شامپانزه 59 ساله به نام ماما، سالخورده ترین شامپانزه در میان گروه خود در باغ وحش برگرز هلند بود.
همه می دانستند که مرگ او بسیار نزدیک بود.
مامای پیر بسیار خسته بود و دیگر دوست نداشت که هیچ چیزی بنوشد و یا بخورد.
پروفسور جان ون هووف، در گذشته از ماما نگهداری می کرد و بعد از شنیدن حال وخیم ماما، به محل نگهداری او آمده بود تا دوباره او را ملاقات نماید.
در ابتدا، ماما، پروفسور جان را نشناخت. اما زمانی که او را بیاد آورد، واکنش او بسیار فوق العاده و تکان دهنده بود.
صورت ماما بیدرنگ شکفت!
ماما به آرامی پروفسور جان را لمس می کرد گویی که بسیار دلتنگ او شده بود.
این دو یکدیگر را از سال 1972 می شناختند و از آن زمان رابطه بسیار ویژه ای با یکدیگر برقرار کرده بودند.
بعد از دیدار مجدد پروفسور جان، او انرژی تازه ای پیدا کرد و شروع به خوردن غذا از دستان پروفسور نمود.
#شفقت
#به_دیگری_بیاندیش

آیا بشر پیروز می‌شود؟
سخنرانی شنیدنیِ دکتر آذرخش مُکری
(اختتامیه‌ سومین کنگره روانکاوی و روان‌درمانی
31 فروردین 98)

#واقع‌نگری

@DrAzarakhshMokri
@eudemonia

اسلایدها (پاورپوینت)
@drazarakhshmokri
@eudemonia

اپیزود ششم: خلاصه کتاب افسانه سیزیف نوشته آلبر کامو با ترجمه محمود سلطانیه.

درباره اپیزود: کامو این کتاب رو هم مثل بیگانه با یک جمله دراماتیک شروع میکنه: تنها یک مسئله جدی فلسفی وجود دارد و آنهم خودکشی است، داوری درباره اینکه زندگی ارزش زیستن دارد یا نه، پاسخ به این پرسش اساسی فلسفی است. کامو انتزاعیات در فلسفه رو رها می‌کنه و به اصل زندگی می‌پردازه و در ادامه میگه که تقابل ما با جهان پیرامون پوچه، یعنی جهان طوری خلق نشده که مناسب نیازهای انسان باشه یا به قول فروید سعادت ما غیرقابل دسترسه چرا که لذات هم از جانب خودمون محدود میشه چون هر چقدر در پی کسب لذت باشیم سلامتی و طول عمرمون کم میشه و هم از جانب جهان چون مجبور به رعایت و سرکوب یکسری اعمالمون در جامعه متمدن هستیم.

متن پادکست:
http://bit.ly/2mY9ssY
موسیقی پادکست:
http://bit.ly/2kQSg7W

راه‌های دسترسی به پادکست:
Castbox: bit.ly/2Ta4qUR
iTunes: apple.co/2CyEL2E
Google: bit.ly/3031Xzr
Website: https://epitomebooks.ir

من در پادکست @epitomebooks خلاصه‌ی کتاب‌هایی که می‌خونم و دوست دارم رو تعریف می‌کنم.

♦️مهربانان ِ خودآموخته♦️

▪️از سر کار می‌آیم. کنار ساندویچی بیرون‌بر می‌ایستم و ساندویچی سفارش می‌دهم و جلوی مغازه به انتظار می‌ایستم. بچه‌گربه‌ی نحیف سفیدی نزدیک ساندویچی ایستاده‌است. صورتش زخمی است. خانم بیست و پنج-شش ساله‌ای نزدیک می‌شود. مانتو و مقنعه‌ی سرمه‌ای کارمندی دارد. چند قدم مانده به ساندویچ‌فروشی می‌ایستد. کیفش را باز می‌کند و خم می‌شود. چیزی را از داخل پلاستیک درمی‌آورد و روی پا، یکی دو قدمی بچه گربه می‌نشیند. غذای بچه‌گربه را می‌دهد. دستی هم به نوازش به پشت بچه‌گربه‌ی بیمار می‌کشد.

