سروناز احمدی از زندان اوین:
نوروز که از مرز می‌گذرد بیگانه می‌شود؟

دوستان و رفقا!
سلام و نوروز مبارک!

سروناز احمدی هستم، مددکار اجتماعی و مترجم و بعد از جنبش زن زندگی آزادی زندانی در زندان اوین.

این نامه‌ای است در مورد دوستان افغانستانی‌مان که در کنارمان در داخل همین مرزها زندگی می‌کنند. امید دارم که این نامه یک‌طرفه نماند و تبدیل به یک گفتگو شود. چون فکر می‌کنم که در موقعیت فعلی‌مان نیاز داریم که بیشتر و شفاف‌تر در مورد «فردا» و جزئیات «آنچه که می‌خواهیم باشد» با هم گفتگو کنیم.

چند روز پیش شنیدم که طرح «جمع‌آوری» اتباع «غیرمجاز» با شروع نوروز در تفرجگاه‌های تهران شروع شده. مدتی قبل هم شنیدم که ویدئویی از ضرب‌وشتم و تحقیر مهاجری افغانستانی به‌طور گسترده‌ای پخش شده. در این مدت هم چند باری از دوستانم شنیدم که نوعی فضای «افغانستانی‌ستیزی» در شبکه‌های مجازی شکل گرفته.

من زمانی که آزاد بودم و به‌عنوان مددکار اجتماعی کار می‌کردم حدودا ۶ سال فرصت آشنایی با دوستان مهاجر افغانستانی‌مان را داشتم. دوستی هم دارم به اسم یحیی. ۱۲ ساله است. مدتی پیش پای تلفن به مادرم گفته بود که در مدرسه دانش‌آموز دیگری به او گفته: «قراره جمعتون کنن! دیگه نمیتونی بری مترو کار کنی!» دلش شکسته بود. اصلا یک جوری از مدرسه بدش آمده بود. می‌خواهم بگویم تیتر این خبرها اگر به زندگی ما که «افغانستانی» تعریف نمی‌شویم نمی‌رسد اما به زندگی و چشم‌ها و نقاشی‌های یحیی می‌رسد. یحیی خوب می‌داند که نوروز چیست. یحیی با خانواده‌اش بعد از اینکه طالبان در سال ۱۴۰۰ به قدرت رسید آمدند ایران. ۲ سال است که نوروز را در افغانستان نبوده. من با اینکه بسیار دلتنگ یحیی هستم اما هنوز تلفن نزده‌ام تا نوروز را به او تبریک بگویم. چون هنوز نمی‌دانم چه جوابی بدهم اگر که بپرسد «خانم! آیا نوروز از مرز که رد می‌شود نوروز دیگری می‌شود؟ نوروز ما هم مثل خودمان بیگانه است؟ نوروز ما آنقدر نوروز نیست که جایی برای تفریح برویم؟»...

