بیان بسیاری از آرزوهای ما
جمله ای از مقدمه کتاب برنامه های دولت حسن روحانی، بیان بسیاری از آرزوهای ماست.
میدانم که از کمبود آرامش خسته شدهاید. شما مردم ایران میخواهید زندگی برای شما آرام و بیتنش و جامعه در آرامش باشد، سیاست خارجی آرامش داشته باشد، و آرام و بیدغدغه به آینده بنگرید و در کنار فرزندان، نوهها و نسلهای بعدی زندگی کمدغدغهای را تجربه کنید. من برای آنکه در کنار یکدیگر برای ساختن چنین آیندهای تلاش کنیم پا به میدان انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم گذاشتهام.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
جمله ای از مقدمه کتاب برنامه های دولت حسن روحانی، بیان بسیاری از آرزوهای ماست.
میدانم که از کمبود آرامش خسته شدهاید. شما مردم ایران میخواهید زندگی برای شما آرام و بیتنش و جامعه در آرامش باشد، سیاست خارجی آرامش داشته باشد، و آرام و بیدغدغه به آینده بنگرید و در کنار فرزندان، نوهها و نسلهای بعدی زندگی کمدغدغهای را تجربه کنید. من برای آنکه در کنار یکدیگر برای ساختن چنین آیندهای تلاش کنیم پا به میدان انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم گذاشتهام.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
دوباره ایران.pdf
81.7 KB
تصویر جلد کتاب برنامه های حسن روحانی برای دولت دوازدهم. این برنامه در 224 صفحه منتشر شده و شامل ده بخش است. @fazeli_mohammad
مقدمه کتاب برنامه های حسن روحانی برای دولت دوازدهم
مقدمه این کتاب را که حدود 2500 کلمه است در این لینک می توانید ببینید.
http://dolat12.dobareiran.com/news/1/%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
مقدمه این کتاب را که حدود 2500 کلمه است در این لینک می توانید ببینید.
http://dolat12.dobareiran.com/news/1/%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
Dobareiran
دوباره ایران | دوباره ایران
دولت دوازده ، برنامه دولت دوازدهم برای ایران، دوباره ایران
امنیت همه جانبه
یکی از بندهای مقدمه کتاب برنامه حسن روحانی برای دولت دوازدهم، عبارت زیر است. این بند ادراک دقیق و همه جانبه روحانی از امنیت را نشان می دهد.
«ما ایرانیان یک قرن برای امنیت تلاش کردیم، اما برداشتمان از امنیت کامل نبوده است. امنیت بیشتر در قالب نظامی-امنیتی دیده شده است، غافل از اینکه امنیت محیطزیستی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و انسانی هم به همان اندازه مهم است. اگرچه امروز تروریستها دستشان در این کشور بسته است؛ اما آنچه جان مردم ما را تهدید میکند آلودگی محیطزیست (ریزگردها، کمبود آب و ...)، تصادفات جادهای، بیماریهای فزاینده نظیر سرطان، فقر ناشی از کمبود اشتغال، خشونت در روابط اجتماعی، افسردگی، ایمن نبودن شهرها در برابر زلزله و آتشسوزی است.»
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
یکی از بندهای مقدمه کتاب برنامه حسن روحانی برای دولت دوازدهم، عبارت زیر است. این بند ادراک دقیق و همه جانبه روحانی از امنیت را نشان می دهد.
«ما ایرانیان یک قرن برای امنیت تلاش کردیم، اما برداشتمان از امنیت کامل نبوده است. امنیت بیشتر در قالب نظامی-امنیتی دیده شده است، غافل از اینکه امنیت محیطزیستی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و انسانی هم به همان اندازه مهم است. اگرچه امروز تروریستها دستشان در این کشور بسته است؛ اما آنچه جان مردم ما را تهدید میکند آلودگی محیطزیست (ریزگردها، کمبود آب و ...)، تصادفات جادهای، بیماریهای فزاینده نظیر سرطان، فقر ناشی از کمبود اشتغال، خشونت در روابط اجتماعی، افسردگی، ایمن نبودن شهرها در برابر زلزله و آتشسوزی است.»
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
چالش رفتگر
(محمد فاضلی)
پیشنهاد می کنم گیرندگان املاکی که قالیباف واگذار کرده است، و ادعا می شود رفتگر هستند، فقط یک هفته در معرض دید عموم مردم تهران، خیابان های تهران را جارو کنند. #چالش_رفتگر
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
پیشنهاد می کنم گیرندگان املاکی که قالیباف واگذار کرده است، و ادعا می شود رفتگر هستند، فقط یک هفته در معرض دید عموم مردم تهران، خیابان های تهران را جارو کنند. #چالش_رفتگر
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
ما هنوز هزینه اشتباهات فتحعلی شاه قاجار در جنگ با روسیه را در 190 سال قبل می پردازیم، اما می گویند دولت قبل را فراموش کنید. خرمشهر و آبادان هنوز از زیر بار جنگ سی سال پیش بیرون نیامده است. می گویند اقدامات دولت قبل را فراموش کنید.
شاید بیاخلاقترین نیمه شعبان تاریخ شیعه
(محمد فاضلی)
لحظات نوشتن برای من از زیباترین لحظههای زندگی وعین مبارزه کردن است. من گاه از این مبارزه موفق بیرون میآیم و گاه شکست میخورم و نوشتن برای خودم و مخاطب هیچ حاصل خوبی ندارد. امروز موقع نوشتن همزمان درباره مناظره سوم کاندیداهای ریاست جمهوری، جملات بسیاری نوشتم، اما احساس میکنم از میان آنها یک عبارت، ظرفیت زیادی برای تحلیل و تفسیر دارد. موفقیتی از میان یک مبارزه برای نوشتن بود. تفسیر آن با شما: «شاید جمعه 22 اردیبهشت 1396 را بتوان بیاخلاقترین نیمه شعبان تاریخ شیعه نام نهاد.» وظیفه ماست درباره چرایی این رخداد بیندیشیم.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
لحظات نوشتن برای من از زیباترین لحظههای زندگی وعین مبارزه کردن است. من گاه از این مبارزه موفق بیرون میآیم و گاه شکست میخورم و نوشتن برای خودم و مخاطب هیچ حاصل خوبی ندارد. امروز موقع نوشتن همزمان درباره مناظره سوم کاندیداهای ریاست جمهوری، جملات بسیاری نوشتم، اما احساس میکنم از میان آنها یک عبارت، ظرفیت زیادی برای تحلیل و تفسیر دارد. موفقیتی از میان یک مبارزه برای نوشتن بود. تفسیر آن با شما: «شاید جمعه 22 اردیبهشت 1396 را بتوان بیاخلاقترین نیمه شعبان تاریخ شیعه نام نهاد.» وظیفه ماست درباره چرایی این رخداد بیندیشیم.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
گاو نُه من شیر
(محمد فاضلی)
✅ مناظره که تمام شد احساس کردم چند جای کار در این نظام سیاسی-اجتماعی میلنگد که چنین مناظرهای در آن برگزار میشود. این جامعه قادر به تولید اعتماد و سرمایه اجتماعی نیست. مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود. چرا این گونه است؟ سؤال پیچیدهای است اما همین قدر میدانم که:
🔹 نظام سیاسی نتوانسته یک اداره آمار قابل اعتماد ایجاد کند. یکی میگوید 250 هزار واحد صنعتی تعطیل شدهاند و راهی برای راستیآزمایی حرف او نیست. دولت میگوید تورم یکرقمی شده و بقیه کاندیداها آنرا تأیید نمیکنند. آمار سرمایهگذاری خارجی و هر آمار دیگری مشکوک جلوه میکند و گویی به هیچ چیز نمیتوان اعتماد کرد.
🔹 نظام سیاسی نتوانسته به مردم ثابت کند که به فسادها رسیدگی میکند و قانون برای همه اجرا میشود. حداقل پنج کاندیدا از شش کاندیدای تأییدشده در یک شورای مرکب از فقها و حقوقدانان که شرایط صلاحیت دینی این افراد را نیز بررسی کردهاند، یکدیگر را به دزدی متهم میکنند. این یعنی هم سیستم مبارزه با فساد بد عمل کرده، و هم کاندیداها از عاقبت چنین اتهامهای ثابتنشدهای نیز ترس ندارند. این هم نشان ناکارآمدی نظام قضایی است حتی وقتی که مجری مناظره قبل از آغاز مناظره منعهای قانونی تهمت و افترا را برای مردم و کاندیداها میخواند.
🔹 مجری مناظره – به نمایندگی از بزرگترین رسانه کشور – در نقش زمانسنج و دستگاه قرعهکشی عمل میکند. این یعنی صدا و سیما حتی قادر نیست کاندیداها را از جواب ندادن به سؤالات یا پاسخهای بیربط باز دارد.
