بددفاع کردن!

رسانه‌ها و افرادی هستند که تصور می‌کنند با دروغ گفتن یا بیان حدس‌هایی که از فرط بی‌دلیلی، تا حد دروغ، بی‌ارزش هستند، می‌توانند دروغ‌گوهای بزرگتر را رسوا کنند!
واقعیت این است که چنین کارهایی نه به ضرر دروغ‌گویان و خائنانِ بزرگ که اتفاقاً به نفع آنها تمام می‌شود. ماجرای این‌گونه است که مخاطبان شعور دارند و می‌توانند دروغ های کوچک را کشف کرده و آنگاه مسیر برعکس می‌شود و مخاطب با خودش می‌گوید: (نکند جریان دروغ‌پرداز آمده تا حیثیت افراد را زیرسوال ببرد!) و نتیجه کار برعکس می‌شود! برعکسِ خواسته و نیت خوب دروغ‌سازان کوچک!
بیایید از هر وسیله‌ای برای هر هدفی استفاده نکنیم! از نتیجه معکوس گرفتن مخاطبان آگاه بترسید!

روزی، روزگاری #خبرنگاری

ملاقات با غیب

حقیقت این است که ما نمی‌توانیم خداوند را پیش‌بینی کنیم. مثلا پیش‌بینی کنیم که فردا با ما چه خواهد کرد؛ ما را کی از این جهان خواهد برد یا نزدیکانمان تا کی پیش ما می‌مانند و چه زمانی از پیش ما می‌روند.
واقعیت این است شما در پناه دینداری سعی خواهید کرد (یا لااقل این گونه باید باشید) که با همه خواسته‌های او، خصوصاً پیش‌آمدهای تلخ، کنار بیایید و کمال این حال آن است که همه چیز را از او و به خواست او و در جهت تکمیل روح خود بدانید.

موعظه‌های #سن_فری_اول@farnoodfm1

واکسن سه‌گانه!

در تاریخ معاصر، وضعیت خاورمیانه یا به تعبیر درست‌تر غرب آسیا هیچ‌گاه آرام نبوده‌ است. یا جنگ بوده یا نه جنگ و نه صلح! امروزه اما وضعیتی نوظهور در حال شکل‌گیری است: خاورمیانه‌ای باتلاقی، که ثبات ندارد و هر لحظه مستعد تغییری است که صورت نمی‌گیرد!
کشورهای ضعیف‌تر این محدوده به دست نیروهای ارتجاعی افتاده‌اند (افغانستان و سوریه) و کشورهای قوی‌تر با انواع ترفندها در پی حفظ اقتدار خود هستند (عربستان با رهایی جامعه از شریعت، ترکیه با مداخلات سیاسی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و بعضی دیگر با شیوه‌های شناخته شده و ناشناخته دیگر).

در باتلاق خاورمیانه هیچ کسی در امان نیست و هرآنکه پرتنش‌تر باشد، زودتر غرق می‌گردد.

هزینه همه این هرج‌ومرج‌ها هم از کیسه مردم و منابع طبیعی آنان به جیب اسلحه‌سازهای آمریکایی-اروپایی سرازیر می‌شود و جز ویرانی و تفرقه نتیجه‌ای برای عموم مردم ندارد.

روغن ریخته!

بیشتر شهروندان بی‌توجه به هر قانون و دستوری، هرگونه‌ که می‌پسندند، لباس می‌پوشند. همچنین بیشتر افراد با استفاده از فیلترشکن‌های رایگان و غیررایگان به آنچه می‌پسندند، دسترسی دارند.
گیرم در بخش پوشش با مقداری ترس و در بخش اینترنت با کمی هزینه‌ی بیشتر و معطلی!
قانون گذاشتن برای صیانت از حجاب و عفاف و رفع فیلترینگ یا قانون نگذاشتن برای این موارد، فرق چندانی ندارد. مطمئن باشید افراد کاری را می‌کنند که دوست دارند.
🔴 مسأله‌ای که بیان کردم آن‌چنان واضح است که هم قانون‌گذاران و هم قانون‌گریزان و هم قانون‌پذیران باور دارند. باقی صحبت‌ها در این زمینه... بگذریم!

