✅بیانیه جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات در محکومیت حکم صادر شده برای مدیر روابط عمومی عمارت روبرو

✍🏻امتداد-گروه خبر: بدنبال صدور حکم ده سال حبس برای مدیر روابط عمومی عمارت روبرو برای ضبط تک‌خوانی هیوا سیفی‌زاده در این عمارت، بیانیه‌ای صادر کردند.

🔹در این بیانیه آمده:

🔹ما، جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات، ضمن ابراز نگرانی و تاسف از صدور احکام قضایی برای سه تن از عوامل اجرایی رویداد هنری عمارت روبه‌رو، از جمله غزل نهانی، مدیر روابط عمومی این مجموعه، خواستار بازنگری در این احکام هستیم.

🔹روابط عمومی و ارتباطات، ذاتا حرفه‌ای برای ایجاد پیوند، تسهیل گفت‌وگو و نزدیک کردن افراد و گروه‌های مختلف جامعه به یکدیگر است.

🔹فعالیت حرفه‌ای در حوزه ارتباطات، مستلزم به رسمیت شناختن تنوع اجتماعی و ایجاد امکان گفت‌وگو میان صداهای متفاوت است. اگر قرار باشد متخصصان ارتباطات به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای خود و مشارکت در برگزاری یک رویداد فرهنگی با مجازات‌های سنگین مواجه شوند، نه‌ تنها امنیت حرفه‌ای آنان، بلکه اصلِ گفت‌وگو و ارتباط در جامعه آسیب خواهد دید.

🔹علاوه بر این، ما نگرانیم که چنین برخوردهایی، به عمیق‌تر شدن شکاف‌های موجود در جامعه منجر شود؛ ایران، بیش از گسست، به پیوند نیاز دارد. بیش از حذف صداها، به شنیدن نیاز دارد. از همین رو، انتظار می‌رود به جای بستن دریچه‌های گفت‌وگو، فضا برای شنیدن صداهای گوناگون، در چارچوب مفهوم ایران باز شود.

جمعی از متخصصان و فعالان روابط عمومی و ارتباطات - مرداد ۱۴۰۵
 
اسامی امضاکنندگان:
۱.الهام آخوندی
۲.فاطمه آذری
۳.ستاره ارانی
۴.آزاده ارشدی
۵.آیدا اورنگ
۶.امید اعظمی
۷.سحر افاضلی
۸.مهدی امیرپور
۹.مائده امینی
۱۰.ساغر بابالو
۱۱.محمدرضا پارسیان
۱۲.علی پیله‌ور
۱۳.آرش ترابی
۱۴.یگانه خدامی
۱۵.نغمه دانش آشتیانی
۱۶.حمید داوری
۱۷.محسن دلیلی
۱۸.مهدی رجبلو
۱۹.ابوالفضل رجبی
۲۰.طاهره رضایت
۲۱.کسری زاهدی
۲۲.میثم سلیمانی
۲۳.فرناز سلیمی
۲۴.هستی سیف
۲۵.مرضیه شمس
۲۶.علی شهبازی
۲۷.هستی شهریزفر
۲۸.راضیه صالحی
۲۹.نادی صبوری
۳۰.امیرحسین صدقی
۳۱.عرفان صفی پور
۳۲.سمانه عابدی
۳۳.نگار عرب
۳۴.محسن عربها
۳۵.آیدا عزتی
۳۶.احمد عطار زاده
۳۷.علی علوی صدر
۳۸.زهرا علی‌پور
۳۹.سولماز علی محمدی
۴۰.هادی عیار
۴۱.احمدرضا غنی
۴۲.صدف فاطمی
۴۳.نسیم فاضی‌زاده
۴۴.مهران فرجی
۴۵.علیرضا فرزین
۴۶.فرناز فرضی
۴۷.صابر قدیمی
۴۸.زهرا قنبری
۴۹.مینا قنبری
۵۰.فاطمه کامکار
۵۱.مولود کشتکار
۵۲.رضا کریمی
۵۳.پیمان گل‌وردی
۵۴.مائده گیوه‌چین
۵۵.علیرضا لرک
۵۶.سهاب محب‌علی
۵۷.سیما محسنی
۵۸.صدرا محقق
۵۹.نگار ملکی یگانه
۶۰.احسان مهدی‌زاده
۶۱.امیرحسن موسوی
۶۲.هارمیک نواسارتیان
۶۳.مینا نوروزی
۶۴.الناز نیک‌دهقان
۶۵.احمد واحدی
۶۶.مهدی یوسفی

#امتداد
@emtedadnet

✅ تراژدی هورالعظیم

چرا باید مستند فراموش‌شده را دید؟

✍🏻 جواد حیدریان/ نویسنده نشریه 

🔹هورالعظیم، زیست‌بوم ارزشمند و استراتژیک در جنوب غربی کشور، در طول دهه‌های اخیر در تنگنای خشکی و بی‌توجهی قرار دارد. امسال نیز وضعیت اگرچه اندکی بهتر از سال‌های قبل گزارش شده، اما گزارش‌های رسمی و گفته‌های مسئولان نشان می‌دهد وضعیت تالاب نه‌تنها مناسب نیست، بلکه آمارهای متناقض، وعده‌های تکراری و بی‌عملی در مواجهه با تهدیدات جدی، نگرانی‌ها را نسبت به هورالعظیم عمیق‌تر می‌کند. براساس اعلام اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان، حداقل حق‌آبه تعیین‌شده برای هور در شرایط خشکسالی، سالانه یک میلیارد و ۳۸۳ میلیون مترمکعب است.

