ای کسانیکه رشد کرده‌اید یا گمان می‌کنید رشد کرده‌اید
با کسانیکه که رشد نکرده‌اند یا گمان می‌کنید رشد نکرده‌اند مهربان باشید.


@mashghesiah

📚 در غرفهٔ نشر کرگدن منتظرتان هستیم

🔸 بخش حضوری
شبستان، راهرو ۲۰، غرفهٔ ۴۷۷

🔸 بخش آنلاین
book.info.ir

#نشر_کرگدن
#نمایشگاه_کتاب
#مصلی_تهران

اگر از من بخواهند جمله‌ای را بگویم که به فهم من، کلیدی‌ترین و کاربردی‌ترین نکته‌ای است که در کتاب در باب حکمت زندگی شوپنهاور هست، این جمله را می‌گویم:
فراغت، ثمره و فایده همه زندگی‌ست؛ چه، زندگی بدون فراغت چیزی جز کار و زحمت نیست.

در این جرعه از مِی -که هم آخرین جرعۀ سال ۱۴۰۱ است و هم نخستین جرعه از سومین سالِ به خُم اندازیِ مِی- به بررسی این جملۀ شوپنهاور از چند منظر می‌پردازم.

منابع:
- کتاب در باب حکمت زندگی – صفحه ۴۲ تا ۴۴
- کتاب واژه نامه تاریخی فلسفه شوپنهاور – صفحه ۱۹۶
- مقاله اوقات فراغت (Free time & culture industry)؛ تئودور آدورنو، جمال آل‌احمد


تقدیم از: حسام ایپکچی
خُم اول: حکمت زندگی – آرتور شوپنهاور
این اپیزود را می‌توانید در سایت مِی | شنوتو بشنوید.
@Mey_podcast | ©️ @Ensanak

کسی که کار موردعلاقه‌اش را انجام می‌دهد و از شغلی که عاشقانه دوستش دارد امرار معاش می‌کند، انتخاب کرده که از کار موردعلاقه‌اش رنج ببرد.
وگرنه کار بی‌رنج در قصه‌های پریان است.
شما را نمی‌دانم ولی من ماجرا را اینطور می‌بینم.



@mashghesiah

سال‌ها پیش یکی از استادان‌ ما به نقل از کی‌یرکگور می‌گفت آن که نمی‌تواند «کسی» شود، می‌کوشد «چیزی» شود: مدیر، مهندس، دکتر، نقاش، نویسنده، استاد دانشگاه، فیلسوف...
حرفی حکیمانه و سخنی سزاوار از قهرمانی همچون کی‌یرکگور است. اما اگر یکی پیدا شد که نمی‌خواست حتی کسی شود آن‌وقت چه؟ به‌گمانم این همان رند عافیت‌سوزی است که خودِ کی‌یرکگور هم با چراغ گِرد شهر به دنبال اوست.

@eudemonia

عکس هم کی‌یرکگور نیست، دیوژن است به همراه سگش.

https://www.youtube.com/watch?v=qSt-6WRralo

این گفت‌وگو کمی طولانی است. اگر حوصله‌تان کم است یک ربع بیست دقیقه آخر را ببینید. شاید بعدش برگشتید و از اول دیدید!

فروید معتقد بود که تنها پرسش، اگر نگوییم یگانه پرسش فلسفی، این است که آیا باید خودکشی کرد یا نه. یا آن‌گونه که خودش می‌گوید: «هدف موجود زنده مردن به شیوۀ خود است.» در نظر فروید، برای فرد مدرن مسئله صرفاً این نیست که «چگونه می‌توانم بقا پیدا کنم؟» بلکه این است که «چه چیزی به زندگی من ارزش زیستن می‌بخشد؟» «کدام لذت‌هاست که بدون آنها نمی‌توانم زندگی کنم؟» یکی از بحث‌های اصلی کتاب «حسرت» این است که زندگی‌های نازیسته‌مان —زندگی‌هایی که در تخیل زیسته‌ایم و آرزویشان را داشته‌ایم— اغلب برای ما مهم‌تر از زندگی‌های زیسته‌مان هستند، و ما نمی‌توانیم خودمان را بدون آنها تصور کنیم؛ و آنها بخش اساسی شیوه‌هایی هستند که از طریق آنها به پرسش‌های فروید پاسخ می‌دهیم. این تصادفی نیست که در زندگی‌های نازیسته‌مان جسورتریم تا در زندگی‌های زیسته‌مان....

