✅شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست گرفتند

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با پیروزی گسترده دموکرات‌ها و تغییر توازن قدرت در واشنگتن همراه شد. بر اساس نتایج اعلام‌شده از سوی رسانه‌های معتبر آمریکایی، دموکرات‌ها توانسته‌اند کنترل مجلس نمایندگان و سنا را از جمهوری‌خواهان بگیرند. هزینه‌های بالای زندگی، جنگ با ایران و نارضایتی از عملکرد دولت دونالد ترامپ از مهم‌ترین موضوعاتی بودند که بر فضای انتخابات تأثیر گذاشتند؛ نتیجه‌ای که می‌تواند دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری ترامپ را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو کند.

✍🏻امتداد-گروه خبر:انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا روز سه‌شنبه سوم نوامبر، برابر با ۱۲ آبان‌ماه، برگزار شد و نتایج آن از پیروزی قابل‌توجه حزب دموکرات در رقابت‌های کنگره و فرمانداری‌های ایالتی حکایت دارد.

🔹بر اساس نتایج اعلام‌شده از سوی آسوشیتدپرس، دموکرات‌ها موفق شده‌اند اکثریت هر دو مجلس نمایندگان و سنا را به دست آورند؛ تغییری که به کنترل یکپارچه جمهوری‌خواهان بر دولت فدرال و کنگره پایان می‌دهد.

🔹با وجود مشخص‌شدن جهت کلی نتایج، شمارش آرا در شماری از حوزه‌های انتخابیه همچنان ادامه دارد و ترکیب نهایی کرسی‌های کنگره پس از تکمیل شمارش و تأیید نتایج روشن خواهد شد.

🔸تغییر توازن قدرت در مجلس نمایندگان

🔹تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان آمریکا در این انتخابات به رأی گذاشته شد. پیش از انتخابات، جمهوری‌خواهان اکثریت شکننده‌ای در این مجلس داشتند و دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری کنترل آن به کسب چند کرسی بیشتر نیاز داشتند.

🔹نتایج انتخابات نشان می‌دهد دموکرات‌ها نه‌تنها در شماری از حوزه‌های رقابتی پیروز شده‌اند، بلکه توانسته‌اند در مناطقی که دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ آرای قابل‌توجهی به دست آورده بود نیز پیشروی کنند.

🔸سنا؛ پیروزی دموکرات‌ها در ایالت‌های جمهوری‌خواه

🔹در انتخابات امسال، ۳۵ کرسی سنا، شامل انتخابات عادی و ویژه، به رأی گذاشته شد. جمهوری‌خواهان پیش از انتخابات با در اختیار داشتن ۵۳ کرسی، اکثریت این مجلس را در اختیار داشتند.

🔹یکی از مهم‌ترین تحولات انتخابات، پیروزی نامزدهای دموکرات در شماری از ایالت‌هایی بود که در سال‌های گذشته عمدتاً به جمهوری‌خواهان رأی داده بودند.

🔹بر اساس نتایج اعلام‌شده، دموکرات‌ها در ایالت‌هایی از جمله تگزاس، کانزاس، آیووا، اوهایو، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی و مین موفق به تصاحب کرسی‌هایی شدند که پیش‌تر در اختیار جمهوری‌خواهان بود.

🔹در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، کن پکستون، نامزد مورد حمایت ترامپ را شکست داد. در اوهایو نیز شرود براون، فرماندار پیشین و سناتور سابق دموکرات، توانست جان هاستد جمهوری‌خواه را شکست دهد.

🔹پیروزی دموکرات‌ها در سنا اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا این مجلس در تأیید انتصاب‌های بلندپایه دولت، قضات فدرال و برخی تصمیم‌های مهم سیاست خارجی و امنیت ملی نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند.

🔸تغییرات در فرمانداری‌ها و سیاست ایالتی

🔹انتخابات امسال تنها به کنگره محدود نبود و رأی‌دهندگان در ۳۶ ایالت برای انتخاب فرماندار نیز پای صندوق‌های رأی رفتند.

