فارسی.pdf
508.1 KB
جزوه کامل آرایه ها و نکات ادبی فارسی برای تمام پایه های هفتم و هشتم و نهم
@zangeadabiat
@zangeadabiat
تفاوت های کنایه و ضرب المثل:
1- کنایه اغلب شکل مصدری دارد یعنی قابل تبدیل شدن به جمله است.
مثال «موی دماغ کسی شدن» می توان گفت: موی دماغ من شده است.
به عبارتی کنایات، افعال گروهی هستند که در جایگاه گزارۂ جمله قرار می گیرند و نهاد می خواهند. مثال: «دست از پا خطا کردن» که در جملۀ کامل به همراه نهاد می آید: علی هنگام رانندگی، دست از پا خطا میکند. در حالی که اغلب مثل ها خود جملۀ کامل هستند.
2- کنایه ها اغلب جنبۀ پند و اندرزی ندارند ولی مثل ها اغلب دارای نصیحت و پند هستند چرا که حاوی نکات اخلاقی هستند.
3- مثل ها ریشه، سرگذشت و داستان و قصّۀ تاریخی در پیشینۀ خود دارند ولی کنایه ها ندارند.
4- از کنایه ها مفهوم دور آن مورد نظر است ولی در مثل ها اغلب مستقیم به معنی آن اشاره می شود.
5- ممکن است در ساخت مثل، یکی از واژه های اصلی، کنایه باشد اما هیچ گاه کنایه به طور مستقیم مثل به شمار نمی آید.
6- اغلب مثل ها موسیقی درونی و بیرونی، رسایی دارند اما کنایات فاقد آن هستند.
1- کنایه اغلب شکل مصدری دارد یعنی قابل تبدیل شدن به جمله است.
مثال «موی دماغ کسی شدن» می توان گفت: موی دماغ من شده است.
به عبارتی کنایات، افعال گروهی هستند که در جایگاه گزارۂ جمله قرار می گیرند و نهاد می خواهند. مثال: «دست از پا خطا کردن» که در جملۀ کامل به همراه نهاد می آید: علی هنگام رانندگی، دست از پا خطا میکند. در حالی که اغلب مثل ها خود جملۀ کامل هستند.
2- کنایه ها اغلب جنبۀ پند و اندرزی ندارند ولی مثل ها اغلب دارای نصیحت و پند هستند چرا که حاوی نکات اخلاقی هستند.
3- مثل ها ریشه، سرگذشت و داستان و قصّۀ تاریخی در پیشینۀ خود دارند ولی کنایه ها ندارند.
4- از کنایه ها مفهوم دور آن مورد نظر است ولی در مثل ها اغلب مستقیم به معنی آن اشاره می شود.
5- ممکن است در ساخت مثل، یکی از واژه های اصلی، کنایه باشد اما هیچ گاه کنایه به طور مستقیم مثل به شمار نمی آید.
6- اغلب مثل ها موسیقی درونی و بیرونی، رسایی دارند اما کنایات فاقد آن هستند.
آرایه مراعات نظير ( تناسب-شبکۀ معنایی)👇
اگر گوينده در كلام خويش مجموعه ای از كلمات را بياورد كه به نوعی با هم تناسب و ارتباط داشته باشند، آن را مراعات نظير گويند .
نكته: تناسب ميان كلمات می تواند از نظر جنس، نوع، مكان، زمان، همراهی و ... باشد.
نكته : بيشترين كاربرد مراعات نظير در شعر است اما گاهی در نثر هم ديده میشود.
مثال: رود شاخ گل در بر نيلوفر
برقصد به صد ناز گلنارها
(شاخ، گل، نيلوفر و گلنار ــــ مراعات نظير)
نكته: آرايه های مراعات نظير ممكن است بين دو كلمه يا بيشتر اتفاق بيفتد.
اگر گوينده در كلام خويش مجموعه ای از كلمات را بياورد كه به نوعی با هم تناسب و ارتباط داشته باشند، آن را مراعات نظير گويند .
نكته: تناسب ميان كلمات می تواند از نظر جنس، نوع، مكان، زمان، همراهی و ... باشد.
نكته : بيشترين كاربرد مراعات نظير در شعر است اما گاهی در نثر هم ديده میشود.
مثال: رود شاخ گل در بر نيلوفر
برقصد به صد ناز گلنارها
(شاخ، گل، نيلوفر و گلنار ــــ مراعات نظير)
نكته: آرايه های مراعات نظير ممكن است بين دو كلمه يا بيشتر اتفاق بيفتد.
چگونه بتوانیم به راحتی انشا بنویسیم.
انشا به معنی ایجاد کردن، ابداع و خلق کردن است و نیز به معنی نظم دادن به فکر و ذهن
تمرین خوب فکر کردن، خوب نگریستن، خلق واژه های نو و به تصویر درآوردن اثری است که بر گرفته از توانایی های ذهنی، آرزوها، اعتقادات و دیدنی هاست.
هدفهای آموزش
بتوانیم آنچه را که در اندیشه داریم به زبانی رسا و شیوا به دیگران انتقال دهیم.
بتوانیم قوّۂ تخیل و استدلال را پرورش دهیم و استعدادهای خود را کشف و هدایت نماییم.
بتوانیم دنیا را ازدریچه ای نو حس کنیم و درک بهتری از زندگی داشته باشیم.
چگونه بنویسیم؟
انشا چیزی جز بازی با کلمات نیست ولوازم آن نیز کلمه و واژه هایی است که باید دراختیار داشته باشیم.
این نکته بسیار ضروری است که
چگونه گنجینۀ کلمات خود را بالا ببریم؟
چگونه واژه هایی نو بیآفرینیم؟
افزایش دامنه لغات
در روش نخست، باید پیرامون مطلب خواسته شده (انشا) واژه هایی که به ذهن ما می رسد را بنویسیم و سپس برای آنها معادل هایی بیاوریم (مترادف، متضاد، هم خانواده صفت، تشبیه، تعبیر، و...)و به این طریق دایرۂ واژگان خود را بالا ببریم.
با دراختیارداشتن این واژههای کلیدی که پایه انشای ما را می سازند. انشای خود را می نویسیم.
روایت قصه
این روش برای موضوعات کوتاه مانند (سکه، بیسکویت، کفش ...) با ساخت داستانهایی که معمولا با خلاقیت هایی ذهنی خود می توانیم انجام دهیم و یا با توجه به داستانهایی که از قبل ساخته شده اند با تغییر ساختار داستان و شخصیتهای های موجود در آن، پایان آنرا تغییر دهیم و به دلخواه خود در آوریم.
تخیّل
اکثر نوشته های ما بدین گونه اند. وقتی جسمی با ما سخن می گوید درواقع ما از تشخیص و پدیدۂ انسان نمایی بهره میگیریم و از آرزوها و اعتقادات آن پدیده سخن به میان میآوریم، از قوّۂ تخیل استفاده نموده ایم.
