از خیال تا واقعیت

۴ هفته‌ای است که پایم شکسته و خانه‌نشینم (چرا و چطورش را اشاره کرده بودم).
دوستی در تماس تلفنی می‌گفت شهر (مشهد) شلوغه. اشاره‌اش به حجم مسافران و زائران ایام شهادت امام و آخر ماه صفر بود که البته چون در خیابان ترددی نداشته‌ام، چیزی هم ندیده‌ام.
با خودم گفتم اگر قرار بود درباره شهر بنویسم، لابد می‌نوشتم:

آه از این سکوت. وای از تنهایی. چه غربتی شهر را فراگرفته!

واقعیت اما خلاف، تصور من است.
✍️ حس می‌کنم خیلی از مقالات و گزارش‌ها توسط آدم‌هایی پاشکسته نوشته می‌شود که ماه‌ها از شهر و آدم‌ها بدور مانده‌اند و از تخیلات خودشان می‌نویسند و نه واقعیت‌ها.

#سوءقصد

شرط رفاقت

چند نفری را می‌شناسم که از دوستی کردن با دیگران هراس دارند!
چرا؟ چون می‌ترسند طرف مقابل، دقیقاً وقتی به او احتیاج دارند، رسم دوستی را انجام ندهد.
به یکی از این‌ افراد گفتم: به هرحال دوستان مخلص که تا دم جان پای آدم می‌ایستند، انگشت‌شمارند.
گفت: خب باید چه کرد؟
👈 گفتم: باید خودت را تغییر بدهی؛ انتظارت را از دیگران کاهش دهی. بدانی بقیه افرادی دارای محدودیت‌های مختلف (اقتصادی، فکری و زمانی) هستند و سطح رفاقتشان، محدود است.
نه چندان باید به آن ها دل بست و نه چندان انتظاری داشت. همین که کمک می‌کنند بار سنگین بودن در این روزگار سخت، اندکی سبک‌تر به نظر بیاید، کافی است.
⚒️ اضافه کردم: خودت چه گلی به سر دوستانت زده‌ای که حالا توقعات آن‌چنانی داری؟

راه پر خطر

اینکه اگر کار ناشایستی بکنیم و سپس صمیمانه توبه کرده و جبران کنیم خیلی خوبه. حتی در قرآن آمده که نمره منفی بابت گناه در اثر توبه تبدیل به نمره مثبت می‌شود اما ای کاش اصلا گناه نمی‌کردیم. حتی به گناه فکر هم نمی‌کردیم.
به هر حال هرچی بوده برای من و شما گذشته و گذشته را نمی‌توان کاری کرد اما می‌شود با توبه و کمک از خدا نه تنها به گناه برنگشت و آن‌قدر از گناه دور شد که حتی از گناه دیگران تعجب کرد!
اینجا البته مرحله خطرناکیه. در این مرحله، گناه بزرگتری به نام عُجب در کمین آدم نشسته است. پناه بر خدا!
#تأملات_اخلاقی

علیه من تو او

از دیگران چه انتظاری دارید؟
هیچ! و اگر خرده‌ای بیش از هیچ باشد، حتما قافیه را باخته‌اید.

آدم به‌ذاته، موجودی خودخواه، درگیر تنهایی، سرخورده از آلام، متوهم و نادان است.

خوبی دوستان و خانواده و حتی غریبه‌ها را در حق خودم، منکر نیستم اما همان‌ها هم نه چندان است که باید و نه آنچنان به موقع که شاید.
اتفاقی است که خداوند به دلشان الهام می‌کند و البته شمعی است که تا سحرگاه باقی نمی‌ماند و باز فراموشی، رخوت و تاریکی همه جا را فرا می‌گیرد.
👈 تمام تعریف‌ها، تمجیدها و آفرین گفتن‌ها، موقتی است و در پس آن منفعت و نیازی خوابیده که گوینده در حقیقت در پی تحصیل آن‌هاست.
🔴 از شما خواننده گرامی هم کاملا ناامیدم. شما هم مثل همه؛ من هم مثل شما؛ همه مثل هم.

