Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رمان بهمنزلۀ درمان؛ دربارۀ زندگی، آثار و مرگ لئو تولستوی (و تصاویری کمتر دیدهشده از تشییع جنازۀ او)
@Eudaemonia
@Eudaemonia
رفتار و مرامهای جدید زندگی حکایت از این دارد که تنها زندگی کردن در قرن ۲۱ عملا تبدیل به یک انتخاب آگاهانه شده است و مجرد بودن این روزها کمتر از همیشه از روی ناچاری است.
این روزها تعداد مجردها در اغلب کشورهای جهان به طرز چشمگیری افزایش یافته است. بخش قابل توجهی از افرادی که تا میانسالگی مجرد میمانند، همین شیوۀ زندگی را ادامه میدهند.
افزایش افرادی که ترجیح میدهند تنها زندگی کنند دولتها را نگران ساخته است. موسسات رسمی دغدغۀ این را دارند که اخلاقیات جامعه آسیب خواهد دید چون زندگی مجردی را به نوعی مصادف با خودخواهی و دوری از فعالیتهای اجتماعی میبینند.
اما حقیقت زندگی مجردی در قرن ۲۱ نشان داده است که برعکس شایعات منفی، زندگی مجردی یک اتفاق فرخنده در تمدن بشر است.
علوم اجتماعی و تحقیقات میگوید زندگی شهری به خاطر مجردها، از رونق و جنب و جوش سالمی برخوردار است.
مجردها از خود تعهد بیشتری برای پیگیری وضعیت دیگران نشان میدهند.
آدمهایی که تنها زندگی میکنند بیشتر از دیگران خود را مقید کار افتخاری و فعالیتهای عامالمنافع میسازند.
مجردها پشتیبانی بیشتری از فعالیتهای هنری میکنند و به وظایف اجتماعی در منطقۀ زندگیشان اهمیت بیشتری میدهند.
مجردها تردد بیشتری در کتابخانه، کلاسهای ورزش، موسیقی و هنرها دارند.
آنها در موسساتی که به بهبود وضعیت محیط زیست بها میدهند حضور بیشتری دارند.
با این همه، تصور منفی از زندگی مجردی همچنان در فرهنگ عمومی سایه سنتیاش را برقرار داشته است. از دید عموم، همچنان مجردی مترادف با تکافتادگی و افسردگی است. بر درصد مرگ و میر مجردها غلو میشود و این شایعه مدام خود را بازتولید میکند که ازدواج باعث خوشبختی و نجات مجردها از عزلت، غم و بیهوده زیستن میگردد.
تحقیقات جدید بازگوکنندۀ این حقیقت است که مجردها از استقلال فکری و تداوم رشد شخصیت بیشتری برخوردار میگردند.
تنوع زندگی که مجردها برمیگزینند نیز از دایرۀ محدود خود خارج شده است. این روزها بر تعداد زوجها و حتی عشاقی که جدا از هم زندگی میکنند افزوده شده است. به عبارت دقیقتر، مجردها تمایل و تلاش بیشتری برای ایجاد معنی و مفهوم زندگی دارند.
مجردها توجه و وقت بیشتری صرف والدین و فامیل و حتی دوستانی میکنند که نیازمند کمک هستند. نسل جدید مجردها با وجود آنکه به حریم شخصی خود توجه بیشتری نشان میدهند در عین حال، از نظر رفت و آمد اجتماعی آسانگیرتر و علاقمندتر هستند.
مجردها ابتکار بیشتری برای تطبیق با زندگی در محیط شغلی و زندگیشان نشان میدهند. اگر ناگزیر باشند با همخانههای متفاوت میتوانند به سر ببرند. بر اساس علاقمندی و اشتراک ارزشها، با افراد دیگر در واحدهای بزرگتر گرد هم میآیند. همسفر و همکار میشوند.
منبع: مرد امروز
@Eudaemonia
این روزها تعداد مجردها در اغلب کشورهای جهان به طرز چشمگیری افزایش یافته است. بخش قابل توجهی از افرادی که تا میانسالگی مجرد میمانند، همین شیوۀ زندگی را ادامه میدهند.