وصف کردن
توصیف یا شرح دادن آنچه را که میبینیم و در واقع گاهی آن را بازسازی مینماییم مانند (خاطر نویسی، گزارش، داستان، نامه نگاری ..) از دیگر روش های نوشتن است.
توصیف ها دو گونه اند:
الف) توصیف ساده: آنچه را که می بینیم به همان شکل شرح دهیم.
ب) توصیف پیچیده: از عناصر زیبایی سخن بهره می گیریم (تشبیه، تشخیص، مبالغه ...)
در توصیف از حس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی و از تجربیات گذشته خود باید به خوبی استفاده نماییم.
معمایی
آنچه که باعث زیباتر شدن انشا می شود، ابهامات و پیچیدگی هایی است که درمتن انشا به کارمی بریم و شنونده را به فکر وا میداریم تا به آنچه که می گوییم، بیندیشد وتوان قضاوت عجولانه نداشته باشد.
اینگونه نوشتن برای مطالب علمی بسیار مناسب است و ما در ابتدا از مواردی که دامنه آن وسیع و کلی است استفاده نموده و کم کم به موارد جزیی تر که مشخصه موضوع ماست می پردازیم و در آخر قضاوت را به شنونده می سپاریم تا حدس بزند که درست اندیشیده است یا نه.
ادبی
فرق ادبیات با زبان دراین است که ادبیات دلنشین تر و زیباتر از زبان است چون در ادبیات علاوه بر عناصر زیبایی سخن از آیات و روایات، اشعار و ضرب المثل ها، جملات قصار و اشعار و... جهت شیوایی و رسا بودن مطلب بهره میگیریم.
کلاس انشا بهتر است چگونه باشد؟
دبیران محترم نباید به دادن یک موضوع اکتفا کنند و دانش آموز را رها نمایند تا آنچه که زود به مخـّیله اش می رسد بنویسد. آگاهی دادن و خط دادن در این شرایط، مهم و حساس می باشد.
زنگ انشا نباید زنگ تفریح باشد و دانش آموز با نوشتن چند سطر خود را اشباه کند و بی اعتنا درکلاس بنشیند. بلکه باید در طول زنگ چندین بار، با الهام گرفتن از انشای دیگران نوشته خود را از نو بازسازی کند.
نکات مهم
انشای دانش آموزان باید با موضوع تناسب داشته باشد و به حاشیه نرود.
باید سطح کلاس را در نظر بگیریم و سنگین تر از فهم دانش آموزان ننویسیم.
مانند یک روان شناس باشیم و ببینیم از چه نوع سبک نوشتاری خوششان می آید (پلیسی، ترسناک...)
برای کلاس بنویسیم که اکثریت دانش آموزان هستند و به قدر فهم آنان باید نوشت.
سعی شود علمی محض ننویسیم زیرا ادبیات بیشتر تخیّل و غیر واقعی است.
از مقالاتی که بعضاً خودمان درکی از آن نداریم رو نویسی نکنیم.
استفاده از کلمات کمتراستفاده شده، مطلب ما را زیباتر می نماید و گنجینه کلمات ما را بالا می برد.
استفاده از علائم نگارشی جهت بهتر خواندن ضروری است.
با دیدن موضوع زود شروع به نوشتن نکنیم. زیرا 90% از دانش آموزان کلاس به همان چیز میاندیشند.
چه رو نویسی کنیم و چه از خود بنویسیم به مطالعه و کمک دیگران نیاز داریم.
حداقل و حداکثر 30% از مطالب انشا باید از ما و یا کمک از دیگران نوشته شود.
ابتدا آنچه را که خود می دانیم بنویسیم و سپس از دیگران بخواهیم که آنرا بخوانند و نظر بدهند.
انشا به معنی ایجاد کردن، ابداع و خلق کردن است و نیز به معنی نظم دادن به فکر و ذهن
تمرین خوب فکر کردن، خوب نگریستن، خلق واژه های نو و به تصویر درآوردن اثری است که بر گرفته از توانایی های ذهنی، آرزوها، اعتقادات و دیدنی هاست.
هدفهای آموزش
بتوانیم آنچه را که در اندیشه داریم به زبانی رسا و شیوا به دیگران انتقال دهیم.
بتوانیم قوّۂ تخیل و استدلال را پرورش دهیم و استعدادهای خود را کشف و هدایت نماییم.
بتوانیم دنیا را ازدریچه ای نو حس کنیم و درک بهتری از زندگی داشته باشیم.
چگونه بنویسیم؟
انشا چیزی جز بازی با کلمات نیست ولوازم آن نیز کلمه و واژه هایی است که باید دراختیار داشته باشیم.
این نکته بسیار ضروری است که
چگونه گنجینۀ کلمات خود را بالا ببریم؟
چگونه واژه هایی نو بیآفرینیم؟
افزایش دامنه لغات
در روش نخست، باید پیرامون مطلب خواسته شده (انشا) واژه هایی که به ذهن ما می رسد را بنویسیم و سپس برای آنها معادل هایی بیاوریم (مترادف، متضاد، هم خانواده صفت، تشبیه، تعبیر، و...)و به این طریق دایرۂ واژگان خود را بالا ببریم.
با دراختیارداشتن این واژههای کلیدی که پایه انشای ما را می سازند. انشای خود را می نویسیم.
روایت قصه
این روش برای موضوعات کوتاه مانند (سکه، بیسکویت، کفش ...) با ساخت داستانهایی که معمولا با خلاقیت هایی ذهنی خود می توانیم انجام دهیم و یا با توجه به داستانهایی که از قبل ساخته شده اند با تغییر ساختار داستان و شخصیتهای های موجود در آن، پایان آنرا تغییر دهیم و به دلخواه خود در آوریم.
تخیّل
اکثر نوشته های ما بدین گونه اند. وقتی جسمی با ما سخن می گوید درواقع ما از تشخیص و پدیدۂ انسان نمایی بهره میگیریم و از آرزوها و اعتقادات آن پدیده سخن به میان میآوریم، از قوّۂ تخیل استفاده نموده ایم.
وصف کردن
توصیف یا شرح دادن آنچه را که میبینیم و در واقع گاهی آن را بازسازی مینماییم مانند (خاطر نویسی، گزارش، داستان، نامه نگاری ..) از دیگر روش های نوشتن است.
توصیف ها دو گونه اند:
الف) توصیف ساده: آنچه را که می بینیم به همان شکل شرح دهیم.
ب) توصیف پیچیده: از عناصر زیبایی سخن بهره می گیریم (تشبیه، تشخیص، مبالغه ...)
در توصیف از حس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی و از تجربیات گذشته خود باید به خوبی استفاده نماییم.
معمایی
آنچه که باعث زیباتر شدن انشا می شود، ابهامات و پیچیدگی هایی است که درمتن انشا به کارمی بریم و شنونده را به فکر وا میداریم تا به آنچه که می گوییم، بیندیشد وتوان قضاوت عجولانه نداشته باشد.