🟢 مگر اینکه خداوند چراغی روشن کند. و متاسفانه در مسأله برق با ناترازی مواجه هستیم.

دلم برای کوه تنگ شده، برای آن نفس‌نفس‌زدن‌های نهایی. برای ترس از افتادن (برخلاف دیگران)، هنگامی که پایین می‌آیی. برای مارپیچ رفتن‌ها. برای جغدها، روباه‌ها، شغال‌ها، مارها، سبز‌کلاغ‌ها، شاهین‌ها و... که با من همراه شده بودند.

فقط به مامور اجرای حکم بگویید این نوبت...
شرح ماجرا را اینجا بخوانید.
#روز_سی‌ویکم
#سوءقصد
#عکس

آداب جنگ ـ ۱

وقتی از کسی دل‌خوری دارید،
وقتی با کسی سر جنگ دارید،
وقتی نمی‌خواهید سَر به تن کسی باشد،
طبیعتاً نقاط مثبت شخصیت او را نمی‌بینید. هرچه می‌بینید تاریکی است و دشمنی. همین هم عزم شما را برای حمله صددرصدی جزم می‌کند...
👈 وقتی می‌خواهید پس از ماجرا، درباره آن فرد به دیگرانی که کارآزموده و با تجربه هستند، توضیح دهید از اغراق زشتی‌های طرف مقابل بپرهیزید و به جای ترسیم فضایی تیره و تاریک، نهایتاً فضایی خاکستری را توصیف کنید.
🔴 مخاطب کاربلد، در برابر فضای صددرصد منفی، ناخودآگاه جبهه می‌گیرد و از لابه‌لای کلام شما، اشتباهات، دروغ‌ها و افراط‌های شما را درمی‌یابد و روسیاهی‌اش می‌ماند برای شما.
در دشمنی #افراط نکنیم.

من لم یشکر المخلوق

در این یک ماه و اندی، خانه‌نشینی اجباری (تا دوهفته دیگر هم ادامه دارد) سیل محبت‌های دوستان دور و نزدیک جاری بود.

می‌نویسم تا یادم نرود آن‌قدرها هم تنها و بی‌کس نیستم...

1. مهرداد🌐 عیادت (چند نوبت)، انجام خرید خانه، اهدای چندین پرس غذا و...
2. حمید🌐 عیادت و اهدای جعبه شیرینی
3. خانواده حسینی🌐 عیادت (چند نوبت) و راهنمایی پزشکی
4. حسین🌐 عیادت و اهدای یک بسته خوراکی‌های شیرین
5. یاور 🌐عیادت و یک ساعت اجرای موسیقی سه‌تار
6. رضا 🌐عیادت (چند نوبت)، همراهی تا دکتر، خرید عصا و...
7. جمشید🌐 عیادت، اهدای غذای حضرتی و میوه‌جات
8. خانواده باختری🌐 عیادت (چندین نوبت)، اهدای ۱۵ پرس غذای خانگی، انجام خرید یومیه و...
9. خانواده راکی🌐 عیادت و اهدای شیرینیجات و نبات
10. سپهر🌐عیادت (علی‌رغم عمل جراحی)، اهدای میوه‌جات، آشپزی
11. عبدلی🌐 عیادت، انجام خرید یومیه
(ادامه دارد)
و چندین تماس تلفنی و پیام در فضای مجازی با محتوای احوال‌پرسی.

#روز_سی‌وسوم
همه پست‌ها از روز اول با همین موضوع: #سوءقصد

به آقای بیت سیاح بگویید، هم در ورزش اول هستی هم در اعتقاد. از صمیم دل دوستت دارم.
پرچم ام‌البنینِ تو، بر فراز دل ما جاودانه باد.