🔹وضعیت تالاب در حالی در چند دهه اخیر مسئله کنشگران محیط ‌زیست بود و در کشاکش سوءمدیریت بین‌بخشی داخلی، خشکسالی، ضعف دیپلماسی آب و جاه‌طلبی آبی ترکیه، سوریه و عراق روزبه‌روز به احتضار می‌رفت که مهدی افشار‌نیک، روزنامه‌نگار و فیلمساز با مشارکت وزارت نفت در بررسی وضعیت تالاب، بحران آب، استخراج نفت و دیپلماسی آبی و... فیلم مستند «فراموش‌شده» را ساخت. فیلمی که در سه کشور ایران، عراق و ترکیه فیلمبرداری شد و البته حواشی متعددی نیز به همراه داشت. اما نتیجه فیلم مستند فراموش‌شده به بسیاری از ابهامات فنی و تخصصی و حواشی پیرامون تالاب بزرگ یا هورالعظیم پاسخ می‌دهد.

🔹در فیلم فراموش‌شده، دوربین از مرز ایران عبور می‌کند و به عراق و ترکیه می‌رود. برخی از منتقدان معتقدند که لحن پرسشگری فیلم را در مواجهه با آن کشورها نسبت به بخش‌های مربوط به ایران در تخریب تالاب هورالعظیم ملایم‌تر می‌دانند. افشارنیک دلایل این تفاوت را اینچنین توضیح می‌دهد: اتفاقاً این نکته برای ما یکی از دلایل اصلی ساخت فیلم بود. هورالعظیم یک مسئله صرفاً ایرانی نیست که بخواهیم آن را از زاویه منافع یک کشور روایت کنیم. این تالاب یک اکوسیستم مشترک است و بحران آن مرز سیاسی نمی‌شناسد.

🔹مهدی افشارنیک، کارگردان فیلم «فراموش‌شده»، توضیح می‌دهد که چرا برای طرح مسئله بحران هورالعظیم سراغ سینما و مستند رفته است و به‌جای فیلم یک گزارش یا مقاله علمی ننوشته است؛ «آمارها و داده‌ها ضروری‌اند، اما همیشه نمی‌توانند تجربه زیسته انسان‌ها را منتقل کنند. وقتی درباره هورالعظیم حرف می‌زنیم، فقط درباره سطح آب یا میزان آلودگی صحبت نمی‌کنیم. درباره زندگی مردمی صحبت می‌کنیم که رابطه تاریخی و فرهنگی با این سرزمین دارند. سینمای مستند امکان مشاهده و همدلی ایجاد می‌کند. دوربین می‌تواند فاصله میان یک عدد در گزارش و یک انسان که پیامد آن عدد را زندگی می‌کند، از بین ببرد.

🔸متن کامل گزارش را اینجا مطالعه کنید.

#امتداد
@emtedadnet

✅ انتقاد فرزندان میرحسین موسوی و زهرا رهنورد از وضع حصر و زندگی رهبران جنبش سیز

✍🏻روزآروز: زهرا، نرگس و کوکب موسوی، فرزندان میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، رهبران محصور جنبش سبز، در متنی مشترک از وضعیت حصر و محل نگهداری این دو نفر پس از آغاز جنگ و بمباران پاستور در ۹ اسفند ۱۴۰۴ انتقاد کرده‌اند.

🔹بنابر این نوشته، پدر و مادر آن‌ها پس از بمباران‌های جگ ۴۰روزه، به مکانی دیگر منتقل شدند و پس از چند جابه‌جایی،  میرحسین موسوی دچار بیماری شده که به بستری شدن او در بیمارستان انجامیده است و حالا هردو در مکانی غیراز خانه شخصی‌شان در بن‌بست اختر سر می‌کننند.

🔹خانه آن‌ها در جریان بمباران آسیب دیده و پس از آن نیز به‌دلیل تخریب و بی‌در و پنجره ماندن، وضعیت نامناسبی پیدا کرده است. آنها می‌گویند بیش از ۷۰ روز پس از آغاز جنگ، برای اعضای خانواده اجازه‌ی بازدید چندساعته از خانه صادر شد، اما همچنان مجوزی برای حضور خود موسوی و رهنورد در خانه یا تعمیر خانه صادر نشده است.

🔹دختران رهنورد و موسوی، نسبت به آنچه منوط شدن مراجعه‌ی صاحبان خانه به اجازه‌ی شعام دانسته‌اند انتقاد کرده‌اند.

#امتداد
@emtedadnet

✅مسیر دولت جامعه‌سالار

✍🏻علی ربیعی
دستیار اجتماعی رئیس‌جمهوری
✍🏻زینب نصیری
مشاور وزیر بهداشت در امور اجتماعی
 
🔸در این یادداشت به محورهای زیر پرداخته شده است؛

 🔹دولت‌های اجتماعی یعنی دولت
در تصمیم‌ها ابعاد اجتماعی را ببیند، نه صرفا با اجرای برنامه های فرهنگی- اجتماعی.موضوع، تغییر در شیوه حکمرانی است.

🔹«دولت و ظرفیت‌های اجتماعی»، یعنی دولت پیش از تصمیم، صدای ذی‌نفعان را بشنود، هنگام اجرا از ظرفیت جامعه استفاده کند و پس از اجرا، خود را در برابر نتیجه سیاست‌هایش پاسخگو بداند.
این نگاه یک تغییر جدی است. در این الگو، مردم دیگر صرفاً مصرف‌کننده خدمات دولت نیستند.

🔹اعتماد بیش از آنکه محصول «گفتن» باشد، محصول «تجربه ‌کردن» است.
اگر مردم در رفتار دولت‌ها شفافیت ببینند، اگر بدانند چرا چنین تصمیمی گرفته شده است، اگر احساس کنند صدایشان شنیده می‌شود، اگر ببینند دولت‌ها اشتباهات خود را اصلاح می‌کنند و اگر بتوانند نتیجه تصمیمات را در زندگی خود لمس کنند و از همه مهم‌تر، وقتی گروه‌های مختلف اجتماعی احساس شراکت در تصمیم‌گیری‌ها داشته باشند، اعتماد و همراهی به‌تدریج بازسازی خواهد شد.

