ذهن‌آگاهی چه چیزی نیست؟
تصحیح پنج برداشت نادرست دربارۀ ذهن‌آگاهی
#راس_هریس

@eudemonia

عجله نکنید
جلوتر خبری نیست

@mashghesiah

زندگی‌مان را روی کدام‌یک تنظیم کنیم؟ اهداف یا ارزش‌ها؟

#راس_هریس
ترجمه و زیرنویس از #حسین_محمدی‌زاده

#اهداف #ارزش‌ها

(ترجمهٔ این انیمیشن به پیشنهاد کانال «خوب زیستن» و برای نشر اختصاصی در این کانال انجام گرفته است)
@eudemonia

#بزودی

▪️فرهنگ ما امروزه به‌نحوی وسواس‌گونه بر انتظارات مثبت غیرواقع‌بینانه تأکید دارد: خوشحال‌تر باش. سالم‌تر باش. بهترین باش، باهوش‌تر، پول‌دار‌تر، جذاب‌تر، محبوب‌تر، مؤثرتر، حسادت‌انگیزتر و ستایش‌انگیزتر. بی‌نقص و فوق‌العاده باش و هر روز قبل از صبحانه در توالت تکه‌های طلا بینداز. با همسرت که در حد سِلفی گرفتن آراسته است و دو بچه ‌و نصفی‌ات خداحافظی کن. سوار هلیکوپترت شو و برو سر کار ایده‌آل و رضایت‌بخشی که داری، جایی که روز‌های زندگی‌ات را به کارهایی بی‌اندازه مفید می‌پردازی، کارهایی که احتمالاً روزی بشریت را نجات خواهد داد.

▪️اما اگر لحظه‌ای درنگ کنید و واقعاً دربارۀ این موضوع فکر کنید، متوجه می‌شوید که نصایح معمول زندگی، از جمله همین حرفهای مثبت‌ و شادِ کتابهای خودیاری که دائماً می‌شنویم، بر نداشته‌های شما متمرکز هستند. آن‌ها بر روی آن‌چه شکست‌ها و کمبودهای شخصی خود می‌دانید انگشت می‌گذارند و همان‌ها را با تاکید به خودتان برمی‌گردانند. شما دربارۀ بهترین راه‌های پول‌ درآوردن اطلاعات کسب می‌کنید زیرا احساس می‌کنید به اندازۀ کافی پول درنمی‌آورید..


