متأسفانه مطلع شدیم که دو دانشگاه بزرگ کشور، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه صنعتی شریف، همکاری خود را با دو تن از استادان برجسته، دکتر محمد فاضلی از گروه جامعهشناسی و دکتر آرش اباذری از گروه فلسفه علم، قطع کردهاند. اگر این قطع همکاریها به دلایلی علمی و دانشگاهی، از قبیل فقدان شایستگی در تدریس، پژوهش و ادای وظایف آکادمیک، بود، جای اعتراض نداشت، اما تا آنجا که میدانیم و همکاران دانشگاهی این اساتید تایید میکنند، قطع همکاریها بر اساس چنین دلایلی نبوده است. نیز تا آنجا که میدانیم، سابقه کاری و تدریس و پژوهش این دو استاد جوان روشن و درخور افتخار است: یکی استاد جوان جامعهشناسی است که در سیاستگذاری و عرصه عمومی نیز حضور موثر دارد و دیگری استاد جوان فلسفه است که صلاحیت حرفهای خود را با انتشار آثارش در مهمترین مراجع نشر اندیشه فلسفی در جهان نشان داده است. همچنین، تا آنجا که میدانیم دانشجویان از شیوه و محتوای تدریس این دو استاد رضایت داشتهاند و دارند.
پرسش اساسی ما، جمعی از اعضای جامعه دانشگاهی و اهل فرهنگ کشور، این است که در شرایطی که بلندپایهترین مقامهای سیاسی کشور از ایرانیان خارج از کشور دعوت میکنند به میهن خود بازگردند و نیز مصرانه از نخبگان میخواهند آنان را در برنامهریزی و اداره بهینه امور یاری کنند، چنین اقداماتی در عمل به چه نتایجی میتواند منجر شود؟ آیا این تصمیمات موجب ناامیدی از امکان فعالیت علمی آزاد و مستقل نخواهد شد؟ آیا رواست دو دانشگاه مادر در پایتخت کشور بیپروا دست تطاول بر سرمایه انسانی خود بگشایند و افقی تیره پیش روی نسل آینده دانشگاهی بگشایند و سخن آنانی را که چیزی جز تیرگی در فضای فکری و فرهنگی کشور نمییابند تقویت کنند؟ آیا بهراستی ثبات داخلی و جذب حداکثری نخبگان مقتضی چنین اقداماتی است؟
ما، جمعی از اعضای جامعه دانشگاهی و اهل فرهنگ، به قطع همکاری دانشگاهی با این دو استاد معترضایم و خواستار آنیم که دانشگاههای مربوط و وزارت علوم، ضمن بازنگری در این تصمیمات، مانع مداخله افراد و نهادهای خارج از دانشگاه در امور دانشگاهی شوند.
ابراهیم آزادگان، محسن آزموده، سیدمحمدرضا ابنالرسول، شهلا اسلامی، موسی اکرمی، کیوان الستی، حسن امیریآرا، کاوه بهبهانی، حامد بیکرانبهشت، یاسر پوراسماعیل، نعیمه پورمحمدی، بهمن پازوکی، محمدرضا پویافر، سمیه توحیدلو، حمیدرضا جلاییپور، غزاله حجتی، مالک حسینی، هادی خانیکی، امیرحسین خداپرست، مریم خدادادی، اسماعیل خلیلی، محمد راغب، گودر رشتیانی، مسعود زمانی، مسعود زنجانی، سیامک زندرضوی، سیدحسین سراجزاده، مهدی سلیمانیه، احمد شکرچی، حسین شیخرضایی، هادی صمدی، بابک عباسی، مسعود علیا، مقصود فراستخواه، اسدالله فلاحی، امیراحسان کرباسیزاده، امیر مازیار، زهرا مبلغ، محمود مروارید، حسین معصومی همدانی، محمود مقدسی، سیدحسین موسویان، سیدنصرالله موسویان، مصطفی مهرآیین، مهدی ناجی، امیر ناظمی، محمد یزدانینسب، سیدمحمود یوسفثانی
https://www.karzar.net/fazeli-abazari
پرسش اساسی ما، جمعی از اعضای جامعه دانشگاهی و اهل فرهنگ کشور، این است که در شرایطی که بلندپایهترین مقامهای سیاسی کشور از ایرانیان خارج از کشور دعوت میکنند به میهن خود بازگردند و نیز مصرانه از نخبگان میخواهند آنان را در برنامهریزی و اداره بهینه امور یاری کنند، چنین اقداماتی در عمل به چه نتایجی میتواند منجر شود؟ آیا این تصمیمات موجب ناامیدی از امکان فعالیت علمی آزاد و مستقل نخواهد شد؟ آیا رواست دو دانشگاه مادر در پایتخت کشور بیپروا دست تطاول بر سرمایه انسانی خود بگشایند و افقی تیره پیش روی نسل آینده دانشگاهی بگشایند و سخن آنانی را که چیزی جز تیرگی در فضای فکری و فرهنگی کشور نمییابند تقویت کنند؟ آیا بهراستی ثبات داخلی و جذب حداکثری نخبگان مقتضی چنین اقداماتی است؟
ما، جمعی از اعضای جامعه دانشگاهی و اهل فرهنگ، به قطع همکاری دانشگاهی با این دو استاد معترضایم و خواستار آنیم که دانشگاههای مربوط و وزارت علوم، ضمن بازنگری در این تصمیمات، مانع مداخله افراد و نهادهای خارج از دانشگاه در امور دانشگاهی شوند.
