در ادامۀ چند پُست اخیر دربارۀ «آهستگی»، کسانی که به این ایده علاقمندند، در کانال زیر هم مطالب مفیدی خواهند یافت:

https://t.me/AhestegiSadegi

فلسفهٔ شرق، لائوتزو

#مدرسه_زندگی، #سنت_دائویی، #لائوتزو

مترجم: #حسین_محمدی‌زاده

@eudemonia

انتخاب، باارزشترین چیزی است که دارم.
گیرم که همین انتخاب را هم جامعه و تاریخ و ناخودآگاه و عصب و جسم و هزار عامل دیگر به من تحمیل کنند.
هنوز ولی انتخاب باارزشترین چیزی است که دارم

@siavashnikpoor

پدرم ژاکتی داشت که سال‌ها می‌پوشیدش و همان‌طور که با غرور روی چوب‌لباسی براندازش می‌کرد از تمام سال‌هایی می‌گفت که این ژاکت همراهش بوده، از خاطرات و از مکان‌هایی که با این ژاکت به آن پا گذاشته. سال‌های زیادی نگذشته اما شیوه‌ی مصرف پوشاک نسل ما انگار فرسنگ‌ها با آن دوران فاصله دارد.

▪️فعالان محیط زیست می‌گویند علاقه‌ی شدید ما به مُد یا پوشاک فوری (Fast Fashion) و ارزان هر روز بیش از پیش در حال آسیب‌رساندن به محیط زیست است و صنعت پوشاک را به دومین صنعت آلوده‌کننده بعد از صنعت نفت تبدیل کرده است. سالانه نزدیک به ۵۰۰ میلیارد دلار صرف لباس‌هایی می‌شود که نه پوشیده و نه بازیافت می‌شوند - این یعنی معادل یک کامیون منسوجات در هرثانیه دفن یا سوزانده می‌شود.

▪️پوشاک یا مُد فوری اصطلاحی است که از دهه‌ی اول قرن جاری میلادی بر سر زبان‌ها افتاد. ایده اما ایده‌ی جدیدی نیست. ریشه‌ی این اصطلاح به دهه‌های ۱۹۷۰-۱۹۸۰ میلادی و زمانی برمی‌گردد که عرضه‌‌کننده‌های پوشاک و نساجی ایالات متحده در رقابت با عرضه‌کننده‌های ارزان‌قیمت خاورِدور به تکاپو افتاده بودند. طولی نکشید که این ایده مورد اقتباس قرار گرفته و پیاده شد. بسیاری از «زارا» (Zara) به عنوان بنیان‌گذار این ژانر خرده‌فروشی یاد می‌کنند. «زارا»، زیرمجموعه‌ی کمپانی ایندی‌تکس (Inditex) در سال ۱۹۹۷ اولین فروشگاهش را به شکل آزمایشی در خیابان رِگِنت لندن افتتاح کرد. کاهش زمان در فرایند زنجیره‌ی تأمینِ* (supply chain) مُد فوری از مشخصه‌های اصلی این فرم خرده‌فروشی در هزاره‌ی جدید است. اگر در گذشته فروشنده‌های پوشاک سالانه چهار بار - به صورت فصلی - خریدِ عمده داشتند، امروزه این چرخه‌های خرید کوتاه و کوتاه‌تر شده‌اند.

لباس‌هایی که دور می‌ریزیم

▪️مردم جهان سالانه به صورت دسته‌جمعی ۸۰ میلیارد قطعه پوشاک مصرف می‌کنند. پوشاکی که عمدتاً به عنوان کالایی دورریختنی یا یک‌بار مصرف از آن یاد می‌شود. شاید باور کردنی نباشد که ما ۴۰۰ درصد بیشتر از ۲۰ سال پیش لباس خریداری می‌کنیم. مواد اولیه ارزان‌تری مثل پلی‌استر جایگزین مواد طبیعی شده‌اند. ‌می‌توان گفت امروزه تقریباً همه‌ی تولیدکننده‌های لباس از ترکیب مختلفی از مواد اولیه استفاده می‌کنند - و در بسیاری از موارد پلی‌استر یکی از آن‌هاست.

▪️برای تولید هر تی‌شرت و شلوار جینی که به سطل زباله می‌اندازیم جمعا نزدیک به ۲۰هزارلیتر آب مصرف شده است. هافینگتون‌پست در مقاله‌ای ادعا کرده که ۸۵ درصد از پوشاکی که مردم ایالات متحده در سال ۲۰۱۳ دور ریخته‌اند در گورستان‌های زباله دفن شدند. لباس‌های دفن‌شده برای همیشه لباس نمی‌مانند و کم‌کم شروع به تجزیه‌شدن می‌کنند. پوشاک تجزیه‌شده نوعی از گاز سمی و آلوده را تولید می‌کند که حاوی گازهای گلخانه‌ای دی‌اکسید کربن و متان است.

