🎥 طبق اطلاعاتی که خواهران پاک‌بین در اختیار ایران‌وایر قرار داده‌اند، آن‌ها پس از نزدیک به سیزده سال زندگی پناهجویی در سوریه، از سوی کارمند سازمان ملل متحد در این کشور، تهدید شده‌اند که به کمپ برده خواهند شد. به آن‌ها گفته نشده است که چه کمپی و نگرانی از این وجود دارد که این خانواده را به ایران دیپورت کنند.

فرزانه و ریحانه پاک‌بین طی ویدیوهایی که در اختیار ایران‌وایر قرار گرفته است، خبر داده‌اند که پس از این همه سال زندگی پناهجویی در کشور سوریه، تهدید به دیپورت شده‌اند. این تهدید از سوی فردی به نام «محمد سامبه» صورت گرفته است که آن‌ها پیشتر او را به عنوان کارمند سازمان ملل می‌شناخته‌اند. به گفته فرزانه پاک‌بین، این فرد در حوزه علمیه «سیده زینب» تحصیل می‌کند که زیرنظر جمهوری اسلامی است.
فرزانه پاک‌بین در تماس تلفنی با سازمان ملل این مساله را اطلاع داده است و کارمند سازمان ملل به او پاسخ داده است که در جریان این تهدید نیست. صدای ضبط شده این مکالمه که به زبان عربی صورت گرفته، نزد ایران‌وایر محفوظ است.

فرزانه و ریحانه به همراه مادرشان نزدیک به سیزده سال پیش و قبل از آغاز جنگ در سوریه، در مسیر پناهجویی به این کشور قدم گذاشتند. اما از همان زمان در سوریه گرفتار شدند. آن‌ها نه اجازه کار دارند و نه می‌توانند خانه‌ای برای خود اجاره کنند. این سه زن، سه سال است که در خیابان و در چادر زندگی می‌کنند. پدر فرزانه و ریحانه به نام «حجت» پس از شرکت در جنگ ایران و عراق در ستاد جنگ مشغول به کار بود و سپس به جهاد سازندگی رفت و بعد از آن قدم به وزارت جهاد کشاورزی گذاشت اما از فروردین ۱۳۷۴ مفقود شده است. خانواده او معتقدند که پدرشان از مفقودشده‌های قهری توسط جمهوری اسلامی هستند.

در نهایت و پس از تشدید فشارها بر اثر پیگیری‌های خانواده در خصوص سرنوشت پدرشان، آن‌ها را راهی زندگی پناهجویی کرد. زندگی که زیر بمباران‌های سوریه و جنگ‌های داخلی به پیش رفت. فرزانه قدم به دنیای آموزش نقاشی به کودکان پناهجو کرد. ایران‌وایر پیش‌تر گزارش مفصلی درباره سرگذشت این خانواده منتشر کرده است.

حالا طبق روایت‌های فرزانه، زندگی پناهجویی آن‌ها هم در معرض خطر قرار گرفته است و نگرانی از چشم‌انداز آینده، وجود این سه زن پناهجو را گرفته است.
@Farsi_Iranwire

📸 کاملیا سجادیان مادر #محمدحسن_ترکمان، در حساب اینستاگرام خود نوشت:

«ما و امام حسین(ع) امروز؛ روز سختی ست نه تنها برای امام حسین؛ بلکه برای هر انسانی و نشان دادن قدرت انتخاب او از میان همه جاذبه‌ها و کشش‌های ایمانی، اخلاقی، مادی و دنیوی.
این که از میان دو گزینه‌ی:
قدرت، تن دادن به ظلم و سکوت در برابر ظالم، جاه‌طلبی و تسلیم  در برابر خوشی‌های زودگذر؛
و از سویی ایستادگی و مقاومت کردن و دفاع از حیثیت و شرافت و آزادگی و ماهیت خداگونه انسان؛
که مجبور باشی یکی را انتخاب کنی و آن هم در مقابل چشمان نگران و تماشاگر دیگران و قضاوت افکار عمومی و نسل‌های آتی در فراسوی زمان و مکان.
و چه انتخاب سختی! و چه کسی بهتر از حسین می‌توانست از عهده چنین تصمیم سخت و مهمی برآید، آیا ما نیز می‌توانیم در سمت درست تاریخ بایستم و چشم بر حقیقت نبندیم؟! حقیقت امروز جامعه ما فراموش نکردن خون فرزندانی است که در اعتراضات خون پاکشان به‌دست ناپاک‌ترین‌ها در کف خیابان ریخته شده؛
امام حسین راه خویش را برگزید و درس‌های اخلاقی، آزادگی را عرضه کرد و رفت. و اگر ما حسینی هستیم باید در تحقق دادخواهی خانواده‌ها قربانیان کوشا باشیم.
ولی آن‌چه بسیاری از مدعیان و طرفداران نهضت عاشورا، با حسین کردند در ضایع کردن عظمت کار وی دست کمی از عمل دشمنانش نداشتند
براستی؛ چه بر سر این واقعه جان‌سوز، عبرت‌آموز و تاریخی آمده است که به جای تداوم جریان تاثیر تاریخی‌اش در زندگی تک‌تک انسان‌ها؛ تبدیل به یک تابلویی نوستالوژیک از مجموعه عزا و نوحه و کارناوال خیابانی گشته و در حد تکرار یک خاطره جای گرفته در حافظه مذهبی مردم تنزل پیدا کرده است ؟!!! مردمی که زار‌و‌زار برای حسین و خاندانش گریه می‌کنند و اشک می‌ریزند ولی از درک ساده‌ترین روابط ظالمانه عصر خود نه تنها غافل‌اند؛ بلکه بعضا به بی‌شرمانه‌ترین شکل ظالمان را در تقویت افعال و افکارشان همراهی می‌کنند! مگر نه این است که امام حسین استبداد و خودکامگی یزید را نپذیرفت حال چه شده‌ان مدعیان بی‌ریشه که ظلم و ستم و بی‌کفایتی‌ها را می‌بینند و زبان در حلقوم می‌گیرند درس عاشورا سراسر عبرت است نه عزا ؛ آئین و مرام حسین فریاد و قیام علیه ظلم بود پس اگر ظلم را ببینی و سکوت کنی و عزادار حسین در صف قاتلین حسین قرار گرفتی امروز روز مرزبندی بین حق و باطل است...‌ ‌ »

#مهسا_امینی #اعتراضات_سراسری #دادخواهی
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ اسکوات با نشر از جانب

«مرسده شاهین‌کار» مربی فیتنس و از آسیب‌دیدگان شلیک هدفمند به چشم‌های معترضان طی اعتراضات ۱۴۰۱ دومین دور از تمرینات ورزشی را در «ایران وایر» آغاز کرد. مرسده در حال گذران روزهای گذار از دوران پناهجویی و انتقال به مقصد نهایی است و حس‌های «تعلیق و تنهایی» خود را به روزگار زندانیانی تشبیه می‌کند که منتظر حکم دادگاه هستند؛ حبس و ماندگاری یا رهایی و آزادی؟
همان‌طور که خودش می‌گوید، ورزش می‌تواند روحیه جنگجویی را چه در دوران تعلیق پناهجویی و چه در زندان، زنده نگه دارد و تقویت کند. در مجموعه دوم از «ورزش با مرسده» همراه می‌شویم با مادری تنها، که شیلد روی چشم خود بسته است و روزهای سخت پناهجویی را طاقت می‌آورد.

#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ لانج از پهلو با جلوبازو

بیشتر از سه ماه از زمانی که «مرسده شاهین‌کار» ایران را برای همیشه ترک کرد، گذشته است. «رزا» دختر مرسده هم مدتی می‌شود که به مادر پیوسته و این مادر و دختر، تنهایی دوران پناهجویی را کنار هم به دوش می‌کشند. روزگاری که شاید تنها پناهجویان متوجه لحظه‌های کش‌دار و تمام نشدنی آن می‌شوند و لمس می‌کنند که چطور ناچارند طاقت بیاورند.
مرسده به «ایران وایر» می‌گوید: ««پناهجویی نداشتن چشم‌انداز، حس تعلیق و تنهایی و نداشتن حامی است. روزهای نخست که ایران را ترک کردم، نمی‌دانستم زندگی را از کجا باید آغاز کنم یا به چه کسی می‌توانم اعتماد کنم. مدام منتظر بودم. منتظر یک تماس تا من را از حبابی که در آن گرفتار شده بودم، نجات دهد. استرس و اضطرابی توصیف‌نشدنی که تو را در حالت بلاتکلیفی در یک بی‌زمانی وحشتناک نگه می‌دارد. من با ورزش این روزهای انتظار را طاقت می‌آورم.»