ابراهیم آزادگان، محسن آزموده، سیدمحمدرضا ابنالرسول، شهلا اسلامی، موسی اکرمی، کیوان الستی، حسن امیریآرا، کاوه بهبهانی، حامد بیکرانبهشت، یاسر پوراسماعیل، نعیمه پورمحمدی، بهمن پازوکی، محمدرضا پویافر، سمیه توحیدلو، حمیدرضا جلاییپور، غزاله حجتی، مالک حسینی، هادی خانیکی، امیرحسین خداپرست، مریم خدادادی، اسماعیل خلیلی، محمد راغب، گودر رشتیانی، مسعود زمانی، مسعود زنجانی، سیامک زندرضوی، سیدحسین سراجزاده، مهدی سلیمانیه، احمد شکرچی، حسین شیخرضایی، هادی صمدی، بابک عباسی، مسعود علیا، مقصود فراستخواه، اسدالله فلاحی، امیراحسان کرباسیزاده، امیر مازیار، زهرا مبلغ، محمود مروارید، حسین معصومی همدانی، محمود مقدسی، سیدحسین موسویان، سیدنصرالله موسویان، مصطفی مهرآیین، مهدی ناجی، امیر ناظمی، محمد یزدانینسب، سیدمحمود یوسفثانی
https://www.karzar.net/fazeli-abazari
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار اعتراض به قطع همکاری با دو استاد دانشگاه شهید بهشتی و شریف
متأسفانه مطلع شدیم که دو دانشگاه بزرگ کشور، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه صنعتی شریف، همکاری خود را با دو تن از استادان برجسته، دکتر محمد فاضلی از گروه جامعهشناسی و دکتر آرش اباذری از گروه فلسفه علم، قطع کردهاند. اگر این قطع همکاریها به دلایلی علمی و دانشگاهی،…
👍1
Forwarded from دورها | علوم انسانی
@dourha_ensani
در روزگار سخت چه کمکی از فلسفه ساخته است؟
دکتر بابک عباسی
مکتب رواقی، که شباهتهای قابل تأملی هم با آیین بودا دارد، هدفش به زبان امروزی بالا بردن انعطافپذیری روانی انسانها بود و نیز کمک به انسانها برای قرار گرفتن در مسیر زندگی درست (زندگی فضیلتمندانه).
رواقیان هم تبیینی از رنج و زندگی نامطلوب داشتند، و هم بر اساس آن تبیین، راهکاری برای رهایی از رنج و قرار گرفتن در مسیر زندگی خوب پیشنهاد میکردند.
من در اینجا سعی میکنم دو ایده را که نَسبشان به تعالیم رواقی میرسد طرح کنم و خیلی کوتاه ربط این دو را به تابآوری و خوب زیستن نشان دهم: ایدۀ پذیرش (که مبتنی است بر تمایز امور قابل کنترل از امور غیرقابل کنترل) و ایدۀ بسندگیِ فضیلت.
متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید؛ در سایت دورها:
http://dourha.ir/?p=402
در روزگار سخت چه کمکی از فلسفه ساخته است؟
دکتر بابک عباسی
مکتب رواقی، که شباهتهای قابل تأملی هم با آیین بودا دارد، هدفش به زبان امروزی بالا بردن انعطافپذیری روانی انسانها بود و نیز کمک به انسانها برای قرار گرفتن در مسیر زندگی درست (زندگی فضیلتمندانه).
رواقیان هم تبیینی از رنج و زندگی نامطلوب داشتند، و هم بر اساس آن تبیین، راهکاری برای رهایی از رنج و قرار گرفتن در مسیر زندگی خوب پیشنهاد میکردند.
من در اینجا سعی میکنم دو ایده را که نَسبشان به تعالیم رواقی میرسد طرح کنم و خیلی کوتاه ربط این دو را به تابآوری و خوب زیستن نشان دهم: ایدۀ پذیرش (که مبتنی است بر تمایز امور قابل کنترل از امور غیرقابل کنترل) و ایدۀ بسندگیِ فضیلت.
متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید؛ در سایت دورها:
http://dourha.ir/?p=402
Forwarded from اِنگار
در شرایط سهمگین زندگی دو مشکل دارید که باید حل کنید؛
مسالهای که پیش آمده و نیازمند حل شدن است.
و هیجانات آشفتهکنندهی همراه آن.
برای حل مسالهی کارامد نیاز دارید ابتدا هیجانات شدید خود را مدیریت کنید:
برای شروع، هیجانات خود را بشناسید و تجربه کنید، از آنها نترسید و فرار نکنید. هیچ اشکالی ندارد که در شرایط سخت شما احساس غم، اضطراب، خشم، وحشتزدگی و غیره داشته باشید.
بعد با افراد قابل اعتماد، ایمن و همدل اطرافتان راجع به هیجاناتتان صحبت کنید. انسانها هیجانات ناخوشایند را به صورت جمعی راحتتر تحمل میکنند. درد دل کردن، کمک و مراقبت دریافت کردن از مهارتهای انسانهای رشدیافتهاست. در کنار این آدمهای امن، هیجاناتتان را برونریزی کنید و اجازه دهید آنها به شما حمایت عاطفی، روانی و فکری بدهند.
شلوغکاری نکنید؛ چند آدم نزدیک و امن کافیاست. از افرادی که خودشان به سرعت آشفته میشوند، یا ایمن، قابل اعتماد و همدل نیستند در این شرایط دوری کنید.
از نوشتن غافل نشوید، هم در مورد هیجاناتتان، هم در مورد مسالهای که باید حل شود. نوشتن ذهن شما را نظم میبخشد و باعث تخلیه هیجانی میشود.
از روشهای آرامبخشی خاص خودتان استفاده کنید. قدم زدن، دعا خواندن، بازی کردن، شعر خواندن، گوش دادن به موسیقی، نواختن ساز، نقاشی، دوخت و دوز، درد دل و ...
