این روزها که همه جا صحبت از امید اجتماعی و لزوم آن است، خوب است بشنویم که
چرا به نظر تِری ایگِلتون، #خوش‌_بینی دشمن #امید است.
@Eudaemonia

قات زدن با تلگرام

محمد فاضلی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:

▪️پیش‌نوشت: طرفداران فیلترینگ تلگرام از این متن سوءاستفاده نکنند.

▪️خیلی‌ها نمی‌دانند «قات زدن» دقیقاً به چه معناست. استاد و دوست عزیزی دارم که سالیان طولانی دیپلمات ارشد بوده و این اصطلاح را در قالب خاطره‌ای برایم معنا کرد. «قات» گیاهی است که در شبه‌جزیره عربستان و شاخ آفریقا از برگ‌های آن به عنوان نوعی ماده مخدر استفاده می‌شود. سازمان بهداشت جهانی از سال 1973 آن‌را ماده مخدر به حساب می‌آورد. عمده‌ترین نقطه کشت آن در صعده کشور یمن است. «قات زدن» عملی است که فرد برگ‌های قات را در دهان گذاشته و با جویدن و مکیدن تدریجی شیره آن، سرخوشی را تجربه می‌کند.

▪️این دوست دیپلمات می‌گفت اولین بار که وارد یمن شدم، معاون وزیر خارجه به استقبالم آمده بود و دیدم که در دهان (گوشه لپش) یک برآمدگی هست. این صحنه را در طول سفر بارها و بارها در افراد مختلف مشاهده کردم و دریافتم که این گیاه قات است که عمده مردم یمن از آن استفاده می‌کنند. می‌گفت تصمیم گرفتم در دیدار با بالاترین مقام کشور به او بگویم که این چه وضعی است که همه از نوعی ماده مخدر استفاده می‌کنند، شما مسأله را درمان کنید، ولی در اولین برخورد با این مقام دیدم که خودش هم گوشه لپش «قات می‌زند.» او معتقد بود «قات زدن» از چند دهه قبل یمن را به سوی نابودی برد. دوسوم مردان و یک‌سوم زنان در یمن، قات می‌زنند.
▪️من خود از کاربران تلگرام هستم و دو کانال در این فضا را اداره می‌کنم، با فیلتر کردن آن هم مخالفم، و به کارکردهای مثبت آن هم باور دارم؛ اما می‌بینم که کارمند اداره، فروشنده مغازه، راننده آژانس به هنگام رانندگی، دانشجویان سر کلاس، دانش‌آموزان به هنگام درس خواندن، مردم به هنگام راه رفتن در خیابان، و خلاصه همه، به نوعی «تلگرام می‌زنند.»

▪️مطمئن هستم زمان استفاده از تلگرام از وقت اختصاص‌یافته ایرانیان برای ورزش و کتاب خواندن بیشتر (یا خیلی بیشتر) است. قات شمشیر یک لبه است و هیچ چیز جز زیان ندارد؛ اما تلگرام شمشیر دولبه است، آگاهی/رخوت، یادگیری/هدر دادن وقت، خبررسانی/شایعه‌پراکنی، انسجام اجتماعی/تفرقه‌افکنی، تقویت روابط خانوادگی/انزوای فردی؛ و چندین دوگانه دیگر، همگی از پی‌آمدهای تلگرام هستند.

▪️ ما می‌توانیم زمان استفاده از تلگرام خود را محدود کنیم. نرم‌افزارهایی هستند که روی گوشی تلفن همراه شما نصب می‌شوند و زمان استفاده شما از نرم‌افزارهای مختلف را اندازه می‌گیرند و وقتی از زمان تعیین‌شده عبور کردید به شما یادآوری می‌کنند که بیشتر از زمانی که تنظیم کرده‌اید از نرم‌افزار استفاده کرده‌اید. می‌توانید زمان را روی نیم یا یک ساعت در روز تنظیم کرده و به تدریج خود را عادت دهید که بیش از این زمان در تلگرام نباشید.

