تحلیل فلسفی «احساسات سیاسی» از نوسباوم؛
https://www.ibna.ir/news/537133/%D8%AF%D8%B9%D9%88%D8%AA-%D9%86%D9%88%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D9%88%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87

📍با سلام و ادب

به اطلاع مخاطبان گرامی مدرسۀ تردید می‌رساند که برای ثبت‌نام در دروس فلسفۀ پایه و فلسفۀ سیاسی ابتدا از طریق سایت دورۀ آموزشی مورد نظر خود را تهیه کنید و سپس، به پشتیبانی مدرسه تردید به نشانی @tardidschool_support پیام دهید تا آن دوره در اختیار شما قرار گیرد.

فلسفۀ پایه

🔹 فصل اول🔹

۱-  منطق (کاوه بهبهانی)
۲-  فلسفه چیست؟ (محمود مقدسی)
۳-  تفکر نقادانه (حسین بیات)
۴-  فلسفه در دورۀ باستان (امیرحسین ساکت)

📂 ورود به درگاه ثبت‌نام فصل یک

🔹 فصل دوم🔹

۱-  فلسفه در جهان اسلام (حنیف امین‌بیدختی)
۲-  ارزش‌شناسی؛ فلسفه و زندگی خوب (بابک عباسی)
۳-  درک متون فلسفی به زبان انگلیسی (هومن پناهنده)
۴-  فلسفه در سده‌های میانه (بهنام اکبری)

📂 ورود به درگاه ثبت‌نام فصل دو

🔹 فصل سوم🔹

۱ - فلسفۀ اخلاق (امیرحسین خداپرست)
۲ - فلسفۀ تحلیلی (ساجد طیبی )
۳-  فلسفه در دورۀ جدید (علی‌اکبر احمدی افرمجانی و مصطفی شهرآئینی)
۴-  پدیدارشناسی (مسعود علیا)

📂 ورود به درگاه ثبت‌نام فصل سه

🔹 فصل چهارم🔹

۱-  معرفت‌شناسی (محسن زمانی)
۲-  فلسفۀ علم (امیراحسان کرباسی‌زاده)
۳ - فلسفۀ معاصر (محمد شفیعی)
۴-  هرمنوتیک (امیر مازیار)

📂 ورود به درگاه ثبت‌نام فصل چهار

🔹فصل پنجم 🔹

۱ - فلسفه‌های اگزیستانس (شهلا اسلامی)
۲ - فلسفۀ ذهن (حسین شیخ رضایی )
۳-فلسفه در جهان انگلیسی‌زبان (هادی صمدی و رضا مثمر)
۴-  فلسفۀ دین (یاسر میردامادی)

📂 ورود به درگاه ثبت‌نام فصل پنج



@tardidschool

«پسر» گربۀ شش‌ماهۀ عقیم‌شده و واکسن‌خورده‌ای است که در این مدت کوتاه از عمرش دو بار زیر تیغ جراحی رفته و از مرگ جسته است.
فعلا در بوستان گفت‌و‌گو زندگی‌ می‌کند.
به دنبال سرپرست یا دست‌کم محل زندگی بهتری برای او هستیم. داستان‌هایش را می‌توانید در این کانال دنبال کنید:

https://t.me/pesarstory

دونالد وینیکات می‌گوید: "فاجعه‌ای که افرادِ دچار آسیب روانی می‌ترسند در آینده رخ دهد، پیش از این رخ داده."
به همین دلیل است که برای فهمیدن گوشه‌ای از چیزی که ممکن است خیلی قبل‌تر از این‌ها برایمان اتفاق افتاده باشد، نباید خیلی از خودمان درباره گذشته بپرسیم (به‌طور مستقیم نمی‌توانیم به‌خاطرش بیاوریم)، بلکه باید بپرسیم می‌ترسیم بعد از این چه اتفاقی برایمان بیفتد. دلهره‌های ما بهترین سرنخ‌های گذشته‌مان را در خود دارند.