اینگونه نوشتن برای مطالب علمی بسیار مناسب است و ما در ابتدا از مواردی که دامنه آن وسیع و کلی است استفاده نموده و کم کم به موارد جزیی تر که مشخصه موضوع ماست می پردازیم و در آخر قضاوت را به شنونده می سپاریم تا حدس بزند که درست اندیشیده است یا نه.
ادبی
فرق ادبیات با زبان دراین است که ادبیات دلنشین تر و زیباتر از زبان است چون در ادبیات علاوه بر عناصر زیبایی سخن از آیات و روایات، اشعار و ضرب المثل ها، جملات قصار و اشعار و... جهت شیوایی و رسا بودن مطلب بهره میگیریم.
کلاس انشا بهتر است چگونه باشد؟
دبیران محترم نباید به دادن یک موضوع اکتفا کنند و دانش آموز را رها نمایند تا آنچه که زود به مخـّیله اش می رسد بنویسد. آگاهی دادن و خط دادن در این شرایط، مهم و حساس می باشد.
زنگ انشا نباید زنگ تفریح باشد و دانش آموز با نوشتن چند سطر خود را اشباه کند و بی اعتنا درکلاس بنشیند. بلکه باید در طول زنگ چندین بار، با الهام گرفتن از انشای دیگران نوشته خود را از نو بازسازی کند.
نکات مهم
انشای دانش آموزان باید با موضوع تناسب داشته باشد و به حاشیه نرود.
باید سطح کلاس را در نظر بگیریم و سنگین تر از فهم دانش آموزان ننویسیم.
مانند یک روان شناس باشیم و ببینیم از چه نوع سبک نوشتاری خوششان می آید (پلیسی، ترسناک...)
برای کلاس بنویسیم که اکثریت دانش آموزان هستند و به قدر فهم آنان باید نوشت.
سعی شود علمی محض ننویسیم زیرا ادبیات بیشتر تخیّل و غیر واقعی است.
از مقالاتی که بعضاً خودمان درکی از آن نداریم رو نویسی نکنیم.
استفاده از کلمات کمتراستفاده شده، مطلب ما را زیباتر می نماید و گنجینه کلمات ما را بالا می برد.
استفاده از علائم نگارشی جهت بهتر خواندن ضروری است.
با دیدن موضوع زود شروع به نوشتن نکنیم. زیرا 90% از دانش آموزان کلاس به همان چیز میاندیشند.
چه رو نویسی کنیم و چه از خود بنویسیم به مطالعه و کمک دیگران نیاز داریم.
حداقل و حداکثر 30% از مطالب انشا باید از ما و یا کمک از دیگران نوشته شود.
ابتدا آنچه را که خود می دانیم بنویسیم و سپس از دیگران بخواهیم که آنرا بخوانند و نظر بدهند.
Forwarded from ادبیات فارسی هفتم
قابل توجه دانش آموزان عزیز
کسانیکه دوست دارند در مسابقۀ تصویرخوانی شرکت کنند نمونه های تصویر و روش نگارش و فرم امتیاز بندی در کانال است.
تصویرخوانی را جستجو کنید.
کسانیکه دوست دارند در مسابقۀ تصویرخوانی شرکت کنند نمونه های تصویر و روش نگارش و فرم امتیاز بندی در کانال است.
تصویرخوانی را جستجو کنید.
انشای یك پسر 10 ساله گله داری ازشهرستان لامرد استان فارس.
كه برنده جایزه بهترین انشا
درسطح كشوری و استان فارس شد...
معلّمی از دانش آموزانش خواست
"فواید گاو " را بنویسند..
نوشتهای که در زیر میخوانید
تمام و کمال انشای آن دانش آموز است:
با سلام خدمت معلم عزیزم
و عرض تشکّر از
زحمات بی دریغ اولیا و مربیان مدرسه
که در تربیت ما بسیار زحمت میکشند و
اگر آنها نبودند، معلوم نبود ما اکنون کجا بودیم،
اکنون قلم به دست میگیرم و انشای خود را آغاز میکنم...
البته واضح و مبرهن است که اگر به اطراف خود بنگریم، در مییابیم که گاو بودن فواید زیادی دارد..
من مقداری در این مورد فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که مهمترین فایدهی گاو بودن این است که دیگر آدم نیست، بلکه گاو است.
هرچند که نتیجه گیری باید در آخر انشا باشد..
بیایید یک لحظه فکر کنیم که ما گاویم، ببینیم چقدر گاو بودن فایده دارد. مثلا در مورد همین ازدواج، وقتی گاوی که پـدر خانواده است میخواهد دخترش را شوهر دهد، نگران جهیزیهاش نیست..
نگران نیست که بین فامیل و همسایه آبرو دارند...
مجبور نیست، به خاطر این که پول جهاز دخترش را تهیه نماید، برای صاحبش زمین اضافه شخم بزند، یا بدتر از آن پاچه خواری کند...
هیچ گاوی نگران کرایه خانهاش نیست.
گاوها آنقدر عاقلند که میدانند بهترین سالهای عمرشان را نباید پشت کنکور بگذرانند...
گاوها حیوانات مفیدی هستند و انگل جامعه نیستند...
شما تاکنون یک گاو معتاد دیدهاید؟
گاوی دیدهاید که سر کوچه بایستد و
مزاحم ناموس مردم شود؟
آخر گاوها خودشان خواهر و مادر دارند
تا کنون شما گاو بیکار دیدهاید؟
آیا دیدهاید گاوی زیراب گاو دیگری را
پیش صاحبش بزند؟
تاکنون دیدهاید گاوی غیبت گاو دیگری را بکند؟
آیا تا کنون دیده اید گاوی زنش را کتک بزند؟
یا گاو مادهای شوهر خواهرش را به رخ شوهرش بکشد؟
و مثلا بگوید از آقای فلانی یاد بگیر،
آخر تو هم گاوی؟!
هیچ گاوی غمباد نمیگیرد.
هیچ گاوی رشوه نمیگیرد.
هیچ گاوی اختلاس نمیکند.
هیچ گاوی آبروی دیگری را نمیریزد.
هیچ گاوی خیانت نمیکند.
هیچ گاوی دل گاو دیگر را نمیشکند.
هیچ گاوی دروغ نمیگوید...
هیچ گاوی آنقدر علف نمیخورد که از فرط پُرخوری تا صبح خوابش نبرد، در حالی که گاو طویله کناریشان از گرسنگی شیر نداشته باشد
تا به گوسالهاش شیر بدهد...
هیچ گاوی گاو دیگر را نمیکُشد، هیچ گاوی...
گاو خیلی فایدهها دارد.
پوشاکما از گاو است.
خوراکمان از گاو، شیر و پنیر و کره و خامه ...
ولی با همۀ منافع ياد شده هیچ گاوی نگفت:
من ...
بلکه گفت:
مـــــــــاااااااااااااا
اگر بخواهم هنوز هم و در مورد فواید گاو بودن بگویم، دیگر زنگ انشا میخورد و نوبت بقیه نمیشود که انشایشان را بخوانند،
امّـا
به نظر من مهمترین فایده گاو بودن این است که دیگر آدم نيست.