#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ راشن توییست

از ۲۳ مهر که چشم مرسده هدف شلیک سرکوبگران جمهوری اسلامی قرار گرفت تا تابستان ۱۴۰۲، ماه‌ها می‌گذرد. مرسده درد وحشتناک از دست دادن چشم را به رنج پناهجویی گره زد تا بتواند سرنوشت خود و فرزندش را روی قدم‌های خود تغییر دهد.
مرسده در گفت‌وگو با «ایران وایر» پس از ضبط دور دوم تمرین‌های ورزشی می‌گوید: «در پناهجویی و انتظار برای انتقال به کشور مقصد، حس می‌کنی که فقط خودت را داری. من هیچ خبری را به خانواده‌ام نمی‌دادم به جز خبرهای مثبت که مبادا فشار بیشتری به آن‌ها بیاید. کاری هم که از دستشان ساخته نبود. رزا هم که آمد، مسئولیت دخترم هم به دوش من افتاد. خودم را مدام مقصر می‌دانستم که بچه‌ام از خانواده و درس و کلاس‌هایش ماند. وحشتم از آینده رزا بیشتر از ترس شرایط خودم شد. وقتی بچه همراهت هست و همسرت هم نیست، هیچ‌کس را هم نداری، همه‌چیز وحشتناک‌تر به نظر می‌رسد.»


#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ دانکی کیک

ورزش چطور می‌تواند به گذراندن دوران‌ سخت پناهجویی کمک کند:
مرسده شاهین‌کار برای «ایران وایر» توضیح می‌دهد: ««وقتی ورزش می‌کنید، افکار منفی کنار زده می‌شود. این مساله از نظر علمی ثابت شده است که هورمون‌هایی که هنگام ورزش ترشح می‌شوند، انرژی و روحیه فرد را بالا می‌برند. حس تعلیق دوران پناهجویی، بطالت و انتظار می‌تواند به راحتی افراد را افسرده کند و افکار منفی وجودشان را در خود بگیرد. اما ورزش جدای از آن‌که بدن شما را سالم‌ نگه می‌دارد، باعث می‌شود که افکار مثبت جایگزین افکار منفی شود. هم قدرت طاقت را بالاتر می‌برد و هم قدرت فکر کردن به راه‌حل‌های کوچک و بزرگ زندگی را.»


#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ پشت‌‌بازو و پا


«مرسده شاهین‌کار» در گفت‌وگو با «ایران وایر» به پناهجویان و زندانیان توصیه می‌کند تا اگر در دوران تعلیق هستند یا گرفتار بین دیوارهای زندان، برای حفظ روحیه جنگجوی خود در راستای مبارزه‌ای که در پیش دارند، ورزش کنند.

این ورزشکار دوران پناهجویی خود را از جهاتی شبیه به انتظار زندانی برای صدور حکم توسط قاضی می‌داند و می‌گوید: «دوران پناهجویی به یک شکلی مثل حس زندانی است. در مساله زندان، تو منتظر دادگاه و حکم هستی. این حکم می‌تواند آینده تو را برای همیشه تغییر دهد، حبس باشد یا آزادی. در دوران پناهجویی، من تمام این روزها و لحظه‌ها را منتظر هستم تا ببینم آیا یک کشوری هست که من و دخترم را با شرایطی که دارم، بپذیرد؟ آینده من و رزا به تصمیم دولتمردان دیگر بستگی پیدا کرده است. من در یک خانه منتظر نشسته‌ام و تمام لحظه‌هایم مملو از استرس است. استرس از دیپورت، از مواجهه با پلیس ترکیه، از تصمیم یک دولتی که به ما ویزا بدهد. خصوصا وقتی بچه‌ همراهم هست و این حس خودتقصیرانگاری، لحظه‌های فرزندم هم اذیت‌کننده است که هیچ تفریحی ندارد و او هم با من انتظار می‌کشد. این دوران برای من حس زندان دارد.»



#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ اسکوات و پانچ

شاید شما هم در فیلم‌ها دیده باشید یا در روایت‌های زندانیان خوانده باشید که چطور ورزش، توانسته است بر طاقت آن‌ها بیافزاید. هرچند زندان با روزگار پناهجویی متفاوت است و هرکس که دیوارهای تنگ انفرادی را تجربه کرده باشد، به خوبی می‌داند که نه زمان در آن‌جا معنا دارد و نه چشم‌اندازی به پایان آن وجود دارد. اما شاید همین دو حس به شکلی متفاوت، در دوران پناهجویی، همان مساله‌ای باشد که مرسده به آن اشاره می‌کند.

مرسده می‌گوید: «من خودم در فیلم‌ها دیدم که زندانیان در سلول‌های انفرادی ورزش می‌کنند. ورزش‌هایی که من آموزش می‌دهم به نحوی برای افرادی که ممکن است در آینده چنین تجربه‌ای داشته باشند کارآمد است. حتی اگر روزانه نیم ساعت هم بتوانند ورزش کنند، روحیه‌شان تقویت می‌شود. ورزش باعث می‌شود که زندانیان بتوانند روحیه جنگجویی خود را بیشتر حفظ کنند.»

