🎧🤩 نمونۀ اجرا:
خوشی‌ها و ناخوشی‌های فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم و گوینده: رشید جعفرپور

در این گفت‌وگو، از جمله دربارۀ هوش هیجانی سخن گفتیم؛ از این که هوش عمومی (IQ) برای حفظ بقا و زیستن است و هوش هیجانی در خدمت خوب زیستن.

ویدئوی بالا مفهوم هوش هیجانی (یا هوش عاطفی) را بیشتر توضیح می‌دهد.

از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمهٔ شهاب غدیری

@eudemonia

درس‌های فلسفه‌ی باستان برای خوب زیستن 🔻

🗣 برای فیلسوفان یونان و رم باستان، قرار بود فلسفه نحوه‌ی زیستشان را دگرگون کند زیرا این فلسفه بود که ابزاری در اختیار انسان‌ها قرار می‌داد تا به کمک آنها شکوفا شوند، زندگی خوبی داشته باشند و از احساسات دردسرآفرینی که زندگی بسیاری را مختل می‌کند، اجتناب کنند. فلسفه برای این فیلسوفان کارکرد درمانی داشت، رشته‌ای بود که می‌توانست به ما کمک کند تا از رنج و اضطراب نالازمی که ناشی از نحوه‌ی نادرست دیدن و فهم جهان بود، رها شویم.

🗣 برای داشتن زندگی بهتر باید به جای امور بیرونی‌ای که تصور می‌کنیم باعث شادی ما می‌شوند، بر خودمان تمرکز کنیم: قضاوت‌هایمان، نحوه‌ی رفتارمان، چیزهایی که دنبال می‌کنیم و آنچه که برایش ارزش قائل‌ایم. پژوهش‌های روانشناختی معاصر درباره‌ی شادی و سعادت، این ایده‌ها را تأیید می‌کند. زمانی که فردی پول کافی برای برآورده ساختن نیازهای اساسی زندگی خود ندارد، افزایش درآمد تأثیر بسیار مهمی در میزان شادی او خواهد داشت اما پژوهش‌ها نشان داده‌اند که رسیدن به ثروت و آسایشی بیشتر از مقداری که نیازهای اساسی را به راحتی برآورده می‌کند در کمال شگفتی تأثیر چندانی بر شادی و سعادت افراد ندارد. بنا بر یافته‌های روانشناسی، مطمئن‌ترین راه برای تأثیر گذاشتن بر احساس شادی و سعادت، کار کردن بر روی رفتار و دنیای درونی است. در حالی که به نظر می‌رسد اهداف بیرونی برای رسیدن به ثروت و شهرت هرگز حقیقتاً محقّق نمی‌شوند، آموختن اتخاذ نگرشی خوشبینانه‌، اجتماعی، قدرشناسانه، مشفقانه و انعطاف‌پذیر موجب می‌شود تا احساس خوشی و خرسندی در زندگی به شکل معناداری بهتر شود.

🗣 یکی دیگر از فنونی که این اندیشمندان به کار می‌بردند این بود که افکار و ایده‌های خود را به نحوی بیان می‌کردند که هنگامی که به آنها نیاز داشتند بتوانند به آسانی آنها را به خاطر بیاورند. برای مثال، اپیکتتوس برای آموزش انعطاف فکری، به شاگردان خود یادآوری می‌کرد که هر موقعیتی را می‌توان به اشکال مختلف تفسیر کرد: مسئله‌ای که می‌توان آن را حل کرد یا مانعی که امکان عبور از آن وجود ندارد. اپیکتتوس در اندرزها می‌نویسد: «به هر چیز از دو منظر می‌توان نگاه کرد ... اگر برادرت با تو رفتار نامناسبی دارد، سعی که از این منظر به آن نگاه نکنی که او در حق تو ظلم می‌کند بلکه از این منظر نگاه کن که او برادر توست و با هم بزرگ شده‌اید...»
اپیکور نیز می‌کوشید با کمک بیاناتی موجز و به‌یادماندنی به پیروانش آموزش دهد که قدرشناس باشند و آنان را تشویق می‌کرد تا به جای تمرکز بر چیزهایی که ندارند یا واقعاً به آن نیاز دارند به چیزهایی توجه کنند که از داشتنشان لذت می‌برند:
«اگر می‌خواهی کسی را ثروتمند کنی، بر چیزهایی که دارد اضافه مکن بلکه میل به بیشتر داشتن را از او بگیر.»

