چرا فیلسوفان باید در فضای مجازی حضور داشته باشند؟
حضور فعال و آگاهانه در فضای مجازی، از اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی کنونی تا متاورس و دیگر دنیاهای مجازی آینده، انتخابی شخصی یا صرفاً ابزاری برای سرگرمی نیست، بلکه یک الزام برای درک بهتر، تبیین دقیق‌تر، و مهم‌تر از همه، تعهد به مسئولیت‌پذیری و آگاهی‌بخشی در عصر دیجیتال است.
اینستاگرام، تلگرام، و پلتفرم‌های مشابه به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره‌ی میلیون‌ها نفر تبدیل شده‌اند: بستری برای شکل‌گیری هویت، برقراری ارتباطات، تبادل اطلاعات، و حتی سازماندهی جنبش‌های اجتماعی و سیاسی. نادیده گرفتن این فضا، نادیده گرفتن بخش مهمی از تجربه‌ی انسانی در قرن بیست‌ویکم است.

مشکل ناظر خارجی و لزوم «تجربه‌ی زیسته»
تصور کنید یک مردم‌شناس بخواهد فرهنگ قبیله‌ای دورافتاده را بررسی کند. آیا صرفاً با خواندن کتاب‌ها و مقالات می‌تواند به درک درستی از آن فرهنگ برسد؟ خیر! باید به میان آن قبیله برود، با مردم زندگی کند، و از نزدیک با آداب و رسوم آنها آشنا شود. به نحوی مشابه، فیلسوفی که می‌خواهد رفتار انسان در عصر پلتفرم‌ها را تبیین کند، از چیستی روابط اجتماعی، سیاسی، و اخلاقی انسان عصر حاضر سخن گوید، معرفت و صدق را در دوران پساحقیقت بررسی کند، و از متافیزیک هوش مصنوعی و فضای مجازی سردرآورد، نمی‌تواند صرفاً از منظر یک ناظر خارجی به چنین پلتفرم‌هایی نگاه کند. باید در این فضا حضور داشته باشد، با الگوریتم‌ها، فرهنگ‌های آنلاین و چالش‌های کاربران آشنا شود و سپس از منظر ناظر خارجی آن را تحلیل کند.

سقراط در میدان شهر
سقراط را به یاد آوریم که فلسفه را به میان مردم می‌برد. در میدان شهر با مردم سخن می‌گفت، سؤال می‌پرسید و آنها را به تفکر وامی‌داشت. اینستاگرام و تلگرام میدان شهرهای امروزاند. فیلسوف باید به این میدان بیاید، با مردم سخن گوید، سؤال بپرسد و به آنها کمک کند تا درباره‌ی مسائل مهم زندگی‌شان به شکلی نقادانه و آگاهانه بیندیشند.

اجتناب‌ناپذیری تکنولوژی‌ها
دوست داشته باشیم یا نه، به‌سرعت درحال ورود به دنیای متاورس و فضاهای مجازی مشابه هستیم. فضاهایی که به زودی فراتر از سرگرمی رفته و به بسترهایی برای آموزش، کار، تجارت و حتی خلق هویت‌های جدید تبدیل خواهند شد. فیلسوفانی که امروزه از این فضاها اجتناب می‌کنند، با چشمانی بسته وارد جهان جدید می‌شوند و فرصت درک واقعیت‌های نوظهور و چالش‌های اخلاقی و اجتماعی آن را از دست می‌دهند.

