🔹تصاویر تجمع امروز بازاریان تهران

🔴ملاحظاتی درباره این تجمع

در روزهای اخیر، افزایش نرخ ارز و نوسانات بازار، فشارهای معیشتی بر اقشار مختلف به‌ویژه کسبه و بازاریان را تشدید کرده است. این دغدغه‌ها که ریشه در واقعیت‌های اقتصادی دارد، در برخی نقاط پایتخت به شکل تجمعات محدود بروز یافته است. شرایط موجود بدون تردید بر زندگی روزمره بخش‌های مختلفی از جامعه اثر گذاشته و نیازمند تدبیر، تصمیم‌گیری دقیق و اقدام مؤثر از سوی نهادهای مسئول است.
با این حال، تحلیل واقع‌بینانه این وضعیت ایجاب می‌کند که در کنار توجه به ضرورت اصلاحات مدیریتی، نقش طراحی‌شده و فعال دشمنان خارجی نیز به‌درستی دیده شود. شواهد متعدد نشان می‌دهد فشار اقتصادی کم‌سابقه علیه ایران، بخشی از یک سناریوی هدفمند از سوی ایالات متحده و هم‌پیمانانش است؛ سناریویی که هدف نهایی آن ایجاد بی‌ثباتی داخلی، تضعیف حاکمیت و در ادامه، ضربه زدن به تمامیت ارضی کشور است.

این پروژه صرفاً به ایجاد نارضایتی اقتصادی محدود نمی‌شود. هدف اصلی، سوق دادن مطالبات معیشتی به سمت آشوب، ناامنی و فعال‌سازی گسل‌های قومی و منطقه‌ای است. تجربه تلخ کشورهای منطقه به‌روشنی نشان داده است که ناامنی اقتصادی، اغلب نخستین گام در مسیر فروپاشی، جنگ داخلی و تجزیه سرزمینی بوده است. در چنین شرایطی، جریان‌های تجزیه‌طلب و گروهک‌های وابسته به خارج با سرعت فعال می‌شوند و تلاش می‌کنند شکاف‌های اجتماعی را به بحران‌های امنیتی تبدیل کنند.

در همین چارچوب، مریم رجوی، سرکرده گروهک تروریستی منافقین ـ با سابقه همکاری آشکار با صدام حسین در جنگ تحمیلی و ارتباط مستمر با رژیم صهیونیستی ـ به‌صورت علنی خواستار تبدیل اعتراضات صنفی به آشوب خیابانی شده است. اکانت‌های رسمی وابسته به این گروهک نیز صراحتاً مردم را به قیام علیه جمهوری اسلامی ایران دعوت کرده‌اند. گروهکی که مسئول شهادت بیش از ۱۷ هزار شهروند بی‌گناه ایرانی است، بار دیگر نشان داده که مشکلات معیشتی صرفاً ابزاری برای پیشبرد اهداف ضدایرانی آن محسوب می‌شود.

در ادامه همین خط، رضا پهلوی نیز با انتشار پیام‌هایی، بر تداوم اعتصابات و افزایش فشار خیابانی تأکید کرده است؛ موضعی که عملاً در راستای خواست دشمنان خارجی و پروژه بی‌ثبات‌سازی کشور ارزیابی می‌شود. تجربه تاریخی نشان می‌دهد چنین فراخوان‌هایی نه با هدف بهبود وضعیت اقتصادی، بلکه برای فراهم‌سازی زمینه مداخلات خارجی و تقویت جریان‌های تجزیه‌طلب مطرح می‌شود. شنیده شدن شعارهایی نظیر «رضاشاه روحت شاد» در برخی تجمعات نیز مؤید تلاش برای انحراف مطالبات اقتصادی به سمت پروژه‌های سیاسی شکست‌خورده است.