▪️ من این کار را انجام داده‌ام و به توصیه یکی از مخاطبان کانال «موفقیت‌های کوچک ایرانیان» از نرم‌افزار Quality Time استفاده می‌کنم. زمان را فعلاً روی یک ساعت در روز تنظیم کرده‌ام و البته در این یک هفته هیچ وقت به یک ساعت استفاده از تلگرام روی گوشی نرسیده‌ام. این گونه می‌توانید زمان استفاده خود از تلگرام را به تدریج کاهش دهید. این نرم‌افزارها می‌توانند به شما نشان دهند که در کل چند بار در روز به گوشی تلفن همراه خود مراجعه می‌کنید و کل زمان استفاده از گوشی چقدر است.

▪️بهتر است از تلگرام استفاده کنیم اما شاید نه بیشتر از آن‌که کتاب می‌خوانیم یا ورزش می‌کنیم. دوست دیپلماتم می‌گفت یمن را «قات زدن» به نابودی کشاند، نکند ما با تلگرام قات بزنیم.

#مدیریت_وقت

@Eudaemonia

مرور چند نکته برای آغاز سال، محمدرضا شعبانعلی

@Eudaemonia

تکنیک #حذف_و_اضافه
برای همه چیز

@Eudaemonia

پدرومادری کردن برای خود

@persianschooloflife
@Eudaemonia

چرا پشیمانی عنصری اساسی برای زندگی است؟
نسخهٔ خواندنی:
https://goo.gl/Kj2TD6

@Eudaemonia

چرا پشیمانی عنصری اساسی برای زندگی است؟
نسخهٔ شنیداری:
https://goo.gl/ZdqX9L

@Eudaemonia

رمان به‌منزلۀ درمان؛ دربارۀ زندگی، آثار و مرگ لئو تولستوی (و تصاویری کمتر دیده‌شده از تشییع جنازۀ او)

@Eudaemonia

چرا نق می‌زنیم؟ نق زدن چه جایگاهی در زندگی‌های ما دارد؟
@persianschooloflife
@Eudaemonia

کی آماده‌اید که #سروسامان بگیرید؟

@Eudaemonia

#تنهایی

فیلم کوتاهی از سینمای فرانسه

@Eudaemonia

رفتار و مرام‌های جدید زندگی حکایت از این دارد که تنها زندگی کردن در قرن ۲۱ عملا تبدیل به یک انتخاب آگاهانه شده است و مجرد بودن این روزها کمتر از همیشه از روی ناچاری است.

این روزها تعداد مجردها در اغلب کشورهای جهان به طرز چشمگیری افزایش یافته است. بخش قابل توجهی از افرادی که تا میانسالگی مجرد می‌مانند، همین شیوۀ زندگی را ادامه می‌دهند.

افزایش افرادی که ترجیح می‌دهند تنها زندگی کنند دولت‌ها را نگران ساخته است. موسسات رسمی دغدغۀ این را دارند که اخلاقیات جامعه آسیب خواهد دید چون زندگی مجردی را به نوعی مصادف با خودخواهی و دوری از فعالیت‌های اجتماعی می‌بینند.

اما حقیقت زندگی مجردی در قرن ۲۱ نشان داده است که برعکس شایعات منفی، زندگی مجردی یک اتفاق فرخنده در تمدن بشر است.
علوم اجتماعی و تحقیقات می‌گوید زندگی شهری به خاطر مجردها، از رونق و جنب و جوش سالمی برخوردار است.

مجردها از خود تعهد بیشتری برای پیگیری وضعیت دیگران نشان می‌دهند.

آدم‌هایی که تنها زندگی می‌کنند بیشتر از دیگران خود را مقید کار افتخاری و فعالیت‌های عام‌المنافع می‌سازند.

مجردها پشتیبانی بیشتری از فعالیت‌های هنری می‌کنند و به وظایف اجتماعی در منطقۀ زندگی‌شان اهمیت بیشتری می‌دهند.

مجردها تردد بیشتری در کتابخانه، کلاس‌های ورزش، موسیقی و هنرها دارند.

آنها در موسساتی که به بهبود وضعیت محیط زیست بها می‌دهند حضور بیشتری دارند.