درسی از تاریخ تکامل
بار نخست نیست که در تاریخ تکامل انسان چنین تغییرات بزرگی را تجربه می‌کنیم. تکنولوژی همواره نیرویی قدرتمند در تغییر زندگی انسان بوده است. از کشف آتش که منجر به پخت غذا، افزایش اندازه‌ی مغز و توسعه‌ی فعالیت‌های اجتماعی شد، تا اختراع ابزارهای سنگی که شکار را تسهیل و مهارت‌های شناختی را تقویت کرد، و کشاورزی که یکجانشینی و ساختارهای اجتماعی پیچیده را به ارمغان آورد، تکنولوژی همواره عادات، رفتار و حتی سرشت‌مان را دگرگون کرده است.
اما بار اول است که چنین تغییرات بزرگی را در چنین زمان کوتاهی تجربه می‌کنیم. و چنین سرعت تغییراتی برای سلامت روان انسان خطرناک است. دنیای دیجیتال تیغی دولبه است. در کنار فرصت‌های بی‌شمار برای ارتباط، آموزش و خلاقیت، خطراتی جدی نیز برای سلامت روان افراد، به‌ویژه جوانان، وجود دارد: اعتیاد، مقایسه‌ی اجتماعی، تصویر بدنی منفی، قلدری سایبری، انتشار اطلاعات نادرست، و انزوا. و این مسئولیت خطیر روشنگری را بر دوش فیلسوفان می‌گذارد.

تریبونی برای آگاهی‌بخشی
فیلسوفان نه تنها باید برای درک این فضاها در آنها حضور داشته باشند، بلکه باید از پلتفرم‌های مجازی به عنوان تریبونی برای روشنگری، آگاهی‌بخشی و ترویج تفکر انتقادی استفاده کنند. باید به مردم، به ویژه به جوانان کمک کنند تا آگاهانه و مسئولانه از فضای مجازی استفاده کنند، در برابر فشارهای اجتماعی مقاومت، هویت خود را در دنیای واقعی پیدا، ارتباطات معناداری برقرار، و سلامت روان خود را حفظ کنند.
بدون حضور در فضایی که مردم در آن حضور دارند، و به زبانی که می‌فهمند، چگونه ممکن است با آنان ارتباط برقرار کرد؟ دون شأن سقراط نبود که چنین کند. فیلسوف امروز نیز بدون رفتن به درون دریا نمی‌تواند ندای بازگشت به طبیعت و روابط اجتماعی بدن‌مند را به گوش نسلی که بیشترین ساعات خود را در فضاهای مجازی می‌گذرانند برساند. باید خیس شد.

البته تذکر مجدد این نکته مهم است که این حضور برای فیلسوفان فداکارانه نیست. کوهی از مسائل نظری جذاب وجود دارد که در بدو امر و بدون تجربه‌های زیسته، برای فیلسوف طرح نمی‌شوند و اگر هم طرح شوند پاسخ‌های او بخت چندانی برای آنکه حظی از واقعیت داشته باشند ندارد. (مثلاً درک چیستی و کارکرد رمزارزها برای فیلسوفان نسل قبل سخت است. در حالی‌که رمزارزها بنیان‌های اقتصاد را شکل خواهند داد.)

هادی صمدی
@evophilosophy

📝روایت مایکل سندل از بازاری شدن جهان‌ زندگی انسان معاصر

(به جای تبریک روز ولنتاین)