🔹دموکرات‌ها در شماری از ایالت‌های مهم از جمله تگزاس، آیووا، اوهایو و جورجیا به پیروزی رسیدند؛ نتایجی که می‌تواند بر سیاست‌های اقتصادی، آموزشی، مهاجرتی و نحوه اجرای قوانین فدرال در سطح ایالت‌ها تأثیر بگذارد.

🔹در تگزاس، جینا اینوخوسا با پیروزی در انتخابات فرمانداری، به نخستین زن لاتین‌تبار منتخب این مقام در تاریخ ایالت تبدیل شد.

🔸چرا جمهوری‌خواهان شکست خوردند؟

🔹نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری و گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی نشان می‌دهد هزینه‌های بالای زندگی و فشار اقتصادی بر خانوارها از مهم‌ترین دغدغه‌های رأی‌دهندگان بوده است.

🔹با وجود وعده‌های اقتصادی ترامپ، بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان همچنان از قیمت کالاها، هزینه مسکن و وضعیت معیشت خود ناراضی بودند.

🔹جنگ با ایران نیز به یکی از موضوعات مهم رقابت‌های انتخاباتی تبدیل شد. هزینه‌های درگیری نظامی، پیامدهای اقتصادی آن و اختلاف‌نظر درباره اولویت‌های سیاست خارجی دولت، در شکل‌گیری فضای انتخاباتی نقش داشتند.

🔹گزارش‌ها همچنین از تغییر رفتار انتخاباتی بخشی از رأی‌دهندگان جوان و لاتین‌تبار حکایت دارند؛ گروه‌هایی که آرای آنان در برخی حوزه‌های رقابتی بر نتیجه نهایی تأثیر گذاشته است.

🔹با این حال، نمی‌توان نتیجه انتخابات را صرفاً به یک عامل نسبت داد. شرایط اقتصادی، نامزدهای محلی، تحولات سیاست خارجی و میزان مشارکت رأی‌دهندگان در ایالت‌های مختلف، مجموعه‌ای از عوامل مؤثر بر این انتخابات بوده‌اند.

🔸واکنش ترامپ به نتایج انتخابات

🔹دونالد ترامپ پس از روشن‌شدن نتایج، پیروزی دموکرات‌ها را تبریک گفت، اما این نتیجه را به‌عنوان رأی منفی مستقیم به عملکرد شخص خود نپذیرفت.

🔹او در جریان رقابت‌های انتخاباتی از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت کرده و تلاش داشت انتخابات را به عرصه‌ای برای دفاع از سیاست‌های دولت خود تبدیل کند.

🔹اکنون با تغییر اکثریت کنگره، دولت ترامپ برای تصویب قوانین، تأمین بودجه و پیشبرد بخش‌هایی از برنامه داخلی خود با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو خواهد شد.

🔸پیامدهای انتخابات برای سیاست خارجی و روابط تهران و واشنگتن

🔹نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای به معنای تغییر رئیس‌جمهور آمریکا یا انتقال اختیار هدایت سیاست خارجی از کاخ سفید به کنگره نیست. ترامپ همچنان تا پایان دوره ریاست‌جمهوری خود مسئول تصمیم‌های اجرایی و سیاست خارجی دولت خواهد بود.

🔹با این حال، کنترل دموکرات‌ها بر دو مجلس می‌تواند نظارت بر تصمیم‌های دولت در حوزه سیاست خارجی، بودجه نظامی، عملیات خارجی و نحوه اجرای تحریم‌ها را افزایش دهد.

🔹در موضوع ایران، کنگره می‌تواند از طریق جلسات استماع، تحقیقات کمیته‌ای، بررسی بودجه و تصویب قوانین بر سیاست‌های دولت اثر بگذارد؛ هرچند اختیارات اجرایی رئیس‌جمهور در زمینه دیپلماسی و امنیت ملی همچنان گسترده است.

