🎊🎊 منتشر شد
خرید مستقیم در تلگرام با تخفیف ویژه:
@kargadanpubBot

اعتمادبه‌نفس
به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ صفورا رهبری
ویراستهٔ هومن پناهنده
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۱۱۲ صفحه/ ۴۵۰۰۰ تومان

خبرهایی دربارۀ موفقیت از درودیوار می‌بارد و همۀ این خبرها دست‌به‌دست هم داده‌اند تا موفقیت را آسان‌تر از چیزی که واقعاً هست جلوه دهند - و بنابراین، بی‌آنکه خبر داشته باشیم، اعتمادبه‌نفسی را که می‌توانیم در مقابله با موانع در خودمان ایجاد کنیم ویران می‌کنند.
آدم‌های جدی معمولاً از اهمیت اعتمادبه‌نفس غافل‌اند: وقت خیلی زیادی صرف می‌کنیم تا مهارت‌های فنی بیاموزیم و وقتی بسیار اندک صرف می‌کنیم تا تنها قابلیتی را که کمک می‌کند از آن مهارت‌ها در زندگی استفاده کنیم به کار ببندیم.
راه رسیدن به اعتمادبه‌نفسِ بیشتر این نیست که به خودمان اطمینان بدهیم شأن و منزلتی داریم، بلکه این است که با مسخره بودن محتوم ذاتمان سازگار شویم. راه رسیدن به اعتمادبه‌نفس بیشتر با اجرای این آیین آغاز می‌شود که هر روز صبح به‌طور جدی، قبل از اینکه روزمان را آغاز کنیم و از خانه بیرون برویم، به خودمان بگوییم آدمی بی‌شعور، کودن، احمق و خنگ‌ایم. آن‌وقت یکی دو تا حماقتِ بیشتر دیگر زیاد مهم نیست.

#نشر_کرگدن
#تازه‌های_نشر
#اعتمادبه‌نفس
#آلن_دوباتن
#صفورا_رهبری
#هومن_پناهنده
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_زندگی
#فلسفه_کاربردی

@kargadanpub 🦏

به #مدرسه_فلسفه_تردید بپیوندید.

https://www.instagram.com/tardidschool/

#معرفی_کتاب
نقطۀ ایدئال: لذت رنج‌کشیدن و جست‌وجوی معنا
نوشتهٔ پل بلوم

🔹کمتر کسی از ما هست که، داوطلبانه، در جست‌وجوی زندگی خوب از تعلقاتش دل بکند، اما زیاد پیش می‌آید که دنبال تجربه‌های منفیِ خفیف‌تری برویم، هم تاحدی به‌خاطر تأثیر متحول‌کننده‌شان و هم تاحدی به این خاطر که شاید فقط بخواهیم بعدها هم آن تجربه‌ها را داشته باشیم. می‌خواهیم آن‌ها را در حافظه ذخیره کنیم تا در آینده مصرفشان کنیم. سنکا، فیلسوف رواقی رومی، می‌گوید «چیزهایی که زمانی تحملشان دشوار بوده به‌خاطرآوردنشان شیرین است». چنین تجربه‌هایی بخشی از همان چیزی هستند که ما اسمش را زندگی معنادار می‌گذاریم.

🔹اما این چیزها همه را قانع نمی‌کند. بعضی افراد، مثل بعضی از سوژه‌های پژوهش بائومایستر، تمرکز خود را بر لذت و خوشبختی می‌گذارند و علاقۀ چندانی به معنا و رنج ندارند. آیا این کارشان واقعاً اشتباه است؟ رابرت نوزیکِ فیلسوف در مخالفت با این لذت‌گرایان در کتاب کلاسیک خود در سال ۱۹۷۴، به نام بی‌دولتی، دولت و آرمان‌شهر، «ماشین تجربه» را مثال می‌زند. وصل‌شدن به این ماشین این توهم را ایجاد می‌کند که از زندگی سرشار از لذت، خوشبختی و رضایتی برخورداریم. می‌ترسید دنیای واقعی را از دست بدهید؟ خیالتان راحت، ماشین می‌تواند خاطرۀ در ماشین‌بودنتان را پاک کند.

🔹نوزیک می‌گوید که اگر خودش بود، خود را به این ماشین وصل نمی‌کرد و عدۀ زیاد دیگری، ازجمله من، هم همین‌طور. ما می‌خواهیم در دنیای واقعی زندگی کنیم -یعنی می‌خواهیم به دست خودمان کاری را انجام بدهیم، نه اینکه صرفاً تجربۀ انجام‌دادنشان را به دست بیاوریم.