🔹مختار نوری

❇️مایکل سندل از مشاهیر فلسفه سیاسی و اخلاق معاصر غرب و از چهره‌های مطرح اندیشه جماعت‌گرایی است. شهرت و اهمیت سندل بیش از هر چیز متاثر از کتاب تاثیرگذارش یعنی «لیبرالیسم و محدودیت‌های عدالت» است که در سال 1982 میلادی و در نقد اثر برجسته جان راولز یعنی نظریه عدالت و نظریه عدالت به مثابه انصاف و لیبرالیسم وظیفه‌گرا و کانتی او نگارش نمود. سندل همچنین به جهت ایراد سخنرانی‌های پر مخاطب در کلانشهرهای مطرح دنیا نظیر واشنگتن دی. سی، لندن، نیوکاسل و ... در باره مسائل عینی زندگی عمومی و کف خیابان در بین مردم عادی نیز شهرت زیادی کسب نموده است. با این حال، هدف بحث حاضر پرداختن به مباحث فلسفی و پیچیده موجود در اندیشه و دستگاه فکری سندل مانند مواجهه جماعت‌گرایانه او با اندیشه لیبرال‌های معاصر چون راولز، نوزیک، دوورکین و ... نیست، بر عکس تلاش این است تا به جنبه‌ای از اندیشه این متفکر جماعت‌گرا (خود سندل از برچسب جماعت‌گرایی راضی نیست) اشاره شود که می‌توان آن را پولی شدن و بازاری شدن جهان زیست/ زندگی انسان معاصر دانست. در روایت سندل و آنگونه که در کتاب «آنچه با پول نمی‌توان خرید» تشریح می‌کند، بازاری شدن به همه حوزه‌های زندگی انسان معاصر از جمله عشق، هدیه، تبریک‌گویی، کسب افتخار، آموزش، فرزندآوری و زایمان، طرح ترافیک، تفریحات و ... سرایت کرده است، به گونه‌ای که هیچ پدیده‌ای نیست که نتوان آنرا با پول خرید، افسوس! از این رو سندل می‌گوید باید از خودمان بپرسیم آیا چیزهایی هست که نشود با پول خرید؟ پاسخ او منفی است، زیرا با پول می‌توان همه چیز را خرید! سندل این وضعیت را «فخر فروشی بازار» می‌نامد که در آن راه بهروزی و شادکامی مردم از بازار و از دریچه پول می‌گذرد! پس از تشریح این وضعیت نابسامان در زندگی انسان معاصر، سندل این پرسش جدی را مطرح می‌کند که این حرکت به سوی پولی شدن جامعه‌ای که در آن همه چیزش قابل خرید و فروش است چرا باید ما را نگران کند؟ او پاسخ می‌دهد به دو علت "نابرابری" و "فساد" عمیقا باید نگران وضعیت موجود بود! به نابرابری فکر کنید، در جامعه‌ای که همه چیزش قابل خرید و فروش باشد، زندگی برای افراد بی‌بضاعت سخت می‌شود، البته اگر با پول فقط بتوان قایق شخصی و تعطیلات آنچنانی و با کیفیت خرید، نابرابری خیلی اهمیت ندارد، اما اگر بتوان با پول مراقبت پزشکی و سلامت، خانه در محله‌ای امن، تغذیه مناسب، امکان تحصیل در مدارس نخبه‌پرور به جای مدارس ورشکسته را خرید، زمین تا آسمان فرق می‌کند که پول داشته باشی یا نداشته باشی! سندل در ادامه می‌گوید قیمت گذاشتن روی همه چیز مایه فساد نیز خواهد بود، به این صورت که بازار فقط کالا پخش نمی‌کند، بلکه نوع نگاه به کالا را هم نشان می‌دهد و تبلیغ می‌کند. برای مثال به مزایده گذاشتن صندلی‌های و اموال یک دانشگاه ممکن است به بودجه دانشگاه کمک کند، اما شرافت و ارزش مدرکش را نیز همزمان زیر سوال می‌برد، یا استخدام نیروهای خارجی برای جنگیدن به جای ما ممکن است جان شهروندان ما را حفظ کند، ولی معنای شهروندی به صورت رایج آن را خراب می‌کند، چون معتقدیم که تکالیف مدنی را نباید ملک خصوصی به شمار آورد، باید مسئولیت اجتماعی برشمرد ...! در دستگاه فکری سندل چنین وضعیتی  را می‌توان دست‌اندازی بازار و فرهنگ پولی بر جنبه‌هایی از زندگی دانست که از قدیم هنجارهای غیر بازاری بر آنها حاکم بوده‌اند. به هر شکل، این وضعیت از مهمترین تحولات زمانه معاصر ماست که فیلسوف سیاسی اخلاق‌گرای معاصر یعنی سندل آن را به شیواترین شکل ممکن در آثار مهم خود به بحث گذاشته و البته به بیان‌های دیگری توسط برخی از متفکران و جامعه‌شناسان امروزی نیز مطرح شده است. این تحول هر چه هست، نتیجه آن را می‌توان بازاری شدن و پولی جهان زیست/ زندگی انسان معاصر دانست. بدون شک پدیدار شدن این نوع جهان با چنین خصایلی منجر به گسترش هر چه بیشتر خودخواهی، نگرش‌های ابزاری، کشمکش و نابسامانی اخلاقی میان انسان‌ها شده و در ادامه متاسفانه گسترش بیشتری نیز در پی خواهد داشت!

