📗معرفی کتاب: ☝️☝️☝️
🗂 #محصولات_تراریخته #ابعاد_اخلاقی
امروزه محصولات غذایی ترا ریخته به شکل گسترده‌ای در سبد غذایی مردم جهان وجود دارد در حالی که بسیاری از مصرف کنندگان حتی از این موضوع آگاه نیستند. زمانی که از مصرف کنندگان نظر سنجی صورت می‌گیرد بسیاری از آن‌ها می‌خواهند بدانند که آیا محصولاتی که خریداری می‌کنند شامل محتویات تراریخته هستند یا این که ارگانیک و طبیعی‌اند. آن‌ها حتی حاضرند برای چنین جداسازی پول بیشتری پرداخت کنند. اما چرا مصرف کنندگان باید درباره محتویات تراریخته محصولات بدانند؟ اگرچه محصولات تراریخته بیشتر از یک دهه است که در بازار مورد استفاده قرار می‌گیرند و برای حصول اطمینان از امنیت آن‌ها مورد آزمون‌های متعددی قرار می‌گیرند اما هنور بسیاری از مصرف کنندگان به خصوص افرادی که دارای آلرژی‌های غذایی هستند می‌خواهند درباره این مسئله هوشیار باشند. علاوه بر این دانه‌های ترا ریخته می‌توانند از طریق جابه جایی گرده‌ها دیگر گیاهان را تحت تاثیر قرار دهند. با این که آزمون‌هایی بر روی این دانه‌ها در مورد اثرات زیست محیطی آن‌ها انجام می‌گیرد برخی از مصرف کنندگان همچنان نگران اثرات مخرب آن‌ها بر روی محیط زیست هستند. به طور کلی شیوه مطالعه و مدیریت ریسک مرتبط با این محصولات و نحوه آگاه سازی مردم در این زمینه پرسش‌هایی را ایجاد می‌نماید که در محدوده علوم زیست شناختی نیست و باید توسط دیگر متخصصان مورد بررسی قرار گیرد. ازین رو این کتاب جستاری در سیاست‌های گوناگون برچسب گذاری محصولات ترا ریخته را ترتیب می‌دهد و به بررسی نمونه‌های واقعی اجرا شده آن‌ها می پردازد. یکی از ویژگی‌های این کتاب وضعیت میان رشته‌ای بودن آن است که محققان گوناگون از زمینه‌های چون فلسفه، اخلاق زیستی، دانشمندان علوم کشاورزی، حقوق دانان و اقتصاد دانان نظرات خود را درباره چالش‌های برچسب گذاری غذا‌های ترا ریخته به اشتراک گذاشته‌اند. از آنجا که کشور ما درگیر چنین چالشی است مطالعه این کتاب به خصوص برای سیاست گذاران و مدیران کشوری می‌تواند راهگشا باشد.
🗂 #محصولات_تراریخته #ابعاد_اخلاقی
امروزه محصولات غذایی ترا ریخته به شکل گسترده‌ای در سبد غذایی مردم جهان وجود دارد در حالی که بسیاری از مصرف کنندگان حتی از این موضوع آگاه نیستند. زمانی که از مصرف کنندگان نظر سنجی صورت می‌گیرد بسیاری از آن‌ها می‌خواهند بدانند که آیا محصولاتی که خریداری می‌کنند شامل محتویات تراریخته هستند یا این که ارگانیک و طبیعی‌اند. آن‌ها حتی حاضرند برای چنین جداسازی پول بیشتری پرداخت کنند. اما چرا مصرف کنندگان باید درباره محتویات تراریخته محصولات بدانند؟ اگرچه محصولات تراریخته بیشتر از یک دهه است که در بازار مورد استفاده قرار می‌گیرند و برای حصول اطمینان از امنیت آن‌ها مورد آزمون‌های متعددی قرار می‌گیرند اما هنور بسیاری از مصرف کنندگان به خصوص افرادی که دارای آلرژی‌های غذایی هستند می‌خواهند درباره این مسئله هوشیار باشند. علاوه بر این دانه‌های ترا ریخته می‌توانند از طریق جابه جایی گرده‌ها دیگر گیاهان را تحت تاثیر قرار دهند. با این که آزمون‌هایی بر روی این دانه‌ها در مورد اثرات زیست محیطی آن‌ها انجام می‌گیرد برخی از مصرف کنندگان همچنان