روزنامک فرنود
333 subscribers
254 photos
18 videos
35 links
اندیشه‌های آزادِ فرنود فغفور مغربی درباره فرهنگ، سیاست و مذهب
Download Telegram
‌
‌واقعاً بعضی به هر دلیلی نمی‌خواهند خط ما را بخوانند. شاید منفعتشان در این باشد که نخوانند یا تصمیم ندارند فعلا چیز بیشتری بفهمند یا فکر می‌کنند ما دستخط درست‌وحسابی نداریم یا به خودشان خیلی اطمینان دارند...
به هرحال روزی مجبور می‌شوند بخوانند و اگر بازهم نخوانند در جهل مرکب، ابدالدهر بمانند.

پ.ن: من درباره خوش‌خطی یا بدخطی صحبتی نکردم...
‌
‌
‌
🤔3
ای کاش مادرم، من را فراموش کند!

نمی‌شود که این‌طور. حرف یک روز و دو روز که نیست. از وقتی به دنیا آمدم تا آخرین روزی که بود، نگرانم بود و حالا از آن دنیا با آن همه دوری و فاصله بازهم نگرانم باشد؟
کاش فراموشم کند و قدری به خودش و خواسته‌هایش فکر کند.‌ دقیقاً به همان چیزی که عمری فکر نکرده است.
مادر! من را از یاد ببر و آسوده باش. من اما فراموشت نمی‌کنم. مگر می‌شود فراموشت کنم؟
اگر می‌خواهی همه این بیم‌ها و دلهره‌ها تمام شود از خدا بخواه زودتر پیش تو بیایم. اینجا امن نیست و کاملا تنهایم. دعا کن. دعایت همیشه مستجاب بود...
#دلتنگی
👏17👍7
تبارشناسی تنهایی!

تصویری که از بیشتر افراد در ذهنم باقی مانده:
۱- سبک‌بالانی که با آرامشی خاص به تو نگاه می‌کنند؛ نگاهی حدودا حقارت‌آمیز!
۲- کسانی که هیچ کس دیگری را نمی‌بینند و هر دم در پی جلب منفعتی برای خودشان هستند.

بقیه آنچنان کم‌شمار هستند که تصویری ثابت از آن‌ها در ذهنم به جا نمانده است.
#آدم‌شناسی_خیابانی
#تنهایی
👍4
علیه امروز ما!

۰ این همه خبرگزاری‌های بین‌المللی، این همه روزنامه‌ها، رادیو و تلویزیون‌های جهانی که به راحتی می‌توانید آن‌ها را ببینید و بشنوید اما دریغ از احساس امنیت و صداقت!
۰۰ به نظر می‌رسد اطلاعات ما از دنیا نسبت به ۳۰ و حتی ۲۰ سال گذشته، خیلی بیشتر شده اما در واقع ما اطلاعاتی را در اختیار داریم که چشم و گوش‌مان را به آن‌ها سپرده‌ایم و آن اطلاعات نه از واقعیت بلکه از فیلتر برنامه‌ریزان، برنامه‌سازان، سردبیران، خبرنگاران و نویسندگانی گذشته که سود و منفعت خاصی داشته‌اند و همواره بیشتر از آنکه به حقیقت و واقعیت پایبند باشند به سرمایه‌گذاران رسانه‌شان متعهد بوده‌اند.
۰۰۰ رسانه‌ها گاهی با پوشش ندادن آنچه لازم است پوشش داده شود؛ گاهی با مخدوش نشان دادن آنچه لازم است بی‌غل‌وغش پخش کنند و گاهی با دروغ، حقیقت را وارونه به مخاطبانش ارائه می‌دهند.
جهان را آن‌گونه که رسانه‌ها می‌خواهند نپندارید!


