آرایه های ادبی(عناصر زیبایی سخن)
آرایه های ادبی اگر در جمله یا شعر واقع شوند، باعث زیبایی آن می شوند.
۱- تشبیه: یعنی کسی یا چیزی را از نظر داشتن صفت یا صفاتی به کسی یا چیزی دیگر که آن صفت یا صفات را به حدّ زیاد دارد یا به آن مشهور است، مانند کنیم. تشبیه چهار رکن دارد:
الف) مشبّه(رکن اول): کسی یا چیزی که قصد مانند کردن آن را داریم.
ب) مشبّه به(رکن دوم): کسی یا چیزی که مشبّه(رکن اول) به آن مانند شود.
ج) وجه شبه(رکن سوم): ویژگی یا ویژگی های مشترک میان مشبّه و مشبّه به.
د) ادات تشبیه(رکن چهارم): کلمه ای است که بین رکن ها، تشبیه بر قرار می سازد.
مشبه، ادات تشبیه، مشبهٌ به، وجه شبه
علی چون شیر شجاع است.
مادر مانند نسیمی مهربان است.
اضافه تشبیهی2 :
که در آن میان مضاف و مضاف الیه رابطۀ شباهت و همانندی است یعنی یا مضاف را به مضاف الیه تشبیه کنند مانند: لب لعل، قد سرو و یا برعکس (لعل لب، سرو قد)
اضافه استعاری:
که در آن مضاف در غیر معنای حقیقی خود به کار می رود، چنانچه دست در «دست روزگار» به معنی «حوادث» به کار رفته است
*فرق این دو در این است که در اضافه تشبیهی، مشبه و مشبهٌ به - که همان مضاف ومضاف الیه اند - هر دو ذکر می شوند اما در اضافه استعاری مشبه می آید و جای مشبهٌ به یکی از قرینه های طرف حذف شده را می آوریم (یکی از متعلقات آنرا می توانیم بیاورم)
دست روزگار، اینجا روزگار را به انسانی تشبیه
کرده است که دست دارد.(دراینجا انسان حذف شده)
۲- تشخیص(جان بخشی به اشیا، انسان نمایی پدیده ها): هرگاه شاعر یا نویسنده به موجودی بی جان یا گیاه عمل انسانی نسبت دهد آرایۀ تشخیص به کار برده است.
مثال: ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
تکه یخ ها به گریه افتادند
شبنم از روی گل بر خاست گفت می خواهم آفتاب شوم
۳- کنایه: منظور از کنایه پوشیده سخن گفتن دربارۂ کاری است. در کنایه معنی دور مدّ نظر است و معنی نزدیک و واقعی مقصود نویسنده و شاعر را نمی رساند.
مثال: حالا چه خاکی بر سرم بریزم؟ (کنایه از چه کار باید بکنم). دور من را خط بکش (کنایه از نادیده گرفتن است). فلانی نان کور است (کنایه از بخیل بودن).
1) بیا تا بر آریم دستی زدل، دست از دل بر آوردن کنایه است به معنی از سر صدق به راز و نیاز پرداختن
2) دست و پنجه نرم کردن: کنایه از گلاویز شدن و زور آزمایی کردن
3) ران افشردن، کنایه از برانگیختن عموماً و خصوصاً برانگیختن اسب
4) دست خاییدن، کنایه از حسرت خوردن
5) چراغ مردن، کنایه از خاموش شدن چراغ
6) زبان سبز، کنایه از حیات، شادابی و سرزندگی
7) گنبد لاجوردی، کنایه از آسمان، گنبد دوار و اخضر هم می گویند.
8) قبا دریدن، کنایه از شکفتن
آرایه های ادبی اگر در جمله یا شعر واقع شوند، باعث زیبایی آن می شوند.
۱- تشبیه: یعنی کسی یا چیزی را از نظر داشتن صفت یا صفاتی به کسی یا چیزی دیگر که آن صفت یا صفات را به حدّ زیاد دارد یا به آن مشهور است، مانند کنیم. تشبیه چهار رکن دارد:
الف) مشبّه(رکن اول): کسی یا چیزی که قصد مانند کردن آن را داریم.
ب) مشبّه به(رکن دوم): کسی یا چیزی که مشبّه(رکن اول) به آن مانند شود.
ج) وجه شبه(رکن سوم): ویژگی یا ویژگی های مشترک میان مشبّه و مشبّه به.
د) ادات تشبیه(رکن چهارم): کلمه ای است که بین رکن ها، تشبیه بر قرار می سازد.
مشبه، ادات تشبیه، مشبهٌ به، وجه شبه
علی چون شیر شجاع است.
مادر مانند نسیمی مهربان است.
اضافه تشبیهی2 :
که در آن میان مضاف و مضاف الیه رابطۀ شباهت و همانندی است یعنی یا مضاف را به مضاف الیه تشبیه کنند مانند: لب لعل، قد سرو و یا برعکس (لعل لب، سرو قد)
اضافه استعاری:
که در آن مضاف در غیر معنای حقیقی خود به کار می رود، چنانچه دست در «دست روزگار» به معنی «حوادث» به کار رفته است
*فرق این دو در این است که در اضافه تشبیهی، مشبه و مشبهٌ به - که همان مضاف ومضاف الیه اند - هر دو ذکر می شوند اما در اضافه استعاری مشبه می آید و جای مشبهٌ به یکی از قرینه های طرف حذف شده را می آوریم (یکی از متعلقات آنرا می توانیم بیاورم)
دست روزگار، اینجا روزگار را به انسانی تشبیه
کرده است که دست دارد.(دراینجا انسان حذف شده)
۲- تشخیص(جان بخشی به اشیا، انسان نمایی پدیده ها): هرگاه شاعر یا نویسنده به موجودی بی جان یا گیاه عمل انسانی نسبت دهد آرایۀ تشخیص به کار برده است.
مثال: ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
تکه یخ ها به گریه افتادند
شبنم از روی گل بر خاست گفت می خواهم آفتاب شوم
۳- کنایه: منظور از کنایه پوشیده سخن گفتن دربارۂ کاری است. در کنایه معنی دور مدّ نظر است و معنی نزدیک و واقعی مقصود نویسنده و شاعر را نمی رساند.
مثال: حالا چه خاکی بر سرم بریزم؟ (کنایه از چه کار باید بکنم). دور من را خط بکش (کنایه از نادیده گرفتن است). فلانی نان کور است (کنایه از بخیل بودن).
1) بیا تا بر آریم دستی زدل، دست از دل بر آوردن کنایه است به معنی از سر صدق به راز و نیاز پرداختن
2) دست و پنجه نرم کردن: کنایه از گلاویز شدن و زور آزمایی کردن
3) ران افشردن، کنایه از برانگیختن عموماً و خصوصاً برانگیختن اسب
4) دست خاییدن، کنایه از حسرت خوردن
5) چراغ مردن، کنایه از خاموش شدن چراغ
6) زبان سبز، کنایه از حیات، شادابی و سرزندگی
7) گنبد لاجوردی، کنایه از آسمان، گنبد دوار و اخضر هم می گویند.
8) قبا دریدن، کنایه از شکفتن
آرایههای لفظی
به آن دسته از آرایههای ادبی که از تناسب های آوایی و لفظی میان واژهها پدید میآید میگویند.
واج آرایی (نغمه حروف)
به تکرار یک واج صامت یا مصوت در یک بیت یا عبارت گفته میشود به گونهای که طنین آن در گوش بر جای بماند و باعث پیدایش موسیقی آوایی در آن بخش از سخن شود.
مثال
رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود
واج آرایی با تکرار صامت/ س
مثال
خیزید و خز آرید که هنگام خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است
واج آرایی با تکرار صامتهای/خ/ و/ز
این دو حرف به زیبایی بیانگر خزان می باشند.
قابل ذکر است که واج تکرار شونده میتواند صامت یا مصوت باشد.
مثال
خوابِ نوشینِ بامدادِ رحیل
بازدارد پیاده را ز سبیل
همان طور که مشاهده می کنید تکرار مصوت کوتاه «اِ» در این مصراع تکامل بخش موسیقی درونی است.
مثال
خیال خال تو با خود به خواب خواهم برد
که تا زخال تو خاکم شود عبیر آمیز
و
قیامت قامت و قامت قیامت
قیامت می کند این قد و قامت
و
بر او راست خم کرد و چپ کرد راست
خروش از خم چرخ چاچی بخواست
سجع:
سجع در لغت به معنای آواز کبوتر است. در ادبیات هر گاه واژههای پایانی دو قرینه کلام در واج یا واج های آخر مشترک باشند آرایۀ سجع پدید میآید و آن دو جمله را مسجع میخوانند. معمولا هر قرینه از یک جمله تشکیل میشود. اما گاهی نیز یک قرینه از دو یا چند جمله کوتاه پدید آمده است. همچنین در اغلب نمونههای نثر مسجع واژههای پایانی دو جمله در بیش از یک حرف مشترکند و در واقع هم قافیه میباشند.
در گلستان سعدی نمونههای فراوانی از آرایۀ سجع به وضوح دیده میشود.
مثال
هر نفسی که فرو میرود ممد حیات است و چون بر میآید مفرّح ذات
سجع در بین حیات و ذات است
ترصیع:
هر گاه اجزای دو بخش از یک بیت یا عبارت، نظیر به نظیر، هم وزن و در حرف آخر مشترک باشند.
ای منوّر به تو نجوم جلال
وی مقرّر به تو رسوم کمال
آرایۀ جناس را باید به دو نوع اصلی تقسیم کرد
جناس تام:
هر گاه واژهای دو بار در یک بیت یا عبارت به کار رود و هر بار معنایی متفاوت از آن برداشت شود.