سعی نکنید تمام امور را خودتان کنترل و مدیریت کنید. بخشی از کارها را به دیگران بسپارید و به آنها اعتماد کنید. فقط کافی است به قدر کافی درایت داشته باشید که چه کاری را به چه کسی بسپارید.
بهطور موقت وظایف دیگرتان را کاهش دهید و تمرکزتان را بگذارید روی مسالهی بزرگ و مهم فعلی. کمالگرایی و خودسرزنشی را کنار بگذارید. قرار نیست در هر شرایط تمام وظایفتان را به بهترین نحو انجام دهید.
دکتر پرستوامیری
@engaarr
@engaarr
@engaarr
مسالهای که پیش آمده و نیازمند حل شدن است.
و هیجانات آشفتهکنندهی همراه آن.
برای حل مسالهی کارامد نیاز دارید ابتدا هیجانات شدید خود را مدیریت کنید:
برای شروع، هیجانات خود را بشناسید و تجربه کنید، از آنها نترسید و فرار نکنید. هیچ اشکالی ندارد که در شرایط سخت شما احساس غم، اضطراب، خشم، وحشتزدگی و غیره داشته باشید.
بعد با افراد قابل اعتماد، ایمن و همدل اطرافتان راجع به هیجاناتتان صحبت کنید. انسانها هیجانات ناخوشایند را به صورت جمعی راحتتر تحمل میکنند. درد دل کردن، کمک و مراقبت دریافت کردن از مهارتهای انسانهای رشدیافتهاست. در کنار این آدمهای امن، هیجاناتتان را برونریزی کنید و اجازه دهید آنها به شما حمایت عاطفی، روانی و فکری بدهند.
شلوغکاری نکنید؛ چند آدم نزدیک و امن کافیاست. از افرادی که خودشان به سرعت آشفته میشوند، یا ایمن، قابل اعتماد و همدل نیستند در این شرایط دوری کنید.
از نوشتن غافل نشوید، هم در مورد هیجاناتتان، هم در مورد مسالهای که باید حل شود. نوشتن ذهن شما را نظم میبخشد و باعث تخلیه هیجانی میشود.
از روشهای آرامبخشی خاص خودتان استفاده کنید. قدم زدن، دعا خواندن، بازی کردن، شعر خواندن، گوش دادن به موسیقی، نواختن ساز، نقاشی، دوخت و دوز، درد دل و ...
سعی نکنید تمام امور را خودتان کنترل و مدیریت کنید. بخشی از کارها را به دیگران بسپارید و به آنها اعتماد کنید. فقط کافی است به قدر کافی درایت داشته باشید که چه کاری را به چه کسی بسپارید.
بهطور موقت وظایف دیگرتان را کاهش دهید و تمرکزتان را بگذارید روی مسالهی بزرگ و مهم فعلی. کمالگرایی و خودسرزنشی را کنار بگذارید. قرار نیست در هر شرایط تمام وظایفتان را به بهترین نحو انجام دهید.
دکتر پرستوامیری
@engaarr
@engaarr
@engaarr
👍1
Forwarded from نشر کرگدن
🎊🎊 پرفروشهای نشر کرگدن
در سومین روز نمایشگاه مجازی کتاب تهران
۱. رؤیا، استعاره و زبان دین
متن دینی چون متن هنری
امیر مازیار
مجموعۀ «دینشناخت»
۲۰۰ صفحه/ ۶۵۰۰۰ تومان
۲. جعبهابزار فیلسوف
برگزیدهای از مفاهیم و روشهای فلسفی
جولیان بگینی، پیتر فوسل/ کامران شهبازی
۳۷۶ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۳. انقلاب ایران
ریشههای ناآرامی و شورش
مهران کامروا/ مصطفی مهرآیین
مجموعۀ «ایرانپژوهی»/ دبیر: مصطفی مهرآیین
۲۹۶ صفحه/ ۶۰۰۰۰ تومان
۴. جامعهشناسی فرهنگ
نظریهای دربارۀ رابطۀ اندیشه و ساختار اجتماعی
روبرت وُسنو/ مصطفی مهرآیین
۲۵۶ صفحه/ ۵۰۰۰۰ تومان
۵. رسالۀ منطقی ـ فلسفی
از مجموعهآثار لودویگ ویتگنشتاین
متن سهزبانه (با همکاری نشر هرمس)
ترجمۀ مالک حسینی
۴۰۸ صفحه/ ۱۳۰۰۰۰ تومان
۶. هنر ظریف بیخیالی
رویکردی نامتعارف به خوب زیستن
مارک منسون/ رشید جعفرپور
مجموعهٔ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۲۲۲/ قیمت: ۷۰۰۰۰ تومان
۷. واقعنگری
چرا جهان را کژ میفهمیم
هانس رُزلینگ/ علی کاظمیان
با مقدمۀ مصطفی ملکیان
ویراستهٔ مسعود علیا
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۳۷۸ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۸. درآمدی به اسطورهشناسی عصبی-تکاملی
عبدالرضا ناصرمقدسی
مجموعۀ «مطالعات تکامل»/ دبیر: محمدرضا معمارصادقی
۳۰۸ صفحه/ ۷۵۰۰۰ تومان
۹. مُخنویس
یادداشتهای یک پزشک اعصاب دربارۀ جهانِ انسان
نویسنده: رضا ابوتراب
۳۵۲ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۱۰. سرگذشت فلسفۀ غرب
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ میثم محمدامینی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
۲۴۰ صفحه/ ۵۵۰۰۰ تومان
#نشر_کرگدن
#پرفروشهای_نمایشگاه
#نمایشگاه_مجازی_کتاب_تهران
#بهمن_۱۴۰۰
#کتاب_فلسفه
