سخنرانی‌ دربارۀ کلیات زندگی و جزئیات جهان...

همدلی از هم‌زبانی بهتر است

@angahbooks
@eudemonia

پیوسته به یاد خود بیار
که راهی به شادمانی نیست
شادمانی
خودِ
راهست

- لائوتسه

@mashghesiah

❄️ فلسفه و زیستن در زمانۀ سخت
فلسفه در زمانۀ سخت چه کمکی می‌تواند بکند؟
✍️ #بابک_عباسی

🔅 پیش از هر چیز، باید در نظر داشت که از چیستی و کارکرد فلسفه تلقی‌های مختلفی وجود دارد و چنین نیست که هر فلسفه‌ای خود را مخاطب این سؤال بداند. در واقع، فقط یک تلقی از فلسفه است که خود را درگیر این سؤال می‌کند، و آن هم «فلسفه به مثابه راه‌ورَسم زندگی» است (philosophy as a way of life). قدمت این تلقی از فلسفه، در کنار فلسفه به منزلۀ شناختِ هستی، به یونان باستان و دورۀ تأسیس فلسفه برمی‌گردد.

🔅 خیلی‌ها معتقدند برای سقراط مهم‌ترین پرسش‌ها نه سؤالاتی انتزاعی و متافیزیکی بلکه سؤالاتی از این قبیل بود که خوب زیستن چیست و چگونه باید زیست. این که گفته شده است سقراط فلسفه را از آسمان به زمین آورد، معنایش احتمالا چنین چیزی است. یعنی به جای سوال‌هایی متافیزیکی یا سوال از این که در آسمان‌ها و افلاک چه می‌گذرد، سوالش این بود که در زمین چگونه قدم برداریم.

🔅 البته، چون یک ویژگی مهم فلسفه «پرسش از خود» (خودِ فلسفه) است، و نیز از آنجایی که فلسفه در طول تاریخ ادوار متعددی داشته است، در هر دوره پاسخ‌های متفاوتی به این سوال داده‌اند که وظیفۀ فلسفه چیست. مرور این پاسخ‌ها ما را از موضوع بحث‌مان خیلی دور می‌کند اما آنچه گفتنش لازم به نظر می‌رسد این است که در تاریخ فلسفه، تعریف فلسفه به مثابه «وجودشناسی»(چه چیزی هست؛ چه چیزی نیست؟) یا در عصر جدید «معرفت‌شناسی» (چه می‌توانم بدانم؟) غلبه داشت.

🔅 اما از اواسط قرن بیستم به این سو، آن سوال و مشغلۀ قدیمی فلسفه یعنی پرسش از چیستی و چگونگی خوب زیستن توسط فیلسوفانی همچون پی‌یر اَدو (Pierre Hadot) احیا شد. این تلقی از فلسفه به دلالت‌های معنایی «حکمت» نزدیک‌تر است، زیرا در حکمت جنبۀ عملی‌ همان قدر مهم است که جنبۀ نظری و شاید دقیق‌تر آن باشد که بگوییم در حکمت نظر از عمل جدا نیست. اما این خلافِ جریان اصلی تاریخ فلسفه است که همواره نظر را از عمل جدا می‌دانست.

🔅 اما از این مقدمه که بگذریم، یک نکته هم باید به سؤال شما افزود تا هم پرسش و هم پاسخش بهتر درک شود، و آن این که هیچ دوره‌ای از تاریخ بدون سختی نبوده است. انسان‌های هر دوره احساس‌شان این بود که در دورۀ سختی زندگی می‌کنند و این یعنی هر دوره‌ای سختی‌های خودش را داشته است. اساسا برخی معتقدند فلسفه از دشواری‌های فکری و عینی تغذیه می‌کند. فلسفه مولود دوران سختی است.

🔅 یعنی زمانی که چیزهایی که می‌دانستیم (یا فکر می‌کردیم می‌دانیم) دیگر به کارمان نمی‌آید و نیازمند معرفت جدید و راه‌حل‌های تازه‌‌ایم. سقراط هم در روزگار آسان و آسوده‌ای زندگی نمی‌کرد- وگرنه مرگش مرگی عادی می‌بود نه مرگ با جام شوکران.پس این پرسش که با شرایط دشوار زندگی چه کنیم، پرسش جدیدی نیست.

