آیا افسردگی غیر از "عدم تعادل شیمیایی در مغز" علل دیگری هم دارد؟

معرفی و خلاصهٔ کتاب رابطه‌های ازدست‌رفته

@PodcastBplus
@eudemonia

پادکست‌های دکتر آذرخش مُکری دربارۀ کامل‌گرایی (پرفکشنیسم)
#قسمت_یکم (زمان: ۲۰ دقیقه)

مطالب مرتبط در کانال خوب زیستن
دو نکته و پیشنهاد یک معادل برای «پرفکشنیسم»:
https://t.me/eudemonia/286
تلهٔ کامل‌گرایی (ویدئو):
https://t.me/eudemonia/287
پارکی برای کامل‌گراها (عکس):
https://t.me/eudemonia/287
دردسرهای کامل‌گرایی و چند پیشنهاد:
https://t.me/eudemonia/297

@DrAzarakhshMokri
@eudemonia

پادکست‌های دکتر آذرخش مُکری دربارۀ کامل‌گرایی (پرفکشنیسم)
#قسمت_دوم (زمان: ۲۰ دقیقه)

مطالب مرتبط در کانال خوب زیستن
دو نکته و پیشنهاد یک معادل برای «پرفکشنیسم»:
https://t.me/eudemonia/286
تلهٔ کامل‌گرایی (ویدئو):
https://t.me/eudemonia/287
پارکی برای کامل‌گراها (عکس):
https://t.me/eudemonia/287
دردسرهای کامل‌گرایی و چند پیشنهاد:
https://t.me/eudemonia/297

@DrAzarakhshMokri
@eudemonia

پادکست‌های دکتر آذرخش مُکری دربارۀ کامل‌گرایی (پرفکشنیسم)
#قسمت_سوم (زمان: 20 دقیقه)

مطالب مرتبط در کانال خوب زیستن
دو نکته و پیشنهاد یک معادل برای «پرفکشنیسم»:
https://t.me/eudemonia/286
تلهٔ کامل‌گرایی (ویدئو):
https://t.me/eudemonia/287
پارکی برای کامل‌گراها (عکس):
https://t.me/eudemonia/287
دردسرهای کامل‌گرایی و چند پیشنهاد:
https://t.me/eudemonia/297

@DrAzarakhshMokri
@eudemonia

پادکست‌های دکتر آذرخش مُکری دربارۀ کامل‌گرایی (پرفکشنیسم)
#قسمت_چهارم (زمان: 20 دقیقه)

مطالب مرتبط در کانال خوب زیستن
دو نکته و پیشنهاد یک معادل برای «پرفکشنیسم»:
https://t.me/eudemonia/286
تلهٔ کامل‌گرایی (ویدئو):
https://t.me/eudemonia/287
پارکی برای کامل‌گراها (عکس):
https://t.me/eudemonia/287
دردسرهای کامل‌گرایی و چند پیشنهاد:
https://t.me/eudemonia/297

@DrAzarakhshMokri
@eudemonia

دربارۀ ویروس کرونای جدید مضطربید؟
یک روانشناس توصیه‌هایی دارد تا هوشمند و واقع‌گرا بمانید
دکتر الیسا اپل
ترجمه با مقداری تغییر:
دکتر علی فیضی
(روانشناس سلامت)
📃📃📃
در حالی که تعداد بیماران مبتلا به کووید-19 روبه افزایش است بسیاری از افراد ممکن است مضطرب بشوند.
آنچه در ادامه می‌خوانید چکیده‌ای از گفتگو با دکتر الیسا اپل استاد روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا است. او دربارۀ استرس پژوهش می‌کند و در این مطلب دربارۀ تفاوت‌های اضطراب و وحشت‌زدگی/هراس و اقداماتی که می‌توانید برای آماده شدن و پیشگیری از وحشت‌زدگی بردارید به ما می‌گوید.
«مقداری اضطراب طبیعی است.اما ذهن مضطرب ما می‌تواند به راحتی به حالت وحشت‌زدگی و هراس برسد.
یکی از فواید اضطراب گسترده افزایش سرعت تغییرات (مثبت و) بزرگ است. بسیاری از مردم مناطق درگیر همه‌گیری مراقبت زیادی میکنند تا به بیماری مبتلا نشوند. همچنین همه‌گیری باعث رشد و پرورش رفتارهای پیشگیرانه و محتاطانه عمومی می‌شود. پیشگیری هم اضطراب را کاهش می‌دهد. ذهن مضطرب انسان اما در مورد خطرات غیر قابل پیش‌بینی، مثل همه‌گیری کنونی ویروس کرونای جدید، به راحتی می‌تواند خطر واقعی بیماری را دست بالا و توانایی‌های خود را دست‌کم بگیرد. در این شرایط افرادی که از قبل مشکلات اضطرابی داشتند بسیار آسیب‌پذیرند.
در حالی که مقداری اضطراب برای مقابلۀ موثر به ما کمک می‌کند، اضطراب شدید میتواند منجر به وحشت‌زدگی و هراس از ویروس کرونا شود. وقتی در حالت وحشتزدگی هستیم رنج میکشیم و باعث استرس فرزندمان می‌شویم و به احتمال بیشتری مرتکب اشتباه شده و دست به رفتارهای و تصمیم‌گیری‌های غیرعقلانی می‌زنیم. وحشت‌زدگی می‌تواند مشکلات جدیدی تولید کند؛ مثل خرید غیرمنطقی و بیش از اندازه، که میتواند چرخۀ تدارکات ماسک،مواد شوینده و ضد عفونی‌کننده را مختل کند.
به یاد داشته باشید که اضطراب شما روی اطرافیان شما تاثیر می‌گذارد. اضطراب خیلی زیاد باعث سرایت هیجان ناخوشایند به بقیه شده و باعث گسترش حشت‌زدگی می‌شود.
چند راهکار برای پیشگیری از وحشت‌زدگی و تنظیم موثر رفتار در این روزها
استفاده از رسانه‌ها را محدود به چند منبع معتبر و موثق کنید.
پیگیری مداوم اخبار وسوسه برانگیز است؛ اما بررسی چندبارۀ اخبار در طول روز ما در حالت اضطرابی تشدیده شده قرار می‌دهد و بعد ما این اضطراب اغراق شده را به راحتی به فرزندان و اطرافیان‌مان منتقل می‌کنیم.
تمرکز روی افکار و پیش‌بینی‌ها فاجعه‌بار به خصوص آن مواردی که در شبکه‌های اجتماعی بیان می‌شوند نیرومندی احساسات وحشت‌آمیز را به بار می‌آورند می‌شود.
از اقدامات کلیدی پیشگیری آگاه باشید و از دیگران حمایت کرده و به آنها کمک کنید با آرامش بیشتری در مورد شرایط کنونی فکر کنند.
اضطراب خود را با کاهش خطر ابتلا به بیماری کاهش بدهید
از انجام کارهای پیشگیرانه احساس حماقت یا خجالت‌زدگی نکنید. به توصیه‌های ایمنی/بهداشتی ارائه شده از طرف منابع معتبر عمل کنید. برای مثال: دست‌های خود را مرتب بشورید. اگر احساس خوبی ندارید در خانه بمانید. خواب کافی داشته باشید و از سیستم ایمنی بدنتان خوب مراقبت کنید. آماده کردن برنامه‌ای برای آینده نظیر در معرض جمعیت زیاد قرار نگرفتن منطقی است و می‌تواند به کاهش اضطراب شما کمک بکند..
در این اوضاع نامطمئن، به عادت‌های خودمراقبتی خود ادامه بدهید و حتی کارهایی را به آن اضافه کنید که اضطراب بدنی شما را کاهش بدهد. منظورم آن اضطرابی است که در بدن خودمان ذخیره می‌کنیم. در این مورد فکر کنید که چه اقداماتی می‌تواند بیشترین کمک را به شما بکند؛ اقداماتی مثل قدم زدن در طبیعت، مراقبه، ورزش و حتی صحبت با یک دوست.
زمانی که صرف نگاه به صفحه موبایل و تلویزیون و لب‌تاپ برای جستجو در اخبار همه‌گیری می‌کنید را تنظیم کنید. با دیگران تماس بگیرید و درباره مسائلی به غیر از این همه‌گیری صحبت کنید.»
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy
منبع:
https://www.ucsf.edu