https://t.me/DrMokhtarNouri

🎉🎉 در دست انتشار

شادکامی
درس‌هایی از یک علم جدید
ریچارد لیارد
ترجمۀ گیتی پورزکی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
۳۷۲ صفحه/ قیمت پشت جلد: ۴۰۰۰۰۰ تومان
قیمت در ایام پیش‌خرید: ۳۴۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
https://kargadanpub.com/book/%d8%b4%d8%a7%d8%af%da%a9%d8%a7%d9%85%db%8c/

🔸 شادکامی در دل زندگی ما وجود دارد. غالب مردم درآمد بیشتری می‌خواهند و برای آن می‌کوشند، اما با اینکه جوامع غربی ثروتمندتر شده‌اند، مردمانش شادکام‌تر نشده‌اند. این جملات یاوه‌هایی قدیمی نیستند، بلکه واقعیاتی هستند که در کثیری از آثار و پژوهش‌های علمی ثابت شده‌اند. روش‌های خوبی برای سنجش میزان شادکامیِ افراد وجود دارد و تمامی شواهد گویای این است که به‌طور میانگین، امروزه مردم در قیاس با پنجاه سال پیش شادکام‌تر نیستند، درحالی‌که در همین مدت میانگینِ درآمد بیش از دوبرابر شده است. این تناقض در ایالات‌متحدۀ امریکا، بریتانیا و ژاپن صادق است.
🔸 نویسندۀ این کتاب اقتصاددان است و این رشته کمک زیادی به او کرده است. اما از نظر او، در علم اقتصاد تغییر در شادکامی جامعه با تغییر در قدرت خریدْ یکسان – یا تقریباً یکسان – انگاشته شده است. او چنین نگرشی را نمی‌پذیرد و بر این باور است که تاریخ پنجاه‌سالۀ اخیر نیز نادرستی آن را نشان داده است.
🔸 درعوض، از نظر او، در روان‌شناسیِ جدید شادکامی، امکان تدوین نگرشی جایگزین فراهم شده که، به‌جای ادعا، مبتنی بر شواهد و مدارک است. بدین‌ترتیب، او می‌کوشد با استفاده از روان‌شناسی جدید و همچنین علم اقتصاد، مغزشناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه، دیدگاه تازه‌ای دراین‌باره شرح‌وبسط دهد که کدام سبک زندگی و کدام سیاست‌ها معقول‌اند.
🔸 علاقه‌مندان می‌توانند برای پیش‌خرید کتاب به سایت نشر کرگدن مراجعه کنند. در ایام پیش‌خرید تخفیف ویژه‌ای برای کتاب‌ها در نظر گرفته شده است.

#نشر_کرگدن، #در_دست_انتشار، #حق، #شادکامی، #ریچارد_لیارد، #گیتی_پورزکی، #خوب_زیستن، #بابک_عباسی، #روان‌شناسی_شادی، #اقتصاد_شادی، #فلسفه_شادی

 پنج باور نادرستی که مانع تغییرات مفید‌اند: خوانشی تکاملی

عموم انسان‌ها خواهان تغییراند و عموماً در این مسیر شکست می‌خورند. استیون هیز، روان‌شناس شناخته‌شده‌ی حوزه‌ی اَکت، اخیراً مقاله‌ی کوتاهی در سایت روان‌شناسی روز منتشر کرده که در آن پنج باور نادرست را علت این ناکامی‌ مراجعان خود می‌داند.

باور نادرست اول: تغییرات بلافاصله پس از تصمیم‌گیری رخ می‌دهند!
اما واقعیت این است که تغییر فرایندی تدریجی است و به صبر نیاز دارد. شکست‌ها بخش طبیعی مسیرند.