خرامان بشد سوی آب روان
چنان چون شده باز یابد روان
روان در مصراع نخست به معنی جاری و درمصراع دوم به معنی جان و روح است
جناس غیر تام(ناقص)
هر گاه دو واژه در یکی از موارد آوایی زیر با هم اختلافی جزیی داشته باشند و در یک بیت یا عبارت به کار روند. که انواع آن جناس ناقص، جناس زاید، جناس مذیّل، جناس مرکّب، جناس مفروق، جناس مقرون، جناس متشابه، جناس مطرّف، جناس خط، جناس لفظ و جناس مکرّر هستند که در مرور زمان به دلیل تقسیم بندی زیاد در حال کنار گذاشته شدن هستند.
اختلاف دو واژه در صداهای کوتاه کند (به کسر م ِ، به ضم م ُ)
که به آن جناس ناقص به حرکت یا جناس محرف نیز میگویند فتاده اهلِ مِنی در پی مُنی و آرزو (تفاوت کسره در کلمهٔ اولی با ضمه در کلمه دومی.)
جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف
هرگاه دو رکن جناس در یکی از حروف با هم اختلاف داشته باشند به آن جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف میگویند.. کمند/سمند..آزاد/آزار..زحمت/رحمت.
یک واژه، یک حرف، بیش از دیگری دارد.
خاص و خلاص کام کامل
یک واژه از ترکیب دو واژه دیگر به دست میآید.
دل خلوت خاص دلبر آمد
دلبر ز کرم به دل بر آمد
دو واژه از نظر آوایی یکسان اما از نظر املایی متفاوت اند
هرگاه دو رکن جناس در تلفظ و خواندن با یکدیگر یکسان باشند اما در نوشتار با هم متفاوت باشند به آن جناس لفظی میگویند.. صبا/سبا..خوان/خان..حیاط/حیات..خیش/خویش...
اختلاف دو واژه در جابه جایی حروف است
بنات، نبات
آرایههای معنوی3
به آن دسته از آرایههایی که بر پایه تناسب های معنایی واژهها شکل میگیرند آرایۀ معنوی گویند
مراعات نظیر
آوردن دو یا چند واژه در یک بیت یا عبارت که در خارج از آن بیت یا عبارت نیز رابطهای آشنا و خاص میان آنها برقرار باشد
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری
(ابر و باد و مه و خورشید و فلک همگی جز عناصر و پدیدههای طبیعت هستند.)
تضاد
هر گاه دو واژه با معنای متضاد در یک بیت یا عبارت به کار رود آرایۀ تضاد پدید میآید در نومیدی بسی امید است
متناقضنما (Paradox)
هر گاه دو مفهوم متضاد رابه هم نسبت دهیم یا آن دو را در یک چیز جمع کنیم آرایۀ متناقضنما شکل میگیرد و معمولاً معنایی عمیق و پر مغز در پس آن نهفته است
جامهاش شولای عریانی است
(عریانی به شولا نسبت داده شده اما شولا نوعی جامه است و ضد عریانی)
ایهام تناسب4
گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند
نگاه دار سر رشته تا نگه دارد
در این نمونه از واژه هوا تنها یک معنا برداشت میشود که آن هم آرزو است.
به آن دسته از آرایههای ادبی که از تناسب های آوایی و لفظی میان واژهها پدید میآید میگویند.
واج آرایی (نغمه حروف)
به تکرار یک واج صامت یا مصوت در یک بیت یا عبارت گفته میشود به گونهای که طنین آن در گوش بر جای بماند و باعث پیدایش موسیقی آوایی در آن بخش از سخن شود.
مثال
رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود
واج آرایی با تکرار صامت/ س
مثال
خیزید و خز آرید که هنگام خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است
واج آرایی با تکرار صامتهای/خ/ و/ز
این دو حرف به زیبایی بیانگر خزان می باشند.
قابل ذکر است که واج تکرار شونده میتواند صامت یا مصوت باشد.
مثال
خوابِ نوشینِ بامدادِ رحیل
بازدارد پیاده را ز سبیل
همان طور که مشاهده می کنید تکرار مصوت کوتاه «اِ» در این مصراع تکامل بخش موسیقی درونی است.
مثال
خیال خال تو با خود به خواب خواهم برد
که تا زخال تو خاکم شود عبیر آمیز
و
قیامت قامت و قامت قیامت
قیامت می کند این قد و قامت
و
بر او راست خم کرد و چپ کرد راست
خروش از خم چرخ چاچی بخواست
سجع:
سجع در لغت به معنای آواز کبوتر است. در ادبیات هر گاه واژههای پایانی دو قرینه کلام در واج یا واج های آخر مشترک باشند آرایۀ سجع پدید میآید و آن دو جمله را مسجع میخوانند. معمولا هر قرینه از یک جمله تشکیل میشود. اما گاهی نیز یک قرینه از دو یا چند جمله کوتاه پدید آمده است. همچنین در اغلب نمونههای نثر مسجع واژههای پایانی دو جمله در بیش از یک حرف مشترکند و در واقع هم قافیه میباشند.
در گلستان سعدی نمونههای فراوانی از آرایۀ سجع به وضوح دیده میشود.
مثال
هر نفسی که فرو میرود ممد حیات است و چون بر میآید مفرّح ذات
سجع در بین حیات و ذات است
ترصیع:
هر گاه اجزای دو بخش از یک بیت یا عبارت، نظیر به نظیر، هم وزن و در حرف آخر مشترک باشند.
ای منوّر به تو نجوم جلال
وی مقرّر به تو رسوم کمال
آرایۀ جناس را باید به دو نوع اصلی تقسیم کرد
جناس تام:
هر گاه واژهای دو بار در یک بیت یا عبارت به کار رود و هر بار معنایی متفاوت از آن برداشت شود.
خرامان بشد سوی آب روان
چنان چون شده باز یابد روان
روان در مصراع نخست به معنی جاری و درمصراع دوم به معنی جان و روح است
جناس غیر تام(ناقص)
هر گاه دو واژه در یکی از موارد آوایی زیر با هم اختلافی جزیی داشته باشند و در یک بیت یا عبارت به کار روند. که انواع آن جناس ناقص، جناس زاید، جناس مذیّل، جناس مرکّب، جناس مفروق، جناس مقرون، جناس متشابه، جناس مطرّف، جناس خط، جناس لفظ و جناس مکرّر هستند که در مرور زمان به دلیل تقسیم بندی زیاد در حال کنار گذاشته شدن هستند.
اختلاف دو واژه در صداهای کوتاه کند (به کسر م ِ، به ضم م ُ)
که به آن جناس ناقص به حرکت یا جناس محرف نیز میگویند فتاده اهلِ مِنی در پی مُنی و آرزو (تفاوت کسره در کلمهٔ اولی با ضمه در کلمه دومی.)
جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف
هرگاه دو رکن جناس در یکی از حروف با هم اختلاف داشته باشند به آن جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف میگویند.. کمند/سمند..آزاد/آزار..زحمت/رحمت.
یک واژه، یک حرف، بیش از دیگری دارد.
خاص و خلاص کام کامل
یک واژه از ترکیب دو واژه دیگر به دست میآید.
دل خلوت خاص دلبر آمد
دلبر ز کرم به دل بر آمد
دو واژه از نظر آوایی یکسان اما از نظر املایی متفاوت اند
هرگاه دو رکن جناس در تلفظ و خواندن با یکدیگر یکسان باشند اما در نوشتار با هم متفاوت باشند به آن جناس لفظی میگویند.. صبا/سبا..خوان/خان..حیاط/حیات..خیش/خویش...
اختلاف دو واژه در جابه جایی حروف است
بنات، نبات
آرایههای معنوی3
به آن دسته از آرایههایی که بر پایه تناسب های معنایی واژهها شکل میگیرند آرایۀ معنوی گویند
مراعات نظیر
آوردن دو یا چند واژه در یک بیت یا عبارت که در خارج از آن بیت یا عبارت نیز رابطهای آشنا و خاص میان آنها برقرار باشد
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری
(ابر و باد و مه و خورشید و فلک همگی جز عناصر و پدیدههای طبیعت هستند.)
تضاد
هر گاه دو واژه با معنای متضاد در یک بیت یا عبارت به کار رود آرایۀ تضاد پدید میآید در نومیدی بسی امید است
متناقضنما (Paradox)
هر گاه دو مفهوم متضاد رابه هم نسبت دهیم یا آن دو را در یک چیز جمع کنیم آرایۀ متناقضنما شکل میگیرد و معمولاً معنایی عمیق و پر مغز در پس آن نهفته است
جامهاش شولای عریانی است
(عریانی به شولا نسبت داده شده اما شولا نوعی جامه است و ضد عریانی)
ایهام تناسب4
گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند
نگاه دار سر رشته تا نگه دارد
در این نمونه از واژه هوا تنها یک معنا برداشت میشود که آن هم آرزو است.
پسوندِ « ـَ ک» و انواع آن: یکی از پسوند های معروفی که به اسم می چسبد و واژۂ غیرساده می سازد،پسوندِ« ـَ ک» است که مفهوم هایِ مختلفی را در کلمه به وجود می آورد.