🔹از سوی دیگر، پیروزی دموکرات‌ها لزوماً به معنای تغییر فوری سیاست واشنگتن در قبال تهران نیست. میان دو حزب آمریکا درباره برخی موضوعات مرتبط با ایران اشتراک‌نظرهایی وجود دارد و جهت‌گیری آینده به ترکیب کمیته‌ها، مواضع رهبران کنگره و تصمیم‌های کاخ سفید بستگی خواهد داشت.

🔸دو سال دشوارتر برای کاخ سفید

🔹با تغییر اکثریت کنگره، دونالد ترامپ در نیمه دوم دوره ریاست‌جمهوری خود با شرایط سیاسی متفاوتی روبه‌رو خواهد شد.

🔹دموکرات‌ها اکنون امکان بیشتری برای پیگیری تحقیقات پارلمانی، احضار مقام‌های دولتی و مخالفت با بخش‌هایی از دستور کار قانون‌گذاری جمهوری‌خواهان دارند.

🔹در مقابل، کاخ سفید همچنان از اختیارات اجرایی گسترده‌ای برخوردار است و می‌تواند در حوزه‌هایی که نیازمند تصویب قانون جدید نیستند، سیاست‌های خود را دنبال کند.

🔹انتخابات سوم نوامبر، در مجموع، نشان‌دهنده تغییر مهمی در آرایش سیاسی ایالات متحده است؛ تغییری که پیامدهای آن تنها به رقابت دو حزب محدود نمی‌شود و می‌تواند بر تصمیم‌های اقتصادی، سیاست خارجی و مناسبات قدرت در واشنگتن طی دو سال آینده تأثیر بگذارد.

#امتداد
@emtedadnet

مسلمانانی که در انتخابات میان دوره‌ای آمریکا، پیروز شدند:

عبدال السید
رشیده طلیب
ایلهان عمر
آدام حماوی
داریالیزا آویلا شوالیه
عایشه وهاب
آبر کاواس
نبیله سید

#امتداد
@emtedadnet

✅از مک‌کارتیسم تا ورود مسلمانان و چپ‌گرایان به کنگره؛ آمریکا چگونه تغییر کرد؟

✍🏻امتداد-گروه بین الملل: در دهه ۱۹۵۰ میلادی، حضور یا حتی اتهام نزدیکی به جریان‌های کمونیستی می‌توانست موقعیت شغلی، اعتبار اجتماعی و آینده سیاسی یک شهروند آمریکایی را به خطر بیندازد. کمیته‌های تحقیق کنگره، جلسات بازجویی و فهرست‌های سیاه، بخشی از فضای سیاسی و فرهنگی آن دوران بودند.

🔹هفت دهه بعد، چهره‌هایی که آشکارا از سوسیالیسم دموکراتیک سخن می‌گویند در کنگره حضور دارند و نمایندگان مسلمان نیز به بخشی از ساختار قانون‌گذاری آمریکا تبدیل شده‌اند.

🔹این دو تصویر، در نگاه نخست، از تغییری بنیادین حکایت دارند؛ اما بررسی دقیق‌تر تاریخ آمریکا نشان می‌دهد مسیر میان آن‌ها نه یک حرکت پیوسته از سرکوب به آزادی، بلکه مجموعه‌ای از پیشروی‌ها، مقاومت‌ها و بازتعریف مداوم مرزهای مشارکت سیاسی بوده است.

🔸مک‌کارتیسم؛ زمانی که عقیده به مسئله امنیتی تبدیل شد

🔹در فوریه ۱۹۵۰، جوزف مک‌کارتی، سناتور جمهوری‌خواه ایالت ویسکانسین، مدعی شد افرادی وابسته به کمونیسم در وزارت خارجه آمریکا نفوذ کرده‌اند. ادعاهایی که بدون ارائه شواهد کافی مطرح شدند، در فضای جنگ سرد و نگرانی از گسترش نفوذ شوروی با استقبال بخشی از افکار عمومی مواجه شدند.