نگران اثرات مخرب آن‌ها بر روی محیط زیست هستند. به طور کلی شیوه مطالعه و مدیریت ریسک مرتبط با این محصولات و نحوه آگاه سازی مردم در این زمینه پرسش‌هایی را ایجاد می‌نماید که در محدوده علوم زیست شناختی نیست و باید توسط دیگر متخصصان مورد بررسی قرار گیرد. ازین رو این کتاب جستاری در سیاست‌های گوناگون برچسب گذاری محصولات ترا ریخته را ترتیب می‌دهد و به بررسی نمونه‌های واقعی اجرا شده آن‌ها می پردازد. یکی از ویژگی‌های این کتاب وضعیت میان رشته‌ای بودن آن است که محققان گوناگون از زمینه‌های چون فلسفه، اخلاق زیستی، دانشمندان علوم کشاورزی، حقوق دانان و اقتصاد دانان نظرات خود را درباره چالش‌های برچسب گذاری غذا‌های ترا ریخته به اشتراک گذاشته‌اند. از آنجا که کشور ما درگیر چنین چالشی است مطالعه این کتاب به خصوص برای سیاست گذاران و مدیران کشوری می‌تواند راهگشا باشد.
🎬معرفی ویدیو:☝️☝️☝️
🗂#تازه_های_فناوری
ویدیو فوق مقایسه ای میان دو گوشی تلفن همراه نوکیا 3310 و آیفون 6s انجام می دهد. تحول شتابانی که این صنعت به لحاظ فنی در 15 سال اخیر داشته توانسته امکانات فراوانی را برای کاربران آن فراهم سازد.
💡نکاتی برای تامل:
فناوری ها در سیر پیشرفت خود همواره امکانات جدید و بیشتری را در اختیار قرار می دهند، اما این سوال مطرح است که آیا این امکانات نوین ما را به تحقق تصویری که از زندگی خوب داریم نزدیک می کنند یا به دلیل گزینه های بسیاری که برای انتخاب وجود دارد تنها باعث سردرگمی و پریشانی انسان مدرن می گردند؟
🗂#تازه_های_فناوری
ویدیو فوق مقایسه ای میان دو گوشی تلفن همراه نوکیا 3310 و آیفون 6s انجام می دهد. تحول شتابانی که این صنعت به لحاظ فنی در 15 سال اخیر داشته توانسته امکانات فراوانی را برای کاربران آن فراهم سازد.
💡نکاتی برای تامل:
فناوری ها در سیر پیشرفت خود همواره امکانات جدید و بیشتری را در اختیار قرار می دهند، اما این سوال مطرح است که آیا این امکانات نوین ما را به تحقق تصویری که از زندگی خوب داریم نزدیک می کنند یا به دلیل گزینه های بسیاری که برای انتخاب وجود دارد تنها باعث سردرگمی و پریشانی انسان مدرن می گردند؟
📝 یادداشت:
عنوان: کرونوس تکنولوژی
نویسنده: ابوطالب صفدری
پردۀ اول[1]
تابستان 2009، آلیشیا همراه با پسر 11 ساله‌اش کارلوس برای گذرانِ آخر هفته عازمِ پارک ملی درۀ مرگ[2] واقع در شرق کالیفرنیا می‌شوند. او پیش از عزیمت، خانوادۀ خود را در جریان این سفر تفریحی قرار می‌دهد. مادر و پسر تدارکات لازم را تهیه‌کرده و با خودرویِ مجهز به GPS خود عازم سفر می‌شوند.
آن‌ها وقتی به مناطق نسبتاً دورافتادۀ درۀ مرگ می‌رسند، طبق راهنمایی GPS از جادۀ صاف و اصلی خارج شده و وارد یک جادۀ گل‌آلود و نامناسب می‌شوند. با پیشروی بیشتر، وضعیت جاده هم بدتر می‌شود، تا آنجا که چرخ‌های خودرو از بین رفته و خودرو متوقف می‌شود. آلیشیا سعی می‌کند تا با تماس تلفنی سایرین را باخبر کند، اما آن‌ها آن‌قدر از مسیر اصلی دور شده‌اند که تحت پوشش هیچ شبکۀ مخابراتی نیستند. بنابراین تصمیم می‌گیرند تا در خودرو بمانند، شاید کمک برسد. مادر و پسر با کمک آذوقه‌ای که تدارک دیده بودند آخر هفته را در همان‌جا می‌گذرانند، اما خبری از کمک نمی‌شود!
