این سرزمین
هرچه هست، کم یا زیاد
خشک و بی‌باران
یا سبز و سروقامت
همه از آن من و توست...

#جنگ

رفیق جان؛
اسرائیل و حامیانش در گام اول می‌خواهند آن آرم وسط پرچم را حذف بکنند و در گام نهایی هر سه رنگ پرچم جاویدان ایران را.
ما نمی گذاریم ایران تجزیه شود.
https://eitaa.com/joinchat/186385606C13b2a4cb41
#جنگ

یک‌بار دیگر فریب آمریکایی. مهلت ۲‌هفته‌ای را دو روزه پایان دادند و اکنون نوبت ما رسیده است: از مین‌ریزی در خلیج فارس تا حمله به ناوهای آمریکایی و کوبیدن موقعیت‌های آمریکایی در هر جایی که دستمان می‌رسد و به خاطر انداختن منافع ایالات متحده در هر نقطه جهان

سلام بر جنگ جهانی سوم.
انگار آخرالزمان چندان دور نیست.
فقط خدا کند دوباره باد استغنا الهی وزیدن نگیرد و امیدواریم بکند آنچه فکر می‌کنیم باید بکند.
#جنگ

آیا شده این روزها یاد سریال ارتش سری بیافتید؟ طرح ارتش آزادی بخش. گروه‌های فرار (در اینجا گروه‌های نجات)
#جنگ

من کماکان خواستار شخم زدن اسراییل با همه داشته‌های موشکی‌مان هستم. آنچنان که یک متر زمین سالم باقی نماند.
مطمئن باشید ما
هم موشکش را داریم
هم دلیلش را
هم شجاعتش را.
تاخیر جایز نیست
اما همه حق دارند نظرشان را بدهند. چراکه ریال‌ریال و سنت‌سنت هزینه‌های کشور از جیب تک‌تک ما پرداخت می‌شود و وقتی موشک می‌آید نمی‌پرسد اینجا خانه آقای مغربی است یا مشرقی یا شمالی یا جنوبی؟
#جنگ

صلح به‌منزله باخت!

حقیقت این است که اگر ج.ا دنبال صلح برود و حتی موفق شود که به وضعیت قبل از شروع حمله اسراییل برگردد، دیگری هویتی اختصاصی نخواهد داشت. می‌شود حکومتی مثل سوریه و عراق که مورد تجاوز قرار گرفته و نتوانسته آن‌جور که باید از خود دفاع کند و حتی بدتر اینکه مجبور شده از همه آرمان‌های بین‌المللی‌ای خود که دفاع از مردم مظلوم فلسطین و مبارزه با دشمن صهیونی، مهمترین آن بوده، کوتاه بیاید.
این روزها بهترین زمان آزمایش آرمان‌ها و شعارهای ج‌.ا است که ببینیم تا چه‌اندازه پایِ کار باقی می‌ماند و بدون مماشات بر عناصر هویتی خود تاکید می‌کند.
#جنگ

پرزیدنت بلوف!

در دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ، چندین بار درباره شخصیت نامتعادل او نوشته‌ام اما فضاحت او در این دوره به شدت بیشتری آشکار شده است. سیاست‌های فرمالیستی و بی‌اثر او، مانند اعمال مالیات‌های سنگین بر واردات، برخورد افراطی با مهاجران، و حمایت کامل از سرمایه‌داران بزرگ در برابر توده‌های آمریکایی، تنها بخشی از نابخردی‌های او است. اما نکته عطف ماجرا، هم‌زمان با حمله اسرائیل روی داد.
ترامپ عملا با تمسخر دیپلماسی در جریان مذاکرات، زمینه را برای حمله غافلگیرکننده به ایران فراهم کرد و همچنین در نوبت اخیر، مهلت دو هفته‌ای خودش را دو روزه پایان داد و اقدام به حمله نظامی کرد!
برای کسانی که حداقل تسلطی به مسائل مسلط سیاسی دارند، واضح است که رئیس‌جمهور بزرگ‌ترین کشور (مدعی) دموکراسی، دروغگو و هم‌دست بی‌چون‌ و چرا با بدنام‌ترین سیاست‌پیشگان جهان (اسرائیل) است.
علاوه بر این‌ها، دو رفتار اخیر او سطح نفرت از این فرد را به اوج رسانده است:
اولی، ادعای او پس از حمله به فردو، که آن را معادل توقف برنامه هسته‌ای و توان اتمی ایران معرفی کرد و
دومی، ادعای اطلاع از محل استقرار رهبر جمهوری اسلامی و عدم اقدام عملی علیه وی است!