چهارشنبه ۸ فروردین

#سروناز_احمدی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

نظر بر خبر کانون نویسندگان ایران پیرامون احکام ظالمانه فعالین حقوق زنان گیلان

در خبرها آمده است: «شعبه ۳ دادگاه انقلاب رشت زهره دادرس، فعال حقوق زنان را به اتهام تشکیل گروه غیر قانونی به ۶ سال و یک روز حبس و به اتهام اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت کشور به ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم کرده است. همچنین فروغ سمیع‌نیا ، سارا جهانی، متین یزدانی، یاسمین حشدری، شیوا شاه‌سیا، نگین رضایی، زهرا دادرس و آزاده چاوشیان به اتهام اجتماع و تبانی، هر کدام به ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس و به اتهام عضویت در گروه غیر قانونی هر کدام به ۲ سال و ۷ ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری محکوم شدند. این دادگاه همچنین جلوه جواهری و هومن طاهری را به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری محکوم کرده است». یعنی ۱۱ تن از کنشگران جنبش زنان مجموعا به بیش از ۶۰ سال حبس محکوم شده‌اند.
در ایران صدور حکم‌هایی چنین نه موجب شگفتی کسی می‌شود، نه مایه‌ی هراس. حالی که بیان‌گر سرکوبی مزمن و عمیق است. این جامعه‌ای است که دهه‌ی خون‌بار ۶۰ را پشت سر گذاشته و شاهد بوده است که چگونه فرزندانش، در قد و قامت جوان و نوجوان، حتی برای خواندن و نگه داشتن نشریه یا هواداری از فلان سازمان سیاسی اعدام شده‌اند؛ شاهد مقابله‌ی خونین حاکمیت حتی با اعتراض‌های ساده و مسالمت‌آمیزش بوده است؛ دهه‌ها به چشم خود دیده است که حکم هزاران سال حبس به انبوه هر دم فزاینده‌ی منتقدان و معترضان و مخالفان تحمیل شده است؛ می‌داند این رویه‌ای تازه در حیات حاکمیت نیست بل چهل و چند سال است که ادامه دارد. پس شگفتی برای چه؟ شگفتی زمانی دست می‌دهد که واقعه‌ای فراتر از تجربه‌ها رخ می‌دهد و با سطح انتظارات مردم منطبق نیست. انتظار مردم از حاکمان اما دیگر منطبق با واقعیت آنان شده است؛ منطبق بر حقیقت وجودی سرکوبگران. تغییر انتظارات، بخشی از تغییر در روان اجتماعی مردم است از این رو محاکماتی نظیر آنچه به تازگی در گیلان انجام شده کسی را به حیرت نمی‌اندازد. اگر چیزی در این میان مایه‌ی شگفتی (به ویژه نزد حاکمان) است پاپس نکشیدن جنبش اعتراضی از خواسته‌هایش است؛ سرکوب‌هایی چنان بی‌رحمانه لابد باید سکون و سکوتی با خود می‌آورد؛ اما نیاورد! واقعی شدن انتطارات لابد باید هراس می‌آورد؛ اما نیاورد! ترس و سکون نیاورد یک نمودش همین صدور حکم بیش از ۶۰ سال زندان برای یازده تن از کنشگران جنبش زنان در گیلان است. این گونه محاکمه‌ها در یک سال‌و نیم اخیر افزایش چشمگیر داشته است و پس از این نیز ادامه خواهد داشت. سبب این افزایش نیز چیزی نیست جز جنبش «زن، زندگی، آزادی» که هنوز زیر پوست جامعه جریان و غلیان دارد؛ چیزی نیست جز آن که مردم همچنان به اشکال مختلف از حق آزادی بیان خود دفاع می‌کنند. این یازده تن بخشی از جنبشی هستند که صدهزاران «مادر قمی» را، ناشناس، در خود جای داده است و در میان دارد. هم از این رو است که ناشگفتی به معنای بی‌اعتنایی نیست و کنشگران «محکوم»شده زیر چتر حمایت مردم قرار خواهند گرفت.

این بازداشت‌ها، محاکمه‌ها و صدور حکم‌های ظالمانه بخشی از سرکوب هر روزه‌ است؛ اما با وجود رنج‌ها و ستم‌هایی که بر فعالان عرصه‌های گوناگون و خانواده‌هایشان تحمیل می‌کند قادر نیست جلوی عزم مردمی را بگیرد که اراده کرده‌اند از حق آزادی بیان خود، از حق خود در بازتعریف سرنوشتشان استفاده کنند.

