This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در آستانهٔ سفرهای نوروزی:
چه چیزی سفر را جذاب میکند؟ مقصدی که رهسپار آن هستیم؟ یا رویکردی که به آن مقصد داریم؟
@persianschooloflife
@Eudaemonia
چه چیزی سفر را جذاب میکند؟ مقصدی که رهسپار آن هستیم؟ یا رویکردی که به آن مقصد داریم؟
@persianschooloflife
@Eudaemonia
لورا وندرکم در این سخنرانی دوازده دقیقه‌ای استدلال میکند که همهٔ ما برای کارهای مهم‌مان در سه حوزۀ شغل، خود، و روابط وقت کافی داریم.
@Eudaemonia
https://goo.gl/GMpksf
@Eudaemonia
https://goo.gl/GMpksf
Ted
Transcript of "How to gain control of your free time"
TED Talk Subtitles and Transcript: There are 168 hours in each week. How do we find time for what matters most? Time management expert Laura Vanderkam studies how busy people spend their lives, and she's discovered that many of us drastically overestimate…
وقتی مردم مطلع می‌شوند که درباره مدیریت زمان نوشته‌ام دو چیز را فرض می‌کنند یکی اینکه من همیشه سر وقت هستم، که نیستم. من چهار فرزند کوچک دارم، و دوست دارم اون‌ها را برای تاخیر گاه به گاهم سرزنش کنم، ولی بعضی وقت‌ها واقعا تقصیر اون‌ها نیست. یکبار به سخرانی‌ام که درباره‌ی مدیریت زمان بود دیر رسیدم.
00:35
(خنده حضار)
00:36
ما باید لحظه‌ای فکر کنیم و کنایه این رو بفهمیم.
00:40
مورد دوم اینه که فکر می‌کنند من کلی نکته و ترفند برای ذخیره‌‌ی زمان از این‌طرف و اون‌طرف دارم. بعضی وقت‌ها از مجله‌ها می‌شنوم که گزارشی درباره این موضوع‌ها نوشته‌اند، درباره‌ی چگونگی کمک به خوانندگان‌شان برای یافتن یک ساعت وفت بیشتر در روز. و ایده این است که ما مقداری از زمان فعالیت‌های روزانه کم می‌کنیم و روی هم زمان برای کارهای خوب خواهیم داشت من کل نظریه‌ی این گزارش را به چالش می‌کشم اما همیشه علاقه‌مند به شنیدن نظرشان قبل از اینکه با من تماس بگیرند، هستم. برخی موارد محبوب من: زمانی که باید به سمت راست بپیچید فرمان را پجرخانید—
01:10
(خنده حضار)
01:11
در استفاده مایکرویو بسیار معقول باشید: در روی چعبه آن نوشته، سه تا سه و نیم دقیقه، ما داریم نهایت استفاده را از نوشته زیر جعبه می‌بریم و جالب‌ترین از نظر من -که تا حدودی معقول هم هست- می‌گه برنامه‌های مورد علاقتون رو ضبط کنید اونوقت می‌تونید تبلیغ‌ها رو سریع رد کنید. این‌طوری شما در هر نیم ساعت هشت دقیقه ذخیره می‌کنید، بنابراین در یک دوره تلویزیون دیدن دو ساعته، ۳۲ دقیقه برای ورزش پیدا می‌کنید.
01:31
(خنده حضار)
01:32
که خب درست هم هست. می‌دونید یه راه دیگه برای پیدا کردن ۳۲ دقیقه چیه؟ هر روز دو ساعت تلویزیون نبینید، درسته؟
01:39
(خنده حضار)
01:41
به هر حال، ایده اینه که ما از این طرف و اون طرف وقت ذخیره می‌کنیم، و روی هم رفته، درآخر به همه کارهایی که می‌خواهیم انجام بدیم می‌رسیم اما بعد از بررسی گذران وقت افراد موفق و برنامه‌ی آنها را ساعت به ساعت دیدن، به نظرم این ایده برعکس برداشت شده. ما زندگی‌ای که می‌خواهیم را با ذخیره کردن وقت نمی‌سازیم ما زندگی‌ای که می‌خواهیم را می‌سازیم و بعد زمان خودش را ذخیره میکند.
02:07
منظورم رو این‌طور بگم اخیرا یک پروژه‌ی برنامه‌ریزی انجام دادم که بررسی ۱۰۰۱ روز از زندگی زنان بسیار پرمشغله بود. آنها مشاغل بسیار سختی داشتند، گاهی تجارت خودشان بود، رسیدگی به فرزندانشان، شاید هم پدر و مادرشان و تعهدات اجتماعی— افرادی بسیار پرمشغله. از آنها خواستم برای یک هفته زمان کارهای‌شان را بنویسند تا بتوانم مقدارساعات خواب و کارشان به‌دست آورم، و با آنها برای کتابم درباره‌ی استراتژی‌های‌شان مصاحبه کردم.
02:30
یکی از خانم‌ها که برنامهاش را بررسی کردم چهارشنبه شب برای کاری بیرون می‌رود. برمی‌گردد و می‌بینه که آبگرمکن خانه‌اش خراب شده، و حالا آب همه‌جای زیرزمین را پر کرده. اگر شما تا حالا تجربه‌ای مشابه داشته‌اید، می‌دانید که موقعیتی بسیار خسارت آور، ترسناک و آشفته است. پس اون داره با عواقب بعد از خرابی همون شب سر و کله می‌زنه، روز بعد لوله‌کش‌ها رو داره و روز بعدش تمیزکاران باتجربه برای حل مشکل فرش‌های خراب شده. و همه این‌ها در برنامهاش ثبت شده منتهی می‌شود به گرفتن هفت ساعت از هفته‌اش. هفت ساعت. این مثل یک ساعت اضافه در هر روز می‌شود.
03:04
اما من مطمئنم اگر اول هفته از او می‌پرسیدید، «هفت ساعت وقت اضافه دارید که برای مسابقه سه گانه آموزش ببینید؟» «هفت ساعت وقت اضافه دارید که مربی هفت فرد با استعداد شوید؟» مطمئنم جواب او جوابی بود که خیلی از ما می‌گفتیم. که همان «نه! نمی‌تونی ببینی چقدر سرم شلوغه؟» هست. اما وقتی مجبور شد هفت ساعت پیدا کند چون آب زیرزمین را پر کرده، او هفت ساعت را پیدا میکند. و این به ما نشان می‌دهد که چقدر زمان انعطاف‌پذیر است. ما نمی‌توانیم زمان بیشتری درست کنیم، اما زمان توسعه می‌یابد تا مناسب آنچه انتخاب می‌کنیم تا در آن بگذاریم بشود.
03:42
و بنابراین کلید مدیریت زمان این است که برخوردمان با اولویتهایمان درست مثل همان آبگرمکن خراب باشد. برای فهم این مطلب می‌خواهم حرف یکی از مشغول‌ترین خانم‌هایی که تاحالا مصاحبه کردم را بگویم. منظورم از مشغول‌ترین مدیریت تجارتی کوچک، با ۱۲ کارمند حقوق بگیر، و نگهداری شش بچه در وقت آزادش است. می‌خواستم باهاش تماس بگیرم تا ترتیب مصاحبه‌ای درباره چگونه او به «همه چیز رسیده» - این جمله تکراری- بدهم یادم می‌آید صبح سه شنبه بود. و اون نبودش که با من صحبت کنه. البته که نبودش، درسته؟
00:35
(خنده حضار)
00:36
ما باید لحظه‌ای فکر کنیم و کنایه این رو بفهمیم.