🔹مک‌کارتی در سال‌های بعد با استفاده از جایگاه خود در سنا، تحقیقات گسترده‌ای را درباره نفوذ احتمالی کمونیست‌ها در نهادهای دولتی و ارتش دنبال کرد. هم‌زمان، فعالیت کمیته بررسی اقدامات ضدآمریکایی مجلس نمایندگان و سازوکارهای امنیتی دولت فدرال نیز به فضای سوءظن سیاسی دامن می‌زد.

🔹مک‌کارتیسم تنها به پیگرد اعضای واقعی حزب کمونیست محدود نماند. اتهام وابستگی سیاسی، گاه بدون اثبات فعالیت غیرقانونی، برای محرومیت شغلی و آسیب‌زدن به اعتبار افراد کافی بود.

🔸از حقوق مدنی تا تغییر ترکیب نمایندگی سیاسی

🔹برای درک تحولات بعدی آمریکا، نمی‌توان تنها به پایان دوران مک‌کارتی نگاه کرد. جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان، تغییر قوانین تبعیض‌آمیز، تحولات مهاجرتی و گسترش حضور زنان و اقلیت‌ها در نهادهای انتخابی، به‌تدریج ترکیب اجتماعی سیاست آمریکا را تغییر دادند.

🔹قانون حقوق مدنی سال ۱۹۶۴ و قانون حق رأی سال ۱۹۶۵ از نقاط عطف این تحول بودند. این قوانین همه نابرابری‌ها را از میان نبردند، اما ابزارهای حقوقی تازه‌ای برای مقابله با تبعیض فراهم کردند.

🔹در دهه‌های بعد، تغییر جمعیت آمریکا و افزایش تنوع مذهبی و قومی، پرسش تازه‌ای را وارد سیاست این کشور کرد: آیا نهادهای قدرت باید بازتاب‌دهنده ترکیب متنوع‌تر جامعه باشند؟

🔹این تحول البته با مقاومت‌های سیاسی و فرهنگی همراه بود. حضور گسترده‌تر اقلیت‌ها در عرصه عمومی، هم‌زمان به افزایش منازعات بر سر مهاجرت، هویت ملی، مذهب و تعلق فرهنگی انجامید.

🔸نخستین مسلمان در کنگره؛ نقطه عطف سال ۲۰۰۶

🔹در انتخابات سال ۲۰۰۶، کیت الیسون از ایالت مینه‌سوتا به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت و نخستین مسلمان تاریخ کنگره این کشور شد.

🔹این اتفاق تنها پنج سال پس از حملات یازدهم سپتامبر رخ داد؛ دورانی که سیاست‌های امنیتی آمریکا و فضای اجتماعی پس از آن، مسلمانان این کشور را با فشارها و سوءظن‌های گسترده‌ای روبه‌رو کرده بود. انتخاب الیسون نشان داد که هم‌زمان با استمرار اسلام‌هراسی و نگرانی‌های امنیتی، مسیر دیگری نیز در سیاست آمریکا در حال شکل‌گیری است؛ مسیری که امکان حضور مستقیم شهروندان مسلمان در نهادهای قانون‌گذاری را فراهم می‌کرد.

🔹در سال ۲۰۰۸، آندره کارسون به دومین نماینده مسلمان کنگره تبدیل شد. یک دهه بعد، در انتخابات ۲۰۱۸، ایلهان عمر و رشیده طلیب به‌عنوان نخستین زنان مسلمان به مجلس نمایندگان راه یافتند.

🔹اهمیت این تحولات صرفاً به هویت مذهبی نمایندگان محدود نبود. بخشی از آنان با طرح موضوعاتی چون عدالت اقتصادی، حقوق مهاجران، تبعیض نژادی و سیاست خارجی، به چهره‌های شناخته‌شده جناح ترقی‌خواه حزب دموکرات تبدیل شدند.

