دغدغه ایران
55.7K subscribers
1.18K photos
531 videos
149 files
2.6K links
این تنها رسانه ویژه انتشار نوشته‌های محمد فاضلی در تلگرام است. هیچ کانال دیگری برای نشر نوشته‌هایم ندارم.
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
موهایم را کوتاه نمی‌کنم

وقتی توسعه و حل مسأله اولویت باشد، موها را هم می‌توان نادیده گرفت.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/e7PB9MCoW-c

#گرجستان #اصلاحات_اقتصادی #فساد #مبارزه_با_فساد #نیکا_گیلائوری

@dirancast_official
👍126👎6
گام‌های مسیر توسعه در گرجستان

در این قسمت از «دغدغه ایران» سراغ ادامه روایت تحول اقتصادی گرجستان می‌رویم؛ کشوری کوچک که اوایل دهه ۲۰۰۰ اقتصادش فروپاشیده بود، فساد همه‌ جایش رخنه کرده بود و مردم امیدی به تغییر نداشتند. اما با مجموعه‌ای از اصلاحات شجاعانه و ساده‌سازی‌های گسترده، توانست مسیرش را به‌کلی عوض کند. از مبارزه جدی با فساد و حذف مقررات زائد گرفته تا اصولی مثل «اصل یک دولت»، «سکوت نشانه رضایت است» و تبدیل گرجستان به یکی از جذاب‌ترین مقصدهای کسب‌وکار در منطقه.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/7iSe-59Ze7A

گیلائوری، نخست‌وزیر سابق گرجستان، قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهد چطور ساختارهای پوسیده اداری اصلاح شد، مالیات‌ها منطقی‌تر شدند، هزینه‌های غیرضروری دولت کاهش پیدا کرد و سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی جای هزینه‌های جاری را گرفت. نتیجه؟ جهش بی‌سابقه در سهولت کسب‌وکار، رشد گردشگری، افزایش سرمایه‌گذاری خارجی و تبدیل یک کشور بحران‌زده به مدل موفق اصلاحات اقتصادی.

#گرجستان #گیلائوری
@dirancast_official
👍61👎1
Forwarded from javad kashi
سهم فرزندان ما
..................
هوای آلوده، مشکل آب و برق و تورم و فرونشست زمین و سوختن جنگل‌ها و فضای مبهم جنگ، گسیختگی‌های روانی و شکاف‌های اجتماعی همه نشانگان فاجعه‌اند. ما در حال تجربه جمعی یک فاجعه بزرگ هستیم. ما ساکنان امروز این سرزمین رنج می‌بریم اما ذخیره‌ای درون مخیله جمعی ما رسوب می‌کند که به کار آیندگان خواهد آمد.
امروز ما حاصل خودشیفتگی‌های دیروز ماست. خودشیفتگی‌های فرقه‌ای و دینی و ملی این گمان باطل را پرورده بود که ما منجی مسلمانان هستیم اگر منجی کل بشریت نباشیم. خیال می‌کردیم خدا از میان همه مردمان جهان چشم به دست و اراده ما دوخته تا تمنیات قدسی او را محقق کنیم. باد این خودشیفتگی از ما آغاز نشد. محمد رضا پهلوی نیز هنگامی که از رسیدن به تمدن بزرگ سخن می‌گفت تحت تاثیر باد همین خودشیفتگی در سرزمین ما بود. خودشیفتگی عقل را زائل می‌کند، چشم‌ها را کور و گوش‌ها را کر.
فاجعه امروز نقطه پایانی بر باد خودشیفتگی‌های ملی و دینی در سرزمین ما خواهد نهاد. نسل‌های بعدی خواهند دید، گوش شنوا خواهند داشت و خردهایی افزون‌تر از ما.
جمع خودشیفته اقلیت و اکثریت می‌سازد. اقلیت خود را نماینده همگان می‌داند و در مقام متولی اکثریت می‌نشیند. اکثریت به حاشیه می‌روند و نقش هورا کشان را بر عهده می‌گیرند. چندانکه گویی سیاست به صحنه نمایشی تقلیل پیدا می‌کند که یک اقلیت ایفای نقش می‌کند و مردم کف و سوت می‌کشند و فریاد پیروزی سر می‌دهند.
فاجعه جمعی که امروز تجربه می‌کنیم، به این نمایش مضحک نقطه پایان نهاده است. آیندگان ما بعید است دوباره دست به گریبان چنان سوداهای جمعی شوند. از ما عبرت خواهند گرفت، هم در دین ورزی‌شان هم در احساس هویت جمعی‌ و ملی‌شان متواضع‌تر خواهند بود.
در پرتو یک تواضع جمعی، همه چیز رنگ و لعاب تازه‌ای پیدا می‌کند. حکومت به جای آنکه از شدت باد نخوت، مردمان را فراموش کند، قدر و قیمت تک تک مردمانش را خواهد شناخت. وظیفه‌شناسی یک خصیصه مردمی خواهد شد. تک تک مردم قدر دیگران و سامان و نظم و همیاری جمعی را خواهند شناخت. بیش از آنکه که به دین و ملت و فرهنگ‌مان افتخار کنیم، کمی کاستی‌ها را به دید خواهند آورد. به جای آنکه خیال کنند مرتب باید تحسین دیگران را برانگیزند، به فکر یاد گرفتن از دیگران خواهند بود.
آیندگان ما از این توهم باطل بیرون خواهند آمد که خدا در گنجینه ثروت‌های ما ذخیره شده است. چشم باز می‌کنند می‌بینند خدا به خورشید شبیه‌تر است به همگان به یکسان می‌تابد. معنویت در نسل‌های بعدی ما بیشتر است. عشق و دوستی را در عرصه حیات جمعی و سیاسی بیشتر تجربه می‌کنند.
خودشیفگی فرهنگ و دین و سیاست فروبسته می‌سازد، تواضع گشودگی خلق می‌کند: گشودگی به خویش، به دیگری، گشودگی به تجربه‌های گذشته و افق‌های پیشامدی فردا. تواضع خصیصه ایرانیان فرداست. آنها ضمن گشودگی به دیگران به طبیعت و خاک این سرزمین نیز گشوده خواهند بود. به آب و منابع و هوا و جنگل‌ها به دید عطیه مقدس خواهند نگریست.
تجربه جمعی فجایع امروز تاوان گذشته ماست. تاوان می‌دهیم تا آیندگان راه خود را بیابند.
@javadkashi
👍207👎12
آینده‌نگاری زوال
مورخی در ۱۵۰۰ شمسی درباره عصر ما خواهد نوشت:
«به تدریج از آسمان یک جامعه بی‌طبقه به زمین یک طبقه بی‌جامعه فرود آمدند. طبقه‌ای بی‌جامعه که دلش خوش بود به ‎#خط_سفید و ‎#اینترنت_طبقاتی دسترسی دارد.»