باور نادرست دوم: برای تغییر باید اراده کنیم!
اما واقعیت این است که اراده محدودیت‌های بزرگی دارد و تغییرِ مؤثر، مستلزم اصلاح محیط و ساخت تدریجی عادت‌هاست.

باور نادرست سوم: اقدام به تغییر نیازمند انگیزه بالاست!
اما انگیزه نوسانات زیادی دارد و محول کردن تغییر به برخورداری از انگیزه، به باقی ماندن در وضع کنونی می‌انجامد.

باور نادرست چهارم: درک یک مشکل (از جمله با کمک درمان‌گر) به‌معنای تغییر خودکار آن است!
اما بینش بدون اقدام بی‌فایده است.

باور نادرست پنجم: پیشرفت باید خطی باشد و عقب‌گرد به‌معنای شکست است!
اما پیشرفت عموماً غیرخطی است.

تبیین‌های تکاملی ایجاد این باورهای نادرست
یک. مغز انسان برای واکنش فوری به تهدیدها (مثل فرار از خطر) یا بهره‌برداری سریع از فرصت‌ها (مثل یافتن غذا) تکامل یافته است. این سیستمِ «پاداش فوری» در محیط‌های نیاکان ما حیاتی بود، زیرا بقا به اقدامات آنی وابسته بود. امروزه سرعت تغییرات بسیار زیاد است و با سرعت تکاملِ مغز هماهنگ نیست.

دو. اراده (خویشتن‌داری)، برای مدیریت منابع محدود، مانند غذا، در محیط‌های نامطمئن تکامل یافته است. مغز به‌گونه‌ای طراحی شده که از مصرف انرژی غیرضروری اجتناب کند. اما با وفور منابع انرژی در جهان امروز علت اصلی خویشتن‌داری از بین رفته است. بنابراین اراده از کارکرد اصلی خود در اجداد ما جدا شده و در کارکردهای نوین خود به خوبی عمل نمی‌کند. (جایگزین بهتری برای اراده تأکید بر اصلاح محیط (مثلاً حذف محرک‌های وسوسه‌انگیز) و ساخت عادت‌ها (خودکارسازی رفتارها) است.)

سه. در گذشته‌های دور انگیزه در انسان‌های اولیه به‌صورت دوره‌ای و وابسته به شرایط محیطی (مثل گرسنگی یا خطر) فعال می‌شده است. این نوسان‌های انگیزشی برای بقا مفید بودند، زیرا انرژی را تنها در مواقع ضروری بسیج می‌کردند. در دنیای مدرن، انتظار انگیزه‌ی پایدار غیرواقعی است، زیرا مغز ما برای پاسخ به محرک‌های فوری تکامل یافته، نه برنامه‌ریزی‌های بلندمدت. (بنابراین، تغییر مؤثر، مستلزم ایجاد سیستم‌هایی است که حتی در نبود انگیزه (و از طریق عادت‌ها یا قوانین شخصی) پایدار بمانند.)

چهار. در محیط‌‌زیست نیاکان، تشخیص خطر (مثلاً شناسایی یک شکارچی درنده) بلافاصله به اقدام منجر می‌شد. بنابراین، شناخت بدن‌مند تمایل دارد «درک مسئله» را با «حل مسئله» یکسان بپندارد. اما در مسائل پیچیده‌ی امروزی (مثل اضطراب یا سوءمصرف مواد)، درکِ مسئله لزوماً به اقدام تبدیل نمی‌شود، زیرا مغز به‌طور غریزی برای مقابله با تهدیدهای فیزیکی (نه روانی) طراحی شده است. این شکاف بین شناخت و عمل، بازتابی از تفاوت بین نیازهای تکاملی و مسئله‌های مدرن است.

