توتْ بی‌فلسفه خوردن

@Eudaemonia

اگر مثل من گاه از وضع موجود راضی نیستید و حسرت آن دوران طلائی را می‌خورید که آدمها بیشتر غم هم را می‌خوردند و کمتر جیب هم را می‌زدند؛ دوره‌ای که بعید می‌دانم هیچوقت وجود داشته‌باشد، فقط می‌دانیم در گذشته واقع شده، برای خودم و احتمالا برخی از شما یک پیشنهاد دارم.
هر روز دو کار فقط برای رضایت دیگران، بی آنکه خودشان بفهمند و مطلقاً بدون توجه به منافع شخصی انجام دهیم.
اینطور، یک اپسیلون به آن گذشته ایده‌آل - در معنای افلاطونی‌اش - نزدیکتر می‌شویم.
دستکم یک اپسیلون از وضع گاه مزخرف کنونی فاصله که می‌گیریم.
اگر موافقید دمتون گرم.

@mashghesiah

چرا خیانت به‌شدت آسیب‌زننده است، و آیا صمیمیتِ بعد از خیانت ممکن است؟
تحلیلی موشکافانه از خیانت، دکتر حسن حمیدپور، روان‌درمانگر 👇🏻👇🏻

چاپ اول «هنر ظریف بی‌خیالی» در مدت سه هفته تمام شد!

این استقبال گسترده، آن هم در اوضاع بحران‌زدۀ کنونی نشر، نشان از آن دارد که کتاب به‌درستی بر نیازها و مشکلات مبتلابه قشر تحصیلکرده و کتابخوان دست گذاشته است.

این کتاب با اتکا بر مبانی فلسفی و روانشناختی قدرتمندی نوشته شده است و امیدواریم بتواند کمک کند نقطۀ ثقل زندگی خود را بیابیم، به قول حافظ از «عهد سست و سخن‌های سخت خویش» بگذریم و برای خلق یک زندگی غنی و ارزشمند سبکبار شویم.

چاپ دوم هفتۀ بعد عرضه خواهد شد.
@eudemonia

در هفته‌ای که گذشت، به دعوت آقای محمدخانی عزیز، و به همراهی دکتر محمدابراهیم باسط و دکتر میثم سفیدخوش، در نشست نقد و بررسی کتاب «فلسفۀ دین و فلسفۀ قاره‌ای» در شهر کتاب صحبت کوتاهی داشتم دربارۀ مقایسۀ فلسفۀ دین تحلیلی و فلسفۀ دین قاره‌ای، که فایل صوتی‌اش را در پُست بعدی می‌گذارم.
@eudemonia
👇🏼

فلسفۀ دین تحلیلی و فلسفهٔ دین قاره‌ای: بحثی در فرافلسفۀ دین،
بابک عباسی
(۳۰ بهمن۹۷، مرکز فرهنگی شهر کتاب)


@eudemonia

"دیگران"مختصات ما را تعیین می‌کنند. که ما کجا ایستاده‌ایم. چقدر باهوشیم. چقدر زیبائیم. چقدر توانمندیم. تا کجا می‌توانیم پیش برویم. محدودیتهایمان کدامهاست. کجا باید تسلیم شویم. چه چیزهائی را باید بخواهیم. کِی خسته شویم. عاشق کی شویم. از کی بدمان بیاید. چه بخوانیم. کِی مریض شویم. چه‌وقت خوب شویم. کِی دکتر برویم. کِی بمیریم. کِی بمیریم.
و بگمانم، وقتی که عمیقاً درک می‌کنیم ترکیب امروزینمان دستپخت "دیگران" است، آنوقت شبح محو خودمان، خود خودمان را در انتهای جاده، گمشده در غبار می‌بینیم، شاید ببینیم، که اینهمه سال منتظرمان بوده. طفلک!
شاهد خاموش زندگی نکبت‌بار و مصنوعی و پلاستیکی‌مان بوده.
لبخندها و انتخابها و بیدارشدنها و خوابیدنها و تنفرها و خشمها و عشقها و زایشها و فرسایشهای پلاستیکی.



@mashghesiah

دوستانی که ماشین دارن،قبل روشن کردن ماشین چهار طرف ماشینو با پا بزنین شاید ی گربه خوابیده باشه(تو هوای سرد به همین ماشین های گرم پناه میارن).

❄️ @Cat_Fun 🐾

یکی از ایده‌های جالب و عمیقی که قبل از اکت هم سابقه داشته است ولی در اکت به‌صورتی پررنگ طرح می‌شود، این است که تلاش برای #اجتناب از عواطف منفی باعث تشدید این عواطف خواهد شد (و از آن سو، #تمایل به تجربۀ عواطف منفی دست‌کم می‌تواند از شدت آن‌ها بکاهد). در این ویدئو #راس_هریس می‌کوشد با یک آزمایش فکری این حقیقت را نشان دهد.
@eudemonia

گزارش روزنامهٔ اعتماد از نشست «فلسفهٔ دین و فلسفهٔ قاره‌ای» در مرکز فرهنگی شهر کتاب(۳۰ بهمن ۱۳۹۷)
@eudemonia

اندک آرامشی در واپسین ساعات روزی پا در گریز

اندک آرامشی در فاصله روزها

تا دیروز شکل گرفته
به فراموشی سپرده نشود

و فردا
به هیات امروز فراز آید.