در سومین روز نمایشگاه مجازی کتاب تهران
۱. رؤیا، استعاره و زبان دین
متن دینی چون متن هنری
امیر مازیار
مجموعۀ «دینشناخت»
۲۰۰ صفحه/ ۶۵۰۰۰ تومان
۲. جعبهابزار فیلسوف
برگزیدهای از مفاهیم و روشهای فلسفی
جولیان بگینی، پیتر فوسل/ کامران شهبازی
۳۷۶ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۳. انقلاب ایران
ریشههای ناآرامی و شورش
مهران کامروا/ مصطفی مهرآیین
مجموعۀ «ایرانپژوهی»/ دبیر: مصطفی مهرآیین
۲۹۶ صفحه/ ۶۰۰۰۰ تومان
۴. جامعهشناسی فرهنگ
نظریهای دربارۀ رابطۀ اندیشه و ساختار اجتماعی
روبرت وُسنو/ مصطفی مهرآیین
۲۵۶ صفحه/ ۵۰۰۰۰ تومان
۵. رسالۀ منطقی ـ فلسفی
از مجموعهآثار لودویگ ویتگنشتاین
متن سهزبانه (با همکاری نشر هرمس)
ترجمۀ مالک حسینی
۴۰۸ صفحه/ ۱۳۰۰۰۰ تومان
۶. هنر ظریف بیخیالی
رویکردی نامتعارف به خوب زیستن
مارک منسون/ رشید جعفرپور
مجموعهٔ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۲۲۲/ قیمت: ۷۰۰۰۰ تومان
۷. واقعنگری
چرا جهان را کژ میفهمیم
هانس رُزلینگ/ علی کاظمیان
با مقدمۀ مصطفی ملکیان
ویراستهٔ مسعود علیا
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۳۷۸ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۸. درآمدی به اسطورهشناسی عصبی-تکاملی
عبدالرضا ناصرمقدسی
مجموعۀ «مطالعات تکامل»/ دبیر: محمدرضا معمارصادقی
۳۰۸ صفحه/ ۷۵۰۰۰ تومان
۹. مُخنویس
یادداشتهای یک پزشک اعصاب دربارۀ جهانِ انسان
نویسنده: رضا ابوتراب
۳۵۲ صفحه/ ۸۵۰۰۰ تومان
۱۰. سرگذشت فلسفۀ غرب
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ میثم محمدامینی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
۲۴۰ صفحه/ ۵۵۰۰۰ تومان
#نشر_کرگدن
#پرفروشهای_نمایشگاه
#نمایشگاه_مجازی_کتاب_تهران
#بهمن_۱۴۰۰
#کتاب_فلسفه
👍1
Forwarded from شبکههای مجازی کرگدن
دومین نمایشگاه مجازی کتاب تهران
۳ تا ۱۰ بهمن ۱۴۰۰
۲۰ درصد تخفیف، ارسال رایگان
لینک دسترسی به صفحۀ خرید کتاب معجزۀ توجهآگاهی در نمایشگاه:
https://book.icfi.ir/book/390897/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87-%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C?paginatedParams=page%3D7%26size%3D12%26sort%3Dtitle%26exhibitorId%3D367
۳ تا ۱۰ بهمن ۱۴۰۰
۲۰ درصد تخفیف، ارسال رایگان
لینک دسترسی به صفحۀ خرید کتاب معجزۀ توجهآگاهی در نمایشگاه:
https://book.icfi.ir/book/390897/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87-%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C?paginatedParams=page%3D7%26size%3D12%26sort%3Dtitle%26exhibitorId%3D367
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
الکساندر سولژنیتسین و شرافتمندانه زیستن در زمانۀ استبداد
🔹جردن پیترسون، نویسنده، روانشناس و استاد دانشگاه تورنتو، در این ویدیو به روایت زندگی و تجربیات الکساندر سولژنیتسین، نویسنده روسی برندۀ جایزه نوبل، در گولاگ میپردازد. گولاگ به اردوگاههای کار اجباری اتحاد جماهیر شوروی در دورۀ استالین گفته میشد که میلیونها زندانی سیاسی و عادی در آن مجبور به بیگاری تا مرگ بودند.
🔹سولژنیتسین که خودش به دلیل مخالفت با استالین به گذراندن هشت سال در اردوگاههای گولاگ محکوم شده بود، پس از آزادی اقدام به انتشار کتاب مجمع الجزایر گولاگ کرد و در آن به شرح وضعیت اسفبار آن اردوگاهها پرداخت.
آنچه پیترسون به نقل از سولژنیتسین به آن اشاره میکند، چگونگی شرافتمندانه زیستن اقلیتی از محکومین و مقاومت آنان در مقابل مناسبات سلطهورزانه حاکم در اردوگاههای گولاگ است. مقاومتی مسئولانه که میتواند سرمشق شهروندان جوامع استبدادزده باشد.
ترجمه و زیرنویس: نوشین دیلمی و علی نانوایی
بازبینی و تصحیح: شهاب غدیری
منبع: کانال تلگرامی همپرسه
@eudemonia
@hamporseh
🔹جردن پیترسون، نویسنده، روانشناس و استاد دانشگاه تورنتو، در این ویدیو به روایت زندگی و تجربیات الکساندر سولژنیتسین، نویسنده روسی برندۀ جایزه نوبل، در گولاگ میپردازد. گولاگ به اردوگاههای کار اجباری اتحاد جماهیر شوروی در دورۀ استالین گفته میشد که میلیونها زندانی سیاسی و عادی در آن مجبور به بیگاری تا مرگ بودند.