00:40
مورد دوم اینه که فکر می‌کنند من کلی نکته و ترفند برای ذخیره‌‌ی زمان از این‌طرف و اون‌طرف دارم. بعضی وقت‌ها از مجله‌ها می‌شنوم که گزارشی درباره این موضوع‌ها نوشته‌اند، درباره‌ی چگونگی کمک به خوانندگان‌شان برای یافتن یک ساعت وفت بیشتر در روز. و ایده این است که ما مقداری از زمان فعالیت‌های روزانه کم می‌کنیم و روی هم زمان برای کارهای خوب خواهیم داشت من کل نظریه‌ی این گزارش را به چالش می‌کشم اما همیشه علاقه‌مند به شنیدن نظرشان قبل از اینکه با من تماس بگیرند، هستم. برخی موارد محبوب من: زمانی که باید به سمت راست بپیچید فرمان را پجرخانید—
01:10
(خنده حضار)
01:11
در استفاده مایکرویو بسیار معقول باشید: در روی چعبه آن نوشته، سه تا سه و نیم دقیقه، ما داریم نهایت استفاده را از نوشته زیر جعبه می‌بریم و جالب‌ترین از نظر من -که تا حدودی معقول هم هست- می‌گه برنامه‌های مورد علاقتون رو ضبط کنید اونوقت می‌تونید تبلیغ‌ها رو سریع رد کنید. این‌طوری شما در هر نیم ساعت هشت دقیقه ذخیره می‌کنید، بنابراین در یک دوره تلویزیون دیدن دو ساعته، ۳۲ دقیقه برای ورزش پیدا می‌کنید.
01:31
(خنده حضار)
01:32
که خب درست هم هست. می‌دونید یه راه دیگه برای پیدا کردن ۳۲ دقیقه چیه؟ هر روز دو ساعت تلویزیون نبینید، درسته؟
01:39
(خنده حضار)
01:41
به هر حال، ایده اینه که ما از این طرف و اون طرف وقت ذخیره می‌کنیم، و روی هم رفته، درآخر به همه کارهایی که می‌خواهیم انجام بدیم می‌رسیم اما بعد از بررسی گذران وقت افراد موفق و برنامه‌ی آنها را ساعت به ساعت دیدن، به نظرم این ایده برعکس برداشت شده. ما زندگی‌ای که می‌خواهیم را با ذخیره کردن وقت نمی‌سازیم ما زندگی‌ای که می‌خواهیم را می‌سازیم و بعد زمان خودش را ذخیره میکند.
02:07
منظورم رو این‌طور بگم اخیرا یک پروژه‌ی برنامه‌ریزی انجام دادم که بررسی ۱۰۰۱ روز از زندگی زنان بسیار پرمشغله بود. آنها مشاغل بسیار سختی داشتند، گاهی تجارت خودشان بود، رسیدگی به فرزندانشان، شاید هم پدر و مادرشان و تعهدات اجتماعی— افرادی بسیار پرمشغله. از آنها خواستم برای یک هفته زمان کارهای‌شان را بنویسند تا بتوانم مقدارساعات خواب و کارشان به‌دست آورم، و با آنها برای کتابم درباره‌ی استراتژی‌های‌شان مصاحبه کردم.
02:30
یکی از خانم‌ها که برنامهاش را بررسی کردم چهارشنبه شب برای کاری بیرون می‌رود. برمی‌گردد و می‌بینه که آبگرمکن خانه‌اش خراب شده، و حالا آب همه‌جای زیرزمین را پر کرده. اگر شما تا حالا تجربه‌ای مشابه داشته‌اید، می‌دانید که موقعیتی بسیار خسارت آور، ترسناک و آشفته است. پس اون داره با عواقب بعد از خرابی همون شب سر و کله می‌زنه، روز بعد لوله‌کش‌ها رو داره و روز بعدش تمیزکاران باتجربه برای حل مشکل فرش‌های خراب شده. و همه این‌ها در برنامهاش ثبت شده منتهی می‌شود به گرفتن هفت ساعت از هفته‌اش. هفت ساعت. این مثل یک ساعت اضافه در هر روز می‌شود.
03:04
اما من مطمئنم اگر اول هفته از او می‌پرسیدید، «هفت ساعت وقت اضافه دارید که برای مسابقه سه گانه آموزش ببینید؟» «هفت ساعت وقت اضافه دارید که مربی هفت فرد با استعداد شوید؟» مطمئنم جواب او جوابی بود که خیلی از ما می‌گفتیم. که همان «نه! نمی‌تونی ببینی چقدر سرم شلوغه؟» هست. اما وقتی مجبور شد هفت ساعت پیدا کند چون آب زیرزمین را پر کرده، او هفت ساعت را پیدا میکند. و این به ما نشان می‌دهد که چقدر زمان انعطاف‌پذیر است. ما نمی‌توانیم زمان بیشتری درست کنیم، اما زمان توسعه می‌یابد تا مناسب آنچه انتخاب می‌کنیم تا در آن بگذاریم بشود.
03:42
و بنابراین کلید مدیریت زمان این است که برخوردمان با اولویتهایمان درست مثل همان آبگرمکن خراب باشد. برای فهم این مطلب می‌خواهم حرف یکی از مشغول‌ترین خانم‌هایی که تاحالا مصاحبه کردم را بگویم. منظورم از مشغول‌ترین مدیریت تجارتی کوچک، با ۱۲ کارمند حقوق بگیر، و نگهداری شش بچه در وقت آزادش است. می‌خواستم باهاش تماس بگیرم تا ترتیب مصاحبه‌ای درباره چگونه او به «همه چیز رسیده» - این جمله تکراری- بدهم یادم می‌آید صبح سه شنبه بود. و اون نبودش که با من صحبت کنه. البته که نبودش، درسته؟
04:12
اما دلیل اینکه نبود تا با من صحبت کنه این بود که رفته بود پیاده‌روی، چون صبح بهاری زیبایی بود و می‌خواسته که به پیاده‌روی برود. خب البته این بیشتر منو کنجکاو می‌کنه و وقتی در آخر بهش دسترسی پیدا میکنم این‌طور بهم توضیح می‌ده. اون می‌گه: « گوش‌کن لورا،هر کاری که میکنم، هر دقیقه‌ای که می‌گذرانم، انتخاب خودمه.» و به جای اینکه بگوید، «من وقت انجام یک‌سری کارها را ندارم.» اون گفت:« من یک‌سری کارها را انجام نمی‌دم چون در اولویت نیستند.» «من وقت ندارم» معمولا یعنی «این کار در اولویت نیست.» اگه بهش فکر کنید، این گفتار دقیق‌تری است. می‌تونم به شما بگم که وقت ندارم پرده‌هامو گردگیری کنم، اما این درست نیست. اگر پیشنهاد صدهزار دلاری به من می‌دادید تا گردگیری کنم من خیلی سریع اینکار رو می‌کردم.
04:59
(خنده حضار)
05:00
از آنجایی که این اتفاق نمی‌افته من تصدیق میکنم که این موضوع کمبود وقت نیست؛ اینه که نمی‌خوام این کارو بکنم. استفاده از این گفتار یادآور این است که زمان یک انتخاب است. و اعطا شده ممکن است عواقب ناگواری برای انتخاب‌های متفاوتی که می‌کنیم باشه، این رو قبول دارم. اما ما مردم باهوشی هستیم، و قطعا در دراز مدت این قدرت را داریم که زندگی‌مان را پر از چیزهایی بکنیم که لیاقت حضور در آن را دارند.
