والدینِ به قدر کافی خوب
از کتاب خوشیها و ناخوشیهای فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ رشید جعفرپور
🔹در میانهٔ قرن بیستم، روانکاو انگلیسی، دونالد وینیکات که تخصصش در زمینهٔ کار با والدین و بچهها بود، از این آشفته شده بود که بهکرات در اتاق مشاورهاش با والدینی روبهرو میشد که عمیقاً از خودشان ناامید بودند. آنها حس میکردند به عنوان والدین در حال شکست خوردناند و در نتیجه عمیقاً از خودشان متنفر بودند. از غرزدنهای گاه وبیگاهشان شرمنده بودند، از انفجار ناگهانی خشمشان، تعداد دفعاتی که کنار فرزندشان احساس بیحوصلگی میکردند، اشتباهات فراوانشان. همیشه دلواپس پرسشهای مضطربکنندهٔ اینچنینی بودند: خیلی سختگیریم؟ خیلی آسانگیریم؟ بیش از اندازه از او محافظت میکنیم یا کمتر از حد کافی مراقب او هستیم؟ اما آنچه توجه وینیکات را برانگیخت این بود که بیشتر این افراد در بیشتر مواقع اصلاً والدین بدی نبودند. البته آنها بر مبنای یک ایدئال و استاندارد خیالیْ بینقص نبودند. اما - آنگونه که او بهزیبایی بیان میکند - «به اندازۀ کافی خوب بودند».
🔹و عجیب است که «بهاندازهٔ کافی خوب» از بینقص بهتر است، زیرا کودک بقیهٔ عمرش را در جهانی بسیار پرنقص زندگی خواهد کرد. اگر بنا باشد به اینکه اطرافیانمان در بالاترین ایدئال قابلتصور زندگی کنند وابسته شویم، نمیتوان به زندگی ادامه داد. والدینِ بهاندازهٔ کافی خوب، گاهی آزردهاند، ابلهاند، نامنصفاند، اندکی خستهاند یا قدری افسردهاند. تأخیر، سردرگمی، خطا و انفجار آزردگی وجود خواهد داشت - اما همیشه (یا تقریباً همیشه، که خود این هم کافی است) پسزمینهای از عشق و خیرخواهی در میان خواهد بود.
مجموعۀ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه و ویراستار: بابک عباسی
#نشر_کرگدن
@eudemonia
https://t.me/eudemonia/1573
از کتاب خوشیها و ناخوشیهای فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ رشید جعفرپور
🔹در میانهٔ قرن بیستم، روانکاو انگلیسی، دونالد وینیکات که تخصصش در زمینهٔ کار با والدین و بچهها بود، از این آشفته شده بود که بهکرات در اتاق مشاورهاش با والدینی روبهرو میشد که عمیقاً از خودشان ناامید بودند. آنها حس میکردند به عنوان والدین در حال شکست خوردناند و در نتیجه عمیقاً از خودشان متنفر بودند. از غرزدنهای گاه وبیگاهشان شرمنده بودند، از انفجار ناگهانی خشمشان، تعداد دفعاتی که کنار فرزندشان احساس بیحوصلگی میکردند، اشتباهات فراوانشان. همیشه دلواپس پرسشهای مضطربکنندهٔ اینچنینی بودند: خیلی سختگیریم؟ خیلی آسانگیریم؟ بیش از اندازه از او محافظت میکنیم یا کمتر از حد کافی مراقب او هستیم؟ اما آنچه توجه وینیکات را برانگیخت این بود که بیشتر این افراد در بیشتر مواقع اصلاً والدین بدی نبودند. البته آنها بر مبنای یک ایدئال و استاندارد خیالیْ بینقص نبودند. اما - آنگونه که او بهزیبایی بیان میکند - «به اندازۀ کافی خوب بودند».
🔹و عجیب است که «بهاندازهٔ کافی خوب» از بینقص بهتر است، زیرا کودک بقیهٔ عمرش را در جهانی بسیار پرنقص زندگی خواهد کرد. اگر بنا باشد به اینکه اطرافیانمان در بالاترین ایدئال قابلتصور زندگی کنند وابسته شویم، نمیتوان به زندگی ادامه داد. والدینِ بهاندازهٔ کافی خوب، گاهی آزردهاند، ابلهاند، نامنصفاند، اندکی خستهاند یا قدری افسردهاند. تأخیر، سردرگمی، خطا و انفجار آزردگی وجود خواهد داشت - اما همیشه (یا تقریباً همیشه، که خود این هم کافی است) پسزمینهای از عشق و خیرخواهی در میان خواهد بود.