🔊فایل صوتی

نشست نقد و بررسی کتاب «فلسفه قاره‌ای و فلسفه دین»

با حضور:
بابک عباسی
میثم سفیدخوش
محمدابراهیم باسط


۳۰ بهمن ۱۳۹۷

🆔 @sokhanranihaa
🆔 @Bookcitycc
🆑کانال سخنرانی ها👇👇👇

‍ 🔊فایل صوتی

نشست نقد و بررسی کتاب «فلسفه قاره‌ای و فلسفه دین»

با حضور:
بابک عباسی
میثم سفیدخوش
محمدابراهیم باسط


۳۰ بهمن ۱۳۹۷

در سده بیستم، درست یا غلط، تمایزی میان دو نحله تحلیلی و قاره ای میان اهل فلسفه مشهور شد. نحله اول سنتی عمدتا آنگلو- آمریکن تلقی شد که به فلسفه تجربه گرا و تحصلی انگلیسی نسب می برد، در حالی که نحله قاره ای چنان که از نامش برمی آمد، از بر اروپا و کشورهایی چون آلمان و فرانسه برمی آمد و در فهرست بزرگانش متفکران این کشورها قرار می گرفتند. فلسفه دین به عنوان یک شاخه پژوهشی مستقل در نیم سده اخیر، از دل سنت فلسفه تحلیلی بر آمده است و شکل و شمایل و خصایص و ویژگی های این سنت فکری را دارد. اگرچه بدون شک و تردید، فلسفه دین به مثابه تامل فلسفی در مورد دین، از دغدغه های اساسی همه فیلسوفان از جمله فیلسوفان موسوم به قاره ای نیز بوده و هست. کتاب «فلسفه قاره ای و فلسفه دین» به سرویراستاری مورنی جوی که اخیرا با ترجمه محمد ابراهیم باسط به همت نشر طه منتشر شده، می کوشد تاملات فیلسوفان قاره ای درباره دین را بازنمایی کند. نشست هفتگی شهر کتاب روز سه شنبه سی بهمن به نقد و بررسی کتاب «فلسفه قاره ای و فلسفه دین» اختصاص داشت و با حضور بابک عباسی، استاد فلسفه دین، میثم سفیدخوش استاد فلسفه دین و محمدابراهیم باسط مترجم کتاب در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. در ابتدای این نشست، علی اصغر محمدخانی، معاون فرهنگی شهر کتاب، اظهار داشت: در دو دهه اخیر در ایران بحث های مختلفی درباره فلسفه های مضافی چون فلسفه علم، فلسفه ذهن، فلسفه هنر، فلسفه دین شکل گرفته است. از این میان، فلسفه دین از مباحث متاخر است که در قرن هجدهم در غرب مطرح شده و به شدت تحت تاثیر هگل است. فلسفه دین به مسائلی چون دلایل وجود خدا، مساله شر، طبیعت، زبان دین، معجزه، دعا، پلورالیسم دینی، معرفت شناسی دینی، رابطه دین با نظام های ارزشی دیگری چون اخلاق می پردازد و مسائلی چون تفاوت میان فلسفه دین با کلام و الهیات، نسبت فلسفه دین با دین، نسبت فلسفه دین با فلسفه تحلیلی و قاره ای در آن اهمیت ویژه ای دارند. او ادامه داد: کتاب «فلسفه قاره ای و فلسفه دین» مجموعه ای شامل هشت مقاله، مقدمه و نتیجه گیری است. کتاب در هشت فصل بر آرای پل ریکور، ژاک دریدا، امانوئل لویناس، فیلسوفان فمینیستی چون لوس ایریگاری و ژولیا کریستوا، آرای پساساختگرایانه میشل فوکو، آرای ژیل دلوز، پروژه پدیدارشناختی بازاندیشی شده ژان لوک ماریون و در نهایت، آرای بنیامین، هورکهایمر، آدورنو، هابرماس، از متفکران مکتب فرانکفورت، متمرکز شده است. متن کامل اینجا

🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

«معنای زندگی چیست؟ » پرسشی است که مدت‌ها نزد فیلسوفان غربی مهجور افتاده بود، اگرچه عموماً آن را بیانگر دغدغه‌هایی می‌شمرند که بسیاری از افراد دربارۀ زندگی، عموماً، و زندگی خود، خصوصاً، احساس می‌کنند. کتاب در جست‌وجوی معنا به دو موضوع عمده می‌پردازد: نخست، واقعیت‌هایی دربارۀ زندگی، مانند مرگ و فقدان هدف نهایی و شیوع رنج، که ممکن است به نظر برسد زندگی را بی‌معنا می‌کنند. دوم، خودشکوفایی و اینکه چگونه و به چه معنا می‌تواند آرمانی رضایت‌بخش یا سازوار باشد. اسوالد هنفلینگ پاسخ‌ها و رویکردهای مختلفی را به این مسائل و موضوعات برمی‌رسد. آیا دین می‌تواند پاسخی به دست دهد؟ آیا اصلی بنیادین وجود دارد که طبق آن بتوان ادعا کرد زندگی مقدس است؟ آیا زندگی ما باید طبق امیال و در پی خوشبختی باشد؟ آیا چیستیِ ما را جایگاهمان در جامعه تعیین می‌کند؟ آیا تمسک به ماهیت انسانی را باید «دروغ‌باوری» شمرد و رد کرد؟

@kargadanpub 🦏

راهنمای مدیتیشن برای مبتدیان - دٓن هریس
#مدیتیشن، #happify، #آموزش

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو با کیفیت بالا در آپارات
🍂

❄️ شماره ۱۵۳ فصلنامۀ علمی تخصصی اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان حکمت زندگی

🔖سخن دبیر ویژه نامه:

مطلب را با این پرسش آغاز می‌کنم که آیا شما نیز باور دارید «فلسفه صرفا باورهایی انتزاعی است که در زندگی واقعی روزمره به کار کسی نمی‌آید»، «فلسفه را باید به فیلسوفان وا نهاد» و سخنانی از این قبیل که خط مرزی می‌کشد میان فیلسوف و همۀ دیگران؟
خبر خوش این است که گرچه در طول تاریخ واژۀ «فلسفه» به قدری پرطمطراق گشته که کمتر کسی بتواند باور کند که زادگاه فلسفه یعنی یونان باستان رستنگاه کسانی مانند سقراط بوده که از فلسفه برای کمک کردن به شیوۀ زیستن و تفکر انسان‌ها در زندگی‌های همه‌روزشان بهره می‌برده‌اند، فلسفه در وهلۀ نخست با ویژگی‌های شخصیتی افراد، سبک زندگی‌آنها و شیوۀ تفکرشان یعنی در مجموع با کل زندگی ارتباط داشته است. جالب اینجاست که حتی محاوره‌های سقراط با مردم عادی و پرسش‌هایش راجع به مسائل روزمرۀ زندگی نیز نشان می‌دهد که همۀ اقشار به‌صورت معمول خود را درگیر فکر کردن به این قبیل مسائل فلسفی می کرده و از آن ابایی نداشته‌اند...

🔹 بخش ویژه‌نامه
سخن دبیر/ آشتی با فلسفه؛ فلسفه شیوه‌ای برای خوب زیستن
گفت و گو/ نغمه پروان
فلسفه زندگی؛ زندگی فلسفی/ گفت‌وگو با مصطفی ملکیان
حکمت رویا/ گفت‌وگو با محمدرضا سرگلزایی
درنگی در حدود امکان و شرایط تحقق گفت‌وگو/ محمد مهدی مجاهدی
مفهوم اعتماد پایه/ اولی لیگرپتس، ترجمه علیرضا رضایت
روابط شخصی/ لارنس ای بلوم، ترجمه محسن ربیعی
حکیم و جهان/ جان کوپر، ترجمه علی اخلاقی
بینش کی‌یرکگوری و دیگری انضمامی/ پاتریک استوک، ترجمه راضیه زینلی
یکپارچگی و گسیختگی/ جان کاتینگهام، ترجمه نغمه پروان

🔹 بخش اندیشه و نظر
دین و اخلاق/ انشاءالله رحمتی، تهیه و تنظیم سمانه عرفان
وجود معطوف به قیامت/ هرمان لندولت، ترجمه میترا سرحدی
گزارش
فلسفه، امید، زندگی/ تنظیم و ویرایش ساسان یغمایی

🔹 بخش کتاب
نقد و گفت‌وگو/ منیره پنج تنی
دربارۀ سلوک یک استاد
مسئلۀ «مطالعات تطبیقی»/ گفت‌وگو با مهدی دهباشی
تراژدی محبوب ترین ژانر ادبی برای فیلسوفان/ یادداشتی دربارۀ کتاب فلسفه تراژدی
فلسفه تراژدی/ گفت‌وگو با حسن امیری آرا
تازه‌های نشر/ ساسان یغمایی

🌐 معرفی کامل به همراه متن کامل سخن دبیر ویژه

🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat

(در دست آماده‌سازی)