حقیقت این است که فردو تنها توان غنی‌سازی در پایین‌ترین سطح توانایی ایران را دارد و به هیچ عنوان معادل توان هسته‌ای کل کشور نیست. همچنین، چه کسی باور می‌کند اگر ترامپ بتواند اقدام مورد ادعایش را عملی کند از آن صرف‌نظر کند؟
#جنگ

تا پایان...
ج.ا. باید همه پایگاه‌های آمریکا را در منطقه بزند و این کمترین پاسخی است به تجاوز آشکار آن کشور به ایران جان ما.
بستن تنگه هرمز به نیت گران شدن نفت و فشار عمومی به استکبار جهانی و هم‌پیمانانش هم مسأله راهبردی دیگری است.
مهمتر از همه ادامه جنگ موشکی با آخرین توان ممکن علیه رژیم اسرائیلی است.
یک سوال: آیا امکان باز کردن جبهه‌های زمینی از مرز لبنان و سوریه ولو‌ محدود وجود ندارد؟
#جنگ

ما چرا ایستاده‌ایم؟

امروز در بین روشنفکران و اپوزیسیون، کسانی هستند که تصورش دشوار بود روزی برای حفظ کیان ایران، با جمهوری اسلامی هم‌راستا شوند.
از میان اپوزیسیون می‌توان به شهرام همایون (چنل وان) و کوروش عرفانی (تلویزیون دیدگاه) اشاره کرد که در جنبش مهسا، تمام توان خود را به کار گرفته و مردم را علیه نظام تحریک کردند.
در بین روشنفکران، نام‌های متعددی از جمله دکتر عبدالکریم سروش و دکتر کدیور مطرح هستند که هر دو سال‌ها از کشور رفته و مورد قهر نظام قرار گرفته‌اند اما در این روزهای حساس، هرگز ایران را فراموش نکرده‌اند و مکرراً به نفع مردم و در مخالفت با دشمنان این آب و خاک مصاحبه و سخنرانی کرده‌اند.
حقیر و چند نفر دیگر که همچنان مشمول حکم اخراج و ممنوعیت کاری هستیم، هرگز از تلاش برای ایران اسلامی دست نکشیده‌ایم و با تکیه بر قلم و سواد رسانه‌ای خود، در راه حفظ میهن کوشش کرده و خواهیم کرد.
سوال مهم این است: اگر ما دشمن بودیم، چرا در این روزهای خطر که ملت ایران دچار آن شده، تمام‌قد کنارشان ایستاده‌ایم؟
آیا فکر نمی‌کنید نفوذی‌های اسرائیل و آمریکا در دستگاه‌های مختلف، به بهانه‌های واهی، ما را از مسیر کار و خدمت به میهن کنار گذاشته‌اند تا عوامل خود را به سر کار بیاورند؟
حقیقت این است ما همانی هستیم که همیشه بوده‌ایم.

فرنود فغفور مغربی
با افتخار، ایرانی مسلمان

#جنگ

آقا قبول نیست. ما تازه داشتیم گرم می‌کردیم. دلمون را خوش کرده بودیم که این دوره قراره شهید بشیم 😭

از اینکه هموطنانم دیگر کشته نمی‌شوند البته که خوشحالم اما با دیوانه‌ای همچون اسراییل و ارباب مکارش (آمریکا) چندان نمی‌توان به آتش‌بس باور داشت.
#جنگ

آشوب!

موقعیت‌های ناگوار فراوانی در ارتباطات انسانی وجود دارد که یکی از آن‌ها این است: گاهی فردی در موضوعی با فرد دیگری دچار اختلاف می‌شود. این در حالی است که فرد دوم احساس می‌کند که باور و التزام او نسبت به آن ایده، از نفر اول، ای‌بسا بیشتر و عمیق‌تر است. تنها مشکل این است که او قادر نیست این باور و التزام را ثابت کند.
بدتر از این وضعیت، آن است که نفر اول، اصولا اعتقاد و التزامی از اول نداشته؛ درحالی‌ که فرد دوم واقعاً معتقد و متعهد به آن ایده است.
اینجاست که جنگی پیچیده شکل گرفته که عناصر مختلف آن به صورت نامتقارن دچار وضعیت آشوب شده‌اند!
پ.ن: افراد حقیقت‌طلب، مکرراً دچار این وضعیت آشفته می‌شوند.