@NashrAasoo 💭

کالایی شدن معنا در زندگی روزمره-فردین علیخواه/دانشگاه شیراز

چرا ما عاشق می‌شویم؟
#فلسفه‌ورزی، #عشق، #افلاطون، #شوپنهاور، #راسل، #بودا، #دوبووار، #TedEd

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂

🎉🎉 اولین کتاب صوتی نشر کرگدن منتشر شد.
برای دسترسی به فایل صوتی این کتاب به نرم‌افزار کتابخوان طاقچه مراجعه کنید.
لینک دسترسی به کتاب صوتی:
https://bit.ly/2QLoy3H

اطلاعات کتابشناسی:
خوشی‌ها و ناخوشی‌های فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم و گوینده: رشید جعفرپور
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۱۰۲
قیمت نسخۀ کاغذی: ۱۸۰۰۰ تومان
قیمت نسخۀ صوتی: ۱۴۰۰۰ تومان

#نشر_کرگدن
#کتاب_صوتی
#نرم‌افزار_کتابخوان_طاقچه
#خوشی‌ها_و_ناخوشی‌های_فرزندآوری
#آلن_دوباتن
#رشید_جعفرپور
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_دوباتن
#مدرسه_زندگی

@kargadanpub 🦏

اشاره
بابک عباسی: در مقام تماشاگر علاقه‌مند صحنۀ سیاست، مدتی است به این نتیجه رسیده‌ام که نزاع میان دو اردوگاه بزرگ فکری-سیاسی اصلاح‌طلبان و محافظه‌کاران (با زیرشاخه‌های گوناگونشان و عنوان‌هایی که خودشان دوست دارند به خودشان بدهند) در دهه‌های اخیر زیاده فرسایشی شده و حالیا به بن‌بست رسیده است - و عجیب است که هر گروه همچنان خیال می‌کنند با بردن بازیِ انتخابات اوضاع را بهتر خواهند کرد.
شاید بشود –بنا به مشاهدات- ناامیدی و دلزدگی نسبتا گستردۀ مردم برای مشارکت در انتخابات‌ها را نیز شاهدی بر این مدعا به حساب آورد (فارغ از اینکه سهم هر یک از جناح‌های سیاسی را در این امر چه قدر بدانیم).

در چنین اوضاع و احوالی، اخیرا گفت‌وگویی خواندم که به نظرم رسید حرف تازه‌ای دارد.
اکنون، در مقام کسی که دغدغۀ زندگی نیک و خیر عمومی را دارد، و در مقام یکی از ذینفعان عرصۀ حکمرانی ایران، به گمانم سخنان دکتر احمد میدری (در ادامه) افزون بر تأثیری که ممکن است بر نگاه ما به انتخابات ریاست جمهوری بگذارد، بسیار بسیار مهم‌تر از آن، بذر گفتمانی جدید را در خود دارد و پیشنهادی است برای خروج از بن‌بست گفتمانی و عملی موجود در عرصۀ سیاست ایران، و حتی- پا از گلیم خویش فراتر می‌گذارم- خیال می‌کنم شاید متضمن پیشنهادی باشد برای آشتی ملی.
امیدوارم با مشارکت اهل نظر و متخصصان، این ایده پخته‌تر و سنجیده‌تر و عملی‌تر شود.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

نیروهای اجتماعی برای توسعه با حاکمیت ائتلاف کنند

احمد میدری از تجربۀ متفاوت صفویه و پهلوی در نسبت حکومت و گروه‌های مدنی می‌گوید

حکومت فراگیر و روشنفکران دولت‌ساز

🔹دود تشکل‌زدایی از جامعه در نهایت به چشم حاکمیت می‌رود. به‌عبارت دیگر حذف نیروهای سیاسی برای هر حکومتی شدنی است: حکومت‌ها می‌توانند نیروهای سیاسی را منزوی سازند، آنها را به زیرزمینی تبدیل کنند یا منفعل سازند، اما هرگاه نیروهای سیاسی بی‌تشکل شوند و تشکل‌زدایی صورت گیرد، امکان غافلگیری بیشتر می‌شود. تشکل نداشتن نیروهای اجتماعی حکومت‌ها را غافلگیر می‌سازد.