@fazeli_mohammad
👍274👎6
استقرار سیاسی و توسعه: سرمایه‌داری مولد و سیاست صنعتی
 
کشورهایی که در آن‌ها حاکمیت قانون وجود ندارد، بازارهای مناسبی به‌وجود نیامده، و فاقد نهادهای خوب هستند چگونه باید به توسعه دست یابند؟ این سؤال بدان جهت که نظریه‌های بازارگرا و حکمرانی خوب بر اهمیت بازارها و نهادها به عنوان پیش‌شرط‌های توسعه تأکید می‌کنند بسیار اهمیت دارد.

محسن یزدان‌پناه در این گفت‌وگو، مشکلات نظریه‌های بازارگرا و نهادگرا را تشریح کرده و گذار بر مبنای «استقرار سیاسی» به سوی توسعه صنعتی را توضیح می‌دهد.
 
میهمان: محسن یزدان‌پناه
میزبان: محمد فاضلی

شنیدن این قسمت
 
پادکست ایران‌تاک در کستباکس

 
پادکست ایران‌تاک در اپل پادکست

 
پادکست ایران‌تاک در اسپاتیفای
 
 
شماره تماس برای حمایت مالی
09965691194
 
شناسه پیپال
Mfpaypal97@gmail.com
 
موسیقی آغازین
قطعه سلام، اثر استاد حسن کسائی
 
Email: dirancast@gmail.com
 
امور فنی و صوت: مرتضی مشیری‌خواه
گرافیک: استودیو آنسو
                                
تاریخ انتشار
آذرماه هزار و چهارصدوچهار
 
#استقرار_سیاسی #سیاست_صنعتی #مدل_رشد #نخبگان_میانی #صنعتی_شدن

@dirancast_official
👍30
Forwarded from آزاد | Azad
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 طرح حذف یارانه بنزین (انرژی) زیر تیغ نقد - بخش اول

🔶 گفتگوی محمد فاضلی و علی مروی

🔻علی مروی:
با این وضعیت انرژی، اقتصاد ایران در چند سال آینده دچار فروپاشی خواهد شد. اصلاح «تدریجی» قیمت‌ها بالغ بر ۲۰ سال زمان می‌خواهد و مشکلات حاد و فوری ما را حل نمی‌کند. باید سهمیه انرژی بین خانوارها توزیع شود و برای همیشه کشف قیمت بنزین و انرژی را از اختیار دولت خارج کنیم و به مردم بسپاریم. با این طرح، نظام چند نرخی و رانت انرژی حذف خواهد شد.

🔺محمد فاضلی:‌ سیاست‌های حکومت باعث صنعت‌زدایی و بیکاری گسترده شده است و حکومت هم برای جبران آن اشتغالات با بنزین ارزان (مانند پیک و اسنپ) را توسعه داده است. در این شرایط، عملا میان حکومت و مردم، یک قرارداد اجتماعی شکل گرفته است: حکومت در ازای ناکارآمدی‌ها رانت انرژی ارزان به مردم می‌دهد تا نارضایتی آن‌ها را مدیریت کند. حذف فوری این رانت باعث ایجاد نارضایتی در جامعه خواهد شد.

🎞 فیلم کامل این گفتگو در یوتوب آزاد:
https://youtu.be/GAjNJjcxe0A

🆔@AzadSocial
👍129👎7
Forwarded from آزاد | Azad
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 حذف یارانه بنزین زیر تیغ نقد - بخش دوم

🔶 گفتگوی محمد فاضلی و علی مروی

🔻علی مروی:
اقتصاد کشور دهه‌هاست به‌شکل رانتی اداره شده و شبکه‌های قدرتمند ذی‌نفع بر ساختار آن چنبره زده‌اند. ادامه این وضعیت، کشور را دیر یا زود با بن‌بست مواجه می‌کند. اجرای اصلاحات اقتصادی در مقوله بنزین و انرژی و کنار گذاشتن قیمت‌گذاری دولتی، هرچند مانند یک عمل جراحی پرریسک است، ولی تنها راه اجتناب‌ناپذیر برای نجات اقتصاد و جلوگیری از بحران‌های بزرگ‌تر است.