05:25
پس چگونه این کار را می‌کنیم؟ چگونه ما با اولویت‌ها مثل همان آبگرمکن خراب رفتار کنیم؟
05:31
خب، اول باید بفهمیم اولویتهایمان چه هستند. من به شما دو استراتژی برای فکر کردن دراین‌باره می‌گویم. اول، جنبه حرفه‌ای: من مطمئنم خیلی از مردم با آمدن آخر سال عملکرد سالانه‌ی‌شان بررسی می‌شود یا بررسی می‌کنند. شما به موفقیت‌های‌تان در طول یک سال نگاه می‌کنید، «فرصت‌های پیشرفت» و این کار به دلیلی انجام می‌شود، اما به نظرم این نگاه به آینده بسیار مفیدتر است. ازتون می‌خوام فرض کنید آخر سال آینده است. شما دارید یک بررسی عملکرد از خودتان می‌گیرید، و برای شما از نظر حرفه‌ای سالی کاملا شگفت انگیز بوده. سه چهار مورد که انجام دادید و و باعث این شگفتی شد چه بوده؟ پس شما می‌تونید بررسی عملکرد سال آینده را الان بنویسید.
06:14
و می‌تونید این کار رو برای زندگی شخصی خود بکنید. مطمئنم خیلی از شما مثل من در ماه دسامبر کارت‌هایی می‌گیرید که حاوی کاغذ رنگی‌هایی هستند، که روش چیزهایی معروف به نامه تعطیلات خانوادگی نوشته شده
06:28
(خنده حضار)
06:30
کمی مثل سبک ادبیات تلخ، در واقع، درباره‌ی اینکه چقدر همه‌ی اعضا خونه عالی هستند، یا حتی کمی درخشان‌تر اینکه چقدر همه توی خونه سرشون شلوغه. اما این نامه‌ها هدفی دارند، و اینه که به دوستان و خانوادتون بگه شما در زندگی شخصی‌تون در طی یک سال چکار کردید که براتون مهم بوده. امسال که یه جورایی تموم شده، ولی می‌خوام فرض کنید پایان سال آینده است، و سال کاملا عالی هم برای شما و افرادی که براتون مهم‌اند بوده. سه تا پنج کاری که کردید که سال شما را عالی کرد چه بود؟ پس نامه تعطیلات خانوادگی سال دیگه را می‌تونید الان بنویسید. یه وقت نفرستیدش.
07:09
(خنده حضار)
07:10
لطفا نفرستیدش. اما می‌تونید بنویسیدش. و حالا، بین بررسی عملکرد سالانه و نامه تعطیلات خانوادگی لیستی از۶-۱۰ تا از اهداف رو داریم که می‌تونیم سال آینده روش کار کنیم.
07:21
حالا باید این‌ها را به قدم‌های عملی تقسیم کنیم. شاید می‌خواهید تاریخ‌چه خانوادگی‌تان را بنویسید. اول، می‌تونید تاریخ‌چه خانوادگی دیگران را بخونید که سبک نوشتار دست‌تون بیاد. بعد فکرکردن به سوال‌هایی که می‌خواهید از بستگان‌تون بپرسید و برای مصاحبه قرار ملاقات بذارید. یا شاید شرکت درمسابقه دو پس باید محلش رو پیدا کنید، ثبت نام کنید و برنامه ورزشی هم بنویسید. اون کفش‌های خاک خورده رو هم از ته کمد بکشید بیرون. و بعد— این مهمه که— وقتی با اولویت‌هامون مثل اون آبگرمکن خراب رفتار می‌کنیم که اول از همه اونا رو در برنامه‌مون قرار بدیم. و این کارو از طریق فکر کردن به کل هفته قبل از شروع آن انجام می‌دیم.
07:56
به نظرم زمان بسیار مناسب برای این کار عصر جمعه است. زمانی است که یک اقتصاددان ممکنه بهش زمان «هزینه فرصت کم» بگه. بیشتر ما وقتی عصرجمعه بشه نمی‌گیم: «من بسیار مشتاقم تا پیشرفتی به سمت اولویت‌های شخصی و حرفه‌ایم داشته باشم از همین الان»
08:15
(خنده حضار)
اما دلیل اینکه نبود تا با من صحبت کنه این بود که رفته بود پیاده‌روی، چون صبح بهاری زیبایی بود و می‌خواسته که به پیاده‌روی برود. خب البته این بیشتر منو کنجکاو می‌کنه و وقتی در آخر بهش دسترسی پیدا میکنم این‌طور بهم توضیح می‌ده. اون می‌گه: « گوش‌کن لورا،هر کاری که میکنم، هر دقیقه‌ای که می‌گذرانم، انتخاب خودمه.» و به جای اینکه بگوید، «من وقت انجام یک‌سری کارها را ندارم.» اون گفت:« من یک‌سری کارها را انجام نمی‌دم چون در اولویت نیستند.» «من وقت ندارم» معمولا یعنی «این کار در اولویت نیست.» اگه بهش فکر کنید، این گفتار دقیق‌تری است. می‌تونم به شما بگم که وقت ندارم پرده‌هامو گردگیری کنم، اما این درست نیست. اگر پیشنهاد صدهزار دلاری به من می‌دادید تا گردگیری کنم من خیلی سریع اینکار رو می‌کردم.
04:59
(خنده حضار)
05:00
از آنجایی که این اتفاق نمی‌افته من تصدیق میکنم که این موضوع کمبود وقت نیست؛ اینه که نمی‌خوام این کارو بکنم. استفاده از این گفتار یادآور این است که زمان یک انتخاب است. و اعطا شده ممکن است عواقب ناگواری برای انتخاب‌های متفاوتی که می‌کنیم باشه، این رو قبول دارم. اما ما مردم باهوشی هستیم، و قطعا در دراز مدت این قدرت را داریم که زندگی‌مان را پر از چیزهایی بکنیم که لیاقت حضور در آن را دارند.
05:25
پس چگونه این کار را می‌کنیم؟ چگونه ما با اولویت‌ها مثل همان آبگرمکن خراب رفتار کنیم؟
05:31
خب، اول باید بفهمیم اولویتهایمان چه هستند. من به شما دو استراتژی برای فکر کردن دراین‌باره می‌گویم. اول، جنبه حرفه‌ای: من مطمئنم خیلی از مردم با آمدن آخر سال عملکرد سالانه‌ی‌شان بررسی می‌شود یا بررسی می‌کنند. شما به موفقیت‌های‌تان در طول یک سال نگاه می‌کنید، «فرصت‌های پیشرفت» و این کار به دلیلی انجام می‌شود، اما به نظرم این نگاه به آینده بسیار مفیدتر است. ازتون می‌خوام فرض کنید آخر سال آینده است. شما دارید یک بررسی عملکرد از خودتان می‌گیرید، و برای شما از نظر حرفه‌ای سالی کاملا شگفت انگیز بوده. سه چهار مورد که انجام دادید و و باعث این شگفتی شد چه بوده؟ پس شما می‌تونید بررسی عملکرد سال آینده را الان بنویسید.
06:14
و می‌تونید این کار رو برای زندگی شخصی خود بکنید. مطمئنم خیلی از شما مثل من در ماه دسامبر کارت‌هایی می‌گیرید که حاوی کاغذ رنگی‌هایی هستند، که روش چیزهایی معروف به نامه تعطیلات خانوادگی نوشته شده
06:28
(خنده حضار)
06:30
کمی مثل سبک ادبیات تلخ، در واقع، درباره‌ی اینکه چقدر همه‌ی اعضا خونه عالی هستند، یا حتی کمی درخشان‌تر اینکه چقدر همه توی خونه سرشون شلوغه. اما این نامه‌ها هدفی دارند، و اینه که به دوستان و خانوادتون بگه شما در زندگی شخصی‌تون در طی یک سال چکار کردید که براتون مهم بوده. امسال که یه جورایی تموم شده، ولی می‌خوام فرض کنید پایان سال آینده است، و سال کاملا عالی هم برای شما و افرادی که براتون مهم‌اند بوده. سه تا پنج کاری که کردید که سال شما را عالی کرد چه بود؟ پس نامه تعطیلات خانوادگی سال دیگه را می‌تونید الان بنویسید. یه وقت نفرستیدش.