👍14👎2👏2
نگارگران پس از نقاشی بر دیوارهای بیرونی یک بنا
#عکس
(از آرشیو چند سال قبل،
برای تهیه مصاحبه در دوره روزنامه‌نگاری رفته بودم)
👍5👏2
پشتِ دخلِ مغازه نشسته‌اید👇

و انگشتتان تا انتهای بند اول در دماغ و گوشتان می‌چرخد؟
و سرتان توی کتاب دعا است و بلندبلند می‌خوانید؟
و مشغول خالی کردن مثانه در بطری آب هستید!
و با نگاهی حق به جانب، منتظرید مشتری سلام بکند!
و برایتان مهم نیست که ارتباط چشمی موثر با مشتری داشته باشید؟
و به تلفن حرف زدن‌تان ادامه می‌دهید و اهمیتی نمی‌دهید که مشتری سوالی دارد؟
و همان‌جا دارید ناخن پایتان را می‌گیرید؟
و سر تا پای زن و دختر مردم را اسکن می‌کنید؟
و زورتان می‌آید که اطلاعات لازم را به مشتری بدهید؟
و به هر مشتری بر اساس لباسش، قیمتی متفاوت اعلام می‌کنید!
و برایتان مهم نیست بقیه فروشنده‌ها جنس مشابه را ۴۰ درصد ارزان‌تر می‌فروشند!

شما کاسب نیستید.

پ.ن: خیلی سعی کردم آنچه لیاقت چنین کسی است را به زبان نیاورم.
👏14👍5
ماجرای عشق معمولی!

حسِ مهر طلب بودن، حسِ نیاز به مهربانی کردن، حس نگرانی از دیده نشدن، حس اقتدار برای تصاحب محبوب، حس آرامشی که حضورش ایجاد می‌کند، حس آشفتگی که غیبت محبوب به بار می‌آورد؛ همه این احساسات در ادبیات روزمره ما عشق نامیده می‌شود.
حقیقت این است که یک کلمه برای چنین احساسات متفاوتی کافی نیست. شاید هم به نظرتان تعدادی از مواردی که گفتم نوعی مرض روحی باشد و برای درمانش باید به روانشناس مراجعه کرد؛ اما واقعیت این است که تربیت متعارف ایرانی، به مجموع این احساسات می‌گوید #عشق.

بنا به این تلقی از عشق همه -لااقل تاحدودی- هم عاشق و هم معشوقیم!
👏3👍2
اخلاقیاتی برای همه

۱- آیا آن‌قدر پول دارید که می‌توانید دیگران را بخرید یا رهن و اجاره کنید؟! آیا آن‌چنان بی‌پول هستید که خودتان را به فروش گذاشته‌اید؟
بین این دو وضعیت، بهترین حالت است که آدمی را مبادی اخلاق نگه می‌دارد.
۲- حواستان باشد که اخلاق برای پولدارها و فقرا هم نکاتی دارد. به گروه اولی می‌گوید بی‌منت و چشم‌داشت ببخش. و دومی را به خویشتن‌داری دعوت می‌کند.
۳- حواستان باشد که خریدن غیراخلاقی دیگران، فقط برده‌داری نیست. نپرداختن حق قانونی آن‌ها (حقوق، بیمه و پاداش‌های قانونی) خریدن ناجوانمردانه دیگران است. می‌توان آن را دزدی از توان دیگران هم نامید.
۴- حواستان باشد فروختن خود، صرفا از نوع تن‌فروشی نیست. اینکه وقت و جوانی‌تان را در اختیار کاری قرار می‌دهید که از آن به هر دلیلی راضی نیستید، در حقیقت به خودفروشی مشغول هستید.
#اخلاق_کار
👍6👏5
خطاب به:
آقای دگراندیش، خانم زندگی-آبادی، جناب دگرباش، دوست خسته از این‌ها، رفیق دلبسته به آقا رضا، سرباز خواهر مریم!
با درود و احترام به نظرات متفاوت شما با خودم و ایده‌های متضاد شما با همدیگر!

خلاصه بگویم که شما دقیقاً دارید تاریخ را تکرار می‌کنید. می‌خواهید حکومتی را سرنگون کنید اما ایده‌ای برای بعد از آن ندارید. این که دموکراسی می‌خواهید و آزادی، برنامه اجرایی نیست. طالبان در افغانستان، تحریرالشام در سوریه و چریک‌های چپ در اتیوپی هم همین‌ها را می‌گویند. نمی‌گویند؟ یعنی فکر می‌کنید می‌گویند ما آمده‌ایم تا ظلم و زور را گسترش دهیم؟ البته که نه. اما آخرش چه؟ هیچ، هیچ در هیچ!