▪️اما این فقط مصرف‌کننده‌ها نیستند که لباس‌هایشان را خروار خروار دور می‌ریزند. تیرماه امسال بود که مارک تجاری بِربِری (Burberry) با سوزاندن موجودی لباسی معادل ۴۰ میلیون دلار مورد انتقاد قرار گرفت. کمپانی بِربِری با تأیید این خبر اعلام کرد سوزاندن اجناس فروخته‌نشده برای «حفظ انحصار و ارزش مارک» انجام گرفته تا مبادا اجناس، «ارزان‌تر فروخته یا دزدیده شوند.»

▪️خبر سوزاندن لباس‌ها با نگاهی به آمار مقاله‌ی اکونومیست تکان‌دهنده است: به ازای تولید هر کیلو پارچه ۲۳ کیلوگرم گازهای گلخانه‌ای تولید می‌شوند. این در حالی است که دوره‌ی استفاده‌ی یک قطعه پوشاک قبل از دور ریختن آن امروز به نسبت ۱۵ سال پیش تقریباً نصف شده و بیشتر از نصف لباس‌هایی که طی فرایند مُد فوری تولید می‌شوند در همان سال اول به زباله تبدیل می‌شوند.
@eudemonia
#ساده_زیستی #مینیمالیسم
متن کامل:
http://www.aasoo.org/fa/articles/1627

امروز روز خاصی است؛ تا به حال آن را ندیده‌ام!
@mindfulliving

مروری بر زندگی و اندیشه‌های دیوید ثورو (۱)
مترجم: #حسین_محمدی‌زاده

از ویدیوهای «مدرسهٔ زندگی»

#ساده_زیستی
#نظریه_سیاسی
#ثورو

@eudemonia

آرنت خطاب به ثورو: جهان را تغییر بده، نه خود را

▪️معمولاً از مشاجراتی که تنها در یک محله رخ داده باشد، به عنوان رویدادی تاریخی و جهانی یاد نمی‌کنند. در تابستان ۱۸۴۶، هنری دیوید ثورو، نویسنده‌ی آمریکایی، پس از آن‌که از پرداختن مالیات سرانه به مأمور محلی سر باز زد، شبی را در زندانی در کنکورد، ماساچوست، گذراند. ثورو بعدها با بحث درباره‌ی آن نافرمانیِ جزئی در مقاله‌ای با عنوان «در باب وظیفه‌ی نافرمانی مدنی» (چاپ سال ۱۸۴۹)، به آن شهرتی جهانی بخشید. او در آن مقاله شرح می‌دهد که نمی‌خواسته است از دولت فدرالی حمایت کند که به بی‌عدالتی تداوم می‌بخشد – به‌ویژه، در مواردی مثل برده‌داری و جنگ‌ آمریکا و مکزیک.

▪️هرچند این مقاله در زمان حیات خود ثورو چندان جلب توجه نکرد اما نظریه‌ی او در باب نافرمانی مدنی بعدها الهام‌بخش بسیاری از بزرگ‌ترین اندیشمندان سیاسی جهان از لئو تولستوی گرفته تا گاندی و مارتین لوترکینگ شد. البته نظریه‌ی او در باب مخالفت و دگراندیشی، مخالفانی نیز دارد.

▪️هانا آرنت، نظریه‌پرداز سیاسی مقاله‌ای با عنوان «نافرمانی مدنی» نوشته که در سپتامبر ۱۹۷۰ در مجله‌ی نیویورکر به چاپ رسید. او در مقاله‌اش می‌گوید که ثورو نافرمانی مدنی نکرده است. در واقع، او اصرار دارد که کلیت فلسفه‌ی اخلاقی ثورو مغایر با روح جمعی است و این سبب می‌شود که عموم مردم آن را مردود بدانند. اختلاف‌نظر عمیق درباره‌ی نمونه‌ی عملی مهمی مثل نافرمانی مدنی ناشی از چیست؟

▪️مقاله‌ی ثورو از مقامات دولتی به ‌شدت انتقاد و از وجدان فردی سخت دفاع می‌کند. ثورو در کتاب والدن (چاپ ۱۸۵۴)، می‌گوید که هر آدمی باید به جای عرف اجتماعی، از «نبوغ» فردی خودش تبعیت کند و در مقاله‌ی «در باب وظیفه‌ی نافرمانی مدنی» اصرار دارد که ما باید به جای قوانین سرزمین‌مان از باورهای اخلاقی خودمان تبعیت کنیم. به گفته‌ی او یک شهروند هرگز نباید «حتی برای لحظه‌ای از وجدان خود به نفع قانون صرف‌نظر کند.» از نظر ثورو، این نسخه حتی زمانی ‌که قوانین مبتنی بر رأی‌گیری‌های دموکراتیک و همه‌پرسی باشد جواب می‌دهد.