🔹 سنت حکومتداری باید به حکومت فراگیر تبدیل شود و سنت روشنفکری از دولت‌ستیزی به دولت‌سازی تغییر یابد. نقطهٔ آغاز نیز تغییر در سنت روشنفکری است. شیوه اصلاح امور در سنت روشنفکری از اواخر قاجار تاکنون مشروعیت‌زدایی از حکومت بوده است که حکومت را به سوی سرکوب روشنفکر برای حفظ بقای خود سوق داده است.

🔹اگر خواستار قوی شدن دولت، کارآمدترشدن بوروکراسی، افزایش توانایی حل مساله، افزایش مشروعیت و مقبولیت و در نهایت توسعه و بهروزی ایران هستیم، همه طیف‌ها و طرف‌ها، باید بدانند که نخست؛ نیروی مقابل آنان هیچگاه حذف‌شدنی نیست و دوم اینکه چنین اهدافی با مشارکت همهٔ بازیگران یا همان فراگیری سیاسی حاصل می‌شود. در غیر این صورت، تداوم بازی حذفی توانایی حل مساله را کاهش می‌دهد و ظرفیت‌های مادی و معنوی ایران برای دستیابی به کامیابی را محدود و محدودتر می‌کند.

🔹 امروزه هم ما به ایدئولوژی‌ای از سوی روشنفکران نیاز داریم که بتواند در کنار حکومت بودن و اصلاح امور را توضیح دهد و این مرزبندی‌های سیاسی بازتعریف شود.

متن کامل در لینک زیر:
https://bit.ly/3bQsV4q

#حکومت‌فراگیر | #روشنفکران‌دولت‌ساز

@meidari
@eudemonia

🔆 فرستۀ دیروز را به دلیل اهمیتی که داشت (یا خیال می‌کردم دارد) برای تعدادی از دوستان و کارشناسان و صاحب‌نظران، از طیف‌های مختلف فکری، که برخلاف خودم دستی بر این آتش و پوستی در این بازی دارند، فرستادم تا نظر و ملاحظاتشان را بدانم. حاصلْ واکنش‌ها و بازخوردهایی از سر علم و تأمل و گاه از سر سوءتفاهم بود -که آن هم دور از انتظار نبود. اما هر چه بود به نظرم نکات تامل‌برانگیز و پرفایده‌ای طرح کردند که تصویرِ بخش مهمی از میدان را بازمی‌نماید. به نظرم رسید حالا که تا اینجا آمده‌ایم، خوب است گزیده‌ای از آن نظرات و به اصطلاح امروزی کامنت‌ها را هم با کسب اجازه از صاحبانشان و به‌تدریج منتشر کنم، به این امید که نزد اهلش شنیده شود. از همهٔ دوستانی که آن نوشته را خواندند، نظر دادند یا ندادند، بسیار تا بسیار متشکرم.
بابک عباسی

@eudemonia

در پاسخ به: https://t.me/eudemonia/1621

دکتر بیژن عبدالکریمی (استاد فلسفه):

سلام. با آقای میدری کاملا موافقم. اما روزگار ما روزگار ظهور جامعه توده‌ای و طغیان توده‌هاست. توده‌ها و پوپولیسم همه جا را فتح کرده و بر روی هر ایدهٔ سازنده‌ای پنجه می‌کشد.
اما مسئله اینجاست که جامعهٔ روشنفکری و اپوزیسیون ما هم خیلی از این جامعه گله‌ای فاصله ندارد و این جامعه و روشنفکرانش پیوسته همدیگر را بازتولید می‌کنند و در یک فضای Hyperreality (فراواقعیت) حقیقت و واقعیت برایشان مثل روز روشن است و هر کس در این فضا به طرح پرسش پرداخته و اندکی دعوت به تردید کند، همچون زامبی‌ها به او حمله‌ور می‌شوند. به نظرم بحث بسیار خوبی را راه انداخته‌اید. اگر تبدیل به یک چالش شود بسیار مفید است.