افزایش افرادی که ترجیح میدهند تنها زندگی کنند دولتها را نگران ساخته است. موسسات رسمی دغدغۀ این را دارند که اخلاقیات جامعه آسیب خواهد دید چون زندگی مجردی را به نوعی مصادف با خودخواهی و دوری از فعالیتهای اجتماعی میبینند.
اما حقیقت زندگی مجردی در قرن ۲۱ نشان داده است که برعکس شایعات منفی، زندگی مجردی یک اتفاق فرخنده در تمدن بشر است.
علوم اجتماعی و تحقیقات میگوید زندگی شهری به خاطر مجردها، از رونق و جنب و جوش سالمی برخوردار است.
مجردها از خود تعهد بیشتری برای پیگیری وضعیت دیگران نشان میدهند.
آدمهایی که تنها زندگی میکنند بیشتر از دیگران خود را مقید کار افتخاری و فعالیتهای عامالمنافع میسازند.
مجردها پشتیبانی بیشتری از فعالیتهای هنری میکنند و به وظایف اجتماعی در منطقۀ زندگیشان اهمیت بیشتری میدهند.
مجردها تردد بیشتری در کتابخانه، کلاسهای ورزش، موسیقی و هنرها دارند.
آنها در موسساتی که به بهبود وضعیت محیط زیست بها میدهند حضور بیشتری دارند.
با این همه، تصور منفی از زندگی مجردی همچنان در فرهنگ عمومی سایه سنتیاش را برقرار داشته است. از دید عموم، همچنان مجردی مترادف با تکافتادگی و افسردگی است. بر درصد مرگ و میر مجردها غلو میشود و این شایعه مدام خود را بازتولید میکند که ازدواج باعث خوشبختی و نجات مجردها از عزلت، غم و بیهوده زیستن میگردد.
تحقیقات جدید بازگوکنندۀ این حقیقت است که مجردها از استقلال فکری و تداوم رشد شخصیت بیشتری برخوردار میگردند.
تنوع زندگی که مجردها برمیگزینند نیز از دایرۀ محدود خود خارج شده است. این روزها بر تعداد زوجها و حتی عشاقی که جدا از هم زندگی میکنند افزوده شده است. به عبارت دقیقتر، مجردها تمایل و تلاش بیشتری برای ایجاد معنی و مفهوم زندگی دارند.
مجردها توجه و وقت بیشتری صرف والدین و فامیل و حتی دوستانی میکنند که نیازمند کمک هستند. نسل جدید مجردها با وجود آنکه به حریم شخصی خود توجه بیشتری نشان میدهند در عین حال، از نظر رفت و آمد اجتماعی آسانگیرتر و علاقمندتر هستند.
مجردها ابتکار بیشتری برای تطبیق با زندگی در محیط شغلی و زندگیشان نشان میدهند. اگر ناگزیر باشند با همخانههای متفاوت میتوانند به سر ببرند. بر اساس علاقمندی و اشتراک ارزشها، با افراد دیگر در واحدهای بزرگتر گرد هم میآیند. همسفر و همکار میشوند.
منبع: مرد امروز
@Eudaemonia
ای درویش، حیات را به غنیمت دار، و صحت را به غنیمت دار، و جوانی را به غنیمت دار، و جمعیت و فراغت را به غنیمت دار، و یاران موافق را و دوستان مشفق را به غنیمت دار که هر یک نعمتی عظیماند، و مردم از این نعمتها غافلند، و هرکه نعمت نشناسد از آن نعمت برخورداری نیابد. و این نعمتها هیچ ثبات و بقا ندارند، اگر درنیابی خواهند گذشت. و چون بگذرد هرچند پشیمانی خوری سود ندارد.
امروز که داری به غنیمت دار و هر کار که امروز میتوانی کردن به فردا مینداز که معلوم نیست فردا چون باشد.
#عزیزالدین_نسفی
@Edaemonia
امروز که داری به غنیمت دار و هر کار که امروز میتوانی کردن به فردا مینداز که معلوم نیست فردا چون باشد.
#عزیزالدین_نسفی
@Edaemonia
ترجمهٔ ویدیوی بالا👆🏼
▪️جامعه و اطرافیان دائماً ما را به این سمت سوق میدهند که برای زندگی خوب باید به اهدافی برسیم: به دست آوردن شغل و پول، داشتن خانهای بزرگ و فرزندانی، اتومبیلی گرانقیمت و تعطیلاتی رؤیایی . . . و شادکامی را در رسیدن به این اهداف میدانند. هدف، هدف، هدف،...