(حسرت، آدام فیلیپس، ترجمهٔ میثم سامان‌پور)

فلسفۀ بهروزی (از دانشنامۀ فلسفۀ استنفورد)
نوشتۀ راجر کریسپ
ترجمۀ حسین محمدی‌زاده و بابک عباسی

@SeaInTheJar

پروندۀ مطالعاتی زندگی خوب
فلسفۀ بهروزی، راجر کریسپ، ترجمۀ حسین محمدی‌زاده و بابک عباسی

این کتابچۀ الکترونیکی ترجمۀ مدخل well-being از دانشنامۀ فلسفۀ استنفورد، نوشتۀ Roger Crisp و شامل پنج قسمت است.

راجر کریسپ در قسمت اول (مفهوم) سعی می‌کند در نسبت با مفاهیمی چون نفع شخصی، شادکامی، رضایت از زندگی، شکوفایی و ایودایمونیا، مفهوم بهروزی را متمایز و روشن کند. او بهروزی را نوعی ارزش صلاح‌اندیشانه می‌داند، ارزشی که مشخصۀ آن مفهوم «خوب برای» است.

در قسمت دوم (چالش مور) ابتدا آزمایشی فکری را طرح می‌کند و سپس سعی می‌کند چالش جی. ئی. مور را در خلال همین آزمایش بیان کند. مور استدلال می‌کند که «خوب برای من» بی‌معنی است. مؤلف بر این باور است که استدلال مور مصادره به مطلوب است.

در قسمت سوم (چالش اسکنلن) از دیدگاه مؤلف اسکنلن در حمله به مفهوم بهروزی انگیزه‌ای پنهان دارد: حمله به نظریه‌های اخلاقی به‌اصطلاح غایت‌انگارانه. در این قسمت سه ایراد اسکنلن به مفهوم بهروزی طرح و سعی می‌شود به هر سه ایراد پاسخ داده شود.

قسمت چهارم (نظریه‌های بهروزی) خود به سه بخش تقسیم شده است: لذت‌گرایی، نظریه‌های میل و نظریه‌های فهرست بیرونی. بر اساس لذت‌گرایی، بهروزی عبارت است از بیشترین موازنۀ مثبت لذت و درد. مؤلف بین لذت‌گرایی محتوایی و تبیینی تمایز می‌گذارد و سپس به چند تقریر متفاوت از لذت‌گرایی و بعضی از اشکالات آن از جمله «ماشین تجربه» می‌پردازد. در بخش نظریه‌های میل ابتدا به خاستگاه این نظریه‌ها اشاره می‌کند و سپس چند نسخه از آن را از ساده به پیچیده ارائه می‌دهد و به مشکلات هر یک می‌پردازد. نظریه‌های فهرست عینی مؤلفه‌هایی را فهرست می‌کنند که بهروزی متشکل از آنها است. اینکه چه چیزی از نظر آنها «خوب‌ساز» است به نظریه بستگی دارد.

در قسمت پنجم (بهروزی و اخلاق) ابتدا به بهزیستی‌باوری می‌پردازد که طبق آن توان توجیهی هر دلیل اخلاقی، مبتنی بر بهروزی است. و سپس به بهروزی و فضیلت پرداخته می‌شود زیرا فلسفۀ اخلاق دوران باستان، به یک معنا، بیش از بسیاری از فلسفه‌های اخلاق جدید دغدغۀ بهروزی داشت.