07:09
(خنده حضار)
07:10
لطفا نفرستیدش. اما می‌تونید بنویسیدش. و حالا، بین بررسی عملکرد سالانه و نامه تعطیلات خانوادگی لیستی از۶-۱۰ تا از اهداف رو داریم که می‌تونیم سال آینده روش کار کنیم.
07:21
حالا باید این‌ها را به قدم‌های عملی تقسیم کنیم. شاید می‌خواهید تاریخ‌چه خانوادگی‌تان را بنویسید. اول، می‌تونید تاریخ‌چه خانوادگی دیگران را بخونید که سبک نوشتار دست‌تون بیاد. بعد فکرکردن به سوال‌هایی که می‌خواهید از بستگان‌تون بپرسید و برای مصاحبه قرار ملاقات بذارید. یا شاید شرکت درمسابقه دو پس باید محلش رو پیدا کنید، ثبت نام کنید و برنامه ورزشی هم بنویسید. اون کفش‌های خاک خورده رو هم از ته کمد بکشید بیرون. و بعد— این مهمه که— وقتی با اولویت‌هامون مثل اون آبگرمکن خراب رفتار می‌کنیم که اول از همه اونا رو در برنامه‌مون قرار بدیم. و این کارو از طریق فکر کردن به کل هفته قبل از شروع آن انجام می‌دیم.
07:56
به نظرم زمان بسیار مناسب برای این کار عصر جمعه است. زمانی است که یک اقتصاددان ممکنه بهش زمان «هزینه فرصت کم» بگه. بیشتر ما وقتی عصرجمعه بشه نمی‌گیم: «من بسیار مشتاقم تا پیشرفتی به سمت اولویت‌های شخصی و حرفه‌ایم داشته باشم از همین الان»
08:15
(خنده حضار)
08:16
اما مایل هستیم که به اینکه آنها چه باید باشند فکر کنیم. پس عصر جمعه کمی از وقت‌تون رو برای این بذارید که برای خودتون لیست اولویت سه بخشی درست کنید: شغل، روابط، خود. ساخت لیست اولویت سه بخشی یادمان می‌آورد که در هر دسته مواردی باید وجود داشته باشد. شغل، همیشه بهش فکر می‌کنیم؛ روابط و خودمان خیلی نه. اما در هر صورت؛ لیستی کوتاه، دو تا سه مورد در هر کدام. بعد نگاهی به کل هفته پیش رو بی‌اندازید و ببینید کجا می‌توانید قرارشان دهید.
08:48
جای هر کدام دیگه بستگی به خودتون داره. می‌دونم که برای برخی ممکن پیچیده‌تر از دیگران باشه. منظورم اینه که، زندگی بعضی سخت‌تر از دیگرانه. آسون نیست اگه بخواین اون کلاس شعر رو هم برید وقتی باید به تنهایی ازفرزندان‌تان مراقبت کنید. کاملا درک میکنم. و قصد کوچک جلوه دادن مشکلات افراد رو ندارم. اما به نظرم اعدادی که الان می‌خوام بگم نیروبخش هستند.
09:12
هر هفته ۱۶۸ ساعت است. ۲۴ ضربدر ۷ میشه ۱۶۸. که این وقت زیادیه. اگرکار تمام وقت دارید میشه ۴۰ ساعت در هفته ۸ ساعت خواب میشه ۵۶ ساعت در هفته— که در آخر ۷۲ ساعت برای کارهای دیگه داریم. این زمان زیادیه. می‌گید ۵۰ ساعت در هفته کار می‌کنید شاید کنار شغل اصلی‌تون شغل دیگری هم دارید خب باز هم ۶۲ ساعت وقت برای کارهای دیگه دارید. می‌گید ۶۰ ساعت کار می‌کنید. خب باز هم ۵۲ ساعت وقت برای کارهای دیگه دارید. می‌گید بیشتر از ۶۰ ساعت کار می‌کنید. نه دیگه، مطمئنید؟
09:53
(خنده حضار)
09:55
تحقیقی درباره مقایسه تخمین ساعات کار هفتگی افراد با برنامه‌ی روزانه اشان انجام شد. آنها پی بردند افرادی که مدعی بیش از ۷۵ ساعت کارهفتگی‌اند حدودا ۲۵ ساعت اختلاف وجود داشته.
10:04
(خنده حضار)
10:06
دیگه خودتون کمتر یا بیشترش روحدس می‌زنید؟ در هر صورت، ۱۶۸ ساعت در هفته فکر کنم می‌تونید وقت برای چیزایی که براتون مهمه پیدا کنید. اگر می‌خواهید وقت بیشتری با فرزندان‌تان بگذرانید، می‌خواهید برای امتحانی که دارید بیشتر درس بخونید، می‌خواهید سه ساعت ورزش کنید و دو ساعت کار داوطلبانه بکنید، شما می‌توانید. و این در حالیست که اگرشما بیشتر از شغل تمام وقت کار می‌کنید.
10:27
پس ما زمان زیادی داریم، که عالیه، حدس بزنید چرا؟ ما حتی این همه وقت را نیاز نداریم تا کارهای عجیب انجام بدیم. ولی وقتی بیشتر ما وقت اضافه میاریم،چیکار می‌کنیم؟ موبایل‌مونو برمی‌داریم، درسته؟ و فقط ایمیل پاک می‌کنیم. یا اینکه توی خونه همین‌طوری تاب می‌خوریم. یا تلویزیون می‌بینیم.
10:46
اما این لحظات می‌تونند پرقدرت باشند. می‌تونید از این وقت کم برای کمی لذت بردن استفاده کنید. شاید انتخاب خوندن چیزی فوق‌العاده در اتوبوس باشه، وقتی دارین می‌رین سر کار. من خودم وقتی شغلی داشتم که باید هر روز سوار دوتا اتوبوس و مترو می‌شدم، همیشه آخر هفته به کتابخونه می‌رفتم تا چیزایی برای خوندن بگیرم. و این کل تجربه‌ی منو تقریبا، یه جورایی لذتبخش کرد. میشه از زمان استراحت سر کار برای مراقبه یا دعا استفاده کرد. اگر به خاطر برنامه کاری شلوغ‌تان نمی‌توانید به شام خانوادگی برسید شاید صبحانه خانوادگی جایگزین خوبی باشه.
11:21
همه‌اش درباره نگاه به تمام وقتی است که یک نفر دارد و ببینید کارهای خوب می‌توانند کجا قرار بگیرند من عمیقا به این باور دارم. وقت هست. حتی اگر سرمان شلوغ باشد وقت برای آنچه مهم است داریم. و وقتی تمرکزمان روی آنچه مهم است، باشد می‌توانیم زندگی‌ای که می‌خواهیم را در زمانی که داریم بسازیم.
11:46
ممنونم.
11:47
(تشویق)
اما مایل هستیم که به اینکه آنها چه باید باشند فکر کنیم. پس عصر جمعه کمی از وقت‌تون رو برای این بذارید که برای خودتون لیست اولویت سه بخشی درست کنید: شغل، روابط، خود. ساخت لیست اولویت سه بخشی یادمان می‌آورد که در هر دسته مواردی باید وجود داشته باشد. شغل، همیشه بهش فکر می‌کنیم؛ روابط و خودمان خیلی نه. اما در هر صورت؛ لیستی کوتاه، دو تا سه مورد در هر کدام. بعد نگاهی به کل هفته پیش رو بی‌اندازید و ببینید کجا می‌توانید قرارشان دهید.