🌐 متن کامل این نوشتار

🌾 @Sedanet | @eudemonia

پارادکس لذت‌گرایی

بر اساس «پارادکس لذت‌گرایی»، انسان‌ هر چه بیشتر در پی خوشی و خوشبختی باشد ناشادتر و ناخوش‌تر خواهد بود. برای همین است که یکی از علل عمدۀ بدبختی جستجوی خوشبختی است.

Richard Creel, Thinking Philosophically

@eudemonia

نشان اهل خدا عاشقی‌ست، با خود دار
(که در مشایخِ شهر این نشان نمی‌بینم)

@eudemonia

با انتشار چهارمین مُجلد از مجموعۀ «معرفت‌شناسی معاصر» چشممان به جمال این فرزند نورسیده روشن شد!

در گفت‌وگو با محسن آزموده (آبان ۱۳۹۵) توضیحاتی دربارهٔ ساختار و محتوای این مجموعه داده‌ام. قسمتی از آن مصاحبه را که دربارهٔ اهمیت معرفت‌شناسی است، اینجا باز نشر می‌کنم.
صورت کامل گفت‌وگو در کانال نشر کرگدن در دسترس است:
https://t.me/kargadanpub/37

@eudemonia

بخش دوم از گفت‌وگوی بابک عباسی(دبیر مجموعۀ «معرفت‌شناسی معاصر») با روزنامۀ اعتماد:

اصولا معرفت‌شناسي با اين اوصافي كه گفتيد، چه اهميتي دارد؟

به اين پرسش دو پاسخ مي‌شود داد. يكي براي اهل فلسفه و ديگري براي همگان. در اهميت معرفت‌شناسي براي اهل فلسفه بايد گفت معرفت‌شناسي از جهتي قلب فلسفه است. درست است كه معرفت‌شناسي يكي از شاخه‌هاي فلسفه است اما از يك حيث، بر همه شاخه‌هاي فلسفه تقدم و حاكميت مفهومي دارد و آن اين است كه هر گزاره و اطلاع و خبري كه در ديگر شاخه‌هاي فلسفه اعم از متافيزيك و فلسفه اخلاق و فلسفه سياست ابراز و اظهار مي‌شود، اگر قرار باشد متعلق باور ما باشد مشمول احكام معرفت‌شناسانه خواهد بود. به اين معنا كه قبل از هر چيز از صادق بودن يا موجه بودن آن حكم سوال خواهد شد و به اين ترتيب زير چتر معرفت‌شناسي خواهد رفت. اما آنچه معرفت‌شناسي را براي عموم ما آدميان مهم مي‌كند، اين است كه معرفت براي همه ما انسان‌ها مهم است. ممكن است سوال شود خود معرفت چرا براي ما مهم است؟ جواب اين است كه چون واقعيت و صدق براي ما مهم است. در اين مورد خانم زگزبسكي كه از معرفت‌شناسان بزرگ معاصر ما است، استدلال جالبي دارد. به گفته ايشان اگر ما چيزي در زندگي‌مان داريم كه براي ما مهم است، براي ما مهم خواهد بود كه باورهاي صادق يا موجهي درباره‌اش داشته باشيم و اينها از مقولات معرفت‌شناسانه است. يك مثال بزنم و از اين بحث عبور كنيم. مثلا اگر خوشبختي يا زندگي خوب يا رستگاري براي ما مهم باشد، بايد باورهاي صادق يا دست‌كم باورهاي موجه و معقولي در اين باره داشته باشيم كه چه چيزهايي ما را به اين هدف مي‌رساند يا دست‌كم احتمال اينكه ما را به اين اهداف برساند بيشتر است و به اين ترتيب مي‌رسيم به اين حكم به‌ظاهر ناآشنا كه اگر در زندگي چيزي براي ما مهم است، بايد معرفت‌شناسي هم براي‌مان مهم باشد!
@kargadanpub

فهرست و بخش‌های ابتدایی کتاب معرفت‌شناسی طبیعی‌شده

@kargadanpub 🦏

هنر ظریف بی‌خیالی به چاپ هفتم رسید.