▪️حقیقت آن است که اگر شما کارها را خوب پیش ببرید و در رسیدن به این هدفها موفق شوید، برای لحظاتی لذت خوشبختی را خواهید چشید. اما این زیاد دوام نمیآورد زیرا باید دنبال هدف بعدی باشید و هدف بعدی... در چنین حالتی تمام زندگیتان صرف عرق ریختن برای رسیدن به اهداف میشود: از هدفی به هدفی دیگر و از هوسی به هوسی دیگر. و در نهایت دیگر رمقی برای شما نخواهد ماند. این آن چیزی بود که میخواستید؟!
▪️اما راه متفاوتی هم برای زیستن هست، که عبارت است از زندگی با اولویت دادن به ارزشها (به جای اهداف).
دو کودک را در نظر بگیرید که با والدینشان عازم سفری چند ساعته به شهر بازی هستند. کودک اول که حواسش فقط به هدف است مدام میپرسد که رسیدیم؟ نرسیدیم؟ پس چه شد؟ چنین سفری که تماماً معطوف به هدف(رسیدن به شهر بازی) باشد، مدام در معرض ناکامی است. اما کودک دوم، برایش ارزشها مهمتر از اهداف است. البته کودک دوم هم همان هدف کودک اول را دارد (رسیدن به شهر بازی). اما در کنار این، او ذوق و اشتیاق چیزهای دیگری را هم دارد، چیزهایی مانند کنجکاوی، ماجراجویی، تفریح و خوش گذراندن. مسیر سفر برای این کودک پر از ماجراجویی و چیزهای تازه است: خانههای روستایی، مزرعههای کنار جاده، گاو و گوسفندهایی که در چمنزارهای بزرگ مشغول چرا هستند.. بزرگراهها، ماشینهای رنگارنگ در جاده و.. این کودک در مسیرش به سوی مقصد(هدف) قدردان خودِ این سفر هم هست.
▪️هر دو به شهر بازی میرسند و آنجا اوقات خوشی را میگذرانند زیرا هر دو به هدفشان رسیدهاند اما برای کودک اول خودِ سفر ثمری نداشته است حال آنکه سفر کودک دوم پرثمر بوده است.
▪️در مسیر برگشت به خانه هم کودک اول مدام نق میزند که پس کی به خانه میرسیم؟ نرسیدیم؟ او فقط دنبال اهداف است، و البته کلافه هم است. اما کودک دوم با حسی از شگفتی بیرون را تماشا میکند: اینکه شبها چقدر قیافۀ دنیا عوض میشود، روشنایی و سوسو زدن چراغ خانهها را میبیند و برق زدن چشم گربهها را.
حالا فرض کنید ماشین در راه شهربازی خراب شود. هر دو کودک از این که به هدف نرسیدند غمگین خواهند بود اما کودک دوم دستکم سفر پرثمری داشته است و از ماجراهای سفر لذت برده است. وقتی جرثقیل برای بردن ماشین آنها میآید، داد کودک اول به هوا میرود: چرا اینطور شد؟ این درست نیست، این عادلانه نیست. ما میخواستیم برویم شهربازی! اما کودک دوم این بار از بالای جرثقیل با کنجکاوی بیرون را نگاه میکند که از ارتفاعی بالاتر از سطح ماشینها دنیا چطور دیده میشود!
▪️تفاوت مهم زندگیای که در آن بر ارزشها تاکید میشود با زندگیای که تمام توجه ما به اهداف معطوف است، همینجاست: در زندگیِ مبتنی بر ارزش، به دلیل اینکه در هر قدمی که به سوی اهدافمان برمیداریم با ارزشهایمان زندگی میکنیم، راضی و خشنود خواهیم بود چون لحظاتمان پرثمر است- حتی اگر به اهدافمان نرسیم.