🔺محمد فاضلی: حافظه تاریخی ایرانیان این است که دولت در ایران بارها قیمت بنزین را بالا برده‌ و هر بار تبعاتش را به گردن مردم انداخته و حتی در آبان ۹۸ با خشونت و تلفات همراه بوده است. در شرایط تحریم، طرح پیشنهادی برای اصلاح قیمت بنزین و انرژی، ریسک بالایی برای بی‌ثباتی اجتماعی ایجاد می‌کند. اصلاحات باید تدریجی و گام‌به‌گام باشد. دولت ابتدا موفقیت خود را در مقیاس‌های کوچک ثابت کند.

🎞 فیلم کامل این گفتگو در یوتوب آزاد:
https://youtu.be/E9iLzqvSSp4

🆔@AzadSocial
👍81👎3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
داستان بانک آینده
از بی‌خیالی تا فساد

بانک آینده بالاخره در آبان ۱۴۰۴ منحل و در بانک ملی ایران ادغام شد. این فرایند که گزیر خوانده می‌شود به امید حل مسأله بانک آینده در پیش گرفته شد. اما واقعیت این است که زیان‌های بانک آینده پدیده‌ای غافلگیرکننده و ناشناخته نبوده است. نظامی سیاسی و سیاست‌گذار حداقل به مدت یک دهه با مشکل بانک آینده مواجه بوده و اجازه داده زیان انباشته آن به پانصد هزار میلیارد تومان معادل حدود پنج میلیارد دلار برسد.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/nMiHWguNA1s

سؤالات بسیار مهمی درخصوص مشکل بانک آینده مطرح است. این مشکل چگونه به‌وجود آمد؟ آیا مشکل فقط منحصر به بانک آینده بوده یا سایر بانک‌ها هم با مشکل مواجه هستند؟ فرایند گزیر به چه معناست؟ و انحلال بانک آینده در بانک ملی تا چه اندازه مشکل را حل کرده است؟ آینده چه خواهد شد و زیان‌های به جا مانده چگونه جبران می‌شوند.

#حسین_درودیان، اقتصاددان و متخصص مسائل پولی و بانکی به مجموعه‌ای از این سؤالات درباره گذشته، حال و آینده بانک آینده و اقتصاد ایران پاسخ می‌دهد.

#بانک_آینده #نظام_بانکی #ناترازی_بانکی #فساد_بانکی #نظارت_بانکی

@irantalk_sn
👍94👎3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💢ماهیت نظام سیاسی ما بین ریاستی و پارلمانی بلاتکلیف است. وزرا گروگان هستند. هیچ کجای دنیا رابطه دو قوه به این صورت نیست.

♨️سینا کلهر در گفتگوی «بلاتکلیف؛ ایران و بحران تصمیم‌نگیری» در تمام‌رخ:

🔸ماهیت نظام سیاسی ما بلاتکلیف است. نظام سیاسی نیمی ریاستی نیمه پارلمانی مصداق شترگاوپلنگ است. عجیب اینکه نزدیک دو دهه از مطالبه رهبر انقلاب برای تعیین تکلیف نظام سیاسی میگذرد اما هیچ اتفاقی نیافتاده است.

🔸وزرا گروگان هستند. هم گروگان نمایندگان مجلس، هم نهادهای نظارتی و هم حتی بخشهایی از دولت مثل سازمان برنامه و بودجه یا اداری استخدامی.

🔸گاهی نصف کابینه در صف استیضاح است. مگر میشود در چنین شرایطی کار کرد اصلا؟ بروید دنیا را بگردید کجا رابطه دو قوه اینگونه است؟ تمام نظام حکمرانی تحت تاثیر و گروگان است که نمایندگان چند نفر را با توصیه سر کار بگذارند، حتی مسائل منطقه‌ای هم حل نمی‌شود.

🔸تکلیف را معلوم کنیم، یا ریاستی یا پارلمانی. برای چه تصمیم دراینباره باید انقدر طول بکشد؟ نه ایدئولوژیک است، نه مخالف قانون اساسی و نه به عوامل خارجی ربطی دارد! یک تصمیم است که گرفته نمیشود.

تماشای ویدئوی کامل گفتگو

@TamamRokhMedia
👍101👎3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بانک‌های غارت شده

حسین درودیان در این گفت‌وگو علل پیدایش پدیده #بانک_آینده و بحران در نظام بانکی را بررسی میکند.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/nMiHWguNA1s

@irantalk_sn
👍80
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟡 دیکتاتوری یا فروپاشی ؛ نتیجه گریزناپذیر تحریم‌ها

🟡محمد فاضلی جامعه شناس در گفت‌وگو با مجید تفرشی در هفتمین قسمت از برنامه گفتارها:

⚪️تحریم،جامعه و حکومت را تضعیف می‌کند و ظرفیت زیرساختی آن را کاهش می‌دهد و توازن بین قدرت زیرساختی و سرکوبی را برهم می‌زند.