@eudemonia

🎥 نجات رلف!

🔅 رلف نمونه‌ی یک خرگوش آزمایشگاهیه، یکی از هزاران هزار حیواناتی که داستان‌شون گفته و شنیده نشده، حیواناتی که به‌خاطر الزامات قانونی برخی کشورها برای آزمایش‌های سم‌شناسیِ محصولات آرایشی‌بهداشتی و مواد تشکیل‌دهنده‌شون رنج می‌کشن و درنهایت کشته می‌شن.

🔅با اینکه اتحادیه‌ی اروپا از سال ۲۰۱۳ تولید و فروش محصولات آرایشی‌بهداشتیِ آزمایش‌شده روی حیوانات رو ممنوع کرده، کشورهای زیادی هستند که رعایت نمی‌کنند. متأسفانه بسیاری از این محصولات در کشورما هم خریدار داره.

🔅 روزبه‌روز روش‌های جایگزینی برای آزمایش‌های حیوانی عرضه می‌شه که از دقت سنجش و پیش‌بینی بالاتری برخوردارن و روزبه‌روز داره آشکارتر می‌شه که آزمایش روی حیوانات جزو رویّه‌های زنگارگرفته‌ی سنجش ایمنی محصولات مصرفیِ انسان‌هاست.

🔅اگر مایل به دانستن بیشتر درباره‌ی مسائل آزمایش حیوانی و مصائبش برای حیوانات و انسان‌ها هستید مطلبی را که یکی از فصل‌های کتاب عادی‌سازیِ امر تصورناپذیر: اخلاق استفاده از حیوانات در پژوهش، به قلم عایشه اختر، عضو سازمان غذا و داروی آمریکا است را اینجا بخوانید.

🌾 @Sedanet
🌾 @noanimaltestin

در پاسخ به: https://t.me/eudemonia/1621

دکتر محسن محبی (استاد حقوق):

سلام این مشکلی که دکتر میدری میگوید درست است.
اما علت؟
۱. تعطیل و تضعیف شیوه منورالفکری مشروطه و نیز از دست رفتن جاذبه‌های آن برای نسل بعد از مشروطه بویژه بعد از قاجار و روی کار آمدن رضا خان که به‌جای ادامه سنت فکری مشروطه، رفتند سراغ ویرانه‌ها و مواریث باستانی. میخواستند مدرنیته را از درب خانه همایونی وارد کنند! گرچه نقش عوامل داخلی و خارجی در آن روزگار روشن است اما حسنات و سیئات رضاشاه هنوز بدرستی نقد نشده.

۲.‌نفوذ و جاذبه کمونیسم و پیروزی انقلاب اکتبر و به تبع آن حزب توده و رواج بعض شیوه‌های افراطی من‌جمله رمانتیسم استالینیستی، یک دوگانه کاذب ایجاد کرد بین دولت و ملت:
جریان روشنفکری که از همان جریان توده‌ای و چپ‌زده برخاست و دشمن دولت شد یک طرف، و دولت هم طرف دیگر.‌

اما هنوز خُردک شَرَری وجود داشت کما اینکه مجلس به دکتر مصدق رای تمایل داد و دولت ملی روی کار آمد و نفت را ملی کرد - که گرچه بیشتر نماد مبارزه با استعمار خارجی بود اما الحق نماد تفکیک قوا و حکومت قانون در دولت مشروطه هم بود - اما دریغا دولت لیبرال دکتر مصدق را با کودتا ساقط کردند و نشد که بشود!
یکبار دیگر تجربه شکست ... و به قول فرزانه‌ای گذشته در هیچ و سنت در خاک؟!