🔹هر تصمیم دولت یک پیامد اجتماعی دارد.
ما نیازمند تغییر یک عادت قدیمی در نظام تصمیم‌گیری هستیم. معمولا پس از وقوع یک نارضایتی یا حتی بحران تازه می‌پرسیم: «جامعه درباره آن چه خواهد گفت؟» این سؤال باید خیلی زودتر پرسیده شود.
باید پیش از تصمیم‌گیری، بررسی کرد که این تصمیم چه اثری بر جامعه دارد؟ چه گروه‌هایی بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند؟ آیا گروه‌های آسیب‌پذیر دیده شده‌اند؟ آیا احساس عدالت رعایت شده است؟ آیا آرامش روانی مردم در نظر گرفته شده است؟ و اگر پیامد ناخواسته‌ای ایجاد شد، چه سازوکاری برای اصلاح وجود دارد؟

🔹مردم نباید آخرین حلقه تصمیم‌گیری باشند
باید این تصور قدیمی شکل گرفته از آغاز دوران مدرن تاکنون که «دولت تصمیم می‌گیرد و مردم در نهایت باید آن را اجرا کنند» تغییر کند. اگر مسأله‌ای اجتماعی است، خود جامعه باید بخشی از فرآیند حل آن باشد.

🔹تفاوت مهمی میان «اطلاع‌رسانی» و «مشارکت» وجود دارد. اطلاع‌رسانی یعنی «ما تصمیم گرفته‌ایم؛ به شما می‌گوییم.» اما مشارکت یعنی؛ «پیش از تصمیم، نظر شما را می‌شنویم و اجازه می‌دهیم بر تصمیم اثر بگذارید.»

🔹صدای بی‌صدایان را باید به اتاق تصمیم آورد
جامعه یکدست نیست. همه گروه‌ها دسترسی یکسانی به رسانه، قدرت، منابع و ساختارهای تصمیم‌گیری ندارند. کودکان، زنان، افراد دارای معلولیت، کارگران، سالمندان و بازنشستگان، اقوام و مذاهب و بسیاری از گروه‌های دیگر، ممکن است صدای ضعیف‌تری در سیاست‌گذاری داشته باشند..

🔹دولت باید دوباره در محله دیده شود.
مردم در محله‌ها زندگی می‌کنند. به‌عنوان مثال، فقر در یک محله تجربه می‌شود، نه در یک جدول آماری؛ همچنان‌که تنهایی سالمند در یک خانه اتفاق می‌افتد یا مشکل سلامت روان در یک خانواده شکل می‌گیرد.
آسیب اجتماعی در یک محله دیده می‌شود و احساس بی‌عدالتی نیز در زندگی واقعی انسان‌ها ساخته می‌شود.

🔹جامعه مدنی، رقیب دولت نیست
احزاب، تشکل‌ها، انجمن‌ها، سمن‌ها، پویش‌های اجتماعی، گروه‌های داوطلب، معتمدان محلات و مساجد، اتحادیه‌ها، بخش خصوصی و کنشگران اجتماعی، می‌توانند در حل مسائل کشور نقش داشته باشند. اما این ظرفیت زمانی فعال می‌شود که دولت آنان را صرفاً مخاطب یا منتقد نبیند.

🔹دولت باید از جامعه یاد بگیرد.
یکی از ظرفیت‌هایی که باید جدی‌تر گرفته شود، داده و اطلاعات اجتماعی است. دولت‌ها سال‌ها به مردم اطلاعات داده‌اند، اما کمتر به این پرسش پرداخته‌ شده است که چگونه باید از خود جامعه اطلاعات بگیریم؟

 🔹دولت نیازمند بازسازی اجتماعی است.
اجتماعی کردن دولت فقط به رابطه دولت و مردم محدود نمی‌شود. ضروری است به درون دولت هم نگاه کنیم. هر دستگاه باید ببیند چگونه می‌تواند اثر مثبت اجتماعی ایجاد کند و هر دستگاه باید بداند کارکنانش نیز بخشی از سرمایه اجتماعی دولت‌اند.

🔹عبور از مرزهای دستگاهی.
زندگی مردم دستگاهی نیست. یک خانواده ممکن است همزمان با مسأله اقتصادی، سلامت روان، مسکن، آموزش، اشتغال و آسیب اجتماعی مواجه باشد. اما دولت بررسی و حل هرکدام از این مشکلات را در یک سازمان جداگانه تقسیم کرده است. مردم چنین تقسیم‌بندی‌ای را تجربه نمی‌کنند. آنان یک مسأله دارند و از دولت یک پاسخ می‌خواهند.

🔹آرامش مردم باید در محاسبات دولت باشد.
رفاه مردم فقط پول نیست. آرامش، امید به آینده، امنیت روانی، کیفیت روابط خانوادگی، احساس تعلق و سلامت روان نیز بخشی از کیفیت زندگی‌اند. اجتماعی کردن دولت یعنی دیدن همین لایه‌های پنهان‌تر زندگی مردم.

🔹اجتماعی کردن دولت از تغییر رابطه دولت و جامعه شروع می شود.
همه دستگاه‌ها و هر کسی که کار اجرایی در دست دارد، باید مراقب رابطه دولت با مردم و جامعه باشد.
 

#امتداد
@emtedadnet

✅بحث محدودسازی مهریه دوباره پرسش‌ها درباره حقوق زنان در خانواده را پیش کشید

بازخوانی توازن حقوقی برهم‌خورده در قانون خانواده

✍🏻آوش: بحث درباره جایگزینی مهریه با حقوق برابر، به‌ویژه حق طلاق، بار دیگر به یکی از موضوعات مهم حقوقی و اجتماعی تبدیل شده است. موافقان برابری حقوقی معتقدند زندگی مشترک باید بر پایه شراکت و امنیت متقابل بنا شود، در حالی که منتقدان اعطای حق طلاق به زنان را تهدیدی برای ثبات خانواده می‌دانند و مهریه را ابزاری جبرانی در برابر اختیار قانونی مرد برای طلاق تلقی می‌کنند.

🔹در قانون مدنی ایران، اختیار طلاق اساساً در دست مرد است و زن برای پایان دادن به ازدواج معمولاً باید عسر و حرج یا شروط مندرج در عقدنامه را اثبات کند؛ مسیری که می‌تواند طولانی و دشوار باشد. در چنین شرایطی، برخی زنان برای جدایی ناچار به بخشش تمام یا بخشی از مهریه می‌شوند.

