در حالیکه قدرت خرید حداقل دستمزد ماهیانه کارگران ایران از ۳۱ کیلوگرم گوشت در سال ۱۳۹۵  به ۹ کیلوگرم در سال ۱۴۰۴ رسیده است؛ قدرت خرید دستمزد ماهیانه کارگران ساده در کشورهای حوزه خلیج فارس معادل ۴۰ کیلو گرم در بحرین،  ۳۸ کیلوگرم در قطر؛ ۶۵ کیلوگرم در عمان؛ ۴۵ کیلوگرم در امارات و ۷۰ کیلوگرم در عربستان است

🔺ننگ بر قله های پیشرفتی که مدعی آن هستید

اتحادیه آزاد کارگران ایران

@ettehad

📕معرفی رمان کارگری #ژرمینال
نوشته : امیل زولا
مترجم: سروش حبیبی
👇👇👇👇👇👇👇👇

@ettehad

✍ 📕معرفی کوتاه رمان کارگری #ژرمینال

اتحادیه آزاد کارگران ایران: دوستان عزیز؛ ما رمان صوتی کتاب ژرمینال، نوشته امیل زولا (۱۸۴۰-۱۹۰۲ میلادی) با ترجمه  سروش حبیبی و با صدای رضا عمرانی، که نزدیک به بیست و شش ساعت است را به ۳۹ قسمت تقسیم کرده ایم تا علاقه مندان بتوانند در فرصتهای مناسب قسمت های مختلف این رمان را گوش دهند. 
ژرمینال نه فقط یک رمان ادبی، بلکه بازتابی از اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فرانسه در دهه‌ی ۱۸۶۰ تا ۱۸۸۰ میلادی است. بهمین خاطر بنظرمان رسید که مناسب است برای درک فضای رمان اشاره ای هر چند کوتاه به بستر تاریخی و سیاسی آن زمان داشته باشیم. 
در نیمه دوم قرن نوزدهم، در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ میلادی، فرانسه به سرعت، به ویژه در بخش های زغال سنگ، فولاد و راه آهن، در حال صنعتی شدن بود. این تحول اقتصادی همراه بود با ایجاد طبقه‌ی کارگر صنعتی جدید که بیشتر در معادن شمال فرانسه (مانند منطقه‌ی مون‌سور-مون) و کارخانه‌ها کار میکرد.
شرایط کاری در معادن بسیار سخت، خطرناک و غیرانسانی بود.  کارگران، از جمله زنان و کودکان، ساعت‌های طولانی با دستمزد ناچیز کار می‌کردند. فقر، سوءتغذیه، بیماری و ناامنی شغلی زندگی آنان را فرا گرفته بود. اتحادیه‌های کارگری تازه در حال شکل‌گیری بودند، اما با سرکوب شدید دولت و کارفرمایان روبه‌رو می‌شدند.    
  اگر چه با شکست کمون پاریس در سال ۱۸۷۱ جنبش کارگری موقتاً سرکوب شده بود، اما در دهه‌های بعدی اندیشه‌های سوسیالیستی در میان کارگران گسترش یافت. کارگران شروع به سازماندهی اعتصابات کردند و آگاهی طبقاتی در حال رشد بود.
در دل چنین اوضاع و احوال اقتصادی و سیاسی بود که نویسندگانی هم چون ایمیل زولا ، بالزاک و فلوبر سر بر آوردند و نقش مهمی در نقد جامعه ی زمانه خود ایفا کردند.
زولا با مشاهده وضعیت معادن در شمال فرانسه، تصمیم گرفت از نزدیک این جهان را بشناسد. او برای نوشتن ژرمینال ماه‌ها در ناحیه معدنی آنزین Anzin  زندگی کرد، با کارگران هم‌صحبت شد، در معادن پایین رفت و یادداشت‌های دقیقی از زبان و رنج آنان تهیه کرد. او بالاخره این کتاب را در  سال ۱۸۸۵ منتشر کرد.
"ژرمینال" در زبان فرانسه، نام یکی از ماه‌های تقویم انقلابی فرانسه است که به معنی "ماه جوانه ‌زدن و رویش" است. زولا این نام را آگاهانه انتخاب کرد تا نشان دهد: "از دل رنج و مرگ، بذر انقلاب و آگاهی تازه‌ای در حال روییدن است". او  در باره کتاب ژرمینال مینویسد، "من نمی‌خواهم صرفاً شرح بدبختی بدهم، بلکه می‌خواهم نشان دهم که در عمق تاریکی، بذر زندگی در حال جوانه زدن است".
در باره سیر حوادث در ژرمینال، رمان از اینجا شروع میشود که اتین لانتیه، کارگر جوانِ جویای کاری که در کار قبلی (کارخانهٔ ماشین‌سازی) بعلت آنکه به صورت سرکارگر خود سیلی زده و از کار اخراج شده بود، وارد شهر معدنی مانسو میشود و کاری سخت و خطرناک در معدن "لو‌وور" می‌پذیرد.
اتین، این جوان بلند پرواز و پرشور هر روز بیشتر از رنج و فقر کارگران آگاه می‌شود؛ از دستمزدهای ناچیز، شرایط کاری خطرناک و گرسنگی دائمی. از طرف دیگر او با خواندن کتابها و بروشورهای سوسیالیستی و مطالعه نظریات کارگری کم ‌کم به ایدهٔ تحلیل طبقاتی و ضرورت اتحاد کارگران پی می‌برد.
هنگامی که صاحبان معدن اعلام کاهش دستمزد می‌کنند، اتین رهبری کارگران را در اعتصابی بزرگ برعهده می‌گیرد. اعتصابی که بطور خونین سرکوب میشود.
اگرچه شورش و اعتصاب کارگران معدن در نهایت با سرکوب خونین شکست خورد، این اثر الهام‌بخش بسیاری از جنبش‌های کارگری اروپا شد و حتی تا دهه‌ها بعد از انتشارش، نماد مبارزه و آگاهی طبقاتی باقی ماند.
پس از شکست اعتصاب، سرکوب وحشیانهٔ کارگران، و کشتار در معدن، اتین تنها می‌شود. او، که روزی با شور آرمان ‌خواهانه آمده بود تا عدالت را برقرار کند، اکنون از میان خاک و خون بیرون می‌آید. اما این شکست ظاهری، در ذهن و وجدان او به "آغاز" بدل می‌شود. اتین در دل خود درمی‌یابد که مبارزه‌شان هرچند شکست خورد، اما "آگاهی و همبستگی کارگران زنده مانده" و ریشه خواهد دواند. او می‌فهمد که انقلاب نه از یک اعتصاب، بلکه از هزاران تجربهٔ شکست و بیداری زاده می‌شود.
اتین، در پایان راه، از یک کارگر خشمگین به انسانی آگاه بدل می‌شود. او درمی‌یابد که عدالت نه با خشم و انفجار، بلکه با همبستگی، شناخت و پایداری به‌دست می‌آید. زولا از زبان او مژدهٔ بیداری می‌دهد؛ بیداری انسان‌هایی که روزی "زمین را خواهند جنباند."
در پایان این مقدمه کوتاه، جا دارد به  پرسشی که ممکن است در ذهن هر خواننده و یا شنونده این رمان بوجود آید در حد امکان  پاسخ دهیم. چرا زولا در ژرمینال تا حد زیادی به جزئیات فیزیکیِ معدن ــ چاه‌ها، تونل‌ها، دستگاه‌ها، نور و صدا و بوی زمین میپردازد؟
ادامه مطلب 👇👇👇👇
@ettehad