🟡تحریم‌ها یا ایران را به سمت کره شمالی و دیکتاتوری سوق می‌دهد و یا با فروپاشی داخلی و حمله خارجی عاقبتی به مانند لیبی خواهد داشت.

🎥 پخش از
یوتیوب چکاد

➡️ @chakadmedia
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍149👎10
حمایت از آدم‌های خیر جمعی

محمد فاضلی

نمی‌خواهم بگویم برخی کارها نایاب، ولی واقعاً کم‌یاب است. یکی از کارهای کم‌یاب، انجام کار سخت نوشتن یا ترجمه کتاب و انتشار آن در اینترنت برای خیر عمومی و بدون دستمزد و حق انتشار است.

مترجمی به نام فاطمه کریمخان که من هیچ وقت ایشان را ندیده‌ام و فقط در فضای مجازی آثارشان را خوانده‌ام، چندین کتاب را به فارسی ترجمه کرده و همه را رایگان به اشتراک گذاشته است. یک رمان نوشته خودش را هم به همین ترتیب به رایگان منتشر کرده است.

اخیراً کتاب مهم و دشوار «سیاست ستیزه‌جو» اثر مهم چارلز تیلی و سیدنی تارو را که اثری مهم در جامعه‌شناسی سیاسی است به همین شیوه ترجمه و برای استفاده عمومی به رایگان منتشر کرده‌ است. همین مواجهه با کتاب «سیاست ستیزه‌جو» انگیزه نوشتن این متن شد.

تنها کتاب او که بعد از هفت سال رفت و برگشت و ممیزی، مجوز انتشار گرفته کتاب «شفافیت و مطبوعات» (۱۴۰۴) است.

رمان «همه می‌ترسند» او هم بعد از آن‌که از دالان‌های سانسور رد نشد و مجوز نگرفت، در اینترنت به رایگان منتشر شد.

کتاب‌هایی که ترجمه و در اینترنت منتشر کرده‌اند به شرح زیر است.

یک. سیاست ستیزه‌جو (چارلز تیلی و سیدونی تارو)

دو. تروما: یک تئوری اجتماعی (جفری آلکساندر)

سه. اگر بسوزیم: دهه اعتراضات خیابانی و انقلاب‌های گم‌شده (وینسنت بوینز)

چهار. کشور سوزان: سوریه در انقلاب و جنگ (رابین‌یاسین-قصاب، و لیلا الشامی)

پنج. سیاست پرشور: احساسات و جنبش‌های اجتماعی (جف گادوین، جیمز جاسپر، و فرانسیسکا پلتا)

شش. جهان بعد از غزه: یک تاریخ (پنکاج میشرا)

هفت. باختن در نبرد طولانی: وعده دروغ تغییر حکومت‌ها در خاورمیانه (فلیپ گردون)

هشت. اعتراض: یک مقدمه فرهنگی بر جنبش‌های اجتماعی (جیمز جاسپر)

نه. قربانیان مطلوب و سیاست دادخواست (محمد الکرد)

ده. نابودی فلسطین نابودی زمین است (آندراس مالم)

کار مهمی است که آدمی ده کتاب (از جمله دو کتاب جامعه‌شناختی ارزشمند از چارلز تیلی و جفری آلکساندر) را ترجمه و برای خیر عمومی در اینترنت منتشر کند.

سایت «باشگاه ادبیات» که این کتاب‌ها را منتشر کرده، یک شماره کارت بانکی اعلام کرده که هر کسی مایل بود، هر مبلغی که دلش خواست به حساب نویسنده و مترجم این آثار واریز کند. من هم می‌خواهم شما را به همین کار دعوت کنم.

شماره کارت
5022291044101713
به نام فاطمه کریمخان آشتیانی
(روی شماره کارت بزنید کپی می‌شود.)

نویسنده و مترجمی هست که با انتشار رایگان ترجمه و تألیفاتش، در مسیر نشر ایده‌ها و ارتقای آگاهی عمومی گام برمی‌دارد. فکر می‌کنم برای حمایت از این نوع آدم‌ها، می‌شود آثارشان را خواند، در نشر آن‌ها کوشید و در حد توان با حمایت مالی از آن‌ها قدردانی کرد. حمایت از این نوع آدم‌ها به بیشتر شدن‌شان کمک می‌کند.

@fazeli_mohammad
👍314👎9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قصه آشکار نظام بانکی

حسین درودیان در این گفت‌وگو علل پیدایش پدیده #بانک_آینده و بحران در نظام بانکی را بررسی می‌کند.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/nMiHWguNA1s

درودیان توضیح می‌دهد که مشکلات بانک آینده چگونه در بالاترین سطح بیش از یک دهه آشکار بوده است.

@irantalk_sn
👍62👎1
Forwarded from ارزیابی شتابزده (Mohammadreza Eslami)
✍️رضا امیرخانی یا چارلی کِرک؟

محمدرضا اسلامی

این پرسش شاید در نگاه نخست عجیب بنماید؛ قیاسِ یک نویسنده و منتقد ادبی ایرانی با یک کنشگر سیاسیِ آمریکایی. اما اگر نقش هر یک را در زیست‌جهان اجتماعی خودشان بسنجیم، این مقایسه نه‌تنها ناممکن نیست، بلکه نکات مهمی را روشن می‌کند.