🗣پرستو سرمدی، پژوهشگر و فعال حوزه زنان:
نابرابری حقوقی در خانواده صرفاً مسئله‌ای روی کاغذ نیست و می‌تواند در روابط واقعی به ابزار اعمال قدرت و کنترل تبدیل شود. اگر قرار است مهریه محدود شود، باید هم‌زمان حق طلاق زنان، حقوق مالی پس از جدایی و سهم آنان از اموال حاصل از زندگی مشترک نیز مورد بازنگری قرار گیرد.

🔹اعطای حق طلاق به زنان به معنای سلب این حق از مردان نیست؛ بلکه انحصار را از میان می‌برد و امکان تصمیم‌گیری برابر را ایجاد می‌کند. تقسیم عادلانه اموال متناسب با مشارکت اقتصادی و غیر اقتصادی زوجین، از جمله کار خانگی و مراقبت از فرزندان، ضروری است.

🔹در نهایت، منتقدان وضعیت موجود معتقدند حفظ خانواده با اجبار و نابرابری حقوقی ممکن نیست و اصلاح قانون باید به سمت شراکت برابر، امنیت اقتصادی و حق خروج عادلانه از ازدواج حرکت کند.

https://avash.ir/n/V22

#امتداد
@emtedadnet

✅منفعل در برابر خودروساز، خشن در برابر مردم

✍🏻مهدی افشارنیک: اسماعیل سقاب‌اصفهانی، رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، در تازه‌ترین گفت‌وگوی خود سه روش پیش‌روی دولت برای مواجهه با مسئله بنزین گذاشته است. روش نخست این است که بنزین با قیمت فعلی تا سقف ۱۲۱ میلیون لیتر در روز توزیع شود و پس از آن، به تعبیر صریح خودش: «نازل‌ها خاموش شوند». در روش دوم، همین ۱۲۱ میلیون لیتر میان خودروها سهمیه‌بندی می‌شود و مصرف بیشتر باید با قیمت آزاد تأمین شود و در روش سوم نیز ۳۰ میلیون لیتر برای حمل‌ونقل عمومی کنار گذاشته می‌شود و ۹۱ میلیون لیتر باقی‌مانده به‌جای خودروها، میان همه مردم توزیع خواهد شد.

🔹 سقاب در همین گفت‌وگو تصویری از ابعاد مسئله هم به دست می‌دهد؛ مصرف بنزین کشور اکنون در محدوده ۱۳۵ میلیون لیتر در روز است، درحالی‌که تولید قابل اتکا حدود ۱۲۱ میلیون لیتر است و مهم‌تر اینکه به گفته او، مصرف ایران اساسا باید چیزی در محدوده ۵۰ تا ۶۰ میلیون لیتر باشد و بخش مهمی از این فاصله عظیم نیز به خودروهای غیراستاندارد بازمی‌گردد.
اتفاقا همین بخش آخر حرف سقاب مهم‌تر از هر سه راه‌حلی است که بعد از آن پیشنهاد می‌کند.

🔹 اگر مصرف ۱۳۵ میلیون لیتری ایران باید به ۵۰ یا ۶۰ میلیون لیتر نزدیک شود و اگر خودروی غیراستاندارد یکی از عوامل اصلی این شکاف است، پس مسئله فقط قیمت بنزین یا ظرفیت پالایشگاه نیست؛ بخش بزرگی از ناترازی در همان وسیله‌ای ساخته می‌شود که بنزین را می‌سوزاند. با این حال، درست از همین نقطه مسیر پیشنهادی سقاب تغییر می‌کند و به‌جای آنکه سراغ علت برود، به سراغ معلول می‌رود. هر سه سناریوی او با وجود تفاوت‌هایشان، درباره چگونگی تقسیم بنزین موجودند، نه درباره چگونگی کاهش نیاز کشور به آن. بنابراین پیش از آنکه درباره خاموش‌کردن نازل‌ها پس از ۱۲۱ میلیون لیتر صحبت کنیم، شاید سؤال مقدماتی این باشد که چرا اساسا باید روزانه ۱۲۱ یا ۱۳۵ میلیون لیتر بنزین بسوزانیم؟

🔹این سؤال وقتی جدی‌تر می‌شود که دولت اتفاقا از آذرماه سال گذشته یک مسیر متفاوت را آغاز کرده بود. از ۲۲ آذر ۱۴۰۴ نرخ سوم بنزین برای سوخت‌گیری با کارت اضطراری جایگاه از سه هزار تومان به پنج هزار تومان افزایش یافت، بی‌آنکه سهمیه‌های اصلی هزارو ۵۰۰ و سه هزار تومانی تغییر کند. اهمیت این تصمیم فقط در پنج‌ هزار تومان نبود؛ منطق پشت آن می‌توانست آغاز یک اصلاح تدریجی باشد که به‌جای دست‌بردن ناگهانی در قیمت مصرف متعارف خانوار، از مصرف مازاد شروع می‌کرد و قرار بود قیمت این بخش نیز به‌تدریج، مرحله‌به‌مرحله و قابل پیش‌بینی اصلاح شود. به این ترتیب، سهمیه پایه حفظ می‌شد، اما مصرف بیشتر آرام ‌آرام با سیگنال قیمتی قوی‌تری مواجه می‌شد؛ مدلی که دست‌کم از حیث روش، نقطه مقابل تجربه آبان ۹۸ بود؛ زیرا به‌جای انباشتن ناترازی و سپس واردکردن یک شوک دفعتی، هزینه اصلاح را در طول زمان توزیع می‌کرد و به جامعه فرصت سازگاری می‌داد.