(ترجمهٔ ویدیو: کانال خوب زیستن )
@Eudaemonia
▪️جامعه و اطرافیان دائماً ما را به این سمت سوق میدهند که برای زندگی خوب باید به اهدافی برسیم: به دست آوردن شغل و پول، داشتن خانهای بزرگ و فرزندانی، اتومبیلی گرانقیمت و تعطیلاتی رؤیایی . . . و شادکامی را در رسیدن به این اهداف میدانند. هدف، هدف، هدف،...
▪️حقیقت آن است که اگر شما کارها را خوب پیش ببرید و در رسیدن به این هدفها موفق شوید، برای لحظاتی لذت خوشبختی را خواهید چشید. اما این زیاد دوام نمیآورد زیرا باید دنبال هدف بعدی باشید و هدف بعدی... در چنین حالتی تمام زندگیتان صرف عرق ریختن برای رسیدن به اهداف میشود: از هدفی به هدفی دیگر و از هوسی به هوسی دیگر. و در نهایت دیگر رمقی برای شما نخواهد ماند. این آن چیزی بود که میخواستید؟!
▪️اما راه متفاوتی هم برای زیستن هست، که عبارت است از زندگی با اولویت دادن به ارزشها (به جای اهداف).
دو کودک را در نظر بگیرید که با والدینشان عازم سفری چند ساعته به شهر بازی هستند. کودک اول که حواسش فقط به هدف است مدام میپرسد که رسیدیم؟ نرسیدیم؟ پس چه شد؟ چنین سفری که تماماً معطوف به هدف(رسیدن به شهر بازی) باشد، مدام در معرض ناکامی است. اما کودک دوم، برایش ارزشها مهمتر از اهداف است. البته کودک دوم هم همان هدف کودک اول را دارد (رسیدن به شهر بازی). اما در کنار این، او ذوق و اشتیاق چیزهای دیگری را هم دارد، چیزهایی مانند کنجکاوی، ماجراجویی، تفریح و خوش گذراندن. مسیر سفر برای این کودک پر از ماجراجویی و چیزهای تازه است: خانههای روستایی، مزرعههای کنار جاده، گاو و گوسفندهایی که در چمنزارهای بزرگ مشغول چرا هستند.. بزرگراهها، ماشینهای رنگارنگ در جاده و.. این کودک در مسیرش به سوی مقصد(هدف) قدردان خودِ این سفر هم هست.
▪️هر دو به شهر بازی میرسند و آنجا اوقات خوشی را میگذرانند زیرا هر دو به هدفشان رسیدهاند اما برای کودک اول خودِ سفر ثمری نداشته است حال آنکه سفر کودک دوم پرثمر بوده است.
▪️در مسیر برگشت به خانه هم کودک اول مدام نق میزند که پس کی به خانه میرسیم؟ نرسیدیم؟ او فقط دنبال اهداف است، و البته کلافه هم است. اما کودک دوم با حسی از شگفتی بیرون را تماشا میکند: اینکه شبها چقدر قیافۀ دنیا عوض میشود، روشنایی و سوسو زدن چراغ خانهها را میبیند و برق زدن چشم گربهها را.
حالا فرض کنید ماشین در راه شهربازی خراب شود. هر دو کودک از این که به هدف نرسیدند غمگین خواهند بود اما کودک دوم دستکم سفر پرثمری داشته است و از ماجراهای سفر لذت برده است. وقتی جرثقیل برای بردن ماشین آنها میآید، داد کودک اول به هوا میرود: چرا اینطور شد؟ این درست نیست، این عادلانه نیست. ما میخواستیم برویم شهربازی! اما کودک دوم این بار از بالای جرثقیل با کنجکاوی بیرون را نگاه میکند که از ارتفاعی بالاتر از سطح ماشینها دنیا چطور دیده میشود!
▪️تفاوت مهم زندگیای که در آن بر ارزشها تاکید میشود با زندگیای که تمام توجه ما به اهداف معطوف است، همینجاست: در زندگیِ مبتنی بر ارزش، به دلیل اینکه در هر قدمی که به سوی اهدافمان برمیداریم با ارزشهایمان زندگی میکنیم، راضی و خشنود خواهیم بود چون لحظاتمان پرثمر است- حتی اگر به اهدافمان نرسیم.
(ترجمهٔ ویدیو: کانال خوب زیستن )
@Eudaemonia
#ارزشها(۲)
▪️ارزشها دقیقا چه چیزی هستند؟
ارزش، میل نهفته در اعماق قلب برای چگونه عمل کردن در جایگاه انسان است.