🔸بازگشت سوسیالیسم به رقابت انتخاباتی

🔹مسیر تحول چپ در آمریکا نیز داستان مستقلی دارد. برخلاف تصور رایج، جریان‌های سوسیالیستی در تاریخ این کشور پدیده‌ای تازه نیستند. از جنبش‌های کارگری و حزب سوسیالیست در اوایل قرن بیستم تا جنبش‌های ضدجنگ و عدالت‌خواهانه دهه‌های بعد، چپ همواره بخشی از فضای سیاسی آمریکا بوده است؛ هرچند در مقاطع مختلف با محدودیت‌ها و فشارهای جدی روبه‌رو شده است.

🔹آنچه در دهه‌های اخیر تغییر کرده، افزایش امکان طرح علنی برخی مطالبات سوسیالیستی در رقابت‌های انتخاباتی و ورود چهره‌های وابسته به این جریان‌ها به نهادهای قانون‌گذاری است.

🔹برنی سندرز، سناتور مستقل ایالت ورمانت، از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این تحول است. او که خود را سوسیالیست دموکرات معرفی می‌کند، پیش از ورود به سنا در سال ۲۰۰۷، شانزده سال عضو مجلس نمایندگان بود و در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری حزب دموکرات در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ نیز حضور یافت.

🔹سندرز با تمرکز بر نابرابری درآمدی، بیمه درمانی همگانی، هزینه تحصیلات دانشگاهی و قدرت شرکت‌های بزرگ، به یکی از چهره‌های اثرگذار جریان ترقی‌خواه آمریکا تبدیل شد.

🔹در انتخابات ۲۰۱۸ نیز الکساندریا اوکاسیو کورتز، سیاستمدار جوان و از اعضای جریان سوسیالیسم دموکراتیک، به مجلس نمایندگان راه یافت. حضور او و دیگر چهره‌های ترقی‌خواه، اختلافات درونی حزب دموکرات درباره سیاست اقتصادی، مالیات، خدمات عمومی و نقش دولت را آشکارتر کرد.

🔸اعداد چه می‌گویند؟

🔹تغییر موقعیت سوسیالیسم در آمریکا تنها به حضور چند سیاستمدار محدود نیست. نظرسنجی‌های مؤسسه گالوپ نشان می‌دهد نگرش بخشی از جامعه آمریکا، به‌ویژه رأی‌دهندگان دموکرات، به این مفهوم تغییر کرده است.

🔹در نظرسنجی منتشرشده در سپتامبر ۲۰۲۶، ۴۳ درصد بزرگسالان آمریکایی دیدگاه مثبتی به سوسیالیسم داشتند؛ رقمی که در سال ۲۰۱۰ برابر با ۳۶ درصد بود.

🔹در همین نظرسنجی، ۵۵ درصد پاسخ‌دهندگان دیدگاه مثبتی به سرمایه‌داری داشتند. بنابراین سوسیالیسم، با وجود افزایش مقبولیت، همچنان در مجموع جامعه آمریکا از سرمایه‌داری محبوبیت کمتری دارد.

🔹تفاوت حزبی چشمگیرتر است: ۶۵ درصد دموکرات‌ها، ۴۵ درصد مستقل‌ها و تنها ۱۴ درصد جمهوری‌خواهان دیدگاه مثبتی به سوسیالیسم ابراز کرده‌اند.

🔹این ارقام نشان می‌دهد سوسیالیسم از یک برچسب عمدتاً منفی در بخش بزرگی از فضای سیاسی آمریکا، به موضوعی تبدیل شده که دست‌کم در میان بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان دموکرات با پذیرش بیشتری روبه‌رو است.

🔸کنگره متنوع‌تر شده، اما هنوز نماینده تمام تنوع جامعه نیست

🔹بر اساس بررسی مرکز پژوهشی پیو، در آغاز دوره صدونوزدهم کنگره آمریکا در ژانویه ۲۰۲۵، چهار نماینده مسلمان در مجلس نمایندگان حضور داشتند، اما هیچ سناتور مسلمانی در سنا نبود.

🔹در همین دوره، حدود ۸۷ درصد اعضای دارای حق رأی کنگره مسیحی بودند؛ در حالی که سهم مسیحیان از جمعیت بزرگسال آمریکا حدود ۶۲ درصد برآورد شده بود.