"کودکی و آسیب‌های روانی"
به‌روایت مدرسه دوباتن
ترجمه رشید جعفرپور
نشر کرگدن


@mashghesiah

‍ 🔹اگر از دوستداران فلسفه باشید حتماً با این جمله‌ی مشهور آشنایید که «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد». نقل شده است که سقراط این جمله را در آخرین روزهای زندگی‌اش می‌گوید، زمانی که در دادگاه آتن باید از خودش در برابر اتهام بد‌دینی و فاسد کردن جوانان دفاع می‌کرد، دادگاهی که او را گناهکار شناخت و نهایتاً حکم مرگش را صادر کرد.

🔹وقتی سقراط می‌گوید زندگی بدون تأمل ارزش زیستن ندارد، ادعایش این است که تأمل و تحقیق درباره‌ی زندگی آن را باارزش می‌کند. اما زیستن باید چیزی بیش از تأمل باشد و لذا درجا می‌شود پرسید: آیا تأمل یگانه چیزی است که زندگی را ارزشمند می‌سازد یا پای چیزهای دیگری هم در میان هست؟

🔹پاسخ هرچه باشد، باید افزود که این پرسش فقط نوعی کنجکاوی فکری و فیلسوفانه نیست. بررسی زندگی صرفاً برای به‌دست آوردن برخی گزاره‌های صادق درباره‌ی زندگی نیست. همچنان‌که اگر کسی صرفاً چیزهایی درباره‌ی زندگی خوب بداند (دانستن به معنای متعارف و امروزی کلمه یعنی «باور صادق موجه غیرتصادفی») برای خوب زیستن کافی نخواهد بود. پرسش از زندگی خوب از آن‌جایی که درباره‌ی چگونه زیستن است، هم اهمیت نظری دارد هم اهمیت عملی، و از همین روست که این پرسش شاید مهم‌ترین پرسش انسانی باشد.

🔹{در اینجا} می‌توان به ویژگی گفتار فلسفی درباره‌ی خوب زیستن و تفاوت آن با گفتاری در همسایگی‌اش یعنی گفتار روان‌شناسانه درباره‌ی خوب زیستن و مفاهیم هم‌خانواده با آن مانند شادکامی اشاره کرد. بنیادی بودن فلسفه به‌معنای تولیدکننده بودن آن هم هست، در مقایسه با روان‌شناسی که در قلمرو ارزش‌ها دانشی مصرف‌کننده است. علوم تجربی از جمله روان‌شناسی بنابر تعریف، علومی غیرهنجاری و غیرارزشی‌‌اند. حال آن‌که امروزه گمانِ برخی ــ و ‌از جمله گاهی خود کارشناسان این حوزه ‌ــ‌ بر آن است که روان‌شناسان بر صندلی تجویز نشسته‌اند. روان‌شناس در قلمرو دانش روان‌شناسی، به‌نحو تجربی کشف و توصیف می‌کند که چه چیزهایی بر مثلاً اضطراب و افسردگی انسان می‌افزاید یا از آن می‌کاهد. اما روان‌شناس به صفت روان‌شناس در مقامی نیست که توصیه کند خوب است از اضطراب‌مان بکاهیم یا نه، و این نه نقص و کاستی علم روان‌شناسی که صرفاً ویژگی آن است. مسئله‌ی ارزش در تور تجربه نمی‌افتد و امری تأملی یا، به‌اصطلاحی آشناتر، عقلی است. چنین پرسش‌هایی متعلق به قلمرو فلسفه‌ی ارزش و فلسفه‌ی اخلاق است که البته در دادوستدی ثمربخش با روان‌شناسی و دیگر دانش‌های تجربی است.

از مقالهٔ «تأملاتی در باب فلسفه‌ی بهروزی و صلاح‌اندیشی»
نوشتهٔ بابک عباسی

منتشرشده در مجلهٔ اندیشه‌ی پویا شماره ۹۸، مهر ۱۴۰۴

@eudemonia