چه کسانی نفوذی‌اند؟

اگر تنها یک درس از جنگ اخیر اسرائیل و ایران گرفته باشیم، این است: بدتر از هر خیانتکار، نفوذی‌ها هستند. آنان هم جاده را برای دشمن هموار می‌کنند و هم مسیر نبرد را برای رزمندگان ایران ناهموارتر می‌سازند.
اما پرسش کلیدی اینجاست: نفوذی کیست؟
شاید در نگاه اول، نفوذی را کسی تصور کنیم که برای پول، نقشه‌ها و اطلاعات محرمانه را به دشمن می‌فروشد. این تصور درست است، اما به‌شدت ناقص!
نکته ظریف اینجاست: گاه نفوذی حتی نمی‌داند نفوذی است. ممکن است پولی هم دریافت نکند، اما ناخواسته به جریان نفوذ دامن بزند. برای نمونه، فردی که در مقامی حساس، صرفاً همفکران و همراهان خود را به کار می‌گمارد؛ کسی که کمترین انتقاد یا پرسشی را برنمی‌تابد و به‌راحتی دستور "حذف" منتقدان را صادر می‌کند. چنین فردی از هر جاسوس و نوکر خارجی خطرناک‌تر است.

دو معیار اصلی برای شناسایی نفوذی:
۱. بی‌تخصصی: گمارده شدن در جایگاهی بدون داشتن صلاحیت و تخصص لازم.
۲. حذف منتقدان و جانبداری: به‌کارگیری صرف هم‌حزبی‌ها و سرکوب هرگونه صدا یا دیدگاه مخالف.

فردی با این ویژگی‌ها، چه آگاه باشد چه نباشد، چه پولی بگیرد چه نه، نفوذی است.

#جنگ

شستشوی توهمات
(خطاب به هواداران رضا پهلوی)

۱. قانون مهم:
خردمند کسی است که دیدگاه‌هایش را با واقعیت‌ها می‌سنجد.
۲. همسویی با اسرائیل و انتظار معجزه:
در جریان حمله اسرائیل به ایران، سلطنت‌طلبان به تَبَعِ «شاهزاده»، همسو با متجاوز شدند و امید بستند مردم علیه نظام به پا خیزند و ج.ا. را سرنگون کرده و سرآخر نتانیاهو «کلید طلایی تهران» را دو دستی تقدیم پهلوی کند!
۳. واقعیتِ شکست خورده:
با وجود پیامدهای سنگین حملات، هیچ‌یک از انتظارات این گروه محقق نشد: نه خیزش مردمی رخ داد و نه سقوط نظام.
۴. نتیجه و پیشنهاد:
تنها دستاورد این واقعه برای سلطنت‌طلبان، سندِ بی‌مسئولیتی و همدلی با متجاوز بود؛ میراث شومی که پیشتر ویژهٔ مجاهدین خلق بود و امروز آنان در آن سهیم‌اند.

پیشنهاد به پهلوی‌چی‌ها:

از ادعای «نمایندگی خواست مردم» و «صحت تحلیل‌ها» دست بردارید و اگر به پیشرفت ایران می‌اندیشید به راهی منطقی‌ و مطابق‌ با واقعیت‌ بیاندیشید.



آیا صدا می‌رسد؟

در میانهٔ مناظرات و بحث‌ها دیده‌ام که گویی دو طرف دچار کوری و کری می‌شوند! نه حرف یکدیگر را می‌فهمند و نه جز منکوب کردن طرف مقابل و تبرئهٔ خود هدفی دارند. برای اثبات حقانیت خویش، از تمسک به قرآن و حدیث و نهج‌البلاغه تا استناد به فلسفهٔ کانت و هگل، هیچ کوتاهی نمی‌کنند و از هر سو فکت و دلیل می‌آورند.
با این همه، نه تفاهمی حاصل می‌شود و نه کسی کوتاه می‌آید. کار به تمسخر، تهدید، تکفیر و دشمنی می‌کشد و در نهایت، با قلبی زخم‌خورده و دل‌آزردگی، بحث را ناتمام رها می‌کنند.

پرسش اینجاست: حق با کیست؟
پاسخ روشن نیست. باید در هر مورد، استدلال‌ها را شنید و سپس قضاوت کرد.

اما اگر نمی‌خواهید در این جنگ فرسایشیِ بی‌حاصل اسیر شوید:
به هر آنچه باور دارید پایبند باشید، ولی همواره از خود بپرسید: «مبادا این اعتقاد، پایمال‌کنندهٔ حقوق دیگران شود؟»
به یاد آورید که آنها نیز انسانند و حقی دارند. همان‌گونه که من «حق» را از منظر خود یافته‌ام، شاید آنان نیز از زاویهٔ خویش به حقیقت رسیده باشند. هرگز نباید باور من به حق، مرا حقِ مطلق و دیگران را باطلِ محض بنمایاند.
باید بی‌هیچ پیش‌داوری، فارغ از تعصبات، سخن مخالف را شنید و نگاهش را دید؛ باید کوشید تا حق و باطل را از نگاه او نگریست.
آن‌گاه خواهید دید که آتش جدل‌ها خاموش می‌شود، حرمت‌ها پاس داشته می‌شود و راهِ تفاهم گشوده می‌گردد.