▪️ساندویچ را گرفته‌ام و به سمت خانه می‌روم. سر کوچه، خانمی میان‌سال، با چادر گل‌گلی، کنار سطل زباله شهرداری، خم شده. توجهم جلب می‌شود. برای گربه‌ای دیگر و دو سه بچه گربه‌اش غذا آورده.

▪️همسایه‌ی روبرویی‌‌مان، طبقه‌ی چهارم ساختمان مقابل، هر روز برای کبوترها، پشت پنجره‌اش دانه و ارزن و خرده‌غذا می‌ریزد.

▪️تلویزیون، در میان این همه خبر سیاسی، وقتی برای برنامه‌های زیست‌محیطی ندارد. در مدرسه، در کتاب‌های درسی بچه‌ها، جایی برای یاد دادن نوع برخورد مناسب با حیوانات و طبیعت نیست. در منابر و هیئت‌ها و مساجد، جایی برای گفتن از محمد و مسیح‌ی نیست که با طبیعت مهربان بوده‌اند. مدارس طبیعت به شکایت این و آن تعطیل می‌شوند. فعالان زیست محیطی و سمن‌ها، دست آزادی برای فعالیت ندارند. در میان این همه "نیست"، در ایران ِ من، مهربانی با طبیعت، با جانداران، کم نیست. به صورتی خودآموخته و خودانگیخته، مهربانان با طبیعت، کم نیستند. این است که آدم را امیدوار می‌کند. این است که از چشمه‌های روشنی در زیر این زمین آفت‌زده‌ خبر می‌دهد.

▪️چندین سال قبل، به دوستی اروپایی می‌گفتم: ما، در حرکت به سمت رشد، از شما سخت‌جان‌تر و خوداتکاتر و خودآگاه‌تریم. شما در زمینه و زمانه‌ای چشم گشوده‌اید که "بایدها و نبایدهایتان"، بی‌آنکه بدانید و سهمی در ساختنش داشته‌باشید، شما را به سمت توسعه می‌برد. چون نسل‌های قبل‌ شما، یک بار ریل‌های توسعه را برایتان با خون دل کار گذاشته‌اند. شما روی ریل‌های آماده قدم برمی‌دارید. گاه حتی نمی‌دانید معنی و قدر آن گام چیست. ما اما، همچنان خود ریل‌های حرکت خود را می‌گذاریم و قدم به قدم می‌دانیم که چرا به طبیعت مهربانی می‌کنیم، چرا پشت چراغ قرمز باید بایستیم، چرا باید در خانه، نظر تمام افراد خانواده را بپرسیم و رأی بگیریم، چرا باید در ساختمان، قاعده و قانون و مدیر ساختمان بگذاریم و برای استقرار قاعده و قانون، در همان آپارتمان بجنگیم. ما، بال‌هایمان را داریم خودمان، بی‌یاری سیاست و قدرت و محیط پیرامون، به دست خودمان آهسته آهسته می‌سازیم.

▪️جامعه‌ای که خود، آرام آرام، بی‌آموختن از نهادهای رسمی و حکومت، دست به زانو می‌زند و این‌گونه مهر پیشه می‌کند و می‌سازد، گرچه کمی دیر، گرچه شاید دور، فردای روشنی دارد. بیش باد.

#روشنا
#جامعه

اینکجا
ایده‌نوشت‌های مهدی سلیمانیه
@inkojaa

«با ترس کنترلت می‌کنند...»