🔹این تفاوت نشان می‌دهد افزایش حضور اقلیت‌های مذهبی در کنگره، به معنای تناسب کامل ترکیب نهادهای سیاسی با ساختار اجتماعی آمریکا نیست.

🔸آیا آمریکا از مک‌کارتیسم عبور کرده است؟

🔹اگر مک‌کارتیسم را نمادی از تبدیل اختلاف ایدئولوژیک به تهدید امنیتی بدانیم، تاریخ سیاسی آمریکا نشان می‌دهد چنین نگرشی در دوره‌های مختلف و با موضوعات متفاوت دوباره مطرح شده است.

🔹در دوران جنگ سرد، کمونیسم یکی از مهم‌ترین موضوعات این منازعه بود. پس از حملات یازدهم سپتامبر، نگرانی‌های امنیتی مرتبط با تروریسم و پیامدهای آن برای شهروندان مسلمان برجسته شد. در سال‌های اخیر نیز مهاجرت، هویت ملی و رقابت‌های ایدئولوژیک بار دیگر به محور اختلافات سیاسی تبدیل شده‌اند.

🔹در عین حال، حضور نمایندگان مسلمان و سیاستمداران سوسیالیست در نهادهای انتخابی نشان می‌دهد نظام سیاسی آمریکا امکان جذب و نمایندگی بخشی از جریان‌هایی را پیدا کرده که در دوره‌های گذشته با موانع بیشتری روبه‌رو بودند.

🔹این دو روند متناقض‌نما هم‌زمان جریان دارند: گسترش نمایندگی سیاسی از یک سو و استمرار منازعه بر سر مرزهای هویت و مشروعیت سیاسی از سوی دیگر.

🔸از حذف سیاسی تا رقابت انتخاباتی؛ تحول در مرزهای قدرت

🔹مقایسه آمریکای دهه ۱۹۵۰ با آمریکای امروز، تصویری از جامعه‌ای ارائه می‌دهد که مرزهای مشارکت سیاسی در آن تغییر کرده است. با این حال، این تغییر را نمی‌توان صرفاً به معنای پیروزی یک ایدئولوژی بر ایدئولوژی دیگر دانست.

🔹چپ‌گرایان و مسلمانان آمریکا نیز با وجود افزایش حضور سیاسی، همچنان با مخالفت‌ها، رقابت‌های انتخاباتی و گاه تبعیض یا حملات سیاسی مواجه‌اند. از سوی دیگر، حضور آنان در کنگره به معنای پذیرش عمومی همه مواضعشان یا تبدیل‌شدنشان به جریان غالب سیاست آمریکا نیست.

🔹شاید مهم‌ترین تفاوت میان دو دوره را بتوان در این نکته دید: در اوج مک‌کارتیسم، اتهام نزدیکی به کمونیسم می‌توانست به ابزاری برای حذف افراد از عرصه عمومی تبدیل شود؛ امروز برخی سیاستمداران آمریکایی با معرفی آشکار خود به‌عنوان سوسیالیست دموکرات، در انتخابات شرکت می‌کنند و رأی می‌آورند.

🔹این تحول نشان می‌دهد مرز میان اندیشه‌های حاشیه‌ای و جریان‌های پذیرفته‌شده در رقابت سیاسی، ثابت و تغییرناپذیر نیست. این مرز در اثر تحولات اجتماعی، جنبش‌های مدنی، تغییر نسل‌ها و رقابت‌های انتخاباتی جابه‌جا می‌شود.

🔹آمریکا از دوران مک‌کارتی فاصله گرفته، اما منازعه بر سر اینکه چه کسی و با چه عقیده و هویتی حق حضور در قدرت را دارد، همچنان بخشی از سیاست این کشور باقی مانده است.

#امتداد
@emtedadnet

✅چهار دلیل شکست جمهوری‌خواهان از زبان ونس

🔹معاون رئیس‌جمهور آمریکا

🔹دیروز، یکی از برجسته‌ترین نظرسنجی‌گران عرصه سیاست به من گفت که طبق نظرسنجی‌ها، با اختلاف ۱۳ واحد درصد از دموکرات‌ها عقب هستیم. اگرچه پیش از سه‌شنبه هم انتظار نتیجه خوبی نداشتم، اما این اختلاف حتی مرا هم شوکه کرد.