🔹واکنش همه یکسان نیست. اخیراً فرستۀ جدیدی در توییتر (از حساب‌ کاربری PhilosophyTube@) من را به خنده انداخت، اما می‌دانم که آدم‌های دیگری هم هستند که چنین نظری دارند:

رابرت نوزیکِ فیلسوف: «حالا این ماشین تجربه به‌خوبی می‌تواند زندگی‌ای را شبیه‌سازی کند که در آن به هر چیزی که همیشه می‌خواسته‌اید می‌رسید».
من: «اسم من رو هم بنویس».
نوزیک: «نه، ببین، واقعی نیست‌ها؛ یعنی فکر می‌کنی هست، ولی ...».
من در حال وصل‌شدن به ماشین: «خداحافظ، بچه‌مثبت».

🔹دست‌آخر، عده‌ای هم هستند که تصمیم می‌گیرند برای پاک‌کردن هر ردی از معنا و اصالت به اعتیاد روی بیاورند، به این امید که به سعادت لذت‌گرایانه برسند. معلوم است که این گروه برای چنین ماشینی سر و دست می‌شکنند.

🔹بااین‌همه، به نظر می‌رسد خطاست که فقط و فقط در جست‌وجوی خوشبختی باشیم، حتی اگر تنها چیزی که برایتان مهم است خوشبخت‌بودن باشد. بِرِت کیو.فورد و همکارانش پژوهشی انجام دادند که در سال ۲۰۱۵ در مجلۀ اکسپریمنتال سایکولوژی منتشر شد. این پژوهش بررسی می‌کرد که انگیزه‌داشتن چه تأثیری در رسیدن به خوشبختی دارد و برای این کار از مردم می‌خواست در مواردی از این قبیل به خودشان نمره بدهند: «احساس خوشبختی خیلی خیلی برایم مهم است» و «ارزشمندیِ زندگی‌ام بستگی به این دارد که در هر لحظه چقدر احساس خوشبختی می‌کنم». افرادی که موافقتشان با این موارد خیلی زیاد است، احتمالاً، به نتایج چندان خوبی در زندگی نخواهند رسید و احتمالاً بیشتر از دیگران اسیر افسردگی و تنهایی می‌شوند.

🔹شاید این جست‌وجوی خودآگاهانه در پیِ خوشبختی باعث می‌شود که زیاد به خوشبخت‌بودن فکر کنید و همین سدِ راه خوشبختی‌تان می‌شود، درست همان‌طور که وقتی دربارۀ مهارتتان در بوسیدن نگران هستید احتمالاً این کار را بدتر انجام می‌دهید.

متن کامل در لینک زیر:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/10656/

فردا پنجشنبه ششم مرداد ساعت ۲۰
لینک ورود به جلسه:
https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/veg

🔔 شرکت در این رویداد (مناظره) برای عموم آزاد است .

➖ این رویداد در محیط اسکای روم برگزار می‌شود

🌐 لینک شرکت در جلسه :

https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/scr
.

#مدرسهٔ_تردید #مدرسه_فلسفه #مدرسه_مجازی_تردید #غربالگری #غربالگری_بارداری #غربالگری_جنین #غربالگری_اول

سومین رویداد مدرسهٔ تردید

➖ حکمت به‌منزلهٔ امری میان‌فرهنگی

✒️ مفهوم حکمت یکی از کهن‌ترین و بنیادی‌ترین و پربارترین مفاهیم در فرهنگ‌های گوناگون است

در سخنرانی «حکمت به‌منزلهٔ امری میان‌فرهنگی»، اولا، تصویری از این پدیده و مفهوم ترسیم می‌شود که حتی‌المقدور به ذهنیت عموم آدمیان از آن نزدیک باشد

ثانیا، رویکردی برای تحقق زندگی حکمت‌آمیز توصیف می‌شود که ضمن آن به نسبت حکمت با اخلاق و معنویت و دین نیز پرداخته می‌شود.

ثالثا، اهمیت تلقی میان‌فرهنگی از حکمت نشان داده می‌شود.