كه برنده جایزه بهترین انشا
درسطح كشوری و استان فارس شد...
معلّمی از دانش آموزانش خواست
"فواید گاو " را بنویسند..
نوشتهای که در زیر میخوانید
تمام و کمال انشای آن دانش آموز است:
با سلام خدمت معلم عزیزم
و عرض تشکّر از
زحمات بی دریغ اولیا و مربیان مدرسه
که در تربیت ما بسیار زحمت میکشند و
اگر آنها نبودند، معلوم نبود ما اکنون کجا بودیم،
اکنون قلم به دست میگیرم و انشای خود را آغاز میکنم...
البته واضح و مبرهن است که اگر به اطراف خود بنگریم، در مییابیم که گاو بودن فواید زیادی دارد..
من مقداری در این مورد فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که مهمترین فایدهی گاو بودن این است که دیگر آدم نیست، بلکه گاو است.
هرچند که نتیجه گیری باید در آخر انشا باشد..
بیایید یک لحظه فکر کنیم که ما گاویم، ببینیم چقدر گاو بودن فایده دارد. مثلا در مورد همین ازدواج، وقتی گاوی که پـدر خانواده است میخواهد دخترش را شوهر دهد، نگران جهیزیهاش نیست..
نگران نیست که بین فامیل و همسایه آبرو دارند...
مجبور نیست، به خاطر این که پول جهاز دخترش را تهیه نماید، برای صاحبش زمین اضافه شخم بزند، یا بدتر از آن پاچه خواری کند...
هیچ گاوی نگران کرایه خانهاش نیست.
گاوها آنقدر عاقلند که میدانند بهترین سالهای عمرشان را نباید پشت کنکور بگذرانند...
گاوها حیوانات مفیدی هستند و انگل جامعه نیستند...
شما تاکنون یک گاو معتاد دیدهاید؟
گاوی دیدهاید که سر کوچه بایستد و
مزاحم ناموس مردم شود؟
آخر گاوها خودشان خواهر و مادر دارند
تا کنون شما گاو بیکار دیدهاید؟
آیا دیدهاید گاوی زیراب گاو دیگری را
پیش صاحبش بزند؟
تاکنون دیدهاید گاوی غیبت گاو دیگری را بکند؟
آیا تا کنون دیده اید گاوی زنش را کتک بزند؟
یا گاو مادهای شوهر خواهرش را به رخ شوهرش بکشد؟
و مثلا بگوید از آقای فلانی یاد بگیر،
آخر تو هم گاوی؟!
هیچ گاوی غمباد نمیگیرد.
هیچ گاوی رشوه نمیگیرد.
هیچ گاوی اختلاس نمیکند.
هیچ گاوی آبروی دیگری را نمیریزد.
هیچ گاوی خیانت نمیکند.
هیچ گاوی دل گاو دیگر را نمیشکند.
هیچ گاوی دروغ نمیگوید...
هیچ گاوی آنقدر علف نمیخورد که از فرط پُرخوری تا صبح خوابش نبرد، در حالی که گاو طویله کناریشان از گرسنگی شیر نداشته باشد
تا به گوسالهاش شیر بدهد...
هیچ گاوی گاو دیگر را نمیکُشد، هیچ گاوی...
گاو خیلی فایدهها دارد.
پوشاکما از گاو است.
خوراکمان از گاو، شیر و پنیر و کره و خامه ...
ولی با همۀ منافع ياد شده هیچ گاوی نگفت:
من ...
بلکه گفت:
مـــــــــاااااااااااااا
اگر بخواهم هنوز هم و در مورد فواید گاو بودن بگویم، دیگر زنگ انشا میخورد و نوبت بقیه نمیشود که انشایشان را بخوانند،
امّـا
به نظر من مهمترین فایده گاو بودن این است که دیگر آدم نيست.
❤1
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
محمدجعفر خیاطی
عجیب ترین معلم دنیا بود، امتحاناتش عجیب تر...
امتحاناتی که هر هفته میگرفت و هر کسی باید برگۀ خودش را تصحیح میکرد...
آن هم نه در کلاس، در خانه...
دور از چشم همه
اولین باری که برگۀ امتحان خودم را تصحیح کردم سه غلط داشتم...
نمیدانم ترس بود یا عذاب وجدان، هر چه بود نگذاشت اشتباهاتم را نادیده بگیرم و به خودم بیست بدهم...
فردای آن روز در کلاس وقتی همۀ بچهها برگههایشان را تحویل دادند فهمیدم همه بیست شدهاند به جز من...
به جز من که از خودم غلط گرفته بودم...
من نمیخواستم اشتباهاتم را نادیده بگیرم و خودم را فریب بدهم...
بعدازهرامتحان آنقدر تمرین کردم تا در امتحان بعدی نمره بهتری بگیرم مدتها گذشت ونوبت امتحان اصلی رسید امتحان که تموم شد معلم برگه ها را جمع کرد ودر کیفش گذاشت چهرۂ همکلاسی هایم دیدنی بود آنها فکر میکردند این امتحان را هم مثل همۀ امتحانات دیگر خودشان تصیح میکنند اما این بار فرق داشت...
اینبار قرار بود حقیقت مشخص شود...
فردای آن روز وقتی معلم نمره ها را خواند فقط من بیست شدم....
چون بر خلاف دیگران از خودم غلط میگرفتم از اشتباهاتم چشم پوشی نمیکردم وخودم را فریب نمیدادم...
زندگی پر از امتحان است خیلی از ما انسانها آنقدر اشتباهاتمان رانادیده میگیریم تا خودمان را فریب دهیم تا خودمان را بالاتر از چیزی که هستیم نشان دهیم اما یک روز برگه امتحان دست معلم میافتد...
آنروز چهره مان دیدنیست...
آن روز حقیقت مشخص میشود و نمره واقعی را میگیریم تا میتوانی غلطهای خودت رابگیر قبل از اینکه غلطت رابگیرند.
عجیب ترین معلم دنیا بود، امتحاناتش عجیب تر...
امتحاناتی که هر هفته میگرفت و هر کسی باید برگۀ خودش را تصحیح میکرد...
آن هم نه در کلاس، در خانه...
دور از چشم همه
اولین باری که برگۀ امتحان خودم را تصحیح کردم سه غلط داشتم...
نمیدانم ترس بود یا عذاب وجدان، هر چه بود نگذاشت اشتباهاتم را نادیده بگیرم و به خودم بیست بدهم...
فردای آن روز در کلاس وقتی همۀ بچهها برگههایشان را تحویل دادند فهمیدم همه بیست شدهاند به جز من...
به جز من که از خودم غلط گرفته بودم...
من نمیخواستم اشتباهاتم را نادیده بگیرم و خودم را فریب بدهم...