مجموعۀ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه و ویراستار: بابک عباسی
#نشر_کرگدن
@eudemonia
https://t.me/eudemonia/1573
Forwarded from زندگی آگاهانه
به خاطر داشته باش که تزیین کردن قفس با تجربههای زیبا، خاطرات عاشقانه و رویاهای بزرگ هیچ گاه مانند خروج از آن نیست. یک قفس هر نام دیگری هم که بر خود داشته باشد، همچنان یک قفس است. تو اشتیاق خارج شدن داری.
برگرفته از کتاب روح تسخیرناپذیر
انتشارات ارجمند
@mindfulliving
برگرفته از کتاب روح تسخیرناپذیر
انتشارات ارجمند
@mindfulliving
زیرا که مردگان این سال عاشقترین زندگان بودند
نوروز سال ۱۳۶۵
صد کیلومتری بصره
(عکس از پاولوفسکی)
#به_یاد_آر
@eudemonia
نوروز سال ۱۳۶۵
صد کیلومتری بصره
(عکس از پاولوفسکی)
#به_یاد_آر
@eudemonia
گفتار چهل و چهارم
چنین استنتاجهایی صحیح نیست: «من ثروتمندترم، پس از تو برترم.» «من از تو سخنورترم، پس آدم بهتری هستم.»
استنتاجهای صحیح اینهاست: «من ثروتمندترم، پس داراییام برتر از دارایی توست.» «من از تو سخنورترم، پس طرز بیان من از طرز بیان تو بهتر است.»
آخر، تو نه داراییات هستی نه طرز بیانت.
اپیکتتوس، گفتارها، ترجمهٔ ب. ع (بر اساس دو ترجمۀ انگلیسی رابین هارد و رابرت دابین)
@eudemonia
چنین استنتاجهایی صحیح نیست: «من ثروتمندترم، پس از تو برترم.» «من از تو سخنورترم، پس آدم بهتری هستم.»
استنتاجهای صحیح اینهاست: «من ثروتمندترم، پس داراییام برتر از دارایی توست.» «من از تو سخنورترم، پس طرز بیان من از طرز بیان تو بهتر است.»
آخر، تو نه داراییات هستی نه طرز بیانت.
اپیکتتوس، گفتارها، ترجمهٔ ب. ع (بر اساس دو ترجمۀ انگلیسی رابین هارد و رابرت دابین)
@eudemonia
❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
لورا وندرکم در این سخنرانی دوازده دقیقهای استدلال میکند که همهٔ ما برای کارهای مهممان در سه حوزۀ شغل، خود، و روابط وقت کافی داریم.
#قول_و_قرارهای_سال_جدید
@eudemonia
#قول_و_قرارهای_سال_جدید
@eudemonia
Forwarded from انتشارات آنگاه
«اگر بتوانی یک روز بعدازظهر کاملاً بیکاری را کاملاً به بیکاری بگذرانی یاد گرفتهای که چگونه زندگی کنی.»
لین یوُتآنگ فیلسوف، مخترع و نویسندهی چینی
Lin Yutang
عکس: ایروینگ پِن
Irving Penn
انتشارات آنگاه
@angahbooks
لین یوُتآنگ فیلسوف، مخترع و نویسندهی چینی
Lin Yutang
عکس: ایروینگ پِن
Irving Penn
انتشارات آنگاه
@angahbooks
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
در برابر حملههای هراس و اضطراب (panic attacks) چه میتوان کرد.
از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمه و صدا: ایمان فانی
@eudemonia
از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمه و صدا: ایمان فانی
@eudemonia
فلسفه، میانسالی و بیهودگی
#مرور_کتاب
Midlife: A Philosophical Guide
🔹آسیبشناسی بیهودگی در میانسالی را در اینجا میتوانیم ببینیم: هر وقت یک پروژه را به اتمام میرسانیم، از زندگی ما ناپدید میشود، و مجبوریم دنبال پروژهای جدید بگردیم تا به زندگیمان معنا بدهد. چطور میتوانیم از این تردمیل خلاص شویم؟ بصیرتی که ستیا عرضه میکند یادآور این نکته است که همۀ فعالیتها غایتمند نیستند. فعالیتهای ناغایتمند بنا نیست هیچ وضعیتی را به اتمام برسانند. گاهی اوقات من دخترم را پیاده به مدرسه میرسانم. اما من و دخترم میتوانیم برای پیادهروی هم بیرون برویم، که هیچ هدف دیگری بهجز خود پیادهروی ندارد. فعالیتهای ناغایتمند را هرگز نمیتوان به اتمام رساند: در پیادهرویِ صرف، هدف ما رسیدن به جای خاصی نیست؛ قدمزدن فقط برای قدمزدن انجام میشود. فعالیتهای ناغایتمند نسبت به چرخۀ اتمامیافتن و ناپدیدشدن، که وجه مشخصۀ فعالیتهای غایتمند است، عایقبندی شدهاند.