#تجربه شلوار لی
#تجربه ویدیو
#تجربه ماهواره
#تجربه شطرنج
#صدتجربه دیگر (اعتیاد. قاچاق، قمار و...)

از واژه کانال خوشم نمی‌آمد! دوستی کاردان واژه گُدار را به جای آن به کار می‌برد که هرچند درست است اما آشنا نیست.
رسیدم به واژه روزنامک. به واسطه کار سابقم که روزنامه‌نگاری بوده، به نظرم خوب آمد همین کلمه را بگذارم بر سر درِ اینجا. این شد که از این بعد می‌شویم روزنامک فرنود.

روزنامک فرنود، اندیشه‌های آزادِ من درباره فرهنگ، سیاست و مذهب است که با شما به اشتراک گذاشته می‌شود. خالی از خلل نیست. ترس از بازخواست نزد ارباب قانون، کم‌سوادی، طرح‌وارگی‌های ذهنی و صد علت دیگر باعث می‌شود که این مختصر آنی نباشد که ایده‌آل به حساب آید.
این است که از شما خواهش می‌کنم نظراتتان را ذیل هر مطلب بنویسید.

شما هم مراقب خودتان و من باشید...
مسوولیت هرکسی برعهده خودش است!

با احترام
فرنود فغفور مغربی

نتایج!

نکته‌های بدیهی فراوانی هست که همواره فراموش می‌شود. یکی از آن‌ها: «آنچه با هم مخلوط کرده و پخته‌ایم، دست‌پخت خودمان است و نه دیگران و نه دشمنان!» زندگی را می‌گویم. داشته‌ها و نداشته‌هایمان همان‌هایی هستند که برای ان‌ها کوشیده یا با انتخاب خودمان، نکوشیده‌ایم. پس با احترام کامل و بی‌حرف اضافی، سر میز ناهارخوری بنشینیم و و از دست‌پخت‌مان لذت ببریم.
از طرف دیگر نباید فراموش کرد که «این نیز بگذرد». اما مشکلی وجود دارد و آن این که: این نیز با گذشتن ما می‌گذرد. بدتر این که شاید پس از گذشتن ما (مُردن) هم پابرجا بماند؛ چراکه محصول دست یک آشپز نبوده و همه ما کمابیش در آن نقش داشته‌ایم.
#آشپزی_اجتماعی

عبرت!

معمولاً تنهای تنهایم. نه جایی می‌روم و نه با کسی هم کلام می‌شوم اما جالب این که اتفاقی با هر کسی بحثم می‌شود، طرف می‌گوید: بابابزرگم از اولش می‌گفت که این‌ها انگلیسی هستند و مثل ملخ می‌افتند به جان مملکت و تا همه‌چیز را صاف نکنند، وِل کُن ماجرا نیستند!!!

یک پرسش: بابابزرگ شما این درس‌ها را در کدام دانشگاه خوانده بود؟ و به قول معروف چرا از آن آدم روشن‌فکر، افراد کوته‌بینی مثل شما و اَبوی گرامی به وجود آمده‌اند؟
یک خواهش: شما که یک بار (به اعتراف و نظرخودتان) گاف بزرگ تاریخی داده‌اید، لااقل لطفاً دوباره بی‌برنامه ونشناخته، صحبت نکنید. البته خیالم راحت است که همه حرف‌های شما به صف نانوایی و تاکسی ختم می‌شود و والسلام!

آزمایشگاه، داروخانه، خانه!

از لحاظ ژنتیکی سالمید و در خانواده سابقه داشتن ژن معیوبی که موجب چربی خون باشد، ندارید؟
غذایتان معمولاً گیاهی است و با حداقل روغن پخته می‌شود؟
هر روز برنامه ورزشی مناسبی دارید؟
- بله. بله. بله.
اما چربی خونتان (LDL) آن قدر بالاست که کارشناس آزمایشگاه مجبور شده آزمایش را تجدید کند! عدد آن قدر بالاست که باورشان نمی‌شود ۱۲ ساعت ناشتا بودی و این همه بله جانبی!
تنها یک گزینه می‌ماند: افسردگی!

