حق‌شناسی به خاطر داشته‌های کوچک زندگی

ترجمه و صدا: ایمان فانی
#ذهن_آگاهی #حضور

ویدئوی مرتبط:
https://t.me/eudemonia/281

@persianschooloflife
@eudemonia

🏃🏽‍♀️ پروندۀ «کار»🚶🏽

چه می‌شود اگر کل زندگی را با کار اشتباه بگیریم؟
اگر بخواهیم، علاوه بر سود، معنا و زیبایی را نیز تجربه کنیم، گاهی باید دست از کار بکشیم.

از متن:
افکاری مثل هنوز کاری را که باید انجام نداده‌ام، باید تا حالا تمام شده بود، الان باید کار مفیدتری انجام می‌دادم، و همچنین کار بعدی‌ای که همیشه در نوبت است به دشمنان صاحب خود بدل شده و با دسیسه‌چینیْ او را به ستوه می‌آورند، او که به‌خودیِ‌خود همیشه از پی اکنونِ ناتمامْ دوان است. همچنین، اوقاتی که فرد فکر می‌کند به‌قدر کافی مفید نبوده است، احساس معصیت خواهد کرد. معصیت در اینجا بیانگر ناکامی در تسلط بر امور و مهار آن‌ها است، به‌علاوۀ اینکه کارها در نتیجۀ غفلتی فرضی یا کاهلی نسبی -به‌زعم خود فرد- روی هم انباشته شده‌اند. نهایتاً اینکه تکانه‌های طعن و لعن‌آمیزی که متوجه به سرانجام رساندن کارهاست نشان می‌دهد این حالتِ بودنْ تجربۀ کامل و بی‌کم‌وکاست امور را در عمل ناممکن می‌سازد. طرف اولِ گفت‌وگو نتیجه می‌گیرد که شالودۀ «هستی من» «یک مسئولیت است»، یا به عبارت دیگر چرخۀ بی‌پایان نارضایتی.
@eudemonia

متن کامل: (تخمین زمان مطالعه: ۸ دقیقه)
http://tarjomaan.com/neveshtar/8898/

نسخهٔ شنیداری:
http://tarjomaan.com/sound/9139/

به نظرم دغدغه شغل و نگرانی های آن آخرین چیزی است که دست از سر مردان برمی دارد.
اگر شبی یا روزی دیدید نگران شغلتان نیستید، یا به روشنائی رسیده اید یا مرده اید.
شک نکنید

@siavashnikpoor

آدمها را با درآمدشان یکی فرض نکنیم!
#کار

ترجمه و صدا: ایمان فانی

@persianschooloflife
@eudemonia

دوباتن در #تد: نوعی فلسفهٔ موفقیت که کمی ملایم‌تر و مهربان‌تر است

من محو در نقل قول زیبایی از آگوستین در "شهر خدا" هستم. جایی که میگوید: "این گناه است که شخصی را بر پایۀ شغل او قضاوت کنیم." در انگلیسی مدرن یعنی این گناه است که از کسی که با او صحبت میکنید تصوری بر مبنای کارت ویزیتش داشته باشید. این مقام نیست که اهمیت دارد. به نظر آگوستین این فقط خداست که واقعا میتواند هرکسی را در جایگاه خودش قرار دهد. و او قرار است این کار را در روز قیامت انجام دهد با فرشتگان و شیپورها وقتی آسمانها باز خواهند شد.

نوع عمدۀ ظاهربینی، ظاهربینی کاری است که این روزها وجود دارد. شما در یک مهمانی ظرف چند دقیقه با آن برخورد میکنید، وقتی که از شما سوال مشهورکلیشه ای اوایل قرن ۲۱ پرسیده می‌شود، "شغل شما چیست؟" و بر حسب چگونگی جواب شما به این سوال، مردم یا به شکلی باور نکردنی از دیدار شما خرسند می‌شوند، یا به ساعت‌هاشون نگاه میکنند و عذری برای رفتن می‌خواهند!
حالا نقطۀ مقابل آدم ظاهربین، مادر شماست(خنده). نه لزوما مادر شما، مادر همانطور که بوده، مادر ایده‌آل، کسی که به موفقیت‌های شما اهمیتی نمی‌دهد.
#کار #شغل
@eudemonia

با غم غروب جمعه‌ها چه کنیم؟
(چرا با پایان تعطیلات آخر هفته عزا می‌گیریم؟)

@persianschooloflife
@Eudaemonia

برای اینکه بدانید با زندگی‌تان چه کنید، چه چیزهایی را دنبال کنید، و چه شغل و حرفه‌ای اختیار کنید، از آخر شروع کنید: از بستر مرگ.

