🔺🔺🔺اعتراضات شبانه در خوابگاه دانشگاه صنعتی شاهرود

شامگاه جمعه ۱۲ دی‌ماه، جمعی از دانشجویان در خوابگاه دانشگاه صنعتی شاهرود تجمع اعتراضی برگزار کردند و با سردادن شعارهایی اعتراض خود را بیان کردند.

@ettehad

🔺🔺🔺تجمع اعتراضی شبانهٔ دانشجویان خوابگاه همت دانشگاه علامه

بنا بر گزارش‌های رسیده به «دانشجویان متحد»، دانشجویان خوابگاه همت دانشگاه علامه در شامگاه ۱۲ دی‌ماه، در ادامهٔ تجمع اعتراضی خود با سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» صدای اعتراضشان را بلند کردند.

@ettehad

کازرون | شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴

🔺🔺🔺شروع تجمع اعتراضی مردم کازرون

@ettehad

کازرون | شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴

🔺🔺🔺کلیپ دیگری از اعتراض مردم شهر کازرون در میدان شهدای این شهر

@ettehad

🔺🔺🔺سقوط دوباره قدرت خرید و ارزش ریال و اوج گیری دلار و طلا و ...

🔰 دلار ۱۳۹,۲۸۵ - یورو ۱۶۳,۳۷۵
🔰 تتر ۱۳۷,۸۰۰ - درهم ۳۷,۳۱۰
🔰 سکه امامی ۱۴۷,۸۴۰,۰۰۰
🔰 طلا گرمی ۱۴,۸۰۰,۵۵۰

📅 شنبه مورخ ۱۳ دی ۱۴۰۴
💵 نرخ‌ها به تومان در بازار تهران می‌باشد
‌@ettehad

🔺🔺🔺«حامد آزادبخت»، یکی از معترضانی که در شامگاه جمعه ۱۲دی‌۱۴۰۴ و در ششمین روز از اعتراضات سراسری به خیابان رفته بود، با انتشار ویدیویی از جراحات شدید صورت خود خبر داد. او که با شلیک مستقیم گلوله‌های ساچمه‌ای از ناحیه صورت و چشم آسیب دیده است، در این ویدیو خطاب به نیروهای سرکوب‌گر می‌گوید: «من هم جوانی مثل شما هستم که به دنبال معیشت و زندگی‌ام؛ اما برای اعتراض آمدم و ابایی از بازداشت ندارم.» آزادبخت با تاکید بر اینکه جراحاتش می‌توانست منجر به نابینایی کامل او شود، اعلام کرد که بابت حضور در خیابان پشیمان نیست و این هزینه را فدای آینده فرزندان ایران می‌داند.

@ettehad

🔺🔺🔺بیانیه ی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در حمایت از اعتراضات مردمی

آنچه امروز در خیابان‌ها، میادین و محلات ایران جریان دارد، فریاد خشم و رنج مردمی است که استخوان هایشان سال‌ها زیر بار فقر، تبعیض، تحقیر، بی‌عدالتی و بی‌ پاسخ‌ ماندن مطالبات‌ شان خرد شده‌ است.

این اعتراضات نه ساخته‌ ی اتاق‌های فکر سیاسی است، نه پروژه‌ی جریانی خاص. این صدای زندگی‌خواهی مردمی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند جز زنجیرهایی که بر معیشت، کرامت و آینده‌شان بسته شده است.

مردم ایران، معلمان، کارگران، بازنشستگان، پرستاران، کشاورزان، بیکاران، زنان، جوانان، حاشیه‌نشینان و بازاریان، سال هاست که  هزینه‌ی ناکارآمدی، فساد ساختاری و دروغ‌ های مزمن حاکمیت را با گوشت و استخوان خود پرداخته‌اند.

تورم افسارگسیخته، سقوط قدرت خرید، نابودی آموزش و درمان، گسترش فقر و بی‌ثباتی، محصول مستقیم سیاست‌هایی است که نه برای مردم، که علیه آنان اتخاذ شده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با صدایی رسا اعلام می‌کند:

این اعتراضات، اعتراض مردم است، نه ابزار رقابت جناح‌ها و اشخاص.
مردم خود سخنگوی خود هستند، هر تلاشی برای منحرف‌کردن، مهندسی‌کردن یا مصادره‌ی این اعتراضات، خیانت به مردم و ضربه به امکان رهایی است.
تجربه‌های تلخ گذشته نشان داده‌اند که هر جا مردم حذف شده‌اند، آزادی و عدالت قربانی شده است.