#دیوارنویسی

@angahbooks
@eudemonia

🎯 چاپ ششم هنر ظریف بی‌خیالی منتشر شد
🦏 @kargadanpub

گفته‌ای از آیت‌الله امجد دربارهٔ ملاک مسلمانی:

می‌دانی ملاک مسلمانی در نظر من چیست؟ می‌گویم [تو] این‌طرف دنیا باشی و آن طرف دنیا گربه‌ای گرفتار بشود، تو بتوانی آن را نجات بدهی و نکنی، تو مسلمان نیستی. تلفن کن [بگو] آقای فلانی آنجا هستی، آن گربه را نجات بده.
آن که گربه است چه رسد به انسان بدبختِ بیچاره که گرفتار است. این‌همه، همه‌مان در جامعه گرفتاریم [اما] کک‌مان نمی‌گزد. [اصلا] می‌دانی چیست؟ کرختیم. مستیم. حالی‌مان نیست!

فایل صوتی این سخنان در ذیل قابل دریافت است 👇
@Ayatolahamjad

«هر کدام از ما ضربآهنگ رنج بردن خود را داریم.»
رُولآن بآرت
Roland Barthes
انتشارات آنگاه
@angahbooks

تنها راه تاب آوردن درد این است که بگذاری دردناک باشد

@mindfulliving

|درست زیستن|

◾️کسی که در برابر بتهوون، باخ و موتزارت، فروتنانه سکوت اختیار کند، به تار جلیل شهناز، عود نریمان، آواز شجریان و ترانهٔ "اندک اندک" شهرام ناظری عاشقانه گوش بسپارد، چنین کسی به‌درستی زندگی خواهد کرد ...

◾️کسی که مولوی را قدری بشناسد ، حافظ را قدری بخواند، خیام را گهگاه زیر لب زمزمه کند، و تک‌بیت‌های ناب صایب را دوست بدارد، چنین کسی به درستی زندگی خواهد کرد ...

◾️کسی که زیبایی نستعلیق و شکسته، اندوه مناجات سحری در ماه رمضان، عظمت خوف‌انگیز کاشیکاری‌های اصفهان و اوج زیبایی طبیعت را در رودبارک احساس کرده باشد، چنین کسی به‌درستی زندگی خواهد کرد ...

شاید سخت، شاید دردمندانه، شاید در فشار، اما بدون شک به‌درستی زندگی خواهد کرد .

چهل نامهٔ کوتاه به همسرم|
نادر ابراهیمی


@Haghighatznu
@eudemonia

#از_مخاطب‌های_آشنا
سلام آقای عباسی
من از خوانندگانِ کانال «خوب زیستن» هستم. کانال بسیار خوبی دارید و سپاسگزارم از مطالب زیبایی که می‌فرستید.
در آخرین پستی که به نقل از «چهل نامهٔ کوتاه به همسرم» از مرحوم نادر ابراهیمی است به نکته‌ای که به باورِ من خطاست، اشاره شده است.
هیچ موسیقیْ شنیدنی و شعرْ خواندنی ضرورتاً به‌ درست زندگی کردن نخواهد انجامید. خرَد است که انسان را نجات می‌دهد نه خیال او.
در داستان دخترک کبریت‌فروشِ اندرسن، زنانِ متمولی که از سالن تئاتر بیرون می‌آیند درحالی‌که اشک‌هایشان را پاک می‌کنند با بی‌تفاوتی از کنار او که دارد از سرما یخ می‌زند می‌گذرند. بسیاری از دیکتاتورها اهل هنر بوده‌اند. هیتلر نقاش بوده و ای بسا از آثار هنری بیش از بسیاری از ما لذت ‌می‌برده است. یک جانی هم می‌تواند در برابر باخ سکوت کند و از صدای تار لذت ببرد!
لطفِ زندگی البته به فراورده‌های خیال است و در کنارِ زندگیِ اندیشیده، آن را شیرین‌تر می‌کنند، اما اگر زیر سایۀ خردورزی قرار نگیرد دخلی به خوب زیستن نخواهد داشت.