🔹او در نظرسنجی‌هایش دریافت که بسیاری از رأی‌دهندگان ترامپ در سال ۲۰۲۴ ناراضی‌اند و قصد دارند به دموکرات‌ها رأی بدهند.

🔹وقتی از آن‌ها پرسید چه چیزی می‌تواند باعث بازگشتشان به اردوگاه جمهوری‌خواهان شود، چهار پاسخ اصلی مطرح شد:

۱. به جنگ پایان دهید.
۲. بر هزینه‌های زندگی و تورم تمرکز کنید.
۳. آمریکا را در اولویت قرار دهید.
۴. در روابط خود با اسرائیل تجدیدنظر کنید.

🔹رأی‌دهندگان ما پای صندوق‌های رأی حاضر شدند. اما همین چهار دلیل باعث شد بسیاری از آن‌ها به دموکرات‌ها رأی بدهند.

🔹این نتیجه بر اساس نظرسنجی یک نظرسنجی‌گر است که پیش‌بینی‌هایش درباره نتایج انتخابات کاملاً دقیق از آب درآمد.

#امتداد
@emtedadnet

✅ حزب توسعه ملی: امنیت کشور بدون تأمین امنیت شهروندان، پشتوانه‌ای پایدار نخواهد داشت

💢حزب توسعه ملی ایران اسلامی در بیانیه‌ای درباره سوءقصد گزارش‌شده علیه عباس آخوندی و تهدید دیگر شخصیت‌های سیاسی، نسبت به گسترش خشونت، برخوردهای دوگانه و عادی‌شدن رفتارهای تهدیدآمیز هشدار داد.

✍🏻 در این بیانیه که حزب، خواستار رسیدگی شفاف و بی‌طرفانه به این حوادث، مقابله با جریان‌های خودسر و اجرای یکسان قانون شده، آمده است:

🔹آیا همه شهروندان، صرف‌نظر از گرایش سیاسی و میزان نزدیکی به مراکز قدرت، به یک اندازه از حمایت قانون برخوردارند؟

🔹 هیچ باور سیاسی یا اعتقادی و هیچ ادعایی مبنی بر دفاع از ارزش‌ها و مصالح کشور، مجوز تعرض به حقوق و امنیت دیگران نیست.

🔹احضار و پیگرد فعالان سیاسی از جمله اعضای هیئت‌رئیسه جبهه اصلاحات به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و صدور بیانیه‌های انتقادی، در کنار بی‌تفاوتی نسبت به برخی رفتارهای آشکارا تهدیدآمیز و مروج نفرت و خشونت، موجب نگرانی و تضعیف اعتماد عمومی به اجرای بی‌طرفانه قانون می‌شود.

🔹 اظهارات اخیر معاون سیاسی وزارت کشور مبنی بر احتمال عدم تعادل روانی فرد سوءقصدکننده، شائبه عدم عزم جدی در برخورد با این‌گونه حوادث و ریشه‌های آن را تقویت می‌کند.

✔️ رسانه ملی که باید بازتاب‌دهنده صداها و دیدگاه‌های گوناگون جامعه باشد، نمی‌تواند و نباید به عرصه یکه‌تازی جریان‌هایی تبدیل شود که حذف و ستیز و تخریب را رسالت انقلابی خود می‌دانند.

🔹 نمی‌توان از ضرورت همبستگی ملی سخن گفت، اما نسبت به رفتارهایی که بخشی از جامعه را از احساس امنیت و تعلق محروم می‌کند، بی‌تفاوت ماند.

🔹 هرچند شناخت علل خشونت نیازمند بررسی‌های دقیق علمی است، اما روشن است که مقابله با آن نمی‌تواند صرفاً به اقدامات انتظامی و قضایی محدود بماند.