✅ انتخابات، با چنین وضعیتی، هر چهار سال یکبار به عوض آنکه جایگاهی برای طرح اصلیترین مسائل کشور باشد، جایگاهی برای بر باد دادن اعتماد، سرمایه اجتماعی و باور مردم به پیشرفت کشورشان است. فارغ از اینکه چه کسی برنده این مناظره شد، من به عنوان جامعهشناس معتقد به اهمیت اعتماد و سرمایه اجتماعی، برای «گاو نُه من شیر» حکمرانی در ایران متأسف و نگرانم. این نظام حکمرانی، به دلیل آنکه مراجع ساختاری تولید اعتماد ندارد – مثلا یک مرجع مورد اعتماد آمار ندارد – هر چقدر هم دستآورد در دنیای واقعی داشته باشد، در هر انتخابات کل دستآوردهایش با لگد کاندیداهای تأییدشده توسط همین نظام سیاسی، در دنیای ذهنیت شهروندان فرومیریزد بدون آنکه مرجعی برای بازسازی این اعتماد یا ممانعت از تخریب اعتماد وجود داشته باشد.
✅ کتاب «دامهای اجتماعی و مسأله اعتماد» را که با کمک همکارانم ترجمه میکردیم، بسیار بیش از گذشته به اهمیت اعتماد پی بردم، اما هرگز تا به امروز به چنین درک عمیقی از اهمیت آن برای نظام اجتماعی و سیاسی ایران نرسیده بودم. خلق ساختارهای مولد اعتماد، بزرگترین مشکل جمهوری اسلامی ایران است.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ مناظره که تمام شد احساس کردم چند جای کار در این نظام سیاسی-اجتماعی میلنگد که چنین مناظرهای در آن برگزار میشود. این جامعه قادر به تولید اعتماد و سرمایه اجتماعی نیست. مردم هر چهار سال یکبار میفهمند در چه جامعه نابهسامانی زندگی میکنند و گویی هیچ چیز پیش نمیرود. چرا این گونه است؟ سؤال پیچیدهای است اما همین قدر میدانم که:
🔹 نظام سیاسی نتوانسته یک اداره آمار قابل اعتماد ایجاد کند. یکی میگوید 250 هزار واحد صنعتی تعطیل شدهاند و راهی برای راستیآزمایی حرف او نیست. دولت میگوید تورم یکرقمی شده و بقیه کاندیداها آنرا تأیید نمیکنند. آمار سرمایهگذاری خارجی و هر آمار دیگری مشکوک جلوه میکند و گویی به هیچ چیز نمیتوان اعتماد کرد.
🔹 نظام سیاسی نتوانسته به مردم ثابت کند که به فسادها رسیدگی میکند و قانون برای همه اجرا میشود. حداقل پنج کاندیدا از شش کاندیدای تأییدشده در یک شورای مرکب از فقها و حقوقدانان که شرایط صلاحیت دینی این افراد را نیز بررسی کردهاند، یکدیگر را به دزدی متهم میکنند. این یعنی هم سیستم مبارزه با فساد بد عمل کرده، و هم کاندیداها از عاقبت چنین اتهامهای ثابتنشدهای نیز ترس ندارند. این هم نشان ناکارآمدی نظام قضایی است حتی وقتی که مجری مناظره قبل از آغاز مناظره منعهای قانونی تهمت و افترا را برای مردم و کاندیداها میخواند.
🔹 مجری مناظره – به نمایندگی از بزرگترین رسانه کشور – در نقش زمانسنج و دستگاه قرعهکشی عمل میکند. این یعنی صدا و سیما حتی قادر نیست کاندیداها را از جواب ندادن به سؤالات یا پاسخهای بیربط باز دارد.
✅ انتخابات، با چنین وضعیتی، هر چهار سال یکبار به عوض آنکه جایگاهی برای طرح اصلیترین مسائل کشور باشد، جایگاهی برای بر باد دادن اعتماد، سرمایه اجتماعی و باور مردم به پیشرفت کشورشان است. فارغ از اینکه چه کسی برنده این مناظره شد، من به عنوان جامعهشناس معتقد به اهمیت اعتماد و سرمایه اجتماعی، برای «گاو نُه من شیر» حکمرانی در ایران متأسف و نگرانم. این نظام حکمرانی، به دلیل آنکه مراجع ساختاری تولید اعتماد ندارد – مثلا یک مرجع مورد اعتماد آمار ندارد – هر چقدر هم دستآورد در دنیای واقعی داشته باشد، در هر انتخابات کل دستآوردهایش با لگد کاندیداهای تأییدشده توسط همین نظام سیاسی، در دنیای ذهنیت شهروندان فرومیریزد بدون آنکه مرجعی برای بازسازی این اعتماد یا ممانعت از تخریب اعتماد وجود داشته باشد.
✅ کتاب «دامهای اجتماعی و مسأله اعتماد» را که با کمک همکارانم ترجمه میکردیم، بسیار بیش از گذشته به اهمیت اعتماد پی بردم، اما هرگز تا به امروز به چنین درک عمیقی از اهمیت آن برای نظام اجتماعی و سیاسی ایران نرسیده بودم. خلق ساختارهای مولد اعتماد، بزرگترین مشکل جمهوری اسلامی ایران است.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
شهردار یا شهر_دار
(محمد فاضلی)
این متن فقط 391 کلمه است.
✅ آیا شما تاکنون فکر کردهاید که کلمه شهردار را میتوان به صورت شهر_دار هم نوشت؟ بیمارداری و بچهداری، صبورانه و مهربان «داشتن» و مراقبت کردن بیمار و بچه است؛ و شهرداری، صبورانه، عاقلانه و مهربانانه نگهداشتن شهر است. «شهر_دار» اما کسی است که «شهر را به دار میکِشَد؛ و به دار میکُشَد.»
✅ من جامعهشناسی شهری درس میدهم و درباره پایداری شهرها، شهرهای سرزنده، و زندگی شهری نوشتهام و درس دادهام. آنکه ساختمانهای بلند را بر گسلهای زلزلهخیز شهر توسعه میدهد؛ و بزرگراهها را به جای حمل و نقل عمومی بر سطح شهر میگسترد؛ فضای شهر را برای تأمین مالی پروژههای نامناسب به حراج میگذارد؛ و آنکه نفس شهر را با توسعه حمل و نقل خصوصی به شماره میاندازد؛ آنکه دهها هزار میلیارد تومان بدهی برای شهر بالا میآورد؛ آنکه همدست دلالان مسکن میشود تا باغهای شهر و درختان کهنسال - ریههای تنفسی شهر - قربانی سودجوییها شوند؛ آنکه پس از دوازده سال فرصت مدیریت پسماندهای شهری، فقط 200 تن از 8000 تن زباله شهری را مدعی است به برق تبدیل میکند؛ آنکه بیتوجه به توصیههای گیاهشناسان گیاهان نامناسب با اقلیم کمآب شهر تهران را برای توسعه فضای سبز بهکار میگیرد؛ و آنکه بیتوجه به دهها توصیه کارشناسی میدان امام حسین را و خیابان 17 شهریور را پیادهراه میکند و کسبوکارهای این خیابان را به نابودی میکشد؛ شهردار نیست، «شهر_دار» است.
✅ تهران پل طبیعت دارد، باغ پرندگان دارد، پیادهراه دارد، و متروی آن نسبت به گذشته بیشتر توسعه یافته است؛ اما این شهری است که دوازده سال فرصت برای مقاومشدن بیشتر در برابر زلزله و آتش؛ توسعه حمل و نقل عمومی و کاهش آلودگی هوا؛ و ساماندهی مناسبتر فضای شهری را از دست داده است.
✅ پلاسکو که فروریخت، پل دوطبقه صدر، برج میلاد، بزرگراه امام علی، باغ پرندگان، پیادهراه هفده شهریور، استخر دلفینها، و هیچ یک از سازههای آقای «شهر_دار» مانع از فروریختن پلاسکو نشدند. شهر به استانداردهای ایمنی نیاز داشت که رعایت نشده بود. شهر به دار کشیده شده، شهری است که دوازده سال فرصت مقاومشدن در برابر زلزله را از دست داده است.
✅ این «شهر پلاسکویی» نمونه مدیریت آقای «شهر_دار» است. او و همکارانش اکنون پس از دوازده سال «شهر_دار»ی ، آمدهاند تا «ایران_دار» شوند؛ وعدهها و کردارهایش ایران ما را به دار میکِشَند و به دار میکُشَند.
#نه_به_شهر_دار
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
این متن فقط 391 کلمه است.
✅ آیا شما تاکنون فکر کردهاید که کلمه شهردار را میتوان به صورت شهر_دار هم نوشت؟ بیمارداری و بچهداری، صبورانه و مهربان «داشتن» و مراقبت کردن بیمار و بچه است؛ و شهرداری، صبورانه، عاقلانه و مهربانانه نگهداشتن شهر است. «شهر_دار» اما کسی است که «شهر را به دار میکِشَد؛ و به دار میکُشَد.»