از کتاب هنر به روایت مدرسۀدوباتن
ترجمهٔ طناز لایق
ویراستهٔ کاوه بهبهانی


هنر به‌منزلهٔ یک یادآور

🔹تا صدها سال، یکی از دلپذیرترین جنبه‌های هنر بودایی ذن این بوده که برجسته‌ترین هنرمندانش زمان‌هایی‌ را به نوشتن می‌گذراندند. در آن لحظه‌ها، طراحی یا نقاشی نمی‌کردند بلکه با هنرمندی و زیبایی‌ هر چه تمام‌تر، نکته‌های بسیار مهمی را روی طومارهایی بزرگتر از اندازه‌ی معمول می‌نوشتند تا شاید این عبارت‌ها به دیوار آویخته شوند و در لحظه‌های مهمی از زندگی شخصی یا کار‌ی، نظرمان را به خود جلب کنند. در نوشته‌ها نکته‌هایی بیان می‌شدند که این هنرمندان احساس می‌کردند باید همگی آن‌ها را به‌خاطر بسپریم هرچند بیشتر اوقات آن‌ها را از یاد می‌بریم، چیزهای که می‌نوشتند پندهای ساده‌ای بودند؛ پندهایی مثل: «آن‌هایی را که به شما توهین می‌کنند ببخشایید - چون آن‌ها بیش از این‌که آدم‌های بدی باشند، خودشان آسیب‌دیده‌اند» یا «پیش از آن‌که کسی را سرزنش کنید، اول بپرسید آیا او غذا خورده و خوب خوابیده؟» یا «شما آن‌قدرها هم که خودتان فکر می‌کنید غیرعادی یا شرم‌آور نیستید».

🔹نوشتن و آویختن چنین نوشته‌هایی، ایده‌ای جالب است اما نادیده‌ انگاشته شده: ایده‌ی وارد کردن نکات ریزی از حکمت فلسفی به درون آثار هنری. اما این شیوه‌ی ارایه‌ی واژه‌ها، همدردی کردن با یکی از بنیادی‌ترین ضعف‌های نوع بشر است. ما چیزهای اساسی را از یاد می‌بریم. در محقرانه‌ترین درجه‌ی ممکن، چیزی مانند لیست خرید را باید ابداع می‌کردیم چون زمانی که در فروشگاه هستیم، انگار آمادگیِ از قلم انداختن نیمی از چیزهای مورد نیازمان را داریم. به همین صورت شمار بسیار زیادی از حکمت‌های وابسته به احساس را فراموش می‌کنیم، این حکمت‌ها در ذهن‌مان هستند اما هنگام عمل آن‌ها را از قلم می‌اندازیم. زمانی که به واژه‌های حکمت‌آمیز، تسلی‌بخش، دلگرم‌کننده یا هشدار دهنده نیاز داریم، غایب هستند.

🔹طومار ذن با زیبا کردن شکل واژه‌ها – ظرافت خط‌نوشته‌ها و بافت چشم‌نواز و ابعاد بزرگ کاغذش - بدل به قطعه‌ای تزئینی می‌شود که به مدد آن، حکمت بخشی از وجود ما می‌شود.

🔹در جهان، حکمت کم نیست: چیزی که جهان کم دارد شیوه‌های خلاقانه‌ای است تا در لحظات بحرانی، همان حکمتی را که در اختیار داریم برجسته‌تر و در دسترس‌تر کند.

مجموعۀ خوب زیستن
دبیر مجموعه: بابک عباسی
#نشر_کرگدن
@eudemonia

https://bit.ly/3cOfq50

امروز صبح تصویری با پدر و مادرم حرف زدم. چهارده سال است که روزهای شنبه صبح این عبادت هفتگی را انجام می‌دهم. به هر حال آن‌ها تنها مسجد و قبله‌ای هستند که قبول‌شان دارم. مثل همه‌ی خانواده‌های دیگر، محور حرف‌مان کرونا بود. انگار دنیا ایستاده باشد و هیچ حرف دیگری نباشد برای زدن. پدرم به این دام بزرگی که پهن کردیم برای خودمان واقف است. به این‌که انگار باید حس کنیم که جهان به انتها رسیده است. بابت همین شمشیر طنزش را از غلاف کشید بیرون و داستان عمه ناتنی‌اش را تعریف کرد. این‌که شب‌ها برای خواب می‌رفتند روی پشت بام. یک شب با صدای گرومب از خواب پریده‌اند. به قول خودش انگار یک گونی شلغم کوبیده باشد زمین. که البته گویا عمه بوده که از لبه‌ی پشت‌بام پرت شده پائین توی خیابان. خدا را شکر به ته خورده زمین و نمرده است. اما بعد از آن ضربه دیگر عمه‌ی کاملی نبوده است. همه‌ی این‌ها را طوری تعریف کرد که ما از فرط خنده روی قالی پهن شده بودیم. دقیقا توی روزهای کرونا ما را خنداند. بعد ماجرای یکی دیگر از زن‌های فامیل را گفت که افتاده توی چاه خانه. مثل یوسف گم‌گشته. اهل خانه جمع شدند دور چاه و با بدبختی او را کشیده‌اند بیرون. بعد متوجه شدند که لباس زن اصلا از آب چاه خیس نشده است. اهل فامیل جیغ کشیده‌اند که این معجزه است و خاله نظرکرده است و واویلا. به جای این‌که از او مراقبت درمانی بکنند، به او حمله کرده‌اند و لباس‌هایش را بابت تبرک پاره کرده‌اند و با خودشان برده‌اند. البته بعدا کاشف به عمل آمده کلا چاه خشک شده است و آبی ندارد که خاله را خیس کرده باشد. اما خاله نظرکرده‌ی فامیل باقی ماند. این‌ها را هم با طنز بی‌نظیر خودش آن طور تعریف کرد که ما از فرط خنده شلوارمان را خیس کردیم. معجزه پدر من است که ما را در این دوران خنداند و یادآوری کرد که دنیا تمام نشده است.