در مقابل، کارشناسان اقتصادی تأکید دارند که چالش‌های موجود قابل مدیریت است و نهادهای مسئول با همکاری بخش‌های مختلف، در حال تدوین و اجرای بسته‌های حمایتی و سیاست‌های تنظیم‌گر بازار هستند. تجربه موفق جمهوری اسلامی ایران در عبور از تحریم‌ها و فشارهای حداکثری در سال‌های گذشته، نشان‌دهنده ظرفیت بالای کشور برای خنثی‌سازی این سناریوها از مسیر انسجام داخلی و مدیریت هوشمندانه است.

در این مقطع حساس، سطح هوشیاری عمومی نقشی تعیین‌کننده دارد. دشمنان ایران با بهره‌گیری از جنگ روانی، بزرگ‌نمایی مشکلات و تحریک نارضایتی‌ها، وحدت ملی و یکپارچگی سرزمینی را هدف گرفته‌اند. هرگونه ناامنی، پیش از هر چیز به اقتصاد کشور، معیشت مردم و ثبات ملی آسیب وارد می‌کند و راه را برای سناریوهای تجزیه‌طلبانه هموار می‌سازد
.
اعتراض به مشکلات اقتصادی، حقی قانونی و قابل درک است؛ اما تجربه نشان داده که در برخی تجمعات، عناصر سازمان‌یافته و وابسته به خارج تلاش می‌کنند مسیر مطالبات را به سمت خشونت و بی‌ثباتی منحرف کنند. آگاهی نسبت به این سناریوها، مهم‌ترین عامل پیشگیری از تبدیل یک بحران اقتصادی به بحران امنیتی و تجزیه‌طلبانه است.

دولت و سایر نهادهای مسئول در مسیر حل مشکلات موجود در حال اقدام هستند و پیگیری مطالبات از مجاری قانونی، همراه با حفظ آرامش اجتماعی، عامل اصلی عبور کشور از این مرحله حساس خواهد بود. تاریخ معاصر ایران به‌روشنی ثابت کرده است که هر زمان انسجام ملی حفظ شده، توطئه دشمنان برای فروپاشی و تجزیه با شکست مواجه شده و مسیر استقلال و پیشرفت کشور ادامه یافته است.

@Fars_plus

🎥 منطق نمادسازی در کمپین‌های رسانه‌ای

اگر قرار باشد یک رویداد در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها زنده بماند و امتداد پیدا کند، ناگزیر باید قواعد «جنگ شناختی» را در نظر گرفت. یکی از روش‌هایی که می‌تواند واقعیات را در فضای رسانه ای به یک کمپین تبدیل کرده و به آن جان ببخشد، تصویرسازی‌های احساسی و نمادینی است که ذهن مخاطب را درگیر می‌کند. این سبک و شیوه رسانه‌ای در فضای بازاریابی اقتصادی بیش از هر حوزه دیگری مورد توجه بوده است.

نمادسازی با خلق تصویری نمادین، می‌تواند احساسات را تحریک کند، روایت بسازد و یک اتفاق محدود را به مسئله‌ای فراگیر تبدیل کند.

این شیوه سال‌هاست توسط جریان‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد و تجربه نشان داده که تأثیرگذاری بالایی در بسیج افکار عمومی دارد.

نمونه روشن این الگو را می‌توان در حوادث سال ۷۸ و ماجرای کوی دانشگاه دید؛ جایی که تصویر یک پیراهن خونین در دست یک دانشجو، به نماد اصلی آن وقایع تبدیل شد. احمد باطبی که بعدها از کشور خارج شد، سال‌ها بعد اعتراف کرد این پیراهن با خون یک پرنده رنگ‌آمیزی شده بود. با این حال، در همان مقطع، تصویر مذکور کارکرد خود را داشت و توانست به‌عنوان یک ابزار احساسی، افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهد.