پنج. طبیعت عموماً غیرخطی است. دوره‌های فراوانی و قحطی، موفقیت و شکست، بخشی از تجربه‌ی تکاملی انسان بودند. مغز برای انعطاف‌پذیری در برابر نوسانات محیطی سازگار شده است. ایده‌ی پیشرفت خطی محصول زیستن در جهان مدرن است و واقعیت تکاملی ما در تضاد است. مغز به‌گونه‌ای تکامل‌یافته که با تغییرات غیرقابل‌پیش‌بینی کنار بیاید، بنابراین عقب‌گردها را نه به‌عنوان شکست، بلکه به‌عنوان بخشی طبیعی از فرایند یادگیری و سازگاری تفسیر می‌کرده است. اکنون با تأکید مداوم بر لزوم پیشرفتِ دائم و به سوی جلو ساختار فکری ما دچار سردرگمی شده است.

بنابراین این پنج باور نادرست، یا بازمانده‌‎هایی از مکانیسم‌های تکاملی‌اند که زمانی برای بقا مفید بودند، اما در جهان پیچیده‌ی امروز ناکارآمدند، یا ممکن است کماکان کارآمد باشند اما محیط به نحوی نامطلوب تغییر کرده است. پذیرشِ تدریجی بودن تغییر، تأکید بر اصلاح محیط، عدم اتکا به انگیزه‌ی گذرا، ضرورت اقدام عملی، و پذیرش غیرخطی بودن پیشرفت، راهکارهایی هستند که با درک سرشت انسان، مسیر تغییر را واقع‌بینانه‌تر می‌سازند.

رقص زندگی
هیز زندگی را به رقص تشبیه می‌کند. زندگی رقصی پرجنب‌وجوش است که گام‌هایی متنوع و منعطف می‌طلبد تا با مسیرهای دگرگون‌شونده هماهنگ بمانیم. گام‌های درست وابسته به بافت موقعیت‌اند؛ گامی که در برهه‌ای سودمند است، شاید در برهه‌ای دیگر به لغزش بینجامد. دگرگونی پایدار، بیش از چند ترفند موقت و ساده را می‌طلبد و نیازمند مهارت‌هایی چندوجهی در ساحت اندیشه، احساس، و کنش است. درک راستینِ رشد، در رصدِ الگوها در گستره‌ی زمان رخ می‌دهد.

هادی صمدی
@evophilosophy

شادکامی
درس‌هایی از یک علم جدید
ریچارد لیارد
ترجمۀ گیتی پورزکی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
۳۷۲ صفحه/ ۴۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com

🔸 شادکامی در دل زندگی ما وجود دارد. غالب مردم درآمد بیشتری می‌خواهند و برای آن می‌کوشند، اما با اینکه جوامع غربی ثروتمندتر شده‌اند، مردمانش شادکام‌تر نشده‌اند. این جملات یاوه‌هایی قدیمی نیستند، بلکه واقعیاتی هستند که در کثیری از آثار و پژوهش‌های علمی ثابت شده‌اند. روش‌های خوبی برای سنجش میزان شادکامیِ افراد وجود دارد و تمامی شواهد گویای این است که به‌طور میانگین، امروزه مردم در قیاس با پنجاه سال پیش شادکام‌تر نیستند، درحالی‌که در همین مدت میانگینِ درآمد بیش از دوبرابر شده است. این تناقض در ایالات‌متحدۀ امریکا، بریتانیا و ژاپن صادق است.
🔸 نویسندۀ این کتاب اقتصاددان است و این رشته کمک زیادی به او کرده است. اما از نظر او، در علم اقتصاد تغییر در شادکامی جامعه با تغییر در قدرت خریدْ یکسان – یا تقریباً یکسان – انگاشته شده است. او چنین نگرشی را نمی‌پذیرد و بر این باور است که تاریخ پنجاه‌سالۀ اخیر نیز نادرستی آن را نشان داده است.
🔸 درعوض، از نظر او، در روان‌شناسیِ جدید شادکامی، امکان تدوین نگرشی جایگزین فراهم شده که، به‌جای ادعا، مبتنی بر شواهد و مدارک است. بدین‌ترتیب، او می‌کوشد با استفاده از روان‌شناسی جدید و همچنین علم اقتصاد، مغزشناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه، دیدگاه تازه‌ای دراین‌باره شرح‌وبسط دهد که کدام سبک زندگی و کدام سیاست‌ها معقول‌اند.