پدر من دوران جنگ و انقلاب را دیده است. دوران قطحی و موشک و گشت ثارالله و مرغ و پنیر کوپنی را. ترساندن این‌ آدم‌ها کار راحتی نیست. مثل کریس، رئیس من که نجات یافته‌ی سرطان خون است. دیروز توی جلسه گفت که یک بار مرگ را از نزدیک دیده است و با این‌ چیزها دیگر نمی‌ترسد. بعد از حمله‌ی مردم به فروشگاه‌ها و نبودن دستمال توالت و صابون و چرندیات رئیس‌جمهورها گفت. کریس معتقد است این‌ها نشانه‌ی ناآگاهی و نادانی است که هزار بار ترسناک‌تر از کروناست. من چقدر پدرم و کریس را دوست دارم.

شب‌های جنگ موقع خواب پدرم رادیویش را روشن می‌کرد تا برنامه‌ی راه‌شب را گوش کنیم. یادم نیست مجری آن روزهای راه شب کی بود. صالح‌علا؟ نوذری؟ مهم نیست. مهم این است که صدای گرم و جذابی داشت. در آن شب‌های جهنمی، طوری حرف می‌زد که انگار اصلا روی کره‌ی زمین زندگی نمی‌کند. انگار ساکن یک کره‌ی خاکی دیگر است و برای ما مردم عجیب برنامه پخش می‌کند تا آرام شویم. حرف‌هایی که محورشان جنگ و ثارلله و کوپن نبود. در آن روزهای بد، دقیقا یک مجری رادیویی می‌خواستیم که روی کره‌ی زمین نباشد.

ما ترسیده‌ایم. درست مثل مورچه‌هایی که یک پسر شیطان با لگد افتاده باشد به جان خانه‌شان. الکی دور خودمان می‌چرخیم. مسجد و مکه و حرم و کلیسا هم تعطیل شده‌اند و کاری از دستشان برنمی‌آید. افتاده‌ایم به مسابقه‌ی پخش کردن خبرهای بد. چه درست و چه غلط. خبر‌هایی که با سرعتی بالاتر از سرعت کرونا مشغول تکثیرند. چرا؟ نمی‌دانم. فقط می‌دانم که کنترلی روی خیلی از چیزها ندارم. روی این‌که هفت میلیارد نفر مردم زمین را متقاعد کنم که دو هفته کون‌شان را زمین بگذارند و بیرون نروند. روی اینکه روحانی و ترامپ کمتر دروغ بگویند. روی این‌که بازار بورس سقوط نکند. روی این‌که مرزها بسته شوند. یا این‌که مریض‌ها بهبود پیدا کنند. من فقط روی این‌کنترل دارم که دست‌هایم را بشورم و تماسم را با مردم کمتر کنم. به اندازه‌ی خودم باعث شکسته شدن زنجیر ویروس و پخش شدن خبرهای ناگوار باشم. مسابقه‌ای در کار نیست. بشر این دوره را هم رد می‌کند. این انتقام سخت طبیعت از نسل انسان است که روی آن هم کنترلی ندارم. به جای آن شب‌ها برای پسرم می‌شوم مجری برنامه‌ی راه شب و برایش از یک کره‌ی خاکی دیگر داستان می‌گویم. داستان‌هایی که جنس‌شان با دنیای هراس‌زده ما یکی نیست. من سپر او می‌شوم در برابر موج خبرهایی که حجم‌شان هیچ سنخیتی با ظرفیت یک انسان معمولی ندارد.

تعادلی باید بین میزان دانستن و ندانستن برقرار شود. کانال‌های تلگرامم را پاک کنم. با خودم به سازش می‌رسم که یک بیماری همه‌گیر شده است و باید با آن در حد خودم بجنگم. آن را محور زندگی خودم نمی‌کنم. حتی اگر از گرسنگی بمیرم. اگر هم تصویری با رفیقم حرف بزنم، حتما آمار متوفیان کرونا را بهش نمی‌گویم و به جای آن ماجرای عمه‌ی مادرم را تعریف می‌کنم و خاله‌ی نظرکرده‌مان را. همان مجری‌ای که روی زمین زندگی نمی‌کند. این‌ تنها چیزی است که رویش کنترل دارم.
#فهیم_عطار
@fahimattar

لی ادلکورت، متخصص پیش‌بینی روندها، می‌گوید واگیر کرونا به رکود جهانی عظیمی که تا کنون تجربه نشده خواهد انجامید اما در نهایت به بشریت اجازه خواهد داد ارزش‌های خود را از نو بچیند.

عواقب کرونا در گفت‌وگو با لی ادلکورت، متخصص پیش‌بینی روندها
نویسنده: مارکوس فرز، ترجمه‌ی حسام امامی

(قسمت یکم)

او می‌گوید این ویروس در حال ایجاد یک «قرنطینه‌ی مصرف» است و تأثیر شگرف فرهنگی و اقتصادی برجا خواهد گذاشت. می‌گوید مردم بالاجبار به زندگی با دارایی‌های کمتر و مسافرت‌رفتن‌های کمتر عادت می‌کنند چون این ویروس زنجیره‌ی تأمین جهانی و شبکه‌های حمل‌ونقل را مختل می‌کند.