کیفیتی است که میخواهید به اقدامات خود بیفزایید.
ارزشها با #اهداف تفاوت دارند. اهداف قابل دسترسی و دستیابی هستند و شما در نهایت میتوانید در کنار آن علامتی به نشانۀ انجام شدن بزنید.
برعکس اهداف، ارزشها چیزی نیستند که بتوانیم به دست آوریم بلکه در تمام طول زندگی آنها را انجام میدهیم و پیگیرشان هستیم.
از کتاب: سیلی واقعیت
اثر: #راس_هریس ترجمه: دکتر علی صاحبی، مهدی اسکندری
انتشارات سایهٔ سخن
صفحه۱۹۶
@Eudaemonia | @SayehSokhan
▪️ارزشها دقیقا چه چیزی هستند؟
ارزش، میل نهفته در اعماق قلب برای چگونه عمل کردن در جایگاه انسان است.
کیفیتی است که میخواهید به اقدامات خود بیفزایید.
ارزشها با #اهداف تفاوت دارند. اهداف قابل دسترسی و دستیابی هستند و شما در نهایت میتوانید در کنار آن علامتی به نشانۀ انجام شدن بزنید.
برعکس اهداف، ارزشها چیزی نیستند که بتوانیم به دست آوریم بلکه در تمام طول زندگی آنها را انجام میدهیم و پیگیرشان هستیم.
از کتاب: سیلی واقعیت
اثر: #راس_هریس ترجمه: دکتر علی صاحبی، مهدی اسکندری
انتشارات سایهٔ سخن
صفحه۱۹۶
@Eudaemonia | @SayehSokhan
#ارزشها(۳)
قطبنماهای زندگی
▪️ارزشها مثل قطبنما جهت را به شما نشان میدهند.
▪️نگاه کردن به جهتهای مختلف ِقطبنما شما را به سفر نمیبرد اما میتواند به شما جهت بدهد و در یافتن جهتی که میخواهید یاریتان کند. برای رفتن به سفر باید حرکت هم داشته باشید.
▪️بنابراین همان قدر که مشخص کردن ارزشها مهم است، #عمل به آنها است که تغییر مثبتی را در پی خواهد داشت.
از کتاب عمل عاشقانه
(Act of Love)
اثر #راس_هریس
ترجمهٔ شیرعلی خرامین و میترا رفیعی، صفحه ۹۹
انتشارات سايهٔ سخن
@Eudaemonia
قطبنماهای زندگی
▪️ارزشها مثل قطبنما جهت را به شما نشان میدهند.
▪️نگاه کردن به جهتهای مختلف ِقطبنما شما را به سفر نمیبرد اما میتواند به شما جهت بدهد و در یافتن جهتی که میخواهید یاریتان کند. برای رفتن به سفر باید حرکت هم داشته باشید.
▪️بنابراین همان قدر که مشخص کردن ارزشها مهم است، #عمل به آنها است که تغییر مثبتی را در پی خواهد داشت.
از کتاب عمل عاشقانه
(Act of Love)
اثر #راس_هریس
ترجمهٔ شیرعلی خرامین و میترا رفیعی، صفحه ۹۹
انتشارات سايهٔ سخن
@Eudaemonia
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ارزشها(۴)
ارزشها چه چیزهایی هستند؟
چگونه میتوانیم ارزشهای شخصیمان را کشف کنیم؟
#راس_هریس
@Eudaemonia
ارزشها چه چیزهایی هستند؟
چگونه میتوانیم ارزشهای شخصیمان را کشف کنیم؟
#راس_هریس
@Eudaemonia
دو ماه پیش که ایران بودم، خدا با تهران شوخیاش گرفت و یک روز تمام برف بارید. شب همهٔ خانواده حبس شد توی خانه. درست مثل مسلمین گرفتار در شعب ابیطالب. برای اینکه حوصلهمان سرنرود شروع کردیم منچ بازی کردن و چای خوردن. بعد هم تختهنرد و چای. بعد هم بیستسوالی و چای. آخرشب هم نگار گیر داد که پانتومیم بازی کنیم با چای. پانتومیم بازی کردن خانوادهٔ ما از نظر تکنیک و کار تیمی، چیزی هم ردیف حمله چریکهای فرانسوی علیه نازیهاست. جدی، مصمم و با تکنیک بالا. یارکشی کردیم. کلمههای انتخابی اول ساده بودند. اگزوز لوانتور. گردن زرافه. آب دهان شتر زابلی. بعد به مرور سختترش میکنیم. کودتای نافرجام. شلوار شیخاجل. ایستگاه بعد، جوانمرد قصاب. هیچ کدام از دو تیم هم شکست نمیخورند. هیچ کلمهای نبود که حدس زده نشود. چون هر دو تیم تمام تلاشش را میکرد برای فهمیدن. هم آن کسی که اجرا میکرد و هم آن کسی که حدس میزد. با دست خالی. بیحرف. فقط تلاش برای فهمیدن. حتی یک جایی کلمهٔ اضمحلال را گرفتیم. آن را هم حدس زدیم. با اینکه کسی درست معنیاش را نمیدانست. اما میخواستیم به این فهم مشترک برسیم. خواستن، بزرگترین بخش رسیدن به جواب بود.