#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ ددلیفت و ریورز لانچ

مرسده شاهین‌کار، پیش‌تر و در نخستین مجموعه از همکاری با «ایران وایر» گفته بود که آرزو داشت بتواند سالن ورزشی خودش را دایر کند و با ورزش، به زنان کمک کند تا اعتماد به نفس و عزت نفس‌ آن‌ها بیشتر شود. در دوران سخت پناهجویی، ورزش به مرسده کمک کرده است که به عنوان مادری تنها و زنی که چشم خود را از دست داده است، قوی بماند و طاقت بیاورد. او روزهای پایانی انتظار برای انتقال به کشور مقصد را در حالی می‌گذراند که روبه‌روی دوربین ایران‌وایر لبخند به لب دارد و به ما آموزش می‌دهد که چطور سختی‌ها را با ورزش طاقت بیاوریم.
او با مجموعه جدید «ورزش با مرسده» کنار پناهجویان و زندانیان ایستاده است تا با ورزش‌هایی که نه امکانات ویژه‌ای می‌خواهند و نه مکانی خاص، جنگجو بمانند و به مبارزه خود ادامه دهند.
آیا آرزوهای مرسده برای خودش و دخترش رزا، دست‌یافتنی‌تر از قبل شده است؟


#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ جک قیچی

مرسده شاهین‌کار از جمله نخستین زنانی است که طی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ هدف شلیک سرکوبگران قرار گرفت و یک چشم خود را از دست داد. او همچنین از نخستین زنانی است که در شبکه‌های اجتماعی شلیک به چشم خود را اطلاع‌رسانی کرد. میان گروهی از آسیب‌دیدگان اعتراضات از ناحیه چشم، مرسده را به عنوان زنی می‌شناسند که از همان ابتدا، دیگران را گرد هم جمع کرد و گروه‌های مجازی ساخت تا آن‌ها، کنار همدیگر مرهمی بر زخم‌شان شوند. همین مساله باعث شد که مرسده تحت تعقیب قرار بگیرد، به خانه‌اش حمله کنند و در نهایت، او را از کشور خودش برانند.
اما هیچ‌کدام از این خشونت‌ها، مرسده را متوقف نکرد. برای این زن، زندگی تا آزادی همچنان ادامه دارد. او سعی دارد طی همکاری با «ایران وایر» و آموزش حرکت‌های ورزشی، باعث تداوم انگیزه و مبارزه در دیگر آزادی‌خواهان شود.


#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ حرکت پا با پالس

اگر در خانه نشسته‌اید و انگیزه‌ای برای تغییر روتین زندگی خود ندارید، یا اگر احساس بیهودگی می‌کنید، می‌توانید همراه با مرسده شاهین‌کار که یک چشم خود را در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ از دست داده است، ورزش کنید.
این زن ورزشکار معتقد است که ورزش می‌تواند افکار منفی، از جمله احساس‌های بیهودگی و بی‌انگیزه بودن را دور کند و انرژی و روحیه‌ای ببخشد که تغییر را از زندگی خودمان شروع کنیم.
مرسده در روزهایی که به تنهایی، مسئولیت دخترش را در دوران پناهجویی به دوش می‌کشد، کنار ما ایستاده است تا در هر شرایطی که هستید، ایستادگی و مقاومت را تمرین کنیم؛ بدنی سالم داشته باشیم و برای آرزوها و اهداف‌مان انرژی لازم را کسب کنیم.
با مرسده شاهین‌کار، ورزش می‌کنید؟

#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 ورزش با مرسده؛ استندینگ فلای

در دومین دور از «ورزش با مرسده» حرکت‌های اسکوات با نشر از جانب، لانج از پهلو با جلوباز، راشن توییست، دانکی کیک، پشت‌ بازو و پا، اسکوات و پانچ، دد لیفت و ریورز لانچ، جک قیچی، حرکت پا با پالس، استندینگ فلای را تمرین کردیم.
مرسده شاهین‌کار، ۲۳ مهر در خیابان «ستارخان»‌ شهر «تهران» مورد هدف سلاح پینت‌بال سرکوبگران حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفت و یک چشم خود را از دست داد اما مبارزه در او، همچنان ادامه دارد؛ برای زن، زندگی، آزادی.