از #هنر_ظریف_بی‌خیالی

به‌زودی از
#نشرکرگدن
@eudemonia

"تو مسٶول گُلتی"
ضمناً مسٶول خودتم هستی

@siavashnikpoor

پذیرش چیست؟ #تمایل و #ایجاد_فضا

‍ منظور از پذیرش در درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد چیست؟
علی فیضی
برگرفته از دورۀ آموزشی با دکتر راس هریس
هدف درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به زبان ساده خلق یک زندگی غنی، کامل و پرمعنی در حالی است که درد ناگزیر حاضر در آن پذیرفته می‌شود. چه نوع دردی در زندگی وجود دارد که هیچ‌کدام از ما اگر به مقدار کافی زندگی کنیم گریزی از آن نداریم؟ همگی ما شکست، ناامیدی، طرد شدن و فقدان را تجربه می‌کنیم و این چیزها دردناک هستند. همۀ ما تعرض و تنش را در روابطمان تجربه می‌کنیم. فرقی نمی‌کند که این روابط چقدر عالی باشند دیر یا زود ناراحتی و ناخشنودی را در آنها ملاقات خواهیم کرد. همۀ ما ترس، اضطراب ، شک و سوءظن را تجربه می‌کنیم. ما با فقدان از همه نوع آن از فقدان پول گرفته تا از دست دادن سلامتی، شغل یا روابط روبه‌رو می‌شویم. ما زخمی شدن، آسیب‌دیدن و بیماری را تجربه می‌کنیم. پس اگر می‌خواهیم زندگی غنی، کامل و معناداری داشته باشیم باید در وجود خود فضایی برای همۀ هیجان‌های طبیعی زندگی و نه صرفا انواع خوشایند آن باز کنیم. متاسفانه فرهنگمان به ما خوب نمی‌آموزد که چطور با درد ناگزیر زندگی کنار بیاییم. یک شیوۀ کارآمد در برابر این درد پذیرش آن است. وقتی از پذیرش صحبت می‌کنیم منظورم تحمل کردن، تسلیم شدن یا بی‌خیال شدن یا دوست داشتن و خواستن درد نیست. زندگی پر از درد است و وقتی از پذیرش این درد صحبت می‌کنم منظورم یک راه‌حل بنیادین و متفاوت برای پاسخ دادن به افکار، هیجانات و خاطرات دردناک است. نوعی پاسخ دادن که به شما این توانایی را می‌دهد که بدون درگیر شدن با آن تجربه‌های دردناک آنها را خوب حس کنید؛ اجازه بدهید بدون این که نشاط زندگی شما را خشک کنند از وجود شما بگذرند و شما را از مسیرهای ارزشمند زندگی‌تان منحرف نکنند. وقتی این نوع جدید پاسخ دادن به درد خود را یاد گرفتید دست و پا و دهنتان آزادتر می‌شود تا با ارزش‌های خودتان تماس پیدا کنید و بیشتر و بیشتر شبیه آن کسی که دوست دارید بشوید رفتار کنید و مشغول انجام اقداماتی بشوید که واقعا برای شما مهم هستند. این گونه نوعی از زندگی رامی‌سازید که غنی، کامل و معنادار است.
مراقب استفاده از واژۀ پذیرش باشید
پذیرش چیزی است که خیلی از افراد در مورد دچار سوء تفاهم می‌شوند و بنابراین واژه‌ای است که خیلی شما را تشویق نمی‌کنم در کار با درمانجوها از آن استفاده کنید. چرا؟
خیلی از افراد پذیرش روان‌شناختی را با دوست داشتن یا خواستن یک تجربه ناخوشایند یا تسلیم شدن به آن اشتباه می‌گیرند.
پس واژه‌های جایگزینی که می‌توانید به جای پذیرش استفاده کنید باز کردن یک فضا برای تجربه نامطلوب، اجازه دادن به حضور تجربه ناخوشایند در ذهن و بدن، اجازه دادن به این که تجربه ناخوشایند برای خودش بیاید و برود، نگه داشتن آرام تجربه ناخوشایند یا رها کردن مبارزه با تجربه ناخوشایند است.
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

نشان اهل خدا عاشقی‌ست، با خود دار
(که در مشایخِ شهر این نشان نمی‌بینم)

@eudemonia

#پیشنهادموسیقی:
قطعه‌ی نهنگ از گروه موسیقی روسیِ iday که در آن از صدای نهنگ ۵۲ هرتزی که نیویورک‌تایمز آن را «تنهاترین نهنگ دنیا» خواند هم استفاده شده است. محدوده‌ی صوتی آواز نهنگ‌های آبی بین ۱۵ تا ۲۰ هزار هرتز است، اما آواز این نهنگ ۵۲ هرتزی است که نهنگ‌های دیگر نمی‌توانند بشنوند و بشناسند و به همین دلیل دو دهه‌است که تنها مانده است. داستان آشنایی است.
@jalaeipour

توضیحات تکمیلی و صدای اصلی این نهنگ را می‌توانید در این لینک بخوانید و بشنوید. (گویا عدد «هزار» در توضیحات بالا هم زائد است)
https://goo.gl/5q5G7U

نجات یک گربه در یکی از مسیل‌های تهران توسط آتش‌نشانان دوست‌داشتنی.
سال‌ها تلاش حامیان حیوانات باعث شده تا دیگر کسی به راحتی از کنار این صحنه‌ها عبور نکند.

@eudemonia

#به‌زودی_زود

▪️«هنر ظریف بی‌خیالی» به کتاب‌های آموزش هرس کردن درختان می‌ماند. با این تفاوت که به جای درخت، زندگی‌تان را هرس می‌کنید.