به جز خلیل ملکی که به اصلاح عقیده داشت و با انقلاب مخالف بود و حتی رفت با شاه ملاقات کرد و آماج تهمت چپ‌ها و توده‌ای‌ها و حتی جبهه ملی سوم در دولت دکتر امینی (دهه ۱۳۴۰) شد و متهم شد که با دربار ساخته، بقیه عقیده داشتند که هر روشنفکری که با دولت کار کند یا کمک کند به بهبود کارها، لابد ساواکی است و ضد خلق است و ...

دولت بیسواد اعلیحضرت زن‌باره مَشنگ و متوهم شاه نگون‌بخت هم عقلش به این چیزها نمیرسید و توسط مشتی متملق احاطه شده بود و درها را برای دیالوگ با اهل فکر و نظر بسته بود ...

نتیجه؟
قطع رابطه فکر با قدرت!
و نتیجه انقطاع ارتباط؟ یک جنبش کور بر اساس یک تجربه تاریخی شیعیِ دربسته و ناسُفته به رهبری روحانیت و البته با شرکت سهامی همان روشنفکران چپ‌زده متوهم که دنبال تلفیق و اتحاد پرولتاریا بودند با مستضعفین بر اساس رسوبات تعالیم چپ!

میشود پرسید چرا این‌طوری شد و چرا ملت پس از مشروطه رستگار نشد؟ هر علتی در کار بود مگر کار انگلیس‌ها! دهها علت داخلی و خارجی دست اندر کار بوده و هست. غفلت شاه از الزامات الگوی دولت پاترومینال مدل صفوی در ایران به کنار، دست خارجی‌ها؛ جهل داخلی‌ها، بیسوادی روشنفکران و چپ‌زدگی مفرط آنها و روحیات ایرانی و فقد یا ضعف فرهنگ کار دسته جمعی یا حزبی نزد ایرانیان و ... همه به کنار. سخن همان است که آن مرد پس از ترورش از روی ویلچر گفت: مشروطه ما ناتمام است. هنوز باید شعار حکومت قانون و تفکیک قوا احیا شود.

@eudemonia

در پاسخ به https://t.me/eudemonia/1621

دکتر ایمان فانی (مترجم و مدیر سایت مدرسهٔ زندگی فارسی):

چرا انتظار همراهی از روشنفکران در یک وفاق یا آشتی ملی، توقعی بیجا است؟

۱-روشنفکر اساسا به فردگرایی و استقلال رای می‌بالد و ضمن آنکه سخت مواظب است مخالف احساسات عوام قدمی برندارد، عملا حاضر نیست با شهروند عادی در یک جایگاه فکری دیده شود.

۲-روشنفکری بجای آنکه رسالتش را کشف الگوهای تازه و تبیین آن برای جامعه قرار داده باشد و در این راه برای خود درجه آزادی، امکان تغییر موضع یا دریافت نو قائل شود، صرفا تقابل با حکومت وقت را به عنوان یک شر مطلق و غیرضروری در دستور کار دارد و هر چه اوضاع بدتر شود در پیش‌گویی «خود محقق شونده» خود راسخ‌تر می‌شود. در واقع روشنفکری با عدم مشارکت در تاریخ و رسوایی‌های آن، یک برنده منفعل اما ابدی است.

۳-روشنفکری خاستگاه شناختی و علمی ناقص دارد و برای درک سیاست همیشه به فلسفه، ادبیات، تئاتر و نهایتا روانشناسی، علوم اجتماعی و اقتصاد رو می‌کند و از آموختن جغرافیای سیاسی که روشنگرترین دانش برای درک سیاست است، سر باز می‌زند.