🔵 چارلی کِرک برای جامعهٔ جوان و دانشگاهی آمریکا صدا، انرژی و جهت‌گیری سیاسی ایجاد کرده است؛ چه موافقش باشیم چه مخالف. اما رضا امیرخانی در ایران نقشی ایفا کرده که در عمق و اثرگذاری فراتر از کنشگری سیاسی بوده و هست؛ نقشی فرهنگی ـ اجتماعی (خصوصا در حوزه قلم) که کمتر کسی توانسته مشابه آن را تکرار کند.

🔵۱. رضا امیرخانی؛ گونه‌ای متفاوت از زیستن
امیرخانی فقط یک نویسنده نیست؛ او نوعی شیوهٔ زیستن را انتخاب کرد که در میان هم‌نسلان خودش یک «استثناء» است.

✔️او در رشتۀ مهندسی مکانیک درس خواند، اما مهندس نماند و فراتر از مهندسی اندیشید.
✔️او امکان فعالیت اقتصادی داشت، اما وقت و انرژی‌اش را صرف فعالیت‌های اقتصادی نکرد.
✔️او امکان ورود به موقعیت‌های حکومتی و اجرایی داشت، اما مسیر قدرت را انتخاب نکرد.
[و البته این خود نقدی جدی به ساختار حکمرانی است که از چنین ذهن/توانایی‌ای در عرصه‌های اجرایی/سیاستگذاری بهره نگرفت]

✔️او امکان مهاجرت و زندگی در آمریکا را داشت، اما زیستن در ایران و ارتباط دائمی با جامعهٔ ایرانی را برگزید (حتی مدتی کوتاه در آمریکا زیست، ولی در آنجا نماند).

امیرخانی با کنار گذاشتن مسیرهای مرسوم موفقیت، الگوی زندگیِ غیرکلیشه‌ای را پیش روی جامعه گذاشت؛ زیستی که بر «فکر کردن»، «نوشتن»، «مشاهده‌گری» و «نظم» استوار است.

🔵۲. جدی گرفتنِ «رمان» در سرزمینی که رمان جدی گرفته نمی‌شود
در ایران، رمان‌نویسی غالباً حاشیه‌ای، کم‌اهمیت یا تفننی تلقی شده است. اما امیرخانی برخلاف جریان عمومی، رمان را به‌عنوان «یک کار تمام‌وقت»، جدی و حرفه‌ای دنبال کرد. طی این سال‌ها کمتر کسی را می‌بینیم که با چنین نظم، استمرار و جدیتی رمان نوشته باشد.
موفقیت او در رمان‌نویسی حاصل سه ویژگی کلیدی است:
۱. ذهن خلاق و جوشان
۲. جدیت در کار
۳. نظم و انضباط کاری

انتشار مستمر آثار او در سالیان گذشته تصادفی نیست؛ نتیجهٔ این سه ویژگی است. اما بگذارید در میان این سه ویژگی یکی را شاخص‌تر بدانیم: نظم.
نویسندگیِ امیرخانی زیر سایهٔ انضباط سختگیرانهٔ او معنا پیدا می‌کند؛
نویسنده‌ای که در کار نوشتن، به اندازهٔ یک فرمانده‌ی لشکر منضبط است.

🔵۳. ارتباط امیرخانی با جوانان ایرانی در مقایسه با چارلی کرک
حضور امیرخانی در دبیرستان‌ها، محیط‌های دانشگاهی و اساساً هر مکانی که نسل جوان در آن حضور داشت، یکی از ویژگی‌های ارزشمند او بوده است. نقطه‌قوت حضور چارلی کِرک در دانشگاه‌های آمریکا، صراحت گفتار و حضور ذهن اوست؛ اما امیرخانی این هر دو را دارا بود و افزون بر آن، ویژگی دیگری نیز در ارتباط با جوانان داشت: حیا.

در کلام امیرخانی، با وجود صراحت، نوعی شرمِ شرقی و عنصر متانت هویداست؛ چیزی که در همتای غربی او به سادگی یافت نمی‌شود. این متانت، نشانی از روحِ پرستنده اوست؛ همان واژه‌ای که علی شریعتی برای توضیح مفهوم «نیایش» به کار می‌بُرد.
زیستن امیرخانی جلوه‌ای زیبا از نیایش است؛
گفت‌وگوی دائم و محاکات کم‌صدای یک نفر با آسمان.
یک نفر که فقط به زمین محدود نمانده.

🔵۴. امیرخانی و پرهیز از مجادله‌های زشت سیاسی
امیرخانی هرگز وارد مجادله‌های زشت و هیجانی سیاسی نشد.
نه از آن جهت که نمی‌توانست، بلکه از آن جهت که پیراستگی و وقار شخصی‌اش را حفظ کرد و نمی‌خواست در فضای پرخاشگری سیاست ایران حل شود. فراوان نوشتن و بسیار خواندن باعث نشد که او دچار ریزپرخاشگری‌هایی از جنس کورش علیانی یا مهدی تدینی شود.

امیرخانی نقدهایش را به حاکمیت بی‌لکنت و روشن بیان کرده است؛
از نقدهای اقتصادی و فرهنگی تا نقد به دستگاه‌های امنیتی کشور، حتی اشارهٔ صریح به رقابت میان ۲ باند امنیتی در اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات.