🔹سولژنیتسین که خودش به دلیل مخالفت با استالین به گذراندن هشت سال در اردوگاههای گولاگ محکوم شده بود، پس از آزادی اقدام به انتشار کتاب مجمع الجزایر گولاگ کرد و در آن به شرح وضعیت اسفبار آن اردوگاهها پرداخت.
آنچه پیترسون به نقل از سولژنیتسین به آن اشاره میکند، چگونگی شرافتمندانه زیستن اقلیتی از محکومین و مقاومت آنان در مقابل مناسبات سلطهورزانه حاکم در اردوگاههای گولاگ است. مقاومتی مسئولانه که میتواند سرمشق شهروندان جوامع استبدادزده باشد.
ترجمه و زیرنویس: نوشین دیلمی و علی نانوایی
بازبینی و تصحیح: شهاب غدیری
منبع: کانال تلگرامی همپرسه
@eudemonia
@hamporseh
Forwarded from بهمن دارالشفایی
هشت سال پیش همین ساعتها بعد از شش سال و ۹ ماه و هفت روز زندگی در لندن برگشتم تهران. هنوز به نظرم یکی از درستترین تصمیمهای زندگیم بوده. مشکلات زندگی در ایران روشن است، اما در نهایت من در ایران شادترم تا در خارج از ایران. قبلا دلایلش را مفصل نوشتهام و نظرم هنوز همان است.
👍15👎2
Forwarded from نشر کرگدن
🎉🎉 مجموعۀ «خوب زیستن» نشر کرگدن
در نمایشگاه مجازی کتاب تهران:
https://book.icfi.ir/book?exhibitorId=367&publisher-name=%DA%A9%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D9%86
در نمایشگاه مجازی کتاب تهران:
https://book.icfi.ir/book?exhibitorId=367&publisher-name=%DA%A9%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D9%86
Forwarded from DinOnline دینآنلاین
تیکنات هان؛ معلمِ معنوی بودایی در ۹۵ سالگی دیده از جهان فرو بست.
دین آنلاین به همین بهانه، گفتوگویی با دو مترجم برخی کتابهای وی انجام خواهد داد.
موضوع: آموزههای معنوی تیکنات هان
میهمانان:
علی امیر آبادی (مترجم کتاب نیلوفر و مرداب)
مرتضی کشمیری (مترجم کتاب معجزه توجه آگاهی)
زمان: سه شنبه ۱۲ بهمن
ساعت: ۲۱
میزبان: محمدرضا کدیور
🆔 @dinonline
دین آنلاین به همین بهانه، گفتوگویی با دو مترجم برخی کتابهای وی انجام خواهد داد.
موضوع: آموزههای معنوی تیکنات هان
میهمانان:
علی امیر آبادی (مترجم کتاب نیلوفر و مرداب)
مرتضی کشمیری (مترجم کتاب معجزه توجه آگاهی)
زمان: سه شنبه ۱۲ بهمن
ساعت: ۲۱
میزبان: محمدرضا کدیور
🆔 @dinonline
«سال گذشته... خودم را جمعوجور کردم و اعترافی کردم. این کار مرا به آبهای زلالتری رساند... اما اکنون... فاصلهای با آنچه پیش از آن بودم ندارم. خارج از اندازه بیشهامتم. اگر نتوانم این موضوع را حل کنم، میباید باز خودم را سرتاپا در آن آبها غوطهور سازم»
🔹خاطرات شخصی از ویتگنشتاین، که دربرگیرندۀ خاطرات پاسکال و دیگر افراد نزدیک به اوست، یکی از نمایندگان میراث فکری ویتگنشتاین به نام راش ریز عبارت «خارج از اندازه بیشهامت» را چنین تفسیر میکند: این عبارت راجع است به سختیهایی که ویتگنشتاین در تشخیص خودفریبیِ خویش کشیده است. خودفریبیای که ناشی از «تزلزل اراده» بوده و «تنها بهیاری شهامت قابلاصلاح است». شهامت موردنیاز برای اعتراف کمک میکند تا اعترافات ویتگنشتاین را، با استفاده از استعارۀ مانک، همچون جراحی خویش برای غلبه بر ترس ببینیم. ویتگنشتاین بیصداقتی با دیگران را همتای بیصداقتی با خویش میدانست.
🔹ریز همچنین در همان خاطرات بهیاد میآورد که ویتگنشتاین، بهشیوهای که در انتقاد از خودهای سختگیرانهاش مرسوم بود، نگران بود نکند یکجور «هیولا» باشد. این انتقاد پژواکی از بحث افلاطون را دربارۀ اصالت فیلسوف در رسالۀ فایدروس در خود دارد. سقراط میگوید در پیروی از فرمانی که بر دیوار پرستشگاه دلفی مبنی بر شناختن خویش نوشته شده به خطا رفته است. او اذعان میکند: «بیهوده است، زمانی که نسبتبه طبیعت خویشتن در جهالت هستم، به مسائل دیگر موجودات بپردازم». بدین ترتیب سقراط تأکید میکند به بررسی «نه اینچیزها، بلکه خویشتن میپردازم تا بدانم هیولا هستم یا نه». مواجهۀ ویتگنشتاین با بیصداقتی خویش، درست همانند جستوجوی دلفی برای خودشناسی، جستوجویی بود برای اصالت.