بعدازهرامتحان آنقدر تمرین کردم تا در امتحان بعدی نمره بهتری بگیرم مدتها گذشت ونوبت امتحان اصلی رسید امتحان که تموم شد معلم برگه ها را جمع کرد ودر کیفش گذاشت چهرۂ همکلاسی هایم دیدنی بود آنها فکر میکردند این امتحان را هم مثل همۀ امتحانات دیگر خودشان تصیح میکنند اما این بار فرق داشت...
اینبار قرار بود حقیقت مشخص شود...
فردای آن روز وقتی معلم نمره ها را خواند فقط من بیست شدم....
چون بر خلاف دیگران از خودم غلط میگرفتم از اشتباهاتم چشم پوشی نمیکردم وخودم را فریب نمیدادم...
زندگی پر از امتحان است خیلی از ما انسانها آنقدر اشتباهاتمان رانادیده میگیریم تا خودمان را فریب دهیم تا خودمان را بالاتر از چیزی که هستیم نشان دهیم اما یک روز برگه امتحان دست معلم میافتد...
آنروز چهره مان دیدنیست...
آن روز حقیقت مشخص میشود و نمره واقعی را میگیریم تا میتوانی غلطهای خودت رابگیر قبل از اینکه غلطت رابگیرند.
راهکارهای حفظ مطالب:
روش یادگیری شما چیست؟ شنیداری، دیداری یا تجربی؟
اگر با شنیدن یاد میگیرید، بهترین روش برای شما شنیدن مطالب است. اگر یادگیری دیداری دارید باید چیزی را ببینید تا آن را یاد بگیرید و اگر یادگیری تجربی دارید از اتفاقات و تجربیات خود بیشتر یاد میگیرید یا مثلا باید کاری فیزیکی انجام دهید. بیشتر افراد از ترکیبی از دو گروه استفاده میکنند.
قدم اول: آمادهسازی
قبل از حفظ مطالب چای سبز بنوشید
برای بهینهکردن فرایند یادگیری اول باید محیط خود را بهدقت انتخاب کنید. بیشتر افراد محیطی را میپسندند که کمتر حواسشان را پرت کند. ولی خیلیها هم در مکانهای عمومی مطالب را بهتر یاد میگیرند. اول بهترین محیط را برای خود پیدا کنید. بعد شروع کنید.
قدم دوم: آنچه را که قصد حفظ کردنش را دارید، ضبط کنید
این روش برای حفظ سریع مطالب کلاسی مفید است. هر چه را یاد گرفتهاید، بلند بگویید و صدای خود را ضبط کنید. بعد به آن گوش بدهید. اگر باید سخنرانی کنید، اول مطالب موردنظر را بلند بخوانید. آن را ضبط کنید و به صدای خود گوش دهید. این روش برای کسانی که یادگیری شنیداری دارند خیلی مفید است. این روش برای دیگران هم مفید است زیرا برای مطالبی که یاد میگیرید، زمینه بهتری ایجاد میکنید. این کمک میکند تا اطلاعات را سریعتر یاد بگیرید.
قدم سوم: همه چیز را بنویسید
قبل از حفظ مطالب همه چیز را بنویسید
سومین گام برای بهتر بهخاطر آوردن و حفظ سریع مطالب این است که اطلاعاتی را که میخواهید حفظ کنید، بنویسید. قبل از اینکه تلاش کنید همهچیز را از حفظ بگویید، دوباره و دوباره مطالب را بنویسید. این به شما کمک میکند تا بیشتر با مطلب موردنظر آشنا شوید. اگر این کار را همزمان با گوش دادن به صدای خود انجام دهید، مطالب بیشتری را بهخاطر میسپارید. این روش برای کسانی که تجربی یاد میگیرند، از همه مفیدتر است.
قدم چهارم: یادداشتهای خود را طبقهبندی کنید
حالا که از همه مطالب یادداشت برداری کردهاید، آنها را به گروههای مختلف تقسیم کنید.
این روش برای کسانی که یادگیری بینایی دارند عالی است؛ مخصوصا اگر از رنگهای مختلف برای موضوعات مختلف استفاده کنید. این کار به شما کمک میکند، مطالب را تجزیه کنید. بعد میتوانید اطلاعاتی را که در ذهن خود ذخیره کردهاید هم طبقهبندی کنید.
قدم پنجم: تکرار را جایگزین حفظ کردن انباشته کنید
هر خط از متن را چند بار تکرار کنید و بعد تلاش کنید آن را بدون نگاه به یادداشتها بهخاطر بیاورید. با حفظ کردن هر بخش از متن اطلاعات تازه را به آن اضافه کنید. این کار اجازه نمیدهد، چیزی را از حافظه کوتاه مدت خود محو کنید. آنقدر این کار را تکرار کنید تا آن بخش را حفظ کنید. تا وقتی که بتوانید آن بخش را کامل بهخاطر بیاورید. تا وقتی که آن بخش را کامل حفظ نکردهاید، به سراغ بخش بعدی نروید. این یادگیری بینایی است. ولی اگر بلندبلند میخوانید یادگیری شنوایی هم خواهید داشت
قدم ششم: مطلب را از حفظ بنویسید
حالا که میتوانید تمام بخش را بهخاطر بیاورید، همهچیز را از حفظ بنویسید. این باعث میشود با تجربهکردن همه چیز، آن را بهتر یاد بگیرید.
قدم هفتم:
آنرا به کسی یا به خودتان یاد دهید
میتوانید در مورد مطالب به کسی که روبه رویتان نشسته توضیح دهید. یا اگر پیدا نکردید، میتوانید جلوی آینه حرف بزنید. همهچیز را با زبان خودتان توضیح دهید. گاهی اوقات نیاز دارید، چیزی را حفظ کنید که بعدا در مورد آن سخنرانی کنید. در این صورت، اول جلوی شخص دیگری سخنرانی کنید تا ببینید ارائه دادن مطالب به مخاطبان خود چه حسی خواهد داشت
روش من این است که برای دیگران امتحان طراحی کنم. سعی میکنم سؤالاتی را در مورد مطلب پیشبینی کنم. این سؤالات میتوانند چهارگزینهای، وصل کردن بخشهای جمله و غیره باشند. در این صورت، اطلاعات را به شکل سؤال امتحانی درمیآورید
تا ببینید بقیه چطور سؤالات شما را پاسخ میدهند. همه اینها یادگیری تجربی هستند. چون در این روش، اطلاعات آموخته را تمرین و از آن استفاده میکنید
قدم هشتم: مدام به صدای ضبطشده خود گوش دهید
میتوانید وقتی به کاری مشغولید به صدای ضبطشده خود گوش دهید. به این صورت میتوانید اطلاعات را چندبار مرور کنید. این یادگیری شنیداری است، ولی به هر حال میتواند اطلاعات ذخیرهشده در حافظه کوتاه مدتتان را یادآوری کند.
قدم نهم: استراحت کنید
به ذهن خود استراحت دهید. شاید فکر کنید این چندان ارتباطی به حفظ سریع مطالب و بهخاطر آوردنشان ندارد. اما بهتر است برای مدتی به اطلاعاتی که یاد گرفتهاید فکر نکنید. بعدا که سراغ آن برگشتید، متوجه میشوید واقعا چقدر یاد گرفته اید. البته کمک میکند روی بخشهایی که در آنها مشکل داشتهاید هم تمرکز کنید.