🔹داده‌های ماه‌های نخست امسال نیز دست‌کم دلیلی برای کنارگذاشتن فوری این مسیر نشان نمی‌داد. براساس اعلام شرکت ملی پخش، متوسط مصرف بنزین از ابتدای ۱۴۰۵ تا ۲۳ اردیبهشت حدود ۱۲۴ میلیون لیتر در روز بود، درحالی‌که در مدت مشابه سال قبل حدود ۱۲۸ میلیون لیتر گزارش شده بود؛ یعنی در دوره‌ای که معمولا انتظار رشد مصرف می‌رود، نه‌تنها رشدی رخ نداده بود، بلکه حدود سه درصد کاهش ثبت شده بود.

🔹طبعا نمی‌توان تمام این کاهش را به نرخ سوم پنج‌ هزار تومانی نسبت داد، اما همین اندازه کافی است که بپرسیم چه کسی در دولت تصمیم گرفت این مسیر ادامه پیدا نکند و با چه استدلالی؟ اگر امکان اصلاح آرام و چندساله قیمت مصرف مازاد وجود داشت، چرا آن مسیر متوقف شد تا امروز دوباره درباره گزینه‌هایی صحبت کنیم که یک سر آن «قیمت آزاد» و سر دیگرش «خاموش‌کردن نازل‌ها» است؟ سقاب امروز به‌درستی می‌گوید مردم نباید درباره تغییر سیاست بنزین غافلگیر شوند، اما غافلگیرنکردن مردم فقط این نیست که تاریخ اجرای یک تصمیم بزرگ را چند ماه زودتر اعلام کنیم؛ اصلاح تدریجی یعنی خود سیاست تدریجی باشد، نه اینکه درباره یک شوک دفعتی زودتر اطلاع‌رسانی شود.

🔹با این‌همه، حتی اصلاح تدریجی قیمت نیز فقط بخشی از ماجراست؛ زیرا مسئله‌ای که در سه سناریوی سقاب تقریبا غایب است، کاهش غیرقیمتی مصرف است.

🔸متن کامل

#امتداد
@emtedadnet

📄امتیاز ایران به عراق؛ معامله متقابل یا لطف یک‌طرفه؟

✍🏻امتداد-داوود حشمتی: مجوز عبور شماری از نفتکش‌های عراقی از تنگه هرمز، در همان روز سفر محمدباقر قالیباف به بغداد، پرسش مهم‌تری را درباره مناسبات تهران و بغداد مطرح می کند. آیا این امتیاز بخشی از یک معامله گسترده‌تر میان دو کشور است؟

🔹ایران به شماری از نفتکش‌های عراقی اجازه داده است از تنگه هرمز عبور کنند. تصمیمی که بنا بر گزارش خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، پس از درخواست‌های مکرر بغداد و در پی سفر اخیر محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، به عراق گرفته شده است. رویترز نیز به نقل از ایرنا گزارش داده که صدور مجوز ویژه برای نفتکش‌های عراقی یکی از درخواست‌های اصلی بغداد در جریان این سفر بوده است.

🔹رئیس‌جمهوری عراق نیز این موضوع را تأیید کرده و گفته است ایران در روزهای اخیر عبور کشتی‌های حامل نفت عراق از هرمز را تسهیل کرده است. او در عین حال وضعیت صادرات نفت عراق از این مسیر را همچنان «پیچیده» توصیف میکند.

🔹این تصمیم در شرایطی گرفته شده که تنگه هرمز هنوز به وضعیت عادی بازنگشته و سطح تردد کشتی‌ها به شکل محسوسی پایین‌تر از دوران پیش از جنگ است. بنابراین مجوز عبور نفتکش‌های عراقی را نمی‌توان به معنای بازگشایی عمومی تنگه تلقی کرد. بلکه بیشتر شبیه یک استثنا برای عراق است. همین‌جا اما پرسش اصلی مطرح می‌شود.

🔹ایران در مقابل این امتیازی که به عراق اعطا کرده چه چیزی دریافت کرده است؟ عراق از جمله کشورهایی است که بیشترین آسیب را از اختلال در تردد از تنگه هرمز دیده است. این کشور پیش از جنگ حدود چهار میلیون بشکه نفت در روز تولید می‌کرد و بخش مهمی از صادرات نفت آن به مسیرهای دریایی خلیج فارس وابسته بود. بغداد اکنون تلاش می‌کند مسیرهای جایگزین از طریق جیهان ترکیه، بندر بانیاس سوریه و عقبه اردن ایجاد یا تقویت کند، اما این مسیرها نمی‌توانند در کوتاه‌مدت جایگزین کامل تنگه هرمز شوند.

🔹در چنین شرایطی، مجوز عبور از هرمز برای عراق یک امتیاز اقتصادی و سیاسی قابل توجه محسوب می‌شود. اما در روایت‌های رسمی منتشرشده تاکنون، چیزی درباره امتیاز متقابل بغداد به تهران گفته نشده است. این در حالی است که موضوعات مهم و حساسی میان دو کشور وجود دارد. یکی از آنها طلبهای بلوکه شده ایران در عراق است.

🔹بنابراین یکی از نخستین پرسش‌ها این است که آیا تسهیل عبور نفتکش‌های عراقی از هرمز با تسهیل دسترسی ایران به منابع مالی خود در عراق مرتبط است؟ اگر چنین ارتباطی وجود داشته باشد، ارزش واقعی این توافق برای ایران بسیار بیشتر از یک مجوز دریایی خواهد بود.

🔹البته تاکنون هیچ گزارش معتبر و مستقیمی منتشر نشده که نشان دهد عراق در ازای عبور نفتکش‌هایش، مبلغ مشخصی از منابع ایران را آزاد کرده یا انتقال داده است. حتی همتی در همین روزهای اخیر گفته است که منابع ایرانی مشمول توافق با آمریکا هنوز آزاد نشده‌اند. مهمتر از آن اینکه اساسا عراقی ها نشان دادند که بدون هماهنگی با آمریکا دست به اقدامی در خصوص ایران نمی زنند.
 