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

‌
پروین میرآسان، متهم سیاسی ۶۶ ساله و یکی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، علیرغم گذشت نزدیک به هفده ماه از زمان دستگیری، کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان اوین به سر می‌برد.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این متهم سیاسی ضمن تایید این خبر گفت: “خانم میرآسان علیرغم گذشت نزدیک به هفده ماه از زمان دستگیری و برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهاماتش در بهمن ماه سال گذشته، در شعبه بیست و ششم دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، تاکنون حکمی برای او صادر نشده است. همچنین، وی از بیماری های دیابت، پارکینسون، مشکلات مفاصل و اختلالات عصبی رنج می‌برد.“
خانم میرآسان به همراه نصراله فلاحی و فرزندانش ارغوان و اردوان فلاحی و هشت متهم سیاسی دیگر در این پرونده مشترک هستند.

پیشتر عرفان کرم ویسی، وکیل مدافع پروین میرآسان گفته بود: “خانم میرآسان در پرونده ای مشترک با اعضای خانواده فلاحی به «محاربه»، «افساد فی‌الارض از طریق اقدام گسترده علیه کشور» و «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم» متهم شده است. کماکان تصمیمی در شعبه ۶ بازپرسی دادسرای اوین در خصوص پرونده این افراد گرفته نشده است.” به گفته آقای کرم ویسی اتهامات “محاربه و افساد فی الارض” از عناوین اتهامی خانواده فلاحی حذف شده و در خصوص این اتهامات قرار منع تعقیب صادر گردیده است.

پروین میرآسان، متولد ۱۳۳۶، در تاریخ سیزدهم آبان ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات سراسری توسط ماموران اطلاعات سپاه در شیراز بازداشت و به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد.

خانم میرآسان در بهمن ماه همان سال به تهران منتقل گردید و نهایتا در تاریخ بیست و هشتم اسفندماه ۱۴۰۱ پس از اتمام مراحل بازجویی به بند زنان زندان اوین منتقل شده است.

#انقلاب_ژینا
#مهساامینی
#زن_زندگی_آزادی
#پروین_میر_آسان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

عیدی حاکمیت به فعالان صنفی ادامه دارد

#محمد_صادقی، از فعالان صنفی فرهنگیان استان مرکزی، برای اجرای حکم یکسال حبس تعزیری خود چهاردهم فروردین به زندان استان مرکزی مراجعه خواهد کرد.

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

کشته و مجروح شدن دستکم ۴۳ سوختبر بلوچستانی در ده روز اول فروردین ۱۴۰۳ بر اثر تیراندازی مامورین و حو‌ادث جاده‌ای

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

کشته و مجروح شدن دستکم ۴۳ سوختبر بلوچستانی در ده روز اول فروردین ۱۴۰۳ بر اثر تیراندازی مامورین و حو‌ادث جاده‌ای

از تاریخ یکم فروردین ۱۴۰۳ تا دهم فروردین دستکم ۴۳ سوختبر بر اثر تیراندازی مستقیم، تعقیب و گریز مامورین نظامی و حوادث جاده ای جان خود را از دست داده و مجروح شده اند.

از یکم تا دهم فروردین ماه سال جاری در فاصله زمانی ده روزه ۲۵ سوختبر جان خود را از دست داده و ۱۸ تن دیگر مجروح که عمدتا بر اثر تیراندازی مستقیم، تعقیب و گریز و خارک انداختن توسط نیروهای نظامی دچار حادثه واژگونی خودرو و آتش سوزی شده اند.

هویت ۱۹ تن از سوختبران جان باخته و پنج سوختبر مجروح شده به شرح زیر است:

1_«محسن اسکانی» ۲۲ ساله
2_«مبین اشرف زهی نور» ۱۸ ساله
3_«حمیدالله براهویی (پل جان)» ۲۵ ساله
4_«اصف نارویی »
5_«احمد یادگار »
6_«بلوچ خان گمشادزهی» ۱۸ ساله
7_«رحمت گمشادزهی»
8_«عبدالله دستیار» ۲۱ ساله
9_«میلاد نارویی» ۲۵ ساله
10_«نظام زمانخانی» ۲۸ ساله
11_«جمشید گمشادزهی»
12_«لال محمد حسن زهی»
13_«بصیر مندوزهی (اسحاق زهی)» ۲۲ ساله
14_«شهرام صابکی» ۲۳ ساله
15_«عابد حسین بر» ۲۳ ساله
16_«عثمان گمشادزهی» ۲۵ ساله
17_«علی نارویی» ۲۲ ساله
18_«باسط صلاح نژاد» ۲۵ ساله
19_«اسماعیل صلاح نژاد» ۱۸ ساله
20_«میلاد شه بخش»(مجروح)
21_«الیاس شه بخش»(مجروح)
22_«کیخا» (مجروح)
23_«عبدالمالک شه بخش»(مجروح)
24_«نعمت الله شیخ حسینی»(مجروح)