روش یادگیری شما چیست؟ شنیداری، دیداری یا تجربی؟
اگر با شنیدن یاد میگیرید، بهترین روش برای شما شنیدن مطالب است. اگر یادگیری دیداری دارید باید چیزی را ببینید تا آن را یاد بگیرید و اگر یادگیری تجربی دارید از اتفاقات و تجربیات خود بیشتر یاد میگیرید یا مثلا باید کاری فیزیکی انجام دهید. بیشتر افراد از ترکیبی از دو گروه استفاده میکنند.
قدم اول: آمادهسازی
قبل از حفظ مطالب چای سبز بنوشید
برای بهینهکردن فرایند یادگیری اول باید محیط خود را بهدقت انتخاب کنید. بیشتر افراد محیطی را میپسندند که کمتر حواسشان را پرت کند. ولی خیلیها هم در مکانهای عمومی مطالب را بهتر یاد میگیرند. اول بهترین محیط را برای خود پیدا کنید. بعد شروع کنید.
قدم دوم: آنچه را که قصد حفظ کردنش را دارید، ضبط کنید
این روش برای حفظ سریع مطالب کلاسی مفید است. هر چه را یاد گرفتهاید، بلند بگویید و صدای خود را ضبط کنید. بعد به آن گوش بدهید. اگر باید سخنرانی کنید، اول مطالب موردنظر را بلند بخوانید. آن را ضبط کنید و به صدای خود گوش دهید. این روش برای کسانی که یادگیری شنیداری دارند خیلی مفید است. این روش برای دیگران هم مفید است زیرا برای مطالبی که یاد میگیرید، زمینه بهتری ایجاد میکنید. این کمک میکند تا اطلاعات را سریعتر یاد بگیرید.
قدم سوم: همه چیز را بنویسید
قبل از حفظ مطالب همه چیز را بنویسید
سومین گام برای بهتر بهخاطر آوردن و حفظ سریع مطالب این است که اطلاعاتی را که میخواهید حفظ کنید، بنویسید. قبل از اینکه تلاش کنید همهچیز را از حفظ بگویید، دوباره و دوباره مطالب را بنویسید. این به شما کمک میکند تا بیشتر با مطلب موردنظر آشنا شوید. اگر این کار را همزمان با گوش دادن به صدای خود انجام دهید، مطالب بیشتری را بهخاطر میسپارید. این روش برای کسانی که تجربی یاد میگیرند، از همه مفیدتر است.
قدم چهارم: یادداشتهای خود را طبقهبندی کنید
حالا که از همه مطالب یادداشت برداری کردهاید، آنها را به گروههای مختلف تقسیم کنید.
این روش برای کسانی که یادگیری بینایی دارند عالی است؛ مخصوصا اگر از رنگهای مختلف برای موضوعات مختلف استفاده کنید. این کار به شما کمک میکند، مطالب را تجزیه کنید. بعد میتوانید اطلاعاتی را که در ذهن خود ذخیره کردهاید هم طبقهبندی کنید.
قدم پنجم: تکرار را جایگزین حفظ کردن انباشته کنید
هر خط از متن را چند بار تکرار کنید و بعد تلاش کنید آن را بدون نگاه به یادداشتها بهخاطر بیاورید. با حفظ کردن هر بخش از متن اطلاعات تازه را به آن اضافه کنید. این کار اجازه نمیدهد، چیزی را از حافظه کوتاه مدت خود محو کنید. آنقدر این کار را تکرار کنید تا آن بخش را حفظ کنید. تا وقتی که بتوانید آن بخش را کامل بهخاطر بیاورید. تا وقتی که آن بخش را کامل حفظ نکردهاید، به سراغ بخش بعدی نروید. این یادگیری بینایی است. ولی اگر بلندبلند میخوانید یادگیری شنوایی هم خواهید داشت
قدم ششم: مطلب را از حفظ بنویسید
حالا که میتوانید تمام بخش را بهخاطر بیاورید، همهچیز را از حفظ بنویسید. این باعث میشود با تجربهکردن همه چیز، آن را بهتر یاد بگیرید.
قدم هفتم:
آنرا به کسی یا به خودتان یاد دهید
میتوانید در مورد مطالب به کسی که روبه رویتان نشسته توضیح دهید. یا اگر پیدا نکردید، میتوانید جلوی آینه حرف بزنید. همهچیز را با زبان خودتان توضیح دهید. گاهی اوقات نیاز دارید، چیزی را حفظ کنید که بعدا در مورد آن سخنرانی کنید. در این صورت، اول جلوی شخص دیگری سخنرانی کنید تا ببینید ارائه دادن مطالب به مخاطبان خود چه حسی خواهد داشت
روش من این است که برای دیگران امتحان طراحی کنم. سعی میکنم سؤالاتی را در مورد مطلب پیشبینی کنم. این سؤالات میتوانند چهارگزینهای، وصل کردن بخشهای جمله و غیره باشند. در این صورت، اطلاعات را به شکل سؤال امتحانی درمیآورید
تا ببینید بقیه چطور سؤالات شما را پاسخ میدهند. همه اینها یادگیری تجربی هستند. چون در این روش، اطلاعات آموخته را تمرین و از آن استفاده میکنید
قدم هشتم: مدام به صدای ضبطشده خود گوش دهید
میتوانید وقتی به کاری مشغولید به صدای ضبطشده خود گوش دهید. به این صورت میتوانید اطلاعات را چندبار مرور کنید. این یادگیری شنیداری است، ولی به هر حال میتواند اطلاعات ذخیرهشده در حافظه کوتاه مدتتان را یادآوری کند.
قدم نهم: استراحت کنید
به ذهن خود استراحت دهید. شاید فکر کنید این چندان ارتباطی به حفظ سریع مطالب و بهخاطر آوردنشان ندارد. اما بهتر است برای مدتی به اطلاعاتی که یاد گرفتهاید فکر نکنید. بعدا که سراغ آن برگشتید، متوجه میشوید واقعا چقدر یاد گرفته اید. البته کمک میکند روی بخشهایی که در آنها مشکل داشتهاید هم تمرکز کنید.