▪️در واقع، او معتقد است که مشارکت دموکراتیک فقط جایگاه اخلاقی ما را تنزل می‌دهد. او شرح می‌دهد که وقتی ما برگه‌ی رأی‌مان را در صندوق می‌اندازیم، به قانونی رأی می‌دهیم که معتقدیم صحیح است اما هم‌زمان داریم تمایل‌مان را نیز در مورد به رسمیت شناختن هر ‌آن‌چه آن قانون -درست یا غلط– بیشتر می‌پسندد، اعلام می‌کنیم. به این طریق، باور همگانی را برتر از درستکاری اخلاقی می‌شماریم. ثورو بیشترین اعتبار را برای وجدان فردی خود و کمترین اعتبار را برای صلاحیت دولت یا باورهای دموکراتیک قائل است؛ بنابراین، عقیده دارد که باید از هر قانونی که با باورهای شخصی‌اش در تضاد است، نافرمانی کند. نظریه‌ی نافرمانی مدنی او بر اساس این باور شکل گرفته است.

▪️این‌که ثورو در سال ۱۸۴۶ تصمیم می‌گیرد که از حمایت مالی دولت فدرال سر باز بزند، بی‌تردید کار درستی بوده است. و نظریه‌ای که الهام‌بخش آن عمل بود، بعدها الهام‌بخش بسیاری از دیگر موارد درست نافرمانی هم شد. با وجود این، به‌رغم این موفقیت چشمگیر، آرنت می‌گوید که نظریه‌ی ثورو به بیراهه رفته است. او به‌خصوص تأکید می‌کند که ثورو اشتباه کرده که اساس نافرمانی مدنی را بر وجدان فردی قرار داده است.

▪️آرنت نخست به سادگی خاطرنشان می‌کند که وجدان، شخصی‌تر از آن است که برای توجیه عمل سیاسی به کار آید. چپ‌گرایانی که به رفتار مأموران مهاجرت آمریکا با پناه‌جویان اعتراض می‌کنند، از وجدان‌شان تبعیت کرده‌اند اما کیم دیویس –دفتردار محافظه‌کار شهرستانی در کنتاکی نیز که در سال ۲۰۱۵ از صدور جواز ازدواج برای همجنس‌گرایان سر باز زد، از وجدانش تبعیت کرده بود. وجدان به تنهایی می‌تواند برای توجیه هر نوع باور سیاسی به کار گرفته شود، اما این اخلاقی بودنِ عمل را تضمین نخواهد کرد. دومین بحثی که آرنت در این زمینه مطرح می‌کند، پیچیده‌تر است؛ این‌که حتی زمانی‌ که وجدان ما از نظر اخلاقی جایگاه موثقی داشته باشد، باز هم نمی‌تواند سیاسی باشد؛ و این یعنی که وجدان، ما را بیشتر به تمرکز بر پاکی اخلاقی خودمان تشویق می‎کند تا اقدامات جمعی‌ای که ممکن است تغییری واقعی ایجاد کند.
@eudemonia
#آرنت #ثورو
متن کامل:
(تخمین زمان مطالعه: ۱۰ دقیقه)
https://goo.gl/og3Rrm

مارسل پروست؛
در جست‌وجوی معنای زندگی
#پروست #در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته
@persianschooloflife
@eudemonia

وقتی در هنگام انجام کوچکترین عملی، کوچکترین عملی، در پی توجیه و دریافت و استدلال درباره «نتیجه»اش هستم، فلج می شوم. و آن عمل در نطفه خفه می شود و به انبوه عظیم کارهای ناتمامم می پیوندد.
و از من قبول کنید: هیچ چیز به اندازه کارهای ناتمام آدم را فلج نمی کند.
رهاشدن و رهاکردن «نتیجۀ» کاری که می کنم(هر کاری، مطلقاً هر کاری) برای من نه امری اخلاقی که ضرورتی ضروری! همچون نفس کشیدن است؛ در حال حاضر ضروری تر از نفس کشیدن.
مهم نیست که چه می شود یا نمی شود: JUST DO IT