در فتنه ۸۸ نیز همین روند با شدت و گستردگی بیشتری تکرار شد. تصاویر متعددی برای یک عملیات رسانه‌ای سنگین به‌کار گرفته شد؛ از جمله تصاویر مربوط به ندا آقاسلطان. فارغ از شواهد متعدد درباره نقش عوامل خارجی و خود اغتشاشگران، آنچه در رسانه‌ها برجسته شد نه حقیقت ماجرا، بلکه تصویر احساسی جان دادن یک دختر در خیابان‌های تهران بود؛ تصویری که نقش مهمی در امتداد و تشدید اغتشاشات ایفا کرد.

پشت‌صحنه این ماجراها زمانی شفاف‌تر می‌شود که می‌بینیم بسیاری از چهره‌های فعال در این نمادسازی‌ها، بعدها با مقامات آمریکایی و صهیونیستی عکس یادگاری گرفتند؛ واقعیتی که ماهیت هدایت‌شده این عملیات‌های رسانه‌ای را بیش از پیش آشکار می‌کند.

همانطور که از مصادیق این الگوی شناختی روشن است ابتدا یک تصویر در میدان ساخته و در گام دوم چهره ها و رسانه هایی که مأموریت وایرال کردن آن را دارند وارد بازتولید و بهره برداری از آن می‌شود.

همین الگوی نمادسازی در ماجرای «دختران خیابان انقلاب» نیز تکرار شد. حرکت نمادین دختری به نام ویدا موحد با روسری بر سر چوب، به‌عنوان گام دوم عملیات رسانه‌ای علیه حجاب اسلامی تعریف و به‌سرعت به یک نماد تبلیغاتی در رسانه‌های معاند تبدیل شد.

سبک و شیوه نمادسازی دختران انقلاب در سودان بیشتر خودنمایی کرد. آلا صالح دختری که روی سقف یک خودرو شعر خواند و مردم سودان را علیه عمرالبشیر تحریک کرد باعث یک جنگ داخلی و کشتار وحشتناک مردم الفاشر شد. البته در این فقره هم مانند مصادیق پیشین همزمان با آشوب‌های داخلی سودان تصاویر صالح با هیلاری کلینتون در آمریکا منتشر شد.

البته باید توجه داشت که نمادسازی، پدیده‌ای یک‌سویه نیست و صرفاً به مخالفان جمهوری اسلامی ایران محدود نمی‌شود. پس از دفاع مقدس ۱۲ روزه و در جریان پیاده‌روی اربعین امسال، حرکت دست به‌عنوان نمادی از موشک‌های ایرانی ابتدا توسط کاربران حامی جمهوری اسلامی در خارج از کشور برجسته شد و سپس در داخل نیز امتداد یافت. این نماد باعث شد عملیات موشکی ایران علیه رژیم صهیونیستی در فضای رسانه‌ای نیز تداوم پیدا کند. همچنین حرکت نمادینی شیعیان عراق که توسط وحید شمسایی در مسابقات فوتسال آسیایی تکرار شد، به‌عنوان نشانه‌ای مورد توجه قرار گرفت.

در تجمع اخیر بازاریان نیز همین بهره‌برداری شناختی از نمادسازی به‌وضوح دیده شد. نشستن یک فرد مقابل مأموران حافظ امنیت، به‌سرعت به یک قاب نمادین تبدیل شد؛ قابی که هدف آن، نه توصیف واقعیت میدان، بلکه فراهم‌کردن زمینه برای تهییج در فضای رسانه‌ای بود.

در مجموع، آنچه از این نمادسازی‌ برمی‌آید، تلاش جریان حامی ناامنی برای زنده نگه‌داشتن بحران، نه صرفاً در میدان واقعی، بلکه در میدان رسانه‌ای است. هدفی که با استفاده حساب‌شده از ابزارهای شناختی و تحریک احساسات عمومی دنبال می‌شود؛ رویکردی آزموده‌شده که همچنان یکی از ارکان اصلی جنگ رسانه‌ای به شمار می‌رود.

@Fars_plus