🔹فلسفه در نزد ویتگنشتاین مانند سقراط، همانقدر که تلاشی فکری بود، تمرینی برای صداقت با خویشتن نیز بود. ویتگنشتاین در یادداشتی، از میان یادداشتهایی که پس از مرگش با عنوان فرهنگ و ارزش منتشر شد، میگوید دشواری فلسفه «بیش از آنکه به اندیشه مربوط باشد، به اراده مربوط است». دربارۀ اعتراف نیز چنین چیزی صادق است. ویتگنشتاین فاقد بینش برای تشخیص و تعریف نقایص خود نبود، بلکه، همچنان که ریز میگوید، برایش دشوار بود بپذیرد «همچون شخصی غیراصیل رفتار کرده است... چراکه اراده نداشته». ویتگنشتاین برای گریز از خودفریبی نیاز داشت «کاری انجام دهد که نیازمند شجاعت است»، یعنی اعتراف.
@eudemonia
متن کامل:
https://tarjomaan.com/neveshtar/9156/
🔹خاطرات شخصی از ویتگنشتاین، که دربرگیرندۀ خاطرات پاسکال و دیگر افراد نزدیک به اوست، یکی از نمایندگان میراث فکری ویتگنشتاین به نام راش ریز عبارت «خارج از اندازه بیشهامت» را چنین تفسیر میکند: این عبارت راجع است به سختیهایی که ویتگنشتاین در تشخیص خودفریبیِ خویش کشیده است. خودفریبیای که ناشی از «تزلزل اراده» بوده و «تنها بهیاری شهامت قابلاصلاح است». شهامت موردنیاز برای اعتراف کمک میکند تا اعترافات ویتگنشتاین را، با استفاده از استعارۀ مانک، همچون جراحی خویش برای غلبه بر ترس ببینیم. ویتگنشتاین بیصداقتی با دیگران را همتای بیصداقتی با خویش میدانست.
🔹ریز همچنین در همان خاطرات بهیاد میآورد که ویتگنشتاین، بهشیوهای که در انتقاد از خودهای سختگیرانهاش مرسوم بود، نگران بود نکند یکجور «هیولا» باشد. این انتقاد پژواکی از بحث افلاطون را دربارۀ اصالت فیلسوف در رسالۀ فایدروس در خود دارد. سقراط میگوید در پیروی از فرمانی که بر دیوار پرستشگاه دلفی مبنی بر شناختن خویش نوشته شده به خطا رفته است. او اذعان میکند: «بیهوده است، زمانی که نسبتبه طبیعت خویشتن در جهالت هستم، به مسائل دیگر موجودات بپردازم». بدین ترتیب سقراط تأکید میکند به بررسی «نه اینچیزها، بلکه خویشتن میپردازم تا بدانم هیولا هستم یا نه». مواجهۀ ویتگنشتاین با بیصداقتی خویش، درست همانند جستوجوی دلفی برای خودشناسی، جستوجویی بود برای اصالت.
🔹فلسفه در نزد ویتگنشتاین مانند سقراط، همانقدر که تلاشی فکری بود، تمرینی برای صداقت با خویشتن نیز بود. ویتگنشتاین در یادداشتی، از میان یادداشتهایی که پس از مرگش با عنوان فرهنگ و ارزش منتشر شد، میگوید دشواری فلسفه «بیش از آنکه به اندیشه مربوط باشد، به اراده مربوط است». دربارۀ اعتراف نیز چنین چیزی صادق است. ویتگنشتاین فاقد بینش برای تشخیص و تعریف نقایص خود نبود، بلکه، همچنان که ریز میگوید، برایش دشوار بود بپذیرد «همچون شخصی غیراصیل رفتار کرده است... چراکه اراده نداشته». ویتگنشتاین برای گریز از خودفریبی نیاز داشت «کاری انجام دهد که نیازمند شجاعت است»، یعنی اعتراف.
@eudemonia
متن کامل:
https://tarjomaan.com/neveshtar/9156/
نقدی خواندنی بر شرطیسازی ما با شادی (happiness) در جهان جدید
از متن:
🔹این بُتی که از دنبال کردن شادی ساخته شده، گویا یک پدیدۀ انگلیسی-آمریکایی است، شاید چون در هر دو کشور فشارهای فرهنگی شدیدی برای کمرنگ جلوه دادن هیجانات منفی وجود دارد. مثلاً در مقایسه با فرانسویها که عموماً به زندگیِ خارج از مَدارِ شادی هم راضیاند (شادی به معنای دمدستیاش، نه نشانۀ یک زندگی خوب و خوش)، بریتانیاییها و بهویژه آمریکاییها هیجانات منفی را کمرنگ میکنند تا شادترین چهرۀ ممکن را به نمایش بگذارند. آمریکاییها به آن لبخند مصنوعی و «خوبم، ممنون!» شُهرهاند، و بریتانیاییها معروفند که از گِله و شکایت میپرهیزند و در مواجهه با درد و یأس خوددار هستند. روال آن است که احساسهای منفی را انکار و پنهان کنی چون در جامعه و فرهنگ نامقبولاند. در چارچوب فکری انگلیسی-آمریکایی، هیجانات منفی بازتابی منفی از ما به نمایش میگذارند، انگار که خطایی اساسی کردهایم، گویی که بدون ذوق و ارادۀ لازم برای دستیابی به شادی زیستهایم.
🔹ولی اینهمه تظاهر به شادی بالاخره خودش را بروز میدهد. کسی که در فرهنگ غربی زندگی میکند، ۴ تا ۱۰ برابر بیشتر از فرهنگ شرقی احتمال دارد به افسردگی بالینی یا اضطراب دچار شود. این را براک بَسچنِ روانشناس در کتاب سوی دیگر شادی: پذیرش رویکردی بیمهاباتر به زیستن (۲۰۱۸) گفته است. بسچن مینویسد که در چین و ژاپن، مردم معمولاً هیجانات مثبت و منفی را ضروری و یکسان میبینند. در شرق، نباید مصرانه دنبال شادی رفت، همانطور که نباید مصرانه از غم پرهیز کرد. باستین خاستگاه این موضع را در دین میبیند، بهویژه آن فلسفههای بودایی که میخواهند کل وضع بشر را بپذیرند و درد را بر اساس دلایل زیربناییاش بفهمند.