شرکت در این جلسه برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

🌐 لینک شرکت جلسه:

https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/hek

اگرچه رواقیان و برخی فیلسوفان جدید از حق مرگ خودخواسته و شریف دفاع مستدل کرده‌اند، اما آن «خودکشی» که ما می‌شناسیم امری قابل‌دفاع و تحسین‌برانگیز نبوده و نیست.
#آذرخش_مکری در این سخنرانی پرنکته و دیده‌گشا کتابی را به بحث می‌گذارد که افزون بر طرح تحلیلی تازه و عمیق در فهم این پدیده، خطای برخی افسانه‌های رایج و زیان‌بار دربارهٔ خودکشی را آشکار می‌کند.

بحثی دربارهٔ کتاب وقتی که تاریک‌ترین است
۱۲ مرداد ۱۴۰۱
@eudemonia
@drazarakhshmokri

هیولاها در قایق- راس هریس
#روان‌درمانی، #پذیرش_و_تعهد، #اکت، #راس_هریس، #ارزش‌ها، #اهداف، #استعاره

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
🌱

حیاط خانه‌ی ما یک درخت چنار دارد که سالیانِ دورِ گذشته بعد از ظهرها زیر سایه‌اش صندلی می‌زدم و کتاب می‌خواندم. در واقع بیشتر ادای کتاب خواندن را در می‌آوردم. کتاب دست گرفتن بهانه‌ای بود که زیر سایه‌ی درخت بشینم تا نور آفتاب را که از لای برگ‌ها به زمین می‌تابید و نقشِ برگ خلق می‌کرد، تماشا کنم. باد هم می‌وزید و نقش برگ‌ها را روی زمین می‌رقصاند و ورق‌های کتاب را به هم می‌ریخت. عادت خوبی بود. برای یک ساعت خودم را به دست باد و آفتاب و سایه و نسیان می‌سپردم. بعد هم جمع می‌کردم و می‌رفتم داخل خانه و خلاص. یکی دو سال عادت روزانه‌ام همین سکون موقتی و دلچسب بود. اما از یک جایی به بعد چرخش روزگار سریع‌تر شد و عادت زیر درخت‌نشینی از برنامه‌ی روزانه‌ام حذف شد. چند سال ازش دور افتادم اما هر بار که از پنجره به درخت نگاه می‌کردم یاد آن یک ساعت‌های دلچسب می‌افتادم. هزار بار بعد از آن صندلی بردم و گذاشتم زیر درخت. آفتاب بود، کتاب بود، نقش برگ‌ها بود، باد هم بود. اما حال خوشَش نبود. انگار که آن حال و هوا فقط ما آن سالیان دورِ گذشته باشد. چقدر بد است که آدم پای درخت‌اش باشد اما آن درخت دیگر درخت سابق نباشد.

زمان قدیم‌تر، دو نفر هم‌دانشگاهی داشتم که یار غار سینما رفتن هم بودیم. کلاس‌های شجاعی و تائیدی و الخ را یکی در میان می‌پیچاندیم تا به جایش برویم سینما. ژانر فیلم هم مهم نبود. از فیلم‌ها درخشان بگیرید تا فیلم‌هایی که روح مرحوم حاتمی و هیچکاک را در گور می‌لرزاندند. ساعت سانس هم مهم نبود. مثلا فیلم کلاه‌قرمزی را ساعت دو شب در سینما آزادی تماشا کردیم. یک بار هم سه سانس پشت سر هم یکی از فیلم‌های جمشید آریا را نگاه کردیم. هر سه بار هم جمشید پوز دشمن را به خاک مالاند. به هر حال مهم فیلم نبود. مهم حال و روزِ خوش‌مان بود. مهم چیپس مزمز بود و سالن خنک سینما و بعد از آن هم آب‌طالبی و زر زر کردن‌های لاینقطع ما سه نفر و خندیدن به هر ترک دیواری. سفر آخری که آمدم ایران هر دو نفرشان را پیدا کردم. قرار گذاشتیم دو سه تا سانس پشت سر هم برویم و اتفاقات گذشته را تکرار کنیم. رفتیم و نشد. با این‌که مزه‌ی آن سالیان دور زیر زبانم بود. آن دو یاغی هم کنارم بودند. اما این دو یاغی، آن دو یاغی مورد نظر دیگر نبودند و من همان دو یاغی خودم را می‌خواستم. در واقع من هر سه یاغی آن سالیان دور را می‌خواستم. اما ما هم مثل درخت چنارمان در سال‌های دور جا مانده بودیم. چقدر بد است که باشی اما نباشی.