ایران‌خطر!

می‌گویند:

وجود جمهوری اسلامی ایران برای جهان خطرناک است.

بیایید فرض کنیم این گزاره درست باشد. پرسش اینجاست: مقصود کدام جهان است؟
عموم طرفداران این ادعا، مقصودشان "صلح جهانیِ مبتنی بر نظام سرمایه‌داری" است.
اگر منظور را درست فهمیده و بیان کرده باشم، باید بگویم: من نیز به‌عنوان یک شهروند ایرانی، می‌کوشم حداکثر خطر را برای نظام سرمایه‌داری جهانی ایجاد کنم. من دشمن سرسخت سرمایه‌داری هستم و دموکراسیِ مورد ادعای آنان را فریبی برای سفیدشوییِ سیستمی می‌دانم که هدفش تحمیق توده‌ها و انباشت ثروت برای صاحبان قدرت است.
نظریه نامطبوع: ما جنگ با اسراییل را حتی به قیمت نابودی ایران نباید ترک می‌کردیم.
اگر فکر می‌کنیم مصالح ملی و آسایش شهروندان مقدم بر همه چیز است پس چرا شعار ضدسرمایه‌داری می‌دهیم؟ برویم داخل بلوک سرمایه‌سالاران که لااقل در کنار آلودگی‌های این نظام جهانی از مواهبش بهره ببریم و یک بام و دو هوا نباشیم.
#جنگ

آدم، مفهوم عجیبی است!
چگونه نطق را،
از گلوی حیوانی‌اش
بیرون می‌‌دهد
‌و جمله‌هایش
انسانی جلوه می‌کند؟
در وقت بی‌حوصلگی، پرچانگی
آن نیمه‌ی حیوانی وجودش
سیم سست اتصال را
به نیمه دیگر، نمی‌جود؟
پاره نمی‌کند؟

#شعر_انسانیت
#شعر_جنگ
#شعرنو

سهم ما از جنگ!

گفته می‌شود در این روزهای آتش‌بس، جنگ روایت‌ها شعله‌ور است.
هر طرف جنگ و عوامل آن‌ها، نور بر بخشی که تمایل به دیده شدنش دارند می‌اندازند و این در کار رسانه امری (متاسفانه) طبیعی است.

سوال: در جنگ روایت‌ها که قاعدتاً بر عهده رسانه‌ها است، کدام طرف پیروز خواهد شد؟
جواب: آنکه نیروی انسانی کارآموخته‌ای داشته باشد.

فلاش‌بک به سال ۹۸: تا آن سال حدوداً ۲۳ سال سابقه نوشتن در رسانه‌های مختلف، عکاسی و تولید محتوای الکترونیکی داشتم. یک روز من را به اتاق مدیر منابع انسانی خواستند و نامه‌ای به دستم دادند که نوشته بود با من «قطع رابطه همکاری» انجام شود؛ چراکه این‌طور دستور داده شده است. از آن روز عملاً ممنوع‌القلم شدم و کماکان ادامه دارد.
خواستم بگویم: وقتی من و امثال مرا از کار نوشتن محروم کردند و افرادی نوقلم که صرفاً خودی محسوب می‌شدند را جایگزین نمودند، آیا حواسشان به این روزهای سخت هم بود؟

ای کاش آدم‌هایی که روزهای سخت را دیده‌ و تعهد اثبات‌شده‌ای به آرمان‌های مذهبی و میهنی دارند را کنار نمی‌گذاشتند.

خلاص!

پ.ن: هرچند انگیزه دفاع از وطن و آیین در من به‌شدت وجود دارد، اما دیگر علاقه‌ای به کار مطبوعات ندارم. لطفاً اگر کار به جنگ زمینی رسید، من را به خط اول بفرستید. همین!

خورشید را که عادلانه تقسیم کرده باشند
حتما سهمم را
به مادرم خواهم سپرد
او می‌داند رازهای فردا را
برای زمانی که
بالاخره سر می‌رسد
در کدام روزن پنهان کند؛
سهم تو اما
مثل نسیمی که آزاد می‌وزد
در چال گونه‌هایت
در سیاهی چشمانت
در لبخندهای بی‌پروایت
پراکنده شده است.
و من نمی‌دانم
چرا دخترها و زن‌ها
این‌سان در رازداری
با هم تفاوت‌ دارند

#ناله‌های_پنهان
#شعرنو