🔹اما اگر کماکان اجازه دهیم دستکاریمان کنند تا پس از تجربههای فوقالعاده دچار غصه شویم، آنگاه نهتنها در برابر دستکاری بازار بیدفاع شدهایم بلکه مستعد تنهایی، قضاوت نادرست و (طنز ماجرا همینجاست) غم پایدار میشویم. شادی اپیکوری شاید همیشه ما را «شاد» نکند؛ «شاد» به معنای امروزیاش برای ما که مترادف خُلق خوش و شادکامی است. ولی زندگی اگر سلسلهای از تجربههای فوقالعاده بود، ارزش زیستن نداشت. در حقیقت، نسلهای جوانتر (همانها که بیش از همه احتمال دارد تسلیم ایدۀ «شادی فوقالعاده» شوند) اصلاً به هیچ معنا شاد نیستند، چنانکه ۲۲ درصد از نسل هزاره میگویند هیچ دوستی ندارند. این مطمئناً آن جنسی از «شادی» نیست که بخواهیم دنبالش برویم.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://tarjomaan.com/neveshtar/9592/
از متن:
🔹این بُتی که از دنبال کردن شادی ساخته شده، گویا یک پدیدۀ انگلیسی-آمریکایی است، شاید چون در هر دو کشور فشارهای فرهنگی شدیدی برای کمرنگ جلوه دادن هیجانات منفی وجود دارد. مثلاً در مقایسه با فرانسویها که عموماً به زندگیِ خارج از مَدارِ شادی هم راضیاند (شادی به معنای دمدستیاش، نه نشانۀ یک زندگی خوب و خوش)، بریتانیاییها و بهویژه آمریکاییها هیجانات منفی را کمرنگ میکنند تا شادترین چهرۀ ممکن را به نمایش بگذارند. آمریکاییها به آن لبخند مصنوعی و «خوبم، ممنون!» شُهرهاند، و بریتانیاییها معروفند که از گِله و شکایت میپرهیزند و در مواجهه با درد و یأس خوددار هستند. روال آن است که احساسهای منفی را انکار و پنهان کنی چون در جامعه و فرهنگ نامقبولاند. در چارچوب فکری انگلیسی-آمریکایی، هیجانات منفی بازتابی منفی از ما به نمایش میگذارند، انگار که خطایی اساسی کردهایم، گویی که بدون ذوق و ارادۀ لازم برای دستیابی به شادی زیستهایم.
🔹ولی اینهمه تظاهر به شادی بالاخره خودش را بروز میدهد. کسی که در فرهنگ غربی زندگی میکند، ۴ تا ۱۰ برابر بیشتر از فرهنگ شرقی احتمال دارد به افسردگی بالینی یا اضطراب دچار شود. این را براک بَسچنِ روانشناس در کتاب سوی دیگر شادی: پذیرش رویکردی بیمهاباتر به زیستن (۲۰۱۸) گفته است. بسچن مینویسد که در چین و ژاپن، مردم معمولاً هیجانات مثبت و منفی را ضروری و یکسان میبینند. در شرق، نباید مصرانه دنبال شادی رفت، همانطور که نباید مصرانه از غم پرهیز کرد. باستین خاستگاه این موضع را در دین میبیند، بهویژه آن فلسفههای بودایی که میخواهند کل وضع بشر را بپذیرند و درد را بر اساس دلایل زیربناییاش بفهمند.
🔹اما اگر کماکان اجازه دهیم دستکاریمان کنند تا پس از تجربههای فوقالعاده دچار غصه شویم، آنگاه نهتنها در برابر دستکاری بازار بیدفاع شدهایم بلکه مستعد تنهایی، قضاوت نادرست و (طنز ماجرا همینجاست) غم پایدار میشویم. شادی اپیکوری شاید همیشه ما را «شاد» نکند؛ «شاد» به معنای امروزیاش برای ما که مترادف خُلق خوش و شادکامی است. ولی زندگی اگر سلسلهای از تجربههای فوقالعاده بود، ارزش زیستن نداشت. در حقیقت، نسلهای جوانتر (همانها که بیش از همه احتمال دارد تسلیم ایدۀ «شادی فوقالعاده» شوند) اصلاً به هیچ معنا شاد نیستند، چنانکه ۲۲ درصد از نسل هزاره میگویند هیچ دوستی ندارند. این مطمئناً آن جنسی از «شادی» نیست که بخواهیم دنبالش برویم.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://tarjomaan.com/neveshtar/9592/
ترجمان | علوم انسانی و ترجمه
هر چه بیشتر دنبال شادی میرویم، غمگینتر میشویم
همیشه احساس میکنید زندگی چیزی کم دارد؟ حتی وقتی در حال تفریح یا سفر هستید به نظرتان میآید که به اندازۀ کافی تفریحات یا سفرتان هیجانانگیز نیست؟ «شادی» از نظرتان تجربۀ فوقالعادهای است که با این دلخوشکنکهای روزمره به دست نمیآید؟ اگر چنین فکرهایی از سرتان…
👍4
خوب زيستن|بابک عباسی
نقدی خواندنی بر شرطیسازی ما با شادی (happiness) در جهان جدید از متن: 🔹این بُتی که از دنبال کردن شادی ساخته شده، گویا یک پدیدۀ انگلیسی-آمریکایی است، شاید چون در هر دو کشور فشارهای فرهنگی شدیدی برای کمرنگ جلوه دادن هیجانات منفی وجود دارد. مثلاً در مقایسه…
Audio
گزارشی از کتاب سوی دیگر شادکامی نوشتۀ بروک بسچن که در مقالهٔ بالا به نتایج پژوهشهای آمده در این کتاب اشاره شده بود.