می‌پرسید پس دست روی دست بگذاریم و با همین وضع بسازیم؟ من جوابی ندارم اما مطمئنم با تشتت و بی‌برنامگی شما، چند سال بعد، مردم در تاکسی و صف نانوایی خواهند گفت: خدا پدر و مادر آخوندها را بیامرزد!

واقعیت این است همه ما در خیابانی گیر کرده‌ایم که هر دو طرفش بسته است! لطفاً با لنگ و لگد بیهوده و بی‌برنامه انداختن، جا را برای بقیه تنگ نکرده و هوا را آلوده‌تر و جو را مسموم‌تر نکنید.
هروقت لودری دیوار خراب‌کن یافتید، حرفش را خواهیم زد.
امضا: من
👍8👎2👏2
در حاشیه ملکیان!

دوست داشتم یک نوبت هم شده در سخنرانی استاد ملکیان (روشنفکر مشهور ایران) که به مشهد آمده بود، شرکت کنم. وقت تنگ بود و از اولین ماشین عبوری که اتفاقاً آخرین مدل هم بود، خواستم تا جایی که می‌تواند من را برساند.
گفتم: شما هم بیایید سخنرانی. راننده که مردی میانسال و خوشتیپ بود، ملکیان را نمی‌شناخت. توضیح دادم که ملکیان، روشنفکر شناخته شده ایرانی است. اسم روشنفکر را که بردم، انگار آتش گرفت و گفت ما هرچه بدبختی داریم از این روشنفکرهاست و این‌ها سال ۵۷، مردم را گمراه کردند و...
همان صحبت‌های ایران اینترنشنال را می‌گفت و جبر جغرافیایی-تاریخی، موقعیت استراتژیک منطقه، تاریخ همواره درجنگ خاورمیانه و تئوری دین به مثابه توهم را با هم قاطی می‌کرد و از این شله قلمکاری که می‌ساخت نتیجه خودش را می‌گرفت.
یک نوبت بین حرف‌هایش مچش را گرفتم و تناقض صحبت‌هایش را نشانش دادم که خودش را زد به کوچه علی چپ و جبرگرایی تاریخی!
دیدم طرف به اصطلاح (کیس دشوار) است و بهتر دیدم ساکت باشم تا هرچه دوست دارد بگوید و گفت و گفت.
به جایی که قرار بود رسیدیم و از او تشکر کردم و او هم مهربانانه خداحافظی کرد. پیاده شدم و در را آرام بستم و او به احترام بوق مختصری زد و رفت.
با خود گفتم نظراتش را نپسندیدم اما کاری که کرد را چرا. من را با ماشین گران‌قیمتش به مقصدم رساند و محترمانه (نه متکبرانه) تشکر هم کرد. من هم در مقابل به صحبت‌هایش با دقت گوش دادم و نشان دادم، مخالفش بدون هیجانی شدن می‌گذارد، صحبت‌هایش را بکند و سرآخر با لبخند و تشکر پیاده می‌شود و برایش دعای خیر هم می‌کند!

...در پایان این انشا نتیجه می‌گیریم :
به همشهری خود یاری برسانیم و همدیگر را محترمانه تحمل کنیم بدون اینکه لازم باشد چاقوی تیز عقایدمان را بکنیم توی حلق طرف مقابل.
اگر همه این گونه باشند، کشوری چندصدایی اما متحد و مهربان خواهیم داشت.
نقطه، پایان! آقا اجازه هست، بنشینیم؟
👍8👏4
اسب مُرده
وسط میدان، شیهه می‌کشد
سوزن‌بان، اسباب کارش را
فراموش کرده
و ناظر بین‌الملل
غرق بساط «لوطی و عنتر» شده است

تکرار حوادث مشابه
همه چیز را لوث کرده
و لواط واقعیت و حقیقت
یکصد ضربه شلاق
به گرده‌ی تو
به مرده‌ی من زده است

#شعرنو
👍6
ماجرای ناقص/کامل شدن ما!