08:48
جای هر کدام دیگه بستگی به خودتون داره. می‌دونم که برای برخی ممکن پیچیده‌تر از دیگران باشه. منظورم اینه که، زندگی بعضی سخت‌تر از دیگرانه. آسون نیست اگه بخواین اون کلاس شعر رو هم برید وقتی باید به تنهایی ازفرزندان‌تان مراقبت کنید. کاملا درک میکنم. و قصد کوچک جلوه دادن مشکلات افراد رو ندارم. اما به نظرم اعدادی که الان می‌خوام بگم نیروبخش هستند.
09:12
هر هفته ۱۶۸ ساعت است. ۲۴ ضربدر ۷ میشه ۱۶۸. که این وقت زیادیه. اگرکار تمام وقت دارید میشه ۴۰ ساعت در هفته ۸ ساعت خواب میشه ۵۶ ساعت در هفته— که در آخر ۷۲ ساعت برای کارهای دیگه داریم. این زمان زیادیه. می‌گید ۵۰ ساعت در هفته کار می‌کنید شاید کنار شغل اصلی‌تون شغل دیگری هم دارید خب باز هم ۶۲ ساعت وقت برای کارهای دیگه دارید. می‌گید ۶۰ ساعت کار می‌کنید. خب باز هم ۵۲ ساعت وقت برای کارهای دیگه دارید. می‌گید بیشتر از ۶۰ ساعت کار می‌کنید. نه دیگه، مطمئنید؟
09:53
(خنده حضار)
09:55
تحقیقی درباره مقایسه تخمین ساعات کار هفتگی افراد با برنامه‌ی روزانه اشان انجام شد. آنها پی بردند افرادی که مدعی بیش از ۷۵ ساعت کارهفتگی‌اند حدودا ۲۵ ساعت اختلاف وجود داشته.
10:04
(خنده حضار)
10:06
دیگه خودتون کمتر یا بیشترش روحدس می‌زنید؟ در هر صورت، ۱۶۸ ساعت در هفته فکر کنم می‌تونید وقت برای چیزایی که براتون مهمه پیدا کنید. اگر می‌خواهید وقت بیشتری با فرزندان‌تان بگذرانید، می‌خواهید برای امتحانی که دارید بیشتر درس بخونید، می‌خواهید سه ساعت ورزش کنید و دو ساعت کار داوطلبانه بکنید، شما می‌توانید. و این در حالیست که اگرشما بیشتر از شغل تمام وقت کار می‌کنید.
10:27
پس ما زمان زیادی داریم، که عالیه، حدس بزنید چرا؟ ما حتی این همه وقت را نیاز نداریم تا کارهای عجیب انجام بدیم. ولی وقتی بیشتر ما وقت اضافه میاریم،چیکار می‌کنیم؟ موبایل‌مونو برمی‌داریم، درسته؟ و فقط ایمیل پاک می‌کنیم. یا اینکه توی خونه همین‌طوری تاب می‌خوریم. یا تلویزیون می‌بینیم.
10:46
اما این لحظات می‌تونند پرقدرت باشند. می‌تونید از این وقت کم برای کمی لذت بردن استفاده کنید. شاید انتخاب خوندن چیزی فوق‌العاده در اتوبوس باشه، وقتی دارین می‌رین سر کار. من خودم وقتی شغلی داشتم که باید هر روز سوار دوتا اتوبوس و مترو می‌شدم، همیشه آخر هفته به کتابخونه می‌رفتم تا چیزایی برای خوندن بگیرم. و این کل تجربه‌ی منو تقریبا، یه جورایی لذتبخش کرد. میشه از زمان استراحت سر کار برای مراقبه یا دعا استفاده کرد. اگر به خاطر برنامه کاری شلوغ‌تان نمی‌توانید به شام خانوادگی برسید شاید صبحانه خانوادگی جایگزین خوبی باشه.
11:21
همه‌اش درباره نگاه به تمام وقتی است که یک نفر دارد و ببینید کارهای خوب می‌توانند کجا قرار بگیرند من عمیقا به این باور دارم. وقت هست. حتی اگر سرمان شلوغ باشد وقت برای آنچه مهم است داریم. و وقتی تمرکزمان روی آنچه مهم است، باشد می‌توانیم زندگی‌ای که می‌خواهیم را در زمانی که داریم بسازیم.
11:46
ممنونم.
11:47
(تشویق)
Forwarded from نشر نی
لازمه‌ی فیلسوف‌بودن این است که متن فلسفی را طوری نخوانیم که گویی به‌حدی موثق است که جز پذیرفتن آن کار دیگری برای‌مان نمانده است، بلکه باید آن را یکی از طرف‌های گفت‌وگویی محسوب کنیم که خود ما نیز در آن شریک‌ایم. باید موضوع را نقادانه بخوانیم، البته نقدی که سازنده است. باید بین جست‌وجوی نادرستی‌های استدلال و جست‌وجوی حقایق و بصیرت‌های موجود در استدلال توازن برقرار کنیم.
مسائل کلیدی فلسفه | جولیان باجینی | ترجمه‌ی حمیده بحرینی
goo.gl/enzK7v
@neypub
مسائل کلیدی فلسفه | جولیان باجینی | ترجمه‌ی حمیده بحرینی
goo.gl/enzK7v
@neypub
روزت را در یاب،
با آن مُدرا کن!
این روز از آنِ توست؛
بیست و چهار ساعتِ کامل
به قدر کفایت فرصت هست
تا روزی بزرگ شود.
نگذار
هم در پگاه
فرو پژمرد.
#مارگوت_بیکل_شاملو
@Eudaemonua
با آن مُدرا کن!
این روز از آنِ توست؛
بیست و چهار ساعتِ کامل
به قدر کفایت فرصت هست
تا روزی بزرگ شود.
نگذار
هم در پگاه
فرو پژمرد.
#مارگوت_بیکل_شاملو
@Eudaemonua
چه فکر می‌کنی،
جهان چو آبگینۀ شکسته‌ای‌ست
که سرو هم در او شکسته می‌نُمایدت
چُنان نشسته کوه در کمین دره‌های این غروبِ تنگ،
که راهْ بسته می‌نُمایدت
زمانِ بی‌کرانه را
تو با شمار عمر ما مسنج
به پای او دمی‌ست این درنگ درد و رنج
به‌سان رود،
که در نشیب درّه سر به سنگ می‌زند، رونده باش!
امید هیچ معجزی ز مُرده نیست
زنده باش!
(هـ. الف. سایه)
@Eudaemonia
جهان چو آبگینۀ شکسته‌ای‌ست
که سرو هم در او شکسته می‌نُمایدت
چُنان نشسته کوه در کمین دره‌های این غروبِ تنگ،
که راهْ بسته می‌نُمایدت
زمانِ بی‌کرانه را
تو با شمار عمر ما مسنج
به پای او دمی‌ست این درنگ درد و رنج
به‌سان رود،
که در نشیب درّه سر به سنگ می‌زند، رونده باش!
امید هیچ معجزی ز مُرده نیست
زنده باش!
(هـ. الف. سایه)
@Eudaemonia
آخرین نگاه سیاه‌گوش روستای گرمابدر لواسانات که چند روز پیش به‌طرزی فجیع و به دست شهروندانی کشته شد که برای تفریح وارد زیستگاه این حیوان زیبا شده بودند.
وقتی این تصویر را دیدم بی‌اختیار یاد جمله‌ای افتادم که جایی از قول یکی از فیلسوفان معاصر نقل شده بود: « ما نباید به این بپردازیم که حیوان در نگاه انسان چیست، بلکه باید به این بپردازیم که انسان در نگاه حیوان چگونه موجودی است»
@Eudaemonia
وقتی این تصویر را دیدم بی‌اختیار یاد جمله‌ای افتادم که جایی از قول یکی از فیلسوفان معاصر نقل شده بود: « ما نباید به این بپردازیم که حیوان در نگاه انسان چیست، بلکه باید به این بپردازیم که انسان در نگاه حیوان چگونه موجودی است»
@Eudaemonia
Forwarded from حیوان دوستی یعنی عشق
شازده کوچولو :
چرا با وجود این همه پیام های زیبایی که آدما هر روز با موبایل برای هم میفرستند،حالشون عوض نمیشه؟!