✅ من جامعهشناسی شهری درس میدهم و درباره پایداری شهرها، شهرهای سرزنده، و زندگی شهری نوشتهام و درس دادهام. آنکه ساختمانهای بلند را بر گسلهای زلزلهخیز شهر توسعه میدهد؛ و بزرگراهها را به جای حمل و نقل عمومی بر سطح شهر میگسترد؛ فضای شهر را برای تأمین مالی پروژههای نامناسب به حراج میگذارد؛ و آنکه نفس شهر را با توسعه حمل و نقل خصوصی به شماره میاندازد؛ آنکه دهها هزار میلیارد تومان بدهی برای شهر بالا میآورد؛ آنکه همدست دلالان مسکن میشود تا باغهای شهر و درختان کهنسال - ریههای تنفسی شهر - قربانی سودجوییها شوند؛ آنکه پس از دوازده سال فرصت مدیریت پسماندهای شهری، فقط 200 تن از 8000 تن زباله شهری را مدعی است به برق تبدیل میکند؛ آنکه بیتوجه به توصیههای گیاهشناسان گیاهان نامناسب با اقلیم کمآب شهر تهران را برای توسعه فضای سبز بهکار میگیرد؛ و آنکه بیتوجه به دهها توصیه کارشناسی میدان امام حسین را و خیابان 17 شهریور را پیادهراه میکند و کسبوکارهای این خیابان را به نابودی میکشد؛ شهردار نیست، «شهر_دار» است.
✅ تهران پل طبیعت دارد، باغ پرندگان دارد، پیادهراه دارد، و متروی آن نسبت به گذشته بیشتر توسعه یافته است؛ اما این شهری است که دوازده سال فرصت برای مقاومشدن بیشتر در برابر زلزله و آتش؛ توسعه حمل و نقل عمومی و کاهش آلودگی هوا؛ و ساماندهی مناسبتر فضای شهری را از دست داده است.
✅ پلاسکو که فروریخت، پل دوطبقه صدر، برج میلاد، بزرگراه امام علی، باغ پرندگان، پیادهراه هفده شهریور، استخر دلفینها، و هیچ یک از سازههای آقای «شهر_دار» مانع از فروریختن پلاسکو نشدند. شهر به استانداردهای ایمنی نیاز داشت که رعایت نشده بود. شهر به دار کشیده شده، شهری است که دوازده سال فرصت مقاومشدن در برابر زلزله را از دست داده است.
✅ این «شهر پلاسکویی» نمونه مدیریت آقای «شهر_دار» است. او و همکارانش اکنون پس از دوازده سال «شهر_دار»ی ، آمدهاند تا «ایران_دار» شوند؛ وعدهها و کردارهایش ایران ما را به دار میکِشَند و به دار میکُشَند.
#نه_به_شهر_دار
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
Forwarded from فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)
📝پیشنهادی برای سیاست ورزی در سطح خرد
✍️️علی جنادله
✅امروز سر صبحانه نشسته بودم و با همسرم درخصوص انتخابات صحبت می کردم. حال و هوای بحث آمیخته با خوف و رجاء بود. امیدواری و خوشحالی از اینکه آقای روحانی علی رغم وعده های پوپولیستی رقبا همچنان در نظرسنجی ها رای بیشتری دارداما ترس از اینکه چنانچه انتخابات به مرحله دوم برود، ممکن است ترکیب آراء به نفع آقای روحانی نباشد. مناظره سوم تاثیرگذار بود اما نباید خوشبینی ناشی از آن، باعث غفلت ما از ضرورت فعالیت و تلاش هرچه بیشتر برای آگاهی بخشی به مردم شود.
همسرم امیدوار بود و می گفت، مردم آگاه هستند و می توانند توخالی بودن و عوام فریبانه بودن وعده ها را تشخیص دهند. اما من همچنان با بدبینی گفتم بحث بر سر اینه که علی رغم فربه بودن طبقه متوسط، جمعیت روستایی و حاشیه شهرها نیز کم نیستند و در نتیجه انتخابات بسیار تعیین کننده هستند. بخش بزرگی از این جمعیت دست به گریبان مشکلات معیشتی هستند و انتظار دوراندیشی از آنها نمی تواند خیلی واقع بینانه باشد. باید به آنها این حق را داد که به فکر امروزشان باشند. چون مساله آنها، مساله حیات و ممات است. مساله آنها تهیه یک دست لباس بچه گانه برای زمستان است، مساله آنها تهیه یک وعده غذای مناسب است. متاسفانه این وضعیت فرصت را برای کسانی که خود مسببان اصلی این وضعیت هستند فراهم کرده تا با فرصت طلبی و شعارهای پوپولیستی قربانیان خود را مجددا استثمار کرده و از آنها پلی و نردبانی برای آمال قدرت طلبانه خود بسازند.
بحث که به اینجا رسید پسرم که علی رغم سن کمش(کلاس دوم ابتدایی) همیشه با علاقه مندی خاصی خودش را وارد این بحث ها می کند گفت بابا بیا یک ستاد بزنیم.. من خندیدم اما همسرم بحث رائد را جدی گرفت و ادامه داد: هر فرد تحصیلکرده ای می تواند حداقل با 20 نفر از اعضای خانواده و فامیل نزدیک و به ویژه آشنایانی که در روستاها و مناطق حاشیه شهری زندگی می کنند وارد گفت و گو شده و در یک فضای صمیمی و غیر رسمی با آنها وارد صحبت شود. بخش قابل توجهی از افراد تحصیلکرده برآمده از اقشار کم درآمد جامعه هستند و می توانند رابط خوبی بین این اقشار و طبقه متوسط باشند. این افراد تحصیلکرده معمولا از نفوذ و مقبولیت خوبی بین خانواده و آشنایان برخوردارند و برای بسیاری از آنها حکم گروه مرجع را دارند. هریک از افراد طبقه متوسط با آشنایان و خویشاوندانی ارتباط دارد که از یک سو آنها به او اعتماد دارند و از سوی دیگر او بهتر زبان، موقعیت و وضعیت آنها را درک می کند و این بستر مناسبی برای اعتماد و همدلی و اقناع فراهم می کند.
پیشنهاد خوبی بود. اما نیازمند یک رسانه بود و چه رسانه ای بهتر از یک گروه تلگرامی خانوادگی. معمولا بیشتر ماها عضو یک گروه خانوادگی تلگرامی هستیم. گروهی که مبتنی بر روابط گرم و صمیمی و همراه با اعتماد و شناخت متقابل است. فضای حاکم بر این گروه های خانوادگی بستر خوبی برای طرح بحث های صادقانه و دور از شائبه های منفعت طلبی فراهم می کنند. اگر گروه خانوادگی داریم آن را تبدیل به رسانه ای برای آگاهی بخشی کنیم و اگر نداریم همین حالا دست بکار شویم و یک گروه خانوادگی تشکیل دهیم و در گروه حداقل 20 نفر از اعضای خانواده و خویشاوندان نزدیک را عضو کنیم. با آنها با زبان خودشان صحبت کنیم. باید به زبان خودشان به آنها گفت که چگونه طوفان وعده های کوتاه مدت و زدوگذر، آینده دور آنها را به تاراج خواهد برد. مرور گذرای متون، کلیپ ها، تصاویر، پوسترها و ... تبلیغاتی کمپین های مختلف حمایت از آقای روحانی نشان می دهد حتی زمانی که به مسایل اقتصادی و معیشتی می پردازند، همچنان با زبان طبقه متوسط با جامعه سخن می گویند. باید این این پیام ها را به زبان ساده برگرداند و به اقشار مختلف رساند. هریک از ما، بهتر زبان اطرافیان خود را می فهمیم و می دانیم دغدغه های آنها چیست و خواسته های آنها کدامند. بیایید از امروز هر کدام از ما یک ستاد باشیم. نه ستاد تبلیغاتی بلکه ستاد آگاهی بخشی. به امید فردایی بدون پوپولیسم.
اگر این متن را می پسندید برای دیگران هم ارسال کنید
@hamidrezajalaeipoor
@MostafaTajzadeh
✍️️علی جنادله
✅امروز سر صبحانه نشسته بودم و با همسرم درخصوص انتخابات صحبت می کردم. حال و هوای بحث آمیخته با خوف و رجاء بود. امیدواری و خوشحالی از اینکه آقای روحانی علی رغم وعده های پوپولیستی رقبا همچنان در نظرسنجی ها رای بیشتری دارداما ترس از اینکه چنانچه انتخابات به مرحله دوم برود، ممکن است ترکیب آراء به نفع آقای روحانی نباشد. مناظره سوم تاثیرگذار بود اما نباید خوشبینی ناشی از آن، باعث غفلت ما از ضرورت فعالیت و تلاش هرچه بیشتر برای آگاهی بخشی به مردم شود.
همسرم امیدوار بود و می گفت، مردم آگاه هستند و می توانند توخالی بودن و عوام فریبانه بودن وعده ها را تشخیص دهند. اما من همچنان با بدبینی گفتم بحث بر سر اینه که علی رغم فربه بودن طبقه متوسط، جمعیت روستایی و حاشیه شهرها نیز کم نیستند و در نتیجه انتخابات بسیار تعیین کننده هستند. بخش بزرگی از این جمعیت دست به گریبان مشکلات معیشتی هستند و انتظار دوراندیشی از آنها نمی تواند خیلی واقع بینانه باشد. باید به آنها این حق را داد که به فکر امروزشان باشند. چون مساله آنها، مساله حیات و ممات است. مساله آنها تهیه یک دست لباس بچه گانه برای زمستان است، مساله آنها تهیه یک وعده غذای مناسب است. متاسفانه این وضعیت فرصت را برای کسانی که خود مسببان اصلی این وضعیت هستند فراهم کرده تا با فرصت طلبی و شعارهای پوپولیستی قربانیان خود را مجددا استثمار کرده و از آنها پلی و نردبانی برای آمال قدرت طلبانه خود بسازند.