انواعِ ـَ ک در زبان فارسی:
1 ـ نشانۀ تصغیر: مفهومِ کوچکی و خُردی را می رساند. مانند : بامَک (بام + ـَ ک) به معنیِ (بامِ کوچک) موارد 2تا 5 جهت دانستنی های بیشتر است
2 ـ نشانۀ ترحّم و دلسوزی: مانند: طفلَک (طفل+ ـَ ک) به معنیِ(طفلِ ترحُّم انگیز)
3 ـ نشانۀ شباهت: مفهومِ شباهت به چیزی را، نشان می دهد. مانند: پشمَک (پشم+ ـَ ک)به معنیِ (به شکلِ الیاف پشم)
4ـ نشانۀ حالت: مفهومِ حالت وچگونگی را، بیان می کند.مانند: نرمَک(نرم + ـَ ک)به معنی ِ(به صورتِ نرم)
5 ـ نشانۀ تحقیر و توهین: مفهومِ توهین را با خود دارد.مانند:مردَک (مرد+ ـَ ک)به معنیِ(مردپَست وفرومایه)
* مثال هایی برایِ پسوندِ تصغیر (کوچکی):
شاخَک (شاخ + ـَ ک) = شاخۀ کوچک
اتاقَک (اتاق + ـَ ک) = اتاقِ کوچک
بامَک (بام + ـَ ک) = بامِ کوچک
داستانَک (داستان + ـَ ک) = داستانِ کوچک
شهرَک (شهر+ ـَ ک) = شهرِ کوچک
مُرغَک (مرغ + ـَ ک) = مرغِ کوچک
کمانَک (کمان + ـَ ک) = کمانِ کوچک
زاغَک (زاغ + ـَ ک) = زاغِ کوچک
پیامَک (پیام + ـَ ک) = پیامِ کوچک
انواعِ ـَ ک در زبان فارسی:
1 ـ نشانۀ تصغیر: مفهومِ کوچکی و خُردی را می رساند. مانند : بامَک (بام + ـَ ک) به معنیِ (بامِ کوچک) موارد 2تا 5 جهت دانستنی های بیشتر است
2 ـ نشانۀ ترحّم و دلسوزی: مانند: طفلَک (طفل+ ـَ ک) به معنیِ(طفلِ ترحُّم انگیز)
3 ـ نشانۀ شباهت: مفهومِ شباهت به چیزی را، نشان می دهد. مانند: پشمَک (پشم+ ـَ ک)به معنیِ (به شکلِ الیاف پشم)
4ـ نشانۀ حالت: مفهومِ حالت وچگونگی را، بیان می کند.مانند: نرمَک(نرم + ـَ ک)به معنی ِ(به صورتِ نرم)
5 ـ نشانۀ تحقیر و توهین: مفهومِ توهین را با خود دارد.مانند:مردَک (مرد+ ـَ ک)به معنیِ(مردپَست وفرومایه)
* مثال هایی برایِ پسوندِ تصغیر (کوچکی):
شاخَک (شاخ + ـَ ک) = شاخۀ کوچک
اتاقَک (اتاق + ـَ ک) = اتاقِ کوچک
بامَک (بام + ـَ ک) = بامِ کوچک
داستانَک (داستان + ـَ ک) = داستانِ کوچک
شهرَک (شهر+ ـَ ک) = شهرِ کوچک
مُرغَک (مرغ + ـَ ک) = مرغِ کوچک
کمانَک (کمان + ـَ ک) = کمانِ کوچک
زاغَک (زاغ + ـَ ک) = زاغِ کوچک
پیامَک (پیام + ـَ ک) = پیامِ کوچک
دکتر کریمی افشار:
بزرگترین اکتشاف برای من این بود که فهمیدم فرزندم یک مهمان است در خانه ام و روزی از خانه ام می رود.
روزها با سرعت عجیبی میگذرد و او به زودی از من جدا میشود...
به خودم گفتم: کدام مهمتر است؟ نظم خانه یا اینکه فرزندم به خوبی از من یاد کند؟
کدام مهمتر است. خانه یا اخلاق و روحیه و حسن تربیت فرزندم؟
چون دانستم که او مهمان خانه من است.
این باعث شد اولویتم را تغییر دهم، بعد از این مهمترین چیز نزد من آرامش خاطر من و اوست...
شروع کردم به پیاده کردن نقشه ام، و طبعا مجموعه کمی از قوانین مهم را انتخاب کردم و خود را ملزم به اجرای آنها دانستم و مابقی چیزها را بدون هیچ قید و شرطی رها کردم.
از عصبی شدن و داد و فریاد زدن کم کردم و به آرامش رسیدم.
از وسواس هایم گذشتم و به خانه ای راضی شدم که مقداری بهم ریخته و نامنظم است و کمی شلختگی در آن به چشم می خورد.
اما، فرزندی را تحویل گرفتم که آرامش دارد و از من و خشم هایم نمی نالد و رابطه ای قوی و زیبا بین ما حاکم گشته است.
چون می دانم...
او مهمان زودگذر خانه من است.
کودک عزیزم امیدوارم مهمانی خانه من زیباترین مهمانی زندگیت باشد.
👏
پدر و مادر حرفهای
بچهی «باعرضه» بار میآورند
نه شاگرد اول.
برايشان مهم است بچه راحت بتواند زیپ کاپشنش را بالا بکشد
و بند کفشش را ببندد.
وقتی سر جلسهی امتحان، خودكارش ننوشت اشكش در نيايد و راهی پیدا کند.
ميوههايی كه مادر برايش میگذارد، توی كيفش نگندد.
وقتی معلمش یا ناظمش دنبال داوطلبی میگردند زير ميز قايم نشود.
غذا خوردنش كه تمام شد دل آدم بههم نخورد از ديدن ظرف غذايش.
وقتی تلويزيون نگاه میکند
انگشتش نيممتر توی حلقش فرو نرود.
پدر و مادر حرفهای يک جوری با بچهاش حرف میزند كه بچه، جواب دروغ نمیدهد.
اگر بچه ویرش گرفت در حمام آواز بخواند و صدايش را رها کند، پدرش توی ذوقش نمیزند که «چه خبرته!».
وقتی یک بچهی دیگر خواست توپش را به زور بگيرد او ندهد، بهش حالی كند با زور نمیتوانی، اما اگر دوست داری، باهات بازی میکنم.
وقتی چیزی به نظرش نامعقول آمد به هر که میخواهد باشد، اعتراض میکند.
اینها بچهی با عرضه بار میآورند
تا به خاطر نيم نمره امتحانی جلوی ميز معلم عجز و التماس نكند.
والدین گرامی اگه دوست دارید فرزندانی عالی داشته باشید که هیچ وقت به سمت اعتیاد، انواع بزهکاریهای اجتماعی و روابط نامشروع نرن، حتما به راهکارهای زیر عمل کنید.
1_همیشه فرزندت را با عنوان های محترمانه و عاطفی چون آقا، خانم و... صدا بزن
نرگس خانم، علی آقا، عزیز گلی مامان، فرشته کوچولوی من و...
2-حداقل روزی یکبار به فرزندت این جمله را بگو: عزیز دلم من به وجودت افتخار میکنم.
3-به فرزندت بیشتر از یک مهمان احترام بگذار و برای شخصیتش ارزش قائل باش.
4-به فرزندت اعتماد کن تا هر چه را تو دوست نداری هیچ گاه انجام ندهد.
5-قبل از همه چیز اختلافات خود را با همسرت در روشهای تربیتی رفع کن.
6-بیشتر برای فرزندت و حرف زدن با او وقت بگذار و کمتر از کودک زیر هفت سالت دور باش.
7-جلوی فرزندت رابطه ات با همسرت از همیشه بهتر باشد.
8-فرزندت را از صمیم قلب دوست بدار و این دوست داشتنت را همیشه ابراز کن.
9-از سه سالگی به بعد کم کم مسئولیت های فرزندت را به خودش واگذار کن.
10-سعی کن رابطه ی خود و خانواده ات را با خدا و دین مستحکمتر کنی. فرزندان دیندار و با عقیده کمتر مسیر زندگی را به سمت کارهای خلاف کج می کنند.
11-اشتباهات فرزندت را ببخش و به او فرصت بازگشت بده تا محرم اسرارش باشی (حتی گاهی فرصت اشتباه کردن و ریسک کردن به او بده)
12-هر روز با کودکت بازی کن. گاهی در میان بازی بلند بلند بخندید.
13-روزهای مشخصی را صرف پیاده روی با فرزندت کن.
14-برای فرزندت مصداق واقعی صداقت، امانت داری، کنترل خشم و وفای به عهد باش.
شاد و سربلند باشید!
بزرگترین اکتشاف برای من این بود که فهمیدم فرزندم یک مهمان است در خانه ام و روزی از خانه ام می رود.
روزها با سرعت عجیبی میگذرد و او به زودی از من جدا میشود...
به خودم گفتم: کدام مهمتر است؟ نظم خانه یا اینکه فرزندم به خوبی از من یاد کند؟
کدام مهمتر است. خانه یا اخلاق و روحیه و حسن تربیت فرزندم؟
چون دانستم که او مهمان خانه من است.
این باعث شد اولویتم را تغییر دهم، بعد از این مهمترین چیز نزد من آرامش خاطر من و اوست...
شروع کردم به پیاده کردن نقشه ام، و طبعا مجموعه کمی از قوانین مهم را انتخاب کردم و خود را ملزم به اجرای آنها دانستم و مابقی چیزها را بدون هیچ قید و شرطی رها کردم.
از عصبی شدن و داد و فریاد زدن کم کردم و به آرامش رسیدم.
از وسواس هایم گذشتم و به خانه ای راضی شدم که مقداری بهم ریخته و نامنظم است و کمی شلختگی در آن به چشم می خورد.
اما، فرزندی را تحویل گرفتم که آرامش دارد و از من و خشم هایم نمی نالد و رابطه ای قوی و زیبا بین ما حاکم گشته است.
چون می دانم...
او مهمان زودگذر خانه من است.
کودک عزیزم امیدوارم مهمانی خانه من زیباترین مهمانی زندگیت باشد.
👏
پدر و مادر حرفهای
بچهی «باعرضه» بار میآورند
نه شاگرد اول.