ادامه مطلب 👆👆👆👆
✍ 📕معرفی کوتاه رمان کارگری #ژرمینال

زولا رهبر جنبش ناتورالیسم در ادبیات فرانسه بود. در این مکتب، نویسنده مانند "یک دانشمند یا زیست‌شناس" رفتار می‌کند: جهان را مشاهده، تشریح و تحلیل می‌کند، نه‌فقط توصیف شاعرانه. این دقت علمی، همان چیزی است که زولا خودش "رمان تجربی" می‌نامید.
از طرف دیگر، زولا معدن را فقط یک مکان نمی‌بیند؛ او آن را مانند "موجودی زنده، تنفّس‌کننده و بلعنده" تصویر می‌کند. این جزئیات، معدن را به "نمادِ سرمایه‌داری صنعتی" تبدیل می‌کند. ماشینی عظیم که انسان‌ها را می‌بلعد تا ثروتِ عده‌ای اندک را بیرون دهد.
زولا با این کار خود یک هدف انسانی و اجتماعی را دنبال میکرد. زولا می‌خواست خوانندهٔ طبقهٔ متوسط و بورژوا، که هرگز معدن را ندیده بود، "احساس کند خودش پایین رفته است". او میخواست  مردم پاریس و اروپا "رنجِ کارگران را با گوشت و پوست حس کنند". به همین خاطر، جزئیات فیزیکی به سلاحی ادبی و تاثیرگذار تبدیل می‌شود:
سلاحی علیه بی‌خبری، بی‌تفاوتی و ظلم
زولا از دلِ گزارش مهندسی، "حماسه‌ای شاعرانه" می‌سازد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران
@ettehad