بحث که به اینجا رسید پسرم که علی رغم سن کمش(کلاس دوم ابتدایی) همیشه با علاقه مندی خاصی خودش را وارد این بحث ها می کند گفت بابا بیا یک ستاد بزنیم.. من خندیدم اما همسرم بحث رائد را جدی گرفت و ادامه داد: هر فرد تحصیلکرده ای می تواند حداقل با 20 نفر از اعضای خانواده و فامیل نزدیک و به ویژه آشنایانی که در روستاها و مناطق حاشیه شهری زندگی می کنند وارد گفت و گو شده و در یک فضای صمیمی و غیر رسمی با آنها وارد صحبت شود. بخش قابل توجهی از افراد تحصیلکرده برآمده از اقشار کم درآمد جامعه هستند و می توانند رابط خوبی بین این اقشار و طبقه متوسط باشند. این افراد تحصیلکرده معمولا از نفوذ و مقبولیت خوبی بین خانواده و آشنایان برخوردارند و برای بسیاری از آنها حکم گروه مرجع را دارند. هریک از افراد طبقه متوسط با آشنایان و خویشاوندانی ارتباط دارد که از یک سو آنها به او اعتماد دارند و از سوی دیگر او بهتر زبان، موقعیت و وضعیت آنها را درک می کند و این بستر مناسبی برای اعتماد و همدلی و اقناع فراهم می کند.
پیشنهاد خوبی بود. اما نیازمند یک رسانه بود و چه رسانه ای بهتر از یک گروه تلگرامی خانوادگی. معمولا بیشتر ماها عضو یک گروه خانوادگی تلگرامی هستیم. گروهی که مبتنی بر روابط گرم و صمیمی و همراه با اعتماد و شناخت متقابل است. فضای حاکم بر این گروه های خانوادگی بستر خوبی برای طرح بحث های صادقانه و دور از شائبه های منفعت طلبی فراهم می کنند. اگر گروه خانوادگی داریم آن را تبدیل به رسانه ای برای آگاهی بخشی کنیم و اگر نداریم همین حالا دست بکار شویم و یک گروه خانوادگی تشکیل دهیم و در گروه حداقل 20 نفر از اعضای خانواده و خویشاوندان نزدیک را عضو کنیم. با آنها با زبان خودشان صحبت کنیم. باید به زبان خودشان به آنها گفت که چگونه طوفان وعده های کوتاه مدت و زدوگذر، آینده دور آنها را به تاراج خواهد برد. مرور گذرای متون، کلیپ ها، تصاویر، پوسترها و ... تبلیغاتی کمپین های مختلف حمایت از آقای روحانی نشان می دهد حتی زمانی که به مسایل اقتصادی و معیشتی می پردازند، همچنان با زبان طبقه متوسط با جامعه سخن می گویند. باید این این پیام ها را به زبان ساده برگرداند و به اقشار مختلف رساند. هریک از ما، بهتر زبان اطرافیان خود را می فهمیم و می دانیم دغدغه های آنها چیست و خواسته های آنها کدامند. بیایید از امروز هر کدام از ما یک ستاد باشیم. نه ستاد تبلیغاتی بلکه ستاد آگاهی بخشی. به امید فردایی بدون پوپولیسم.
اگر این متن را می پسندید برای دیگران هم ارسال کنید
@hamidrezajalaeipoor
@MostafaTajzadeh
روحانی هندوانه سربسته نیست
(محمد فاضلی)
✅ یکی از نظرسنجیهای معتبر نشان میداد تقریباً نیمی از رأیدهندگان منتظرند برنامههای کاندیداها را ببینند و بعد بر اساس ارزیابی برنامهها رأی بدهند. این نشان میدهد مردم ایران هم صبورتر شدهاند و هم عاقلانه تصمیم میگیرند. اینها گامهای تدریجی مردم ما به سوی پیشبرد عقلانیت است، عقلانیتی که آینده بهتری برای ما میسازد.
✅ ابراهیم رئیسی جزوهای با عنوان «چرا رئیسی» منتشر کرده که برنامه نیست، و جزوه دیگری را هم در تلویزیون نشان داد که هنوز محتوای آن منتشر نشده است. محمدباقر قالیباف هم گفت رئیسجمهور احتیاج به برنامه ندارد زیرا سند چشمانداز همه چیز را مشخص کرده است. بگذریم از اینکه سند چشمانداز فقط اهدافی را که ایران باید به آنها برسد مشخص کرده و چگونگی رسیدن به آنها را مشخص نکرده است.
حسن روحانی اما ابتدا برنامه دولت دوازدهم را به مردم معرفی کرد و همزمان در سایتی (dolat12.dobareiran.com) در اختیار عموم قرار دارد. بیانیه اقتصادی روحانی نیز از دو روز گذشته در همین سایت منتشر شده است. این بیانیه اقتصادی (dolat12.dobareiran.com/statement/63/) 5 برنامه حمایتی و 9 برنامه توسعهای در نظر گرفتهشده برای دولت دوازدهم را معرفی میکند. جزئیات بیشتری از این برنامهها در کتاب «دوباره ایران» که به عنوان برنامه دولت دوازدهم منتشر شده آمده است. من در یادداشت بعدی، برنامههای حمایتی و توسعهای حسن روحانی را معرفی خواهم کرد.
✅ حسن روحانی تا اینجا نشان داده هم بیشتر از بقیه کاندیداها به برنامه اعتقاد دارد، و هم حاضر است برنامههای خود را به مردم ارائه کند تا مردم با آگاهی تصمیم بگیرند. روحانی نشان میدهد هندوانه سربسته نیست. مردم برنامههایش را بخوانند و اگر آنرا به نفع منافع ملی ایران و خود یافتند به او رأی دهند.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
✅ یکی از نظرسنجیهای معتبر نشان میداد تقریباً نیمی از رأیدهندگان منتظرند برنامههای کاندیداها را ببینند و بعد بر اساس ارزیابی برنامهها رأی بدهند. این نشان میدهد مردم ایران هم صبورتر شدهاند و هم عاقلانه تصمیم میگیرند. اینها گامهای تدریجی مردم ما به سوی پیشبرد عقلانیت است، عقلانیتی که آینده بهتری برای ما میسازد.
✅ ابراهیم رئیسی جزوهای با عنوان «چرا رئیسی» منتشر کرده که برنامه نیست، و جزوه دیگری را هم در تلویزیون نشان داد که هنوز محتوای آن منتشر نشده است. محمدباقر قالیباف هم گفت رئیسجمهور احتیاج به برنامه ندارد زیرا سند چشمانداز همه چیز را مشخص کرده است. بگذریم از اینکه سند چشمانداز فقط اهدافی را که ایران باید به آنها برسد مشخص کرده و چگونگی رسیدن به آنها را مشخص نکرده است.
حسن روحانی اما ابتدا برنامه دولت دوازدهم را به مردم معرفی کرد و همزمان در سایتی (dolat12.dobareiran.com) در اختیار عموم قرار دارد. بیانیه اقتصادی روحانی نیز از دو روز گذشته در همین سایت منتشر شده است. این بیانیه اقتصادی (dolat12.dobareiran.com/statement/63/) 5 برنامه حمایتی و 9 برنامه توسعهای در نظر گرفتهشده برای دولت دوازدهم را معرفی میکند. جزئیات بیشتری از این برنامهها در کتاب «دوباره ایران» که به عنوان برنامه دولت دوازدهم منتشر شده آمده است. من در یادداشت بعدی، برنامههای حمایتی و توسعهای حسن روحانی را معرفی خواهم کرد.
✅ حسن روحانی تا اینجا نشان داده هم بیشتر از بقیه کاندیداها به برنامه اعتقاد دارد، و هم حاضر است برنامههای خود را به مردم ارائه کند تا مردم با آگاهی تصمیم بگیرند. روحانی نشان میدهد هندوانه سربسته نیست. مردم برنامههایش را بخوانند و اگر آنرا به نفع منافع ملی ایران و خود یافتند به او رأی دهند.
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
شهرداری تمام شیشهای
حمایت از کاندیداتوری دکتر بهاره آروین در انتخابات شورای شهر تهران
(محمد فاضلی)
شفافیت یکی از اصلیترین راهکارهای مبارزه با فساد و کارآمدتر کردن نظام اداری است. «شیشهای» مفهومی است که برای نظامهای اداری شفاف بهکار برده میشود. کل نظام اداری و سیاسی ایران به شفافیت نیازمند است.
یکی از کاندیداهای شورای شهر تهران که اتفاقاً در لیست اصلاحطلبان نیز قرار گرفته، خانم دکتر بهاره آروین، جامعهشناس و استادیار دانشگاه تربیت مدرس تهران است. ایشان در این دوره از انتخابات شعار «شهرداری تمامشیشهای» را مطرح کرده و مدتی است میکوشد این ایده را برای شهروندان توضیح دهد. وی در یکی از یادداشتهای خود نوشته است:
«شهرداری تمام شیشهای» یعنی تلاش برای غلبه رویکردی که در آن به جای تکیه بر افراد سالم و کارآمد، به ساختاری تکیه شود که در آن افراد ناسالم و ناکارآمد نیز کمترین صدمه را به جامعه وارد کنند و سیستم حتی با حضور آنها نیز حداقلی از کارآمدی را داشته باشد. مهمترین پیشنیاز این رویکرد، ایجاد شفافیت اطلاعات برای تمام شهروندان است. این طرح در وهله نخست به دنبال عملی ساختن چهار اقدام است: ۱- شفافیت رأی اعضای شورای شهر به مصوبهها؛ ۲- انتشار آنلاین اطلاعات معاملات شهرداری؛ ۳- انتشار آنلاین اطلاعات تغییر کاربریها، پایان کارها، مجوزها و غیره؛ ۴- انتشار آنلاین کمکها و ردیف بودجههای شهرداری درخصوص نهادهای فعال در حوزههای فرهنگی و اجتماعی.»