برايشان مهم است بچه راحت بتواند زیپ کاپشنش را بالا بکشد
و بند کفشش را ببندد.
وقتی سر جلسهی امتحان، خودكارش ننوشت اشكش در نيايد و راهی پیدا کند.
ميوههايی كه مادر برايش میگذارد، توی كيفش نگندد.
وقتی معلمش یا ناظمش دنبال داوطلبی میگردند زير ميز قايم نشود.
غذا خوردنش كه تمام شد دل آدم بههم نخورد از ديدن ظرف غذايش.
وقتی تلويزيون نگاه میکند
انگشتش نيممتر توی حلقش فرو نرود.
پدر و مادر حرفهای يک جوری با بچهاش حرف میزند كه بچه، جواب دروغ نمیدهد.
اگر بچه ویرش گرفت در حمام آواز بخواند و صدايش را رها کند، پدرش توی ذوقش نمیزند که «چه خبرته!».
وقتی یک بچهی دیگر خواست توپش را به زور بگيرد او ندهد، بهش حالی كند با زور نمیتوانی، اما اگر دوست داری، باهات بازی میکنم.
وقتی چیزی به نظرش نامعقول آمد به هر که میخواهد باشد، اعتراض میکند.
اینها بچهی با عرضه بار میآورند
تا به خاطر نيم نمره امتحانی جلوی ميز معلم عجز و التماس نكند.
والدین گرامی اگه دوست دارید فرزندانی عالی داشته باشید که هیچ وقت به سمت اعتیاد، انواع بزهکاریهای اجتماعی و روابط نامشروع نرن، حتما به راهکارهای زیر عمل کنید.
1_همیشه فرزندت را با عنوان های محترمانه و عاطفی چون آقا، خانم و... صدا بزن
نرگس خانم، علی آقا، عزیز گلی مامان، فرشته کوچولوی من و...
2-حداقل روزی یکبار به فرزندت این جمله را بگو: عزیز دلم من به وجودت افتخار میکنم.
3-به فرزندت بیشتر از یک مهمان احترام بگذار و برای شخصیتش ارزش قائل باش.
4-به فرزندت اعتماد کن تا هر چه را تو دوست نداری هیچ گاه انجام ندهد.
5-قبل از همه چیز اختلافات خود را با همسرت در روشهای تربیتی رفع کن.
6-بیشتر برای فرزندت و حرف زدن با او وقت بگذار و کمتر از کودک زیر هفت سالت دور باش.
7-جلوی فرزندت رابطه ات با همسرت از همیشه بهتر باشد.
8-فرزندت را از صمیم قلب دوست بدار و این دوست داشتنت را همیشه ابراز کن.
9-از سه سالگی به بعد کم کم مسئولیت های فرزندت را به خودش واگذار کن.
10-سعی کن رابطه ی خود و خانواده ات را با خدا و دین مستحکمتر کنی. فرزندان دیندار و با عقیده کمتر مسیر زندگی را به سمت کارهای خلاف کج می کنند.
11-اشتباهات فرزندت را ببخش و به او فرصت بازگشت بده تا محرم اسرارش باشی (حتی گاهی فرصت اشتباه کردن و ریسک کردن به او بده)
12-هر روز با کودکت بازی کن. گاهی در میان بازی بلند بلند بخندید.
13-روزهای مشخصی را صرف پیاده روی با فرزندت کن.
14-برای فرزندت مصداق واقعی صداقت، امانت داری، کنترل خشم و وفای به عهد باش.
شاد و سربلند باشید!
45. در کدام گزینه «نهاد» پنهان است؟
1 ـ میدید 2 ـ چرخیدند 3 ـ رفتی 4 ـ میرود
46. در جای خالی، کدام گزینه باید قرار گیرد؟
«شهرت و محبوبیت کیومرث صابری ابتدا با عنوان........... در صفحۀ سوم روزنامه.......... آغاز شد.»
1- گل آقا – ایران 2- دو کلمه حرف حساب – اطلاعات
3- چرند و پرند- همشهری 4- حرف اضافه – نسیم شمال
47. در کدام کلمه هر دو کلمه «جمع» محسوب نمی شود؟
1- مظاهر – شعرا 2- نکات - گوناگون 3- مسائل – اعمال 4- نوکاران- استحکامات
48. کدام کلمه با بقیه هم خانواده نیست؟
1- ناسخ 2- منسوخ 3 –سنخیت 4- نسخه
49. زمان کدام فعل نمی تواند هم حال و هم گذشته باشد؟
1- می دمید 2- می آفرید 3- می کشید 4- می پرید
50. کدام گزینه اضافۀ تشبیهی نیست؟
1- موج جمعیت 2- ملک وجود 3- رشتۀ دوستی 4- مردم چشم
51. معنی و مفهوم کدام گزینه نادرست است؟
1- گره از کار دیگران گشودن: مشکلات دیگران را حل کردن
2- سر به زیر داشتن: سر به پایین انداختن
3- در پوستین خلق افتادن: غیبت کردن
4- چهره گشودن: شاد شدن
52. بیت «به راستی که یکی از نوابغ ادب است/ میان شاعره ها تا کنون نظیرش نیست»از کیست و در ستایش از کیست؟
1- پروین اعتصامی – نیما یوشیج 2- پروین اعتصامی – محمد حسین شهریار
3- محمد حسین شهریار – پروین اعتصامی 4- محمد حسین شهریار – نیما یوشیج
53. در عبارت ( این قبالۀ فلان زمین است و فلان مال را فلان کس ضمین) کلماتی که زیرشان خط کشیده شده مربوط به کدام گزینه می باشد؟
1–قافیه 2 – جناس 3- سجع 4 –گزینه 2 و 3
54. رابطه گروه کلمات کدام گزینه با بقیه متفاوت است؟
1- بیزاری و تنفر 2- ناله و مویه 3- دل آزرده و ناراحت 4- علم و عمل
55. زمان کدام فعل با بقیه متفاوت است؟
1- پذیرفته اند 2- رفته بود 3- نداده است 4- نشان می دهد
56. درتعیین قالب شعری کدام گزینه دخالت ندارد؟
1- طرز قرار گرفتن قافیه ها 2- موضوع 3- تعداد ابیات 4- بیان شاعرانه
57. در کدام گزینه،شناسه –شخص – بن فعل نادرست گفته شده است؟
1- بدوند: «ند» – سوم شخص جمع-مضارع 2- خواهید آمد: «د»- دوم شخص جمع - مستقبل
3- می کوشم: «م» - اول شخص مفرد- مضارع 4- در یابید: «ید» – دوم شخص جمع – مضارع
58. در مصراع دوم بیت زیر کدام واژه یافت نمی شود؟
« برزگری پند به فرزند داد/ کای پسر این پیشه پس از من تو راست »
1- نشانه ی مفعول 2- حرف اضافه 3 – حرف ندا 4- حرف ربط
59. «ی» درکدام گزینه با بقیه متفاوت است؟
1- دلتنگی 2- شهرستانی 3- دستپاچگی 4- سختی
60. پدر شعر نو در ادب فارسی در کدام یک ازگزینه های زیر آمده است؟
1- سهراب سپهری 2- نیما یوشیج 3- رودکی 4- قیصر امین پور
61. در کدام گزینه «چه» به معنای خردی و کوچکی نمی باشد؟
1- باغچه 2- آنچه 3- صندوقچه4- طاقچه
1 ـ میدید 2 ـ چرخیدند 3 ـ رفتی 4 ـ میرود
46. در جای خالی، کدام گزینه باید قرار گیرد؟
«شهرت و محبوبیت کیومرث صابری ابتدا با عنوان........... در صفحۀ سوم روزنامه.......... آغاز شد.»
1- گل آقا – ایران 2- دو کلمه حرف حساب – اطلاعات
3- چرند و پرند- همشهری 4- حرف اضافه – نسیم شمال
47. در کدام کلمه هر دو کلمه «جمع» محسوب نمی شود؟
1- مظاهر – شعرا 2- نکات - گوناگون 3- مسائل – اعمال 4- نوکاران- استحکامات
48. کدام کلمه با بقیه هم خانواده نیست؟
1- ناسخ 2- منسوخ 3 –سنخیت 4- نسخه
49. زمان کدام فعل نمی تواند هم حال و هم گذشته باشد؟
1- می دمید 2- می آفرید 3- می کشید 4- می پرید
50. کدام گزینه اضافۀ تشبیهی نیست؟
1- موج جمعیت 2- ملک وجود 3- رشتۀ دوستی 4- مردم چشم
51. معنی و مفهوم کدام گزینه نادرست است؟
1- گره از کار دیگران گشودن: مشکلات دیگران را حل کردن
2- سر به زیر داشتن: سر به پایین انداختن
3- در پوستین خلق افتادن: غیبت کردن
4- چهره گشودن: شاد شدن
52. بیت «به راستی که یکی از نوابغ ادب است/ میان شاعره ها تا کنون نظیرش نیست»از کیست و در ستایش از کیست؟
1- پروین اعتصامی – نیما یوشیج 2- پروین اعتصامی – محمد حسین شهریار
3- محمد حسین شهریار – پروین اعتصامی 4- محمد حسین شهریار – نیما یوشیج
53. در عبارت ( این قبالۀ فلان زمین است و فلان مال را فلان کس ضمین) کلماتی که زیرشان خط کشیده شده مربوط به کدام گزینه می باشد؟
1–قافیه 2 – جناس 3- سجع 4 –گزینه 2 و 3
54. رابطه گروه کلمات کدام گزینه با بقیه متفاوت است؟
1- بیزاری و تنفر 2- ناله و مویه 3- دل آزرده و ناراحت 4- علم و عمل
55. زمان کدام فعل با بقیه متفاوت است؟
1- پذیرفته اند 2- رفته بود 3- نداده است 4- نشان می دهد
56. درتعیین قالب شعری کدام گزینه دخالت ندارد؟
1- طرز قرار گرفتن قافیه ها 2- موضوع 3- تعداد ابیات 4- بیان شاعرانه
57. در کدام گزینه،شناسه –شخص – بن فعل نادرست گفته شده است؟
1- بدوند: «ند» – سوم شخص جمع-مضارع 2- خواهید آمد: «د»- دوم شخص جمع - مستقبل
3- می کوشم: «م» - اول شخص مفرد- مضارع 4- در یابید: «ید» – دوم شخص جمع – مضارع
58. در مصراع دوم بیت زیر کدام واژه یافت نمی شود؟
« برزگری پند به فرزند داد/ کای پسر این پیشه پس از من تو راست »
1- نشانه ی مفعول 2- حرف اضافه 3 – حرف ندا 4- حرف ربط
59. «ی» درکدام گزینه با بقیه متفاوت است؟
1- دلتنگی 2- شهرستانی 3- دستپاچگی 4- سختی
60. پدر شعر نو در ادب فارسی در کدام یک ازگزینه های زیر آمده است؟
1- سهراب سپهری 2- نیما یوشیج 3- رودکی 4- قیصر امین پور
61. در کدام گزینه «چه» به معنای خردی و کوچکی نمی باشد؟
1- باغچه 2- آنچه 3- صندوقچه4- طاقچه
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
چگونه بتوانیم به راحتی انشا بنویسیم.