نور او نوشَد که باشد شعله‌خوار
#مولانا

@eudemonia

اشاره: پیش‌ از این، و در معرفی رویکرد اکت، مطالبی دربارهٔ مفهوم «اجتناب» آورده بودیم(برای نمونه: اینجا)
در یادداشت زیر #فردین_علیخواه می کوشد این موضوع را از منظری فرهنگی و اجتماعی تحلیل کند. و البته او از واژگان دیگری استفاده کرده است.

به دنبال حواس‌پرتی می‌گردم

🔹گریز(escapism) یکی از مفاهیم مطالعات فرهنگی است و به معنای آن است که وقتی ما با واقعیتی ناخوشایند مواجه می‌شویم به دنبال حواس‌پرتی می‌رویم. درواقع آنچه در «گریز» رخ می‌دهد استقبال خودخواستۀ فرد از حواس‌پرتی است تا شاید به این طریق بتواند ساعت‌ها یا روزهایی خود را ازنظر جسمی و ذهنی از آن واقعیت ناخوشایند دور کند. در موضوع گریز، دو موقعیت « گریز از » و « گریز به » وجود دارد. افراد مختلف معمولاً گریزگاه خود را می‌جویند. برای مثال زن‌وشوهری که اختلافات جدی دارند ولی هر دو ساعت‌ها چشمانشان را به صفحه‌نمایش تلفن همراه می‌دوزند تا ذهن خود را از مشکل اصلی دور کنند، مردی که همسرش به او خیانت کرده است و برای کنار آمدن با این بحران مدام می‌نوشد تا از واقعیت به خیال کوچ نماید، زنی که نشانه‌هایی از خیانت را در همسرش دیده است و ذهن پرآشوب خود را مدام با لکه‌گیری سرویس بهداشتی خانه‌اش آرام می‌کند.

🔹گریز می‌تواند در دو سطح ذهنی و جسمی باشد. ولی نکته آن است که افراد می‌توانند ازنظر جسمی از موقعیتی ناخوشایند بگریزند ولی ذهنشان همچنان گرفتار آن موقعیت باشد و البته برعکس آن‌هم صادق است. کم نیستند ایرانیانی که باانگیزۀ گریز، از ایران مهاجرت کرده‌اند و جسمشان در یک شهر آرام اروپایی قرار دارد ولی ذهنشان از مشکلات جامعه ایرانی دور نمی‌شود، و هستند ایرانیانی که جسمشان در ایران و در کانون مشکلات مختلف اقتصادی و اجتماعیِ فعلی قرار دارد ولی ازنظر ذهنی هرروز در کنار رودخانه دانوب قدم می‌زنند!

🔹ولی گریز فقط محدود به روابط روزمره اجتماعی نیست. گاهی اوقات گریز، واکنش به بحران‌های بزرگ‌تری است که در جوامع آشکار می‌شود. آلن برینکلی، استاد تاریخ سیاسی دانشگاه کلمبیا در سال 1982 کتابی با عنوان «فرهنگ و سیاست در دوران رکود بزرگ» منتشر کرد تا نشان دهد که چگونه «گریز» یکی از سازوکارهای کنار آمدن با پیامدهای رکود اقتصادیِ سال 1929 در امریکا بود. به نظر او وقتی در آن سال‌ها آثار ناخوشایند رکود اقتصادی به‌تدریج نمایان شد مردم تلاش کردند تا از واقعیت تلخ بگریزند و به همین دلیل خود را به دامن «حواس‌پرتی خودخواسته» انداختند. برای مثال بیش از قبل به رادیو گوش می‌کردند، مدام به تماشای فیلم می‌نشستند و یا خود را با ورق زدن مجلات مشغول می‌کردند و نکته قابل‌تأمل آنکه مردم در دوره بحران اقتصادی، از عکس‌ها و فیلم‌هایی استقبال می‌کردند که زندگی مرفه و لوکس را نشان می‌داد. گویی مردم نداشته هایشان را در این فیلم‌ها جستجو می‌کردند و ساعاتی از بحران می‌گریختند.