اعتراض حق مسلم مردم است.
پاسخ این حق، نه باتوم است و نه گلوله، نه زندان و نه سرکوب، و حکمرانی که زبان مردم را نمی‌شنود، دیر یا زود با فریادی بلندتر مواجه خواهد شد.
خشونت علیه مردم، بحران را حل نمی‌کند، آن را عمیق‌تر، گسترده‌تر و غیرقابل‌کنترل‌تر می‌کند.

پیام ما به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی این است که:
شما از دل همین جامعه برخاسته‌اید. ایستادن مقابل مردم، ایستادن مقابل آینده‌ی خود و فرزندانتان است. از آلوده‌ کردن دست‌هایتان به خون شهروندان بپرهیزید و مطمئن باشید که تاریخ، این لحظات را فراموش نخواهد کرد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، خود را جزئی جدایی‌ناپذیر از مردم می‌داند و در کنار آنان ایستاده و خواهد ایستاد. نه برای سهم‌خواهی، نه برای قدرت، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و آینده‌ای که دیگر بر پایه‌ی ترس و فقر بنا نشود.
این صدا، صدای مردم است و مردم، صاحبان اصلی این سرزمین‌ هستند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران- ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴

@ettehad

🔺🔺🔺بیانیه مشترک تشکل های مستقل در حمایت از اعتراضات حق طلبانه توده های مردم

انفجار مجدد خشم و اعتراضات اقشار مختلف مردم در بسیاری از شهرها نشان از نابسامانی ها، نابرابری‌های غیر قابل تصور و تحمل و وضعیت بشدت بحرانی زندگی توده ها دارد. هرچه از عمر جمهوری اسلامی می گذرد، توده‌ های مردم به ویژه کارگران، معلمان، زحمتکشان شهر و روستا، زنان، جوانان و ملت های زیر ستم بیش از پیش در می یابند که تحت این حاکمیت روی آرامش، آسایش و رفاه اجتماعی نخواهند دید و هیچ آینده روشنی برایشان قابل تصور نیست. فقر مطلق، تورم روز افزون و گرانی افسار گسیخته همگی ناشی از ساختار نظام بحران زده سرمایه داری هستند و جمهوری اسلامی نه می خواهد و نه می تواند بحران های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را کاهش دهد. زیرا از یک سو حیات و بقای این نظام مبتنی بر پایۀ استثمار و ستم سرمایه داری است و از سوی دیگر سیاست های حاکم و عملکرد رژیم عواملی هستند که در تشدید و گسترش بحران ها بسیار مؤثرند. افزون بر آن هر تلاشی برای تغییر و تحول مثبت در جامعه می تواند لرزه بر بنیان حاکمیت بیاندازد و آن را با مخاطره جدی روبرو سازد. از این رو جمهوری اسلامی با هرگونه خواست اقتصادی، سیاسی  و اجتماعی کارگران و توده های زحمتکش به شدت  مخالفت می ورزد و هر تلاش و مبارزه برای ابتدایی‌ترین خواسته ها را با سرکوب و کشتار پاسخ می گوید.
راه حل سرکوب ممکن است دیکتاتورها را با امید خاموش کردن هر صدای آزادیخواهی بطور موقت خرسند سازد؛ اما این امیدواری کاذب است و صدای اعتراض توده ها خاموش نخواهد شد و مبارزه طبقات استمرار  می یابد! چنانکه شاهد هستیم در سیاه ترین سال های سرکوب نیز رژیم هرگز قادر نبوده است خاموشی و تسلیم توده ها را بر جامعه مستولی نماید. این واقعیت را ما در جنبش های اعتراضی در سال های ۹۶, ۹۸, ۱۴۰۱، جنبش انقلابی «زن زندگی آزادی» در سال ۱۴۰۱ دیدیم؛ اکنون نیز با جنبش اعتراضی روز های اخیر که بسیاری از شهرهای ایران را به عرصه مبارزه خیابانی بدل ساخته و نیروهای معترض به ویژه جوانان جسور و انقلابی را به رغم رویارویی با گلوله و تفنگ، به صحنه مرگ و زندگی کشانده است، مشاهده می کنیم. پیروزی نهایی در گروه همبستگی و انسجام مبارزاتی و تقویت صفوف مبارزان، نیروهای مترقی و آزادیخواه و همیاری کارگران و زحمتکشان است.
حمایت و پشتیبانی از این مبارزات وظیفه هر ستمدیده و هر آزادیخواه و حق طلب می باشد. صادر کنندگان این بیانیه و تشکل های مستقل و فعال کارگری و بازنشستگان از مبارزات توده های مردم پشتیبانی می نمایند و خود را سربازی از ارتش بزرگ کارگران و زحمتکشان می دانند.
اما درسی که تمام جنبش های انقلابی پیروزمند به نیروهای رزمنده آموخته است باید بیاموزیم و برای کسب پیروزی در مبارزات خود بکار ببندیم:
بدون شناخت درست و علمی جامعه و سیر حرکت آن و بدون شناخت دوستان و دشمنان خود، بدون راهبرد و راهکاری که مبتنی بر چنین درکی باشد و بدون کارگران و روشنفکران پیشرو و متشکلی که بر اساس این شناخت صحیح مبارزه کنند، هیچ نهضت انقلابی به پیروزی نخواهد رسید.
متحد شویم، متشکل شویم، سرنوشت خود را تغییر دهیم.