انشا به معنی ایجاد کردن، ابداع و خلق کردن است و نیز به معنی نظم دادن به فکر و ذهن
تمرین خوب فکر کردن، خوب نگریستن، خلق واژه های نو و به تصویر درآوردن اثری است که بر گرفته از توانایی های ذهنی، آرزوها، اعتقادات و دیدنی هاست.
هدفهای آموزش
بتوانیم آنچه را که در اندیشه داریم به زبانی رسا و شیوا به دیگران انتقال دهیم.
بتوانیم قوّۂ تخیل و استدلال را پرورش دهیم و استعدادهای خود را کشف و هدایت نماییم.
بتوانیم دنیا را ازدریچه ای نو حس کنیم و درک بهتری از زندگی داشته باشیم.
چگونه بنویسیم؟
انشا چیزی جز بازی با کلمات نیست ولوازم آن نیز کلمه و واژه هایی است که باید دراختیار داشته باشیم.
این نکته بسیار ضروری است که چگونه گنجینه کلمات خود را بالا ببریم وچگونه واژه هایی نو بیآفرینیم؟
افزایش دامنه لغات
در روش نخست، باید پیرامون مطلب خواسته شده (انشا) واژه هایی که به ذهن ما می رسد را بنویسیم. و سپس برای آنها معادل هایی بیاوریم (مترادف، متضاد، هم خانواده صفت، تشبیه، تعبیر، و...)و به این طریق دایرۂ واژگان خود را بالا ببریم.
با دراختیارداشتن این واژههای کلیدی که پایه انشای ما را می سازند. انشای خود را می نویسیم.
روایت قصه
این روش برای موضوعات کوتاه مانند (سکه، بیسکویت، کفش ...) با ساخت داستانهایی که معمولا با خلاقیت هایی ذهنی خود می توانیم انجام دهیم و یا با توجه به داستانهایی که از قبل ساخته شده اند با تغییر ساختار داستان و شخصیتهای های موجود در آن، پایان آنرا تغییر دهیم و به دلخواه خود در آوریم.
تخیل
اکثر نوشته های ما بدین گونه اند. وقتی جسمی با ما سخن می گوید درواقع ما از تشخیص و پدیدۂ انسان نمایی بهره میگیریم و از آرزوها و اعتقادات آن پدیده سخن به میان میآوریم، از قوّۂ تخیل استفاده نموده ایم.
وصف کردن
توصیف یا شرح دادن آنچه را که میبینیم و در واقع گاهی آن را بازسازی مینماییم مانند (خاطر نویسی، گزارش، داستان، نامه نگاری ..) از دیگر روش های نوشتن است.
توصیف ها دو گونه اند:
الف) توصیف ساده: آنچه را که می بینیم به همان شکل شرح دهیم.
ب) توصیف پیچیده: از عناصر زیبایی سخن بهره می گیریم (تشبیه، تشخیص، مبالغه ...)
در توصیف از حس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی و از تجربیات گذشته خود باید به خوبی استفاده نماییم.
معمایی
آنچه که باعث زیبا ترشدن انشا می شود، ابهامات و پیچیدگی هایی است که درمتن انشا به کارمی بریم و شنونده را به فکر وا میداریم تا به آنچه که می گوییم، بیندیشد وتوان قضاوت عجولانه نداشته باشد.
اینگونه نوشتن برای مطالب علمی بسیار مناسب است و ما در ابتدا از مواردی که دامنه آن وسیع و کلی است استفاده نموده و کم کم به موارد جزیی تر که مشخصه موضوع ماست می پردازیم و در آخر قضاوت را به شنونده می سپاریم تا حدس بزند که درست اندیشیده است یا نه.
ادبی
فرق ادبیات با زبان دراین است که ادبیات دلنشین تر و زیباتر از زبان است چون در ادبیات علاوه بر عناصر زیبایی سخن از آیات و روایات، اشعار و ضرب المثل ها، جملات قصار و اشعار و... جهت شیوایی و رسا بودن مطلب بهره میگیریم.
کلاس انشا بهتر است چگونه باشد؟
دبیران محترم نباید به دادن یک موضوع اکتفا کنند و دانش آموز را رها نمایند تا آنچه که زود به مخـّیله اش می رسد بنویسد. آگاهی دادن و خط دادن در این شرایط، مهم و حساس می باشد.
زنگ انشا نباید زنگ تفریح باشد و دانش آموز با نوشتن چند سطر خود را اشباه کند و بی اعتنا درکلاس بنشیند. بلکه باید در طول زنگ چندین بار، با الهام گرفتن از انشای دیگران نوشته خود را از نو بازسازی کند.
نکات مهم
انشای دانش آموزان باید با موضوع تناسب داشته باشد و به حاشیه نرود.
باید سطح کلاس را در نظر بگیریم و سنگین تر از فهم دانش آموزان ننویسیم.
مانند یک روان شناس باشیم و ببینیم از چه نوع سبک نوشتاری خوششان می آید (پلیسی، ترسناک...)
برای کلاس بنویسیم که اکثریت دانش آموزان هستند و به قدر فهم آنان باید نوشت.
سعی شود علمی محض ننویسیم زیرا ادبیات بیشتر تخیّل و غیر واقعی است.
از مقالاتی که بعضاً خودمان درکی از آن نداریم رو نویسی نکنیم.
استفاده از کلمات کمتراستفاده شده، مطلب ما را زیباتر می نماید و گنجینه کلمات ما را بالا می برد.
استفاده از علائم نگارشی جهت بهتر خواندن ضروری است.
با دیدن موضوع زود شروع به نوشتن نکنیم. زیرا 90% از دانش آموزان کلاس به همان چیز میاندیشند.
چه رو نویسی کنیم و چه از خود بنویسیم به مطالعه و کمک دیگران نیاز داریم.
حد اقل و حداکثر 30% از مطالب انشا باید از ما و یا کمک از دیگران نوشته شود.
ابتدا آنچه را که خود می دانیم بنویسیم و سپس از دیگران بخواهیم که آنرا بخوانند و نظر بدهند.
انشا به معنی ایجاد کردن، ابداع و خلق کردن است و نیز به معنی نظم دادن به فکر و ذهن
تمرین خوب فکر کردن، خوب نگریستن، خلق واژه های نو و به تصویر درآوردن اثری است که بر گرفته از توانایی های ذهنی، آرزوها، اعتقادات و دیدنی هاست.
هدفهای آموزش
بتوانیم آنچه را که در اندیشه داریم به زبانی رسا و شیوا به دیگران انتقال دهیم.
بتوانیم قوّۂ تخیل و استدلال را پرورش دهیم و استعدادهای خود را کشف و هدایت نماییم.
بتوانیم دنیا را ازدریچه ای نو حس کنیم و درک بهتری از زندگی داشته باشیم.
چگونه بنویسیم؟
انشا چیزی جز بازی با کلمات نیست ولوازم آن نیز کلمه و واژه هایی است که باید دراختیار داشته باشیم.
این نکته بسیار ضروری است که چگونه گنجینه کلمات خود را بالا ببریم وچگونه واژه هایی نو بیآفرینیم؟
افزایش دامنه لغات
در روش نخست، باید پیرامون مطلب خواسته شده (انشا) واژه هایی که به ذهن ما می رسد را بنویسیم. و سپس برای آنها معادل هایی بیاوریم (مترادف، متضاد، هم خانواده صفت، تشبیه، تعبیر، و...)و به این طریق دایرۂ واژگان خود را بالا ببریم.
با دراختیارداشتن این واژههای کلیدی که پایه انشای ما را می سازند. انشای خود را می نویسیم.
روایت قصه
این روش برای موضوعات کوتاه مانند (سکه، بیسکویت، کفش ...) با ساخت داستانهایی که معمولا با خلاقیت هایی ذهنی خود می توانیم انجام دهیم و یا با توجه به داستانهایی که از قبل ساخته شده اند با تغییر ساختار داستان و شخصیتهای های موجود در آن، پایان آنرا تغییر دهیم و به دلخواه خود در آوریم.