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ به من ﺁﻣﻮﺧﺖ ﻣﻌﻠﻢ" ﺁ " ﺭﺍ
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺴﯽ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻢ"ﺑﺎ" ﺭﺍ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻭﺭﺩ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺶ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﺍ
ﺯﻧﮓ ﻧﻘﺎﺷﯽ، ﻣﻦ ﺭﻧﮓ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺁﺑﯽ ﺑﮑﺸﻢ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻡ ﺩﺳﺖ
ﺗﺎ مراعات کنم ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻼ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﮔﻮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻫﻘﺎﻥ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺩﻫﺪ جملۀ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﮐﺴﺮ ﮐﻨﻢ ﺳﺎیۀ ﺟﻬﻞ
ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺁﻣﻮﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻨﻬﺎ ﺭا
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺴﯽ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻢ"ﺑﺎ" ﺭﺍ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻭﺭﺩ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺶ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﺍ
ﺯﻧﮓ ﻧﻘﺎﺷﯽ، ﻣﻦ ﺭﻧﮓ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺁﺑﯽ ﺑﮑﺸﻢ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻡ ﺩﺳﺖ
ﺗﺎ مراعات کنم ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻼ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﮔﻮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻫﻘﺎﻥ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺩﻫﺪ جملۀ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﮐﺴﺮ ﮐﻨﻢ ﺳﺎیۀ ﺟﻬﻞ
ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺁﻣﻮﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻨﻬﺎ ﺭا
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
👇 توجه 👇:
آزمون #تیزهوشان و #نمونه_دولتی
🔻کدام گزینه هم مفهوم بیت زیر است؟
«امیدوار بود آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان»
الف) در میان عارفان جز نکتۀ روشن مگوی
در کتاب عاشقان، جز آیت مشکل مباش
ب ) در منای قرب یاران، جان اگر قربان کنی
جز به تیغ مهر او در پیش او بسمل مباش
ج ) چون نپاشی آب رحمت، نار زحمت کم فروز
ور نباشی خاک معنی، آب بی حاصل مباش
د ) در نهاد توست با تو دشمن معشوق تو
مانع او گر نه ای، باری بدو مایل مباش
آزمون #تیزهوشان و #نمونه_دولتی
🔻کدام گزینه هم مفهوم بیت زیر است؟
«امیدوار بود آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان»
الف) در میان عارفان جز نکتۀ روشن مگوی
در کتاب عاشقان، جز آیت مشکل مباش
ب ) در منای قرب یاران، جان اگر قربان کنی
جز به تیغ مهر او در پیش او بسمل مباش
ج ) چون نپاشی آب رحمت، نار زحمت کم فروز
ور نباشی خاک معنی، آب بی حاصل مباش
د ) در نهاد توست با تو دشمن معشوق تو
مانع او گر نه ای، باری بدو مایل مباش
🔻 پاسخ: گزینه ۳
شاعر در بیت صورت سؤال و بیت سوم
میگوید: اگر باعث رحمت نیستی، دست کم باعث زحمت نباش.
شاعر در بیت صورت سؤال و بیت سوم
میگوید: اگر باعث رحمت نیستی، دست کم باعث زحمت نباش.
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
در برگرداندن شعر به نثر روان، به دو نکته اهمیت میدهیم:
1- اجزای جمله را مرتب میکنیم مثلا فعل به آخر جمله و نهاد به اول جمله منتقل می شود.
2- کلمه های سخت را معنی می کنیم.
1- اجزای جمله را مرتب میکنیم مثلا فعل به آخر جمله و نهاد به اول جمله منتقل می شود.
2- کلمه های سخت را معنی می کنیم.
Forwarded from ادبیات فارسی نهم
اصطلاح:
1_ﻣﻘﻔّﯽ: ﺑﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
2_مُصرّع: بیتی که هر دو مصراع آن دارای قافیه باشد بیت (مُصرّ ع) میگویند.
3_ لطیفهﻫﺎﯼ ﺍﺩﺑﯽ: ﺳﺨﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻧﮑﺘﻪ ﺍﯼ ﻟﻄﯿﻒ ﻭﻋﺒﺮﺕ ﺁﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎﯾﻪﺍﺵ ﻃﻨﺰ ﺍﺳﺖ.
4_ ﻧﺜﺮ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ: ﺩﺭ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺍﺩﺑﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﻭ ﺁﺭﺍﯾﻪﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮﯼ ﺩﯾﺪﻩ ﺷﻮﺩ.
5_ ﻧﺜﺮ ﻗﺪﯾﻢ: ﺑﻪ ﻧﺜﺮ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﺎ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ.
6_ ﻧﺜﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ: ﺑﻪ ﻧﺜﺮ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ.
7_ ﺣﺒﺴﯿﻪ: ﺷﻌﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
(ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ: ﻣﺴﻌﻮﺩ ﺳﻌﺪ – ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ – ﺑﻬﺎﺭ – ﻓﺮﺧﯽ ﯾﺰﺩﯼ)
8_ قطعۀ ﺍﺩﺑﯽ: ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺷﻌﺮ ﺍﺯ ﺗﺨﯿﻞ ﻟﺒﺮﯾﺰﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
9_ ﻃﻨﺰ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻭﺭ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻣﺸﮑﻼﺕﺟﺎﻣﻌﻪ ﯾﺎ ﻋﯿﺒﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
10_ ﻫﺠﻮ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻗﺼﺪ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﯾﺎ ﺑﯽﺣﺮﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
11_ ﻫﺰﻝ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﮐﻪ ﻫﺪﻓﯽ ﺟﺰ ﺧﻨﺪﺍﻧﺪﻥ ﻭ ﺷﻮﺧﯽ ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
12_ ﺭﻣﺎﻥ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ.
13_ ﻧﻮﻭﻝ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ.
14_ ﻓﺎﺑﻞ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ
15_ ﮐﻤﺪﯼ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺎﺩﯼ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ.
16_ ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺣﺎﻻﺕ ﻏﻢ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﺷﮑﺴﺖﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﯾﺎ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﺪ.
17_ ﺩﺭﺍﻡ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻫﺎﯼﺗﻠﺦ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
18_ ﺩﺧﻞ: ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
19_ ﺗﺼﺮّﻑ: ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ.
20_ ﺗﻠﺨﯿﺺ: ﺧﻼﺻﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ.
21_ ﺗﺤﺸﯿﻪ: ﺷﺮﺡ ﯾﺎ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻐﺖ ﻫﺎ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪﺻﻔﺤﺎﺕ.
22_ ﺗﺄﻟﯿﻒ: ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﯼ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺟﺎ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺪﻭﻥ.
23_ ﺗﺼﻨﯿﻒ: ﻧﻮﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
24_ ﻗﻄﻊ: ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺜﻞ ﻗﻄﻊ ﺟﯿﺒﯽ، ﻭﺯﯾﺮﯼ، ﺳﻠﻄﺎﻧﯽ،ﺭﺣﻠﯽ، ﺭﻗﻌﯽ،
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺜﺮ:
25_ ﻧﺜﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﯾﺎ ﻣﺮﺳﻞ: ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾﻪﻫﺎﯼ ﻟﻔﻈﯽ ﻭﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺑﯿﻬﻘﯽ،ﻗﺎﺑﻮﺱ ﻧﺎﻣﻪ،ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﺎﻣﻪ.
26_ ﻧﺜﺮ ﻣﺴﺠّﻊ ﻭ ﻓﻨّﯽ: ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺠﻊ، ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺩ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ_ﮐﻠﯿﻠﻪ ﻭ ﺩﻣﻨﻪ –ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺳﻌﺪﯼ.