تفسیر از پنجره بسته!

قبلا می‌گفتند عده‌ای پول می‌گیرند تا نفهمند. یعنی نعوذ بالله اگر خودِ خدا هم بیاید و بنشیند جلوی آن‌ها و بگویند (فلان چیز، فلان حکم را دارد) باز «اما و اگر» می‌آورند و زیر بار نمی‌روند!
🔴 گروهی از این‌ها هم بدترند: کسانی که بدون گرفتن پول، تلاش جگرسوزی می‌کنند که نفهمند و دیگران هم نفهمند و نفهمیده‌هایی مثل خودشان را دور هم جمع کنند تا بشوند حزب فهمیده‌ها!
-خسر الدنیا و الآخره-

نتیجه عملی: اگر به جایی وابسته هستید (چه مالی، چه عقیدتی و چه هرچی) و در برابر هر ماجرای پیش‌آمده و نیامده، واکنشی از پیش تعیین شده دارید در خودتان بازنگری کنید.

#ایدئولوژیک بودن منفی

کجای تاریخ می‌توان ایستاد
که تندبادِ خاطره‌ها
کلاه از سرت برندارد؟
کدامین جاده را
آسوده قدم بردارم
که سنگینی چمدان‌هایت
راه را تنگ نکرده باشد؟
من همه روزنامه‌ها را
ورق زده‌ام،
اسمی از ما در کار نبود
انگار زمان تولد ما
سال‌ها منقرض شده است!

#عشق
#شعرنو

📣 اطلاعیه
در این کانال، به هر موضوعی می‌پردازم سعی می‌کنم، جوانب مختلف آن را ببینم و در کمترین کلمات درباره‌شان توضیح دهم. می‌خواهم جلوی بحث‌های بی‌مورد را بگیرم.
لطفاً یادداشت‌های این کانال را با وسواس بر روی هرکلمه و جمله بخوانید.
پ.ن: گاهی برای فرار از طولانی شدن مطلب، در بخش نظرات، نکات افزودنی را اضافه می‌کنم.
۲ـ همه شعرهای نوی این کانال را با هشتگ #شعرنو می‌توانید پشت سر هم ببینید.
تاریخ سرودن همه‌شان به ۳ ماه پیش هم نمی‌رسد.
۳ـ ماجرای پیش آمده برایم که به روایتی برنامه‌ریزی شده بود را در پست‌های مختلف با هشتگ #سوءقصد علامت‌گذاری کرده‌ام.

از سینه‌زنی تا بیانیه سیاسی

سینه‌زنی عملی صرفاً برآمده از غم نیست. اصولا عزاداری، مقدمه است برای زنده‌نگه داشتن پیام. چه پیامی؟ مبارزه با ظلم.

🔴 نمونه‌اش مراسم سینه‌زنی یزدی‌ها که چندسالی است همه‌گیر شده است. اشعار بوی غم و ناله نمی‌دهد. همه سینه‌ می‌زنند اما در حقیقت بیانیه‌ای سیاسی علیه ظلم و ظالم می‌خوانند و امضا می‌کنند.
🟢 در فرهنگ عربی هم این ماجرا وجود دارد. مجالس سینه‌زنی دارند که محور شعر، گاهی اعتراض به سیاست‌های حاکم در کشورشان است.

☝️موسیقی/مداحی که امسال در ایام اربعین همه‌گیر شد بهترین نمونه از برنامه‌های هدف‌محور در مجالس عزاداری امام حسین است.
این اثر دارای شعری مقبول در حال و هوای شعر نو عربی است. پر از ارجاعات فرامتنی قابل فهم برای مخاطب است. ضرباهنگ حماسی و تا اندازه‌ای شاد و مهیج دارد و محتوایی بر محور تقریب همه ادیان را بیان می‌کند.
اجرای ماهرانه آن نیز کمک شایسته‌ای به زیباتر شدن اثر کرده است.
👈 متن عربی و ترجمه فارسی در بخش نظرات...