حزب توسعه ملی خواستار «مقابله با گسترش سلاح‌های غیرمجاز و جلوگیری از دسترسی گروه‌های خودسر به سلاح» و «تقویت امنیت عمومی در سراسر کشور، به‌ویژه مناطق آسیب‌پذیر» است.

🔹 ایران عزیز امروز برای عبور از دشواری‌های پیش رو، به همراهی همه فرزندان خود نیاز دارد، نه به تبلیغات غوغاسالار و سیاست‌های حذف و طرد اکثریت.

متن کامل بیانیه حزب توسعه ملی ایران اسلامی⁠

#امتداد
@emtedadnet

✅ یک سال حبس تعلیقی و دو سال محرومیت از فعالیت رسانه‌ای برای کرباسچی

🔹دادگاه کیفری یک تهران در رسیدگی به پرونده روزنامه هم‌میهن، غلامحسین کرباسچی، مدیرمسئول این روزنامه، را به اتهام انتشار مطالب خلاف واقع به یک سال حبس تعزیری با پنج سال تعلیق و دو سال محرومیت از اشتغال به فعالیت رسانه‌ای محکوم کرد.

🔹در این پرونده، کیفرخواست با اتهامات زیر صادر شده بود:

•ترویج مطالبی که به اساس جمهوری اسلامی لطمه وارد می‌کند؛ در ارتباط با یادداشتی با عنوان «از دی ۵۷ تا دی ۱۴۰۴».
•نشر اکاذیب و مطالب خلاف واقع؛ درباره مطالبی با عناوین «محکومیت بازداشت کودکان و نوجوانان»، «زمان انتخاب تاریخی برای اصلاح‌طلبان» و گزارش «وقتی حریم درمان شکسته می‌شود».
• تشویق افراد به ارتکاب اعمال خلاف امنیت ملی؛ درباره گزارش «وقتی حریم درمان شکسته می‌شود» و مطلب «احزاب و اعتراض‌ها».

🔹دادگاه اتهام انتشار مطالب خلاف واقع را محرز دانست و کرباسچی را به یک سال حبس تعزیری با پنج سال تعلیق و دو سال محرومیت از فعالیت رسانه‌ای محکوم کرد. درباره سایر اتهامات نیز به دلیل احراز نشدن سوءنیت، حکم برائت صادر شد.

🔹این حکم بدوی و قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است.

#امتداد
@emtedadnet

🔥 آیا دموکراسی علیه خودش شوریده است؟

چرا دموکراسی‌ها سقوط می‌کنند؟ چگونه آزادی به خطر می‌افتد؟ چرا مردم حتی لیبرال دموکراسی‌ها ممکن است عقاید واقعی‌شان را پنهان کنند؟ و آیا لیبرالیسم هنوز پاسخی برای بحران‌های جهان امروز دارد؟

📚 این هفته در نشر روزنه، با موضوع «لیبرالیسم، دموکراسی و بحران نظم سیاسی» سراغ پنج کتاب رفتیم:
📖 نظم و زوال سیاسی | فرانسیس فوکویاما
📖 اولویت دموکراسی | جک نایت و جیمز جانسون
📖 حقایق نهان، دروغ‌های عیان | تیمور کوران
📖 موج سوم دموکراسی | ساموئل هانتینگتون
📖 در باب آزادی | تیموتی اسنایدر

اما این بحث هنوز تمام نشده است!
📚 چهار کتاب دیگر برای عمیق‌ترشدن در این پرسش‌ها:
▫️ لیبرالیسم | جان گری
▫️ در برابر لیبرالیسم نمادین | ساری حنفی
▫️ چرخش‌های لیبرالیسم | محمود توحیدفام
▫️لیبرالیسم و ناراضیانش | فرانسیس فوکویاما

و در نهایت کتابی که به زودی منتشر خواهد شد: چه بر سر لیبرال دموکراسی آمده است از برنده جایزه نوبل دارون عجم اوغلو

کسی تنهاست که کتاب نمی‌خواند
@rowzanehnashr
🌐 www.rowzanehnashr.com