با این همه، تصور منفی از زندگی مجردی همچنان در فرهنگ عمومی سایه سنتی‌اش را برقرار داشته است. از دید عموم، همچنان مجردی مترادف با تک‌افتادگی و افسردگی است. بر درصد مرگ و میر مجردها غلو می‌شود و این شایعه مدام خود را بازتولید می‌کند که ازدواج باعث خوشبختی و نجات مجردها از عزلت، غم و بیهوده زیستن می‌گردد.

تحقیقات جدید بازگوکنندۀ این حقیقت است که مجردها از استقلال فکری و تداوم رشد شخصیت بیشتری برخوردار می‌گردند.

تنوع زندگی که مجردها برمی‌گزینند نیز از دایرۀ محدود خود خارج شده است. این روزها بر تعداد زوج‌ها و حتی عشاقی که جدا از هم زندگی می‌کنند افزوده شده است. به عبارت دقیق‌تر، مجردها تمایل و تلاش بیشتری برای ایجاد معنی و مفهوم زندگی دارند.

مجردها توجه و وقت بیشتری صرف والدین و فامیل و حتی دوستانی می‌کنند که نیازمند کمک هستند. نسل جدید مجردها با وجود آنکه به حریم شخصی خود توجه بیشتری نشان می‌دهند در عین حال، از نظر رفت و آمد اجتماعی آسانگیرتر و علاقمندتر هستند.

مجردها ابتکار بیشتری برای تطبیق با زندگی در محیط شغلی و زندگی‌شان نشان می‌دهند. اگر ناگزیر باشند با همخانه‌های متفاوت می‌توانند به سر ببرند. بر اساس علاقمندی و اشتراک ارزش‌ها، با افراد دیگر در واحدهای بزرگتر گرد هم می‌آیند. همسفر و همکار می‌شوند.

منبع: مرد امروز

@Eudaemonia

ای درویش، حیات را به غنیمت دار، و صحت را به غنیمت دار، و جوانی را به غنیمت دار، و جمعیت و فراغت را به غنیمت دار، و یاران موافق را و دوستان مشفق را به غنیمت دار که هر یک نعمتی عظیم‌اند، و مردم از این نعمت‌ها غافلند، و هرکه نعمت نشناسد از آن نعمت برخورداری نیابد. و این نعمت‌ها هیچ ثبات و بقا ندارند، اگر درنیابی خواهند گذشت. و چون بگذرد هرچند پشیمانی خوری سود ندارد.
امروز که داری به غنیمت دار و هر کار که امروز می‌توانی کردن به فردا مینداز که معلوم نیست فردا چون باشد.
#عزیزالدین_نسفی
@Edaemonia

اولویت با کدام است: اهداف یا ارزش‌ها؟
#راس_هریس
@Eudaemonia
ترجمهٔ ویدیو👇🏼

ترجمهٔ ویدیوی بالا👆🏼

▪️جامعه و اطرافیان دائماً ما را به این سمت سوق می‌دهند که برای زندگی خوب باید به اهدافی برسیم: به دست آوردن شغل و پول، داشتن خانه‌ای بزرگ و فرزندانی، اتومبیلی گرانقیمت و تعطیلاتی رؤیایی . . . و شادکامی را در رسیدن به این‌ اهداف می‌دانند. هدف، هدف، هدف،...

▪️حقیقت آن است که اگر شما کارها را خوب پیش ببرید و در رسیدن به این هدفها موفق شوید، برای لحظاتی لذت خوشبختی را خواهید چشید. اما این زیاد دوام نمی‌آورد زیرا باید دنبال هدف بعدی باشید و هدف بعدی... در چنین حالتی تمام زندگی‌تان صرف عرق ریختن برای رسیدن به اهداف می‌شود: از هدفی به هدفی دیگر و از هوسی به هوسی دیگر. و در نهایت دیگر رمقی برای شما نخواهد ماند. این آن چیزی بود که میخواستید؟!

