تا میزبان بستری امن، مستقل و رایگان برای طرح درخواست‌ها، شکوائیه‌ها و تقدیرهای جمعی از طریق جمع‌آوری امضا باشد. شاهد حلاج یکی از اعضای تیم است که سابقه فعالیت سه‌ساله را در این پلتفرم دارد. او با ۲۰ سال سابقه روزنامه‌نگاری، می‌گوید که فعالیت در این پلتفرم برایش نوعی ادامه کار روزنامه‌نگاری است: «هدف روزنامه‌نگار، محقق‌شدن مطالبات مردم و ثبت اتفاقاتی به نفع جامعه است. کارزار تا حد زیادی همین موضوع را دنبال می‌کرد»
🔹تیم کارزار، ۲۴ نفر بود که با بیش از نیمی از آنها، قطع همکاری شده است. به گفته فعالان این پلتفرم، پیش‌ازاین هم در دوره‌های مختلف به دلیل قطعی اینترنت و محدودشدن فعالیت‌ها چنین اتفاقاتی افتاده است و مجموعه ناچار به خداحافظی با تعدادی از اعضایش شده؛ افرادی که البته همین حالا هم به صورت داوطلبانه با تیم همکاری دارند. کار آنها رساندن صدای مردم به گوش مسئولان و ایجاد تغییر است. اما شاهد حلاج می‌گوید که خیلی وقت‌ها این اتفاق نمی‌افتاد و معمولا اقدامی در راستای خواسته‌های معترضان انجام نمی‌شد: «همان گروهی که معتقدند روزنامه‌نگاری تهدید است، نه فرصت، کارزار را هم یک تهدید می‌دیدند. درحالی‌که به‌راحتی می‌شد به‌عنوان فرصت به آن نگاه کرد».
🔹حامد بیدی، بنیانگذار کارزار: «مجموعه ما از سال ۹۶ فعالیتش را شروع کرد اما در قالب یک تیم مستقل و کامل، از سال ۹۹ استارت کار را زد. در پنج، شش سال گذشته مثلا در سال ۱۴۰۱ هم همزمان با اتفاقات رخ‌داده، وضعیتی مشابه شرایط فعلی ایجاد شده بود که تیم یکی، دو ماه بیشتر نتوانست تاب‌آوری داشته باشد و فعالیتش را محدود کرد. بعد از آن در تابستان و زمستان سال گذشته هم همزمان با جنگ و مسائل دیگر، محدودیت‌های دسترسی به اینترنت وجود داشت که فعالیت کارزار را کم کرد. البته دراین‌میان اتفاقات دیگری هم رخ داد؛ مثل پرونده‌هایی که علیه کارزار تشکیل شد؛ تا جایی که در یکی از موارد حکم توقیف برای سه ماه صادر شد. هرچند در نهایت بعد از یک ماه حکم نقض شد اما همان مدت تعطیلی هم به کارمان لطمه زد. وقتی چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد، نمی‌توانیم میزبان مطالبات مردم باشیم و مردم هم ناچار می‌شوند سراغ پلتفرم دیگری بروند، به‌همین‌دلیل میزان کاربران و مخاطبان ما کاهش می‌یابد».
🔸بیشتر بخوانید
#امتداد
@emtedadnet
❤3🤬1😢1