۱۳دی ماه ۱۴۰۴
- سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
- کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های مستقل کارگری
- کارگران بازنشسته خوزستان
-گروه اتحاد بازنشستگان

@ettehad

یک هفته از #اعتراضات_سراسری می‌گذرد. بار دیگر جوانانی جانشان از کف رفت و خون پاکشان نقش بر زمین شد. به‌رغم تجربه‌های تلخ اعتراضات پیشین، جوانانی که نه شغلی دارند و نه درآمدی و نه آینده‌ای با دانستن ریسک بالای خطر ستاندن جان، باز به خیابان‌ها آمده‌اند.
روایت رسمی اما آنها را از یک سو اغتشاشگر می‌خواند و از سوی دیگر شهیدان کشته شده به دست اغتشاشگران! صدا و سیما این«بنگاه بانگ و رنگ» بی مخاطب در میانه‌ی این تناقض، باز هم گمان باطل می‌برد که همچنان چاره در استمرار  روایت‌های ساختگی است.
حاکمان انتقام خود را نه از ناکار آمدی  و غارت سرمایه‌ها توسط مدیران و مسئولان گمارده‌ی خود گرفته‌اند و نه از دشمنان خارجیشان. فرودستان و تهیدستان و معترضان به حکمرانی آنها، همیشه آماج این انتقام بی امان بوده‌اند.

#داریوش_انصاری_بختیاری|  #شایان_اسدالهی | #مصطفی_فلاحی | #وهاب_موسوی | #خداداد_شیروانی | #احمد_جلیل | #سجاد_والامنش | #علی_عزیزی_جعفرآبادی |  #احمدرضا_امانی | #احد_ابراهیم_پورعبدلی

#عزیز_قاسم_زاده

https://t.me/azizghasemzademusic

@ettehad

🔺🔺🔺بیانیه مشترک فعالان دانشجویی دانشگاه‌های تهران، بهشتی، علامه، علم و‌صنعت و تربیت‌مدرس در همراهی با اعتراضات سراسری