#مارگوت_بیکل_شاملو

@Eudaemonia

آیا حیوانات هم دارای حق هستند؟

(عکس از خانم سمیه فرجی)

@kargadanpub

🔹گفت‌وگویی با تام ریگان (فیلسوف اخلاق و پدر حقوق حیوانات)🔹

حق حیوان؛ خطای انسان
(روزنامۀ ایران، ترجمه فرزانه اسکندریان)
بخش اول

به تازگی نشر کرگدن کتابی از «تام ریگان» فیلسوف اخلاق و استاد دانشگاه کارولینای شمالی، تحت عنوان «درآمدی بر فلسفه اخلاق؛ حق حیوان، خطای انسان» منتشر کرده که با قلم بهنام خداپناه جامه فارسی به تن کرده است. به همین خاطر تصمیم گرفتیم گفت‌وگویی از تام ریگان با وبسایت The Animals’ Voice که چند ماه پیش از مرگش انجام و اخیرا منتشر شده است را در اختیار مخاطبان قرار دهیم.

*پروفسور ریگان، چگونه متحول شدید؛ چه چیزی باعث شد که نگاهتان به حیوانات تغییر کند و حقوق آنان در مرکز توجه‌تان قرار گیرد؟

در دوران تحصیل هوشِ یادگیری نداشتم. در کمال تأسف باید بگویم برای تفریح به ماهیگیری می‌رفتم و در مدرسه با اشتیاق، حیوانات را کالبدشکافی می‌کردم. به باغ وحش و سیرک علاقه داشتم. حتی، برای همسرم کلاهی از پوست سمور خریدم. در آن دوران، بینایی داشتم، اما نمی‌دیدم. شنوایی داشتم، اما نمی‌شنیدم. حدودا در دهه سوم زندگی متحول شدم. (البته بگذارید داخل پرانتز بگویم که همسرم طی این تحول درونی در کنارم یا حتی یک قدم جلوتر از من بود). من هنگام جنگ با ویتنام در جنبش ضدجنگ فعالیت داشتم و به عنوان یک فیلسوف قصد داشتم مقاله‌ای انتقادی در این باب بنویسم. تا اینکه یک روز کتاب «داستان تجربیات من با راستی» گاندی را خواندم. این اثر زندگی‌ام را متحول کرد؛ نه به این دلیل که از همه جهات با گاندی موافقم. او صلح‌جویی تمام‌عیار بود و اعتقاد داشت خشونت در همه حال اشتباه است. در مقابل، من از طبقه کارگر هستم و این طرز تفکر چندان برایم قابل هضم نیست.

گاندی از جهت دیگری زندگی‌ام را تغییر داد. در حالیکه تلاش می‌کردم علیه خشونت به انسان‌ها در جنگ ویتنام فعالیت کنم، گفتمان او باعث شد از خودم بپرسم «حال چگونه می‌توان خشونت نسبت به موجودات دیگر به جز انسان را توجیه کرد؟ فکر می‌کنی حیوانات مرگ شیرینی دارند؟» به همین خاطر، به کشتارگاه رفتم و قطعه قطعه شدن حیوانات برایم ظاهری بسیار وحشتناک داشت. دیگر نمی‌توانستم هم فعال ضدجنگ باشم و هم از گوشت حیوانات مصرف کنم. هرچه بیشتر درباره خشونت علیه حیوانات در مزارع و آزمایشگاه‌ها فکر می‌کردم، قلبم بیشتر آزرده می‌شد. این تجربه عادات زندگی‌ام را تغییر داد.

*شما اساسا موضعی اخلاقی نسبت به حیوانات و حقوق آنها دارید. در کتاب «دفاع از حقوق حیوانات» موفق شدید دیدگاهی متقاعدکننده ارائه دهید. نخستین عکس‌العمل‌ها نسبت به این اثر که در سال 1983 منتشر شد، چه بود؟ آیا از آن زمان تا کنون، دیدگاه فیلسوفان و دانشگاهیان پیرامون حقوق حیوانات تغییری داشته‌است؟ به نظر شما، این نظریات اخلاقی چقدر با افکار عمومی و دروس مدارس ما هنوز فاصله دارد؟

فیلسوفان هیچگاه یکدیگر را بدون شرط تأیید نمی‌کنند. ما در درک مفهومِ لغات، سختگیری به خرج می‌دهیم و سعی داریم صحت و اعتبار پیش‌فرض استدلال‌ها را مشخص کنیم. پس باید بگویم همکارانم دیدگاه من یا فیلسوفان دیگر را بدون بحث و تردید تأیید نمی‌کنند. زمانی که در دهه 1970 آغاز به نگارش درمورد اخلاق و حیوانات کردم، در هیچ کدام از 3600 کالج و دانشگاه آمریکا، درس و واحدی به نام «حقوق حیوانات» وجود نداشت. اما امروزه تقریبا تمام دانشگاه‌ها این مبحث را تدریس می‌کنند و به بحث می‌گذارند. به هر حال، تغییری که در آمریکا رخ داد بسیار چشمگیر بود.