تخیل
اکثر نوشته های ما بدین گونه اند. وقتی جسمی با ما سخن می گوید درواقع ما از تشخیص و پدیدۂ انسان نمایی بهره میگیریم و از آرزوها و اعتقادات آن پدیده سخن به میان میآوریم، از قوّۂ تخیل استفاده نموده ایم.
وصف کردن
توصیف یا شرح دادن آنچه را که میبینیم و در واقع گاهی آن را بازسازی مینماییم مانند (خاطر نویسی، گزارش، داستان، نامه نگاری ..) از دیگر روش های نوشتن است.
توصیف ها دو گونه اند:
الف) توصیف ساده: آنچه را که می بینیم به همان شکل شرح دهیم.
ب) توصیف پیچیده: از عناصر زیبایی سخن بهره می گیریم (تشبیه، تشخیص، مبالغه ...)
در توصیف از حس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی و از تجربیات گذشته خود باید به خوبی استفاده نماییم.
معمایی
آنچه که باعث زیبا ترشدن انشا می شود، ابهامات و پیچیدگی هایی است که درمتن انشا به کارمی بریم و شنونده را به فکر وا میداریم تا به آنچه که می گوییم، بیندیشد وتوان قضاوت عجولانه نداشته باشد.
اینگونه نوشتن برای مطالب علمی بسیار مناسب است و ما در ابتدا از مواردی که دامنه آن وسیع و کلی است استفاده نموده و کم کم به موارد جزیی تر که مشخصه موضوع ماست می پردازیم و در آخر قضاوت را به شنونده می سپاریم تا حدس بزند که درست اندیشیده است یا نه.
ادبی
فرق ادبیات با زبان دراین است که ادبیات دلنشین تر و زیباتر از زبان است چون در ادبیات علاوه بر عناصر زیبایی سخن از آیات و روایات، اشعار و ضرب المثل ها، جملات قصار و اشعار و... جهت شیوایی و رسا بودن مطلب بهره میگیریم.
کلاس انشا بهتر است چگونه باشد؟
دبیران محترم نباید به دادن یک موضوع اکتفا کنند و دانش آموز را رها نمایند تا آنچه که زود به مخـّیله اش می رسد بنویسد. آگاهی دادن و خط دادن در این شرایط، مهم و حساس می باشد.
زنگ انشا نباید زنگ تفریح باشد و دانش آموز با نوشتن چند سطر خود را اشباه کند و بی اعتنا درکلاس بنشیند. بلکه باید در طول زنگ چندین بار، با الهام گرفتن از انشای دیگران نوشته خود را از نو بازسازی کند.
نکات مهم
انشای دانش آموزان باید با موضوع تناسب داشته باشد و به حاشیه نرود.
باید سطح کلاس را در نظر بگیریم و سنگین تر از فهم دانش آموزان ننویسیم.
مانند یک روان شناس باشیم و ببینیم از چه نوع سبک نوشتاری خوششان می آید (پلیسی، ترسناک...)
برای کلاس بنویسیم که اکثریت دانش آموزان هستند و به قدر فهم آنان باید نوشت.
سعی شود علمی محض ننویسیم زیرا ادبیات بیشتر تخیّل و غیر واقعی است.
از مقالاتی که بعضاً خودمان درکی از آن نداریم رو نویسی نکنیم.
استفاده از کلمات کمتراستفاده شده، مطلب ما را زیباتر می نماید و گنجینه کلمات ما را بالا می برد.
استفاده از علائم نگارشی جهت بهتر خواندن ضروری است.
با دیدن موضوع زود شروع به نوشتن نکنیم. زیرا 90% از دانش آموزان کلاس به همان چیز میاندیشند.
چه رو نویسی کنیم و چه از خود بنویسیم به مطالعه و کمک دیگران نیاز داریم.
حد اقل و حداکثر 30% از مطالب انشا باید از ما و یا کمک از دیگران نوشته شود.
ابتدا آنچه را که خود می دانیم بنویسیم و سپس از دیگران بخواهیم که آنرا بخوانند و نظر بدهند.
چند نکته دیگر
1.هیچ نویسندۂ بزرگی یک شبه نویسنده نشده است. سه ویژگی مهم یک نویسنده موفق عبارتند از علاقه و تعهد شخصی به نوشتن، نظم، و پشتکار.
2.زمانی که تصمیم گرفتید بنویسید، شروع کنید. وقت زیادی برای آماده شدن هدر ندهید. تا زمانی که پیش نویس اولیه آماده نشده، نمی توانید نوشته خود را بهبود ببخشید.
3.برای بهبود مهارتهای خود، نوشته هایتان را به چند نفر که بازخوردهای صادقانه ای به شما می دهند نشان دهید و از نظر آنها استفاده کنید.
4.منابع مختلفی برای نوشتن استفاده کنید و تا جایی که می توانید مقاله بخوانید.
5.خود را در موضوع غرق کنید و بعد شروع به نوشتن کنید. اگر ذهنتان قفل شد، ناراحت نشوید. کار دیگری انجام دهید (بیرون بروید، بخوابید، موسیقی گوش کنید) و بعد از مدتی برگردید سر کارتان.
6.سبکهای مختلف نوشتن را بشناسید (با خواندن مقاله های مختلف) و نوع مقاله ای را که بهتر می توانید بنویسید شناسایی کنید.
7.مخاطب مقاله خود را شناسایی کنید و در خور شأن آنها بنویسید. راهنمای نویسندگان در هر نشریهای به شما کمک می کند تا بدانید برای چه کسی مطلب می نویسید.
8.هدف مقاله خود را مشخص کنید. از اول بدانید چرا می نویسید.
9.اولین منتقد نوشته های خود باشید و تا جایی که می توانید اشکالات نوشته را از نظر محتوا و شکل پیدا کنید. البته طوری نشود که از نوشتن پشیمان شوید. پس منصف باشید!
10. زمان خاصی را برای نوشتن مقاله های خود اختصاص دهید و به جدول زمانی خود پایبند باشید.
11.مکان خاصی را برای نوشتن مقاله های خود اختصاص دهید تا در ناخودآگاه خود ارتباطی بین آن مکان و نوشتن برقرار شود. بعد از مدتی، شرطی می شوید و هر وقت به آن محل بروید کلمات به شما امان نمی دهند. (رختخواب را پیشنهاد نمی کنم، چون یا خوابتان می برد یا اینکه کاملاً بی خواب می شوید)
12.با نحوه ارسال مقاله به نشریات آشنا شوید. هیچ کس بهتر از شما نمی تواند ارسال مقاله و گرفتن پذیرش را دنبال کند.
13.یک دوره نگارش و ویرایش مقالههای علمی بگذرانید.
14.مقالهای بنویسید که برای خواننده مطلب آموزنده و تازهای داشته باشد. خود را جای خواننده بگذارید و بسنجید که آیا تمایل دارید نوشته خود را بخوانید؟
15.گاهی اوقات موضوع خوب است و مقاله هم قوی است، ولی زمان آن گذشته است. اگر چنین مقاله ای در دست دارید بدانید که نشریات تمایلی به چاپ آن ندارند.
16. نشریه ای را انتخاب کنید که مرتبط با موضوع مقاله شما باشد. بسیاری از نشریات در یک یا چند مورد محدود مقاله می پذیرند.
17.هر جا شروع به نوشتن می کنید یک فرهنگ لغت برای چک کردن کاربرد لغات دم دست داشته باشید.
18. در خبرنامه ها عضو شوید تا نکات مهمی دربارۂ نوشتن مقالههای علمی دریافت کنید.
19.بپرسید و بپرسید. اگر سؤالی دارید از کارشناسان بپرسید تا شما را راهنمایی کنند.
20.یک دفترچه یادداشت تهیه کنید و نام آنرا
جمله های زیبا بگذارید. جمله قشنگی را که در هر متنی می خوانید، در آن دفترچه یادداشت کنید.
1.هیچ نویسندۂ بزرگی یک شبه نویسنده نشده است. سه ویژگی مهم یک نویسنده موفق عبارتند از علاقه و تعهد شخصی به نوشتن، نظم، و پشتکار.
2.زمانی که تصمیم گرفتید بنویسید، شروع کنید. وقت زیادی برای آماده شدن هدر ندهید. تا زمانی که پیش نویس اولیه آماده نشده، نمی توانید نوشته خود را بهبود ببخشید.
3.برای بهبود مهارتهای خود، نوشته هایتان را به چند نفر که بازخوردهای صادقانه ای به شما می دهند نشان دهید و از نظر آنها استفاده کنید.
4.منابع مختلفی برای نوشتن استفاده کنید و تا جایی که می توانید مقاله بخوانید.
5.خود را در موضوع غرق کنید و بعد شروع به نوشتن کنید. اگر ذهنتان قفل شد، ناراحت نشوید. کار دیگری انجام دهید (بیرون بروید، بخوابید، موسیقی گوش کنید) و بعد از مدتی برگردید سر کارتان.
6.سبکهای مختلف نوشتن را بشناسید (با خواندن مقاله های مختلف) و نوع مقاله ای را که بهتر می توانید بنویسید شناسایی کنید.
7.مخاطب مقاله خود را شناسایی کنید و در خور شأن آنها بنویسید. راهنمای نویسندگان در هر نشریهای به شما کمک می کند تا بدانید برای چه کسی مطلب می نویسید.
8.هدف مقاله خود را مشخص کنید. از اول بدانید چرا می نویسید.
9.اولین منتقد نوشته های خود باشید و تا جایی که می توانید اشکالات نوشته را از نظر محتوا و شکل پیدا کنید. البته طوری نشود که از نوشتن پشیمان شوید. پس منصف باشید!
10. زمان خاصی را برای نوشتن مقاله های خود اختصاص دهید و به جدول زمانی خود پایبند باشید.