خانم دکتر بهاره آروین با کد انتخاباتی 1556 امروز کاندیداست و میتواند پیگیریکننده اجرای این ایدهها در شهرداری تهران باشد. ما به یک شهرداری شفاف نیاز داریم که بدانیم بیتالمال در آن چگونه هزینه میشود. اما من در کنار حمایت از خانم آروین و ایده «شهرداری تمامشیشهای» از ایشان میخواهم اگر اعتماد مردم را جلب کردند و به شورای شهر راه یافتند، ایدههای زیر را نیز دنبال کنند:
✍️مشخص کردن بدهیهای شهرداری تهران و گزارش آن به مردم تهران
✍️ارزیابی عملکرد بانک شهر، شفافسازی عملکرد آن و تلاش برای سازگار کردن عملکرد این بانک با رویههای بانکداری مدرن؛ به علاوه شفافسازی نسبت عملکرد این بانک با تأمین مالی اقدامات شهرداری تهران.
✍️شفافسازی منابع تأمین مالی پروژههای شهرداری تهران.
✍️انتشار فهرست پیمانکاران خدمات و پروژههای شهرداری تهران.
✍️شفافسازی قیمت پروژهها و خدمات شهرداری تهران؛ و استقرار سیستمی برای محاسبه قیمت پروژهها.
✍️اقدام جدی برای اصلاح نظام بودجهریزی شهرداری تهران، کاهش هزینههای جاری و ممانعت از افزایش اتکا به فروش فضا و تراکم برای تأمین درآمدهای شهری.
✍️اقدام جدی برای در اولویت قرار دادن مقوله ایمنی در برابر زلزله، حریق و سایر مخاطرات شهری؛ بالاخص در چارچوب بودجهریزی. (تکالیف قانونی شهرداری در این خصوص مشخص است، و اجرای مصوبه 23 شهریور 95 شورای شهر راهگشاست.)
✍️اقدام جدی برای کاهش بودجههای توسعه زیرساختهای حمل و نقل خصوصی (مثل ساخت بزرگراهها) و تمرکز بر توسعه حمل و نقل عمومی (نظیر مترو و شبکه اتوبوس شهری).
✍️اقدام جدی برای مدیریت پسماندهای شهری (تفکیک از مبدأ، بازیافت، تولید انرژی و کمپوست از زبالههای شهری، و ساماندهی پسماندگاهها)
✍️اقدام جدی برای ممانعت از تشدید بحران فرونشست زمین در تهران.
https://t.me/joinchat/AAAAAEEnjBLhEQqVhjIo4g
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
حمایت از کاندیداتوری دکتر بهاره آروین در انتخابات شورای شهر تهران
(محمد فاضلی)
شفافیت یکی از اصلیترین راهکارهای مبارزه با فساد و کارآمدتر کردن نظام اداری است. «شیشهای» مفهومی است که برای نظامهای اداری شفاف بهکار برده میشود. کل نظام اداری و سیاسی ایران به شفافیت نیازمند است.
یکی از کاندیداهای شورای شهر تهران که اتفاقاً در لیست اصلاحطلبان نیز قرار گرفته، خانم دکتر بهاره آروین، جامعهشناس و استادیار دانشگاه تربیت مدرس تهران است. ایشان در این دوره از انتخابات شعار «شهرداری تمامشیشهای» را مطرح کرده و مدتی است میکوشد این ایده را برای شهروندان توضیح دهد. وی در یکی از یادداشتهای خود نوشته است:
«شهرداری تمام شیشهای» یعنی تلاش برای غلبه رویکردی که در آن به جای تکیه بر افراد سالم و کارآمد، به ساختاری تکیه شود که در آن افراد ناسالم و ناکارآمد نیز کمترین صدمه را به جامعه وارد کنند و سیستم حتی با حضور آنها نیز حداقلی از کارآمدی را داشته باشد. مهمترین پیشنیاز این رویکرد، ایجاد شفافیت اطلاعات برای تمام شهروندان است. این طرح در وهله نخست به دنبال عملی ساختن چهار اقدام است: ۱- شفافیت رأی اعضای شورای شهر به مصوبهها؛ ۲- انتشار آنلاین اطلاعات معاملات شهرداری؛ ۳- انتشار آنلاین اطلاعات تغییر کاربریها، پایان کارها، مجوزها و غیره؛ ۴- انتشار آنلاین کمکها و ردیف بودجههای شهرداری درخصوص نهادهای فعال در حوزههای فرهنگی و اجتماعی.»
خانم دکتر بهاره آروین با کد انتخاباتی 1556 امروز کاندیداست و میتواند پیگیریکننده اجرای این ایدهها در شهرداری تهران باشد. ما به یک شهرداری شفاف نیاز داریم که بدانیم بیتالمال در آن چگونه هزینه میشود. اما من در کنار حمایت از خانم آروین و ایده «شهرداری تمامشیشهای» از ایشان میخواهم اگر اعتماد مردم را جلب کردند و به شورای شهر راه یافتند، ایدههای زیر را نیز دنبال کنند:
✍️مشخص کردن بدهیهای شهرداری تهران و گزارش آن به مردم تهران
✍️ارزیابی عملکرد بانک شهر، شفافسازی عملکرد آن و تلاش برای سازگار کردن عملکرد این بانک با رویههای بانکداری مدرن؛ به علاوه شفافسازی نسبت عملکرد این بانک با تأمین مالی اقدامات شهرداری تهران.
✍️شفافسازی منابع تأمین مالی پروژههای شهرداری تهران.
✍️انتشار فهرست پیمانکاران خدمات و پروژههای شهرداری تهران.
✍️شفافسازی قیمت پروژهها و خدمات شهرداری تهران؛ و استقرار سیستمی برای محاسبه قیمت پروژهها.
✍️اقدام جدی برای اصلاح نظام بودجهریزی شهرداری تهران، کاهش هزینههای جاری و ممانعت از افزایش اتکا به فروش فضا و تراکم برای تأمین درآمدهای شهری.
✍️اقدام جدی برای در اولویت قرار دادن مقوله ایمنی در برابر زلزله، حریق و سایر مخاطرات شهری؛ بالاخص در چارچوب بودجهریزی. (تکالیف قانونی شهرداری در این خصوص مشخص است، و اجرای مصوبه 23 شهریور 95 شورای شهر راهگشاست.)
✍️اقدام جدی برای کاهش بودجههای توسعه زیرساختهای حمل و نقل خصوصی (مثل ساخت بزرگراهها) و تمرکز بر توسعه حمل و نقل عمومی (نظیر مترو و شبکه اتوبوس شهری).
✍️اقدام جدی برای مدیریت پسماندهای شهری (تفکیک از مبدأ، بازیافت، تولید انرژی و کمپوست از زبالههای شهری، و ساماندهی پسماندگاهها)
✍️اقدام جدی برای ممانعت از تشدید بحران فرونشست زمین در تهران.
https://t.me/joinchat/AAAAAEEnjBLhEQqVhjIo4g
(اگر متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
2076 را به خاطر بسپار
(محمد فاضلی)
بیست سال پیش، سال 76، که چه زود گشته، و چه زیبا در خاطر مانده؛ همه دست به دست هم دادیم، و سید محمد خاتمی را با 20 میلیون رأی به ریاست جمهوری برگزیدیم. او امروز سرمایه همه ماست. او هنوز نماد اخلاق سیاسی، تعامل با جهان و حتی دولتش خاطرهای از بهترین دوران اقتصاد بعد از انقلاب است.
سیدمحمد خاتمی با 20 میلیون رأی، 69 درصد آراء را به دست آورد. ما آن روز با 69 درصد آراء راهی را ساختیم که حتی امروز رقیب آن روز سیدمحمد خاتمی نیز در همان مسیر گام برمیدارد. علیاکبر ناطق نوری امروز در کنار سیدمحمد خاتمی در همان مسیری میرود که ما در دوم خرداد 1376 ساختیم.
ما بار دیگر به ساختن دریایی از رأی برای پشتیبانی از آن راه نیاز داریم. جمعیت ما امروز بیشتر است. جوانان ما بیشتر شدهاند. ما امروز پرشمارتریم. ما میتوانیم 20 سال پس از حماسه دوم خرداد 76، حسن روحانی را به ریاست جمهوری انتخاب کنیم. عدد 2076 میتواند هدف مشترک ما باشد.
عدد 2076 یعنی با هم قرار میگذاریم، 20 سال پس از دوم خرداد 76، به یاد آن حماسه، حسن روحانی را با 76 درصد آراء، به ریاست جمهوری انتخاب خواهیم کرد. حسن روحانی فقط با داشتن 50.7 درصد آراء، کارهای بزرگی کرد و با پشتگرمی 76 درصد آراء گامهای بزرگتری برای توسعه ایران برخواهد داشت.