اما با وجود این صراحت، هرگز وارد میدان‌های پرهیاهوی مخالفت‌تراشی، توهین، جدل‌طلبی یا نزاع‌های سیاسی نشده است.
این ترکیبِ نادر—صراحتِ بدون پرخاشگری—او را از بسیاری از چهره‌های فرهنگی و سیاسی متمایز می‌کند.

▪️▪️▪️
چندین ساعت است که از زمان سانحه سقوط برای رضا امیرخانی می‌گذرد و دل‌های دوستداران و خوانندگان او همچنان نگران، اخبار بیمارستان را دنبال می‌کنند. پس از شنیدن خبر سانحه تصادف پدر و مادرم، شنیدن خبر سانحه امیرخانی یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی‌ام بوده.

از آب و خاک ایران مهندس و خلبان و سیاستمدار… وحتی نویسنده، زیاد برخواسته، اما آنچه که ایران امروز و دیروز و فردا کم داشته و دارد، جوهره تواضع از جنس رضاامیرخانی است.
تواضعِ برخاسته از قدرت، توأم با حیا.

https://t.me/solseghalam/2631
👍172👎14
درس‌های گرجستان

در این قسمت به مرحله پایانی روایت اصلاحات اقتصادی گرجستان می‌رسیم؛ کشوری که تنها در کمتر از یک دهه توانست با ساده‌سازی مقررات، قطع مسیرهای فساد، بازطراحی انگیزه‌ها، اصلاح نظام آموزشی و رفاهی، و با تکیه بر عزم سیاسی و شایسته‌سالاری، از یک اقتصاد فرسوده و ورشکسته به الگویی الهام‌بخش تبدیل شود.

دیدن ویدیو
https://youtu.be/Alt0o3viFK4

روایت #نیکا_گیلائوری نشان می‌دهد که هیچ نسخه‌ای بدون توجه به شرایط بومی جواب نمی‌دهد؛ اما می‌شود با طراحی درست، شجاعت عقب‌نشینی از مسیرهای غلط، و اتکا به اعتماد مردم، حتی ناممکن‌ها را ممکن کرد.

دو بخش قبلی این روایت
بخش اول:
    • توسعه گرجستان در ۱۰ سال

بخش دوم:
    • گام‌های مسیر توسعه در گرجستان



@dirancast_official
👍69👎1
ایران‌تاک رسانه‌ای برای گفت‌وگوهای صادقانه و شفاف درباره مسائل ایران به دور از هیجان و توأم با طمأنینه و عقلانیت است.

Https://www.youtube.com/@irantalks

افتخار ایران‌تاک، همراهی شماست.

@fazeli_mohammad
👍77👎1
🔴معانی ضمنی مهم‌تر از معنای صریح

🔺اعتماد ۱۲ آذر ۱۴۰۴

✍️عباس عبدی

🔘معانی ضمنی و غیرمستقیم بسیاری از گفتارها و رفتارها مهم‌تر از معنای مستقیم آنها هستند و ما نباید خود را در هدف و معنای ظاهری آنها محدود کنیم. اخیراً دو نماینده انقلابی‌گر مجلس جملات تندی را علیه آقای روحانی رییس جمهوری سابق اظهار داشتند که در نوع خود بی‌سابقه بود.

🔘یکی مدعی شد که حسن روحانی، در مرگ فرزندش «مظنون» است و باوجود «ابهام‌ها و پرسش‌های جدی» درباره این پرونده، صلاحيت روحانی برای مسئوليت‌های دولتی همچنان تايید می‌شود. او همچنین روحانی را متهم کرد که در کنار اين ماجرا، «سفرهای طولانی‌مدت به انگلستان» و «پرونده علمی بحث‌برانگیز» داشته است. تمام این موارد به ۲ و ۳ دهه پیش بر‌می‌گردد و بطور حتم همه جزییات آن برای ساختار سیاسی ایران روشن بوده است.

🔘یک نماینده دیگر هم مدعی شد که برخی اتهامات حسن روحانی درحد فساد فی‌الارض است و چنانچه به تمام اتهامات او رسیدگی شود احتمالا به چندبار اعدام محکوم خواهد شد؛ و‌گفت که؛ مجلس 8 پرونده علیه روحانی را به قوه‌قضائیه داده است.

🔘آقای روحانی حتماً می‌توانند از خود دفاع کنند، هر چند بعید می‌دانم که شکایت را مفید بدانند، زیرا انتظار نمی‌رود که در این موارد رسیدگی‌های متعارف صورت گیرد، بنابراین بنده نیز در مقام دفاع یا رد این اتهامات نیستم، چون همان طور که ابتدا نوشتم، معنای ضمنی این ادعاها برای من مهم‌تر از معنای آشکار آنها است.

🔘معنای ضمنی این ادعاها چیست؟ این که در نظامی و ساختاری زندگی می‌کنیم که فردی می‌تواند مظنون به قتل فرزندش باشد و اقداماتی در حد افساد فی‌الارض انجام داده، درعین حال برای سال‌های طولانی در بالاترین سطوح مدیریتی، شامل دبیری شورای عالی امنیت ملی و‌ نمایندگی رهبری در آن، مجمع تشخیص مصلحت، ریاست جمهوری و... بوده و صلاحیت او در همه این موارد تأیید شده است.