کلی نمی‌گویم اما بعضا اطرافیان من که از مرز از ۴۰ سالگی گذشته‌اند، میل کمتری به لذت بردن از هرچیزی دارند. منصب‌ها و عنوان‌ها، خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها آن لذت سابق و انگیزه پیشین را در وجودمان برنمی‌افروزد. خلوت را بیشتر می‌پسندیم و توجه بیشتر به شرع، مذهب یا لااقل معنویت و زندگی درویش‌مسلکانه را برمی‌گزینیم.
ممکن است که هیچ کدام از این نشانه‌ها در فرد به نحو واضح دیده نشود اما وقتی در احوال بالای ۴۰ ساله‌ها تامل می‌کنیم، چنین ته‌مایه‌هایی بیشتر دیده می‌شود.
هرچه جلوتر می‌رویم با از دست دادن یا کم‌تر شدن داشته‌های سابق (سلامتی جسم، مرگ پدر ومادر، رفتن فرزندان و...) فرد حس می‌کند باید بیشتر آماده رفتن باشد.
از این سن به بعد عموما توجه به سیاست کمتر شده و توجه به بهتر شدن حال درونی که با اختلالات متعددی روبرو شده است، مدنظر قرار می‌گیرد.
من حس می‌کنم این نقشه خداست که بارهای زندگی مادی و وابستگی‌ها را یکی‌یکی از دوش روحمان برمی‌دارد تا راحت‌تر از این جهان دست بشوییم!
(ادامه این یادداشت باشد برای نوبتی دیگر...)
👍7👏2
و این سرای دِهشَت
با دهلیزهای زخمی‌اش
روزی خانه‌ای دیگر خواهد شد
چه جایی برای زیستن
چه تنگنایی باز برای مردن...
اما روزی نه دور
خانه‌ای دیگر خواهد شد

#میم مثل مادر
#میم مثل میهن
#عکس‌نوشت
#شعرنو
👏5👍3
به این تکنیک می‌گویند سیلوئت (ضدنور). عکس را همین سرشبی در کوه‌های آب و برق گرفته‌ام.
دوستی عکاس که پیش از شما آن را برایش فرستادم گفت که چیدمان خوبی دارد. یعنی که عناصر، هر کدام سرجای خودشان هستند و ارتباطی منطقی با هم و با هدف عکس دارند.
با خودم گفت: چیدمان خوبی دارد اما من که چیدمانش‌ نکرده‌ام، خدا کرده است. و مگر باد و ابر و درخت، سرباز خدا نیستند؟ که البته هستند.
من اما در این بین شکارچی هستم و دوربینم تفنگ. تفنگی که به خودم شلیک کرده نه به آسمان و چیدمانش‌...
ما همه سرباز این گردونه‌ی دوّار هستیم و بس. قومی اولیا و دسته‌ای اَشقیا...

پ.ن: حالا که متن را خواندید، دوباره #عکس را به صورت تمام‌صفحه و در حالت افقی موبایل ببینید.
👏11👍1
۳ گزاره حدوداً تلخ!

. کمتر حقیقتی در این جهان دیده‌ام که تلخ و گزنده نباشد. ازجمله اینکه (مرگ برای کهن‌سالان نعمت است).
البته هر کهن‌سالی، کهن‌سال نیست!

.. متاسفانه زندگی بعد از مرگ، شروعی دوباره نیست؛ ادامه همین زندگی است در ابعادی وسیع‌تر از این سه بعد فعلی.
ای کاش از این بودن می‌توانستیم به بودنی دیگر یا لااقل نبودنی بی‌زمان پناه ببریم.

... هر کاری می‌خواهید بکنید، بکنید. به خودتان مربوط است اما مواظب باشد هذیان‌های دمِ مرگ، آبروی چندین ساله‌تان را نبرد.
👍10🤔1
مرگی ویژه!