ماجرای آدمک‌ها!

آدمک‌ها نقش روان‌کننده‌ها را بازی می‌کنند و هرگاه بازی قدرت، گره می‌خورد و کار پیش نمی‌رود از آن‌ها بهره بُرده می‌شود.

👈 آدمک کیست؟
آدمک موجودی است که چیزهای مهم و اساسی را نمی‌داند و معلومات محدودی را به صورت ناقص یاد گرفته است. او تحلیل جامعی از اوضاع ندارد و با تکیه بر علم خود (که بیشتر شبیه به جهل است) سعی می‌کند، کاری مثبت بکند! او نمی‌داند هرچه به فکر ناقصش می‌رسد ناقص و دردسرساز است و حتی اگر نیت صالحی داشته باشد، عملاً به جای تصحیح ابرو، چشم را کور می‌کند.

👈 آدمک‌ها چرا چنین هستند؟
چون نمی‌فهمند و فکر می‌کنند سوالات سخت ریاضی دانشگاه را با ضرب و تقسیم سوم ابتدایی می‌شود حل کرد.
درست است که پایه ریاضی عالی همین چهارعمل اصلی است اما از این پایه تا آن ارتفاع، هزار پله نرفته و نخوانده‌ی دیگر وجود دارد.

👈 آدمک‌ها از کجا می‌آیند؟
آن‌ها محصول جفت‌گیری ۲ دسته زیر هستند:
۱ـ مردمانی کوته‌فکر که تا آدمی دارای عنوان دانشگاهی با مقداری تواضع و چهارخط محفوظات خارجی می‌بینند، یک دل نه که صد دل عاشق طرف می‌شوند و بخت سیاه خود را به این دستاویز موهوم گره می‌زنند و
۲ـ افراد برنامه‌ریزی که راه افتادن کارشان را از این مسیر دنبال می‌کنند. افراد برنامه‌ریز افکار ساده را حامله کرده و پس‌اُفت ماجرا می شود آدمک‌ها.

🔴 دموکراسی از میان مردمان ساده‌دل، غول‌هایی معجزه‌گر به دنیا نمی‌آورد و نهایتا آدمک‌هایی با تاریخ مصرف محدود می‌زاید.

زندان زنانه-زندان مردانه

بخش‌هایی از نامه خانم فائزه هاشمی را که در رسانه‌ها منتشر شده خواندم.
به همین مناسبت خاطرات خودم را در این خصوص بدون عنایت به مقایسه زندان‌ها به صورت کوتاه می‌نویسم:

پس از چندین ماه انفرادی در سال ۸۹ و ۹۰ به بند قرنطینه و سپس سیاسی (شش‌یک سالن ۲!) زندان وکیل آباد فرستاده شدم.
🤝 در اولین مواجهه همه با اشتیاق به سمتم آمده و خوش‌آمد گفتند. پس از اینکه برایم چای آورند، خیلی محترمانه گفتند چون از بند عمومی آمده‌ای حتما لباس‌هایت آلوده است و بهتر است دوش بگیری.
♠️ آنجا شاهد پاسور بازی کردن بین زندانی‌هایی بودم که برخی در سازمان مجاهدین عضو بوده، برخی بهایی بوده و برخی طلبه‌های اهل سنت که گفته می‌شد با طالبان مرتبط بودند!
📐 سُفره هر گروه جدا بود و چندان ارتباط کلامی خاصی بین افراد غیر همسو برقرار نمی‌شد.
🌐 موقع نماز جماعتِ سنی‌ها که شد، یکی از همبندی‌های شیعه به من تذکر داد که جلوی صف جماعتشان راه نرو. می‌دانستم که از این کار بدشان می‌آید.
🤝 زندانیان هم‌بند در همان مدت محدود هم از سهمیه ذخیره مخفی به من دارو دادند هم لباس راحتی و هم غذا.
🔴 چند نفر نخاله هم در بند بودند که جرم سیاسی نداشتند اما در این مکان بودند و بعضا باعث آزار همه می‌شدند...