برای خواندن متن کامل یادداشت به لینک زیر مراجعه فرمایید:👇👇👇
https://goo.gl/Mr9PmP
عنوان: کرونوس تکنولوژی
نویسنده: ابوطالب صفدری
پردۀ اول[1]
تابستان 2009، آلیشیا همراه با پسر 11 ساله‌اش کارلوس برای گذرانِ آخر هفته عازمِ پارک ملی درۀ مرگ[2] واقع در شرق کالیفرنیا می‌شوند. او پیش از عزیمت، خانوادۀ خود را در جریان این سفر تفریحی قرار می‌دهد. مادر و پسر تدارکات لازم را تهیه‌کرده و با خودرویِ مجهز به GPS خود عازم سفر می‌شوند.
آن‌ها وقتی به مناطق نسبتاً دورافتادۀ درۀ مرگ می‌رسند، طبق راهنمایی GPS از جادۀ صاف و اصلی خارج شده و وارد یک جادۀ گل‌آلود و نامناسب می‌شوند. با پیشروی بیشتر، وضعیت جاده هم بدتر می‌شود، تا آنجا که چرخ‌های خودرو از بین رفته و خودرو متوقف می‌شود. آلیشیا سعی می‌کند تا با تماس تلفنی سایرین را باخبر کند، اما آن‌ها آن‌قدر از مسیر اصلی دور شده‌اند که تحت پوشش هیچ شبکۀ مخابراتی نیستند. بنابراین تصمیم می‌گیرند تا در خودرو بمانند، شاید کمک برسد. مادر و پسر با کمک آذوقه‌ای که تدارک دیده بودند آخر هفته را در همان‌جا می‌گذرانند، اما خبری از کمک نمی‌شود!
برای خواندن متن کامل یادداشت به لینک زیر مراجعه فرمایید:👇👇👇
https://goo.gl/Mr9PmP
اندیشکده مهاجر
کرونوس تکنولوژی
اسطوره‌ها را نهایتی نیست. چنین روایت‌شده که زئوس، فرزندِ کرونوس، از پدر انتقام سختی گرفت... اندیشکده مهاجر کارگروه اخلاق و فناوری
📝معرفی مقاله:☝️☝️☝️
🗂 #ابعاد_اخلاقی #اخلاق_ربات
عنوان مقاله:
«When is a robot a moral agent?»
نویسنده:
Sullins
منبع:
Sullins, John P. "When Is a Robot a Moral Agent?." International Review of Information Ethics 6 (2006): 12.
معرفی از:
مهدی خلیلی ( دانشجوی دکتری فلسفه علم و فناوری دانشگاه شریف)
سالینز سؤال خود را این‌طور طرح می‌کند: پرستار وقتی از بیماری نگه‌داری می‌کند، مسئولیتی بر گردن دارد و در مقابل حقوقی به دست می‌آورد، آیا اگر به‌جای این پرستار روبات بود همچنان می‌توانستیم این مسئولیت‌ها و حقوق را به این روبات نسبت بدهیم؟ سه پاسخ ممکن است: 1- این موقعیت اخلاقی نیست و نمی‌توان به روبات صفت انسانی و مسئولیت‌پذیری را نسبت داد، 2- روبات‌ها کاملاً عامل اخلاقی نیستند ولی تا حدودی عامل اخلاقی‌اند، 3- روبات‌ها دقیقاً عامل اخلاقی‌اند. سالینز بر آن است که از پاسخ سوم دفاع کند.