🔸امنیت؛ امتیاز دوم روی میز

🔹موضوع مهم‌تر شاید امنیت باشد.  در شرایطی که همچنان بحث مسلح کردن کردها برای حمله زمینی در ایران و جداکردن بخشی از سرزمین به عنوان یکی از برنامه های آمریکا روی میز است، آیا ایران برای اجازه عبور این کشتیها از عراق تضمین لازم برای ممانعت از فعالیت تجزیه طلبان در شمال عراق دریافت کرده است؟
 
🔸ایجاد دسترسی برای ایران

🔹در شرایطی که جنگ و محدودیت‌های دریایی، دسترسی ایران به مسیرهای جنوبی را دشوار کرده، استفاده از مسیرهای زمینی و کشورهای همسایه اهمیت بیشتری پیدا کرده است.  بنابراین سؤال دیگری را نیز باید از مقام‌های دو کشور پرسید این است که آیا بغداد در برابر امتیازی که تهران برای صادرات نفت عراق در هرمز داده، حاضر است تسهیلات بیشتری برای عبور کالا، واردات و ترانزیت مورد نیاز ایران از مسیر عراق فراهم کند؟

🔹اگر قرار است عراق از هرمز برای صادرات نفت خود استفاده کند، آیا ایران نیز می‌تواند از خاک و بنادر عراق برای دور زدن بخشی از محدودیت‌های تجاری و دریایی استفاده کند؟

🔹این پرسش به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که عراق خود در حال ساختن مسیرهای جایگزین برای صادرات نفت است و هم‌زمان ایران نیز ناچار شده برای واردات و تجارت خارجی به مسیرهای زمینی و غیرمستقیم توجه بیشتری نشان دهد.
 
🔸امتیاز متقابل یا امتیاز یک‌طرفه؟

🔹در دیپلماسی منطقه‌ای، اینکه یک کشور در شرایط بحرانی به کشور همسایه اجازه دهد نفت خود را از یک آبراه استراتژیک عبور دهد، لزوماً به معنای «بخشش» یا «امتیاز مجانی» نیست.

🔹چنین تصمیمی می‌تواند بخشی از یک معامله سیاسی، اقتصادی یا امنیتی باشد. اما مسئله در مورد ایران و عراق این است که مفاد چنین معامله‌ای، اگر وجود داشته باشد، هنوز برای افکار عمومی روشن نیست و بیشتر شبیه اعطای امتیازی برای راضی کردن دل همسایه غربی به نظر میرسد.

#امتداد
@emtedadnet

✅زنان در جلسه با پزشکیان بر ضرورت پایان جنگ تاکید کردند

🗣آذر منصوری، رئیس جبهه اصلاحات در گفت‌وگو با آوش:

🔹در جلسه زنان با رئیس‌جمهور به هیچ‌وجه درباره موضوع حجاب صحبت نشد.

🔹از آنجایی که زنان فعال در حوزه‌ها در این نشست حضور داشتند لذا درباره موضوعات مرتبط با حوزه‌های کاری و تخصصی خودشان صحبت کردند.

🔹ضمن اینکه بخش مهمی از مباحث به جنگ، ضرورت پایان یافتن آن و مشکلات معیشتی که روز به روز فشار را بر مردم بیشتر می‌کند، اختصاص داشت.

🔹تأکید اصلی این بود که هرچه سریع‌تر جنگ پایان پیدا کند و کشور از این وضعیت تعلیق و بلاتکلیفی خارج شود.

https://avash.ir/n/V45

#امتداد
@emtedadnet

✅اختلال شدید GPS در تهران مسیریاب‌ها را از کار انداخت

🔹اختلال در سرویس موقعیت‌یابی جهانی (GPS) امروز در تهران شدت گرفته و عملکرد بسیاری از نرم‌افزارهای مسیریاب را با مشکل مواجه کرده است.

🔹تجربه میدانی و گزارش‌های مردمی نشان می‌دهد موقعیت مکانی کاربران در نقاط مختلف شهر با خطا و پرش همراه است؛ وضعیتی که تاکسی‌های اینترنتی را نیز در یافتن مسیر با مشکل روبه‌رو کرده است.

#امتداد
@emtedadnet

✅بیانیۀ سازمان عدالت و آزادی در اعتراض به مصوبۀ «مقابله با نفوذ بیگانه»

🔹اصل سوم قانون اساسی در کنار جلوگیری از نفوذ اجانب، حکومت را به گسترش آموزش عالی، تشویق محققان، تقویت تحقیق و ابتکار علمی و فرهنگی، محو استبداد و انحصارطلبی و تأمین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی موظف می‌کند. از این رو هیچ قانون‌گذاری نمی‌تواند با استناد گزینشی به بخش «استقلال»، بخش «آزادی» قانون اساسی را نادیده بگیرد.

🔹اقتصادی که برای جذب سرمایه، گردشگر، فناوری، شریک تجاری و بازار صادراتی نیازمند کاهش نااطمینانی و بروکراسی است، نمی‌تواند هم‌زمان هر تعامل خارجی را به یک مسیر پیچیدۀ ثبت، نظارت و مجوز وارد کند. حاصل چنین سیاستی پیش از آنکه کشف جاسوس باشد، افزایش هزینه مبادله، تأخیر در قراردادها، ترساندن سرمایه‌گذار و تقویت انگیزه خروج سرمایه و نیروی متخصص خواهد بود.

🔹کشوری که با پدیده مهاجرت نخبگان و شکاف فزاینده علمی و فناورانه با جهان مواجه است، بیش از دیوارهای جدید به پل‌های علمی امن و شفاف نیاز دارد. امنیت هوشمند باید مسیر انتقال فناوری، پژوهش پزشکی، همکاری دانشگاهی و بازگشت دانشمندان ایرانی خارج از کشور را از مسیر جاسوسی تفکیک کند، نه اینکه همه آنها را در یک شبکۀ اخذ مجوّز و رفع سوءظن گرفتار سازد.

🔹تعابیری از قبیل «زیر سؤال بردن احکام دینی» و «ارائه تصویر ناروا و خلاف واقع از جامعه و دستاوردهای انقلاب اسلامی» امکان تفسیرهای متفاوت و موسع را فراهم خواهند کرد. نقد یک سیاست، ساخت یک فیلم تلخ اجتماعی، پژوهش درباره یک آسیب، انتشار یک گزارش آماری یا خلق اثری هنری نباید بسته به تشخیص اشخاص و دستگاه‌ها بتواند از فعالیت مشروع فرهنگی به رفتار امنیتی تغییر ماهیت دهد.