@SeaInTheJar

واقعیت مملو از یأس و نومیدی است. کافی است به اطرافتان نگاه کنید.

اگر فرد به دقت نگاه کند، خواهد دید که رنج استثنا نیست؛ قاعده است.

و اتفاقاً افراد جان‌رنجور عموماً کسانی هستند که بسیار دقیق نگاه می‌کنند.

آن‌ها چیزی را می‌فهمند که برخی از افراد سلیم‌الذهن‌تر در بین ما دوست دارند آن‌ها را نادیده بگیرند.

یعنی اینکه زندگی، هم زندگی انسانی و هم غیر آن، به واقع مقدر و محتوم به نظر می‌رسد.

● @freudisalive

جان کاگ
جان های بیمار، ذهن های سرحال
ترجمه مهدی نصرالله زاده

گفت صوفی قادر است آن مستعان
که کند سودای ما را بی‌زیان

دربارهٔ حال سودا

از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن

ترجمه و صدا: ایمان فانی

@eudemonia

در دفاع از سودا (مالیخولیا)

«از سبب‌سوزی‌ش من سودایی‌ام…»

@eudemonia
@persianschooloflife

مهم‌ترین و معتبرترین دانش از نظر ارسطو

«اگر غایتی وجود دارد که ما آن را برای خودش، و همه چیز دیگر را برای آن، می‌خواهیم... روشن است که آن غایت خیر اعلا و بهترین است. آیا شناخت آن غایت در زندگی ما اثر بزرگی نخواهد بخشید؟... اگر چنین است پس باید بکوشیم تا دست‌کم طرح کلی آن غایت را معلوم کنیم و بدانیم آن غایت موضوع کدام دانش یا کدام توانایی است. چنین می‌نماید که آن غایت باید موضوع مهم‌ترین و معتبرترین دانش‌ها باشد؛ و چنین می‌نماید که این دانش، دانش سیاست است... چون دانش سیاست همۀ دانش‌های عملی را به کار می‌برد، و علاوه بر این قوانینی می‌نهد دایر بر اینکه چه باید کرد و چه نباید کرد، پس معلوم می‌شود غایت دانش سیاست حاوی غایات همۀ دانش‌های دیگر است، و این غایت، خیر آدمیان است.»

اخلاق نیکوماخوسی | ارسطو | محمدحسن لطفی

[به انتخاب #بابک_عباسی]
#فنجان_فلسفه

اهداف نهایی‌ حکمرانی
برنامهٔ چهارم: شادکامی
(نسخهٔ شنیداری)

✅ یکی از بحث‌های مهم در معماری نظام‌های حکمرانی، این است که ما به دنبال چه ارزش‌هایی در حکمرانی هستیم. (بنگرید به کتاب ایران و مسئلهٔ پایداری)

✅ آزادی، شادکامی، برابری، و عدالت برخی از ارزش‌هایی هستند که برای حکمرانی به آنها اشاره شده است. ایرانِ پایدار در سلسله برنامه‌هایی با حضور دکتر جواد حیدری، این چهار ارزش بنیادین را مورد بررسی قرار داد. برنامهٔ اول با موضوع آزادی، برنامهٔ دوم با موضوع برابری، برنامهٔ سوم با موضوع عدالت و برنامهٔ چهارم با موضوع شادکامی برگزار شد. نسخهٔ شنیداری برنامهٔ چهارم در این فایل در دسترس است.