#هدف_2076
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
بیست سال پیش، سال 76، که چه زود گشته، و چه زیبا در خاطر مانده؛ همه دست به دست هم دادیم، و سید محمد خاتمی را با 20 میلیون رأی به ریاست جمهوری برگزیدیم. او امروز سرمایه همه ماست. او هنوز نماد اخلاق سیاسی، تعامل با جهان و حتی دولتش خاطرهای از بهترین دوران اقتصاد بعد از انقلاب است.
سیدمحمد خاتمی با 20 میلیون رأی، 69 درصد آراء را به دست آورد. ما آن روز با 69 درصد آراء راهی را ساختیم که حتی امروز رقیب آن روز سیدمحمد خاتمی نیز در همان مسیر گام برمیدارد. علیاکبر ناطق نوری امروز در کنار سیدمحمد خاتمی در همان مسیری میرود که ما در دوم خرداد 1376 ساختیم.
ما بار دیگر به ساختن دریایی از رأی برای پشتیبانی از آن راه نیاز داریم. جمعیت ما امروز بیشتر است. جوانان ما بیشتر شدهاند. ما امروز پرشمارتریم. ما میتوانیم 20 سال پس از حماسه دوم خرداد 76، حسن روحانی را به ریاست جمهوری انتخاب کنیم. عدد 2076 میتواند هدف مشترک ما باشد.
عدد 2076 یعنی با هم قرار میگذاریم، 20 سال پس از دوم خرداد 76، به یاد آن حماسه، حسن روحانی را با 76 درصد آراء، به ریاست جمهوری انتخاب خواهیم کرد. حسن روحانی فقط با داشتن 50.7 درصد آراء، کارهای بزرگی کرد و با پشتگرمی 76 درصد آراء گامهای بزرگتری برای توسعه ایران برخواهد داشت.
#هدف_2076
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
Forwarded from javad kashi
یکی انکار دیگری است
**************
قالیباف به نحو رقت انگیزی از صحنه رقابت کناره گرفت. به نظرم قالیباف سرانجام نتوانست این نکته ساده را بیاموزد که انتخابات موقعیتی است به کلی متفاوت با موقعیتهای بوروکراتیک که معمولاً سرچشمهاش روی زمین نیست. بازی روی زمین، اقتضائات خود را دارد. اگر انتخابات را به صحنه نمایش تشبیه کنیم، مردم باید باورت کنند. اینطور نیست که هر انتخاباتی با یک چهره و صورتک ظاهر شوی و هر بار چیزی بگویی و بازهم فکر کنی این بار باورت میکنند. کسی که معلوم است بازی میکند، بازیگر خوبی نیست. هر چه تلاش کند در دل و جان مردم نه چیزی را اثبات میکند نه انکار. به تعبیری دیگر صرفاً بازیگر است و به کار همان صحنه نمایش و تاتر میخورد نه عرصه پیچیده سیاست.
قالیباف اما با رفتنش، کار را به دو رقیب اصلی سپرد که هیچ کدام بازیگر صرف نمایش نیستند. هر دو معلوم است آمدهاند کاری بکنند. یکی انکار دیگری است: روحانی و رئیسی. مثل دوم خرداد، یکی شیخ و دیگری سید. اما این بار، این سید است که در دل طبقه متوسط و تحصیل کرده شهری و بسیاری از اقشار دیگر رعب افکنده است. چنان رعبی که کمتر کسی میتواند در خانه بنشیند.
دوگانهای که اینک روبروی هم ایستادهاند، نسخه دیگری از همان نسخه دوم خرداد سال 1376؛ یا خرداد ماه سال 1384 و سرانجام خرداد ماه سال 1388 اند. هر کدام همه امور کشور را به سمتی متفاوت خواهند کشانید. آنچه میان این دو جاری است اصلاً از سنخ بازی نیست. خیلی عبوس و جدی و رعب انگیز است. اینک رقابتی جاری است که نفسها را در سینه حبس میکند. ترس و انتظار در عرصه عمومی حاکم شده است.
روحانی در پرتو این الگوی رقابت، دیگر روحانی سابق نیست. خواسته یا ناخواسته نماینده طبقه و گروههای اجتماعی است که دو دهه برای حفظ فرصتهای خود برای زندگی، برای دفاع از الگوی متفاوت حیات سیاسی، برای زندگی در یک جامعه آزادتر و عادلانهتر ایستادگی کردهاند، و هزینه دادهاند. روحانی پیشترها در سایه بزرگترها در عرصه سیاسی ایران حضور داشت، اینک او فرصتی یافته تا از زیر سایهها بیرون رود و خود مرجعیتی در عرصه سیاسی پیدا کند. رای به روحانی به جد معنایی سرنوشت ساز پیدا کرده است.
سیاست اینچنین شخصیتها را به قواره خود میپرورد حتی اگر خود نخواهند یا ندانند.
**************
قالیباف به نحو رقت انگیزی از صحنه رقابت کناره گرفت. به نظرم قالیباف سرانجام نتوانست این نکته ساده را بیاموزد که انتخابات موقعیتی است به کلی متفاوت با موقعیتهای بوروکراتیک که معمولاً سرچشمهاش روی زمین نیست. بازی روی زمین، اقتضائات خود را دارد. اگر انتخابات را به صحنه نمایش تشبیه کنیم، مردم باید باورت کنند. اینطور نیست که هر انتخاباتی با یک چهره و صورتک ظاهر شوی و هر بار چیزی بگویی و بازهم فکر کنی این بار باورت میکنند. کسی که معلوم است بازی میکند، بازیگر خوبی نیست. هر چه تلاش کند در دل و جان مردم نه چیزی را اثبات میکند نه انکار. به تعبیری دیگر صرفاً بازیگر است و به کار همان صحنه نمایش و تاتر میخورد نه عرصه پیچیده سیاست.
قالیباف اما با رفتنش، کار را به دو رقیب اصلی سپرد که هیچ کدام بازیگر صرف نمایش نیستند. هر دو معلوم است آمدهاند کاری بکنند. یکی انکار دیگری است: روحانی و رئیسی. مثل دوم خرداد، یکی شیخ و دیگری سید. اما این بار، این سید است که در دل طبقه متوسط و تحصیل کرده شهری و بسیاری از اقشار دیگر رعب افکنده است. چنان رعبی که کمتر کسی میتواند در خانه بنشیند.
دوگانهای که اینک روبروی هم ایستادهاند، نسخه دیگری از همان نسخه دوم خرداد سال 1376؛ یا خرداد ماه سال 1384 و سرانجام خرداد ماه سال 1388 اند. هر کدام همه امور کشور را به سمتی متفاوت خواهند کشانید. آنچه میان این دو جاری است اصلاً از سنخ بازی نیست. خیلی عبوس و جدی و رعب انگیز است. اینک رقابتی جاری است که نفسها را در سینه حبس میکند. ترس و انتظار در عرصه عمومی حاکم شده است.
روحانی در پرتو این الگوی رقابت، دیگر روحانی سابق نیست. خواسته یا ناخواسته نماینده طبقه و گروههای اجتماعی است که دو دهه برای حفظ فرصتهای خود برای زندگی، برای دفاع از الگوی متفاوت حیات سیاسی، برای زندگی در یک جامعه آزادتر و عادلانهتر ایستادگی کردهاند، و هزینه دادهاند. روحانی پیشترها در سایه بزرگترها در عرصه سیاسی ایران حضور داشت، اینک او فرصتی یافته تا از زیر سایهها بیرون رود و خود مرجعیتی در عرصه سیاسی پیدا کند. رای به روحانی به جد معنایی سرنوشت ساز پیدا کرده است.
سیاست اینچنین شخصیتها را به قواره خود میپرورد حتی اگر خود نخواهند یا ندانند.
وضعیت سفید
(محمد فاضلی)
🔹 رادیو در سالهای جنگ، موقع حمله هوایی، به یکباره این عبارت را پخش میکرد: «توجه! توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام خطر یا وضعیت قرمز است و معنی و مفهوم آن این است که حمله هوایی انجام خواهد شد. محل کار خود را ترک و به پناهگاه بروید.» و بعد از آن صدای آژیر پخش میشد.
🔹 آژیر قرمز اما صدایی فقط برای مواقع حمله هوایی نیست. ما همه سالهای پس از انقلاب را کموبیش در وضعیت آژیر قرمز زندگی کردهایم.
🔹 کودکی پنج ساله بودم که جنگ را عراق بر ما تحمیل کرد و وقتی جنگ پایان مییافت سیزده ساله شده بودم. اقتصاد، سیاست، جامعه و فرهنگ همه در پناهگاه بودند، وضعیت قرمز بود.
🔹 جنگ که تمام شد، تازه داشتیم از پناهگاه خارج میشدیم تا خرابههای بازمانده از جنگ را بسازیم. وضعیت زرد بود، اقتصادی ورشکسته و بازمانده از جنگ که سایه تحریمها و تهدیدها را بالای سر داشت. تحریمهای آمریکا تازه از راه میرسیدند. وضعیت اقتصاد در سالهای 1373 و 1374 باز دوباره رو به وخامت نهاد. سیاست خارجی هم وارد تنش شده بود. سفرای اروپا ایران را ترک کرده بودند. وضعیت زرد ادامه داشت.