سال‌هاست حاکمان از دانشگاه هراسیده‌اند و با سرکوب و فرسودگی به جانش افتاده‌اند. امروز نیز بحران‌ها روی هم انباشته شده‌اند: فقر، نابرابری، ستم طبقاتی، ستم جنسیتی، فشار بر ملت‌ها، بحران آب و محیط‌زیست. همه محصول مستقیم سیستمی فاسد و فرسوده است؛ نماد عریان سیاست سرکوبی که به‌ویژه پس از جنبش‌های گوناگون اجتماعی چهره خونخوار خود را در آبان ۹۸ و خیزش «زن، زندگی، آزادی» آشکارتر کرده است.
سیاست حاکمیت در قبال دانشگاه هم از این الگوی سرکوب تبعیت می‌کند؛ تهی‌کردن آن از هر عنصر سیاسی و نقادانه‌ای و بدل‌کردن دانشگاه به میدانی اخته که جولانگاه مزدوران شبه‌نظامی بسیجی شده‌است. تلاش‌های بی‌وقفه وزارت علوم و روسای دانشگاه‌ها برای پولی‌سازی آموزش و حذف هرگونه خدمات رفاهی همه در راستای تبدیل دانشگاه از نهادی سیاسی و دغدغه‌مند به بنگاهی اقتصادی و منفعل است. با این همه، دانشگاه بار دیگر خاطرنشان کرد که در برابر استبداد ایستاده و در تاریک‌ترین بزنگاه‌های تاریخ، چه در پهلوی و چه در ولایت اسلامی، از آزمون آزادی‌خواهی و برابری‌طلبی سربلند بیرون آمده است. دانشگاه همواره سدی محکم در مقابل هر شکل از نهادهای باستانی مرتجع بوده و بانگ ترقی‌خواهی خود را هر روز از دیروز رساتر ساخته‌است.
دانشجو فرزند همین تاریخ است. طبیعی است که شعارهایی چون «نه پهلوی، نه رهبری؛ آزادی و برابری» از دل دانشگاه برخیزد و «زن، زندگی، آزادی» چنین طنین افکند. این فشارها گرچه سرعت رشد گفت‌وگوی آزاد و نقد رادیکال را کاسته و حتی بحث درباره تبعیض جنسیتی و حق زیست آزادانه را بارها عقب رانده، اما آن را خاموش نکرده است. دانشگاه امروز قلب تپنده‌ی پیوند میان آراء متکثر است. دانشگاه و دانشجو در مقابل هیچ نهاد اقتداری سر خم نمی‌کند. مشت‌های گره شده‌ای که فریاد می‌زنند «مرگ بر دیکتاتوری» خطابشان هر شکلی از اقتدارگرایی و دیکتاتورمنشی موجود و ناموجود است.
دانشگاه امروز بار دیگر با تاکید بر همان «نه»ی تاریخی در خیزش زن، زندگی آزادی، علیه دوگانه‌های کاذب در کنار مردم می‌ایستد و همراه با آنان گام برمی‌دارد. آنچه اکنون ضرورت دارد همبستگی آحاد ملت در مقابل جمهوری‌اسلامی، سلطنت پهلوی و مجاهدین خلق است. صدای ملت بودن از همین جا معنا پیدا می کند، اما این همبستگی نباید دانشگاه را از بیان صدای خود محروم کند. ما تلاش می‌کنیم در گفت و گویی درونی به وجوه ایجابی و تخیل جمعی برای فردای ایران برسیم؛ فردایی که آزادی و برابری همراه هستند و رهایی زنان و پایان ستم جنسیتی، پیشران تغییر است. تغییراتی که به میانجی نهادهای دموکراتیک همگام با تضعیف ساختارهای سلطه و استثمار رخ خواهند داد. فردایی که بدون اصول و گفتمان‌های ولایت فقیه، حجاب و اعدام فراخواهد رسید و ما عینیت‌یافتگی آزادی و برابری را تجربه خواهیم کرد. 
جنبش دانشجویی با تخیلی تحول‌خواهانه به دنبال آینده‌ای رها از استبداد است و به هیچ شکلی از اقتدارطلبی تن نخواهد داد. امروز پیشروی ما نیازمند در دست
داشتن طرحی نو است. بحران‌های جامعه و عدم‌شایستگیِ تمام طرف‌های مخالف جمهوری اسلامی، ما را به نقطه‌ای رسانده که ادعا می‌کنیم جنبش دانشجویی نیازمند کنشگری ایجابی است. یعنی به اقتضائات زمانه پاسخ دهد، با مطالبه‌گری مردم و اقشار مختلف همراهی کند و فرآیندهای برآورده شدن مطالبات را صورتبندی‌ کند.

مردم ایران! امروز همه ما در «نه» به جمهوری اسلامی باید متفق‌القول باشیم. هیچ‌کس از فردای نیامده خبر ندارد و هیچ نیروی تک‌نفره‌ای هم سرنوشت ما را رقم نخواهد زد. اما یک‌چیز مسلم است؛ وقت حرکت است، هنگام عمل است. باید به پا خیزیم و سرنوشتمان را به دست خویش بنویسیم.

فرزندان ایران
از خیابان‌های دانشگاه

📌انتشار مشترک بیانیه در:

دانشگاه تهران-دانشجو

مطالبه صنفی مستقل دانشجویان بهشتی

@ettehad

ملکشاهی -ایلام/شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴
🔺🔺🔺تیراندازی مستقیم به معترضان در شهر ملکشاهی

امروز اعتراض مردم ملکشاهی استان ایلام خونین شد تا کنون ۸ نفر از معترضین کشته شدند
@ettehad

🔺🔺🔺بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران پیرامون خیزشهای سراسری و آزادیخواهانه مردم در شهرهای مختلف کشور

آنچه که امروز در خیابانهای شهرهای مختلف کشور درجریان است؛ فریاد مردمی به جان آمده از فقر و فلاکت؛ تورم و گرانی؛ اختناق و سرکوب؛ زن ستیزی؛ فروپاشی اقتصادی؛ اضمحلال و به تباهی کشیده شدن بنیانهای زندگی اجتماعی و نتیجه ی تحمیل خشن ترین و سرکوبگرانه ترین شکلی از بی حقوقی بر مردم ایران است.