روباه : برای این که آدما فقط دوست دارن که دیگران عوض بشن ؛ نه خودشون!
@OneChannelzero
چرا با وجود این همه پیام های زیبایی که آدما هر روز با موبایل برای هم میفرستند،حالشون عوض نمیشه؟!
روباه : برای این که آدما فقط دوست دارن که دیگران عوض بشن ؛ نه خودشون!
@OneChannelzero
Forwarded from موفقیت‌های کوچک ایرانیان
«موفقیت کوچک» چیست؟
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✳️ من دو سه سال است که از ضرورت موفقیت‌های کوچک حرف می‌زنم و اخیراً کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان» (@IR_S_S) را در تلگرام راه‌اندازی کردم، اما سؤال مهم این است که «موفقیت کوچک» چیست؟ ما اگر ندانیم این مفهوم به چه معناست، به تدریج در جهت دادن تصمیم‌ها، رفتارها و قضاوت‌های خود دچار مشکل خواهیم شد. من در این یادداشت ضمن ارائه تعریف خودم از «موفقیت‌های کوچک»، از دیگران نیز دعوت میکنم تا نظریات خودشان درباره این مفهوم را ارائه کنند، و اگر تعریف یا متنی در تشریح این مفهوم از نظریه‌پردازان سراغ دارند، ارسال کنند تا به تدریج به درک دقیق‌تری از آن برسیم. اما فهم خودم از این مفهوم به شرح زیر است:
✳️ ما همگی در درون ساختارهایی زندگی می‌کنیم که ما را محدود می‌کنند. این محدود کردن از ممانعت کامل است تا بالا بردن هزینه (اعم از منابع مالی، زمان، انرژی و سایر منابعی که باید برای غلبه بر محدودیت صرف کنیم. برای مثال، ساختار ضعیف حمل و نقل عمومی باعث می‌شود اگر بخواهیم از خودرو شخصی استفاده نکنیم، هزینه قابل توجهی شامل زمان، کاهش راحتی، و انرژی صرف کنیم تا به مقصد برسیم. ساختار ناقص و بدطراحی‌شده منازل ما باعث می‌شود برای کاهش مصرف آب و انرژی به زحمت بیفتیم.
✳️ ساختارها برای همه افراد، خانواده‌ها، سازمان‌‌ها، شرکت‌ها و دولت‌ها وجود دارند و رفتار آنها را – بالاخص در جهت تغییرات مثبت – محدود می‌کنند. ساختارها از جنس فرهنگ، فناوری، قواعد اجتماعی و سیاسی، روابط بین‌الملل، قاعده‌های حاکم بر فعالیت اقتصادی و حتی از جنس جغرافیا و شرایط مادی زندگی هستند. ساختارها سبب می‌شوند اکثریت آدم‌ها سختی‌های تغییر را تحمل نکرده و در همان مسیری حرکت کنند که ساختار حکم میکند. ساختار ضعیف حمل و نقل عمومی حکم میکند که از خودرو شخصی استفاده کنیم و این کار را انجام می‌دهیم بدون آن‌که زحمت سوار شدن بر دوچرخه یا پیاده‌روی را متحمل شویم. ساختار آموزش عالی خرید و فروش پایان‌نامه را ممکن میکند و دانشجویان زیادی زحمت نوشتن پایان‌نامه را متحمل نشده و یک پایان‌نامه می‌خرند.
✳️ ظرفیت افراد، خانواده، سازمان، شرکت یا دولت برای رفتارهایی خلاف آنچه ساختار حکم میکند تفاوت دارد؛ اما بالاخره همه آنها می‌توانند در موقعیت‌هایی، دست به کارهایی بزنند که خلاف رویه جاری ساختار است. آنها می‌توانند بدون اینکه نیاز باشد ساختار را تغییر دهند و منابع زیادی صرف کنند، کاری انجام دهند که خلاف رویه جاافتاده ساختاری است. این اقدامات موفقیت کوچک نامیده می‌شوند، اگر:
✳️ سبب بهبودهای جزئی می‌شوند. بهبودهای جزئی خاصیت خودتقویت‌شونده دارند، یعنی دیگران می‌توانند یاد بگیرند و تکرار کنند، حس خوبی در دیگران ایجاد کرده و آنها به تکرار این بهبودهای جزئی تشویق می‌کنند. موفقیت‌های کوچک به صورت زنجیره‌ای بر سایر عملکردها اثر گذاشته و باعث بهبودهای جزئی در آنها می‌شوند.
✳️ این اقدامات به دیگران و خود فرد احساس اثربخش بودن، ایجاد تغییر مثبت در جهان، امید به بهبود و خوب کردن حال دیگران می‌دهند. اگر تعداد کسانی که دست به کار انجام یک «موفقیت کوچک» می‌شوند زیاد شود، امکان بروز موفقیت بزرگ و حتی تغییر در یک ساختار وجود دارد. (گر تعداد دوچرخه‌سواران زیاد شود، شهرداری مجبور می‌شود بودجه‌های بیشتری به نظام حمل و نقل دوچرخه‌ای تخصیص دهد.)
✳️ موفقیت‌های کوچک معطوف به بهبود در زندگی جمعی هستند. کنشگر برای حصول موفقیت کوچک، حدی از نوآوری، ریسک‌پذیری، حتی خطر تمسخر شدن توسط دیگران، ریسک مالی یا هدر رفتن انرژی خود را نیز می‌پذیرد؛ اما اگر موفق شود و در مقام نوآوری، اقدامش را عمومی کند، به تحقق خیر جمعی کمک میکند.
✳️ موفقیت‌های کوچک به دلیل آن‌که در ابتدا تهدیدی متوجه ساختارهای موجود ایجاد نمی‌کنند (نظیر دوچرخه‌ها که در ابتدا تهدیدی علیه منافع خودروسازان به حساب نمی‌آیند) با مخالفت‌ها و مقاومت‌های گسترده مواجه نمی‌شوند. موفقیت‌های کوچک ظرفیت یادگیری جمعی دارند و دیگران را متوجه می‌کنند که می‌شود به گونه دیگری نیز زندگی کرد.
✳️ بدیهی است، موفقیت کوچک بسته به ظرفیت کنشگر (اعم از فرد، خانواده، سازمان، شرکت، دولت و کشور)، اندازه، دایره اثرگذاری و مختصات متفاوتی پیدا میکند. آنچه برای یک سازمان موفقیت کوچک است، برای یک فرد چنین معنایی نخواهد داشت و بالعکس. موفقیت‌های کوچک حس دست‌بسته بودن در برابر ساختار را از کنشگر دور کرده و او و دیگران را امیدوار می‌سازند.
(این متن را اگر می‌پسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.)