🔹برخی معتقدند که گاهی اوقات حکومت‌ها هم به‌عمد تلاش می‌کنند تا زمینه گریز را در مردم فراهم کنند. همان استعاره معروف «نان و سیرک» که توسط جوونال، شاعر و طنزپرداز اواخر قرن نخست میلادی روم مطرح شد. ازنظر او برخی از پادشاهان رومی برای آنکه حواس مردم را از حقوقِ مهم شهروندی پرت کنند آنان را با « نان و سیرک» مشغول می‌کردند. منظور او از سیرک، ساخت تماشاخانه‌هایی نظیر کلوسئوم در روم بود که حدود 50000 نفر ظرفیت داشت. پادشاه؛ مردم را در کلوسئوم جمع می‌کرد، مردم به تماشای مسابقه گلادیاتورها برای کشتن یکدیگر مشغول می‌شدند و سربازان پادشاه؛ قبل و پس از مسابقه به‌طرف مردم نان پرتاب می‌کردند!

🔹درهرصورت، از گریز، چه در برداشتی فردی و چه در برداشتی اجتماعی، ارزیابی منفی وجود دارد. مهم‌ترین مسئله آن است که فرد از موقعیت ناخوشایندی که در آن قرار دارد می‌گریزد و برای تغییر یا بهبود اوضاع تلاش نمی‌کند. به همین دلیل برخی از محققان از« قربانیان گریز» سخن گفته‌اند، منظور کسانی هستند که از موقعیت بد می‌گریزند ولی به شکلی دیگر قربانی همین گریختن خود می‌شوند. لایه‌ای از خیال بر چشمان فرد کشیده می‌شود ولی واقعیت همان واقعیت است. در اینجا فرد به‌عمد خود را مشغول چیزی می‌کند تا چیز دیگری را فراموش کند درحالی‌که واقعیت نامطلوب همچنان باقی است. گریختن و نه اصلاح واقعیت ناخوشایند، مهم‌ترین نقد به گریز است.

@fardinalikhah
@eudemonia

فقط برای امروز
دو کار برخلاف میلم انجام می‌دهم،
فقط برای تمرین.

عکس جیانلوئیجی بوفون افسانه‌ای است.
داره میگه باشه!

@mashghesiah

توجه‌آگاهی
راه حلی برای مشکلات روزمره
چاپ سوم 1398

رونالد سیگل
ترجمه: مرتضی کشمیری، پیوند جلالی
تعداد صفحه: 368 - وزیری - شمیز
بها: 500,000 ریال
خرید با ده درصد تخفیف: https://www.arjmandpub.com/Product/Details/1296/3

توجه‌آگاهی، مسیری به سوی بهزیستی و مقابلة مؤثر با چالش‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی است. شاید دور از دسترس به نظر برسد، اما می‌توانید حتی بدون داشتن زمینة قبلی و بدون صرف زمان زیاد، توجه‌آگاهی را جزیی از زندگی خود کرده و از مزایای آن بهره‌مند شوید. برنامه‌های انعطاف‌پذیر و گام‌به‌گام این کتاب به ما کمک می‌کند در زندگی روزمرة خود متمرکزتر و مؤثرتر باشیم، با احساسات دشواری مثل خشم و غم کنار بیاییم، ارتباط خود را با شریک زندگی‌مان عمیق‌تر کنیم، احساس آرامش بیشتر و استرس کمتری داشته باشیم، عادت‌های ناسالم خود را قطع کنیم، از اضطراب و افسردگی رها شویم و دردهای بدنی، بی‌خوابی و سایر مشکلات جسمی ناشی از استرس را حل‌و‌فصل نماییم. دکتر رونالد سیگل، متخصص برجستة توجه‌آگاهی، در این راهنمای جذاب به ما نشان می‌دهد که این کار را چطور انجام دهیم. او بیش از 25 سال استادیار روا‌ن‌شناسی بالینی در دانشکدة پزشکی دانشگاه هاروارد بوده است. دکتر سیگل در سراسر دنیا به آموزش توجه‌آگاهی و روان‌درمانی و همچنین درمان ذهن- جسم می‌پردازد، چندین سال سابقة کار با کودکان و خانواده‌ها در مناطق محروم دارد و خود نیز به طور منظم از تمرین‌های این کتاب برای کار با ذهن شلوغ و نافرمانش بهره می‌جوید.