باورت می‌شود افسردگی کاری کند که چنین اتفاقی بیافتد؟
و من خوشحالم که پله‌های رفتن، لیز شده و می‌توان چندتا یکی کرد...
پ.ن: پس چرا روپیکسن ۱۰ خریدی؟

۳ پاراگراف برای ما، امروز و ادیان

تعیین مرزهای اخلاقی:
بیابان خشکِ خواسته‌ها و کنش‌های انسان، ناگزیر باید به مرزهای اخلاقی محدود شود. چرا؟ زیرا در پهنهٔ تاریخ، وجود یک هیتلر یا چنگیز کافی است و هیچ‌یک از ما ضرورتی برای تکرار چهره‌های تاریکِ گذشته نمی‌بیند.

نقش ادیان در مهار افراط‌گرایی:
ادیانِ بزرگ (اسلام، مسیحیت و یهودیت) همواره به‌عنوان چارچوبی رسمی برای مهار افسارگسیختگی‌های بشری عمل کرده‌اند. با این حال، گسترش جریان خداناباوری در دوران معاصر –به دلایل متعدد– نگران‌کننده است؛ چراکه مرزهای افراط‌گراییِ شخصی را باز می‌گذارد، بی‌آنکه جایگزینی برای آن پیشنهاد دهد.

کارکرد وارونه:
نکتهٔ پیچیده‌تر آن‌جاست که خودِ ادیان در مواردی (مانند اسلامِ طالبانی یا یهودیتِ صهیونیستی) به عاملی برای افراطی‌گری تبدیل شده‌اند. این تناقض، دفاع از دین را –به‌عنوان نهادی محدودکنندهٔ غرایزی چون قدرت‌طلبی– با چالش‌های جدی روبه‌رو ساخته است.

پ.ن ۱:
در روزگارِ ناامن کنونی، زمینه برای گریز از چارچوب‌های اخلاقی –با کاهش توجه به ادیان و معنویت‌های فرادینی– بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است.
کاش رویدادی نو، این چرخه را درهم بشکند.
پ‌.ن ۲: نسخه‌ای همراه با ارجاعات علمی در بخش دیدگاه‌ منتشر کرده‌ام.

#ظهور

سیاست عاقلانه!

داشتن ایده‌های فوق‌العاده، خوب است اما آن‌ها را فقط باید در دل نگه داشت و بس. در عمل بدون اینکه مدام به آن‌ها اشاره کنیم باید سخت کار کرده تا لااقل وضع موجود مناسبی داشته باشیم.
باور کنید رسیدن به ایده‌آل‌ها در ۹۹درصد موارد با عرض شرمندگی محال است و باور کنید آدمی که مدام از ایده‌آل‌ها می‌گوید، وضع مناسبی نخواهد داشت چه برسد به وضع ایده‌آل!
پ.ن: جغرافیای معنایی این متن از حوزه فردی تا وضعیت سیاست کشورها را می‌تواند پوشش دهد.

‌
‌واقعاً بعضی به هر دلیلی نمی‌خواهند خط ما را بخوانند. شاید منفعتشان در این باشد که نخوانند یا تصمیم ندارند فعلا چیز بیشتری بفهمند یا فکر می‌کنند ما دستخط درست‌وحسابی نداریم یا به خودشان خیلی اطمینان دارند...
به هرحال روزی مجبور می‌شوند بخوانند و اگر بازهم نخوانند در جهل مرکب، ابدالدهر بمانند.

پ.ن: من درباره خوش‌خطی یا بدخطی صحبتی نکردم...
‌
‌
‌

ای کاش مادرم، من را فراموش کند!