کانال «دغدغه ایران»: @fazeli_mohammad — کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان»: @IR_S_S
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✳️ من دو سه سال است که از ضرورت موفقیت‌های کوچک حرف می‌زنم و اخیراً کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان» (@IR_S_S) را در تلگرام راه‌اندازی کردم، اما سؤال مهم این است که «موفقیت کوچک» چیست؟ ما اگر ندانیم این مفهوم به چه معناست، به تدریج در جهت دادن تصمیم‌ها، رفتارها و قضاوت‌های خود دچار مشکل خواهیم شد. من در این یادداشت ضمن ارائه تعریف خودم از «موفقیت‌های کوچک»، از دیگران نیز دعوت میکنم تا نظریات خودشان درباره این مفهوم را ارائه کنند، و اگر تعریف یا متنی در تشریح این مفهوم از نظریه‌پردازان سراغ دارند، ارسال کنند تا به تدریج به درک دقیق‌تری از آن برسیم. اما فهم خودم از این مفهوم به شرح زیر است:
✳️ ما همگی در درون ساختارهایی زندگی می‌کنیم که ما را محدود می‌کنند. این محدود کردن از ممانعت کامل است تا بالا بردن هزینه (اعم از منابع مالی، زمان، انرژی و سایر منابعی که باید برای غلبه بر محدودیت صرف کنیم. برای مثال، ساختار ضعیف حمل و نقل عمومی باعث می‌شود اگر بخواهیم از خودرو شخصی استفاده نکنیم، هزینه قابل توجهی شامل زمان، کاهش راحتی، و انرژی صرف کنیم تا به مقصد برسیم. ساختار ناقص و بدطراحی‌شده منازل ما باعث می‌شود برای کاهش مصرف آب و انرژی به زحمت بیفتیم.
✳️ ساختارها برای همه افراد، خانواده‌ها، سازمان‌‌ها، شرکت‌ها و دولت‌ها وجود دارند و رفتار آنها را – بالاخص در جهت تغییرات مثبت – محدود می‌کنند. ساختارها از جنس فرهنگ، فناوری، قواعد اجتماعی و سیاسی، روابط بین‌الملل، قاعده‌های حاکم بر فعالیت اقتصادی و حتی از جنس جغرافیا و شرایط مادی زندگی هستند. ساختارها سبب می‌شوند اکثریت آدم‌ها سختی‌های تغییر را تحمل نکرده و در همان مسیری حرکت کنند که ساختار حکم میکند. ساختار ضعیف حمل و نقل عمومی حکم میکند که از خودرو شخصی استفاده کنیم و این کار را انجام می‌دهیم بدون آن‌که زحمت سوار شدن بر دوچرخه یا پیاده‌روی را متحمل شویم. ساختار آموزش عالی خرید و فروش پایان‌نامه را ممکن میکند و دانشجویان زیادی زحمت نوشتن پایان‌نامه را متحمل نشده و یک پایان‌نامه می‌خرند.
✳️ ظرفیت افراد، خانواده، سازمان، شرکت یا دولت برای رفتارهایی خلاف آنچه ساختار حکم میکند تفاوت دارد؛ اما بالاخره همه آنها می‌توانند در موقعیت‌هایی، دست به کارهایی بزنند که خلاف رویه جاری ساختار است. آنها می‌توانند بدون اینکه نیاز باشد ساختار را تغییر دهند و منابع زیادی صرف کنند، کاری انجام دهند که خلاف رویه جاافتاده ساختاری است. این اقدامات موفقیت کوچک نامیده می‌شوند، اگر:
✳️ سبب بهبودهای جزئی می‌شوند. بهبودهای جزئی خاصیت خودتقویت‌شونده دارند، یعنی دیگران می‌توانند یاد بگیرند و تکرار کنند، حس خوبی در دیگران ایجاد کرده و آنها به تکرار این بهبودهای جزئی تشویق می‌کنند. موفقیت‌های کوچک به صورت زنجیره‌ای بر سایر عملکردها اثر گذاشته و باعث بهبودهای جزئی در آنها می‌شوند.
✳️ این اقدامات به دیگران و خود فرد احساس اثربخش بودن، ایجاد تغییر مثبت در جهان، امید به بهبود و خوب کردن حال دیگران می‌دهند. اگر تعداد کسانی که دست به کار انجام یک «موفقیت کوچک» می‌شوند زیاد شود، امکان بروز موفقیت بزرگ و حتی تغییر در یک ساختار وجود دارد. (گر تعداد دوچرخه‌سواران زیاد شود، شهرداری مجبور می‌شود بودجه‌های بیشتری به نظام حمل و نقل دوچرخه‌ای تخصیص دهد.)
✳️ موفقیت‌های کوچک معطوف به بهبود در زندگی جمعی هستند. کنشگر برای حصول موفقیت کوچک، حدی از نوآوری، ریسک‌پذیری، حتی خطر تمسخر شدن توسط دیگران، ریسک مالی یا هدر رفتن انرژی خود را نیز می‌پذیرد؛ اما اگر موفق شود و در مقام نوآوری، اقدامش را عمومی کند، به تحقق خیر جمعی کمک میکند.
✳️ موفقیت‌های کوچک به دلیل آن‌که در ابتدا تهدیدی متوجه ساختارهای موجود ایجاد نمی‌کنند (نظیر دوچرخه‌ها که در ابتدا تهدیدی علیه منافع خودروسازان به حساب نمی‌آیند) با مخالفت‌ها و مقاومت‌های گسترده مواجه نمی‌شوند. موفقیت‌های کوچک ظرفیت یادگیری جمعی دارند و دیگران را متوجه می‌کنند که می‌شود به گونه دیگری نیز زندگی کرد.
✳️ بدیهی است، موفقیت کوچک بسته به ظرفیت کنشگر (اعم از فرد، خانواده، سازمان، شرکت، دولت و کشور)، اندازه، دایره اثرگذاری و مختصات متفاوتی پیدا میکند. آنچه برای یک سازمان موفقیت کوچک است، برای یک فرد چنین معنایی نخواهد داشت و بالعکس. موفقیت‌های کوچک حس دست‌بسته بودن در برابر ساختار را از کنشگر دور کرده و او و دیگران را امیدوار می‌سازند.
(این متن را اگر می‌پسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.)
کانال «دغدغه ایران»: @fazeli_mohammad — کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان»: @IR_S_S
ابتذال خوش بینی
www.shenoto.com
این روزها که همه جا صحبت از امید اجتماعی و لزوم آن است، خوب است بشنویم که
چرا به نظر تِری ایگِلتون، #خوش_بینی دشمن #امید است.
@Eudaemonia
چرا به نظر تِری ایگِلتون، #خوش_بینی دشمن #امید است.
@Eudaemonia
قات زدن با تلگرام
محمد فاضلی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:
▪️پیش‌نوشت: طرفداران فیلترینگ تلگرام از این متن سوءاستفاده نکنند.
▪️خیلی‌ها نمی‌دانند «قات زدن» دقیقاً به چه معناست. استاد و دوست عزیزی دارم که سالیان طولانی دیپلمات ارشد بوده و این اصطلاح را در قالب خاطره‌ای برایم معنا کرد. «قات» گیاهی است که در شبه‌جزیره عربستان و شاخ آفریقا از برگ‌های آن به عنوان نوعی ماده مخدر استفاده می‌شود. سازمان بهداشت جهانی از سال 1973 آن‌را ماده مخدر به حساب می‌آورد. عمده‌ترین نقطه کشت آن در صعده کشور یمن است. «قات زدن» عملی است که فرد برگ‌های قات را در دهان گذاشته و با جویدن و مکیدن تدریجی شیره آن، سرخوشی را تجربه میکند.
▪️این دوست دیپلمات می‌گفت اولین بار که وارد یمن شدم، معاون وزیر خارجه به استقبالم آمده بود و دیدم که در دهان (گوشه لپش) یک برآمدگی هست. این صحنه را در طول سفر بارها و بارها در افراد مختلف مشاهده کردم و دریافتم که این گیاه قات است که عمده مردم یمن از آن استفاده می‌کنند. می‌گفت تصمیم گرفتم در دیدار با بالاترین مقام کشور به او بگویم که این چه وضعی است که همه از نوعی ماده مخدر استفاده می‌کنند، شما مسأله را درمان کنید، ولی در اولین برخورد با این مقام دیدم که خودش هم گوشه لپش «قات می‌زند.» او معتقد بود «قات زدن» از چند دهه قبل یمن را به سوی نابودی برد. دوسوم مردان و یک‌سوم زنان در یمن، قات می‌زنند.