#چشمهایش #شلیک_به_معترضان #ورزش #ورزش_زنان #زنان #مرسده_شاهین‌کار #ورزش_با_مرسده
@Farsi_Iranwire

🎥 «دایه‌ عظیمه»، مادر «محمد حسن‌زاده»، از کشته‌های اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در شهر «بوکان»، قبرهایی را که به‌منظور از دسترس خارج کردن مزار کشته‌شدگان کنده شده‌اند، با دست پر می‌کند.

مسوولان آرامستان بوکان نیز همانند آن‌چه در شهر «سقز» بر سر آرامستان «آیچی» و مزار «مهسا ژینا امینی» با هدف از دسترس خارج کردن آن آوردند، قصد دارند با ایجاد ردیف‌هایی جدید از قبور، مزار کشته‌شدگان خیزش سراسری را از دسترس خارج کنند.

حالا مادر محمد حسن‌زاده در واکنش به این اقدامات در حال پُر کردن قبرهای جدید است.

او در حین خاکریزی با دست‌هایش می‌گوید: «محمد تنها پسرم بود ولی او را از من گرفتند. این‌جا خاک ماست، مال دولت که نیست. او (حکومت) اجازه کشتن ما را دارد اما ما اجازه عبور از یک مسیر کوچک را نداریم که آن را هم از ما می‌گیرید؟»

دایه عظیمه ادامه می‌دهد: «دندان لق را باید کند، این حکومت باید برود، چون جوانان ما را کشته است. من شیر مار را برای محمد پیدا می‌کردم، از خودم گرفتم و به محمد دادم، حکومت مزدوران خود را برای جاسوسی نزد ما می‌فرستد ولی من می‌گویم که شهید داده‌ام، گنجشک که کشته نشده، شهید داده‌ام.»

نگهداری مزار قربانیان یک جنایت، بخشی از پروسه «دادخواهی»‌ و اقدامی علیه فراموشی است. تخریب مزار قربانیان نیز اقدامی هدفمند برای از یاد بردن جنایت است که جمهوری اسلامی همواره در راستای آن کوشیده است؛ از تخریب خاوران، محل خاکسپاری هزاران زندانی سیاسی اعدام شده تا کشته‌های اعتراضات سراسری ۱۴۰۱.
#دادخواهی #مهسا_امینی

@Farsi_Iranwire

📸 مردی یهودی توقف می‌کند تا به دو کودک گرسنه که در خیابانی در گتوی«ورشو» گدایی می‌کنند، کمک کند

«جنیفر فلانگن»، سفیر «درس‌ها را به خانه بیاوریم» در «#موزه_هولوکاست آمریکا»:
«این تصویری است از دو کودکِ فقیر و گرسنه در گتوی «ورشو»، و مردی که ظاهرا به آن‌ها نزدیک شده و احتمالا کمک‌شان کرده است. گتو مناطقی در سرزمین‌های تحت اشغال آلمان بود که رژیم نازی‌ها یهودیان را آن‌جا ساکن کرد تا از بقیه‌ ساکنان جدایشان کند. گتوی «ورشو» بزرگ‌ترین گتو در سرزمین‌های تحت اشغال آلمان بود، جایی که جمعیتی فشرده و متراکم از یهودی‌ها در کنار هم و در شرایط بسیار سختی زندگی می‌کردند. جیره‌ روزانه‌ی غذا بسیار کم بود و در این عکس می‌توانید تأثیر آن را، بعد از چند هفته زندگی در گتو، بر این دو کودک فقیر ببینید. می‌بینید که استخوان‌هایشان بیرون زده. چنین تصاویری از کودکانی که بخشی از زندگی در آن گتو بودند باورنکردنی و تکان‌دهنده هستند چون این کودکانِ بی‌‌گناه هیچ نقشی در آن‌چه داشت اتفاق می‌افتاد نداشتند. هیچ حق انتخابی هم نداشتند.»


ایران‌وایر در پروژه سرداری با همکاری با «موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده آمریکا» به بررسی جنبه‌های مختلف #هولوکاست، #یهودی‌ستیزی، تبعیض و تئوری‌های توطئه می‌پردازد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره موضوع این ویدیو به سایت زیر مراجعه کنید:
http://www.sardariproject.com
#پروژه_سرداری به یاد «عبدالحسین سرداری»، دیپلمات ایرانی نامگذاری شده که در جریان جنگ جهانی دوم برای نجات یهودیان ایرانی و غیرایرانی ساکن پاریس تلاش کرده بود.

#یهودیان #نسل_کشی #جنایت_علیه_بشریت #اطلاع_رسانی #یهودی_ستیزی

@Farsi_Iranwire