🔴 در ضرورت تشکیل «شورای هماهنگی و رهبری» برای سرنگونی جمهوری اسلامی در شرایط بعد از شروع جنگ اسرائیل و جمهوری اسلامی


مدت‌هاست که از نظر اکثریت قاطع مردم ایران، تنها پاسخ برای پایان دادن به تمامی بحران‌های جاری در جامعه، سرنگونی جمهوری اسلامی توسط مردم است و برای بسیاری عینی‌ترین و تنها راه‌حل برای خاتمه دادن به ابربحران‌هایی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که جامعه در سطوح مختلف با آن دست و پنجه نرم می‌کند، نابودی حکومت اسلامی است.

با این وجود، جنگ میان جمهوری اسلامی و اسرائیل و ضربات سهمگینی که رژیم در این پروسه دریافت کرده، روند سرنگونی حکومت را وارد مرحله‌ای تازه و سرنوشت‌ساز کرده و پایان کابوسی به نام جمهوری اسلامی را بیش از هر زمانی در چشم‌انداز قرار داده است؛ مرحله‌ای که در آن شکاف عظیم میان توده مردم و جمهوری اسلامی چنان عمیق شده که به روشنی می‌توان گسست نهایی میان این دو و از هم گسیختن تار و پود رژیم را مشاهده نمود.

در بطن چنین شرایط حساس سیاسی، ضروری می‌دانیم که بر ایجاد شورایی متشکل از نمایندگان احزاب سیاسی، سازمان‌ها، گروه‌ها، تشکل‌ها، شبکه‌ها و فعالین برجسته انقلاب زن زندگی آزادی تاکید کنیم؛ شورایی که چه در روند سرنگونی چه در دوران گذار، بتواند نقش هماهنگ‌کننده سیاسی، سازمانده، تبلیغی و رهبری‌کننده بر عهده داشته باشد. تشکیل این «شورای رهبری» می‌تواند نقشی مهم و تاریخی در پروسه سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و دوره گذار ایفا کند.

اهداف کلان شورای رهبری:
۱. ایجاد هماهنگی و همسویی در افق و اقدامات سیاسی، تبلیغی و سازمانده میان نیروهای انقلابی
۲. تبدیل شدن به صدایی واحد، سراسری و قدرتمند در برابر جمهوری اسلامی، آلترناتیوهای ارتجاعی و پروژه‌های مداخله‌گرانه برای آینده ایران
۳. نمایندگی سیاسی و سازمانده جامعه در مسیر سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی
۴. تدوین چارچوب سیاسی دوران گذار پس از سرنگونی با مشارکت حداکثری احزاب، سازمان‌ها، تشکل‌ها و نیروهای دخیل در انقلاب
۵. تلاش برای تثبیت و تضمین اداره جامعه پس از سرنگونی حکومت با مشارکت حداکثری مردم

اصول پایه شورای رهبری:
مستقل از شکل حکومت پس از سرنگونی جمهوری اسلامی و ترکیب سیاسی دولتی که تشکیل خواهد شد، اعضای شورای رهبری باید بر سر یک سری اصول و مطالبات پایه توافق کامل داشته باشند و پای‌بندی، همبستگی و اتحاد خود حول این مبانی را تضمین کنند. از جمله مهمترین این اصول عبارت است از:

۱. نابودی کامل جمهوری اسلامی و از بین بردن تمامی پایه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، ارزشی و فرهنگی آن.
۲. لغو حجاب اجباری و پایان دادن به آپارتاید جنسی و جنسیتی و لغو تمامی بروزات تبعیض و بی‌حقوقی مبتنی بر جنسیت یا گرایشات جنسی افراد و تدوین قوانین برابر و انسانی برای همه شهروندان مشخصا زنان و ال‌جی‌بی‌تی‌کیو پلاس‌ها.
۳. انهدام ماشین دولتی اعدام، آزادی زندانیان سیاسی، پایان دادن به شکنجه، تجاوز، تبعیض در هر‌شکل آن، سرکوب و خاتمه دادن به هر شکلی از دیکتاتوری.
۴. برپایی کامل سکولاریسم در جامعه و پایان دادن به دخالت مذهب در زندگی مردم، آموزش و پرورش و دستگاه قضایی. آزادی بی‌مذهبی و مذهب
۵. آزادی بی‌قید و شرط بیان، اعتراض، اعتصاب، تشکل و تحزب در سطح جامعه.
۶. ارزش‌ها و آرمان‌های کلان انقلاب زن زندگی آزادی به‌مثابه ستون مرکزی رهایی جامعه آتی در ایران در نظر گرفته شود.
۷. اداره جامعه و سازماندهی جامعه بر پایه قدرت از پایین با دخالت مستقیم شهروندان و تشکل‌های مردمی و سازمانها و احزاب.
۸. مقابله با هر پروژه سیاسی برای ایجاد تغییرات از بالا یا بازتولید ساختار و حکومت‌های ارتجاعی در اشکالی جدید.
۹. تضمین رفاه همگانی و از بین بردن تمامی نابرابری‌ها و تبعیضات اقتصادی و اجتماعی در جامعه.
۱۰. لغو هر شکلی از ستم بر مبنای ملیت، قومیت، مذهب، عقیده، گرایش جنسی، جنسیت و به رسمیت شناخت حقوق اتنیکی شهروندان.

✅ ادامه متن و عناوین را در این لینک بخوانید


محورهای اصلی روند تشکیل و نقشه‌عمل شورای رهبری:
- روند تشکیل شورای رهبری
۱. آغاز فرآیند همگرایی
۲. ایجاد کمیته‌های موقت
۳. تثبیت ساختار اولیه شورا
۴. آغاز فعالیت علنی شورا
- خطوط اقدام شورای رهبری:
۱. سیاسی
۲. سازماندهی
۳. تبلیغی
۴. بین‌المللی و فشار دیپلماتیک

خرداد ۱۴۰۴


ارتباط با ما:
@shabakeSarasari_admin

تلگرام | ایکس | اینستاگرام

بیانیه تشکل انقلاب زنانه: پایان جمهوری اسلامی در خیابان رقم خواهد خورد؛ با قدرت مردم، نه توهم نجات از بالا

سالیان سال است که فریاد زدیم، تنها راه رهایی از وضعیت اسفناک حاکم بر ایران، رهایی از بیحقوقی و فقر و فلاکت، ابر بحران‌های اقتصادی، سرکوب و جنگ در گرو سرنگونی جمهوری اسلامی است. اینبار هم اعلام میکنیم تنها راه رهایی از وضعیت کنونی، تامین رفاه و عدالت اجتماعی، دستیابی مردم ایران به آزادی و برابری و کرامت انسانی، تنها و تنها در گرو سرنگونی جمهوری اسلامی است، و توهم به بالادستی ها یا دولت‌های غربی یک خطای تاریخی است و مسیر اشتباهی را نشان داده و میدهد.

در جنگ اسرائیل و جمهوری اسلامی نیز عیان شد که پایان خشونت و ناامنی در ایران و خاورمیانه قعطا به پایان جمهوری اسلامی گره خورده است.

اکنون با تسلیم جمهوری اسلامی و اعلام آتش‌بس با فرض اینکه جمهوری اسلامی از مهلکه جنگ جان سالم به در برده است، اما این واقعیت مهم را تغییر نمیدهد که جامعه ایران اکنون با حکومتی درمانده و فروپاشیده در تمامی سطوح نظامی و سیاسی، اقتصادی روبر هستند که اهرم‌های هسته‌ای، موشکی و نیابتی‌اش را هم تقریبا به طور کامل از دست داده است.

بنابراین در این شرایط هرگز نباید در برابر تبلیغات جریان سیاسی معین و یا رسانه‌ها حول سناریوهای «رژیم چنج» توسط قدرت‌های خارجی و دست به دست شدن قدرت از بالا، دچار خودباختگی شد که گویا نتیجه نهایی این جنگ قرار بود سرنگونی جمهوری اسلامی باشد و جاده برای تغییر از بالای سر مردم صاف شود، و این حقیقت انکار ناپذیر که تکلیف نهایی حکومت و سرنگونی‌اش از طریق قدرت توده‌ای مردم ایران تعیین خواهد شد کنار گذاشته شود.