#اخلاقی

⏬ادامه دارد...
@IranVEG

🔹گفت‌وگویی با تام ریگان (فیلسوف اخلاق و پدر حقوق حیوانات)🔹

حق حیوان؛ خطای انسان
(روزنامۀ ایران، ترجمه فرزانه اسکندریان)
بخش دوم

نخست، این تحول از فیلسوفان و متفکران آغاز شد. کتاب‌ها و مقالات زیادی درباره تعهد اخلاقی ما نسبت به حیوانات نوشته شد. درست زمانی که ادبیات مناسبی شکل گرفت و متون زیادی درباره این موضوع در دسترس قرار گرفت، فیلسوفان مبحث «حقوق حیوانات» را به دروس دانشگاهی معرفی کردند. متفکران دینی نیز به همین ترتیب کار کردند و در حوزه خود به نتایج مشابهی رسیدند. متخصصان حقوقی در کنار تاریخ‌شناسان، جامعه‌شناسان، روانشناسان و مردم‌شناسان نظرات خود را اعلام کردند. منظور من این نیست که همه استادان و متفکران با حقوق حیوانات موافق هستند، بلکه می‌خواهم بگویم اکنون این موضوع، در کلاس‌های درس به بحث گذاشته می‌شود و محل تأمل دانشمندان قرار می‌گیرد. بنابراین، تغییرات در این حوزه عمیق بوده است که از تحول انقلابی، بدون پیشینه تاریخی، چیزی کم نداشت. منظور این است که ملت‌های گوناگون جهان در یک سطح قرار ندارند و آنچه که در آمریکا ثابت شده است لزوما در کشوری دیگر صحت ندارد. حتی دانشگاه‌های مختلف نیز همگون نیستند. اما باز هم باید گفت که هر چیزی یک فرایندی دارد که باید طی شود تا به تغییر برسد. یکی از کتاب‌های من به نام «قفس‌های خالی: مواجهه با چالش حقوق حیوانات» در چین ترجمه شده ‌است. بله، چین! به محض اینکه محتوای فلسفی مناسب و کافی در اختیار استادان چینی قرار بگیرد، تحولی مشابه در چین رخ خواهد داد. کشورهای دیگر نیز با همین روند روبرو هستند.

*شما معتقد هستید که باید قفس‌های حیوانات در جهان خالی شود، به عبارتی باید جهانی داشته باشیم که موجودات غیرانسانی را کالایی برای استفاده ندانیم. به نظر شما، دیگر وقتش رسیده است که بگوییم چراغ اخلاقیات در قبال حیوانات را باید در درونمان روشن کنیم؟

پیشتر نیز گفته‌ بودم، من مخالف صد در صد خشونت نیستم. برای مثال، اگر جان کودکان در معرض خطر باشد، و تنها راه نجات آنان استفاده از ابزار خشونت باشد، چه کسی از میان ما مخالفت خواهد کرد؟ من قصد داشتم بگویم نباید قفس را مانند گلدانی دانست و تصور کرد که می‌توانیم نگاهی یک طرفه به آن داشته باشیم؛ بلکه این نگاه را باید دوطرفه دانست. پیش از مطالعه کتاب گاندی، من هم نگاهی یک طرفه داشتم و معتقد بودم که حیوانات برای خوراک و پوشاک ما در این دنیا آفریده شده‌اند. اما وقتی گاندی آگاهی من را ارتقا داد، دیدگاهم نسبت به حیوانات تغییر کرد. همه چیز در اطراف ما به همان شکل قبلی هستند، اما وقتی دیدگاهمان تغییر می‌کند، آنها را متفاوت می‌بینیم، حیوانات تغییر نکرده بودند، این من بودم که متحول شدم و دیگر آنها را موجوداتی دوست‌داشتنی می‌دیدم، نه غذا، یا لباس! هدف من در طول سی سال این بود تا فرصتی را مهیا کنم که دیدگاه مردم را نسبت به حیوانات تغییر دهم. این روند در زندگی من اتفاق افتاد و می‌تواند برای بقیه انسان‌ها هم شکل بگیرد. به این تغییر خوشبین هستم.

#اخلاقی

منبع:
http://www.iran-newspaper.com/newspaper/item/497411

@IranVEG