🔹پس آن راهنمایی همین است؟ برویم پیادهروی؟ مختصر اینکه، بله. هرچند صورتبندی کلیترش این است که در اکنون زندگی کن، چیزهای ناغایتمند را تعقیب کن. این پاسخ همانقدر بیمزه است که فلسفه پیچیده است، اما باز هم قطعاً راهنمایی بسیار خوبی است. و با توجه به اینکه فیلسوفان مکرراً گفتهاند کاری که ما میکنیم بسیار بیشتر از آن چیزی است که بسیاری احساس کردهاند قادر به انجام آن هستیم، راهنمایی پیادهروی ستیا را باید قدر دانست. کتاب او یادآور این نکته است که فلسفه، در بهترین حالت، هم میتواند حکیمانه باشد و هم انسانی.
@eudemonia
متن کامل:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/9199/
#مرور_کتاب
Midlife: A Philosophical Guide
🔹آسیبشناسی بیهودگی در میانسالی را در اینجا میتوانیم ببینیم: هر وقت یک پروژه را به اتمام میرسانیم، از زندگی ما ناپدید میشود، و مجبوریم دنبال پروژهای جدید بگردیم تا به زندگیمان معنا بدهد. چطور میتوانیم از این تردمیل خلاص شویم؟ بصیرتی که ستیا عرضه میکند یادآور این نکته است که همۀ فعالیتها غایتمند نیستند. فعالیتهای ناغایتمند بنا نیست هیچ وضعیتی را به اتمام برسانند. گاهی اوقات من دخترم را پیاده به مدرسه میرسانم. اما من و دخترم میتوانیم برای پیادهروی هم بیرون برویم، که هیچ هدف دیگری بهجز خود پیادهروی ندارد. فعالیتهای ناغایتمند را هرگز نمیتوان به اتمام رساند: در پیادهرویِ صرف، هدف ما رسیدن به جای خاصی نیست؛ قدمزدن فقط برای قدمزدن انجام میشود. فعالیتهای ناغایتمند نسبت به چرخۀ اتمامیافتن و ناپدیدشدن، که وجه مشخصۀ فعالیتهای غایتمند است، عایقبندی شدهاند.
🔹پس آن راهنمایی همین است؟ برویم پیادهروی؟ مختصر اینکه، بله. هرچند صورتبندی کلیترش این است که در اکنون زندگی کن، چیزهای ناغایتمند را تعقیب کن. این پاسخ همانقدر بیمزه است که فلسفه پیچیده است، اما باز هم قطعاً راهنمایی بسیار خوبی است. و با توجه به اینکه فیلسوفان مکرراً گفتهاند کاری که ما میکنیم بسیار بیشتر از آن چیزی است که بسیاری احساس کردهاند قادر به انجام آن هستیم، راهنمایی پیادهروی ستیا را باید قدر دانست. کتاب او یادآور این نکته است که فلسفه، در بهترین حالت، هم میتواند حکیمانه باشد و هم انسانی.
@eudemonia
متن کامل:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/9199/
Sarnevesht
Homayoun Shajarian
سرنوشت را باید از سر نوشت
شاید این بار کمی بهتر نوشت
عاشقی را غرق در باور نوشت
غصهها را قصهای دیگر نوشت
گل بکارید
از دل گِل گُل برآرید
در زمستان
در بهاران
زیر باران
گل بکارید
گر بخواهیم، گر نخواهیم
باغبان روزگاریم
@eudemonia
شاید این بار کمی بهتر نوشت
عاشقی را غرق در باور نوشت
غصهها را قصهای دیگر نوشت
گل بکارید
از دل گِل گُل برآرید
در زمستان
در بهاران
زیر باران
گل بکارید
گر بخواهیم، گر نخواهیم
باغبان روزگاریم
@eudemonia