کافی است یک‌بار بمیرید تا بدانید وانهادن همه لذت‌هایی که همواره در ادامه دردهای بیشتری با خود می‌آورند، تا چه‌اندازه شیرین است.
ناگاه نگاه می‌کنی و خود را مسوول هیچ‌چیز نمی‌بینی‌. احساس گرسنگی و حتی هوس خوردن و نوشیدن نمی‌کنی. دیگر احتیاج به ذخیره کردن هیچ کالا و مبلغی نداری‌. نه ماندن، دل‌زده‌ات می‌کند و نه رفتن خسته و نگرانت. هرلحظه ماندن و رفتن بی‌هیچ واهمه‌ای برایت مهیا است. نه ظرفی به واسطه تو آلوده می‌شود و نه چراغی تا صبح به خاطر شب‌بیداریت روشن می‌ماند...
من سال‌هاست مرده‌ام و مسوولیت‌هایم را به همان کسانی که بر دوشم گذارده‌اند وانهاده‌ام... من به مردن عادت دارم.
👏6👍5
رازدانی

نگاه از زوایای مختلف به اتفاقات، شما را فردی عاقل و دانا می‌کند. چنین کسی وقتی با چیزی روبه‌رو می‌شود، نه خیلی خوشحال می‌شود و نه خیلی ناراحت. این نگاه همه‌جانبه کمک می‌کند ریشه‌ها و دلایل پیچیدهٔ هر موضوع را بفهمید و فقط به یک دلیل خاص اکتفا نکنید.
همچنین، این دیدِ چندوجهی باعث می‌شود رفتارهای گاه بد دیگران یا حتی مهربانی‌های ناخواستهٔ آنها را بهتر درک کنید. در نتیجه، با دقت و توجه بیشتری با مردم برخورد می‌کنید.

۲- اما ماجرا همینجا تمام نمی‌شود! دیگران ممکن است رفتار شما را عجیب بدانند. آنها شما را آدمی محتاط، سختگیر یا حتی کسی که «حرف و عملش یکی نیست» می‌خوانند! چرا؟ چون نمی‌توانند همهٔ جنبه‌های پنهان یک اتفاق را ببینند و علت‌های مختلف (گاهی متضاد) آن را درک کنند.

۳- در عرفان ما، همیشه به سکوت اهمیت زیادی داده شده. شاید به همین خاطر است که نویسندهٔ امروزی، کتابش را «رازدانی و روشنفکری» نام گذاشته و شرط ورود به این دنیا را #سکوت می‌داند. این نامگذاری تصادفی نیست؛ نشان می‌دهد که دانستنِ درونی با لزوم نگه داشتن رازها، ارتباطی ناگسستنی دارد.

پ.ن: نسخه‌ای کامل‌تر همراه با ارجاعات دانشگاهی در بخش دیدگاه‌ موجود است..
👍8
دوست گرامی!

همین قدر بگویم شمایی که برای من و مثل من آرزوی خوشبختی، سلامت، طول عمر، مبارکی تولد، توفیق در روزهای پیش رو و مثل این‌ها دارید، آدمی ساده هستید و هرگز جنس ما را نمی‌شناسید!
دردها، غم‌ها، تنهایی‌ها، گرسنگی‌ها، دیده نشدن‌ها و مثل این‌ها برای من و جنس من هویت‌ساز و مایه افتخار است. ما با آلام خود خوش و خرم هستیم و هرگز دوست نداریم به دنیای آدم‌های (به ظاهر) شاد برگردیم. برای ما، مرگ، پایان وضعیتی ناخواسته به نام زندگی اجباری است. زندگی در دنیایی که انباشته از تنهایی و عدم تجانس‌ها است...
اگر ما را صمیمانه دوست دارید، برای من و هم جنس‌های من آرزوی مرگ کنید، آرزوی مرگ مفاجات!

یادتان باشد ما هرگز آدم‌هایی افسرده نیستیم و شادی را در وضعیتی جدای از وضعیت موجود می‌خواهیم.
👍9👎5🤔2👏1