نسخهٔ دیداری در یوتیوب ايران پایدار

برنامهٔ اول: آزادی

برنامهٔ دوم: برابری

برنامهٔ سوم: عدالت

#ایران_پایدار
#ایران_شناسی
#حکمرانی #آزادی #برابری #عدالت  #شادکامی
#جواد_حیدری 
⭕️ ایرانِ پایدار، بستری برای ایران‌شناسی و ایران‌شناسی، بنیانی برای پایداری ایران.

https://t.me/iranepaydar_official

خیلی از ما تصوراتی رمانتیک از سیاست داریم. همانگونه که تصوراتی رمانتیک از ازدواج داریم، همانطور که تصوراتی رمانتیک از زندگی داریم. در حالیکه هر سه‌ در اصل و اساسشان تراژیک‌اند. و همانگونه که قائلی گفته، آن کس که از تراژدی جان سالم به در برده یقینا قهرمان آن نبوده است.
رأی می‌دهم #برای_ایران

در برابر کاسبان تحریم که سال‌ها کشور ما را گرفتار انواع تنش‌های بین‌المللی و مردم را دچار رنج‌های نالازم ساخته‌اند، دکتر مسعود پزشکیان بارها و بارها عزم صادقانه خود را برای تلاش دولت ایران جهت تنش‌زدایی از سیاست خارجی و رفع تحریم‌ها به منظور عزت ایران و ایرانی و فرصت رشد و توسعه کشور صریحا اعلام کرده و خود را به آن متعهد دانسته‌اند.

پاک‌دستی، تأکید بر صدق و راستی و اجتناب از دروغ در ادارۀ کشور، عدالت‌خواهی، توجه به گروه‌های محروم و حاشیه‌نشین، احترام صادقانه به زندگی مردم وآزادی‌ها و حقوق اجتماعی دختران و پسران و شهروندان و پیشگیری جدی از فجایعی همچون جان باختن مهسای عزیز و دیگر فرزندان وطن، حمایت از دسترسی آسان عموم به اینترنت بدون فیلترینگ از دیگر تعهداتی است که دکتر مسعود پزشکیان بارها بر آن تأکید کرده‌اند.

یکی از مهم‌ترین نقاط امید این همکار دانشگاهی عزیز، تأکید صریح و چندین بارۀ‌ شان برتحویل دانشگاه به دانشگاهیان، رجوع به علم در سیاست‌های کشور و رجوع به مدیران لایق حرفه‌ای و کارشناسان واجد استقلال نظر علمی و مراجعه به دانشگاه و مراکز علمی و متخصصین امور در ادارۀ کشور است.

ما دانشگاهیان و پژوهشگران و متخصصین در حوزه‌های مختلف علمی امیدواریم که با ریاست جمهوری ایشان گام‌های مهمی در جهت استقلال دانشگاهی و آزادی علمی و شأن و منزلت علم و عالمان (در برابر شبه علم)، پیشبرد آزادی اندیشه، تفکر انتقادی، عقلانیت و تعاطی آزاد دیدگاه‌های نخبگانی در کشور برداشته بشود.

https://www.karzar.net/130814

من بابک عباسی استادیار گروه فلسفه دانشگاه علوم و تحقیقات، حمایت از دکتر مسعود پزشکیان در مرحله دوم انتخابات را امضا کردم.

https://www.karzar.net/130814

.
▫️تنفّس و بقای طبقه متوسط


طبقه متوسط مهم است و بقای طبقه متوسط برای هر تحوّلی در آینده ضروری است. جنبش‌های اجتماعی برآمده از طبقاتِ محروم هم سرکوب‌شدنی‌تراند و هم به سختی قابلِ تبدیل شدن به حکمرانی بهتری خواهند بود. من با دغدغۀ تحولات آینده طرفدار هر کنشی هستم که اجازه تنفس و بقا به طبقه متوسط بدهد. این مبنای استدلال من در دفاع از تصمیمی است که برای روز جمعه گرفته‌ام. ممکن است اشتباه باشد. قصد جدل هم با کسی هم ندارم. امّا تفصیلِ استدلالم: تصوّر می‌کنم تفکّر بنیادگرایانه‌ترِ آقای جلیلی و تیمش چنان که به طور خاص در سه سال اخیر در سایه نشان داد، فارغ از هر خطای دیگری، بیش از هر زمانی در دهه‌های اخیرِ ایران تحلیل‌برندۀ طبقه متوسط است و این یعنی هر اتفاقی که در آینده برای حکمرانی در کشور بیفتد، بخشی که قرار است گفتمانِ متفاوتی بسازد و تحولات را نهادمند کند، غایب و ناتوان خواهد بود. تصوّر هم نمی‌کنم نظام، سیاست‌های یکدستی داشته باشد و به قدرت رسیدنِ هرچه بیشترِ این جریان نواصولگرای بنیادگرای رانتی، تغییری در مسئله ایجاد نکند. پس با این حرف موافق نیستم که فرقی نمی‌کند دولت در دستِ چه کسانی باشد.