#ارزشها_اهداف
@persianschooloflife
🆔@Eudaemonia

راهنمایی برای #هدفگذاری در زندگی حرفه‌ای

@Eudaemonia

برخی چیزها را هم از فرط بدیهی بودن نمی‌بینم
مثلا اینکه برای بهره‌بردن از نتایج کاری، باید آن کار را "انجام بدهم"

@siavashnikpoor

اگر در مرحلهٔ انتخاب کار و حرفهٔ آینده‌تان هستید یا اگر شغلی دارید و می‌خواهید نسبت خودتان را با شغل‌تان بهتر بفهمید، شاید با خواندن این کتاب چیزهایی دستگیرتان شود.
#شغل #کار
@eudaemonia

نمی‌توانیم ترس را کاملاً ریشه‌کن کنیم، اما می‌توانیم یاد بگیریم با آن زندگی کنیم.
@mindfulliving

خانم #تینا_حمیدی از همراهان خوب کانال و مترجم کتاب «چگونه عاقل بمانیم»(نشر هنوز) به‌درستی تذکر داده‌اند که نویسندهٔ این کتاب آلن دوباتن نیست. در واقع دوباتن عضو گروه نویسندگانی است که کتاب را نوشته‌اند به همین خاطر شاید بهتر بود ناشر از عبارت «زیر نظر دوباتن» استفاده می‌کرد.

نگرانم
پس هستم.

@mashghesiah

در این ویدئوی کوتاه #آلن_واتس، از مفسران معاصر مکتب ذن، به سؤالی رایج در مشاوره‌های شغلی جواب می‌دهد.
#شغل #کار
@eudemonia

بهادر:
«عکس دماوند از بالای رشته‌کوه‌های کرکس توسط آقای محمدسلطان الکتابی
فاصله ۲۹۰ کیلومتر»

https://pbs.twimg.com/media/DuMgkqfWsAAV8fH.jpg

درمان دردهای زندگی به سبک نیچه

نیچه در یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایش، ارادۀ معطوف به قدرت، می‌نویسد: «برای آن دسته از انسان‌ها که برایم مهم‌اند آرزوی درد و رنج، اندوه، بیماری، بدرفتاری و بی‌آبرویی می‌کنم.» این آرزو احتمالاً شامل حال کسانی که نیچه برایشان مهم است نیز می‌شود. جان کاگ، فیلسوف آمریکایی، به دنبال نیچه افتاد تا بفهمد فلسفه برای زندگی چه حرفی دارد. مسیری که از کتابخانۀ دانشگاه بازل شروع شد با کوهنوردی در آلپ ادامه یافت و تا فروپاشی زندگی خانوادگی‌اش پیش رفت.

این تصور بحث‌انگیز که فلسفه راهنمایی است به‌سوی زندگی آرام‌تر، تاریخی به‌درازای خود رشتۀ فلسفه دارد. سنت آگوستین در قرن چهارم در رساله‌ای در باب زندگیِ سعادتمندانه فلسفه را «بندرگاهی» برای ارواح آشفته توصیف کرد و در قرن ششم سناتوری رومی به‌نام بوئتیوس، در انتظار اعدام، رساله‌ای نگاشت و نامش را «تسلی‌بخشی فلسفه» گذاشت. در دوران متأخر، لودویگ ویتگنشتاین در کتاب خود به نام «پژوهش‌های فلسفی» (۱۹۵۳) بیان کرد که هدف فلسفه جست‌وجوی حقیقت نیست، بلکه فراهم‌آوردن آسایش خاطر است: «نشان‌دادن راه خروج از تلۀ شیشه‌ای به مگس». ویتگنشتاین از «یک روش فلسفی واحد» تبعیت نکرد، بلکه به این نتیجه رسیده بود که برای ساکت‌کردن صدای وزوز سرگشتگی‌مان «روش‌ها و درمان‌هایی مختلف وجود دارد».
(تخمین زمان مطالعه : ۱۲ دقيقه)

@eudemonia


http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9171/

دربارهٔ زندگی‌بخش بودنِ مرگ
#استیو_جابز
مترجم: حسین محمدی‌زاده

@eudemonia