#آذرخش_مکری
۲۲ دیماه ۱۴۰۰
@eudemonia
@drazarakhshmokri
#آذرخش_مکری
۲۲ دیماه ۱۴۰۰
@eudemonia
@drazarakhshmokri
👍1
Forwarded from هزار خط ناتمام
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وضعیت انسانی مشترک
#مدیتیشن، #ذهنآگاهی، #تنهایی، #headspace
▪️مترجم: حسین محمدیزاده
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
🌱
#مدیتیشن، #ذهنآگاهی، #تنهایی، #headspace
▪️مترجم: حسین محمدیزاده
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
🌱
Forwarded from جرعه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻مرتضی کشمیری در این گفتار، به منش و مرامِ تیک ناتهان اشاره میکند.
♦️ناتهان معلم معنوی بودایی بود که اخیرا در ۹۵ سالگی دیده از جهان فروبست🔺️
@joreah_journal
www.instagram.com/joreah_journal
♦️ناتهان معلم معنوی بودایی بود که اخیرا در ۹۵ سالگی دیده از جهان فروبست🔺️
@joreah_journal
www.instagram.com/joreah_journal
Forwarded from انتشارات آنگاه
#معرفی_کتاب
گربهها، فلسفه، و زندگی خوب
نوشتۀ پائول دامبروزیو
ترجمۀ حسنی سهرابیفر
جان گری، فیلسوف مشهور بریتانیایی، یکی از منتقدین سرسخت هر ایدئولوژیای است که ادعا کند میتواند راه خوشبختی را به همه نشان دهد، حال چه این ایدئولوژی لیبرالیسم باشد، چه مارکسیسم یا آتئیسم. او در کتاب آخرش، برای پیگیری این عقیده، مسیر عجیبی برگزیده است. گربهها و زندگی خوب تلاشی برای فلسفهورزی با الهامگرفتن از زندگی گربههاست، حیواناتی که نه حسرت گذشته را میخورند، نه برای آینده رؤیا میبافند.
این کتاب ۱۱۱ صفحهای به شش فصل تقسیم شده است. گری در فصل اول، «گربهها و فلسفه»، آشکارا اظهار میکند که «موضوع این کتاب زندگیِ گربهها و چیزهایی است که میتوانیم از آنها بیاموزیم». گری در اینجا و در فصل دوم، «چرا گربهها برای شادبودن سرودست نمیشکنند»، فلسفه را معلول بیقراری معرفی میکند: فلسفه از دلِ تلاش برای تسکین اضطراب زندگی در دنیایی پرهرجومرج و پیشبینیناپذیر متولد شده است. بنابراین، شادی تبدیل میشود به پروژهای برای آینده، آن زمانی که ما احساس ناآسودگی نمیکنیم. متأسفانه تلاش و کوشش ما، درحالیکه برنامهای مشخص در ذهن داریم، فقط اوضاع را برایمان سختتر میکند. «زندگی ما را شانس شکل میدهد و عواطفمان را بدنهایمان. بخش اعظمی از حیات انسان -و بخش عمدهای از فلسفه- تلاشی است برای دورکردن خودمان از این واقعیت». اما در سوی دیگر، برای گربهها شادی احتمالاً وضع طبیعیشان است.
ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/10462/
@eudemonia
گربهها، فلسفه، و زندگی خوب
نوشتۀ پائول دامبروزیو
ترجمۀ حسنی سهرابیفر
جان گری، فیلسوف مشهور بریتانیایی، یکی از منتقدین سرسخت هر ایدئولوژیای است که ادعا کند میتواند راه خوشبختی را به همه نشان دهد، حال چه این ایدئولوژی لیبرالیسم باشد، چه مارکسیسم یا آتئیسم. او در کتاب آخرش، برای پیگیری این عقیده، مسیر عجیبی برگزیده است. گربهها و زندگی خوب تلاشی برای فلسفهورزی با الهامگرفتن از زندگی گربههاست، حیواناتی که نه حسرت گذشته را میخورند، نه برای آینده رؤیا میبافند.
این کتاب ۱۱۱ صفحهای به شش فصل تقسیم شده است. گری در فصل اول، «گربهها و فلسفه»، آشکارا اظهار میکند که «موضوع این کتاب زندگیِ گربهها و چیزهایی است که میتوانیم از آنها بیاموزیم». گری در اینجا و در فصل دوم، «چرا گربهها برای شادبودن سرودست نمیشکنند»، فلسفه را معلول بیقراری معرفی میکند: فلسفه از دلِ تلاش برای تسکین اضطراب زندگی در دنیایی پرهرجومرج و پیشبینیناپذیر متولد شده است. بنابراین، شادی تبدیل میشود به پروژهای برای آینده، آن زمانی که ما احساس ناآسودگی نمیکنیم. متأسفانه تلاش و کوشش ما، درحالیکه برنامهای مشخص در ذهن داریم، فقط اوضاع را برایمان سختتر میکند. «زندگی ما را شانس شکل میدهد و عواطفمان را بدنهایمان. بخش اعظمی از حیات انسان -و بخش عمدهای از فلسفه- تلاشی است برای دورکردن خودمان از این واقعیت». اما در سوی دیگر، برای گربهها شادی احتمالاً وضع طبیعیشان است.
ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/10462/
@eudemonia
👍1