این خیزش در تداوم خیزشهای مردمی سالهای گذشته که بی رحمانه توسط حکومت جمهوری اسلامی سرکوب و به خون کشیده شدند؛ برگ دیگری از تلاش و مبارزه جانفشانانه مردم ایران برای پایان دادن به جهنم موجود و شکل دهی به جامعه ای دموکراتیک؛ آزاد؛ مرفه و عاری از تبعیض؛ و ستم و استثمار است.

اما در این بین حکومت جمهوری اسلامی که دیگر حتی قادر نیست ابتدائی ترین نیازمندیهای متضمن زیست و بقا یک جامعه انسانی از قبیل آب و برق؛ انرژی و هوای سالم را نیز تامین کند؛ همچنان بر طبل بقا ننگین خود و تداوم ویرانسازی کشور می کوبد و با گسیل نیروهای سرکوب به خیابانها و به خون کشیدن اعتراضات مسالمت آمیز مردم؛ تلاش دارد این بار نیز از موج توفنده و زیر و رو کننده تحول خواهی بنیادین مردم ایران گذر کند.

اما؛ واقعیت سرسخت این است که مردم خسته و از هستی ساقط شده ایران؛ دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای صباحی کوتاه نیز حاضر به تحمل شرایط نکبت بار کنونی نیستند و از سوی دیگر؛ حکومت نیز قادر به حتی ذره ای بهبود شرایط به غایت فلاکتبار موجود نیست.

آن پدیده ای که امروز در خیابانها و شهرهای مختلف ایران در جریان است؛ دیگر یک انقلاب است؛ انقلابی که چه بسا فراز و فرودها و افت و خیزهای خود را داشته باشد؛ اما از حرکت و پیشروی باز نخواهد ایستاد.

یک تاریخ در حال ورق خوردن در کشور است؛ تاریخی که از انقلاب مشروطیت تا انقلاب ۵۷؛ مردم ایران قادر به تغییر آن نشدند و اینک در جهانی بسیار متفاوت تر از گذشته؛ کشور در حال از سر گذراندن یک انقلاب عظیم اجتماعی و سیاسی است که بنیانهایش در جنبشهای بزرگ اجتماعی مدرنی چون جنبش کارگری؛ جنبش معلمان؛ علیه اعدام و حقوق بشر؛ بازنشستگان و جنبش زنان است.

ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران به مثابه نهادی برآمده از متن جنبش کارگری و مبارزات بی امان کارگران در چند دهه گذشته؛ به سران جمهوری اسلامی در بکارگیری سیاست سرکوب اعتراضات مردمی و خون پاشی به حق خواهی آنان؛ هشدار میدهیم و اعلام میداریم همچنانکه از آغازین روز خیزشهای مردمی یک هفته اخیر؛ دوشادوش و در کنار مردم ایران بودیم؛ به تلاشها و مبارزات مسئولانه خود تا رهایی کشور از چنگال ستم و استبداد ادامه خواهیم داد.

این حق ما کارگران و مردم ایران است که خواهان تغییرات بنیادین در کشور باشیم.

ما با فراخوان به کارگران در سراسر کشور؛ بویژه کارگران صنایع کلیدی چون کارگران نفت؛ صنایع فولاد و خودروسازیها برای حضور موثر در تحولات سیاسی کشور؛ اعلام میکنیم مسئولانه و با تعهدی عمیق به آرمان رهایی طبقه کارگر و مردم ایران؛ در مقابل هر تلاشی از سوی حکومت برای سرکوب و یا هر تلاش مهندسی شده ای از بالای سر مردم ایران با دخالت قدرتهای منطقه ای و جهانی؛ محکم و استوار ایستادگی خواهیم کرد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران - ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴

@ettehad

تهران ۱۳ دی ۱۴۰۴

بر اساس گزارش‌های مردمی، شهروندان در محدوده میدان هفت‌حوض تهران دست به اعتراض زده و در حال شعار دادن هستند.

@ettehad

🔺🔺بر اساس گزارش‌های مردمی، اعتراضات در شهر همدان آغاز شده است و مردم در خیابان طالقانی حضور دارند

@ettehad