▪️من خود از کاربران تلگرام هستم و دو کانال در این فضا را اداره میکنم، با فیلتر کردن آن هم مخالفم، و به کارکردهای مثبت آن هم باور دارم؛ اما می‌بینم که کارمند اداره، فروشنده مغازه، راننده آژانس به هنگام رانندگی، دانشجویان سر کلاس، دانش‌آموزان به هنگام درس خواندن، مردم به هنگام راه رفتن در خیابان، و خلاصه همه، به نوعی «تلگرام می‌زنند.»
▪️مطمئن هستم زمان استفاده از تلگرام از وقت اختصاص‌یافته ایرانیان برای ورزش و کتاب خواندن بیشتر (یا خیلی بیشتر) است. قات شمشیر یک لبه است و هیچ چیز جز زیان ندارد؛ اما تلگرام شمشیر دولبه است، آگاهی/رخوت، یادگیری/هدر دادن وقت، خبررسانی/شایعه‌پراکنی، انسجام اجتماعی/تفرقه‌افکنی، تقویت روابط خانوادگی/انزوای فردی؛ و چندین دوگانه دیگر، همگی از پی‌آمدهای تلگرام هستند.
▪️ ما می‌توانیم زمان استفاده از تلگرام خود را محدود کنیم. نرم‌افزارهایی هستند که روی گوشی تلفن همراه شما نصب می‌شوند و زمان استفاده شما از نرم‌افزارهای مختلف را اندازه می‌گیرند و وقتی از زمان تعیین‌شده عبور کردید به شما یادآوری می‌کنند که بیشتر از زمانی که تنظیم کرده‌اید از نرم‌افزار استفاده کرده‌اید. می‌توانید زمان را روی نیم یا یک ساعت در روز تنظیم کرده و به تدریج خود را عادت دهید که بیش از این زمان در تلگرام نباشید.
▪️ من این کار را انجام داده‌ام و به توصیه یکی از مخاطبان کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان» از نرم‌افزار Quality Time استفاده میکنم. زمان را فعلاً روی یک ساعت در روز تنظیم کرده‌ام و البته در این یک هفته هیچ وقت به یک ساعت استفاده از تلگرام روی گوشی نرسیده‌ام. این گونه می‌توانید زمان استفاده خود از تلگرام را به تدریج کاهش دهید. این نرم‌افزارها می‌توانند به شما نشان دهند که در کل چند بار در روز به گوشی تلفن همراه خود مراجعه می‌کنید و کل زمان استفاده از گوشی چقدر است.
▪️بهتر است از تلگرام استفاده کنیم اما شاید نه بیشتر از آن‌که کتاب می‌خوانیم یا ورزش می‌کنیم. دوست دیپلماتم می‌گفت یمن را «قات زدن» به نابودی کشاند، نکند ما با تلگرام قات بزنیم.
#مدیریت_وقت
@Eudaemonia
محمد فاضلی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:
▪️پیش‌نوشت: طرفداران فیلترینگ تلگرام از این متن سوءاستفاده نکنند.
▪️خیلی‌ها نمی‌دانند «قات زدن» دقیقاً به چه معناست. استاد و دوست عزیزی دارم که سالیان طولانی دیپلمات ارشد بوده و این اصطلاح را در قالب خاطره‌ای برایم معنا کرد. «قات» گیاهی است که در شبه‌جزیره عربستان و شاخ آفریقا از برگ‌های آن به عنوان نوعی ماده مخدر استفاده می‌شود. سازمان بهداشت جهانی از سال 1973 آن‌را ماده مخدر به حساب می‌آورد. عمده‌ترین نقطه کشت آن در صعده کشور یمن است. «قات زدن» عملی است که فرد برگ‌های قات را در دهان گذاشته و با جویدن و مکیدن تدریجی شیره آن، سرخوشی را تجربه میکند.
▪️این دوست دیپلمات می‌گفت اولین بار که وارد یمن شدم، معاون وزیر خارجه به استقبالم آمده بود و دیدم که در دهان (گوشه لپش) یک برآمدگی هست. این صحنه را در طول سفر بارها و بارها در افراد مختلف مشاهده کردم و دریافتم که این گیاه قات است که عمده مردم یمن از آن استفاده می‌کنند. می‌گفت تصمیم گرفتم در دیدار با بالاترین مقام کشور به او بگویم که این چه وضعی است که همه از نوعی ماده مخدر استفاده می‌کنند، شما مسأله را درمان کنید، ولی در اولین برخورد با این مقام دیدم که خودش هم گوشه لپش «قات می‌زند.» او معتقد بود «قات زدن» از چند دهه قبل یمن را به سوی نابودی برد. دوسوم مردان و یک‌سوم زنان در یمن، قات می‌زنند.
▪️من خود از کاربران تلگرام هستم و دو کانال در این فضا را اداره میکنم، با فیلتر کردن آن هم مخالفم، و به کارکردهای مثبت آن هم باور دارم؛ اما می‌بینم که کارمند اداره، فروشنده مغازه، راننده آژانس به هنگام رانندگی، دانشجویان سر کلاس، دانش‌آموزان به هنگام درس خواندن، مردم به هنگام راه رفتن در خیابان، و خلاصه همه، به نوعی «تلگرام می‌زنند.»
▪️مطمئن هستم زمان استفاده از تلگرام از وقت اختصاص‌یافته ایرانیان برای ورزش و کتاب خواندن بیشتر (یا خیلی بیشتر) است. قات شمشیر یک لبه است و هیچ چیز جز زیان ندارد؛ اما تلگرام شمشیر دولبه است، آگاهی/رخوت، یادگیری/هدر دادن وقت، خبررسانی/شایعه‌پراکنی، انسجام اجتماعی/تفرقه‌افکنی، تقویت روابط خانوادگی/انزوای فردی؛ و چندین دوگانه دیگر، همگی از پی‌آمدهای تلگرام هستند.
▪️ ما می‌توانیم زمان استفاده از تلگرام خود را محدود کنیم. نرم‌افزارهایی هستند که روی گوشی تلفن همراه شما نصب می‌شوند و زمان استفاده شما از نرم‌افزارهای مختلف را اندازه می‌گیرند و وقتی از زمان تعیین‌شده عبور کردید به شما یادآوری می‌کنند که بیشتر از زمانی که تنظیم کرده‌اید از نرم‌افزار استفاده کرده‌اید. می‌توانید زمان را روی نیم یا یک ساعت در روز تنظیم کرده و به تدریج خود را عادت دهید که بیش از این زمان در تلگرام نباشید.
▪️ من این کار را انجام داده‌ام و به توصیه یکی از مخاطبان کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان» از نرم‌افزار Quality Time استفاده میکنم. زمان را فعلاً روی یک ساعت در روز تنظیم کرده‌ام و البته در این یک هفته هیچ وقت به یک ساعت استفاده از تلگرام روی گوشی نرسیده‌ام. این گونه می‌توانید زمان استفاده خود از تلگرام را به تدریج کاهش دهید. این نرم‌افزارها می‌توانند به شما نشان دهند که در کل چند بار در روز به گوشی تلفن همراه خود مراجعه می‌کنید و کل زمان استفاده از گوشی چقدر است.
▪️بهتر است از تلگرام استفاده کنیم اما شاید نه بیشتر از آن‌که کتاب می‌خوانیم یا ورزش می‌کنیم. دوست دیپلماتم می‌گفت یمن را «قات زدن» به نابودی کشاند، نکند ما با تلگرام قات بزنیم.
#مدیریت_وقت
@Eudaemonia