هزار مثال این شکلی توی سرم دارم. کسانی و چیزهایی که گذشته‌ی درخشانی باهاشان داشتم اما حالا هستند اما دیگر نمی‌درخشند. یا برای من دیگر نمی‌درخشند. انگار که این درخشش فقط برای آن زمان‌ها درست کار کند. مثل کبریتی که بکشی و روشن شود و بعد هم خلاص. چند کبریت این طوری آتش زدم؟ خدا می‌داند. همیشه تلاش مذبوحانه کردم تا دوباره شرایط را برگردانم به درخشش سابق. اما نشد. مگر می‌شود یک کبریت را دوبار آتش زد؟ آن سایه‌ی دلچسب و درخت مال آن سال‌ها بود. حالا درخت هست اما یک چیزی که نمی‌دانم چیست، فرق کرده است. ما ماندیم خاطره‌ی شیرینی که برای هم تعریفش می‌کنیم و لبخند می‌زنیم و دلمان برای خودِ گذشته‌مان تنگ می‌شود.

اما باید منطقی باشم. منِ این لحظه، خاطره‌ی شیرین دست‌نیافتنی آینده‌ام. الان من هزار کبریت آتش‌نزده توی دستم دارم. کبر‌یت‌هایی که دانه به دانه روشن می‌کنم و لذت‌شان را می‌برم. درخت‌های جدید. سکانس‌های جدید. باید با خودم به صلح برسم. انقضا یکی از ارکان زندگی است. زندگی‌ام مثل جویدن آدامس است. شیرینی‌اش دائمی نیست. دو ساعت بعد آدامس هست اما شیرینی‌اش تمام شده و تبدیل شده به یک خیال شیرین. اما مگر آدامس‌های جهانم تمام شده‌اند؟ نچ. آدامس و کبریت فراوان وجود دارد. من باید با فکر احیا نشدن گذشته‌ها به صلح برسم. آن‌چه تمام شده، تمام شده. شب‌بخیر.
#فهیم_عطار
@fahimattar

چهارمین رویداد مدرسهٔ تردید

✒️در این رویداد آقای دکتر بابک عباسی، در باب پرسش (زندگی خوب چیست؟ ) برایمان خواهند گفت.



🔸مثل همه رویدادهای پیشین مدرسهٔ تردید، شرکت برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

📍 جلسه در محیط اسکای‌روم برگزار می‌شود.

🔔 لینک جلسه :
https://www.skyroom.online/ch/tardidschool/lif

@tardidschool

تفکر نقادانه چیست؟
#فلسفه‌ورزی، #تفکر_نقادانه، #MACAT

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
t.me/eudemonia

جنبش جهانی «دیگردوستی موثر» (که خوشبختانه در ایران هم در حال شناخته شدن و نهادینه‌شدن روزافزون است) چنان در این چند سال رشد سریعی داشته که اکنون جلد تایم را هم به خود اختصاص داده است.

👈🏻 دربارهٔ این جنبش
@jalaeipour

به نیمه زیستن
شعری از جبران خلیل جبران

🎙صدا: روح‌الله سپندارند

🖋ترجمه: غزال صحرائی

🎬تهیه و تنظیم: شهاب غدیری

#هم_پرسه #شعر #ادبیات #زندگی #زندگی_کردن #جبران_خلیل_جبران #آزادگی #همپرسه

همراه ما شوید👇🏻
@hamporseh

هفتۀ پیش در چهارمین رویداد مدرسۀ تردید دربارۀ زندگی خوب از منظر فلسفی صحبت مختصری کردم (حدودا یک ساعت)، ابتدا مفهوم ارزش‌های صلاح‌اندیشانه (prudential values) را معرفی کردم، سپس سعی کردم به یک مشکل فلسفی دربارۀ نسبت زندگی خوب و زندگی اخلاقی نزدیک بشوم.

برای دیدن ویدئوی این جلسه می‌توانید به صفحۀ مدرسۀ تردید در آپارات مراجعه کنید:
https://www.aparat.com/v/geiQ8

@eudemonia

فلسفه - سورن کیرکگور
#مدرسه_زندگی، #فلسفه، #اگزیستانسیالیسم، #کیرکگور، #معنای_زندگی، #دلهره

▪️مترجم: معصومه موسوی - نشر نی
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
🌱

در اهمیت هرم نیازهای مازلو

ترجمه و زیرنویس: شهاب غدیری
از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن

(متن این ویدئو بخشی از کتاب رام کردن سرمایه‌داری است از مجموعۀ «خوب زیستن» نشر کرگدن که به‌زودیِ زود با ترجمۀ کاوه بهبهانی در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت)


@eudemonia
@hamporseh