🔹قرنطینه‌ی مصرف

می‌گوید: «به نظر می‌رسد ما جمعاً در حال ورود به یک قرنطینه‌ی مصرف هستیم که در آن خواهیم آموخت چطور فقط با یک لباس شاد باشیم، داشته‌های محبوب قدیمی خود را از نو کشف کنیم، کتابی فراموش‌شده بخوانیم و حسابی مایه بگذاریم تا زندگی را زیبا کنیم.»اما استدلال می‌کند این ویروس همچنین نشان می‌دهد چطور اختلال اقتصادی می‌تواند مزایای محیط‌زیستی داشته باشد.او با اشاره به اینکه انتشار کربن و آلودگی صنعتی چین پس از آغاز شیوع کرونا در این کشور کاهش یافته می‌گوید: «تصاویر جدید از هوای بالای چین نشان داد چطور دو ماه بدون تولید هوای آسمان را صاف کرده و به مردم اجازه داده نفس بکشند. این یعنی ویروس نشان خواهد داد که چطور کاهش سرعت یا تعطیلی صنایع می‌تواند محیط‌زیست بهتری بیافریند که قطعاً در مقیاس بزرگ قابل مشاهده خواهد بود.»

🔹به یک سیستم بهتر امیدوارم

«به همین هم امید دارم: یک سیستم دیگر و بهتر برقرار شود که احترام بیشتری برای کار و شرایط بشر قائل است»

ادلکورت که مدیر آژانس پیش‌بینی ادلکورت واقع در نیویورک است، از افریقای جنوبی و قرنطینه‌ی خودخواسته، پس از سخنرانی ماه‌ گذشته‌اش در کنفرانس دیزاین ایندابا در کیپ‌تاون، از طریق ایمیل پاسخ دیزن را داده است.

می‌گوید: «هر کس که هنوز در کار برنامه‌ریزی رخدادهای عمومی در ماه‌های آتی است باید امروز دست از برنامه‌ریزی بکشد و راه‌های نوآورانه‌ای برای ارتباط بیابد و اطلاعات را طور دیگری منتشر کند.» او اضافه می‌کند: «متأسفانه در این فاجعه درمان عاجلی نداریم. باید وقتی مهار شد، پس‌مانده‌ها را برداریم و همه‌چیز را از صفر دوباره بسازیم.»

ادلکورت، متولد هلند در 1950، را یکی از تأثیرگذارترین متخصصان پیش‌گویی روندها می‌دانند که به شرکت‌های حوزه‌ی مُد و برندهای مصرفی در سراسر جهان مشاوره می‌دهد. در سال 2003، مجله‌ی تایم او را در فهرست 25 نفر از تأثیرگذارترین افراد در صنعت مُد جا داد.

مارکوس فرز: فکر می‌کنید تأثیر ویروس کرونا چه خواهد بود؟
لی ادلکورت: تأثیر ویروس کرونا چندلایه و پیچیده است، از ناباوری و قوت‌قلب اجتماعی گرفته تا درکی مترقی از تأثیرش بر جان‌های ما، دلهره‌ی ترسناک سناریوهای احتمالی، و از تحقق راهکارهای نهایی برای تفکیک خودخواسته در جامعه گرفته تا دفاتر، آتلیه‌ها و خلوت‌های مستقل شخصی.

هر کس که هنوز در کار برنامه‌ریزی رخدادهای عمومی در ماه‌های آتی است باید امروز دست از برنامه‌ریزی بکشد و راه‌های نوآورانه‌ای برای ارتباط بیابد و اطلاعات را طور دیگری منتشر کند. شاید خبر خیلی بدی برای تمام فارغ‌التحصیل‌های آینده باشد چون باید زیر سقف خانه‌ی خودشان کلاه فارغ‌التحصیلی را هوا بیاندازند.

مارکوس فرز: شما به مجله‌ی کوارتز گفته بودید «فکر می‌کنم باید خیلی بابت این ویروس قدردان باشیم چون شاید دلیل بقای ما به‌عنوان یک گونه‌ از موجودات زنده باشد.» هنوز به این حرف اعتقاد دارید؟ منظورتان چیست؟

من در مقام یکی از هدف‌های اصلی این ویروس، به‌خاطر سن بالا و سابقه‌ی بیماری‌های تنفسی، به خطرات فوری و تهدیدهایی که برای مردم سراسر جهان دارد آگاهم. بسیار ناراحت خانواده‌های افرادی هستم که تا اینجا جان خود را به این بیماری جدید باخته‌اند. امیدوارم مرگ آنها بیهوده نباشد و جهان بکوشد کرامت و بقای انسان را احیا کند.

تأثیر شیوع این ویروس وادارمان خواهد کرد شتاب را کم کنیم، از هواپیماسوارشدن بپرهیزیم، از خانه کار کنیم، صرفاً میان دوستان صمیمی و خانواده پی سرگرمی باشیم، و یاد بگیریم خودبسنده و مراقب باشیم. به‌یکباره، شوهای فشن به‌نظر عجیب و بلامحل می‌آید، تبلیغات مسافرتی که وارد فضای کامپیوتری‌مان می‌شود متجاوزانه و مسخره به چشم می‌آید، فکر پروژه‌های آتی هم مبهم و بی‌نتیجه است. اصلاً اهمیتی هم خواهد داشت؟ هر روز یکی از سیستم‌هایی را که از زمان تولد می‌شناسیم زیر سوال می‌بریم و موظفیم احتمال مرگشان را در نظر بگیریم.

@eudemonia

🔹قسمت دوم گفتگو با لی ادلکورت

چندین سال است فهمیده‌ایم برای بقا به‌عنوان یک گونه از موجودات زنده و حفظ زندگی زمین باید تغییرات شدیدی در شیوه‌ی زندگی، مسافرت، مصرف و سرگرمی خود بدهیم.

به‌هیچ وجه امکان ادامه‌ی تولید همین تعداد کالا و همین تعداد انتخابی که عادتمان شده را نداریم. انبوه اطلاعات ناتوان‌کننده درباره‌ی هیچ‌وپوچ فرهنگ ما را کرخ کرده. نسل‌های جوان‌تر هر روز بیشتر می‌فهمند که داشتن و تلنبارکردن لباس و ماشین دیگر حتی جذاب هم نیست.