از هویت ۶ سوختبر جان باخته و ۱۳ سوختبر مجروح شده دیگر تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دسترس نیست.

فقدان فرصت‌های شغلی در سیستان و بلوچستان، سبب شده تا سوختبری به اجبار تنها راه درآمد ناچیز و امرار معاش شهروندان تبدیل شود که از سر ناچاری و بیکاری به این شغل کاذب و پر خطر روی می آورند که بعضا توسط ارگان‌های نظامی هدف مسقیم تیراندازی قرار گرفته و یا در حوادث جاده ای زنده زنده در آتش می سوزند و‌ جان شان را از دست می دهند.

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

دوستان عزیز: آدرس‌های منابع خبری اتحادیه آزاد کارگران ایران و راه‌های ارتباطی با ما را جهت هر چه گسترده‌تر شدن صف متحد و متشکل مزدبگیران، به اشتراک بگذاریم

کانال تلگرام اتحادیه آزاد کارگران ایران🔻🔻

https://telegram.me/ettehad


ارتباط با ادمین تلگرام🔻🔻🔻

https://t.me/Ettehadyeh20


اینستاگرام اتحادیه آزاد کارگران ایران🔻

http://instagram.com/ettehad.azad

فیسبوک اتحاديه آزاد کارگران ایران 🔻

https://www.facebook.com/etehad.azad

یوتیوب اتحادیه آزاد کارگران ایران 👇👇🌷🌷

https://www.youtube.com/c/etehadyehazad

توییتر اتحادیه آزاد کارگران ایران 👇🌷🌷

https://twitter.com/AzadEttehad

سایت اتحاديه آزاد کارگران ایران👇🌼

https://www.etehad-e.com

آدرس ایمیل اتحادیه آزاد کارگران ایران 🔻🔻

etehadyeh.azad@gmail.com

مریوان؛ صدور حکم غیرانسانی ۷۴ ضربه شلاق و دو سال حبس برای یک کودک کولبر


دانیال مام احمد کودک کولبر ۱۷ ساله و اهل مریوان توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به ۲ سال حبس تعزیری و حکم غیرانسانی ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20

زنانی که نخ ابریشم تولید می کنند. صدها رنگ و زیبایی می آفرینند ، اما خود از حداقل های زندگی محرومند

زنان کارگر تولید ابریشم در خراسان شمالی ساعت ها به این کار پر مشقت می پردازند. در پنج سال گذشته بنا به آمار ها، شمار کارگران ابریشم بافی به تصف تقلیل یافته چون دستمزد ناکافی و کم آنان باعث شده بسیاری از کارگران مرد این شغل را ترک کنند. به جای آنان زنان کارگری به کار می پردازند، که خیلی کمتر دستمزد می گیرند.

پرداخت دستمزد کمتر به زنان کارگر در تمام کارگاه‌های کوچک به یک عرف تبدیل شده است. کارخانه های بزرگ در مقابل استخدام زنان مانع تراشی می کنند. در کارگاه‌های کوچک هم استثمار زنان کارگر بسیار شدید تر است. ساعات کار طولانی و پرداخت دستمزدهای کم و وضعیت رنج آور آنان

#زنان_کارگر

🆔
https://t.me/ettehad
✉️ 🔚 tamas
https://t.me/Ettehadyeh20