11.مکان خاصی را برای نوشتن مقاله های خود اختصاص دهید تا در ناخودآگاه خود ارتباطی بین آن مکان و نوشتن برقرار شود. بعد از مدتی، شرطی می شوید و هر وقت به آن محل بروید کلمات به شما امان نمی دهند. (رختخواب را پیشنهاد نمی کنم، چون یا خوابتان می برد یا اینکه کاملاً بی خواب می شوید)
12.با نحوه ارسال مقاله به نشریات آشنا شوید. هیچ کس بهتر از شما نمی تواند ارسال مقاله و گرفتن پذیرش را دنبال کند.
13.یک دوره نگارش و ویرایش مقالههای علمی بگذرانید.
14.مقالهای بنویسید که برای خواننده مطلب آموزنده و تازهای داشته باشد. خود را جای خواننده بگذارید و بسنجید که آیا تمایل دارید نوشته خود را بخوانید؟
15.گاهی اوقات موضوع خوب است و مقاله هم قوی است، ولی زمان آن گذشته است. اگر چنین مقاله ای در دست دارید بدانید که نشریات تمایلی به چاپ آن ندارند.
16. نشریه ای را انتخاب کنید که مرتبط با موضوع مقاله شما باشد. بسیاری از نشریات در یک یا چند مورد محدود مقاله می پذیرند.
17.هر جا شروع به نوشتن می کنید یک فرهنگ لغت برای چک کردن کاربرد لغات دم دست داشته باشید.
18. در خبرنامه ها عضو شوید تا نکات مهمی دربارۂ نوشتن مقالههای علمی دریافت کنید.
19.بپرسید و بپرسید. اگر سؤالی دارید از کارشناسان بپرسید تا شما را راهنمایی کنند.
20.یک دفترچه یادداشت تهیه کنید و نام آنرا
جمله های زیبا بگذارید. جمله قشنگی را که در هر متنی می خوانید، در آن دفترچه یادداشت کنید.
مفعول، کسی یا چیزی است که فعل بر آن واقع شدهاست.
یا گروه اسمی است که پس از آن نشانه را باشد یا بتوانیم این نشانه را به آن بیفزاییم.
برای نمونه:
پرنده پرواز را دوست دارد.
علی کتاب را برداشت.
توجه:
برای تشخیص مفعول"چه کس را "یا "چه چیزی را " قبل از فعل جمله میآوریم به جوابی که همراه با را بیایید، مفعول می گوییم. چنانچه جوابی نداشته باشد جمله مفعول ندارد.
مثال: علی کتاب را آورد.
چه چیزی را آورد؟ کتاب را
نهاد: "علی"
مفعول :"کتاب "
فعل:" آورد "
خوب جهان را ببین ← چه چیز را ببین؟ ← جهان را ← جهان = مفعول
مادر برای فرزندش قصّه می گوید.
مفعول: قصّه
مفعول به چهار شکل ممکن است در جمله بیاید: کتاب در مثال های زیر مفعول است.
1. بدون نشانه:
علی کتاب خرید.
2. با (ی):
علی کتابی خرید.
3.با (را):
علی کتاب را خرید.
4. با (ی- را):
علی کتابی را خرید.
یا گروه اسمی است که پس از آن نشانه را باشد یا بتوانیم این نشانه را به آن بیفزاییم.
برای نمونه:
پرنده پرواز را دوست دارد.
علی کتاب را برداشت.
توجه:
برای تشخیص مفعول"چه کس را "یا "چه چیزی را " قبل از فعل جمله میآوریم به جوابی که همراه با را بیایید، مفعول می گوییم. چنانچه جوابی نداشته باشد جمله مفعول ندارد.
مثال: علی کتاب را آورد.
چه چیزی را آورد؟ کتاب را
نهاد: "علی"
مفعول :"کتاب "
فعل:" آورد "
خوب جهان را ببین ← چه چیز را ببین؟ ← جهان را ← جهان = مفعول
مادر برای فرزندش قصّه می گوید.
مفعول: قصّه
مفعول به چهار شکل ممکن است در جمله بیاید: کتاب در مثال های زیر مفعول است.
1. بدون نشانه:
علی کتاب خرید.
2. با (ی):
علی کتابی خرید.
3.با (را):
علی کتاب را خرید.
4. با (ی- را):
علی کتابی را خرید.
ای روی نکوی تو سردفتر دیوان ها
وی طلعت روی تو زینت ده عنوان ها
رعد و برق شب طنین خنده اش
سیل و طوفان نعره توفنده اش
پیش از این ها خاطرم دلگیر بود
از خدا در ذهنم این تصویر بود
نمونه سوال امتحانی املا و انشا هشتم نوبت اول
اگر در تماشای یکی از پرهای طاووس دقت کنی لحظه ای به سرخی گل و لحظه ای به زردی زر ناب جلوه می کند. جوانه عزیز به سرزمین ما خوش آمدی. سال هاست که در این جا جوانه ای سر از خاک بیرون نیاورده است.
میهن شکوهمند ما، خاستگاه بخردان و روشن
رایان و کشور مردان گرد، یلان پردل و پهلوانانی نامدار، سرزمینی است که ما بدان می نازیم و سر از همگنان برمی افرازیم. تو از آن آزاداندیشانی هستی که پایدار و نستوه، استوار چون کوه می کوشند آن گروه از ایرانیان را که از خویش بیگانه شده اند، به خویشتن بازآورند.
تویی که بر فرّ و فروغ ایران خواهی افزود و چشم جهانیان را به خیرگی خواهی کشاند و تیرگی ناخویشتن شناسی و ازخود بیگانگی را خواهی زدود.
بخوان و بجوی و بپوی و ایران خود را بشناس و پروردگار خود را سپاس بگزار به پاس آنکه تو را فرزند ایران برگزید.
چه تصوری از آینده خود دارید؟ حتماً به زندگی شیرین و موفقی می اندیشید که نصیب شما می شود.
حدّ من نیست ثنایت گفتن
گوهرِ شکرِ عطایت سُفتن
وی طلعت روی تو زینت ده عنوان ها
رعد و برق شب طنین خنده اش
سیل و طوفان نعره توفنده اش
پیش از این ها خاطرم دلگیر بود
از خدا در ذهنم این تصویر بود
نمونه سوال امتحانی املا و انشا هشتم نوبت اول
اگر در تماشای یکی از پرهای طاووس دقت کنی لحظه ای به سرخی گل و لحظه ای به زردی زر ناب جلوه می کند. جوانه عزیز به سرزمین ما خوش آمدی. سال هاست که در این جا جوانه ای سر از خاک بیرون نیاورده است.
میهن شکوهمند ما، خاستگاه بخردان و روشن
رایان و کشور مردان گرد، یلان پردل و پهلوانانی نامدار، سرزمینی است که ما بدان می نازیم و سر از همگنان برمی افرازیم. تو از آن آزاداندیشانی هستی که پایدار و نستوه، استوار چون کوه می کوشند آن گروه از ایرانیان را که از خویش بیگانه شده اند، به خویشتن بازآورند.
تویی که بر فرّ و فروغ ایران خواهی افزود و چشم جهانیان را به خیرگی خواهی کشاند و تیرگی ناخویشتن شناسی و ازخود بیگانگی را خواهی زدود.
بخوان و بجوی و بپوی و ایران خود را بشناس و پروردگار خود را سپاس بگزار به پاس آنکه تو را فرزند ایران برگزید.
چه تصوری از آینده خود دارید؟ حتماً به زندگی شیرین و موفقی می اندیشید که نصیب شما می شود.
حدّ من نیست ثنایت گفتن
گوهرِ شکرِ عطایت سُفتن
فعل، کلمه ای است که بر انجام دادن کاری یا روی دادن حالتی یا ایجاد ارتباطی در یکی از زمان ها(گذشته، حال،آینده)دلالت میکند.
یا ناگذر است یا گذرا
فعل های ناگذر دو جزیی هستند؛ یعنی معنی آنها با نهاد کامل میشود.
مانند: رفت، نشست، آمد، ایستاد، جهید، پرید، برخاست، بارید، دوید، رقصید، خندید، گریست.
آمد، به تنهایی یک جمله است.(نهاد آن محذوف است)
فعل های گذرا:
اگر فعل به غیر از نهاد به یک یا چند جزء دیگر برای بیان مفهوم نیاز داشته باشد؛ فعل گذرا است. (گذرا از نهاد می گذرد)
اگر فعل به جز نهاد به یک جزء دیگر نیاز داشته باشد؛ جمله های سه جزیی به وجود میآید و فعل گذرا است.
انواع فعل های سه جزیی:
1. گذرا به مفعول
اگر فعل به غیر از نهاد به جزیی نیاز داشته باشد که یا (را) داشته باشد یا بتواند (را) بگیرد.
فعل هایی که مفعول میگیرند:
خورد، پوشید، نوشت، نگاه داشت، برید، درید، چید.
راه به دست آوردن مفعول:
چه چیزی را یا چه کسی را + فعل
اگر سؤال درست باشد، آنچه که در جواب می آید مفعول است.
اگر فعل جمع باشد با چه چیزهایی را؟ یا چه کسانی را؟ می پرسیم.
مفعول بعضی از فعل ها بدون (را) راحت تر است.
مثل: دارد -> مدرسه حیاط دارد.
ترتیب اجزای جمله:
نهاد + مفعول + فعل
2. گذرا به مسند:
فعل های: است، شد، بود، گشت و گردید، ربطی یا اسنادی هستند.
نکته: زمانی این فعل ها اسنادی هستند که هیچ معنی خاصی نداشته باشند و تنها کارشان ارتباط بین مسند و نهاد باشد.
مسند، کلمه ای هست که به وسیله فعل اسنادی به نهاد(مسندالیه) نسبت داده میشود.