🔹اما روح ‌و روان بشر انگار مقاومت می‌کند و می‌خواهد بیازماید و ببیند چیزها خودبه‌خود ازهم‌می‌پاشند یا نه و همین‌طور که به کار معمول خود مشغولیم منتظر می‌ماند. بنابراین، یک وقفه‌ی ناگهانی در تمام این چیزها به‌خاطر ویروس قدرت تصمیم‌سازی را از ما می‌گیرد و در ابتدای کار شتاب را تا حدی وحشتناک کم می‌کند.

صادرات لاینقطع ساری‌های جنس‌موادی به هند و لوازم پلاستیکی خانه به افریقا، که طی سالیان به‌شدت اقتصادهای بومی را مختل کرده و بیکاری (و آلودگی) زیادی را باعث شده هم شاید متوقف شود و احتمالاً فرصت‌های تازه‌ای برای تولید بومی ایجاد کند.

🔹در وضعی خواهیم بود که صفحه‌ای خالی برای شروعی تازه خواهیم داشت چون پول و شرکت‌های زیادی در فرایند کندتر شدن از بین خواهد رفت. جهت‌دهی دوباره و شروع تازه نیاز به بینش و بی‌پروایی زیادی دارد تا اقتصادی جدید بسازد با ارزش‌ها و روش‌های مدیریت تولید،‌ ترابری، توزیع و خرده‌فروشی متفاوت.

متأسفانه در این فاجعه درمان عاجلی نداریم. باید وقتی مهار شد، پس‌مانده‌ها را برداریم و همه‌چیز را از صفر دوباره بسازیم. به همین هم امید دارم: یک سیستم دیگر و بهتر برقرار شود که احترام بیشتری برای کار و شرایط بشر قائل است. در نهایت، مجبور می‌شویم کاری کنیم که از اول هم باید تا حالا کرده بودیم.

🔹مارکوس فرز: فکر می‌کنید در چند ماه آینده چه خواهد شد؟
لی ادلکورت: فعلاً،‌ تعطیلی بیشتر جامعه را می‌بینیم، کشور به کشور. نیم‌کره‌ی گرم‌تر جنوبی انگار وضع بهتری دارد اما هنوز از این موضوع مطمئن نیستیم. مجبور خواهیم شد به زندگی با اخبار کمتر، کالاهای جدید کمتر، خبرنامه‌های کمتر و پاپ‌آپ‌های کمتر خو کنیم. باید همه‌ی عادت‌هایمان را ترک کنیم درست مثل اینکه داریم اعتیاد را ترک می‌کنیم؛ ترک ناگهانیِ خرید.

به نظر می‌رسد ما جمعاً در حال ورود به یک قرنطینه‌ی مصرف هستیم که در آن خواهیم آموخت چطور فقط با یک لباس شاد باشیم، داشته‌های محبوب قدیمی خود را از نو کشف کنیم، کتابی فراموش‌شده بخوانیم و حسابی مایه بگذاریم تا زندگی را زیبا کنیم. تأثیر ویروس فرهنگی خواهد بود و برای ایجاد دنیایی آلترناتیو و بسیار متفاوت حیاتی.

🔹مارکوس فرز: فکر می‌کنید تأثیرات طولانی‌مدت‌تر این ویروس بر جامعه و محیط‌زیست چه خواهد بود؟

لی ادلکورت: تصاویر جدید از هوای بالای چین نشان داد چطور دو ماه بدون تولید هوای آسمان را صاف کرده و به مردم اجازه داده نفس بکشند. این یعنی ویروس نشان خواهد داد که چطور کاهش سرعت یا تعطیلی صنایع می‌تواند محیط‌زیست بهتری بیافریند که قطعاً در مقیاس بزرگ قابل مشاهده خواهد بود.

بنابراین، اگر عاقل باشیم، که متأسفانه حالا می‌دانیم نیستیم، از نو با قوانین و مقررات جدید شروع می‌کنیم؛ می‌گذاریم کشورها برگردند به فوت‌وفن‌ها و ویژگی‌های خاص خودشان و صنایع خانگی را باب می‌کنیم که شکوفا می‌شوند و قرن هنر و صنایع دستی را رقم می‌زنند؛ جایی که کار دست گرامی‌تر از هر چیز دیگری است.

@eudemonia

منبع:
http://art-seven.ir/?p=14078

بر سپهر مثنوی‌شناسی

#معرفی_کتاب
«مثنوی منثور س‍‍پهر»


✍🏼 بابک عباسی

مثنوی معنوی در نظر اول کتاب پیچیده‌ای نیست؛ داستان‌‌ها و حکایت‌هایی که درس‌های اخلاقی و عرفانی جابه‌جای آن پیداست، داستان‌هایی که به ‌قصه‌های کودکان می‌ماند و قهرمان‌هایش خرگوش و شیر و طوطی‌اند: «بود بازرگان و او را طوطیی/ در قفس محبوس زیبا طوطیی...». این سادگیِ در نظر اول، تاحدی است که در زمان خودِ مولانا کسانی مثنویِ او را کتابی سست و سطحی‌ می‌خواندند که اسرار بلند و نکات عمیق عرفانی ندارد: «این سخن سست است یعنی مثنوی، قصۀ پیغمبر است و پیروی/ نیست در وی ذکر و اسرار بلند، تا دوانند اولیا آن سو کمند...». اما کافی‌ست چند صفحه و حتی چند بیت از همین «کتاب داستان» را بخوانید تا ببینید فهمش واقعاً آسان نیست، و طُرفه آن‌که به دلیل همین داستانی‌ بودن، مثنوی پر است از رمز و تمثیل و استعاره و نیز ارجاع‌های فراوان به داستان‌های دیگر، ازجمله داستان‌های قرآنی. افزون بر این، کلمات دشوار و نامأنوس عربی و ترکی و حتی یونانی هم در آن کم نیست، کلماتی که امروزه کاربردی ندارند و معلوم نیست در زمان خود مولوی هم چندان پُرکاربرد بوده باشند. این‌ها و چیزهایی دیگر (مانند تداعی‌های ذهن سیّال و خیال موّاج مولانا در مثنوی) خواندن و فهمیدن این کتاب را دشوارِ آسان‌نما کرده است.