▪️اما راه متفاوتی هم برای زیستن هست، که عبارت است از زندگی با اولویت دادن به ارزش‌ها (به جای اهداف).
دو کودک را در نظر بگیرید که با والدینشان عازم سفری چند ساعته به شهر بازی هستند. کودک اول که حواسش فقط به هدف است مدام می‌پرسد که رسیدیم؟ نرسیدیم؟ پس چه شد؟ چنین سفری که تماماً معطوف به هدف(رسیدن به شهر بازی) باشد، مدام در معرض ناکامی است. اما کودک دوم، برایش ارزش‌ها مهم‌تر از اهداف است. البته کودک دوم هم همان هدف کودک اول را دارد (رسیدن به شهر بازی). اما در کنار این، او ذوق و اشتیاق چیزهای دیگری را هم دارد، چیزهایی مانند کنجکاوی، ماجراجویی، تفریح و خوش گذراندن. مسیر سفر برای این کودک پر از ماجراجویی و چیزهای تازه است: خانه‌های روستایی، مزرعه‌های کنار جاده، گاو و گوسفندهایی که در چمنزارهای بزرگ مشغول چرا هستند.. بزرگراهها، ماشینهای رنگارنگ در جاده و.. این کودک در مسیرش به سوی مقصد(هدف) قدردان خودِ این سفر هم هست.

▪️هر دو به شهر بازی می‌رسند و آنجا اوقات خوشی را می‌گذرانند زیرا هر دو به هدفشان رسیده‌اند اما برای کودک اول خودِ سفر ثمری نداشته است حال آنکه سفر کودک دوم پرثمر بوده است.

▪️در مسیر برگشت به خانه هم کودک اول مدام نق می‌زند که پس کی به خانه می‌رسیم؟ نرسیدیم؟ او فقط دنبال اهداف است، و البته کلافه هم است. اما کودک دوم با حسی از شگفتی بیرون را تماشا می‌کند: اینکه شبها چقدر قیافۀ دنیا عوض می‌شود، روشنایی و سوسو زدن چراغ خانه‌ها را می‌بیند و برق زدن چشم گربه‌ها را.

حالا فرض کنید ماشین در راه شهربازی خراب شود. هر دو کودک از این که به هدف نرسیدند غمگین خواهند بود اما کودک دوم دست‌کم سفر پرثمری داشته است و از ماجراهای سفر لذت برده است. وقتی جرثقیل برای بردن ماشین آنها می‌آید، داد کودک اول به هوا می‌رود: چرا این‌طور شد؟ این درست نیست، این عادلانه نیست. ما می‌خواستیم برویم شهربازی! اما کودک دوم این بار از بالای جرثقیل با کنجکاوی بیرون را نگاه می‌کند که از ارتفاعی بالاتر از سطح ماشین‌ها دنیا چطور دیده می‌شود!

▪️تفاوت مهم زندگی‌ای که در آن بر ارزش‌ها تاکید می‌شود با زندگی‌ای که تمام توجه ما به اهداف معطوف است، همینجاست: در زندگیِ مبتنی بر ارزش، به دلیل اینکه در هر قدمی که به سوی اهداف‌مان برمی‌داریم با ارزش‌هایمان زندگی می‌کنیم، راضی و خشنود خواهیم بود چون لحظاتمان پرثمر است- حتی اگر به اهداف‌مان نرسیم.

(ترجمهٔ ویدیو: کانال خوب زیستن )

@Eudaemonia

⁠⁣⁠⁣#ارزشها(۲)

▪️ارزش‌ها دقیقا چه چیزی هستند؟

ارزش، میل نهفته در اعماق قلب برای چگونه عمل کردن در جایگاه انسان است.

کیفیتی است که می‌خواهید به اقدامات خود بیفزایید.

ارزش‌ها با #اهداف تفاوت دارند. اهداف قابل دسترسی و دستیابی هستند و شما در نهایت می‌توانید در کنار آن علامتی به نشانۀ انجام شدن بزنید.

برعکس اهداف، ارزش‌ها چیزی نیستند که بتوانیم به دست آوریم بلکه در تمام طول زندگی آنها را انجام می‌دهیم و پیگیرشان هستیم.


از کتاب: سیلی واقعیت
اثر: #راس_هریس ترجمه: دکتر علی صاحبی، مهدی اسکندری
انتشارات سایهٔ سخن
صفحه۱۹۶

@Eudaemonia | @SayehSokhan

#ارزشها⁠⁣(۳)

قطب‌نماهای زندگی

▪️ارزش‌ها مثل قطب‌نما جهت را به شما نشان می‌دهند.