به عقیده‌ی سالینز، تفسیر سنتی از رابطه بین تکنولوژی و اخلاق، این‌چنین است که تکنولوژی ابزار است و استفاده‌کننده‌ای دارد که می‌تواند در جهت ارزش‌های مختلف از آن بهره ببرد. ما اگر این نگاه را به اخلاق روباتیک سرایت دهیم، روبات صرفاً ابزاری است که توسط یک طراح ساخته‌شده و استفاده‌کننده‌ای دارد. به عقیده‌ی سالینز این نگاه ضعیف است و تأثیرات اخلاقی روبات‌ها را نمایان نمی‌کند. به عقیده‌ی سالینز ما باید روبات‌ها را عامل اخلاقی بدانیم تا نقش اخلاقی آن‌ها روشن شود. به نظر او، اگر تکنولوژی را »دست‌کاری در طبیعت برای رسیدن به اهداف انسانی« بدانیم، می‌توانیم سگ‌های رام شده را هم نوعی تکنولوژی بدانیم. شباهت این تکنولوژی به روبات‌ها زیاد است چون هر دو از نوعی از هوشمندی برخوردارند. حال اگر از سگ‌ها برای هدایت انسان‌های نابینا استفاده شود، آیا مگر چنین نیست که خود سگ هم موردستایش قرار می‌گیرد، و عمل او به‌عنوان عملی خوب ستایش می‌شود؟ اگر چنین باشد خیلی دور از ذهن نیست که روباتی که در جهت اهداف انسانی مورداستفاده قرار می‌گیرد نیز عامل اخلاقی شمرده شود و موردستایش اخلاقی واقع شود.
سالینز میان دو نوع روبات تمایز می‌گذارد: 1- روبات کنترل شونده از دور (tele robot)، 2- روبات مستقل (autonomous robot). در مورد روبات‌های کنترل شونده کمی دور از ذهن است که آن‌ها به خاطر کارهایشان مورد تحسین یا تقبیح قرار دهیم، و در این مورد به نظر می‌رسد طراح و استفاده‌کننده (یا اپراتور) بیشتر محل تحسین و تقبیح ما هستند. به نظر سالینز، هر روباتی عامل اخلاقی نیست، و برای اینکه روباتی عامل اخلاقی شود باید رفتارش به‌طور مستقل و از روی دلیل انجام‌شده باشد. به نظر سالینز «روبات‌های مستقل» چنین ویژگی‌ای را دارا هستند. سالینز همین ابتدا تذکر می‌دهد که معنای قوی از استقلال را به روبات نسبت نمی‌دهد بلکه منظور او از مستقل بودن روبات‌ها همان منظوری است که پژوهشگران روباتیک به کار می‌برند، یعنی قادر باشد در موقعیت، تصمیم‌گیری مستقل از برنامه‌نویس داشته باشد. به عقیده سالینز، رابطه‌ی طراح (یا برنامه‌نویس) با روباتِ مستقل بیشتر شبیه به رابطه والدین و فرزند است، یعنی اگرچه والدین تا حدودی به خاطر تربیت فرزندشان مسئول‌اند، ولی درنهایت فرزند است که مسئول کاری است که انجام می‌دهد، چون پدر و مادر تعیین‌کننده نهایی عمل او نیستند. به عقیده سالینز، همه‌ی عامل‌های گوناگون، اعم از برنامه‌نویس یا طراح، استفاده‌کننده یا اپراتور، شرکت تولیدکننده روبات، همه و همه در کنار روبات نقشی دارند و مسئولیت در شبکه ارتباطی بین این عوامل پخش‌شده است. سالینز اذعان دارد که برای رسیدن به چنین نگاهی از نگاه فلسفی فلوریدی در بحث سطوح انتزاع (level of abstraction) بهره برده است.
🗂 #ابعاد_اخلاقی #اخلاق_ربات
عنوان مقاله:
«When is a robot a moral agent?»
نویسنده:
Sullins
منبع:
Sullins, John P. "When Is a Robot a Moral Agent?." International Review of Information Ethics 6 (2006): 12.
معرفی از:
مهدی خلیلی ( دانشجوی دکتری فلسفه علم و فناوری دانشگاه شریف)
سالینز سؤال خود را این‌طور طرح می‌کند: پرستار وقتی از بیماری نگه‌داری می‌کند، مسئولیتی بر گردن دارد و در مقابل حقوقی به دست می‌آورد، آیا اگر به‌جای این پرستار روبات بود همچنان می‌توانستیم این مسئولیت‌ها و حقوق را به این روبات نسبت بدهیم؟ سه پاسخ ممکن است: 1- این موقعیت اخلاقی نیست و نمی‌توان به روبات صفت انسانی و مسئولیت‌پذیری را نسبت داد، 2- روبات‌ها کاملاً عامل اخلاقی نیستند ولی تا حدودی عامل اخلاقی‌اند، 3- روبات‌ها دقیقاً عامل اخلاقی‌اند. سالینز بر آن است که از پاسخ سوم دفاع کند.