وقتی از تحلیل‌رفتنِ طبقۀ متوسط صحبت می‌کنم از چهار چیز حرف می‌زنم: مهاجرت، تحلیل رفتنِ اقتصادی (فقیر شدن)، تحلیل رفتن روانی (فرسودگی) و بی‌تجربگی در حکمرانی (دور بودن از دانشگاه گرفته تا وزارت‌خانه‌ها و ادارات و در نتیجه ناآشنایی با حکمرانی). فضای فرهنگی و سیاسی حاکم بر کشور در سال‌های آینده در صورت انتخاب آقای جلیلی از هر چهار جهت، سرعت و شدّت این تحلیل رفتن را افزایش خواهد داد.

امّا در سمتِ ایجابی ماجرا: من به اصلاح‌طلبان بدبینم و خودم و آدم‌های شبیه خودم را نوعی تحوّل‌خواه خارج از چهارچوبِ اصلاح‌طلبی می‌دانم. ایدئال‌هایم هم با هفتاد و شش و هشتاد و هشت و نود و دو متفاوت است. مطلوبِ من چیزی است که تنها تغییراتِ ساختاری آن را تأمین خواهد کرد و در نهایت، اگر آقای پزشکیان رأی بیاورد، مثل هر شهروند دیگری منتقد مدام او خواهم بود. من با امیدی واقع‌بینانه و محدود به تنفّس و بقای طبقه متوسط رأی می‌دهم چون می‌خواهم مثل خیلی‌های دیگر در ایران بمانم و این فرسودگی تدریجی دارد امانم را می‌بُرد و انفجاری بی‌فرجام هم چندان امیدوارم نمی‌کند.

@TheWorldasISee

علوم انسانی: روش‌هایی برای اندیشیدن ...

🔶هم این و هم آن و هم دیگری ها و کثرت ها، به جای فقط «یا این یا آن.»
🔶چندگانه های هرمنوتیک-تفسیری به جای دوگانه های هژمونیک-تغییری.
🔶خاکستری و گلبهی و کالباسی با هم، به جای سیاه و سفید.
🔶چندخاستگاهی و چندگونگی و بی تاریخ، به جای تک خاستگاهی و تاریخ مند.
🔶دلیل های متعدد و متنافر و مردد، به جای علت های یگانه و محکم.
🔶تاریخ های رفت و برگشتی و حلزونی، به جای تاریخ های خطی رو به پیشرفت.
🔶زمان های پیچیده و نابهنگام، به جای زمان های بسیط روزمره.
🔶تراکم پرسش های حل ناشده، به جای پاسخ های مستعجل.
🔶جامعه بیشتر محل تبعیض و تعارض، به جای جامعه، محل همدلی و همبستگی.
🔶دولت، هم عرصه خدمات و اشتغال و آموزش و سرگرمی، هم عرصه پلیس و زندان و سرکوب
🔶 عقل سرد و افسرده، زندگی امری تکراری، به جای عقل اتوپیک و زندگی امری انقلابی.
🔶عشق، چیزی بر تداوم معمول، به جای عشق، چیزی رمانتیک و نامعمول.
🔶سیاست، همین کوچک های گام به گام، به جای سیاست، آرزواندیشی و خواب زدگی.

https://t.me/Togetherness1400