آخر شب من و نگار به این نتیجه رسیدیم که کاش آدمها چند واحد درس پانتومیم توی دانشگاه میگذراندند. تلاش برای فهمیدن طرف مقابل. اینکه یاد بگیریم تا بخواهیم دیگران را بفهمیم. کلماتِ توی ذهنشان را. عقایدشان. نگرششان را. به هر قیمتی که شده حرف تیم مقابلمان را بفهمیم. پانتومیم تمرین این خواستن است. چیزی که فقدانش خیلی ناجور حس میشود. اینکه نمیخواهیم بفهمیم آدمهای روبرویمان چه میخواهند.
شبهای برفی و غیربرفی پانتومیم بازی کنیم. شاید یاد بگیریم چطور بخواهیم تا همدیگر را بفهمیم. فهم، اولین قدم برای احترام گذاشتن به عقاید دیگران است. بیشتر دعواهای عقیدتی ما سر نفهمیمان است.
#فهیم_عطار
@Eudaemonia
آخر شب من و نگار به این نتیجه رسیدیم که کاش آدمها چند واحد درس پانتومیم توی دانشگاه میگذراندند. تلاش برای فهمیدن طرف مقابل. اینکه یاد بگیریم تا بخواهیم دیگران را بفهمیم. کلماتِ توی ذهنشان را. عقایدشان. نگرششان را. به هر قیمتی که شده حرف تیم مقابلمان را بفهمیم. پانتومیم تمرین این خواستن است. چیزی که فقدانش خیلی ناجور حس میشود. اینکه نمیخواهیم بفهمیم آدمهای روبرویمان چه میخواهند.
شبهای برفی و غیربرفی پانتومیم بازی کنیم. شاید یاد بگیریم چطور بخواهیم تا همدیگر را بفهمیم. فهم، اولین قدم برای احترام گذاشتن به عقاید دیگران است. بیشتر دعواهای عقیدتی ما سر نفهمیمان است.
#فهیم_عطار
@Eudaemonia
#ارزشها(۵)
ارزشها مهمترین دارایی شما در زندگی است.
▪️در ازدواج آن چیزی که افراد را کنار هم نگاه میدارد، ارزشهای نزدیک به هم است. در روابط غیررمانتیک نیز به نظر میرسد علایق و ارزشهای مشترک باعث حفظ روابط میشود. ارزشهای ما آن مواردیاند که به ما در زندگی معنا میدهند. آنها ما را آنچنان که هستیم تعریف میکنند، یا آنچنان که میخواهیم باشیم و به نظر برسیم. همهٔ ما افراد زیادی را میشناسیم که چنان که میگویندیا باور دارند، رفتار نمیکنند. این میتواند به این دلیل باشد که آنها ارزشهایشان را درونی نکردهاند،یا به این دلیل که آنها این ارزشها را ادعا میکنند چون فقط از دیگران گرفتهاند.
▪️چه معیارهایی برای معتبر بودن ارزشهای ما وجود دارد؟
🔹معیار اول: ارزشهای ما در صورتی معتبرند که توسط خودمان و آزادانه انتخاب شده باشند و نه چون دیگران گفتهاند، یا چون خوشایندِ دیگران است.