خلاصه اینکه بند سیاسی‌ای که من دیدم شامل زندانیان سیاسی بود اما جو چندان سیاسی‌ای نداشت.

فرق ادا و ریا چیست؟

ریا به معنای ظاهرسازی عمدی و تظاهر به عمل نیک است، بدون آنکه شخص واقعاً قصد انجام عمل نیک را داشته باشد.
ادا همان ریا است با این تفاوت کلی که ادادرآورنده خیال می‌کند که کار نیک را دارد محض خاطر معنویت انجام می‌دهد.

🔴 متاسفانه درون همه ما گرگی خون‌ریز کمین کرده که گاهی ادای چوپانی ساده و مهربان را درمی‌آورد.

خوب بود اين مردم
دانه‌های دلشان پيدا بود.
#سهراب

ابرهای زودگذر...
#عکس

روان به دست بادهای سرگردان،
ابرها
فرصت‌های زودگذر را می‌مانند،
من اما
کاجی را عاشق شده‌ام
که چهارفصل سال،
بی آنکه ببارد
یا حرف دیگری بزند
سبز و تنها
تو را به یاد می‌آورد

#شعرنو
#بی‌مخاطب

آداب جنگ - ۲

تا به حال با کسی که از نزدیک آشنایید (دوست، خانواده یا همکار دیرینه) بحث و جدلتان شده است؟
تا اینجای ماجرای همه چیز طبیعی است. به هرحال قرار نیست تا ابد، همه با هم‌، همفکر و هم‌احساس باشند و تضاد و خصومت در ذات آدمی جای دارد.
🔴 ماجرا از آنجا بیخ پیدا می‌کند که در این بین کسی به خود اجازه دهد برای تحقیر طرف مقابل، سراغ رازها و دانسته‌هایی برود که به علت همان سابقه آشنایی، مطلع شده‌ و آن ضعف‌ها را به رخ حریف بکشد.
🤐 با این که انبوهی کلمه و ترکیب‌های زشت بلد هستم اما متحیرم کدام را به چنین فردی عنایت کنم که حق کلام را ادا کرده باشم!


#سوءاستفاده

گفتگوی تمدن‌ها

🟢 زبان و فرهنگ من و شما فارسی و ایرانی است. این زبان و فرهنگ آن‌قدر نکته‌های زیبا و عجایب بی‌شماری دارد که هیچ‌وقت به عمر ما تمام نمی‌شود اما👇
توصیه می‌کنم با زبان و فرهنگی دیگر هم از نزدیک آشنا شوید و ادبیات پیشین و امروز آن‌ها، تاریخ‌شان، سلوک اجتماعی و حتی آشپزی آن‌ها را بیاموزید (تا حد ممکن).
توسعه فردی از اینجا شروع شده و اتفاق می‌افتد.
تمرکز بر یکی از زبان‌ها و فرهنگ‌های عربی، کردی، ترکی، هندی یا چینی را توصیه می‌کنم.

دیگر روزهای آخرش باید باشد. از ریختِ گچ پایم پیداست. انگار که قُرّ و دبّه^ شده.
پایم پروانه‌ای است که دیگر تاب ماندن ندارد و فقط رهاشدن را می‌خواهد. اما راستش به گچ پایم با همه مرارت‌های که برایم به وجود آورده، علاقه‌مند شده‌ام! دورادور.
نکند پروانه هم به پیله‌اش در روزهای آخر چنین حسی داشته باشد. نمی‌دانم...

^ اصطلاحی مشهدی مترادف با کج و معوج، از ریخت افتاده.

#روز_چهل‌وسوم
#سوءقصد