خوب زيستن|بابک عباسی
2.92K subscribers
776 photos
419 videos
36 files
603 links
آموزش ْ پُر کردن ظرف نیست، برافروختن آتش است.

مهر ۱۳۹۶
@BabakAbbaasi
Download Telegram
Dr Mokri-Envy and Jealousy.MP3
13.5 MB
دربارۀ حسادت؛ فایل صوتی سخنرانی دکتر آذرخش مُکری در سمپوزیوم رشک و حسد
#حسادت
@DrAzarakhshMokri
@eudemonia
تفکر نقادانه
نشست پنجم

مغالطات آماری و احتمالی:
سوگیری های شناختی و دلایل تکاملی آنها

با حضور:
دکتر حسین شیخ رضایی

شنبه 12 آبان ماه،ساعت 18
خیابان انقلاب،خیابان وصال،کوچه نایبی
@bashgahandishe
Forwarded from سیاهمشق
اگر نمی خواستم ادای آدمهای همیشه بدبخت همواره در مخمصه را درآورم، می گفتم زندگی بهتر از آنی با من تا کرد که توقعش را داشتم.
حیف که مجبورم. می فهمید! مجبورم.
@siavashnikpoor
اگر نتوانی از شستن ظرف‌ها لذت ببری، از کاری هم که قرار است بعد از آن انجام دهی لذت نخواهی برد.
- تیک نات هان

@mindfulliving
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پروست چگونه می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند/ آلن دوباتن
ترجمه از حسین محمدی‌زاده

@eudemonia
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
با زبان چه می‌کنیم؟ واقعیت را تصویر می‌کنیم یا زندگی می‌کنیم؟
مروری بر دیدگاه‌های نبوغ‌آمیز لودویگ ویتگنشتاین دربارهٔ فکر، زبان، و زندگی.
(منبع: کانال مدرسهٔ زندگی فارسی)

@eudemonia
Audio
«فیلسوفان چگونه می‌اندیشند»

فایل صوتی سخنرانی بابک عباسی در چهارمین همایش روان‌درمانی شناختی-رفتاری (اردیبهشت ۱۳۹۵)
پنل فلسفه، علم، CBT
(مدت فایل ۲۰ دقیقه)

@eudemonia
رنج معمولی بودن،
#فردین_علیخواه

▪️من یک فمینیست هستم/ شعر، کتاب و قهوهٔ ترک/ سفر، دورهمی‌های دوستانه و مکاشفه فردی/ نوشتن، ورزش و کافه/ طراحی داخلی، عکاسی و گاهی هم شعر/ می‌نویسم پس هستم/ عکاسی، طبیعت، طراحی/ مجسمه‌سازی، طراحی جواهر، عکاسی/ خیره به جهان می‌نگرم/
این‌ها ویژگی‌هایی است که برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی در توصیف خود آورده‌اند. هدف این نوشته، نه تحقیر، بلکه تحلیل این موضوع است.

▪️زیمل، جامعه‌شناس آلمانی، یکی از ویژگی‌های زندگی در شهرهای بزرگ را فشار بر فرد برای رفتار عقلانی و حسابگرانه می‌دانست. درواقع شرایط زندگی در شهرهای بزرگ به‌گونه‌ای است که افراد چاره‌ای جز رفتار عقلانی ندارند. فرد به‌جای آنکه با قلب به جهان اطراف اش نگاه کند با مغز نگاه می‌کند. کیفیت در روابط اجتماعی تبدیل به کمیت می‌شود و این جریانِ آبی است که همه را همراه خود می‌برد. به همین دلیل یکی از کارکردهای شهرهای بزرگ «یکسان‌سازی» است. ساکنان شهرها عمدتاً شبیه یکدیگرند. کمتر عاطفی و بیشتر حسابگرند. دیسیپلین (نظم و آداب) در همه‌جا حرف نخست را می‌زند. البته زیمل معتقد بود که افراد معمولاً در مقابل «قدرت یکسان‌ساز» شهرِ مدرن مقاومت می‌کنند. آن‌ها نمی‌گذارند تا «فردیتشان» زیر چرخ‌دنده‌های «یکسان‌ساز» شهر نابود شود. به همین دلیل زیمل به بررسی «مد» در شهر پرداخت. او مد را یکی از شکل‌های مقاومت افراد در برابر قدرت یکسان‌ساز شهر می‌دانست. فرد با مد سعی می‌کند تا وجود متفاوت خود را در دل این شهر بزرگ حفظ کند. ظهور آدم‌های عجیب‌وغریب peculiar persons یا خاص special persons در شهرهای بزرگ را می‌توان از این زاویه دید. خلاصه آنکه، تلاشِ شهر؛ یکسانی و در مقابل تلاشِ فرد، یکتایی است و این چالش مدام ادامه می‌یابد.