@eudemonia

هیچ چگونه‌ای وجود ندارد
عده‎ای ممکن است این حرفها را بشنوند و بگویند: «بسیار خوب، اما چگونه؟ می‌فهمم که ارزشهایم مزخرف است و از پذیرفتن مسئولیت مشکلاتم فرار می‌کنم و آدم حق‌به‌جانبی هستم که فکر می‌کنم زمین باید حول من بچرخد. اما چگونه تغییر کنم؟»
و اینجاست که من به تقلید از یودا (شخصیت فیلم جنگ ستارگان) می‌گویم: «یا انجام بده یا انجام نده هیچ "چگونه‌ای" در کار نیست».
شما همین حالا و در هر لحظه از روز دارید انتخاب می‌کنید به چه چیزی اهمیت بدهید. تغییر به همین سادگی است انتخاب کنید به چیز دیگری اهمیت بدهید.
واقعاً ساده است اما آسان نیست.
آسان نیست از آن جهت که حس یک آدم بازنده، متقلب و آدمی ابله را خواهید داشت. مضطرب خواهید شد. قاطی می‌کنید. ممکن است در این حین از همسر یا دوستان یا از پدرتان شاکی شوید. اینها همه اثرات جانبی تغییر دادن ارزشهایتان است، تغییر دادن چیزهایی که به آنها اهمیت می‌دهید. اما اینها اجتناب‌ناپذیر است.

📕برگرفته از کتاب هنر ظریف بی‌خیالی
⌨️نشر کرگدن

@mindfulliving

👈 پنج پادکست که به شناخت بهتر احساسات و رفتار انسان کمک می‌کنند

تو این مطلب پنج اپیزود از پادکست‌هایی رو پیشنهاد می‌دیم که فکر می‌کنیم به شناخت بهتر منشأ احساسات و رفتار انسان کمک می‌کنند.

@channelbpodcast
@eudemonia

-ولی زمستون امسال خیلی سرده رفیق، نه؟
- هوممم

معرفی و خلاصۀ کتاب «کوه دوم» اثر دیوید بروکس

@PodcastBplus
@eudemonia

روباه و زاغی
خلخال
عکس از: حسین فرهادی

کانال روزمرّگی های یک محیط‌بان
📺 @Mohitbani 🐾

وحشت از اشک‌های واقعی، اسلاوی ژیژک، ترجمهٔ فتاح محمدی

از صفحهٔ اینستاگرام کافه سرو

@eudemonia

روشن‌شدگی عملی

🔅ایدۀ بی‌خیالی راه ساده‌ای است برای جهت‌دهی مجدد به انتظارات‌مان در زندگی و انتخاب این‌که چه چیزی مهم است و چه چیزی مهم نیست. پروراندن این توانایی منجر به حالتی می‌شود که مایل‌ام آن را نوعی «روشن‌شدگی عملی» (practical enlightenment) بنامم.

🔅نه، نه آن روشن‌شدگی جادوییِ آرزوهای واهی، بخشش ابدی و پایان همۀ رنج‌ها. بلکه برعکس، منظورم یک روشنگری ناظر بر عمل است که حاصل کنار آمدن با رنج‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی است. این‌که فارغ از هر کاری که انجام می‌دهیم، زندگی پر از شکست، فقدان، پشیمانی و مرگ خواهد بود. زیرا روزی که با همۀ مزخرفاتی که زندگی به سمت شما پرتاب می‌کند کنار آمدید (و مطمئن باشید مزخرفات زیادی به سمت‌ شما پرتاب خواهد کرد، به حرفم اعتماد کنید) هرچند به معنایی ملایم، از لحاظ روحی شکست‌ناپذیر خواهید بود.

@eudemonia

گرگها در طبیعت خرقان زرندیه
فیلم از : داوود جعفری

کانال روزمرّگی های یک محیط‌بان
📺 @Mohitbani 🐾

حکمت و بیهودگی زندگی

«تنها شخصِ دانا نادانی را می‌شناسد، نادان‌ها نه خود را می‌شناسند و نه نادانی را. دقیقاً همان‌طور که حکمت برای شناختن نادانی، و نور برای شناختن تاریکی لازم است، ژرفا برای شناختن بیهودگی، و معنا برای شناختن بی‌معنایی لازم است. پاسکال می‌گوید "هرکس که بیهودگی زندگی را درک نکند، درواقع خودش باید بسیار بیهوده باشد".»

سه فلسفهٔ زندگی | پیتر کریفت | بتول قزل‌بیگلو

#فنجان_روان

برای خوب زیستن، آیا چیزی هست که بشود از گاوها آموخت؟!

@Eudaemonia |
@persianschooloflife

تازه‌واردها مهمترین افراد این جلسه هستند.

@siavashnikpoor
@eudemonia