🔹معیار دوم: ارزشی معتبر است که شما آن را آزمون کرده باشید و دریافته باشید که به معنای واقعی به زندگی شما غنا میدهد. صِرف اینکه والدین ما ارزشی را به ما القا کرده باشند، باعث نمیشود همان ارزش برای من هم صحیح باشد.
🔹معیار سوم: در صورتی ارزشی معتبر است که پیامدهای داشتن آن، و عمل به آن را در نظر گرفته باشید. به عنوان مثال آیا این ارزش باعث میشود که در بسیاری جمعها پذیرفته نباشم و طرد بشوم؟ آیا عمل به این ارزش باعث میشود با افراد دیگری در تعارض قرار بگیرم؟ آیا با تمام سختیهای موجود حاضرید به ارزشتان متعهد باشید؟ آیا شما آمادهٔ شنیدن انتقاد دیگران نسبت به ارزشهایتان هستید؟
🔹معیار چهارم: در صورتی ارزشی معتبر است که شما با رضایت خاطر و بهطور مستمر آن را در زندگی خود پیاده کنید. در غیر این صورت تنها ادعایش را دارید.
ارزش های مهم زندگی شما چیست؟ آنها را شناسایی کنید و رفتارها و انتخابهایتان را بر مبنای آنها بسازید.
نوشتهٔ دکتر
#مایکل_رایس (از اعضای مؤسسه ویلیام گلاسر آمریکا)
مترجم:#سحر_محمدی
@Eudaemonia
ارزشها مهمترین دارایی شما در زندگی است.
▪️در ازدواج آن چیزی که افراد را کنار هم نگاه میدارد، ارزشهای نزدیک به هم است. در روابط غیررمانتیک نیز به نظر میرسد علایق و ارزشهای مشترک باعث حفظ روابط میشود. ارزشهای ما آن مواردیاند که به ما در زندگی معنا میدهند. آنها ما را آنچنان که هستیم تعریف میکنند، یا آنچنان که میخواهیم باشیم و به نظر برسیم. همهٔ ما افراد زیادی را میشناسیم که چنان که میگویندیا باور دارند، رفتار نمیکنند. این میتواند به این دلیل باشد که آنها ارزشهایشان را درونی نکردهاند،یا به این دلیل که آنها این ارزشها را ادعا میکنند چون فقط از دیگران گرفتهاند.
▪️چه معیارهایی برای معتبر بودن ارزشهای ما وجود دارد؟
🔹معیار اول: ارزشهای ما در صورتی معتبرند که توسط خودمان و آزادانه انتخاب شده باشند و نه چون دیگران گفتهاند، یا چون خوشایندِ دیگران است.
🔹معیار دوم: ارزشی معتبر است که شما آن را آزمون کرده باشید و دریافته باشید که به معنای واقعی به زندگی شما غنا میدهد. صِرف اینکه والدین ما ارزشی را به ما القا کرده باشند، باعث نمیشود همان ارزش برای من هم صحیح باشد.
🔹معیار سوم: در صورتی ارزشی معتبر است که پیامدهای داشتن آن، و عمل به آن را در نظر گرفته باشید. به عنوان مثال آیا این ارزش باعث میشود که در بسیاری جمعها پذیرفته نباشم و طرد بشوم؟ آیا عمل به این ارزش باعث میشود با افراد دیگری در تعارض قرار بگیرم؟ آیا با تمام سختیهای موجود حاضرید به ارزشتان متعهد باشید؟ آیا شما آمادهٔ شنیدن انتقاد دیگران نسبت به ارزشهایتان هستید؟
🔹معیار چهارم: در صورتی ارزشی معتبر است که شما با رضایت خاطر و بهطور مستمر آن را در زندگی خود پیاده کنید. در غیر این صورت تنها ادعایش را دارید.
ارزش های مهم زندگی شما چیست؟ آنها را شناسایی کنید و رفتارها و انتخابهایتان را بر مبنای آنها بسازید.
نوشتهٔ دکتر
#مایکل_رایس (از اعضای مؤسسه ویلیام گلاسر آمریکا)
مترجم:#سحر_محمدی
@Eudaemonia