🔘در این ساختار فردی وجود دارد که از نظر نماینده مجلس آن مرتکب جرمی شده که شایسته چند بار اعدام است، ولی نه تنها اعدام نمی‌شود، بلکه اساساً پرونده‌ای هم برای او گشوده نمی‌شود. معنای ضمنی این ادعاها بیش از آنکه تعریضی علیه آن فرد باشد، علیه ساختار است.

🔘بیایید فرض کنیم که کسی ضد نظام و ساختار باشد و بخواهد آن را تخریب کامل کند و شواهدی را برای اثبات ادعای خود بیاورد. بهترین کار این است که فرد مجرمی را که جرم او برای همگان اثبات شده پیدا کند و نشان دهد که او در مقامات بالای آن نظام حضور دارد بدون اینکه مجازات شود.

🔘هنگامی که عدالت یک سیستم تا این اندازه بی‌اعتبار شود، برای ان ساختار اعتباری باقی نمی‌ماند. اینجا به دو مسأله حمله شده، یکی به آن فرد و دیگری به ساختاری که آگاهانه او را به کار گرفته است. اهمیت حمله به ساختار و نقد آن ده‌ها و صد برابر نقد به فرد است. در واقع می‌توان گفت که وجود افراد مجرم در چنین ساختاری نتیجه تبعیض قضایی و عدم رسیدگی به اتهامات چنین افرادی است.

🔘به علاوه فرض کنید که ثابت کردیم کسی مرتکب جرمی شده است. در این صورت نمی‌توانیم از آن نتیجه بگیریم که دیگران هم مرتکب جرم شده‌اند. ولی اگر ساختاری تصمیم بگیرد که مجرمی را در بالاترین سطوح به کار گیرد، معنای روشن آن این است که بقیه افراد آن ساختار نیز می‌توانند در وضعیت اتهام‌های مشابه باشند. اگر اتهام‌زننده نیز خودش از درون سیستم و مثلاً نماینده مجلس باشد، به معنای آن است که او در درجه اول نادانسته خود را متهم کرده است.

🔘اتفاقاً مخالفان سیستم و ساختار که چنین اتهامی را به افراد درون سیستم می‌زنند، هدفشان رسیدن به همین نتیجه است که بگویند، همه افراد درون ساختار چنین هستند، ولی کسانی که خود را در موقعیت دفاع از سیستم و ساختار تعریف می‌کنند، مصداق نشستن بر سر شاخ و بریدن از بن هستند که با بریدن شاخه خودشان هم سقوط می‌کنند.

🔘ولی فارغ از این معنای ضمنی، یک واقعیت مهم هم هست، اینکه مقامات مسئول و قضایی نیز با این موارد برخوردی نمی‌کنند. در حالی که اگر کس دیگری اتهامات به مراتب کم‌اهمیت‌تری را بگوید مورد بازخواست قرار می‌گیرد. اگر سخنگوی محترم دستگاه قضایی در خصوص محتوای ضمنی این سخنان نمایندگان نظر دهد بسیار جالب خواهد بود.

🔘مثل آنان که گفتند بالگرد آقای ریسی یک حادثه نبوده، بلکه اقدامی برنامه‌ریزی شده است. معنای ضمنی این حرف نیز در اصل اتهام دروغ‌گویی یا عدم صلاحیت علیه ستاد کل نیروهای مسلح بود ولی به این اتهامات نیز رسیدگی نمی‌شود.
👍117👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸یکی از قصص گویان می‌گفت: ای مردم هنگام خوردن و نوشیدن اگر «بسم الله» بگویید شیطان با شما هم کاسه نمی‌شود ولی اگر «بسم الله» نگویید هم کاسه می‌شود. پس نان جو شور بی بسم الله بخورید تا شیطان هم با شما بخورد، بعدش «بسم الله» بگویید و آب بنوشید تا شیطان آن را ننوشد و از عطش بمیرد.

✍🏻نثرالدّر، ابوسعید آبی، محدث‌ و فقیه شیعی ق. پنجم

@sahandiranmehr
👍112👎17
آب و بازمصرف قدرت؛ نسبت نمایندگی، منافع محلی و بحران معرفت‌شناختی حکمرانی

عیسی بزرگ‌زاده
سخنگوی صنعت آب کشور

آب در ایران تنها یک منبع طبیعی نیست؛ تار و پود حافظه جمعی، معماری سکونت و استخوان‌بندی تمدنی ماست. اما همین عنصر حیاتی امروز در مرکز منظومه‌ای پیچیده از «قدرت، منافع، هویت و امنیت» قرار گرفته است؛ منظومه‌ای که در آن آب نه یک «حقیقت زیست‌بومی» بلکه «سرمایه‌ای انتخاباتی» و ابزاری برای «بازمصرف قدرت» شده است. جامعه ایرانی با پدیده‌ای روبه‌روست که می‌توان آن را «دموکراسی محلیِ منابع‌بر» نامید؛ ساختاری که حوزه‌های رأی به جای اتکا بر منطق برنامه‌ریزی کلان، در منطق کم‌یابی منابع معنا پیدا می‌کنند و رقابت بر سر آب، میدان اصلی «بازتوزیع توسعه» می‌شود. از دل چنین ساختاری، تضادی دیرپا پدیدار شده است: نمایندگانی که به جای قانون‌گذاری و مراقبت از منافع ملی، درگیر رقابت‌هایی می‌شوند که حاصل آن «فربگی ناموزون توسعه»، بارگذاری فراتر از مرزهای تاب‌آوری زیست‌بوم و تخریب زیرساخت هستی‌شناختی سرزمین است.