۴-روشنفکری راستین و روشنی‌بخش در اوج شکوفایی یک تمدن زاده می‌شود نه آنکه خود زایندهٔ تمدن، فرهنگ یا دموکراسی باشد. همانطور که پرندگان خوشخوان در بهار می‌خوانند اما بهار را نمی‌آورند. اگر جز این فکر کنیم در واقع گاری را در جلوی اسب بسته‌ایم؛ در تمام طول تاریخ ابتدا یک واحد تمدنی یا امپراطوری نخست به پیروزی می‌رسد، سپس راهها را امن می‌کند، سپس تجارت به جریان می‌افتد و در نهایت کشور از جذب ادبا، شعرا، دانشمندان و هنرمندان بهره می‌برد. از عصر طلایی یونان تا امپراطوری مغول و صفوی و سلجوقی و عثمانی و بریتانیا و آمریکا همواره این یک امر ثابت بوده است. در واقع ترتیب وقایع در سیاست کلیدی‌ترین آموزه است.

@eudemonia

‍ در دفاع از روان‌شناسی و رواندرمانی

کم نیستند کسانی که از روان‌شناسی و روان‌شناسان انتقاد می‌کنند که چرا ساختارهای تبعیض‌آمیز و ظالمانه را رها کرده و یقۀ فرد را می‌گیرید که مشکل تویی، تو باید خودت را عوض کنی. اگر مضطرب شدی مقصر خودتی، اگر افسرده شدی هم تقصیر خود توست.
در مقام پژوهشگر فلسفه، به گمانم این نقد غیرمنصفانه و تا حد زیادی دچار مغالطه یا سوءتفاهم است. از قضا روان‌شناسان بزرگ و صاحب بینش اجتماعی (یک نمونۀ مثال‌زدنی‌شان‌: ویکتور فرانکل)، می‌خواهند کمک کنند فرد در این ساختارهای ظالمانه له نشود، انعطاف‌پذیری روانی‌ و تاب‌آوری‌اش را بالا ببرد تا بتواند در همین جهان ظالمانه مشارکت خوب و اقدام مؤثر داشته باشد.
شعار روانشناسان بزرگ همواره این بوده که شهامتی را در خودت بپرور تا آنچه را می‌توانی تغییر بدهی تغییر بدهی، اما آنچه را نمی‌توانی تغییر بدهی با تمرینِ گشودگی بپذیر (تا اولا در این میانه از پا نیفتی، ثانیا خدا را چه دیدی شاید آنچه پذیرفتی‌ اندک اندک زمان تغییرش هم فرابرسد)
ویدئوی زیر را ببینید، شاید کمک کند فضای این روزهای دنیا و مملکت و همچنین فضای این روزهای کانال خوب زیستن را تاب بیاورید!
بابک عباسی

چگونه در کشاکش بحران‌ها پخته و بالغانه رفتار کنیم

از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمه و زیرنویس: شهاب غدیری

@hamporseh
@eudemonia

خیلی وقت‌ها که ذهن‌ ما به شدت درگیر یک ماجرا و مساله‌ست، علتش اینه که در واقع داریم از یک مساله بزرگ‌تر، مهم‌تر و البته اضطراب‌آورتر دیگه، اجتناب می‌کنیم.
روان ما، انواع بازی‌ها رو راه می‌ندازه تا با مسائل و اضطراب‌های اصلی و ضروری زندگی‌مون مواجه نشیم.

این‌بار که متوجه شدید در مورد موضوعی، دچار مشغله‌ی ذهنی، نشخوار، نگرانی یا وسواس فکری هستید، از خودتون بپرسید آیا مساله‌ی مهم‌تری در زندگی ندارم که باید بهش بپردازم و حلش کنم؟




دکتر پرستو امیری
@engaarr
@engaarr
@engaarr

🎥 درس‌گفتارهای عدالت
👤 #مایکل_سندل
دانشگاه هاروارد
فیلم به همراه زیرنویس فارسی
تا جلسه هجدهم آپدیت شد

🔅درس‌گفتارهای عدالت از مایکل سندل در دانشگاه هاروارد بیش از هر چیز طرح سوال است و به نحوی سعی می‌کند در مورد مسایل اساسی و روزمره، ذهن ما را درگیرِ زوایای پنهانشان کند. از مثال‌های به نظر پیش پا افتاده شروع می‌شود و نشان میدهد در مقیاس بزرگتر هم، همان منطق و نحوه تصمیم‌گیری می‌تواند حکم فرما باشد و البته همیشه ماجرا به آن سادگی که فکر می‌کنیم نیست.