🔹 سید محمد خاتمی که از راه رسید، دوباره شروع کردیم از پناهگاه بیرون آمدن؛ ولی دوباره تنشها شروع شد. قتلهای زنجیرهای، قضیه کوی دانشگاه، تنشها در مجلس ششم، و همین طور الی آخر. آمریکا به عراق حمله کرد و دوباره سایه جنگ بر سر ما افتاد؛ صدای آژیر قرمز پخش نمیشد اما میشد آنرا شنید. آژیر پرونده هستهای هم به صدا درآمده بود.
🔹 محمود احمدینژاد سال 1384 به قدرت رسید. وضعیت پرونده هستهای رو به وخامت رفت، شش قطعنامه شورای امنیت ظرف چند سال صادر شد و تحریمها تشدید شدند. انتخابات سال 1388 آژیر قرمز را به صدا درآورد و باز چهار سال پناه بردن به پناهگاه. اقتصاد و سیاست و فرهنگ به کما رفته بودند. آرامش کمیاب شده بود. وضعیت وخیمتر میشد و به سمت «نفت در برابر غذا» پیش میرفتیم. موجودات عجیب و غریبی به اسامی مختلف که همهشان را به اسم داعش میشناسیم سرو کلهشان کنار مرزهای ما پیدا شده بود.
🔹 حسن روحانی در جایی میان وضعیت قرمز و زرد از راه رسید. مذاکرات آغاز شد و همه چشمهایمان به رفت و آمدهای محمدجواد ظریف دوخته شده بود. از پناهگاهها به صدای بیرون گوش میدادیم، و انتظار میکشیدیم. وضعیت در تیرماه 94 از قرمز به زرد تغییر کرد، و در دیماه 94 گویی امید به وضعیت سفید پیدا شده بود. اما به یکباره تنشها با عربستان بالا گرفت و تا به امروز ادامه دارد. دونالد ترامپ هم یک سال بعد در آمریکا به قدرت رسید و دوباره از تهدید و تنش حرف میزند. وضعیت دوباره زرد شده است.
چهل سال – یک دهه کمتر از نیم قرن – است که زیر سایه وضعیت قرمز و زرد زندگی میکنیم. بزرگترین وعده برای ملتی که این همه سال در چنین وضعیتی زندگی کرده، وعده برقراری «وضعیت سفید» است.
🔹 سؤال بزرگ این است: وضعیت زرد و قرمز چه زمانی پایان مییابد؟ و آنکه ما را به سمت وضعیت سفید میبرد کیست؟ حسن روحانی تنها کسی است که تاکنون از عزم حرکت به سمت «وضعیت سفید» سخن گفته است. چه کسی و بالاخره چه زمانی به ما ایرانیان اعلام خواهد کرد: «توجه! توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام وضعیت سفید است و معنی و مفهوم آن این است که میتوانید زندگی عادی خود را انجام دهید.» چه زمانی میخواهیم برای همیشه از پناهگاه خارج شویم؟
🔹 چهار سال دیگر این قرن شمسی پایان مییابد و قرن پانزدهم آغاز میشود. آیا ما قرن جدید را با «وضعیت سفید» آغاز خواهیم کرد؟
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
🔹 رادیو در سالهای جنگ، موقع حمله هوایی، به یکباره این عبارت را پخش میکرد: «توجه! توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام خطر یا وضعیت قرمز است و معنی و مفهوم آن این است که حمله هوایی انجام خواهد شد. محل کار خود را ترک و به پناهگاه بروید.» و بعد از آن صدای آژیر پخش میشد.
🔹 آژیر قرمز اما صدایی فقط برای مواقع حمله هوایی نیست. ما همه سالهای پس از انقلاب را کموبیش در وضعیت آژیر قرمز زندگی کردهایم.
🔹 کودکی پنج ساله بودم که جنگ را عراق بر ما تحمیل کرد و وقتی جنگ پایان مییافت سیزده ساله شده بودم. اقتصاد، سیاست، جامعه و فرهنگ همه در پناهگاه بودند، وضعیت قرمز بود.
🔹 جنگ که تمام شد، تازه داشتیم از پناهگاه خارج میشدیم تا خرابههای بازمانده از جنگ را بسازیم. وضعیت زرد بود، اقتصادی ورشکسته و بازمانده از جنگ که سایه تحریمها و تهدیدها را بالای سر داشت. تحریمهای آمریکا تازه از راه میرسیدند. وضعیت اقتصاد در سالهای 1373 و 1374 باز دوباره رو به وخامت نهاد. سیاست خارجی هم وارد تنش شده بود. سفرای اروپا ایران را ترک کرده بودند. وضعیت زرد ادامه داشت.
🔹 سید محمد خاتمی که از راه رسید، دوباره شروع کردیم از پناهگاه بیرون آمدن؛ ولی دوباره تنشها شروع شد. قتلهای زنجیرهای، قضیه کوی دانشگاه، تنشها در مجلس ششم، و همین طور الی آخر. آمریکا به عراق حمله کرد و دوباره سایه جنگ بر سر ما افتاد؛ صدای آژیر قرمز پخش نمیشد اما میشد آنرا شنید. آژیر پرونده هستهای هم به صدا درآمده بود.
🔹 محمود احمدینژاد سال 1384 به قدرت رسید. وضعیت پرونده هستهای رو به وخامت رفت، شش قطعنامه شورای امنیت ظرف چند سال صادر شد و تحریمها تشدید شدند. انتخابات سال 1388 آژیر قرمز را به صدا درآورد و باز چهار سال پناه بردن به پناهگاه. اقتصاد و سیاست و فرهنگ به کما رفته بودند. آرامش کمیاب شده بود. وضعیت وخیمتر میشد و به سمت «نفت در برابر غذا» پیش میرفتیم. موجودات عجیب و غریبی به اسامی مختلف که همهشان را به اسم داعش میشناسیم سرو کلهشان کنار مرزهای ما پیدا شده بود.
🔹 حسن روحانی در جایی میان وضعیت قرمز و زرد از راه رسید. مذاکرات آغاز شد و همه چشمهایمان به رفت و آمدهای محمدجواد ظریف دوخته شده بود. از پناهگاهها به صدای بیرون گوش میدادیم، و انتظار میکشیدیم. وضعیت در تیرماه 94 از قرمز به زرد تغییر کرد، و در دیماه 94 گویی امید به وضعیت سفید پیدا شده بود. اما به یکباره تنشها با عربستان بالا گرفت و تا به امروز ادامه دارد. دونالد ترامپ هم یک سال بعد در آمریکا به قدرت رسید و دوباره از تهدید و تنش حرف میزند. وضعیت دوباره زرد شده است.
چهل سال – یک دهه کمتر از نیم قرن – است که زیر سایه وضعیت قرمز و زرد زندگی میکنیم. بزرگترین وعده برای ملتی که این همه سال در چنین وضعیتی زندگی کرده، وعده برقراری «وضعیت سفید» است.
🔹 سؤال بزرگ این است: وضعیت زرد و قرمز چه زمانی پایان مییابد؟ و آنکه ما را به سمت وضعیت سفید میبرد کیست؟ حسن روحانی تنها کسی است که تاکنون از عزم حرکت به سمت «وضعیت سفید» سخن گفته است. چه کسی و بالاخره چه زمانی به ما ایرانیان اعلام خواهد کرد: «توجه! توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام وضعیت سفید است و معنی و مفهوم آن این است که میتوانید زندگی عادی خود را انجام دهید.» چه زمانی میخواهیم برای همیشه از پناهگاه خارج شویم؟
🔹 چهار سال دیگر این قرن شمسی پایان مییابد و قرن پانزدهم آغاز میشود. آیا ما قرن جدید را با «وضعیت سفید» آغاز خواهیم کرد؟
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
حسام الدین آشنا نوشته است:
پس از اجتماع عظيم ٤٠ هزار نفري اهواز مشكل اصلي بازگشت جمعيت بود مي دانيد چرا ؟ چون اتوبوسي نيامده بودند كه اتوبوسي بروند.
@fazeli_mohammad
پس از اجتماع عظيم ٤٠ هزار نفري اهواز مشكل اصلي بازگشت جمعيت بود مي دانيد چرا ؟ چون اتوبوسي نيامده بودند كه اتوبوسي بروند.
@fazeli_mohammad
اعدادی برای متقاعد کردن
(محمد فاضلی)
این دو روز باقیمانده تا انتخابات وقتی تلاش میکنید دیگران را متقاعد کنید به حسن روحانی رأی بدهند، خیلی از آنها میپرسند «دولت روحانی چه کار کرده که به آن رأی دهیم؟» شما برای متقاعد کردن آنها به اعداد و ارقام عملکرد دولت نیاز دارید. گزارشی با عنوان «دولت یازدهم در یک نگاه» منتشر شده که میتواند شما را در متقاعد کردن دیگران کمک کند. میتوانید این گزارش 50 صفحهای را که خلاصه صدها صفحه آمار رسمی گزارش عملکرد دولت است برای دیگران هم ارسال کنید.