#نشر_کرگدن، #تازه‌های_کتاب، #حق، #شادکامی، #ریچارد_لیارد، #گیتی_پورزکی، #خوب_زیستن، #بابک_عباسی، #روان‌شناسی_شادی، #اقتصاد_شادی، #فلسفه_شادی

📚 معرفی تازه‌های نشر

🔸 گیتی پورزکی در این ویدئو شرح می‌دهد که ریچارد لیارد، نویسندۀ کتاب شادکامی، اقتصاددان است و به‌واسطۀ پژوهش‌های گسترده در باب شادکامی به «سزار شادکامی» مشهور است. لیارد در این کتاب نشان می‌دهد که در دوران معاصر، شادکامی و بهزیستی صرفاً مباحثی ذهنی و نظری نیستند، بلکه در دل زندگی ما وجود دارند، قابل‌اندازه‌گیری و سنجش‌‌اند، و حتی غایت اصلی بشر در جهان امروز به شمار می‌روند.
🔸 لیارد در وهلۀ بعد، در بخش «چه باید کرد»، در باب تکنیک‌های شادکامی سخن می‌گوید و اولویت‌بندی‌های لازم را برای رسیدن به شادکامی نشان می‌دهد.
🔸 او درنهایت به این موضوع اشاره می‌کند که حکومت‌ها هم باید به مسئلۀ «شادکامیِ شهروندان» وارد شوند و در تصمیم‌گیری‌های خود شادکامی را اولویت نخستِ شهروندانشان قرار دهند و در سیاست‌گذاری‌هایشان به‌سمت تحقق شادکامی در جامعه بروند.

🔶 اطلاعات کتاب‌شناسی:

شادکامی
درس‌هایی از یک علم جدید
ریچارد لیارد
ترجمۀ گیتی پورزکی
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
۳۷۲ صفحه/ ۴۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت نشر:
www.kargadanpub.com

#نشر_کرگدن، #معرفی_کتاب، #شادکامی، #ریچارد_لیارد، #گیتی_پورزکی، #خوب_زیستن، #بابک_عباسی، #روان‌شناسی_شادی، #اقتصاد_شادی، #فلسفه_شادی

دنیای اندوه و درد
شکوفه‌های گیلاس هم می‌شکفند.
(ایسا)

نوروز مبارک🪻

@eudemonia

روزها

آکیرا کوروساوا را بیشتر با فیلمهایی که به آنها سامورایی گفته می شه می شناسن ولی فیلمهای اجتماعی و درام و حتی پلیسی شاخصی هم داره که به همون اندازه زیبا هستند مثل : زیستن ، درباره مردی که منتظر مرگش است و چه زیبا آن را به نمایش گذاشته ولی واقعیت آنکه همون فیلمهای سامورایی اش هم گویا هر کدام داستان زندگی امروز ماست ، لذا با هر فرهنگ و زبانی که داشته باشی و ببینی، لذت می بری.
کوروساوا از اونهاست که همه کارهاش خوبن . از اونهاست که نمی تونست فیلم بد بسازه .از اونهایی که گویا برای کارگردانی سینما خلق شده بودن
ریش قرمز ، هفت سامورایی ، سریر خون ، یوجیمبو، راشومون و...
وی در چنین روزی در ۱۹۱۰ به دنیا آمد
معرفی و شرحی بر فیلم
زیستن
ساخته درخشان کوروساوا که شرح حال همه کسانی است که شتابزده غرق زندگی روزمره شده ایم و معنی زندگی را گم کرده ایم در پی می آید . توصیه می کنم حتما فیلم را ببینید