▪️برخی از متفکران، این ایده زیمل را ادامه دادند. ازنظر آنان، در جهان مدرن، رنجی به نام «معمولی بودن» وجود دارد. افراد اصرار دارند تا بگویند که من شبیه آن دیگرانِ انبوه نیستم. من مانند مردم نیستم. من مانند مادر یا پدر سنتی‌ام نیستم. من چیزی دارم که مرا از دیگران متمایز می‌کند. شاید به همین دلیل است که افراد بسیاری خودشان را به آب‌وآتش می‌زنند و حتی خارج از ساعات اداری یا کاری‌شان، برای خودشان سرگرمی یا تفننی دست‌وپا می‌کنند. به کلاسی می‌روند و به‌عمد خود را در معرض هنری قرار می‌دهند چراکه باید چیزی یا بهانه‌ای برای عرضه یافت و از رنج معمولی بودن کاست. شبکه‌های اجتماعی این رنج را پررنگ‌تر کرده‌اند. افراد باید در معرفی خودشان چیزی بنویسند. «فردیت» باید در صفحات شخصی برجسته باشد. من، خودم هستم و شخصیت متمایز خودم را دارم.

▪️در جهان پیشرفته، کمپانی‌ها این رنج را به‌خوبی شناسایی کرده و تلاش کرده‌اند تا برای آن کسب‌وکاری فراهم کنند. در این کشورها «صنعت توجه» attention industry شکل گرفت و «تولید محتوا» برای صفحات شخصی افراد یکی از مشاغل پردرآمد شده است. ما کاری می‌کنیم که شما دیده شوید. ما کاری می‌کنیم که شما چیزی برای عرضه داشته باشید. ما برایتان تولید محتوا می‌کنیم. ما می‌گردیم و در شما چیزی برای عرضه و کسب توجه پیدا می‌کنیم.

▪️ به نظر می‌رسد که در ایران امروز، رنجی به نام معمولی بودن غلیظ‌تر از جهان پیشرفته است. در جهان پیشرفته زندگی در دل شهرهای بزرگ، وجود سازمان‌های عظیم بوروکراتیک و اجرای بندبند مقررات و نظم، به شکلی تهدیدکننده فردیت فردند و یکسان‌سازی یکی از پیامدهای احتمالی آن‌هاست و به همین دلیل درصحنه اجتماعی تلاش پررنگی برای احیاء و حفظ «فردیت» به چشم می‌خورد. ظهور سلیقه‌های مختلف و متفاوت در همه عرصه‌های زندگی نظیر افکار، جهان‌بینی‌ها، لباس، غذا، چیدمان خانه و غیره پاسخی به همان فشار یکسان‌سازی و تلاشی برای یکتایی و کاستن از رنجی به نام معمولی بودن است.

▪️در ایران، علاوه بر همه این‌ها، نهادهای رسمی هم از منظری ایدئولوژیک تمام تلاش خود را برای «یکسان‌سازی» اعمال می‌نمایند. درواقع در ایران فرد، هم با الزامات زندگی مدرن مواجه است که منظم، قانونمند و عقلانی بودن را از او طلب می‌کند و هم با نهادهای ایدئولوژیکی مواجه است که قصد دارند درنهایت انسانی ایدئولوژیک طبق خواسته خودشان تولید کنند. در این شرایط، فردیت از دو جهت مورد تهدید واقع‌شده است و به همین دلیل، تلاش برای یکتایی، در مقابل فشار برای یکسانی، در ایران غلیظ‌تر می‌شود. در جهان، کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌گویند که من آدم متفاوتی هستم، ولی در ایران این کاربران، هم می‌گویند که من آدم متفاوتی هستم و هم اصرار دارند بگویند که من آنی نیستم که سیستم ایدئولوژیک تلاش می‌کند بسازد.


