از عادت‌های خوب بپرهیزید!

دوستی دارم که دل‌بسته مرحوم شجریان است. فقط او را می‌شنود و دیگر هیچ. نه تنها به خواننده سنتی‌ دیگری توجه ندارد بلکه دیگر رسته‌های موسیقی (کلاسیک، بی‌کلام، زبان‌های دیگر، پاپ و...) را هجو می‌داند.
در جوانی با دوستی دیگری هم اتاق بودم که مداوماً نماز می‌خواند و به زیارت می‌رفت و جز کارهای مختصر دیگری هیچ کاری نمی‌کرد!

با خود می‌پرسم چرا؟
☝️ شجریان شنیدن و نماز و زیارت رفتن که خوب است اما...
👈 واقعیت این است که ما عمری کوتاه و مجالی تنگ در این زندگی داریم. در همین محدوده هم اگر بخواهیم خود را محدود بکنیم و با دیگر پنجره‌های باز در این عالم، رابطه نگیریم، حقیقتا باخته‌ایم.
سر سپردنِ صرف به هر هنر و هنرمند، آیین مذهبی_عرفی و... جز خسران و تک‌بعدی شدن، چیزی به بار نمی‌آورد.

پی‌نوشت:
۱- این یادداشت با هدف توسعه فردی در رفتارها و کردارهای مثبت نوشته شده است. لطفاً برای گرفتار شدن در آلودگی‌ها و ارتکاب گناهان از آن سواستفاده نکنید!
۲- گاهی به‌واسطه عدم تمکن مالی، آلودگی همه چیز و دور از دسترس بودنِ افق‌های باز مجبوریم به مواردی معدود از چیزهای مثبت، بسنده کنیم.‌ خب چاره‌ای نیست اما یادمان نرود که سهم ما، همه خوبی‌هاست‌.

حسین ا. به من لطف دارد. پیام‌رسان من شده به ساحت علوی.
خوشحالم در جوانی بخش‌هایی از نهج‌البلاغه را ذیل درس‌های دکتر سروش، مطالعه کرده‌ام.
علی را از نهج‌البلاغه بشناسیم.

ماجرای تغییر

یک آقایی رگِ گردن گذاشته بود که نگذارد آن آقای دیگر کارش راه بیافتد. زد و کارِ آقای دومی راه افتاد. حالا آن آقای اولی شده مدافع آقای دومی!
به نظرتان قصه چیه؟

۱ از اول هم دعوای دو آقا، جنگ زرگری بوده
۲ آقای اولی فهمیده فعلا نان کجاست و تغییر مسیر داده
۳ آقای اولی را خریده‌اند.
۴ آقای اولی جاسوس است.
۵ آقای اولی اصولا آقا نیست، مترسک سر جالیز است.

📝از چرند و پرند صادق هدایت!

۶ شما اضافه کنید.

در من زندانی سیاسی‌ای بود
که دیگر سال‌ها
باغبانی می‌کرد
و این اواخر
کفترباز شده بود،
دیگرانی هنوز به نامش
بیانیه سیاسی می‌دهند

See @farnoodfm:
https://www.instagram.com/p/CRTmFblgVAw/?utm_source=ig_web_button_share_sheet

بگذارید بچه‌هایتان در کوچه بازی کنند. فحش یاد بگیرند. جواب دادن و ندادنش را بیاموزند. بفهمند باختن چه مزه‌ای دارد. بدانند چه زمانی باید با حریف کنار آمد. چگونه حمایت هم گروهی‌ها را جلب کنند و... چه‌طور می‌توان هیچ‌وقت تنها نماند.

«حیاط خانه ما تنهاست
گلدان‌ها با کسی حرفی ندارند
حوض آبی‌رنگ
ماهی‌ سرخ زینتی را
سال‌ها به خود ندیده،
مهمان‌های «مهتابی»
برای همیشه رفته‌
«لال عباسی‌ها»، لالِ لال شده‌اند...»

چه ادعاهایی!
دروغ‌های شاعرانه‌ای!
مگر خانه ما
حیاط اختصاصی دارد؟
باغچه اشتراکی
بی‌حوض و مهتابی و لاله عباسی،
ارث معماری هفتادساله
برای ما کم‌سرمایه‌هاست

#شعر_معماری
#شعرنو

فایده: صفر!

آدم‌های فراوانی را دیده‌ام که معترضانه می‌گویند: چرا پول صندوق بازنشستگان گم شده؟ چرا نمی‌گذارند خودرو خارجی به کشور وارد شود؟ چرا دائما برق قطع می‌شود؟ چرا نرخ‌ها هر روز بالا و بالاتر می‌رود؟ چرا اتوبوس‌ها شلوغ است؟ چرا همه دروغ می‌گویند؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟...
آن‌ها گاهی خود را اندیشمند هم دانسته و راهکار هم می‌دهند که باید فلان تغییر را در فلان بخش فرهنگی، سیاسی، اقتصادی بدهیم تا همه چیز درست شود اما...

👈 نکته اینجاست که بیشتر این افراد فاقد عنصری مهم هستند! آن‌ها ممکن است دکتر، استاد دانشگاه، مهندس آرشیتکت یا هر عنوان دیگری داشته باشند اما سواد و وسعت نظر برای درک سیستمی مسأله ندارند.

توضیح بیشتر: آن‌ها نمی‌توانند همه چیز را به صورت معناداری مرتبط با هم دیده و به شبکه مسائل فکر کنند.
چرا؟ چون سواد لازم را ندارند و افرادی ساده‌دل هستند.

خطر: این افراد حتی اگر بالاترین قدرت‌ها و نفوذها را هم داشته باشند، کار را پیش نبرده بلکه به‌واسطه تنگ‌نظری‌هایی که دارند به جای درست کردن ابرویش، چشمش را هم کور می‌کنند!

توصیه: بگذارید این‌ها حرفشان را بزنند و غرغر کرده تا خالی شوند. ابدا نمی‌توانید چیزی به آن‌ها بیاموزید چراکه ساختار ذهنی آن‌ها ضعیف است.

اعتراف: مدعی کامل بودن خودم نیستم اما به راحتی می‌توانم نقص‌های دیگران را ببینم و بهترین تصمیمی هم که تا به حال گرفتم این است که هیچ کاری در این شرایط نکنم!

شما اگر حوصله دارید. بفرمایید، من اما شرمنده‌ام!