باید در نظر گرفت که اکنون رژیم با شکست و تسلیم مفتضحانه در برابر اسرائیل و آمریکا، در حقیرانه‌ترین حالت تاکنونی خود قرار دارد و تلاش خواهد کرد که در اصلی ترین جبهه جنگش، یعنی جنگ با مردم ایران با تشدید سرکوب، افزایش اعدام‌ها، تحمیل حجاب، بازداشتهای گسترده، انتقام این شکست را بگیرد و جامعه را مرعوب کند و همچنان به بقای حکومت در حال مرگ و نکبت‌بار خود ادامه دهد.

تسلیم و شکست همه‌جانبه جمهوری اسلامی در این موقعیت، از طرفی می‌تواند زمینه‌ساز تقویت گفتمان تعیین سرنوشت به دست خود مردم در خیابانها شود. گفتمانی که راه را برای سازماندهی هر چه گسترده تر در همه سطوح بازتر کند. ورود عملی فوری توده‌های مردم در صحنه، برای خاتمه دادن به حکومت جنگ‌افروز از طریق خیزش سراسری علیه حکومت و یا رفتن به سمت سازماندهی اعتراضات و اعتصابات سراسری مستمر می‌تواند نتیجه عملی این گفتمان باشد.

لذا در این برهه زمانی، نقش مردم سراسر کشور و بطور اخص فعالان انقلاب زن زندگی آزادی، فعالان جنبش زنان، دانشجویی و دانش آموزی، کارگری،‌ معلمان و بازنشستگان، پرستاران و کادر درمان، برای خنثی کردن تلاش های جمهوری اسلامی جهت سرکوب، بسیار مهم و اساسی و حیاتی است و باید با دادن افق و چشم انداز درست، به میدان عمل بیایند و با تشکل‌یابی فوری در محلات و شهرها، محیط کار و تحصیل و علی العموم سازماندهی گسترده توده مردم با فراخوانهای مردمی، برای ضربه نهایی برای به زیر کشیدن حکومت اقدام کنند.

در این میان، نقش ایرانیان آزاده در خارج از کشور، همچنین جریانات، تشکل‌ها، سازمان‌ها و احزاب سیاسی سرنگونی طلب اپوزیسیون جمهوری اسلامی، بسیار کلیدی و تعیین‌کننده است. این نیروها باید با ایجاد همبستگی و اقدام مشترک، مبارزه علیه جمهوری اسلامی را با تمرکز بر اهدافی مشخص دنبال کنند: از جمله مطالبه قطع روابط دیپلماتیک دولت‌ها با جمهوری اسلامی، بایکوت بین‌المللی آن برای سلب مشروعیت سیاسی، اخراج جمهوری اسلامی از سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی، تعطیلی سفارتخانه‌ها و مراکز وابسته به رژیم، اخراج سفرای آن، و قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی. در این مسیر، سازماندهی تجمعات و تظاهرات گسترده در سطح جهانی ضروری است تا این پیام روشن را به دنیا مخابره کند: «مردم ایران خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی هستند؛ این حکومت را بایکوت کنید و از مبارزات مردم ایران برای سرنگونی انقلابی رژیم اسلامی حمایت کنید.»

تشکل انقلاب زنانه تاکید دارد مردم و زنان در صف مقدم، انقلاب ناتمام «زن زندگی آزادی» را پیش می‌برند، زنانی که بی‌حجابی سراسری را بر حکومت تحمیل کرده‌اند، مردمی که پرچم اعتراض به اعدام‌ها و خواست آزادی زندانیان سیاسی را برافراشته‌اند، مردمی که پرچم معیشت و منزلت را در دست دارند، بی‌تردید می‌توانند برخیزند و با ضربه‌ای نهایی، کار رژیم آپارتاید جنسیتی و جنگ افروز اسلامی را یکسره کنند.

مردم ایران شایسته داشتن حکومتی هستند که بر پایه سکولاریسم، آزادی، برابری، رفاه همگانی، عدالت اجتماعی، صلح، امنیت فردی و اجتماعی بنا شده باشد و بی‌گمان، خود توانایی برپایی آن را دارند.

تشکل انقلاب زنانه
۴ تیر ۴۰۴