« . . . گفت که چون حسنک بیامد خواجه برپای خاست. چون او این مَکرُمت بکرد همه - اگر خواستند یا نه - برپای خاستند. بوسهل زوزنی بر خشم خود طاقت نداشت. برخاست. نه تمام و بر خویشتن می ژکید*. خواجه احمد او را گفت: در همه کارها ناتمامی . . . »
* زیر لب غرولند می کرد

(تاریخ بیهقی، چاپ فیاض)


https://t.me/siavashnikpoor

«سفر قهرمان» چیست؟
و چه ربطی به زندگی من و شما دارد؟
نگاهی به نظریهٔ جوزف کمبل دربارهٔ ساختار اسطوره‌ها
#جنگجوی_آگاه
@persianschooloflife
@eudemonia

هیچ روزی ارزشمندتر از امروز نیست. دست ما نه به دیروز می‌رسد و نه به فردا.
@mindfulliving

▪️اوایل زمستان پارسال، بعد از زلزله‌های کرمانشاه و تهران که وحشت کامل بر شهر سایه انداخته بود، سخنان مردی در گوشی‌های موبایل و درکانال‌های تلگرامی دست به دست می‌شد (از جمله در همین کانال) که با صدایی گرم و آرام توضیحات فنی قابل فهمی دربارۀ وضع ساختمانها هنگام زلزله می‌داد و می‌کوشید کمی از آن ترس افسارگسیخته بکاهد و کمک کند در مورد خطراتی که ما را تهدید می‌کند واقعی‌تر بیندیشیم و درست‌تر عمل کنیم. آن چند فایل صوتی واقعا موفق بود و توانست کاری کند که شب‌ها آرام‌تر بخوابیم.

▪️متاسفانه امسال هم ترس و تهدید دیگری(تحریم و پیامدهای آن) مهمان ناخواندۀ خانه‌های ما شده و توان تفکر را از خیلی‌ها ربوده است. این بار هم صدای دیگری داریم که می‌کوشد با توضیحاتی روشنگر ما را به اندیشیدن و عمل کردن خردمندانه، مسئولانه و مشفقانه‌ دعوت ‌کند. فایل صوتی گفت‌وگو با دکتر #علی_صاحبی را دربارۀ نحوۀ درست مواجهه با بحران‌های جاری بشنوید.
(اگر این صحبت‌ها را پسندیدید برای دیگران هم بفرستید.)
@eudemonia

"پوست حیوانات متعلق به خودشونه"

سالانه هزاران حیوان بخاطر تولید خز جان خود را از دست می دهند!
تبلیغ پالتو پوست روباه توسط "سفیر صنایع دستی" باعث واکنش های تند بسیاری از حامیان حیوانات شده است.
سفیر صنایع دستی ما نه تنها لباس سنتی با سوزن دوزی های زنان بلوچ را در مجامع عمومی نمیپوشد، بلکه پالتو پوست روباه تبلیغ میکند!!


@VagozariCat_Fun

چگونه شنوندهٔ خوبی باشیم؟
#هوش_عاطفی
@vidoal
@eudemonia

اسم مزاحمتی که دوستان برای هم فراهم میکنند، کمک کردن است.
این، فرق میان دوستان و غیردوستان است.
@mashghesiah

کنسرتو برای «نورا» گربه پیانو نواز

طرح و اجرا از آهنگساز و رهبر ارکستر لیتوانیایی:
Mindaugas Piecaitis

@ArashAbbaasi

‍ ⛓اعتیاد به شبکه های اجتماعی📱🖥

✍🏻مریم السادات حسینی فر

سایمون سینک در ویدئوی پیوست شده به خوبی وضع موجود در رابطه با اعتیاد به شبکه های اجتماعی و پیامدهای آن را شرح می دهد. به نظر او انسان در شبکه اجتماعی با اینکه تظاهر به شادی و خوشی دارد اما در واقع مستاصل است و به تعداد فالورها، لایک ها، ممبرها و... وابسته است.
به تعبیر من به این واسطه به تایید دیگران و احترام و ارزش قایل شدن از جانب دیگران اهمیت می دهد.

البته انسان هایی که میزان نرم و هنجار فالور و ممبر و لایک کمتری دارند حاضرند پول بابتش پرداخت کنند و فالور و ممبر و لایک و سین بخرند تا مورد اعتمادتر به نظر برسند! چیزی که سایمون به آن اشاره نکرده اما در ایران حتی در بین کانال های علمی و صفحات مجازی سلبریتی ها رواج دارد.