27_نثر مصنوع و متکلف:
نثری که در آن لغات و ترکیبات دشوار،بیش از حد اعتدال به کار رود.
مانند: تاریخ جهانگشای جوینی،مرزبان نامه،نفثه المصدور و
1_ﻣﻘﻔّﯽ: ﺑﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
2_مُصرّع: بیتی که هر دو مصراع آن دارای قافیه باشد بیت (مُصرّ ع) میگویند.
3_ لطیفهﻫﺎﯼ ﺍﺩﺑﯽ: ﺳﺨﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻧﮑﺘﻪ ﺍﯼ ﻟﻄﯿﻒ ﻭﻋﺒﺮﺕ ﺁﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎﯾﻪﺍﺵ ﻃﻨﺰ ﺍﺳﺖ.
4_ ﻧﺜﺮ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ: ﺩﺭ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺍﺩﺑﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﯼ ﻭ ﺁﺭﺍﯾﻪﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮﯼ ﺩﯾﺪﻩ ﺷﻮﺩ.
5_ ﻧﺜﺮ ﻗﺪﯾﻢ: ﺑﻪ ﻧﺜﺮ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﺎ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ.
6_ ﻧﺜﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ: ﺑﻪ ﻧﺜﺮ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ.
7_ ﺣﺒﺴﯿﻪ: ﺷﻌﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
(ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ: ﻣﺴﻌﻮﺩ ﺳﻌﺪ – ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ – ﺑﻬﺎﺭ – ﻓﺮﺧﯽ ﯾﺰﺩﯼ)
8_ قطعۀ ﺍﺩﺑﯽ: ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺷﻌﺮ ﺍﺯ ﺗﺨﯿﻞ ﻟﺒﺮﯾﺰﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
9_ ﻃﻨﺰ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻭﺭ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻣﺸﮑﻼﺕﺟﺎﻣﻌﻪ ﯾﺎ ﻋﯿﺒﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
10_ ﻫﺠﻮ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻗﺼﺪ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﯾﺎ ﺑﯽﺣﺮﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
11_ ﻫﺰﻝ: ﺷﻌﺮ ﯾﺎ ﻧﺜﺮﯼ ﮐﻪ ﻫﺪﻓﯽ ﺟﺰ ﺧﻨﺪﺍﻧﺪﻥ ﻭ ﺷﻮﺧﯽ ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
12_ ﺭﻣﺎﻥ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ.
13_ ﻧﻮﻭﻝ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ.
14_ ﻓﺎﺑﻞ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ
15_ ﮐﻤﺪﯼ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺎﺩﯼ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ.
16_ ﺗﺮﺍﮊﺩﯼ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺣﺎﻻﺕ ﻏﻢ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﺷﮑﺴﺖﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﯾﺎ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﺪ.
17_ ﺩﺭﺍﻡ: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻫﺎﯼﺗﻠﺦ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
18_ ﺩﺧﻞ: ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
19_ ﺗﺼﺮّﻑ: ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﯼ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ.
20_ ﺗﻠﺨﯿﺺ: ﺧﻼﺻﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ.
21_ ﺗﺤﺸﯿﻪ: ﺷﺮﺡ ﯾﺎ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻐﺖ ﻫﺎ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪﺻﻔﺤﺎﺕ.
22_ ﺗﺄﻟﯿﻒ: ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﯼ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺟﺎ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺪﻭﻥ.
23_ ﺗﺼﻨﯿﻒ: ﻧﻮﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
24_ ﻗﻄﻊ: ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺜﻞ ﻗﻄﻊ ﺟﯿﺒﯽ، ﻭﺯﯾﺮﯼ، ﺳﻠﻄﺎﻧﯽ،ﺭﺣﻠﯽ، ﺭﻗﻌﯽ،
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺜﺮ:
25_ ﻧﺜﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﯾﺎ ﻣﺮﺳﻞ: ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾﻪﻫﺎﯼ ﻟﻔﻈﯽ ﻭﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺑﯿﻬﻘﯽ،ﻗﺎﺑﻮﺱ ﻧﺎﻣﻪ،ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﺎﻣﻪ.
26_ ﻧﺜﺮ ﻣﺴﺠّﻊ ﻭ ﻓﻨّﯽ: ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺠﻊ، ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺩ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ_ﮐﻠﯿﻠﻪ ﻭ ﺩﻣﻨﻪ –ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺳﻌﺪﯼ.
27_نثر مصنوع و متکلف:
نثری که در آن لغات و ترکیبات دشوار،بیش از حد اعتدال به کار رود.
مانند: تاریخ جهانگشای جوینی،مرزبان نامه،نفثه المصدور و
انواع «چو – چون» 🔽
1- حرف ربط به معنی وقتی که، زیرا، چونکه و ... :
چو باز آمدم کشور آسوده دیدم
چون نیک نظر کرد، پَرِ خویش بر او دید
2- حرف اضافه به معنی مانندِ، مثلِ، بسانِ و...:
چون شیر به خود سپر شکن باش
چو فرهادم آتش به سر می دود
3- قید پرسشی به معنی چگونه:
دوش چون بودی؟
که شب چون بدی روز چون خاستی ** ز پیکار دل بر چه آراستی؟
1- حرف ربط به معنی وقتی که، زیرا، چونکه و ... :
چو باز آمدم کشور آسوده دیدم
چون نیک نظر کرد، پَرِ خویش بر او دید
2- حرف اضافه به معنی مانندِ، مثلِ، بسانِ و...:
چون شیر به خود سپر شکن باش
چو فرهادم آتش به سر می دود
3- قید پرسشی به معنی چگونه:
دوش چون بودی؟
که شب چون بدی روز چون خاستی ** ز پیکار دل بر چه آراستی؟
❤1
Forwarded from ادبیات فارسی هفتم
انواع «را» 🔽
1- نقش نمای مفعول:
این فصل را با من بخوان باقی فسانه است
این فصل را بسیار خواندم عاشقانه است
2-حرف اضافه در معانی:
1- به: پدر را گفتم از ایشان، یکی سر بر نمیدارد
2- برای: این نصیحت ز جهان گذران ما را بس
3- از: حکیمی را پر سیدند ...
4- مخصوصِ: منت خدای را عزّ و جلّ ...
5- قسم به: دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را
3- فک اضافه:
نشانۀ جدایی بین مضاف و مضافٌ الیه است:
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
> سقف فلک را بشکافیم
1- نقش نمای مفعول:
این فصل را با من بخوان باقی فسانه است
این فصل را بسیار خواندم عاشقانه است
2-حرف اضافه در معانی:
1- به: پدر را گفتم از ایشان، یکی سر بر نمیدارد
2- برای: این نصیحت ز جهان گذران ما را بس
3- از: حکیمی را پر سیدند ...
4- مخصوصِ: منت خدای را عزّ و جلّ ...
5- قسم به: دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را
3- فک اضافه:
نشانۀ جدایی بین مضاف و مضافٌ الیه است:
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
> سقف فلک را بشکافیم