معنای زیستن چیست؟ این سوالی است که کوروساوا در فیلم به دنبال جوابی برای آن می‌گردد. پیرمردی پس از سی سال کارجدی و صادقانه در شهرداری، ناگهان با تلخ‌ترین واقعیت زندگی‌ روبه‌رو می‌شود.میفهمد سرطان دارد و تاچند ماه بیشتر زنده نیست. ترس از مرگ و احساس ترحم نسبت به سرنوشت ناگوار خود تمام وجودش را فرامی‌گیرد. هر چه فکر می‌کند چیزی از سال‌های پیش به یاد نمی‌آورد که بشود نام زندگی بر آن گذاشت.
او قربانی چرخ دنده‌های ماشین بوروکراتیکی است که انسان‌ها را فرومی‌بلعد و به موجوداتی بی‌خاصیت و بی‌هویت بدل می‌سازد. تنها نقش‌هایی که طی تمام سالیان خدمتش برعهده داشته تلاشی نابخردانه برای حفظ جایگاه، سردواندن مردم و مهر و امضا زدن پای نامه‌های اداری بوده.
او نزدیک شدن به زنان، میخوارگی و ... را برای جبران زندگی آزمایش می کند ولی حسرت او را رها نمی کند
کمتر فیلمی چنین زیبا و تفکربرانگیز درباره فلسفه زندگی ساخته شده.
سکانس پایان زندگی بی حاصل انگاشته در حال تاب بازی زیر برف با شعری پر معنی را ببینید
گویا کل زندگی جز همین بازیگوشی کودکانه نبوده و نیست
زیستن . به ژاپنی ikiru . به انگلیسی to live
به کارگردانی اکیرا کوروساوا .۱۹۵۲

🎊🎊 تجدید چاپ شد
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com

هنر هشیارانه زیستن
ناتانیل برندن/ کورش کامیاب
ویراستۀ هومن پناهنده
مجموعهٔ «خوب زیستن»/ دبیر: بابک عباسی
۲۷۶ صفحه/ ۳۰۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com

🔸 هنر هشیارانه زیستن دعوتی است به تعقل و تفکر و بهره‌گیری از فواید بی‌شمار آن، و راهنمایی برای زندگی آگاهانه. نویسنده ما را به بازاندیشی در بسیاری از باورهایمان فرامی‌خواند، از باورهایی دربارۀ فعالیت‌های روزمره تا باورهای اخلاقی و معنوی. ضرورت این بازاندیشی در عصر اطلاعات، که ما را در معرض حجم بی‌سابقه‌ای از نظرها و عقاید دربارۀ هر جنبۀ قابل‌تصوری از زندگی قرار داده است، از هر زمان دیگر بیشتر است.
🔸 هنر هشیارانه زیستن ابزارهایی در اختیارمان قرار می‌دهد تا به کمک آنها بتوانیم به توانمندی‌های خود متکی باشیم.
🔸 از ناتانیل برندن، روان‌شناس و درمانگر کانادایی-امریکایی، بیش از بیست کتاب در حوزۀ روان‌شناسی منتشر شده است. مهم‌ترین دستاورد او بنیان گذاشتنِ جنبش عزت‌نفس است. برندن نخبه‌ترین نظریه‌پردازی است که طی شش دهه تلاش این مفهوم را، که تا دهۀ ۱۹۶۰ در متون روان‌شناسی جدی گرفته نمی‌شد، از ابهام درآورد و سهم بزرگی در معرفی تأثیرات آن بر زندگی روزمرۀ انسان‌ها ایفا کرد. هنر هشیارانه زیستن شانزدهمین کتاب او است که از جنبه‌های فراوان ارزشمندترین اثر این متفکر فقید به شمار می‌آید.

#نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #هنر_هشیارانه_زیستن، #ناتانیل_برندن، #کورش_کامیاب، #بابک_عباسی، #مجموعه_خوب_زیستن، #خودشناسی، #آگاهی، #راه‌و‌رسم_زندگی، #ذهن‌آگاهی