#روان_درمانی #مشاوره #درمان_های_موج_سوم #توجه_آگاهی #mindfulness #رونالد_سیگل #مرتضی_کشمیری #پیوند_جلالی #توجه_آگاهی_راه_حلی_برای_مشکلات_روزمره

https://www.arjmandpub.com/images/products/lng/1296.jpg

@arjmandpub

#ارزش‌ها #هنر_ظریف_بی‌خیالی

@eudemonia

https://bit.ly/31q3r6Z

چگونه تمرین موثری داشته باشیم؟

- تمرین منسجم و بسیار متمرکز
- تمرین با سرعت کم
- تکرارهای متناوب با وقفه‌های معین
- بین ۵۰ تا ۶۰ ساعت تمرین در هفته!
- تمرین ذهنی با جزئیات دقیق

(ویدیو به زبان فارسی است)

@vidoal | @ArashAbbaasi

مهترین چیز این است که دریابی مهمترین چیز چیست.

@mindfulliving

#در_دست_آماده‌سازی

از کتاب «فضایل اجتماعی»
#آلن_دوباتن
ترجمۀ #یاسر_پوراسماعیل

درست همان‌طور که ساحلِ رودخانه، درخت یا قاصدک هیچ‌وقت کسل‌کننده نمی‌شوند، هیچ آدمی هم ممکن نیست ذاتاً کسل‌کننده باشد. جانداری که انسان‌اش می‌نامیم اگر صاف و ساده باشد و حیله و نیرنگ را کنار بگذارد، در ذات خود همیشه جالب است. وقتی کسی را کسل‌کننده می‌دانیم، منظورمان این است که شهامت یا تمرکزِ سخن گفتن از حال‌وهوای درونیِ خودش را نداشته است. در مقابل، وقتی می‌توانیم بگوییم واقعاً چگونه و چه می‌خواهیم، غبطۀ چه چیزهایی را می‌خوریم، در حسرتِ چه چیزهایی هستیم، چه غصّه‌هایی در دل‌مان داریم و چه رؤیاهایی در سر می‌پرورانیم، همیشه جذّاب به نظر می‌آییم. کسی که اطلاعات و داده‌هایی واقعی بازیافته باشد دربارۀ این‌که وجود داشتن چگونه چیزی است، بی‌گمان دستمایه‌هایی برای جذب دیگران در اختیار خواهد داشت. آدم جالب کسی نیست که اتّفاقاتِ مشخّصاً و ظاهراً جالبی برای‌اش پیش آمده، کلِّ دنیا را گشته، با شخصیت‌های مهم ملاقات کرده یا در رویدادهای ژئوپلیتیکِ بزرگ حضور داشته است. کسی نیست که مثل آدم‌های فرهیخته دربارۀ موضوعات فرهنگی، تاریخی یا علمیِ سنگین حرف می‌زند. آدم جالب کسی است که به شنونده‌ای خودآگاه و پرتوجّه بدل شده است؛ در کمال صداقت و امانت لرزه‌های ذهن و قلب‌اش را گزارش می‌دهد و، از این رهگذر، می‌تواند گزارش‌هایی دقیق از اندوه، هیجان و غرابتِ زنده بودن در اختیارمان بگذارد.

#کتاب_زندگی
#نشر_کرگدن
دبیر مجموعه: #بابک_عباسی