🔹ماده ۳۱ متن منتشرشده چنان آشفته تنظیم شده است که عبارت نخست آن ظاهراً امکان مجازات در فرض بی‌اطلاعی مرتکب یا احراز نشدن ارکان ماده ۱۴۴ را مطرح می‌کند و سپس برای رفتار ناشی از بی‌احتیاطی یا بی‌مبالاتی نیز مجازات در نظر می گیرد. وجود چنین خطایی در متنی با این سطح از مجازات، خود ضرورت بازنگری دقیق را نشان می‌دهد؛ و اگر این عبارت دقیقاً بیانگر مقصود واضعان باشد، تعارض آن با اصول مسئولیت کیفری جدی‌تر است.

🔹سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی همچنین تأکید می‌کند که آزادی، امتیازی اعطایی از سوی حکومت نیست؛ حق شهروند است. در یک نظام مبتنی بر قانون، اصل بر آزادی رفتار شهروند است و محدودیت، استثنایی است که باید برای دفع زیانی مشخص، بر اساس قانون روشن و در حد ضرورت وضع شود. نمی‌توان این منطق را وارونه کرد و بخش بزرگی از فعالیت‌های مشروع علمی، اقتصادی، رسانه‌ای و فرهنگی را ابتدا در معرض منع و مجوز قرار داد و سپس موارد مجاز را از دل آن استخراج کرد. چنین رویکردی، شهروند آزاد را به «مظنون بالقوه» تبدیل می‌کند.

🔹ما از مجلس شورای اسلامی می‌پرسیم: تجربۀ جنگ‌ها و تهدیدهای تحمیلی اخیر دقیقاً کدام خلأ را آشکار کرده که پاسخ آن باید محدود کردن نویسنده، پژوهشگر، استاد دانشگاه، دانشجو، هنرمند، خبرنگار، پزشک و فعال اقتصادی در ارتباطات عادی و حرفه‌ای باشد؟ اگر نفوذ واقعی توانسته است تا مراکز حساس کشور پیش رود، افکار عمومی حق دارد بداند هم‌زمان چه اصلاحاتی برای شناسایی حفره‌های حفاظتی، تعارض منافع، فساد، دسترسی به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و نفوذ در درونی‌ترین لایه‌های دستگاه‌های حساس در نظر گرفته شده است. نباید آسان‌ترین حلقه برای اعمال محدودیت، یعنی جامعه مدنی و جامعه علمی و فرهنگی، جای دشوارترین حلقه، یعنی اصلاح ساختارهای آسیب‌پذیر امنیتی و اداری را بگیرد.

🔹امنیتی که با انزوای دانشگاه، سکوت رسانه، خودسانسوری هنرمند، هراس پژوهشگر، گریز سرمایه‌گذار و فاصله گرفتن ایرانیان خارج از کشور به دست آید، امنیت پایدار نیست. امنیت ملی از دستگاه اطلاعاتی حرفه‌ای، قانون دقیق، اقتصاد قدرتمند، جامعه برخوردار از اعتماد، رسانه مسئول و مستقل، دانشگاه مرتبط با جهان و شهروندانی حاصل می‌شود که حکومت را حافظ حقوق خود بدانند، نه ناظری که هر ارتباط آنان را بالقوه موضوع سوءظن تلقی می‌کند.

🔹امنیت ملی با محدود کردن آزادی‌های مشروع تقویت نمی‌شود؛ با حاکمیت قانون، اعتماد عمومی، شفافیت، عدالت و صلح با مردم تقویت می‌شود. لذا این سازمان از عموم دلسوزان، دغدغه‌مندان، احزاب، نخبگان و صاحبان نفوذ اجتماعی می‌خواهد با روشنگری و اعلام هشدارها و نقدهای لازم، نمایندگان و تصمیم‌سازان و مقامات کشور را از پیمودن مسیری که مقصد آن چیزی جز جامعه‌ای منزوی، بسته، ناامید و بی‌افق نیست، بازدارند.

🔸متن کامل بیانیه اینجا در دسترس است

#امتداد
@emtedadnet

✅وزیر خزانه‌داری آمریکا: عملیات انزوا و تحریم‌ها برای قطع‌ تمامی شریان‌های اقتصادی حامی ایران را آغاز کردیم

🔹اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده روز دوشنبه در جریان یک کنفرانس خبری پیرامون کارزار جدید فشار حداکثری علیه تهران متعهد شد که اقتصاد جمهوری اسلامی را فلج خواهد کرد.

🔹بسنت تاکید کرد: «هدف ما در سراسر جهان این است که هر شریان اقتصادی را که به بقای این حکومت کمک می‌کند قطع کنیم تا تهران کاملا تنها بماند.»

🔹وی همچنین هشدار داد کشورهایی که مسیر پول‌شویی را برای ایران هموار کنند، «از سیستم دلار آمریکا حذف خواهند شد» و کشورهایی که به این کارزار تحریمی نپیوندند، «در انزوای تهران سهیم خواهند شد.»

#امتداد
@emtedadnet

✅ سقوط «دستمزد واقعی کارگران»/ قدرت خرید فقط در عرض ۱۰ سال، ۲۷۰ درصد کم شد/ پایه مزد از ۲۳۲ دلار به ۸۳ دلار رسید!

🔹در یک بازه زمانی ده ساله، پایه مزد کارگران مشمول قانون کار یا همان «دستمزد واقعی طبقه‌ی کارگر» از ۲۳۲ دلار به ۸۳ دلار تنزل یافته است؛ یعنی دستمزد واقعی کارگران ده سال پیش ۲.۷ برابر امروز بوده است.