گاهی مسند را به روش زیر میتوان یافت:
چه جور + فعل اسنادی = مسند
من حالم خوب است. چه جور است؟ خوب
است و بود، اگر به معنی وجود داشتن یا قرار داشتن بدهند دیگر اسنادی نیستند.
مثل: یکی بود، یکی نبود.
گشت و گردید، در معنی دور زد، سیاحت کرد، چرخید، جستجو کرد، اگر باشد، اسنادی نیست.
گاهی آمد، می تواند اسنادی باشد.
پزشکان از معالجه او عاجز آمدند. (شدند)
3. گذرا به متمم(در دوره دوم می خوانید)
علاقه به شعر، رمز لطافت طبع است.
شعر: متمم
فعل دو وجهی:
فعل، یا گذرا است یا ناگذر؛ فعل دو وجهی در جمله وجود ندارد.
این فعل ها در خارج از جمله میتواند، گذرا یا ناگذر(دو وجهی) باشد.
شکست، ریخت، پخت، گسست و ...
شیشه شکست. ناگذر
گربه شیشه را شکست. گذرا
یا ناگذر است یا گذرا
فعل های ناگذر دو جزیی هستند؛ یعنی معنی آنها با نهاد کامل میشود.
مانند: رفت، نشست، آمد، ایستاد، جهید، پرید، برخاست، بارید، دوید، رقصید، خندید، گریست.
آمد، به تنهایی یک جمله است.(نهاد آن محذوف است)
فعل های گذرا:
اگر فعل به غیر از نهاد به یک یا چند جزء دیگر برای بیان مفهوم نیاز داشته باشد؛ فعل گذرا است. (گذرا از نهاد می گذرد)
اگر فعل به جز نهاد به یک جزء دیگر نیاز داشته باشد؛ جمله های سه جزیی به وجود میآید و فعل گذرا است.
انواع فعل های سه جزیی:
1. گذرا به مفعول
اگر فعل به غیر از نهاد به جزیی نیاز داشته باشد که یا (را) داشته باشد یا بتواند (را) بگیرد.
فعل هایی که مفعول میگیرند:
خورد، پوشید، نوشت، نگاه داشت، برید، درید، چید.
راه به دست آوردن مفعول:
چه چیزی را یا چه کسی را + فعل
اگر سؤال درست باشد، آنچه که در جواب می آید مفعول است.
اگر فعل جمع باشد با چه چیزهایی را؟ یا چه کسانی را؟ می پرسیم.
مفعول بعضی از فعل ها بدون (را) راحت تر است.
مثل: دارد -> مدرسه حیاط دارد.
ترتیب اجزای جمله:
نهاد + مفعول + فعل
2. گذرا به مسند:
فعل های: است، شد، بود، گشت و گردید، ربطی یا اسنادی هستند.
نکته: زمانی این فعل ها اسنادی هستند که هیچ معنی خاصی نداشته باشند و تنها کارشان ارتباط بین مسند و نهاد باشد.
مسند، کلمه ای هست که به وسیله فعل اسنادی به نهاد(مسندالیه) نسبت داده میشود.
گاهی مسند را به روش زیر میتوان یافت:
چه جور + فعل اسنادی = مسند
من حالم خوب است. چه جور است؟ خوب
است و بود، اگر به معنی وجود داشتن یا قرار داشتن بدهند دیگر اسنادی نیستند.
مثل: یکی بود، یکی نبود.
گشت و گردید، در معنی دور زد، سیاحت کرد، چرخید، جستجو کرد، اگر باشد، اسنادی نیست.
گاهی آمد، می تواند اسنادی باشد.
پزشکان از معالجه او عاجز آمدند. (شدند)
3. گذرا به متمم(در دوره دوم می خوانید)
علاقه به شعر، رمز لطافت طبع است.
شعر: متمم
فعل دو وجهی:
فعل، یا گذرا است یا ناگذر؛ فعل دو وجهی در جمله وجود ندارد.
این فعل ها در خارج از جمله میتواند، گذرا یا ناگذر(دو وجهی) باشد.
شکست، ریخت، پخت، گسست و ...
شیشه شکست. ناگذر
گربه شیشه را شکست. گذرا
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
قافیه:
به کلمه هایی که آهنگ یکسان دارند، حرف یا حرف های پایانی شان مشترک باشند و در آخر مصراع یا بیت ها می آیند؛ قافیه میگویند.
کلمه های قافیه
حروف مشترک در کلمه های قافیه باید در انتهای کلمه ها باشد.برای مثال (بار و باد)قافیه نمیشود.
حروف مشترک در قافیه می تواند یکی یا بیشتر باشد.
مانند:
(صحرا _دریا)←یک حرف مشترک
(دست _بست)←دو حرف مشترک
(کاشت و داشت)←سه حرف مشترک
نکته:
کلمه هایی مانند «رشد با زرد» اگرچه حرف آخرشان مثل هم است ولی نمی توانند قافیه باشند .زیرا در کلمه های قافیه علاوه بر حروف مشترک ،آخرین صدا و حرکت نیز باید مشترک باشد.
به کلمه هایی که آهنگ یکسان دارند، حرف یا حرف های پایانی شان مشترک باشند و در آخر مصراع یا بیت ها می آیند؛ قافیه میگویند.
کلمه های قافیه
حروف مشترک در کلمه های قافیه باید در انتهای کلمه ها باشد.برای مثال (بار و باد)قافیه نمیشود.
حروف مشترک در قافیه می تواند یکی یا بیشتر باشد.
مانند:
(صحرا _دریا)←یک حرف مشترک
(دست _بست)←دو حرف مشترک
(کاشت و داشت)←سه حرف مشترک
نکته:
کلمه هایی مانند «رشد با زرد» اگرچه حرف آخرشان مثل هم است ولی نمی توانند قافیه باشند .زیرا در کلمه های قافیه علاوه بر حروف مشترک ،آخرین صدا و حرکت نیز باید مشترک باشد.
دانستنیهای جالب در باره زبان فارسی:
- زبان فارسی در ٢٩ كشور جهان صحبت میشود که در ردیف ششم بعد از زبان اسپانيايى و پيش از زبان آلمانى(از نگاه شمار كشورهایی که در آنها فارسی صحبت میکنند) ردهبندى شده است.
-زبان فارسی زبان دوم كلاسيک جهان پس از زبان يونانى شناخته شده است كه همه ويژگیهاى يک زبان كلاسيک را داراست؛ زبانهاى لاتين و سانسكريت در رديفهاى سوم و چهارم آمده اند!
-زبان فارسى از نظر شمار و تنوع متل (ضرب المثل) در ميان سه زبان اول جهان جاى دارد.
-زبان فارسی از نظر دامنه و تنوع واژه ها يكى از پرمايه ترين و بزرگترين زبانهاى جهان است.در كمتر زبانى فرهنگ لغاتى چون دهخدا در ١٨ جلد و يا فرهنگ معين در ۶ جلد ديده میشود.
-زبان فارسى توانايى ساختن ۲۲۵ ميليون واژه را دارد كه در ميان زبانهاى گيتى بى مانند است.
-زبان فارسی سیزدهمین زبان پرکاربرد در محتوای وب است.
-زبان فارسى يک سده از لاتين و دوازده سده از انگليسى جلوتر است.
-از ۱۰ شاعر برتر جهان ۵ تن از آنها فارسى زبان هستند.
قدر زبان فارسی را با درست فارسی صحبت كردن بدانيم و آنرا گرامی بداريم و برای آگاهی از جایگاه و اهمیت آن اطلاع رسانی کنیم.
دانستنیهای جالب در باره زبان فارسی:
- زبان فارسی در ٢٩ كشور جهان صحبت میشود که در ردیف ششم بعد از زبان اسپانيايى و پيش از زبان آلمانى(از نگاه شمار كشورهایی که در آنها فارسی صحبت میکنند) ردهبندى شده است.
-زبان فارسی زبان دوم كلاسيک جهان پس از زبان يونانى شناخته شده است كه همه ويژگیهاى يک زبان كلاسيک را داراست؛ زبانهاى لاتين و سانسكريت در رديفهاى سوم و چهارم آمده اند!
-زبان فارسى از نظر شمار و تنوع متل (ضرب المثل) در ميان سه زبان اول جهان جاى دارد.
-زبان فارسی از نظر دامنه و تنوع واژه ها يكى از پرمايه ترين و بزرگترين زبانهاى جهان است.در كمتر زبانى فرهنگ لغاتى چون دهخدا در ١٨ جلد و يا فرهنگ معين در ۶ جلد ديده میشود.
-زبان فارسى توانايى ساختن ۲۲۵ ميليون واژه را دارد كه در ميان زبانهاى گيتى بى مانند است.
-زبان فارسی سیزدهمین زبان پرکاربرد در محتوای وب است.
-زبان فارسى يک سده از لاتين و دوازده سده از انگليسى جلوتر است.
-از ۱۰ شاعر برتر جهان ۵ تن از آنها فارسى زبان هستند.
قدر زبان فارسی را با درست فارسی صحبت كردن بدانيم و آنرا گرامی بداريم و برای آگاهی از جایگاه و اهمیت آن اطلاع رسانی کنیم.
قابل توجه دانش آموزان عزیز
کسانیکه دوست دارند در مسابقۀ تصویرخوانی شرکت کنند نمونه های تصویر و روش نگارش و فرم امتیاز بندی در کانال است.
تصویرخوانی را جستجو کنید.
کسانیکه دوست دارند در مسابقۀ تصویرخوانی شرکت کنند نمونه های تصویر و روش نگارش و فرم امتیاز بندی در کانال است.
تصویرخوانی را جستجو کنید.