🔅خلاصه اگر تا حالا هیچ کدام از این قسمت‌ها را ندیده‌اید، نیم ساعت وقت بگذارید و قسمت اول را ببینید. مطمئناً از نحوه ارائه‌ی جذاب این موضوع‌ها لذت می‌برید.

🌐 دریافت جلسات و مشاهده آن در آپارات و یوتوب

🌾 @Sedanet

در پاسخ به https://t.me/eudemonia/1621

دکتر مقصود فراستخواه (استاد توسعه آموزش عالی):

کنشگر مرزی نظریه‌ای ایرانی است که مقصود فراستخواه آن را از مطالعات تاریخ معاصر ایران به دست آورده و توسعه داده است. کنشگر مرزی عاملی انسانی است که می‌کوشد در فاصله میان محدودیت‌های ساختاری ایران امکان‌هایی تازه کشف یا حتی خلق بکند. در مرزهای میان دولت وجامعه در تردد است. بین دیوان حکومتی و ایوان اجتماعی رفت‌وآمد می کند. هر چند محدودیت‌های جامعه مدنی در ایران به صورت مانعی جدی بر سر راه توسعه ایران درآمده است اما پس‌زمینه‌های فرهنگ وتمدن ایرانی از یکسو و پویایی‌شناسی خاص در زیر پوست این جامعه از سوی دیگر موجب می‌شود نژاد کاملاً متفاوتی از کنشگران به عرصه بیایند و طرح تغییر را همچنان پی بگیرند. در نظریه ایرانیِ کنشگران مرزی سه دورهٔ قاجار، پهلوی و بعد از انقلاب اسلامی بررسی شده است، انواع مدل‌ها و شیوه‌های عمل این کنشگران، بسترهای ظهور وخاستنگاه‌های فعالیتی آنها، سنخ‌شناسی این کنشگران، ظرفیتهای عملکردی، کارکردهای نهادساز و ساخت‌دهنده و سرانجام آسیب‌شناسی و محدودیتهایشان مورد بحث قرار گرفته است. رهیافت کنشگر مرزی از رهگذر استقرای جزء به جزء تاریخ ایرانی و تنوعات کنش‌های ایرانیان به‌ویژه در شرایط شکاف بین دولت و ملت به دست آمده است.

نظریۀ کنشگر مرزی کوششی است برای عبور از سرمشق فقدان و نگاه یکسویهٔ آسیب‌شناختی در فهم مسائل جامعه ایرانی. نظریه‌پرداز با حساسیت تاریخی به توصیف غنی در هریک از سه دوره مبادرت می‌کند و می‌کوشد تجربه‌های زیستهٔ این کنشگران را قابل فهم بکند، نشان بدهد که چگونه در دل جامعۀ ایرانی توانایی‌های بالقوه‌ای برای تداوم زندگی حتی در شرایط عسرت تاریخی و انسدادهای ساختاری وجود دارد و رمز بقای موجودیتی به نام ایران و صلح و همبستگی اجتماعی بوده است.
لینک یادداشت فوق در ویکی‌پدیا: https://bit.ly/2QxyY7m

مطلبی تکمیلی در مورد نظریهٔ کنشگران مرزی: https://asr-farhang.ir/?p=28036


@eudemonia

«آن‌چه می‌شنوی، اظهار نظر است نه واقعیت. آن‌چه می‌بینی، چشم‌انداز است نه حقیقت.»
تأملات اثر مآرکوُس اُورِلیوُس

کانال تلگرام انتشارات آنگاه
@angahbooks

آنتونی هاپکینز چند سال پیش، در آستانه‌ی هشتاد سالگی، به درخواست جیمی کیمل، توصیه و نصیحتی را برای حضار و بینندگان مطرح می‌کند! توصیه‌ای‌که خودش باتمام وجود باور دارد ‌و با گرفتن اسکار در هشتادوسه‌سالگی درستی آن را ثابت کرد!
artchannelll
@sahandiranmehr