▪️عمر و توانایی انسان محدود‌تر از آن است که بخواهد به همه چیز اهمیت بدهد. باید بی‌خیالِ خیلی چیز‌ها شد. اما چگونه تعیین کنیم به چه چیزهایی اهمیت دهیم و بی‌خیالِ چه چیز‌هایی شویم؟ این کتاب تلاش می‌کند به سوالاتی از این قبیل پاسخ دهد. چرا که هر چه جهان پیچیده‌تر می‌شود، درک مفاهیمی مثل شادکامی که به نظر ساده می‌نمایند به شدت سخت می‌شود.

▪️مارک منسون، نویسندۀ کتاب، تلاش می‌کند از طریق مواجهه‌ای صادقانه با ترس‌ها، مشکلات و انتظارات‌مان و همچنین با به چالش کشیدن مفاهیمی مانند شادکامی، امید و مرگ، از خلال داستان‌های جذابی که بعضی‌شان از زندگی شخصی‌اش نشئت گرفته است، دیدگاه جدیدی را به خواننده منتقل کند.

▪️کتاب «هنر ظریف بی‌خیالی» رتبۀ اول را در کتاب‌های پرفروش نشریه نیویورک تایمز داشت و در عرض یک سال بیش از سه میلیون نسخه از آن به فروش رسید و به بیش از بیست‌و‌پنج زبان دنیا ترجمه شد.
#به‌زودی_زود

@eudemonia

شخصاً برای هر کار مزخرفی می‌توانم توجیه بتراشم غیر از غُرزدن.

@mashghesiah

دربارۀ فواید و مضرات کم‌رویی

▪️کتاب جو موران، «آدم‌های کم‌رو»، هم تاریخچۀ جامعی است از مسئلۀ کم‌رویی و هم کتابی است در دفاع از این مسئله

▪️داروین در شگفت مانده بود که چرا گونۀ انسان باید خصلتِ عجیبی مثلِ کم‌رویی داشته باشد. به نظر نمی‌رسد حیوانات چیزی شبیه کم‌رویی را تجربه کنند، حتی انسان‌های بدوی هم چیزی به نام کم‌رویی ندارند، اما دنیای متمدن پر بود از آدم‌های کم‌رویی که معاشرت با دیگران را سخت می‌یافتند و در جمع‌ها دست‌وپایشان را گم می‌کردند. بدین‌منوال، آیا می‌شود گفت کم‌رویی پدیده‌ای است مدرن؟ از این گذشته، احساسی خوب است یا بد؟ مفید یا مضر؟

▪️مانور هایملیک (کشش شکمی) نزدیک به پنجاه سال قدمت دارد. این اقدام درمانی توسط دکتر هنری هایملیک پدید آمد و چون جان بسیاری را از مرگ نجات داده است، اقدامی ارزشمند تلقی می‌شود. اما شاید این مانور به‌اندازۀ کافی هم موفق نبوده است. این مانور ساده و عالی یک عیب بزرگ دارد: کسی که در معرض خفگی قرار دارد، قبل از اینکه کسی بتواند کمکش کند، باید با سروصدا به دیگران بفهماند که در حال خفگی است. بسیاری از افراد اصلاً تمایل ندارند چنین کاری کنند.

▪️دکتر هایملیک با افسوس بیان می‌کند که چگونه «گاهی اوقات» سرشت آدمی می‌تواند تهدیدی برای زندگی خود او شود؛ «کسی که در معرض خفگی است از اینکه در این مخمصه گیر افتاده خجالت‌زده می‌شود، برمی‌خیزد و بدون جلب هیچ توجهی محیطی را که در آن است ترک می‌کند، می‌میرد و یا اینکه به مغزش آسیب‌های دائمی وارد می‌شود.»

▪️اتفاق بدی در حال وقوع است، نگذار دیگران آن را ببینند، تو باعث شرمندگی آن‌ها و خودت خواهی شد: این تکانه‌ای است که اثری کاملاً معکوس دارد و درک آن به‌نحو فوق‌العاده‌ای آسان است. خودآگاهی چیز قدرتمندی است. بااین‌همه، حتی در جنون‌آمیزترین و هولناک‌ترین لحظات نیز چیزهای بسیاری وجود دارد که به نظر می‌رسد مطلوب‌تر از الم‌شنگه‌به‌پاکردن است.