کتاب مثنوی منثور سپهر، نوشتۀ مهدی دادی‌زاده، قرار است پاره‌ای از این موانع را از پیش پای خواننده بردارد و درعین‌حال قصد ندارد این کار را به سبک شرح‌های تخصصی و پرطول و تفصیل - و گاه دشوارتر از خودِ متن ـ انجام بدهد.

نویسنده از اولین تجربه‌های مواجهه‌اش با مثنوی نوشته است؛ یعنی زمانی که در اواخر دهۀ چهل شمسی در جلسات مرحوم عبدالله واعظ، مدرس مثنوی و معلم معنوی تبریزی، شرکت می‌کرد: «هرچه بیشتر می‌خواندم کمتر می‌فهمیدم. چه بسیار واژه‌ها و جمله‌های دشواری که معنای آن‌ها را نمی‌دانستم و نکته‌های ادبی و عرفانی که برایم ناآشنا بودند. در روخوانی بعضی از بیت‌ها مشکل داشتم و ابیات عربی کلاً برایم نامفهوم بود. ناچار به جست‌‌وجوی کتابی آسان‌خوان برای فهم ابتدایی مثنوی پرداختم، اما سال‌های سال این جست‌وجو بی‌نتیجه ماند...»(ص۵). این سابقه در کنار دانش‌اندوزی و مؤانست با مثنوی در سال‌های پسین، مؤلف را بر آن داشته تا با رجوع به شرح و تفسیرهای قدما و معاصران، کتابی بنویسد و کار را برای نوآموزان مثنوی آسان کند. «تدوین متنی آسان‌خوان برای این کتاب که نثرش ساده و روان باشد و از به‌کاربردن لغات دشوار بپرهیزد و به‌جای کلمات قدیمی و نه‌چندان رایج، معادل‌های امروزین به‌کار برد، ضروری به نظر می‌رسید تا خوانندگانی که می‌خواهند وارد فضای مثنوی شوند در مراحل اولیه از آن استفاده نمایند»(ص۱۷).

دادی‌زاده تفاوت کار خود را با معدود کارهای مشابه دیگر این گونه توضیح داده است «هرچند نثرهایی چه بر کل مثنوی و چه بر داستان‌های آن نوشته شده است اما اغلب این نثرها یا متن را به همراه ندارند یا متن و نثر هر کدام جداگانه در یک قسمت از کتاب آمده است و دسترسی خوانندۀ نثر به متن و خوانندۀ متن به نثر، سهولت کافی ندارد».(ص۱۷) شیوۀ کتاب این‌گونه است که ابتدا بیتی از مثنوی می‌آید و در زیر آن معنای بیت با نثری ساده بیان می‌شود. در پانویس هر صفحه هم معنی لغات دشوار یا عبارات قرآنی مندرج در ابیات ذکر می‌شود.

صاحب مثنوی منثور مقدمه‌ای نیز بر کتاب نگاشته و با ذکر اشاراتی تعلیمی و تاریخی، مثنوی را به خوانندۀ مبتدی ـ و خوانندۀ مبتدی را به مثنوی! ـ معرفی کرده است. از مزایای کتاب، که نمی‌توان نادیده‌اش گرفت، مبنا قراردادن تصحیح جدید و مهم مثنوی استاد محمدعلی موحد است. یک ویژگی جالب تصحیح موحد آن است که جاهایی که مولوی از مسیر اصلی فاصله می‌گیرد و به مباحث دیگر گریز می‌زند، با خط فاصله مشخص شده است تا خواننده سررشتۀ کلام را از دست ندهد و بتواند سیر اصلی داستان‌ها را دنبال کند.

در حال حاضر، دفتر اول از این مجموعه منتشر شده است و نویسنده مشغول تحقیق و نگارش دفترهای بعدی است. برای ایشان طلب همّت می‌کنم و امیدوارم در کار مثنوی منثورشان منصور باشند.

مثنوی منثور سپهر،
نویسنده: مهدی دادی‌زاده،
ناشر: ناصرالدین،
چاپ اول ۱۳۹۸،
۵۸۸صفحه،
۶۰ هزار تومان

@eudemonia

https://bit.ly/2Ugne73

در این سومین گفتگو کمی درباره هراس از بیماری حرف زدم. درباره جنبه‌های مختلف ترسِ بیماری و شیوه‌های مواجهه با این ترس تا شاید کمی تخفیف پیدا کند...امیدوارم که به کار بیاید

در دست انتشار:

۱. خوشی‌ها و ناخوشی‌های فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم: رشید جعفرپور
مجموعۀ خوب زیستن
دبیر مجموعه: دکتر بابک عباسی
سال انتشار: ۱۳۹۹
تعداد صفحه: ۱۰۲ ص
قیمت: ۱۸۰۰۰ تومان
قطع: پالتویی

۲. واقع‌نگری؛ چرا جهان را کژ می‌فهمیم
نویسنده: هانس رُزلینگ
مترجم: علی کاظمیان
مجموعۀ خوب زیستن
دبیر مجموعه: دکتر بابک عباسی
سال انتشار: ۱۳۹۹
تعداد صفحه: ۳۷۸ ص
قیمت: ۷۰۰۰۰ تومان
قطع: رقعی

۳. سرگذشت فلسفۀ غرب
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم: میثم محمدامینی
مجموعۀ خوب زیستن
دبیر مجموعه: دکتر بابک عباسی
سال انتشار: ۱۳۹۹
تعداد صفحه: ۲۴۰ ص
قیمت: ۴۰۰۰۰ تومان
قطع: پالتویی

@kargadanpub 🦏

@kargadanpub 🦏