نمی‌شود که این‌طور. حرف یک روز و دو روز که نیست. از وقتی به دنیا آمدم تا آخرین روزی که بود، نگرانم بود و حالا از آن دنیا با آن همه دوری و فاصله بازهم نگرانم باشد؟
کاش فراموشم کند و قدری به خودش و خواسته‌هایش فکر کند.‌ دقیقاً به همان چیزی که عمری فکر نکرده است.
مادر! من را از یاد ببر و آسوده باش. من اما فراموشت نمی‌کنم. مگر می‌شود فراموشت کنم؟
اگر می‌خواهی همه این بیم‌ها و دلهره‌ها تمام شود از خدا بخواه زودتر پیش تو بیایم. اینجا امن نیست و کاملا تنهایم. دعا کن. دعایت همیشه مستجاب بود...
#دلتنگی

تبارشناسی تنهایی!

تصویری که از بیشتر افراد در ذهنم باقی مانده:
۱- سبک‌بالانی که با آرامشی خاص به تو نگاه می‌کنند؛ نگاهی حدودا حقارت‌آمیز!
۲- کسانی که هیچ کس دیگری را نمی‌بینند و هر دم در پی جلب منفعتی برای خودشان هستند.

بقیه آنچنان کم‌شمار هستند که تصویری ثابت از آن‌ها در ذهنم به جا نمانده است.
#آدم‌شناسی_خیابانی
#تنهایی

علیه امروز ما!

۰ این همه خبرگزاری‌های بین‌المللی، این همه روزنامه‌ها، رادیو و تلویزیون‌های جهانی که به راحتی می‌توانید آن‌ها را ببینید و بشنوید اما دریغ از احساس امنیت و صداقت!
۰۰ به نظر می‌رسد اطلاعات ما از دنیا نسبت به ۳۰ و حتی ۲۰ سال گذشته، خیلی بیشتر شده اما در واقع ما اطلاعاتی را در اختیار داریم که چشم و گوش‌مان را به آن‌ها سپرده‌ایم و آن اطلاعات نه از واقعیت بلکه از فیلتر برنامه‌ریزان، برنامه‌سازان، سردبیران، خبرنگاران و نویسندگانی گذشته که سود و منفعت خاصی داشته‌اند و همواره بیشتر از آنکه به حقیقت و واقعیت پایبند باشند به سرمایه‌گذاران رسانه‌شان متعهد بوده‌اند.
۰۰۰ رسانه‌ها گاهی با پوشش ندادن آنچه لازم است پوشش داده شود؛ گاهی با مخدوش نشان دادن آنچه لازم است بی‌غل‌وغش پخش کنند و گاهی با دروغ، حقیقت را وارونه به مخاطبانش ارائه می‌دهند.

جهان را آن‌گونه که رسانه‌ها می‌خواهند نپندارید!



پشتِ دخلِ مغازه نشسته‌اید👇

و انگشتتان تا انتهای بند اول در دماغ و گوشتان می‌چرخد؟
و سرتان توی کتاب دعا است و بلندبلند می‌خوانید؟
و مشغول خالی کردن مثانه در بطری آب هستید!
و با نگاهی حق به جانب، منتظرید مشتری سلام بکند!
و برایتان مهم نیست که ارتباط چشمی موثر با مشتری داشته باشید؟
و به تلفن حرف زدن‌تان ادامه می‌دهید و اهمیتی نمی‌دهید که مشتری سوالی دارد؟
و همان‌جا دارید ناخن پایتان را می‌گیرید؟
و سر تا پای زن و دختر مردم را اسکن می‌کنید؟
و زورتان می‌آید که اطلاعات لازم را به مشتری بدهید؟
و به هر مشتری بر اساس لباسش، قیمتی متفاوت اعلام می‌کنید!
و برایتان مهم نیست بقیه فروشنده‌ها جنس مشابه را ۴۰ درصد ارزان‌تر می‌فروشند!

شما کاسب نیستید.

پ.ن: خیلی سعی کردم آنچه لیاقت چنین کسی است را به زبان نیاورم.