▪️کم‌رویی، این احساس یگانه که شامل چیزهای متفاوتی است _ازجمله دستپاچگی، کم‌جرئتی، ترس از طردشدن، بیزاری از ایجاد مزاحمت_ علی‌رغم شیوع بسیارش، همچنان رازآلود و مبهم است. آیا کم‌رویی صرفاً یک احساس است؟ آیا وضعیتی است حاکی از شخصیت افراد؟ آیا شکلی از اضطراب است؟ کم‌رویی، اگرچه برای برخی همراهی همیشگی است و غلیانات و علائم آن حاکی از نوع سختی از یک بیماری مزمن است، می‌تواند حتی بر اجتماعی‌ترین و مقبول‌ترین افراد به‌یکباره، بدون هیچ هشداری، مستولی شود. وقتی در آسانسور با غریبه‌ای روبه‌رو می‌شوید، این حس می‌تواند در لبخندی بی‌صدا آشکار شود؛ یا درست قبل از اینکه پرده‌های نمایش کنار رود، در دستان خیس از عرق، دل‌آشوب و تهوع و میل به فرار به هر جای دیگری غیر از مکانی که در آن هستی بروز و ظهور پیدا کند. یا می‌تواند در احساس خفگی در گلو، بسته‌شدن راه نفس، سرگیجه یا این حس که همه به تو زل زده‌اند ظاهر شود. در این شرایط، تنها چیزی که می‌خواهی این است که از شر همۀ این‌ها خلاص شوی.

▪️برای بعضی از ما، کم‌رویی مهمان ناخوانده‌ای است که گه‌گاه سروکله‌اش پیدا می‌شود. موران استدلال می‌کند که کم‌رویی _هرچند اغلب اوقات خودش انتخاب می‌کند که آشکار شود و عملاً کسی که آن را تجربه می‌کند هیچ قدرتی در رد آن ندارد_ همان‌قدر که می‌تواند بلا باشد می‌تواند یک مزیت نیز باشد. افراد کم‌رو اغلب فکور و بعضاً باهوش هستند.

▪️آن‌ها معمولاً نسبت‌به نیازها و نگاه خیرۀ دیگران حساس‌اند. مشکل اینجاست که آن‌ها در جهانی به سر می‌برند که علی‌رغم شیوع گستردۀ کم‌رویی، صبر و تحمل بسیار کمی در برابر آن وجود دارد.

▪️مورانِ بریتانیایی خودش را در زمرۀ کم‌روها قلمداد می‌کند، ازاین‌رو آگاه است که کم‌روبودن در این دنیای فضل‌فروشِ متکبر چه مصائبی دارد.
@eudemonia
متن کامل:
http://tarjomaan.com/barresi_ketab/8565/

دربارۀ فواید و مضرات کم‌رویی
نسخۀ صوتی
@eudemonia

#منتشر_شد

هنر ظریف بی‌خیالی، نوشتهٔ مارک منسون، ترجمهٔ رشید جعفرپور، ویراستهٔ بابک عباسی، #نشر_کرگدن

@kargadanpub
@eudemonia

«ملاقات دو شخصیت مانند تماس دو ماده‌ی شیمیایی است: اگر واکنش شیمیایی رخ بدهد هر دو دگرگون می‌شوند.»
کآرل گوُستآو یوُنگ
روان‌شناس سوییسی و پایه‌گذار روان‌شناسی تحلیلی