در ویدئوی منتشر شده از سایمون سینک دلیل اعتیاد به شبکه های اجتماعی ترشح ماده ای به نام دوپامین تلقی شده که اعتیاد آور است. این ماده هنگام مصرف الکل و مواد مخدر هم ترشح میشود اما اینکه چرا این ماده با استفاده از شبکه های اجتماعی ترشح میشود نکته ایست که سینک به آن اشاره ای نمی کند چرا که جامعه شناس نیست.

احساس تنهایی، عدم کسب مهارت های زندگی، عدم آگاهی در مواجهه با تکنولوژی، زمینه های اجتماعی و مشکلات در هم تنیده ای که جوان امروز راه حلی برای آن ندارد، بالا بودن سرعت تغییرات و عجول بودن برای رسیدن به نتیجه زمینه هاییست که می تواند افراد را به استفاده بیش از حد شبکه های اجتماعی ترغیب کند. او با احساس مورد توجه واقع شدن، تایید شدن، مورد احترام قرار گرفتن و گاهی شهرت احساس سرخوشی می کند و با مداومت استفاده همان حالتی پیش می آید که یک معتاد به مواد مخدر دارد.

اگر نتوانید از گوشی همراه خود دور بمانید، همیشه آنلاین و منتظر پیام های جدید باشید، مدام تعداد لایک ها، ممبرها، فالورها و... را چک کنید، با دور ماندن از اینترنت و گوشی همراه به استرس دچار شوید و عصبی شوید، در بین کلاس و گپ های دوستانه با نت روشن مدام در حال چک کردن صفحات دیگران و خودتان باشید علایمی از اعتیاد به شبکه های اجتماعی را دارید...

دیدن ویدئوی پیوست شده پیشنهاد میشود.
زمان تقریبی ۱۰ دقیقه

جامعه شناسی فرود به زمین👇
@down_to_earth_sociology

اگرچه در حال‌وهوای فرهنگیِ امروز ایدهٔ فرزندآوری، نظراً و عملاً طرفدار چندانی ندارد، در این ویدئو این موضوع از منظر دیگری طرح شده است: فرزندآوری به مثابه نوعی آفرینشگری.
انسان می‌خواهد جاودانه شود، چه با خلق آثار فکری یا هنری، چه با خلق انسانی دیگر، این آخرین تیری است که در ترکِش داریم!
#فرزندآوری
@persianschooloflife
@eudemonia

از خودتان بپرسید: در زندگی چه رنج‌هایی را به جان می‌خرم؟
#مارک_منسون

▪️«کاری پردرآمد و عالی که با شرایط روحی و روانی من هماهنگ باشد»، «یک ماشین عالی از مارک بی.ام.دبلیو مدل ۲۰۱۷، رنگ مشکلی متالیک، فول آپشن»، «یک حساب بانکی بسیار پرپول». این‌ها بخشی از آرزوهایی بود که یک سارق در دفترچۀ یادداشت‌هایش نوشته بود. واقعیت این است که خیلی از ما اگر از خودمان بپرسیم «در زندگی چه می‌خواهی؟» به همین‌جور جواب‌ها می‌رسیم. اما این فهرست‌ها کمکی به زندگی ما نمی‌کنند. باید سؤال سخت‌تری از خودمان بپرسیم.

▪️اینکه «می‌خواهید از چه چیزی لذت ببرید؟» موفقیت شما را تعیین نمی‌کند. بلکه پرسش این است که «چه درد و رنجی را می‌خواهید تحمل کنید؟» نه کیفیت تجربیات مثبت بلکه کیفیت تجربیات منفی است که کیفیت زندگی شما را مشخص می‌سازد. مهارت یافتن در سروکله‌زدن با تجربیات منفی همانا مهارت برای زندگی است.

▪️نصایح مزخرف زیادی هست که جان کلامشان این است که «کافیست واقعاً بخواهیدش!»

▪️همه چیزی می‌خواهند و هرکس چیزی را واقعاً می‌خواهد. ولی آگاه نیستند که آنچه می‌خواهند چیست یا بهتر بگویم آگاه نیستند «واقعاً» چه چیزی را می‌خواهند.
@eudemonia

نسخهٔ نوشتاری:
http://tarjomaan.com/neveshtar/8719/

نسخهٔ شنیداری:
https://shenoto.com/album/20036

به زودی از همین نویسنده، کتاب #هنر_ظریف_بیخیالی را در مجموعۀ «هنر خوب زیستن» #نشرکرگدن منتشر خواهیم کرد.
@eudemonia