και παρούας και πάρωος, ὁ Α 1. ο πορείας όφις, σταχτοκόκκινο ιερό φίδι τού Ασκληπιού 2. (ενν. ίππος) καστανόχρωμο άλογο. [ΕΤΥΜΟΛ. < παρειαί. Το ερπετό ονομάστηκε έτσι λόγω τής μεγάλης γνάθου του. Ο τ. παρούας έχει προέλθει από επίδραση τής λ.…

το (AM κάρφος) [κάρφω] 1. ξερό χόρτο, άχυρο («ὄρνιθας δὲ λέγουσι μεγάλας φορέειν ταῡτα τὰ κάρφεα», Ηρόδ.) 2. ξερό κλαδί νεοελλ. φρ. «είναι κάρφος οφθαλμών» i) είναι αντικείμενο φθόνου ii) (για τέχνη) τερατούργημα (μσν. αρχ.) παροιμ. «οὐδὲ κάρφος…

/ˈbækbreɪkə/ (say bakbraykuh) noun 1. a physically exhausting task. 2. a wrestling hold in which the victim s body is bent backwards over the opponent s knee or shoulder

ὄμνυμι (Α) βλ. ομνύω

το (AM ἐπιγέννημα) [επιγεννώ] 1. αυτό που γίνεται ή αναπτύσσεται επάνω σε κάτι 2. αυτό που γίνεται μετά από κάτι («τὸ δὲ ᾠὸν ἐπιγέννημα εἶναι... μετὰ τροφὴν και πέψιν», Πλούτ.) αρχ. 1. το επίχρισμα τής γλώσσας 2. μεταγενέστερο σύμπτωμα νόσου 3.…