تصویرگر: لوُک اِسکری‌وِن
Luke Scriven
انتشارات آنگاه
@angahbooks

▪️حقیقت دارد که ما هرگز هم را ندیده‌ایم اما من می‌دانم که تو حالا کجا ایستاده‌ای و چه روزگار دشواری را تجربه می‌کنی زیرا خودم زمانی همین جا بوده‌ام که تو این روزها در آن ایستاده‌ای. زمانی که نوشتن دربارهٔ طلاق به من پیشنهاد شد با خنده به دوستی گفتم که من یقین دارم برای نوشتن در این مورد صلاحیت دارم زیرا هم تجربه‌اش کرده‌ام و هم در جایگاه مشاور با آدم‌هایی روبرو شده‌ام که روایت‌های متفاوت خودشان را از جدایی داشته‌اند. پشت خنده‌ام اما اندوهی بود، اندوهی هست.
▪️آن ماه عسل کوتاه‌مدت پس از وقوع طلاق که تمام ‌شود ناگهان فرد خویش را با دیگ درهم‌جوشی از عواطف متفاوت و متلاطم روبرو می‌بیند. دل‌تنگی، اندوه، خشم، انکار، درد به تناوب در جان انسان جا عوض می‌کنند و هر کدام چالش خاص خود را به دنبال خواهند داشت. این میان هرچند بسته به این‌که طلاق خواست کدام یک از طرفینِ جدایی بوده، عواطف متفاوتی وجود خواهد داشت اما در نهایت دوران دشواری در پیش است، دورانی که طی آن در جهان بیرون نیز نجات‌دهنده‌ای در کار نیست.
▪️من نمی‌توانم میان تو و رنجی که می‌کشی دیوار شوم اما شاید به واسطه این چند کلمه کمک کنم بدانی پیش از تو دیگرانی نیز بوده‌اند که روزگار آنها را راهی ساخته تا تن به آتش بزنند، آدم‌هایی که توانسته‌اند سرانجام از تلخی بگذرند اما تلخ نشوند.
▪️مهم‌ترین چیزی که باید بدانی این است که انکار هیچ کمکی به تو نمی‌کند. درد، هر سطح و شدت و شکلی که داشته باشد، درد است و با نادیده انگاشتن درمان نمی‌شود. پشت هر دردی، یک زخم است و شفای این زخم محتاج شفقت و آگاهی است. خود زخمی‌ات را ببین، دردش را بفهم و بپذیر. این اولین قدم و حیاتی‌ترین گام است و تو را احتمالا از تمام مسکن‌های آسیب‌رسانی که خود را در آنها غرق ساخته‌ای رها می‌کند؛ از الکل، مواد مخدر، روابط متعدد بدون عمق، کار کردن دیوانه‌وار، پرخوری و هر چیزی از این دست که هر کدام قابلیت پدید آوردن زخمی تازه را دارند.
▪️تجربهٔ طلاق در تمام سطوحش آغشته به همین حس ناخواستنی بودن و طرد شدن است. در چنین موقعیتی دل آدمی آسمان زمستانِ تهران است: گرفته، آلوده، ابری و غم است که بر جان انسان می‌بارد: سنگین، بی‌رحم، مداوم. از اندوه نگریز، به اندوه نگریز. صبور بمان با خودت، خوشی‌های کوچک بیاب و در جستجوی خوشی‌های بزرگ مباش. آن‌که در زمستان هوای آفتاب تابستان را در دل بپروراند جز نومیدی نصیبی نخواهد داشت. جانت را روی همان خوشی‌های کوچک چتر کن تا شمع‌ وجودشان به رغم باران غم روشن باقی بماند، تا که تاریک نشوی. تاریکی چسبناک است. به روحت که چنگ انداخت دیگر به سادگی رهایت نمی‌کند. تنفر، خواست انتقام، تمایل به تلافی، یک به یک به سویت می‌آیند. مگذار تباهی بر تو مسلط شود، آینده را فدای گذشته نکن. ما یقینا نور خورشید فردا را خواهیم دید اگر که شب ما را با خویش نبرده باشد.
▪️به آن صدایی که ملامت‌کنان مدعی است تو عمرت را پای رابطه‌ای ناکارامد تلف کرده‌ای گوش بده اما باورش نکن. زندگی درنهایت چیزی جز تجربه نیست و هیچ‌کس تضمین نکرده که تمام این تجربه‌ها الزاما خوشایند و خواستنی باشند. آدم‌ها را دیده‌ام که در سوگ تلف کردن بخشی از عمر خویش چنان باقی روزگار را سر کرده‌اند که تک‌تک روزهای‌شان را می‌توان هدر شده به حساب آورد. یکی از آنها نباش لطفا.
▪️ظرف سالیان پس از جدایی با آدمهایی روبرو می‌شوی که تجربه طلاق در باور‌شان شبیه اثبات ناکارامدی و بی‌لیاقتی است. توقع ندارم هربار که با این کژی روبرو شدی اصلاحش کنی، حتی انتظار ندارم که اندوه جایی در دلت سکنی نکند اما واقعا می‌پندارم بی‌انصافی است که مجال دهی باختن- اگر که نامش را بشود این گذاشت- تحت تاثیر افرادی این چنین در درون جانت بدل به شکست لایزال شود، چنان که خودت را بازنده‌ای ابدی بپنداری. به یاد داشته باش شکست یعنی کسی بوده که جرات جنگیدن داشته است.
▪️مگذار آن آدم‌های نامربوط جرات زندگی کردن را از تو بگیرند. برای این کار باید بتوانی تجربه رابطه پیشین را درست و دقیق بررسی کنی. ضعف‌هایت را ببینی، اشتباهاتت را، کاستی‌ها و بدفهمی‌ها را و در جستجوی مسیرهایی برای جبران باشی، برای این‌که بدانی الگوی درست، انتخاب درست، رابطه درست حالا درون تو چه معنایی دارد. برای اثبات شایستگی‌ات عجول نباش، شتاب مکن که به جمیع ملامت‌گویان اثبات کنی تو آن آدمی نیستی که آنها می‌پندارند. رهای‌شان کن، با فکر‌شان، با جهل و ناچاری‌شان و به جایش روی خودت تمرکز کن، روی قابلیت‌ها و ضعف‌ها، خواسته‌ها و ناخواسته‌ها؛ زندگی خودش وقت درست مبارزه بعدی را نشانت می‌دهد، مبارزه‌ای برای ساختن و بهبود... تا یادم نرفته بگذار بگویمت که این نوشته اندوه را از دلم برد؛ اندوه یادآوری روزهایی که من نیز شبیه تو همین‌جا ایستاده بودم؛ جایی میان تلخی و تنهایی.
#امیرحسین_کامیار
@amirhkamyar