🔹در استانداردهای جهانی، دستمزد روزانه زیر ۱۰ دلار به معنای فقر مطلق است و اصولاً تشکل‌ها و نهادهای بین المللی از جمله ITUC (کنفدراسیون جهانی اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری) کارگرانی را که دستمزد روزانه‌شان زیر ۵ دلار است، کارگران فقیر مطلق، یا کارگرانی می‌نامند که در آستانه‌ی قحطی و گرسنگی قرار دارند.

#امتداد
@emtedadnet

✅تلاش برای بی‌اهمیت کردن هرمز/عراق با افزایش تولید نفت به دنبال خط لوله جدید

✍🏻امتداد-داوود حشمتی: پروژه های تعریف شده برای عراق نشان می‌دهد آمریکایی‌ها با شرکت‌های بزرگ نفتی خود، به دنبال این هستند که علاوه بر افزایش بی‌سابقه تولید نفت این کشور، قصد دارند ظرف دو سال آینده با خط لوله ای جدید تنگه هرمز را دور بزنند.
 
🔹تنگه هرمز حالا و پس از جنگ یکی از مهمترین ابزارهای ژئواستراتژیک ایران به حساب می آید. گذرگاهی که بخش بزرگی از نفت خاورمیانه برای رسیدن به بازارهای جهانی ناگزیر از عبور از آن است. اما بحران اخیر نشان داد که رقبای ایران، به‌جای تمرکز صرف بر مقابله با تهدید بستن هرمز، به دنبال تغییر معادله‌ای بنیادی‌تر هستند و آن کاهش وابستگی بازار نفت به این تنگه است.

🔹نمونه روشن این تغییر را می‌توان در عراق دید. کشوری که با مسدود شدن تنگه هرمز یکی از بزرگترین قربانیان جنگ ایران و آمریکا به شمار میرود، اما همزمان تلاش می‌کند مسیرهای صادراتی خود را متنوع کند. در کنار این مساله عراق قصد دارد تا تولید نفت خود تا دوبرابر کرده و به ۸ تا ۱۰ میلیون بشکه در روز برساند. اما مسئله فقط تولید این حجم نفت نیست.

🔹بغداد باید بتواند این بشکه‌ها را از منطقه خارج کند. عراق در حال حاضر تلاش می‌کند صادرات خود را از طریق بندر جیحان ترکیه افزایش دهد و همزمان مسیرهای بانیاس سوریه و بندر عقبه اردن را بررسی می‌کند. خط لوله موجود عراق ـ ترکیه فعلاً تنها حدود ۱۷۰ هزار بشکه در روز ظرفیت انتقال دارد. در سوی دیگر، پروژه انتقال نفت عراق از طریق سوریه به مدیترانه، برای دور زدن هرمز، دست‌کم چهار سال زمان و حدود ۱۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری نیاز دارد. ظرفیت پیش‌بینی‌شده این مسیر نیز بین ۱.۵ تا ۲ میلیون بشکه در روز عنوان شده است.

🔹این اعداد نشان می‌دهد که حتی اگر عراق بتواند ظرفیت تولید خود را به ۱۰ میلیون بشکه در روز برساند، مسئله اصلی همچنان زیرساخت صادرات خواهد بود. به همین دلیل بحران هرمز، برنامه‌هایی را که شاید در شرایط عادی سال‌ها زمان می‌برد، با سرعت بیشتری به دستور کار بغداد و دمشق آورده است.

🔹اما اهمیت ماجرا زمانی بیشتر می‌شود که پای آمریکا به میان می‌آید. بر اساس گزارش رویترز، پروژه خط لوله عراق ـ سوریه به عنوان یکی از راه‌های کاهش اهمیت هرمز در عرضه جهانی نفت، با حمایت دولت آمریکا در حال بررسی است و کنسرسیومی شامل شرکت آمریکایی شورون در حال امکان‌سنجی آن است. منابع دخیل در پروژه می‌گویند واشنگتن معتقد است چنین طرحی می‌تواند در دو سال هرمز را «بی‌اهمیت» کند، هرچند ساخت واقعی خط لوله حداقل چهار سال زمان خواهد برد.

🔹این تفاوت زمانی اتفاقاً نکته مهم ماجراست. هدف فقط ساخت یک خط لوله نیست. هدف، تغییر رفتار بازار و تولیدکنندگان است. اگر عراق، عربستان و دیگر تولیدکنندگان منطقه به تدریج مسیرهای جایگزین برای صادرات پیدا کنند، وزن ژئوپلیتیکی هرمز کاهش می‌یابد. حتی اگر خود تنگه همچنان باز و فعال باقی بماند.

🔹در این میان، سیاست ایران در مورد تنگه هرمز اهمیت دارد. در داخل ایران همچنان بخش مهمی از بحث درباره هرمز بر «تهدید به بستن تنگه» متمرکز است. اما پرسش اساسی این است که آیا صرف تهدید، بدون داشتن برنامه‌ای برای استفاده پایدار و اقتصادی از این موقعیت، می‌تواند در بلندمدت برای ایران دستاوردی ایجاد کند؟

🔹پارادوکس ماجرا اینجاست که هرچه وابستگی دیگران به هرمز کمتر شود، قدرت چانه‌زنی ایران نیز کاهش خواهد یافت. ممکن است روزی برسد که ایران همچنان تنگه هرمز را در اختیار داشته باشد، اما کشورهای دیگر دیگر به اندازه امروز به آن نیاز نداشته باشند.

🔹در چنین شرایطی، هرمز به‌جای آنکه ابزاری برای بهبود موقعیت اقتصادی ایران باشد، به یک دارایی ژئوپلیتیکی با ارزش رو به کاهش تبدیل می‌شود. و شاید تلخ‌ترین سناریو این باشد که در آینده، ایران نه برای تهدید به بستن هرمز، بلکه برای حفظ اهمیت آن ناچار شود از کشورهای دیگر بخواهد همچنان از این تنگه استفاده کنند.

🔹این همان نقطه‌ای است که رقابت واقعی آغاز می‌شود. نبرد بر سر خود تنگه نیست؛ نبرد بر سر نیاز جهان به تنگه هرمز است.

#امتداد
@emtedadnet