▪️نگاه کردن به جهت‌های مختلف ِقطب‌نما شما را به سفر نمی‌برد اما می‌تواند به شما جهت بدهد و در یافتن جهتی که می‌خواهید یاریتان کند. برای رفتن به سفر باید حرکت هم داشته باشید.

▪️بنابراین همان قدر که مشخص کردن ارزش‌ها مهم است، #عمل به آنها است که تغییر مثبتی را در پی خواهد داشت.

از کتاب عمل عاشقانه
(Act of Love)
اثر #راس_هریس
ترجمهٔ شیرعلی خرامین و میترا رفیعی، صفحه ۹۹
انتشارات سايهٔ سخن

@Eudaemonia

برای خوب زیستن، آیا چیزی هست که بشود از گاوها آموخت؟!

@Eudaemonia |
@persianschooloflife

#ارزشها(۴)

ارزش‌ها چه چیزهایی هستند؟
چگونه می‌توانیم ارزش‌های شخصی‌مان را کشف کنیم؟
#راس_هریس

@Eudaemonia

دو ماه پیش که ایران بودم، خدا با تهران شو‌خی‌اش گرفت و یک روز تمام برف بارید. شب همهٔ خانواده حبس شد توی خانه. درست مثل مسلمین گرفتار در شعب ابی‌طالب. برای اینکه حوصله‌مان سرنرود شروع کردیم منچ بازی کردن و چای خوردن. بعد هم تخته‌نرد و چای. بعد هم بیست‌سوالی و چای. آخرشب هم نگار گیر داد که پانتومیم بازی کنیم با چای. پانتومیم بازی کردن خانوادهٔ ما از نظر تکنیک و کار تیمی، چیزی هم ردیف حمله‌ چریک‌های فرانسوی علیه نازی‌هاست. جدی، مصمم و با تکنیک بالا. یارکشی کردیم. کلمه‌های انتخابی اول ساده بودند. اگزوز لوانتور. گردن زرافه. آب دهان شتر زابلی. بعد به مرور سخت‌ترش می‌کنیم. کودتای نافرجام. شلوار شیخ‌اجل. ایستگاه بعد، جوان‌مرد قصاب. هیچ کدام از دو تیم هم شکست نمی‌خورند. هیچ کلمه‌ای نبود که حدس زده نشود. چون هر دو تیم تمام تلاشش را می‌کرد برای فهمیدن. هم آن کسی که اجرا می‌کرد و هم آن کسی که حدس می‌زد. با دست خالی. بی‌حرف. فقط تلاش برای فهمیدن. حتی یک جایی کلمهٔ اضمحلال را گرفتیم. آن را هم حدس زدیم. با این‌که کسی درست معنی‌اش را نمی‌دانست. اما می‌خواستیم به این فهم مشترک برسیم. خواستن، بزرگ‌ترین بخش رسیدن به جواب بود.
آخر شب من و نگار به این نتیجه رسیدیم که کاش آدم‌ها چند واحد درس پانتومیم توی دانشگاه می‌گذراندند. تلاش برای فهمیدن طرف مقابل. این‌که یاد بگیریم تا بخواهیم دیگران را بفهمیم. کلماتِ توی ذهن‌شان را. عقاید‌شان. نگرش‌شان را. به هر قیمتی که شده حرف تیم مقابل‌مان را بفهمیم. پانتومیم تمرین این خواستن است. چیزی که فقدانش خیلی ناجور حس می‌شود. این‌که نمی‌خواهیم بفهمیم آدم‌های روبروی‌مان چه می‌خواهند.
شب‌های برفی و غیر‌برفی پانتومیم بازی کنیم. شاید یاد بگیریم چطور بخواهیم تا همدیگر را بفهمیم. فهم، اولین قدم برای احترام گذاشتن به عقاید دیگران است. بیشتر دعواهای عقیدتی ما سر نفهمی‌مان است.
#فهیم_عطار

@Eudaemonia