https://t.me/eudemonia

#منتشر_شد
آدم‌ها و تبلیغات تلویزیونی‌ از شما می‌خواهند باور کنید کلید رسیدن به یک زندگی شاد داشتن شغلی بهتر، یا ماشینی بزرگ‌تر، یا دلبری زیباتر یا وان حمام و استخر بادی برای بچه‌هاست. همه به شما می‌گویند راه رسیدن به یک زندگی بهتر در بیش‌تر و بیش‌تر و بیش‌تر خواستن است. بیش‌تر بخر، بیش‌تر داشته باش، بیش‌تر بساز. همیشه در معرض بمباران پیام‌هایی هستید که به شما می‌گویند صبح تا شب به همه چیز اهمیت دهید. به خریدن تلویزیون جدید اهمیت دهید. به داشتن تعطیلاتی بهتر از همکاران‌تان اهمیت دهید. به خریدن مونوپاد جنس اعلا برای سلفی گرفتن اهمیت دهید.
اما چرا؟ حدس من این است: زیرا اهمیت دادن به چیزهای زیاد برای کسب‌وکار خوب است.
البته کسب‌وکارِ خوب هیچ ایرادی ندارد، اما مشکل این‌جاست که اهمیت دادنِ بیش از حد، برای سلامت روانی شما مضر است. باعث می‌شود بیش از اندازه به چیز‌های سطحی و تصنعی وابسته شوید و زندگی‌تان را در تعقیب سرابی از شادکامی و رضایت تلف کنید. کلید رسیدن به یک زندگی خوب، نه در اهمیت دادن به چیزهای بیش‌تر بلکه در اهمیت دادن به چیزهای کمتری است، اهمیت دادن فقط به آنچه حقیقی، دردسترس و مهم باشد.
@eudemonia

فصلی از کتاب هنر ظریف بی‌خیالی

@kargadanpub