از کانالِ
@SOCIAL_SCIENCE

https://t.me/eudemonia
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ضعف مرتبط با قوّت، و عیب مرتبط با حُسن چیست و چگونه باید با آن کنار بیاییم؟
#کاملگرایی #پذیرش

@persianschooloflife
@eudemonia
بیش از آن‌که کسی را لازم داشته باشم تا یادم دهد در اوج ناملایمات و افسردگی‌ها نیشم را تا بناگوش باز کنم، و بخندم تا دنیا برویم بخندد، ترجیح می‌دهم کسی را داشته باشم تا یادم دهد همین ناخوشایندی‌های ناگزیر زندگی را مستقیم و بلاواسطه و از بیخ و بُن مشاهده و حس کنم.

#اکت #خود_مشاهده‌گر

(از کانال
(@mashghesiah
@eudemonia
دانشگاه ییل آمریکا در اقدامی جالب، یک واحد درسی به نام «خوشبختی» را در لیست واحدهای درسی‌اش اضافه کرده که با استقبال وسیع دانشجویان روبه‌رو شده است. تا به حال 1200 دانشجو این درس را انتخاب کرده‌اند.

این واحد درسی هفته‌ای دو بار در کلاس بزرگ این دانشگاه در ایالت "کنتیکت" ارائه می‌شود. «لوری سانتوس» این واحد را تدریس می‌کند. سانتوس درباره این اقدام دانشگاه گفت: پیش از این یک واحد درسی به نام «روانشناسی و زندگی خوب» را در لیست واحدها داشتیم که با استقبال زیاد دانشجویان روبه‌رو شد. مشارکت دانشجویان در کلاس این واحد درسی در طول تاریخ این دانشگاه بی‌سابقه بود.

چیزی که دانشجویان را به این واحد درسی جذب کرده امید به این است که شاید علم بتواند به دانشجویان آمریکایی کمک کند بر افسردگی که به سطح بسیار بالایی در دانشگاه‌های آمریکایی رسیده است، ‌غلبه کند.

(از کانال
(@nooredideh

@eudemonia https://www.nytimes.com/2018/01/26/nyregion/at-yale-class-on-happiness-draws-huge-crowd-laurie-santos.html
بوئتیوس و کتاب تسلای فلسفه
حسین محمدی‌زاده

🔅 «بوئتیوس» (تولد: ۴۷۷–۴۷۵ میلادی، فوت: ۵۲۶ میلادی) در کتاب «تسلای فلسفه» نشان داد که نویسنده‎ای سرشار از ذوق ادبی است که می‌تواند مفاهیم فلسفی را در قالب دراماتیک -با وجهی عامه‌فهم - مطرح کند. کتاب تسلای فلسفه با این مشخصات ترجمه و منتشر شده است: تسلای فلسفه، بوئيتيوس، ترجمه‌ی سایه میثمی، ویراستار مصطفی ملکیان، انتشارات نگاه معاصر.

🔅 در این ویدئو که توسط موسسه‌ی «مدرسه‌ی زندگی» تهیه و منتشر شده است بر آموزه‌هایی از کتاب «تسلای فلسفه» تاکید شده است که همه‌گی از آموزه‌های رواقیون‌اند. از همین‌رو در ادامه‌ی مجموعه‌ی «مکتب رواقی» این ویدئو را در اینجا نشر داده‌ام.

🔅 لازم به‌ذکر است که این ویدئو در کانال یوتیوب «مدرسه‌ی زندگی» با زیرنویس فارسی نیز موجود است. در حین ترجمه‌ی این ویدئو، آن زیرنویس را در مقابل چشم داشته‌ام. ضمن تشکر از دوستانی که این ترجمه به‌یاری آن‌ها صورت گرفت، شما را به دیدن آن در آپارات دعوت می‌کنم:
https://www.aparat.com/v/OaksU
(برای دیدن ویدئو همراه با زیرنویس، روی لینک فوق کلیک کنید نه روی فیلم)
@eudemonia
@sokhanranihaa - علی صاحبی - چقدر زنده ایم ؟چقدر زندگی می کنیم…
@sokhanranihaa
چه‌قدر زنده‌ایم، چه‌قدر زندگی می‌کنیم.
اهمیت زندگی متعادل
#علی_صاحبی
(مدت: ۱۱ دقیقه)
@eudemonia
برای من، پیروزی در نقش‌های تازه‌ای نیست که دم به دم به دوش می‌گیرم،
در نقش‌های کهنه‌ای است که روز به روز از گردنم ساقط می‌کنم.
در «بله»‌هایی نیست که می‌گویم،
در «خیر»‌هایی است که ازم سر می‌زند.
در قراردادهای هرچه تازه‌تری نیست که می‌بندم،
در قراردادهای غیرقابل‌توجیهی است که فسخشان می‌کنم.