به عقیده‌ی سالینز، تفسیر سنتی از رابطه بین تکنولوژی و اخلاق، این‌چنین است که تکنولوژی ابزار است و استفاده‌کننده‌ای دارد که می‌تواند در جهت ارزش‌های مختلف از آن بهره ببرد. ما اگر این نگاه را به اخلاق روباتیک سرایت دهیم، روبات صرفاً ابزاری است که توسط یک طراح ساخته‌شده و استفاده‌کننده‌ای دارد. به عقیده‌ی سالینز این نگاه ضعیف است و تأثیرات اخلاقی روبات‌ها را نمایان نمی‌کند. به عقیده‌ی سالینز ما باید روبات‌ها را عامل اخلاقی بدانیم تا نقش اخلاقی آن‌ها روشن شود. به نظر او، اگر تکنولوژی را »دست‌کاری در طبیعت برای رسیدن به اهداف انسانی« بدانیم، می‌توانیم سگ‌های رام شده را هم نوعی تکنولوژی بدانیم. شباهت این تکنولوژی به روبات‌ها زیاد است چون هر دو از نوعی از هوشمندی برخوردارند. حال اگر از سگ‌ها برای هدایت انسان‌های نابینا استفاده شود، آیا مگر چنین نیست که خود سگ هم موردستایش قرار می‌گیرد، و عمل او به‌عنوان عملی خوب ستایش می‌شود؟ اگر چنین باشد خیلی دور از ذهن نیست که روباتی که در جهت اهداف انسانی مورداستفاده قرار می‌گیرد نیز عامل اخلاقی شمرده شود و موردستایش اخلاقی واقع شود.
سالینز میان دو نوع روبات تمایز می‌گذارد: 1- روبات کنترل شونده از دور (tele robot)، 2- روبات مستقل (autonomous robot). در مورد روبات‌های کنترل شونده کمی دور از ذهن است که آن‌ها به خاطر کارهایشان مورد تحسین یا تقبیح قرار دهیم، و در این مورد به نظر می‌رسد طراح و استفاده‌کننده (یا اپراتور) بیشتر محل تحسین و تقبیح ما هستند. به نظر سالینز، هر روباتی عامل اخلاقی نیست، و برای اینکه روباتی عامل اخلاقی شود باید رفتارش به‌طور مستقل و از روی دلیل انجام‌شده باشد. به نظر سالینز «روبات‌های مستقل» چنین ویژگی‌ای را دارا هستند. سالینز همین ابتدا تذکر می‌دهد که معنای قوی از استقلال را به روبات نسبت نمی‌دهد بلکه منظور او از مستقل بودن روبات‌ها همان منظوری است که پژوهشگران روباتیک به کار می‌برند، یعنی قادر باشد در موقعیت، تصمیم‌گیری مستقل از برنامه‌نویس داشته باشد. به عقیده سالینز، رابطه‌ی طراح (یا برنامه‌نویس) با روباتِ مستقل بیشتر شبیه به رابطه والدین و فرزند است، یعنی اگرچه والدین تا حدودی به خاطر تربیت فرزندشان مسئول‌اند، ولی درنهایت فرزند است که مسئول کاری است که انجام می‌دهد، چون پدر و مادر تعیین‌کننده نهایی عمل او نیستند. به عقیده سالینز، همه‌ی عامل‌های گوناگون، اعم از برنامه‌نویس یا طراح، استفاده‌کننده یا اپراتور، شرکت تولیدکننده روبات، همه و همه در کنار روبات نقشی دارند و مسئولیت در شبکه ارتباطی بین این عوامل پخش‌شده است. سالینز اذعان دارد که برای رسیدن به چنین نگاهی از نگاه فلسفی فلوریدی در بحث سطوح انتزاع (level of abstraction) بهره برده است.