در این میانه، بحران صرفاً بحران مدیریت نیست؛ بحران «معرفت‌شناختی» است. رابطه قدرت با منابع به رابطه‌ای معیوب بدل شده است؛ قدرت از منابع تغذیه می‌کند و سپس همین منابع ابزار تثبیت قدرت بیشتر می‌شوند. سیاست و منبع در «چرخه‌ای خودتولیدگر» به هم گره می‌خورند؛ چرخه‌ای که در آن آب از قلمرو علم و آینده‌نگری خارج شده و وارد قلمرو امتیاز، فشار، توزیع غنیمت و «چانه‌زنی‌های خرد ولی آسیب‌زا» شده است. انتخابات کوتاه‌مدت در برابر سرشت بلندمدت آب، نوعی «ناهمزمانی نهادی» پدید آورده است؛ جایی که افق چهار ساله سیاست، توان دیدن آینده هزار ساله سرزمین را از تصمیم‌گیران می‌گیرد. این همان «کوتاه‌بینی نهادی» است؛ ناتوانی ساختار سیاسی در دیدن آنچه توسعه نیاز دارد، نه آنچه حوزه انتخابیه طلب می‌کند.

از همین‌جا ورود بیش از اندازه قوه مقننه در اجرا شکل می‌گیرد. نمایندگانی که با بهره‌گیری از ابزارهای نظارتی—از سؤال و استیضاح تا اعمال فشار غیررسمی—می‌کوشند در انتخاب مدیران محلی و ملی، تصویب طرح‌ها، صدور مجوزهای آبی و حتی پیدایش و شکل‌گیری پروژه‌های عمرانی مداخله کنند. این مداخله‌گری، بیش از آنکه نشانی از خیر جمعی باشد، نشانه «سیاست‌زدگی منابع» است. آب در منطق توسعه پایدار ماهیتی فراناحیه‌ای و حوضه آبریزی دارد، اما در ساختار کنونی تصمیم‌سازی، در منطق مطالبات محلی زندانی شده است. از منظر فلسفه سیاسی، این رفتار نه‌تنها نقض اصل تفکیک قواست، بلکه نوعی «سرریز قدرت» است؛ لحظه‌ای که قدرت قانونی، مرزهای طبیعی خود را ترک می‌کند و به قلمرو اجرا نفوذ می‌یابد.

اگر آب مسئله‌ای تمدنی است—که هست—آنگاه بازتعریف نقش مجلس تنها اصلاح یک روند اداری نیست؛ بازسازی بنیان‌های حکمرانی است. در جهان امروز، حکمرانی آب مبتنی بر پایداری آینده، حق طبیعت، امنیت بلندمدت و نگاه فراناحیه‌ای است. اما در ایران، آب همچنان در منطق پروژه‌محوری، امتیازدهی منطقه‌ای و رقابت‌های انتخاباتی معنا می‌یابد. تا زمانی که مجلس از میدان منازعه بر سر داشته‌های امروز، به عرصه حفاظت از آینده منتقل نشود، هر اصلاح دیگری ناقص خواهد ماند.

راه برون‌رفت، مجموعه‌ای از اصلاحات نهادی، رفتاری و فرهنگی است. نخست، باید ساختار نمایندگی بازنگری شود؛ تغییر حوزه رأی‌گیری از شهرستان به استان، رقابت را از سطح منابع محدود به سطح برنامه‌ریزی کلان منتقل می‌کند و امکان گفت‌وگو میان مناطق را افزایش می‌دهد. تشکیل «مجلس دوم»—که قرار بود مجمع تشخیص چنین نقشی را ایفا کند و نکرد—می‌تواند دامنه نفوذ یک یا چند نماینده را در اندازه‌های معقول نگه دارد. برخی نیز بر این باورند که اصلاح روش انتخاب دولت، از انتخاب مستقیم به انتخاب توسط حزب حاکم در مجلس، می‌تواند ثبات حکمرانی را افزایش دهد و از چانه‌زنی‌های خرد ولی آسیب‌زا بکاهد.

در کنار تغییرات ساختاری، باید اصلاحات نظارتی و انضباطی را جدی گرفت. افشای الزامی نقش هر مداخله‌گر در تصمیم‌سازی و تصمیم گیری پروژه‌ها و انتصابات، نور را بر تاریک‌ترین نقاط فرایند قدرت می‌تاباند. اصلاح آیین‌نامه‌های داخلی مجلس، محدود کردن دخالت‌های اجرایی، الزام دستگاه‌ها به گزارش‌دهی در سامانه‌های نظارتی و نظارت بر رفتار نمایندگان، شکل تازه‌ای از «اخلاق حکمرانی» را ممکن می‌سازد. سازمانهای مردم نهاد و رسانه‌ها باید ابزارهای آگاهی‌بخش مردم در خصوص رفتار نمایندگی و مدیران باشند. تأسیس «بنیاد ملی نخبگان آب و توسعه» نیز می‌تواند رکن دانشی و پایشی باشد که تصمیمات آبی را از فضای سلیقه‌ای به قلمرو حکمرانی مبتنی بر دانش و آینده‌نگری منتقل کند.
👍56