@mashghesiah
@eudemonia
Forwarded from سیاهمشق
من، شخصاً، چندتایی نیمچه تخصص نصفه نیمه دارم که از بعضی شان پول در می آورم. از بعضی پول در نمی آورم. بعضی شان را هم پول خرجشان می کنم.
ولی بزرگترین تخصصی که دارم و هیچ پولی ازش نصیبم نمی شود، تحمیل رنجهای کاملاً غیرضروری به خودم است. رنجهایی که چیزی از آنها یاد نمی گیرم. نه سند باغی را در بهشت به نامم می زنند و نه مقامی در دنیا بابتشان نصیبم می شود.
رنج محضِ رنج
رنج محضِ بیماری

@mashghesiah
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نگاهى به زندگى و آثار فرانتس كافكا

#ادبيات
#مدرسه_زندگي

ترجمه و صدا : ايمان فانى

@persianschooloflife
مانیفستی برای اندیشۀ آهسته
(با این‌همه شتاب چه چیزهایی از دست خواهیم داد؟)

▪️گیگیلی شخصیتی عروسکی در مجموعۀ تلویزیونی کلاه قرمزی است. حضور گیگیلی معمولاً کوتاه، اما بسیار کوبنده و تأمل‌برانگیز است. از چهره و حرکاتش نشانه‌های نوعی خستگی مفرط و ابدی هویداست و هر پیشنهادی برای کار و جنب‌وجوش را رد می‌کند. گیگیلی و شخصیت‌های مشابهی مثل «بارتلبی محرر» بازنمای نوعی مقاومت آیینی در برابر فرهنگ امروز جهان هستند که سرعت، جنب‌وجوش و نتیجه را می‌پرستد و تعلل، بازی و آهستگی را نکوهش می‌کند. آیا می‌شود مانیسفتی برای آن‌ها نوشت؟

[نویسنده، که استاد روانپزشکی است، کوشیده است با کمک گرفتن از ایدۀ «رخداد» در اندیشۀ آلن بدیو ، مفهوم «آهستگی» را در چارچوبی بدیع مطرح کند.]

▪️در ۱۹۸۶، در مشهورترین میدان شهر رُم، پیاتزا دی اسپاگنا، پایین پله‌های اسپانیایی یک رستوران مک‌دونالد افتتاح شد. این هجوم فست‌فود آمریکایی و ارزان به قلب شهر رُم حساسیت‌هایی ایجاد کرد. یکی از معترضان کارلو پترینی بود، یک روزنامه‌نگار ایتالیایی چپ‌گرا، که آغازگر جنبشی با نام «غذای آهسته» شد. پترینی بر محصولات محلی، تنوع زیستی و، بیش از همه، بر لذت موجود در مزۀ اصیل ایتالیایی تأکید می‌کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۹۰، این ایده به تدریج به ایدۀ شیتاسلو یا «شهرهای آهسته» تبدیل شد، که خود بخشی از یک الگوی فرهنگی کلان‌تر به نام جنبش آهسته بود. فیلسوف نروژی، گوتارم فلوئیستا نبض جنبش آهسته را در متن زیر به خوبی بیان کرده است:

تنها چیزی که می‌توان بدان یقین داشت این است که همه چیز تغییر می‌کند. سرعت تغییرات افزایش می‌یابد. اگر می‌خواهید باقی بمانید، بهتر است سرعتتان را بالا ببرید. این پیام زندگی امروز است. با این حال بد نیست به همه یادآور شویم که نیازهای اساسی ما هرگز تغییر نمی‌کنند. نیاز به دیده شدن و ارج دیدن! این یعنی نیاز به تعلق. نیاز به نزدیکی و مراقبت، و اندکی محبت! تنها از طریق آهستگی در روابط انسانی است که این‌ها را به دست می‌آوریم. برای این که بر تغییرات غلبه کنیم، مجبوریم آهستگی، تأمل و با هم بودن را بازبیابیم. آنجاست که نو شدنِ واقعی را خواهیم دید.
@eudemonia

متن کامل:

http://tarjomaan.com/neveshtar/9056/