سالینز درنهایت سعی می‌کند فراتر از تشبیه رفته و به بیان استدلال خود مبنی بر عامل اخلاقی بودن روبات‌ها بپردازد. او بین شخص (person) و عامل اخلاقی (moral agent) تمایز می‌گذارد و بر آن است که اگرچه روبات‌ها «شخص» نیستند ولی می‌توان آن‌ها را «عامل اخلاقی» در نظر گرفت. او سه شرط را برای اینکه یک روبات عامل اخلاقی باشد در نظر می‌گیرد: 1- روبات به نحو مستقل از برنامه‌نویس و اپراتور عمل کند، 2- نتوان رفتار ربات را بدون استفاده از مفاهیمی چون تمایل (predisposition) قصد (intention) توضیح داد (تمایل و قصدی ناظر به انجام کاری خوب یا بد)، و 3- روبات به‌گونه‌ای رفتار کند که نشان دهد که نسبت به دیگر عامل‌های اخلاقی مسئولیت‌پذیر است. سالینز به‌زحمت سعی می‌کند نشان دهد روبات‌ها تفسیر حداقلی از شرط‌های اخیر را تأمین می‌کنند لذا می‌توان آن‌ها را عامل اخلاقی در نظر گرفت. به عقیده او روبات رفتارهایی دارد که حتی برنامه‌نویسش از پیش‌بینی آن عاجز است، روبات طوری رفتار می‌کند که عملی از روی قصد و تمایل به نظر می‌رسد، و می‌توان آن را نسبت به دیگر عامل‌ها مسئول دانست. البته اینکه سالینز تا چه حد موفق به تطبیق شروط پیش‌گفته بر روبات‌ها شده، می‌تواند محل بحث باشد.
🎬معرفی ویدیو:☝️☝️☝️
🗂#شبکه_های_اجتماعی
در حالی که تنهایی به رایج ترین رنج بشر مدرن تبدیل شده است، شبکه‌های اجتماعی با هدف بازیابی روابط اجتماعی در بستری نوین پا به عرصه وجود گذاشته‌اند. اما به نظر می رسد آن‌ها در حال دگرگونی جنس این دست از روابط اند. معنای دوستی در این شبکه ها متفاوت شده است و گفتگوهای دوسویه انسانی تبدیل به ارتباطات چندرسانه‌ای از راه دوری شده است که در آن‌ها به جای این که خودم واقعی مان باشیم تصویری دلخواه از خود ارائه می کنیم. همه این دگرگونی‌ها در نهایت می تواند منجر به ظهور نحوه‌ای جدید از بودن شود که با شعار « به اشتراک می گذارم، پس هستم» شناخته می شود. ویدیو فوق نگاهی انتقادی به این شبکه‌ها را ارائه می کند.
🗂#شبکه_های_اجتماعی
در حالی که تنهایی به رایج ترین رنج بشر مدرن تبدیل شده است، شبکه‌های اجتماعی با هدف بازیابی روابط اجتماعی در بستری نوین پا به عرصه وجود گذاشته‌اند. اما به نظر می رسد آن‌ها در حال دگرگونی جنس این دست از روابط اند. معنای دوستی در این شبکه ها متفاوت شده است و گفتگوهای دوسویه انسانی تبدیل به ارتباطات چندرسانه‌ای از راه دوری شده است که در آن‌ها به جای این که خودم واقعی مان باشیم تصویری دلخواه از خود ارائه می کنیم. همه این دگرگونی‌ها در نهایت می تواند منجر به ظهور نحوه‌ای جدید از بودن شود که با شعار « به اشتراک می گذارم، پس هستم» شناخته می شود. ویدیو فوق نگاهی انتقادی به این شبکه‌ها را ارائه می کند.
معرفی تصویر 🌈
🗂#شبکه_اجتماعی #فناوری_ارتباطات_و_اطلاعات
بخش دوم از آثار آنخل بولیگان کاریکاتوریست مشهور در زمینه تبعات شبکه های اجتماعی و فناوری های ارتباطی نوین👇👇👇
🗂#شبکه_اجتماعی #فناوری_ارتباطات_و_اطلاعات
بخش دوم از آثار آنخل بولیگان کاریکاتوریست مشهور در زمینه تبعات شبکه های اجتماعی و فناوری های ارتباطی نوین👇👇👇