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad 👇👇👇👇
(محمد فاضلی)
این دو روز باقیمانده تا انتخابات وقتی تلاش میکنید دیگران را متقاعد کنید به حسن روحانی رأی بدهند، خیلی از آنها میپرسند «دولت روحانی چه کار کرده که به آن رأی دهیم؟» شما برای متقاعد کردن آنها به اعداد و ارقام عملکرد دولت نیاز دارید. گزارشی با عنوان «دولت یازدهم در یک نگاه» منتشر شده که میتواند شما را در متقاعد کردن دیگران کمک کند. میتوانید این گزارش 50 صفحهای را که خلاصه صدها صفحه آمار رسمی گزارش عملکرد دولت است برای دیگران هم ارسال کنید.
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad 👇👇👇👇
دولت یازدهم در یک نگاه.pdf
711.6 KB
آمار عملکرد دولت یازدهم. آمارهایی برای متقاعد کردن دیگران به رأی دادن به حسن روحانی. @fazeli_mohammad (برای دیگران هم ارسال کنید.)
از پیامبری تا معاون اولی
(محمد فاضلی)
🔹 محمد باقر قالیباف روز 26 فروردین 1396 سینه ستبر کرد و مدعی معجزهای اقتصادی شد: ظرف چهار سال درآمد ملی ایران را دو و نیم برابر میکند و پنج میلیون شغل ایجاد خواهد کرد. همان شب نوشتم که او «پیامبر اقتصاد ایران» است اگر چنین اعجاز کند. آقای قالیباف بعداً ادعا کرد که به ازای هر یک میلیون تن تولید پتروشیمی میتوان 600 هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرد. او دست از معجزهسازی برنمیداشت حتی وقتی همه اقتصاددانان در ادعاهایش تردید کردند. معجزات ساختمانیاش را به رخ کشید و از همه مهمتر به گمان خودش پل صدر را همچون عصای موسی به میان کشید تا رأیدهندگان به او ایمان بیاورند. همان موقع بسیاری نوشتند و از جمله من، که این معجزه دوطبقه بهای گزافی است که شهر تهران پرداخته و پول آن باید صرف توسعه پایدار شهر تهران و گسترش حمل و نقل عمومی میشد.
🔹 پیامبران دینی البته خوشخلق و نیکگفتار بودهاند؛ اما پیامبر اقتصاد ایران کجخلق و تندزبان نیز هست. عاقبت نه وعدههایش را باور کردند، نه معجزاتش باعث شد کسی به توانش ایمان بیاورد، و نه از زبان گزنده و طبع پروندهسازش خلق خشنود شدند؛ ناگزیر اقبالش که به سرازیری افتاد، دست از پیامبری اقتصاد کشید و آن سینه ستبر و تعهد استوار که در 26 فروردین داده بود، در 25 اردیبهشت به دست باد سپرد.
🔹 دوستانی از ابتدا گفتند رقیب را اشتباه تشخیص دادهای و نامزد اصلی اصولگرایان سیدابراهیم رئیسی است. تحلیلشان درست بود. سیدابراهیم رئیسی باید نقش کاندیدای اخلاقی، فراجناحی و نرمخو را ایفا میکرد و حمله به حریفان را محمدباقر قالیباف انجام میداد.
نکته اما اینجاست که در چهار دهه گذشته هیچ اندیشه اقتصادی قابل اعتنایی از کل جریان اصولگرایی بیرون نیامده است. مصطفی میرسلیم که نماینده یک حزب هفتاد ساله اصولگرایان است و اتفاقاً نسبت بیشتری با بازار و اقتصاد هم دارند، تاکنون یک صفحه مطلب درباره برنامه اقتصادیاش منتشر نکرده است. لذا تحلیل من از ابتدا این بود که محمدباقر قالیباف قرار است چهره اقتصادی و اجرایی کابینه احتمالی سیدابراهیم رئیسی باشد. قالیباف نماد اعلای تفکر ساختوسازیِ اقتصاد اصولگرایانه است. تفکری که اقتصاد را در سازههای بزرگ، پروژههای عظیم، و فولاد و بتن میبیند.
🔹 آنچه امروز در مصلی تهران رخ داد، و ائتلاف محمدباقر قالیباف و سیدابراهیم رئیسی، نشان داد که تحلیل من تا به اینجا درست بوده و تلاشم برای آشکار کردن پوشالی و بیمبنا بودن تفکر اقتصادیای که محمدباقر قالیباف نماد آن است به خطا نرفته بود. آقای شهر_دار (آنکه شهر را به دار میکِشَد و به دار میکُشَد)، ابتدا مدعاهای پیامبرانه برای اقتصاد ایران ارائه کرد، و دست آخر به معاون اولی و هدایت اقتصادی دولت احتمالی سیدابراهیم رئیسی رضایت داد.
🔹 مردم ایران جمعه 29 اردیبهشت تصمیم میگیرند: آیا میخواهند سرنوشت سیاسی خود را به دست سیدابراهیم رئیسی، و سرنوشت اقتصادیشان را به دست کسی بسپارند که کل تعهدات اقتصادیاش به ملت ایران فقط یک ماه دوام آورد؟ یا راه دیگری را برمیگزینند.
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad
(محمد فاضلی)
🔹 محمد باقر قالیباف روز 26 فروردین 1396 سینه ستبر کرد و مدعی معجزهای اقتصادی شد: ظرف چهار سال درآمد ملی ایران را دو و نیم برابر میکند و پنج میلیون شغل ایجاد خواهد کرد. همان شب نوشتم که او «پیامبر اقتصاد ایران» است اگر چنین اعجاز کند. آقای قالیباف بعداً ادعا کرد که به ازای هر یک میلیون تن تولید پتروشیمی میتوان 600 هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرد. او دست از معجزهسازی برنمیداشت حتی وقتی همه اقتصاددانان در ادعاهایش تردید کردند. معجزات ساختمانیاش را به رخ کشید و از همه مهمتر به گمان خودش پل صدر را همچون عصای موسی به میان کشید تا رأیدهندگان به او ایمان بیاورند. همان موقع بسیاری نوشتند و از جمله من، که این معجزه دوطبقه بهای گزافی است که شهر تهران پرداخته و پول آن باید صرف توسعه پایدار شهر تهران و گسترش حمل و نقل عمومی میشد.
🔹 پیامبران دینی البته خوشخلق و نیکگفتار بودهاند؛ اما پیامبر اقتصاد ایران کجخلق و تندزبان نیز هست. عاقبت نه وعدههایش را باور کردند، نه معجزاتش باعث شد کسی به توانش ایمان بیاورد، و نه از زبان گزنده و طبع پروندهسازش خلق خشنود شدند؛ ناگزیر اقبالش که به سرازیری افتاد، دست از پیامبری اقتصاد کشید و آن سینه ستبر و تعهد استوار که در 26 فروردین داده بود، در 25 اردیبهشت به دست باد سپرد.
🔹 دوستانی از ابتدا گفتند رقیب را اشتباه تشخیص دادهای و نامزد اصلی اصولگرایان سیدابراهیم رئیسی است. تحلیلشان درست بود. سیدابراهیم رئیسی باید نقش کاندیدای اخلاقی، فراجناحی و نرمخو را ایفا میکرد و حمله به حریفان را محمدباقر قالیباف انجام میداد.
نکته اما اینجاست که در چهار دهه گذشته هیچ اندیشه اقتصادی قابل اعتنایی از کل جریان اصولگرایی بیرون نیامده است. مصطفی میرسلیم که نماینده یک حزب هفتاد ساله اصولگرایان است و اتفاقاً نسبت بیشتری با بازار و اقتصاد هم دارند، تاکنون یک صفحه مطلب درباره برنامه اقتصادیاش منتشر نکرده است. لذا تحلیل من از ابتدا این بود که محمدباقر قالیباف قرار است چهره اقتصادی و اجرایی کابینه احتمالی سیدابراهیم رئیسی باشد. قالیباف نماد اعلای تفکر ساختوسازیِ اقتصاد اصولگرایانه است. تفکری که اقتصاد را در سازههای بزرگ، پروژههای عظیم، و فولاد و بتن میبیند.
🔹 آنچه امروز در مصلی تهران رخ داد، و ائتلاف محمدباقر قالیباف و سیدابراهیم رئیسی، نشان داد که تحلیل من تا به اینجا درست بوده و تلاشم برای آشکار کردن پوشالی و بیمبنا بودن تفکر اقتصادیای که محمدباقر قالیباف نماد آن است به خطا نرفته بود. آقای شهر_دار (آنکه شهر را به دار میکِشَد و به دار میکُشَد)، ابتدا مدعاهای پیامبرانه برای اقتصاد ایران ارائه کرد، و دست آخر به معاون اولی و هدایت اقتصادی دولت احتمالی سیدابراهیم رئیسی رضایت داد.
🔹 مردم ایران جمعه 29 اردیبهشت تصمیم میگیرند: آیا میخواهند سرنوشت سیاسی خود را به دست سیدابراهیم رئیسی، و سرنوشت اقتصادیشان را به دست کسی بسپارند که کل تعهدات اقتصادیاش به ملت ایران فقط یک ماه دوام آورد؟ یا راه دیگری را برمیگزینند.
(اگر متن را میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.) @fazeli_mohammad